Πόπης Μηνά ν. Rings Ν Dreams Co Ltd κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε91/19, 16/10/2020

(6)ετών από 1.8.2013, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €9.000.- ετησίως ή €750.- μηνιαίως, πληρωτέο μηνιαίως προκαταβολικά την 1ην ημέρα εκάστου μηνός, από 1.8.

1. Το ενοίκιο στη συνέχεια αυξήθηκε σε €9.900.- ετησίως ή €825.- μηνιαίως, από 1.8.2015 και σε €10.890.- ετησίως ή €907,50 μηνιαίως από 1.8.
2. Την 8.7.2013, ο Καθ' ου η αίτηση 2 υπόγραψε εγγυητήριο έγγραφο με το οποίο εγγυάτο όλες τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Το συμφωνηθέν ενοίκιο κατά την 1.4.2019 ήταν €907,50 μηνιαίως και ήταν προπληρωτέο. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν ήταν σταθερή στις πληρωμές του ενοικίου, τον τελευταίο περίπου χρόνο της ενοικίασης, με αποτέλεσμα, όχι μόνο αυτό να μην πληρώνεται προκαταβολικά, αλλά να πληρώνεται τμηματικά κατά τη διάρκεια του μήνα. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλειψε να καταβάλει οποιοδήποτε ενοίκιο από 1.5.2019 και επιπλέον, υπάρχει και οφειλόμενο υπόλοιπο για το ενοίκιο Απριλίου 2019, με αποτέλεσμα μέχρι τον Ιούνιο 2019, να οφείλει το συνολικό ποσό των €2.282,50 ως καθυστερημένα ενοίκια. Η Αιτήτρια, με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 9.5.2019, καλούσε τους Καθ' ων η Αίτηση όπως εξοφλήσουν το ενοίκιο Απριλίου 2019 και πληρώσουν το ενοίκιο Μαΐου
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ανταποκρίθηκαν και ουδεμία πληρωμή έγινε. Με επιστολή ημερομηνίας 5.6.2019, η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση στις 10.6.2019, η Αιτήτρια τερμάτιζε την ενοικίαση και τους καλούσε να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου καταστήματος και να εξοφλήσουν όλα τα καθυστερημένα ενοίκια. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν και έκτοτε, κατέχουν το ενοικιασθέν κατάστημα ως επεμβασίες, χωρίς να καταβάλλουν οποιοδήποτε ποσό. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καταχωρήθηκε την 13.11.2019 και μ' αυτήν προβαίνουν σε ορισμένες παραδοχές τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Ισχυρίζονται ότι το επίδικο υποστατικό έχει παραδοθεί στην Αιτήτρια την 1.9.2019 και ότι ουδέν ποσό οφείλεται ως καθυστερημένα ενοίκια. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας με την Αιτήτρια, το μηνιαίο ενοίκιο μειώθηκε από το Μάρτιο 2014, σε €700.- μέχρι και τον Νοέμβριο 2018, οπότε η Αιτήτρια μονομερώς και αυθαίρετα ζήτησε όπως το ενοίκιο γίνει €907.- δυνάμει των όρων και προνοιών του ενοικιαστήριου εγγράφου, γεγονός το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αποδέχθηκαν. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι, λόγω της πιεστικής συμπεριφοράς της Αιτήτριας, αναγκάστηκαν να φύγουν από το επίδικο υποστατικό και να ενοικιάσουν νέο χώρο για να στεγάσουν την επαγγελματική τους στέγη, με αποτέλεσμα να υποστούν έξοδα €2.000 και να απωλέσουν πελάτες. Οι Καθ' ων η Αίτηση επιφυλάσσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους σε σχέση με τα εν λόγω έξοδα και ζημιές. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση, καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, εφόσον κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι ταχείας εκδίκασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ζήτησαν όπως μη εκδοθούν Διατάγματα για την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων. Η υπόθεση ορίστηκε για Διευκρινήσεις στις 27.7.2020 και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Μαρτυρία: Αιτητών: Σε ένορκο δήλωση της η Αιτήτρια, κα. Πόπη Μηνά, λέγει ότι είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος αριθμός Γ, επί της Λεωφόρου Κυρηνείας 143 και Θάσου, Αγλαντζιά. Στις 8.7.2013, υπεγράφη ενοικιαστήριο συμβόλαιο με την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση
4. Η ενοικίαση θα ξεκινούσε την 1.8.
5. Οι Καθ' ων η Αίτηση όντως έλαβαν κατοχή του καταστήματος την 1.8.
6. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €9.000.- ετησίως ή €750.- μηνιαίως, πληρωτέο μηνιαίως προκαταβολικά την 1ην ημέρα εκάστου μηνός, από 1.8.
7. Στη συνέχεια, το ενοίκιο αυξήθηκε σε €9.900.- ετησίως ή €825.- μηνιαίως, από 1.8.2015 και σε €10.890.- ετησίως ή €907,50 μηνιαίως, από 1.8.
8. Η κα. Μηνά κατέθεσε ότι, λόγω προφανώς της οικονομικής κρίσης που επικρατούσε, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν σταθεροί στις πληρωμές του ενοικίου. Πλήρωναν το ενοίκιο τμηματικά και η ίδια τους εξέδιδε απόδειξη, όταν συμπλήρωναν το ποσό. Γύρω στις αρχές του 2014, οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν μείωση του ενοικίου και επικαλέστηκαν την οικονομική κρίση που υπήρχε. Η Αιτήτρια, για να μη χάσει τους ενοικιαστές, έστω και αν αυτοί δεν πλήρωναν αμέσως, δέχθηκε, προσωρινά, μείωση του ενοικίου. Αυτό ίσχυσε από το Φεβρουάριο 2014 μέχρι και τον Οκτώβριο
9. Οι αποδείξεις εκδίδονταν από την ίδια και τις έδινε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Περί τον Οκτώβριο 2018, η Αιτήτρια είπε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι το ενοίκιο θα πρέπει να επανέλθει, ως η συμφωνία τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση συμφώνησαν, αλλά ξεκίνησαν από τον Νοέμβριο 2018 και το ενοίκιο επανήλθε ως η συμφωνία, στα €907,
10. Όταν ειδοποίησε την Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι θα επανέλθουν στο συμφωνημένο ενοίκιο, με συμβουλή του δικηγόρου της, η Αιτήτρια έγραψε στην απόδειξη του Οκτωβρίου 2018, «άνευ βλάβης», πράγμα που συνέχισε και για δύο

(2)μήνες μετά, που της κατέβαλλαν το συμφωνημένο ενοίκιο. Η καθυστέρηση στην πληρωμή των ενοικίων είναι εμφανής από τις ημερομηνίες των αποδείξεων. Για τον μήνα Απρίλιο 2019, επειδή πληρώθηκε μόνο μέρος του, η κα. Μηνά δεν εξέδωσε απόδειξη, καθώς ανέμενε να πληρωθεί το υπόλοιπο. Η κα. Μηνά έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να στείλουν επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση, με την οποία να ζητήσουν την εξόφληση του ενοικίου για τον Απρίλιο 2019 και την πληρωμή του ενοικίου για το μήνα Μάϊο

1. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ανταποκρίθηκαν και στις 22.5.2019, οι δικηγόροι της ετοίμασαν τρεις νέες επιστολές προς στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίες επιδόθηκαν. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι δεν είχε οποιαδήποτε ανταπόκριση από τους Καθ' ων η Αίτηση και με επιστολές ημερομηνίας 5.6.2019, οι οποίες επιδόθηκαν στις 10.6.2019, τερμάτισε τη συμφωνία ημερομηνίας 8.7.2013 και κάλεσε τους Καθ' ων η Αίτηση όπως πληρώσουν όλα τα καθυστερημένη ενοίκια και της παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή. Εν τέλει, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν το επίδικο κατάστημα στις 3.9.2019, αλλά δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε άλλο ενοίκιο, μέχρι σήμερα. Αναφορικά με την Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση, η Αιτήτρια λέγει ότι η μείωση ενοικίου όντως έγινε, αλλά αυτή ήταν προσωρινή και το ενοίκιο επανήλθε ως η συμφωνία, τον Νοέμβριο
2. Όσο για τα έξοδα τα οποία υπέστηκαν οι ενοικιαστές, δεν μπορεί να γνωρίζει αν αυτό είναι αλήθεια ή όχι, αλλά όχι μόνο αυτά δεν έχουν συγκεκριμενοποιηθεί, δεν έχουν καν απαιτηθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέμειναν στο κατάστημα μετά τον τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου και η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε μετά το τερματισμό του. Τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι την 30.6.2019, είναι €2.282,50 και επιπλέον, η Αιτήτρια απαιτεί ως αποζημιώσεις ποσόν €1.815.- από 1.7.2019 μέχρι 3.9.2019, οπότε παραδόθηκε το επίδικο κατάστημα. Καθ' ων η Αίτηση: Σε ένορκο δήλωση του, ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κ. Κώστας Κυριάκου, κατέθεσε ότι είναι ένας από τους μετόχους και διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1, πλήρως ενήμερος των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, η οποία, μεταξύ άλλων, ασχολείται με τη διάθεση, εμπορία και διανομή ειδών χρυσοχοΐας και αργυροχοΐας. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, ημερομηνίας 8.7.2013, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε από την Αιτήτρια το κατάστημα το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο Κυρηνείας 143 Γ, στην Αγλαντζιά. Δυνάμει Σύμβασης Εγγύησης της ίδιας ημερομηνίας, ο ίδιος εγγυήθηκε την πιστή τήρηση των υποχρεώσεων στο εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο. Την 1.8.2013, η Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε κατοχή του επίδικου καταστήματος, το οποίο λειτούργησε ως κατάστημα πώλησης ειδών χρυσοχοΐας και αργυροχοΐας. Ως ενοίκιο, δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου, συμφωνήθηκε το ποσό των €750.- από 1.8.2013 μέχρι 31.7.2015, των €825.- από 1.8.2015 μέχρι 31.7.2017 και των €907,50 από 1.8.2017 μέχρι 31.7.
3. Παρά την οικονομική κρίση η οποία επικρατούσε στην Κυπριακή οικονομία από το Μάρτιο 2013 και μετέπειτα, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλλε ανελλιπώς στην Αιτήτρια το μηνιαίο ενοίκιο. Λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και δυσκολιών τις οποίες αντιμετώπιζε η Καθ' ης η Αίτηση 1, έγινε προφορική συμφωνία με την Αιτήτρια ότι για την περίοδο από 1.3.2014 και μετέπειτα, το μηνιαίο ενοίκιο θα ανερχόταν σε €700.- Κατά/ή περί τον Νοέμβριο 2018, η Αιτήτρια μονομερώς και αυθαίρετα, καθόρισε το μηνιαίο ενοίκιο σε €907.- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 αντέδρασε και δεν αποδέχθηκε τον καθορισμό του ενοικίου σε €907.- Για τους μήνες Νοέμβριο 2018 μέχρι και Μάρτιο 2019, η Καθ' ης η Αίτηση 1 αναγκάστηκε να πληρώσει στην Αιτήτρια το μηνιαίο ποσό των €907.- Όμως, ήταν αδύνατο να συνεχίσει να το πληρώνει και το ανέφερε επανειλημμένως στην Αιτήτρια, η οποία ήταν ανένδοτη. Η πληρωμή του μηνιαίου ενοικίου των €907.-,γινόταν πάντοτε με επιφύλαξη των νόμιμων δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Κυριάκου κατέθεσε ότι η συμπεριφορά της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν εριστική και ανεπίτρεπτη. Συγκεκριμένα, πολλές φορές η Αιτήτρια εισερχόταν στο επίδικο κατάστημα και στην παρουσία πελατών, δημιουργούσε σκηνές απαιτώντας την πληρωμή του ενοικίου και απειλώντας ότι θα τους έδιωχνε. Λόγω της κατάστασης και της συμπεριφοράς της Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση 1 της ανέφερε ότι θα έφευγε από το επίδικο υποστατικό και ζήτησε κάποιο χρόνο. Η Αιτήτρια, με διάφορες επιστολές της προς τους Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 9.5.2019, 22.5.2019 και 5.6.2019, ζήτησε την πληρωμή των ενοικίων και τερμάτισε το ενοικιαστήριο έγγραφο. Οι Καθ' ων η Αίτηση απάντησαν με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 31.7.2019, στην οποία ανέφεραν ότι θα παραδώσουν κενή κατοχή του υποστατικού στις 31.8.2019 και ότι ουδέν ποσόν ενοικίου οφείλουν. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέδωσε κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού στις 3.9.
4. Για τη μεταφορά της επιχείρησης της σε νέο υποστατικό, υπέστην έξοδα, ανερχόμενα σε €2.000, για τα οποία επιφυλάσσει το δικαίωμα της να αξιώσει καταβολή τους από την Αιτήτρια. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε πως οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ουδέποτε αποδέχθηκαν την επαναφορά του ενοικίου στο ποσό των €
5. Οποιαδήποτε πληρωμή έκαναν, για τους μήνες Νοέμβριο 2018 μέχρι Μάρτιο 2019, ποσού των €907.-, ήταν κατόπιν πιέσεων και εξαναγκασμού από την Αιτήτρια και πάντοτε υπό την επιφύλαξη των νόμιμων δικαιωμάτων τους. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ουδέν ποσόν οφείλουν ως καθυστερημένα ενοίκια. Με την υπογραφή του ενοικιαστήριου εγγράφου, κατέβαλαν στην Αιτήτρια το ποσό των €750.- ως εγγύηση για την πιστή τήρηση των όρων του συμβολαίου, το οποίο παρακρατήθηκε από την Αιτήτρια και το οποίο δεν τους επιστράφηκε μέχρι σήμερα. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται, ότι με την πληρωμή του ποσού των €907.- για την περίοδο από 1.11.2018 μέχρι 1.3.2019 αντί του συμφωνημένου ποσού των €700.-, πληρώθηκε επιπλέον το ποσό των €1.000, το οποίο εάν προστεθεί στο ποσό των €750.- της εγγύησης, συμποσούνται σε €1.750, το οποίο αντιπροσωπεύει τα μηνιαία ενοίκια 2 ½ μηνών, ήτοι Απριλίου και Μαΐου 2019 και μέρους του Ιουνίου
6. Ως εκ τούτου, εάν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό ως μηνιαία ενοίκια, αυτό είναι το ποσό των €1.
7. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι, λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας, εξαναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν το κατάστημα και ως εκ τούτου, ουδέν ποσόν οφείλουν ως καθυστερημένα ενοίκια. Σε ένορκο δήλωση της η κα. Ελένη Κυριάκου εκ Λευκωσίας, λέγει ότι είναι η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση 2, Κώστα Κυριάκου. Ο σύζυγος της είναι μέτοχος και διευθυντής είναι στην Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία ενοικίασε το επίδικο κατάστημα από την Αιτήτρια. Η ενόρκως δηλούσα γνωρίζει προσωπικά την Αιτήτρια. Από τον καιρό ενοικίασης του επίδικου καταστήματος, η κα. Κυριάκου ήταν υπεύθυνη για τη λειτουργία του και την εξυπηρέτηση των πελατών, ως επίσης και για τις εισπράξεις της εταιρείας, Καθ' ης η Αίτηση
8. Ήταν δε παρούσα και στις διαπραγματεύσεις, τις οποίες έκανε ο σύζυγός της με την Αιτήτρια, για μείωση του ενοικίου στα €700.- από το Μάρτιο 2014 και στη συμφωνία στην οποία κατέληξαν για μείωση του ενοικίου. Η κα. Κυριάκου κατέθεσε ότι η Αιτήτρια, στις αρχές Νοεμβρίου 2018, κατά παράβαση της προφορικής συμφωνίας μείωσης του ενοικίου, μετέβη στο κατάστημα και ενημέρωσε το σύζυγο της, ότι το μηνιαίο ενοίκιο θα αυξανόταν στα €907.- Ο σύζυγος της ενόρκως δηλούσας, ανέφερε στην Αιτήτρια ότι αυτό θα ήταν αδύνατον και θα κατέστρεφε οικονομικά την εταιρεία, πλην όμως η Αιτήτρια ήταν ανένδοτη. Μετά το περιστατικό αυτό, η Αιτήτρια, σε ανύποπτο χρόνο, πήγαινε στο κατάστημα και, στην παρουσία της μάρτυρος και πελατών, φώναζε και απειλούσε, ότι εάν δεν της έδιναν το ποσό των €907.- ως συμφωνημένο ενοίκιο, θα ξεκινούσε δικαστικά μέτρα εναντίον τους και θα τους έδιωχνε. Η συμπεριφορά της Αιτήτριας, είχε ως αποτέλεσμα πολλοί πελάτες να φύγουν από το κατάστημα. Λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας, η οποία συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες, με την κατάσταση να φτάνει στο απροχώρητο, ο σύζυγος της κας. Κυριάκου πήρε την απόφαση να εγκαταλείψουν το επίδικο κατάστημα, γεγονός για το οποίο ενημερώθηκε η Αιτήτρια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραδοθεί η κατοχή του καταστήματος στη Αιτήτρια, στις 3.9.
9. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος με αριθμό Γ, επί της Λεωφόρου Κυρηνείας 143 και Θάσου, στην Αγλαντζιά, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
10. Το κατάστημα ευρίσκεται στο ισόγειο κτιριακού συγκροτήματος. Δεν έχει κατατεθεί ενώπιον μας η ημερομηνία συμπλήρωσης του επίδικου καταστήματος και το ζήτημα αυτό δεν αναδείχθηκε ως επίδικο από οποιοδήποτε εκ των μερών. Το Δικαστήριο ζήτησε όπως δηλώσουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, κατά πόσον το επίδικο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και κατά πόσον αυτό ήταν ενοικιασμένο ή προσφερόταν προς ενοικίασην, την 31.12.
11. Οι συνήγοροι δήλωσαν ότι το κτίριο είχε ολοκληρωθεί πριν το 1999 και ότι το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε πριν το
12. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία ενοικίασε το επίδικο κατάστημα, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 8.7.2013 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά). Εκ μέρους της εταιρείας, φαίνεται να υπέγραψε κάποια Χριστιάνα Κυριάκου. Η ενοικίαση ήταν για περίοδο έξι ετών, από 1.8.2013 μέχρι 31.7.
13. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €750.- μηνιαίως από 1.8.2013 έως 31.7.2015, σε €825.- μηνιαίως από 1.8.2015 έως 31.7.2017 και σε €907,50 μηνιαίως από 1.8.2017 έως 31.7.
14. Το ενοίκιο ήταν προπληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε δικαίωμα το ενοικιαστή για ανανέωση της συμβατικής ενοικίασης για περαιτέρω περίοδο δύο ετών. Η ρήτρα 1 προνοεί ότι ο ενοικιαστής κατέβαλε το ποσό των €750.- ως εγγύηση, το οποίο θα του επιστρεφόταν χωρίς τόκο, μετά τη λήξη της ενοικίασης και την παραλαβή από την ιδιοκτήτρια ελεύθερης κατοχής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα θεωρείτο ως ενοίκιο. Δεν έχει αμφισβητηθεί η μαρτυρία από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, ότι όντως καταβλήθηκε η εγγύηση και δεν έχει επιστραφεί από την Αιτήτρια. Το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως χρυσοχοείο. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε κατοχή του επίδικου την 1.8.
15. Σύμφωνα με την ρήτρα 6 του εγγράφου: «Ο ενοικιαστής δεν δικαιούται να καθυστερήσει την πληρωμή οποιασδήποτε μηνιαίας δόσης ή μέρους αυτής και οιανδήποτε καθυστέρηση με το ενοίκιο θα φέρει τόκο προς 8,5% ετησίως ή το ανώτατο επιτρεπόμενο από τη σχετική Νομοθεσία.» και με τη ρήτρα 16: «Το ενοίκιο πληρώνεται επί μηνιαίας βάσεως, άρα τυχόν εκκένωση του κτήματος πριν το τέλος του μηνός, αυτό προϋποθέτει την πληρωμή ολόκληρου του μήνα.» Η ρήτρα 22 του εγγράφου προνοούσε ότι οποιαδήποτε παράβαση από τον ενοικιαστή, οποιουδήποτε από τους όρους, δίνει το δικαίωμα στην ιδιοκτήτρια να τερματίσει την ενοικίαση και/ή να λάβει δικαστικά μέτρα για έξωση, ενώ ο ενοικιαστής θα εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για καθυστερημένα ενοίκια που τυχόν οφείλει και για αποζημιώσεις για παράβαση συμβολαίου. Περιλάμβανε επίσης πρόνοια για τα έξοδα χαρτοσήμανσης του εγγράφου και ότι αυτά βαρύνουν τον ενοικιαστή. Στο έγγραφο περιλαμβάνεται εγγύηση από τον Καθ' ου η Αίτηση
16. Το έγγραφο φέρει τις υπογραφές δύο μαρτύρων και η εγγύηση, ενός μάρτυρα. Το Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά, έχει χαρτοσημανθεί. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέβαλλε το συμφωνηθέν ενοίκιο των €750.- μέχρι τουλάχιστον το Δεκέμβριο 2013 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου). Περί τις αρχές του 2014, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ζήτησε μείωση του ενοικίου και η Αιτήτρια αποδέχθηκε. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλλε το ποσό των €700.- μηνιαίως ως το ενοίκιο για το επίδικο κατάστημα, από το Φεβρουάριο 2014 έως τον Οκτώβριο 2019, (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου). Η Αιτήτρια εξέδιδε αποδείξεις είσπραξης στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά), στις οποίες δεν σημείωνε οποιαδήποτε επιφύλαξη, μέχρι και το Σεπτέμβριο
17. Στην απόδειξη είσπραξης για το μήνα Οκτώβριο 2018, αναγράφεται η φράση «άνευ βλάβης». Η Αιτήτρια περί τον Νοέμβριο 2018, ζήτησε την επαναφορά του ενοικίου στο συμφωνηθέν αρχικά, από 1.8.2017, ποσό των €907,
18. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε αυτό το ποσό ως ενοίκιο, για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2018 και Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο
19. Στις αποδείξεις είσπραξης Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2018, η Αιτήτρια ανέγραψε και πάλιν «άνευ βλάβης» (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά). Στις αποδείξεις είσπραξης για τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο 2019, δεν φαίνεται να υπάρχει τέτοια επιφύλαξη (απόδειξη Ιανουαρίου 2019, Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου). Αποτελεί κοινό έδαφος ότι τα μέρη συμφώνησαν στη μείωση του ενοικίου το οποίο προνοείτο από το ενοικιαστήριο έγγραφο, στα €700.- από το Φεβρουάριο
20. Δεν έχει αποδειχθεί ενώπιον μας ότι αυτή η προφορική συμφωνία είχε ισχύ για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, περίοδο πριν τη λήξη της συμβατικής ενοικίασης. Η Αιτήτρια συναίνεσε και εισέπραττε το μειωμένο ενοίκιο, χωρίς επιφύλαξη. Είναι η κρίση μας ότι το ενοίκιο όντως μειώθηκε, κοινή συναινέσει, στα €700.- Όταν η Αιτήτρια ζήτησε την επαναφορά του πληρωτέου ενοικίου στα €907,50, δηλαδή το ποσό το οποίο θα ήταν πληρωτέο από 1.8.2017 σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, η Καθ' ης η Αίτηση 1 το κατέβαλε, χωρίς γραπτή επιφύλαξη των δικαιωμάτων της ή άλλη γραπτή ένδειξη ότι το ποσό δεν ήταν αποδεκτό. Καταβλήθηκε μάλιστα για πέντε μήνες. Κατ' ακολουθίαν και με το ίδιο σκεπτικό, είναι η κρίση μας ότι το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο κατάστημα, επανήλθε στα €907,50 από τον Νοέμβριο
21. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε ένα μέρος του ενοικίου του μηνός Απριλίου 2019 και έκτοτε, δεν κατέβαλε οποιοδήποτε άλλο ποσό. Η Αιτήτρια, μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 9.5.2019 (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά), με την οποία ζήτησε την καταβολή εντός 5 ημερών από της ταχυδρόμησης της επιστολής, το υπόλοιπο του ενοικίου του μηνός Απριλίου και το ενοίκιο του μηνός Μαίου 2019, άλλως θα τερμάτιζε το συμβόλαιο ενοικίασης. Περαιτέρω, επισημαίνετο ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν είχε δώσει γραπτή ειδοποίηση για ανανέωση της ενοικίασης, ως το έγγραφο και, εκτός εάν ειδοποιούσε την Αιτήτρια γραπτώς εντός 10 ημερών, ότι επιθυμεί την ανανέωση της ενοικίασης, να παραδώσει το επίδικο κατάστημα στις 31.7.
22. Η επιστολή απεστάλη και στον Καθ' ου η Αίτηση
23. Η Αιτήτρια, μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε νέα επιστολή, ημερομηνίας 22.5.2019, προς κάποια Χριστιάνα Κυριάκου, τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά), με την οποία ζήτησε την καταβολή του υπολοίπου ενοικίου του μηνός Απριλίου και του ενοικίου του μηνός Μαίου 2019, εντός 5 ημερών από της ταχυδρόμησης της επιστολής, άλλως θα τερμάτιζε το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η επιστολή περιλάμβανε την ίδια ειδοποίηση για την ανανέωση της ενοικίασης ή την παράδοση της κατοχής του επίδικου την 31.7.
24. Η επιστολή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 2 την 23.5.2019, δια της επίδοσης αυτής στη σύζυγο του, στην Καθ' ης η Αίτηση 1 την ίδια ημέρα, δια της επίδοσης αυτής στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, στη σύζυγο του διευθυντή και στη Χριστιάνα Κυριάκου, δια της επίδοσης στη μητέρα της (Τεκμήριο 7 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά). Στη συνέχεια, η Αιτήτρια, μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ημερομηνίας 5.6.2019 (Τεκμήριο 8 στην ένορκο δήλωση της κας. Μηνά), με την οποία τερμάτισε το ενοικιαστήριο έγγραφο και κάλεσε τους Καθ' ων η Αίτηση να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του επίδικου και να διευθετήσουν αμέσως όλες τις εκκρεμότητες που έχουν προς την Αιτήτρια. Η επιστολή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 2 δια της επίδοσης αυτής στη σύζυγο του την 10.6.2019 και την ίδια ημέρα στην Καθ' ης η Αίτηση 1, δια της επίδοσης αυτής στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, στη σύζυγο του διευθυντή και υπεύθυνη του χώρου εργασίας. Είναι η κρίση μας ότι ο τερματισμός της συμβατικής ενοικίασης ήταν νόμιμος, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο υποστατικό μετά τη λήψη της επιστολής και ούτως κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Σύμφωνα με το άρθρο 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι πρόνοιες του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση, πλην των όρων που αφορούν τη διάρκεια της ενοικίασης και το ύψος του ενοικίου. Οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και της κας. Χριστιάνας Κυριάκου, απέστειλαν επιστολή, ημερομηνίας 31.7.2019, στους δικηγόρους της Αιτήτριας (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου), με την οποία τους ειδοποίησαν ότι θα παραδώσουν κενή κατοχή του επίδικου την 31.8.2019, ότι ουδέν ποσό ενοικίου οφείλουν και ότι η εγγύηση των €750.- η οποία κατατέθηκε με την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, δέον όπως θεωρηθεί ως το ενοίκιο του μηνός Αυγούστου

1. Εν τέλει, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν το επίδικο κατάστημα στις 3.9.
2. Η Αιτήτρια υπέγραψε σχετικά Βεβαίωση (Τεκμήριο 10 στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας), με την οποία επιφύλαξε τα δικαιώματα της, καθότι δεν είχε επιθεωρήσει το επίδικο κατάστημα και δήλωσε ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση δεν θα αποσυρόταν, καθότι συνέχιζε να έχει τις απαιτήσεις που φαίνονται σ' αυτή. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε άλλο ποσό ως ενοίκιο, μέχρι σήμερα. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει τα ενοίκια των μηνών Απριλίου 2019 (μέρος), Μαίου, Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου 2019, ενώ μέχρι την παράδοση της κατοχής του επίδικου καταστήματος, είχε προκύψει και καταστεί πληρωτέο, το ενοίκιο Σεπτεμβρίου
3. Είναι η κρίση μας ότι, από το οφειλόμενο ποσό, πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €750.- το οποίο είχε καταβληθεί ως εγγύηση και το οποίο είναι εις χείρας της Αιτήτριας. Νομική πτυχή: Τερματισμός συμβατικής ενοικίασης και καθεστώς θέσμιου ενοικιαστή: Σύμφωνα με τη νομολογία είναι αναγκαία προϋπόθεση ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης, ώστε η ενοικίαση να καταστεί θέσμια (βλέπετε Κώστας Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654). Σχετικό είναι το Αγγλικό σύγγραμμα R.E. Megarry The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 181, κάτω από την επικεφαλίδα "Determination of contractual Tenancy - Mode of determination" [2] και σελίδα 182, κάτω από την επικεφαλίδα «Validity of notices»[3] και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 8, παράγραφος 270 [4]. Από τα εν λόγω αποσπάσματα, φαίνονται καθαρά οι εξής αρχές: · Η συμβατική ενοικίαση δύναται να τερματιστεί με την άσκηση του δικαιώματος εισόδου του ιδιοκτήτη στο υποστατικό (forfeiture). Η άσκηση αυτού του δικαιώματος, όπως και οποιουδήποτε συμβατικού δικαιώματος, γίνεται σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης και επίσης, θεωρείται ότι ασκήθηκε με την καταχώριση της Αίτησης έξωσης. · Η συμβατική ενοικίαση ορισμένου χρόνου, λήγει και τερματίζεται κατά τη λήξη της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. · Στην απουσία οποιασδήποτε νομοθετικής πρόνοιας, η συμβατική ενοικίαση δύναται να τερματιστεί με ειδοποίηση που στέλνεται σύμφωνα με τους όρους της ίδιας της σύμβασης. · Η περιοδική ενοικίαση, η οποία είναι συμβατική σύμφωνα με την νομολογία, τερματίζεται με ειδοποίηση τερματισμού που δίδει τον ανάλογο χρόνο. Υπό το φως των ανωτέρω και για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, είναι η κρίση μου ότι η Αιτήτρια προέβη σε νόμιμο τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης, δυνάμει των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου και εφαρμόζοντας αυτούς. Περαιτέρω, είναι η κρίση μου ότι υπάρχει η δυνατότητα αποστολής ειδοποίησης δυνάμει του Νόμου σε ενοικιαστή που δεν κατέστη ακόμα θέσμιος, στην ίδια την επιστολή με την οποία γίνεται τερματισμός της συμβατικής ενοικίασης, ως στην παρούσα περίπτωση. Βρίσκω έρεισμα για τη θέση αυτή στην αυθεντία The Electricity Authority of Cyprus v. Georghios Georgallettos and Others

(1972)1 C.L.R. 77. Είναι σημαντικό να δίδεται χρόνος 21 ημερών μετά που ο ενοικιαστής θα καταστεί θέσμιος. Στην προκείμενη περίπτωση, ο τερματισμός είχε άμεση ισχύ και η περίοδος των 21 ημερών λογίζεται από τη λήψη της επιστολής, δηλαδή από 10.6.2019 (βλέπετε πιο πάνω). Η κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε την 1.7.2019 και η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν είχε καταβάλει οποιοδήποτε ποσό εν τω μεταξύ, ούτε είχε παραδώσει την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Εξάλλου, τυγχάνουν αμέσου εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 11

(4)[5] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ως έχουν ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Εταιρεία Ακινήτων Ονασαγόρας Λτδ v. Κύπρος Σπανούδης, Πολιτική Έφεση αρ. 255/2009, απόφαση ημερομηνίας 9.7.2014, όπου αποφασίστηκε ότι η ειδοποίηση η οποία στέλνεται από τον ιδιοκτήτη προς τον ενοικιαστή για την εξόφληση καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, δύναται να τερματίσει ακόμα και περιοδική ενοικίαση, η οποία είναι συμβατική, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11

(4). Εγγύηση και θέσμια ενοικίαση: Λεκτικό: Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, Κώστας Κυριάκου, υπέγραψε ως εγγυητής της ενοικιάστριας εταιρείας, σε έγγραφο εγγύησης, επισυνημμένο στο ενοικιαστήριο έγγραφο, με το ακόλουθο λεκτικό: «Με την παρούσα εγγυούμαι την πιστή τήρηση από τον ενοικιαστή όλων των όρων και υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτό το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η εγγύηση μου είναι δεσμευτική για εμένα και θα εξακολουθώ να καλύπτω κάθε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας είτε λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου, ανεξάρτητα αν ειδοποιήθηκα ή όχι για την παράταση αυτή, ως επίσης και σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης ανεχθεί ή αποδεχθεί παρατάσεις πληρωμής ανεξάρτητα αν λάβαμε ή όχι γνώση γι' αυτό. Όλα αυτά θα ισχύουν ανεξάρτητα αν δόθηκε ή όχι σε εμένα προηγουμένως ειδοποίησα και θα εξακολουθώ να ευθύνομαι σαν εγγυητής μέχρι την εκκένωση και παράδοση της ελεύθερης κατοχή του «κτήματος» στον ιδιοκτήτη του. Η εγγύηση αυτή υπογράφτηκε από την εγγυήτρια ταυτόχρονα με την υπογραφή το πιο πάνω εγγράφου.» Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Πέραν του πιο πάνω αποσπάσματος, το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16, ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [6]. Στην παρούσα περίπτωση, το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για τη δυνατότητα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [7]. Στην αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δεν δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν, δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου

(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφή του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows

(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για την ενοικιάστρια εταιρεία, η οποία κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση

1. Περαιτέρω, αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο υπεγράφη εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ότι η κατοχή του επίδικου καταστήματος λήφθηκε και διατηρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση
2. Ο εγγυητής είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
3. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες. Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω).» Κρίνουμε ότι από το λεκτικό της εγγύησης που δόθηκε, προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο η παραχώρηση εγγύησης για την καταβολή του ενοικίου κατά τη θέσμια ενοικίαση, εφόσον γίνεται αναφορά στην υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου, ενώ το έγγραφο περιλάμβανε και δικαίωμα ανανέωσης. Κρίνουμε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι υπόλογος για οποιαδήποτε καθυστερημένα και οφειλόμενα υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοίκια, μετά τον νόμιμο τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [8]. Παρόλο που η κατοχή παραδόθηκε μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, πρέπει να εξακριβωθεί κατά πόσον οι προϋποθέσεις του Νόμου ίσχυαν και πληρούνταν, κατά το χρόνο καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 να είναι θέσμια ενοικιάστρια. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εκ μέρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι προϋποθέσεις πληρούνται. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, οι θεραπείες στις παραγράφους Β

(3)και

(4)της κυρίως Αίτησης, απορρίπτονται ως άνευ αντικειμένου, εφόσον η κατοχή έχει παραδοθεί. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €4.255 ως οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Απρίλιο 2019 (μέρος) έως Σεπτέμβριο 2019, αφαιρουμένου του ποσού της εγγύησης εκ €750, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €275,82 έξοδα χαρτοσήμανσης του ενοικιαστηρίου εγγράφου. (γ) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000, πλέον Φ.Π.Α. και νόμιμο τόκο. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27

(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίησης, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης ένα τουλάχιστον μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [2] "The ordinary common-law rules apply to the determination of a contractual tenancy. Thus on the exercise of a right to forfeit the lease a statutory tenancy will arise. Again, a tenancy for a fixed period determines at the end of that period; and periodic tenancies are determinable by notice to quit expiring at the end of a period of the tenancy." [3] «In general, the burden of proving the validity of a notice to quit lies on the person who relies on it. Notices to determine a tenancy are 'documents of a technical nature, technical because they are not consensual documents, but, if they are in proper form, they have of their own force without any assent by the recipient the effect of bringing the demise to an end'.» [4] «If a contract contains a provision that one of the parties thereto may determine the contract by notice, notice must be given in accordance with the terms of the contract, but the right to notice may be waived.» [5] «11

(4)Η γραπτή προειδοποίηση που αποστέλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1)του παρόντος άρθρου θεωρείται και ως κατάλληλη ειδοποίηση που τερματίζει αυτόματα τη σύμβαση ενοικίασης, χωρίς αυτό να επηρεάζει, κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2007, τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου ή ενώπιον οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου υποθέσεις.» [6] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [7] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap. 86. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση [8] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο