← Κύπρος

Σαββίδου ν. Παπαδόπουλου, Αίτηση Αρ.Ε65/19, 6/3/2020

Σαββίδου ν. Παπαδόπουλου, Αίτηση Αρ.Ε65/19, 6/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.Ε65/19 Μεταξύ: ΧΧΧ Σαββίδου, ΧΧΧ 37, Αγλαντζιά, Λευκωσία Αιτήτριας -και- ΧΧΧ Παπαδόπουλου, ΧΧΧ 36 Α, 2121 Αγλαντζιά, Λευκωσία Καθ' ου η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για διαγραφή και παραμερισμό της Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση και της Κλήσης για Οδηγίες 6.3.2020 Για τον Αιτητή - Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κ. Χαρ. Σάββα για κ. Μ. Παπαλοίζου Για την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση: κα. Μ. Παυλίδου για κ.κ. Δημήτριος Α. Παυλίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 5.7.2019, ο Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «ο Καθ' ου η Αίτηση»), εξαιτείται ως ακολούθως: «1. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου αναφορικά με την διαγραφή και/ή τον παραμερισμό του δικογράφου της «Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση» που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης Εξώσεως, καθότι αυτή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και/ή αυθαίρετα και/ή χωρίς την προηγούμενη άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου, κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 2. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου αναφορικά με την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της έκδοσης και επίδοσης της Κλήσης για Οδηγίες, η οποία εκδόθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση εις την παρούσα Αίτηση και Αιτήτρια εις την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Εξώσεως στις 28/06/2019 και η οποία ορίστηκε για ακρόαση στις 12/09/2019, λόγω αντικανονικότητας και μη συμμόρφωσης αναφορικά με το χρόνο έκδοσης της και/ή ως πρόωρης, κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 3. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση εις την παρούσα Αίτηση και Αιτήτριας εις την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Εξώσεως.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στο άρθρο 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού 1983, ως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Ν.1/2018, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.2, Δ.21 θ.14, Δ.26 θ.11, Δ.30, Δ.48 θθ.1-7 και 9(
  2. u)και Δ.64, καθώς επίσης και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στον φάκελο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης Εξώσεως και παρατίθενται ως έξης: 1. Κατά την ημερομηνία 13.5.2019 η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα αίτηση και Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «η Αιτήτρια») καταχώρησε την κυρίως Αίτηση έξωσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. 2. Η κυρίως Αίτηση επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 14.5.2019. 3. Την 28.5.2019 ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε εμπρόθεσμα Απάντηση και Ανταπαίτηση, πιστό αντίγραφο της οποίας δόθηκε αυθημερόν στους δικηγόρους της Αιτήτριας. 4. Την 27.6.2019, ήτοι σχεδόν ένα μήνα μετά την καταχώρηση της Απάντησης και Ανταπαίτησης, η Αιτήτρια καταχώρησε Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, πιστό αντίγραφο της οποίας δόθηκε αυθημερόν στο δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση. 5. Η καταχώρηση της Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση είναι προδήλως εκπρόθεσμη και/ή αυθαίρετη και/ή αντίθετη προς τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, καθότι αυτή θα έπρεπε να καταχωρηθεί και επιδοθεί εντός 7 ημερών από την επίδοση της Απάντησης και Ανταπαίτησης. Ως εκ τούτου, η καταχώρηση και επίδοση της Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, θα έπρεπε να συντελεστεί τουλάχιστον κατά/ή περί την 3.6.2019, οπόταν και τελικά επήλθε η συμπλήρωση της δικογραφίας και όχι σχεδόν ένα μήνα μετά την επίδοση της Απάντησης και Ανταπαίτησης, όπως και έγινε, και μάλιστα χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. 6. Την 28.6.2019, ήτοι μία μέρα μετά από την καταχώρηση της Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, η Αιτήτρια εξέδωσε Κλήση για Οδηγίες, πιστό αντίγραφο της οποίας δόθηκε αυθημερόν στο δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση και η οποία ορίστηκε για ακρόαση στις 12.92019. 7. Η εκδοθείσα Κλήση για Οδηγίες, σε συνάρτηση με την εκπρόθεσμη και/ή αυθαίρετη και/ή χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου και/ή αντίθετη προς τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας καταχώρηση της Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, είναι, μεταξύ άλλων, πρόωρη καθότι έχει εκδοθεί πριν από τη, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, συμπλήρωση της δικογραφίας. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση την 30.9.2019 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θθ.1, 2, 3 έως και 11, Δ.21 θ.1 -4, Δ.26 θθ.1, 2, Δ.33 θθ.1-5, 7, Δ.40 θ.11, Δ.28 θθ.1, 2, 3, 12, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 5, 6, 7, 9(h), θθ.1, 2, 3, 4, Δ.64, στο Κεφ.6, άρθρα 4-9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 32, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/83 όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η Αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα διαδικασία είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή τα πραγματικά γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν συνηγορούν στην έκδοση του Διατάγματος αυτού. Β. Υπάρχει κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας. Γ. Η παρούσα Αίτηση πλήττει το δικαίωμα της Αιτήτριας - Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία να υπερασπιστεί τον εαυτό της στην Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή. Δ. Η παρούσα Αίτηση πλήττει το θεμέλιο της Δίκαιης Δίκης, αφού αντιστρατεύεται το δικαίωμα της Αιτήτριας - Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία να ακουστεί στην υπόθεση της. Ε. Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά το μέσο για την επίτευξη δίκαιης δίκης. Έτσι, το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας και/ή εξουσίας του Δικαστηρίου, να εγκρίνει την παράταση των προθεσμιών, που τίθενται είτε από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας είτε από διαταγή του Δικαστηρίου για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων. Στ. Οι χρονικές προθεσμίες, που καθορίζονται από το Δικαστήριο και τους δικονομικούς κανόνες έχουν ως απώτερο σκοπό την όσο το δυνατό ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης. Εκεί όμως που η αυστηρή εφαρμογή των χρονικών προθεσμιών μπορεί να αποβεί άδικη για ένα από τους διαδίκους, οι δικονομικοί κανόνες παρέχουν την ευχέρεια παράτασης μιας χρονικής προθεσμίας νοουμένου ότι μια τέτοια παράταση είναι δικαιολογημένη κάτω από τις περιστάσεις. Ζ. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση εκ μέρους της Αιτήτριας - Καθ'ης η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, της Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, οφείλεται σε φόρτο εργασίας των Συνηγόρων της και όχι σε αμέλεια ή αδιαφορία τους. Η. Η προθεσμία καταχώρησης Υπεράσπισης και εν προκειμένω της υποχρεωτικής Απάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, αφού υπάρχει Ανταπαίτηση, υπόκειται σε παρέκταση από το Δικαστήριο, δυνάμει της Δ.57 Θ.2 των Δικαστικών Θεσμών. Θ. Το παρόν Δικαστήριο δεν έχει Δικαιοδοσία να εκδικάσει Ανταπαίτηση στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης Έξωσης - Ανάκτησης κατοχής και εν πάσει περιπτώσει τα όσα αναφέρονται στην Ανταπαίτηση του Καθ'ου η Αίτηση-Αιτητή στην παρούσα διαδικασία, αποτελούν αιτία έγερσης Αγωγής ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ι. Δεν είναι πρόσφορη η εκδίκαση της Ανταπαίτησης συγχρόνως με την Απαίτηση καθώς επίσης υπάρχει και πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στην Αιτήτρια, λόγω της ασυνάφειας των επίδικων Θεμάτων. Κ. Η Ανταπαίτηση πρέπει να αποκλειστεί, δυνάμει της Δ.21 Θ.10, καθότι οι εγειρόμενες σε αυτή αξιώσεις δεν σχετίζονται με την Απαίτηση στην Αίτηση Έξωσης της Αιτήτριας καθώς επίσης αποτελεί και αιτία Αγωγής ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου και όχι αιτία Αιτήσεως ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Λ. Η Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα διαδικασία πρέπει να αποκλειστεί καθότι υφίσταται το ενδεχόμενο να προκαλέσει σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της Αίτησης Έξωσης εάν συνεκδικαστεί με αυτή, προκαλώντας δυσχέρεια στην συνεκδίκαση της, αφού υπάρχει έλλειψη σχετικότητας με τις αξιώσεις της Αιτήσεως Εξώσεως. (Δ.21 Θ.10). Μ. Η σχετική Αίτηση δια Κλήσεως του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα Διαδικασία έχει καταχωρηθεί χωρίς να συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα Διαδικασία ως θα έπρεπε. Ν. Το παρόν Δικαστήριο είναι καθ' ύλη αναρμόδιο να εκδικάσει την Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην παρούσα Διαδικασία. Ν. Τα έξοδα της παρούσας Διαδικασίας πλέον 19% ΦΠΑ.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. ΧΧΧ Σαββίδου, από τη Λευκωσία. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αναφορικά με το αίτημα 1 και 2 της υπό εξέταση αίτησης. Η κα. Σαββίδου επαναλαμβάνει, ουσιαστικά, τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι, εάν δοθεί τέτοιο Διάταγμα είναι σαν να τοποθετούμε την άμαξα μπροστά από το άλογο, κάτι που δεν θα μπορεί να γίνει, όπως δεν θα μπορούσε να ανατέλλει ο ήλιος από τη Δύση. Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 13.5.2019 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «α. Διάταγμα και/ή απόφαση έξωσης του Καθ' ου η Αίτηση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διτάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση, τους Υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτού και/ή άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν ή κατέχουν το υποστατικό/Περίπτερο όπως εγκαταλείψει και παραδώσει αυτό προς την Αιτήτρια που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ 36 Α, στην Αγλαντζιά, στην Λευκωσία, που να διατάσσει την έξωση από το αναφερόμενο υποστατικό του Καθ' ου η Αίτηση, των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων αυτού και όλων όσων χρησιμοποιούν ή κατέχουν το αναφερόμενο υποστατικό. β. Απόφαση και/ή Διάταγμα πληρωμής του ποσού των € 24.200.- για καθυστερημένα ενοίκια για τους μήνες από Ιούλιο του 2017 μέχρι Απρίλιο του 2019, εκ ποσού €1,100 μηνιαίως και το υπόλοιπο ποσό ύψους € 4.900.- για τους μήνες Οκτώβριο 2016 μέχρι Ιούνιο 2017 δυνάμει του σχετικού ενοικιαστηρίου εγγράφου τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του οποίου εκχωρήθηκαν από προηγούμενο Ενοικιαστή, ήτοι συνολικού ποσού εκ € 29.100.- γ. Ενδιάμεσα κέρδη (MESNE PROFITS) και/ή αποζημιώσεις και/ή ενοίκια και/ή άλλως πως προς €1,100.- τον μήνα από 1.5.2019 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του αναφερόμενου υποστατικού και/ή οικίας προς την Αιτήτρια. δ. Οποιαδήποτε παραπέρα θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο θα θεωρούσε δίκαιη και/ή εύλογη, υπό τις περιστάσεις. ε. Νόμιμο τόκο. στ. Τα Έξοδα της Αίτησης αυτής, πλέον 19% ΦΠΑ.» Η Αιτήτρια δικογραφεί ότι είναι ιδιοκτήτρια και ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικιαστής του υποστατικού επί της οδού ΧΧΧ 36Α, Αγλαντζιά, Λευκωσία, το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση χρησιμοποιεί ως περίπτερο, με ενοίκιο €1.100 μηνιαίως. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε αρχικά στις 12.10.2015, από την εταιρεία M.T. KIOSK ENTERPRISES LTD, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου πέντε ετών. Η Αιτήτρια πληροφορήθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση υπενοικίασε το επίδικο από την εν λόγω εταιρεία, χωρίς τη συγκατάθεση της και/ή ότι εκχωρήθηκαν τα εκ της συμφωνίας ενοικίασης δικαιώματα στον Καθ' ου η Αίτηση για να στεγάσει τη δική του επιχείρηση περιπτέρου, χωρίς τη συγκατάθεση της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου Αίτηση συνέχισε την ενοικίαση χωρίς να υπογραφεί νέο ενοικιαστήριο έγγραφο και από τον Ιούλιο 2017, δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 28.5.2019 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων, εγείρει προδικαστική ένσταση ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να εξετάσει την παρούσα Αίτηση, καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται την εκ μέρους του συνέχιση της ενοικίασης και λέγει ότι περί τον Ιούνιο 2017, προέβη σε προφορική συμφωνία με την Αιτήτρια για να στεγάσει την επιχείρηση του στο επίδικο υποστατικό. Παραδέχεται ότι πέραν από ποσόν €2.000, δεν κατέβαλε άλλο ποσό, λόγω της αρνητικής στάσης της Αιτήτριας για την υπογραφή ενοικιαστηρίου εγγράφου, την άρνηση της παραλαβής ποσού €700.- ως ενοίκιο, τη μονομερή αύξηση του συμφωνηθέντος πληρωτέου ενοικίου σε €1.100 και τη μη συμμόρφωση από μέρους της με τις υποχρεώσεις που επιτάσσει ο Νόμος, αναφορικά με την επιδιόρθωση ελαττωμάτων που δεν είναι εμφανή, του υδατοστεγούς της οροφής, της ηλεκτρικής, υδραυλικής και αποχετευτικής εγκατάστασης και των ζημιών που προέκυψαν από φυσικές φθορές. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι υπέστην ζημιές και ανταπαιτεί ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα με το οποίο η Αιτήτρια να διατάττεται όπως παραχωρήσει και/ή επιτρέψει στον Καθ' ου η Αίτηση την ανενόχλητη απόλαυση κατοχής και/ή εισόδου και/ή πρόσβασης στο υποστατικό. Β) Δέκα Χιλιάδες Ευρώ (€10.000) για τα κατεστραμμένα προϊόντα που τίθονταν προς πώληση στην επιχείρηση του Καθ' ου η Αίτηση. Γ) Οκτώ Χιλιάδες Ευρώ (€8.000) για την αποκατάσταση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, της ταμειακής μηχανής και του συναγερμού. Δ) Τέσσερις Χιλιάδες Ευρώ (€4.000) για την αφαίρεση και/ή αποκατάσταση του πατώματος. Ε) Δύο Χιλιάδες Ευρώ (€2.000) για την αποκατάσταση του δωματίου και των ρολογιών της ηλεκτρικής. ΣΤ) Τετρακόσια Ευρώ (€400) για τα ημερομίσθια τεσσάρων

(4)ατόμων τα οποία εργάστηκαν πέντε
(5)μέρες για την αποκατάσταση των παραπάνω ζημιών. Ζ) Επτά Χιλιάδες Πεντακόσια Ευρώ (€7.500) ως διαφυγόντα κέρδη πέντε
(5)συνεχών ημερών όπου η επιχείρηση του Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε κλειστή.» Η Αιτήτρια καταχώρισε Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση την 27.6.2019 και Κλήση για Οδηγίες την 28.6.
  1. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε την 5.7.
  2. Διαδικασία: Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι δεν πρόκειται για την ουσία της υπόθεσης αλλά για ενδιάμεσο αίτημα προ της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Επίσης, σύμφωνα με τη Διαταγή 25 θεσμός 6, ως έχει τροποποιηθεί και/ή αντικατασταθεί από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2) και του 2017: «Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25 και Δ.30 θα διαβάζονται αναλόγως.» Ο θεσμός 7 της Διαταγής 25, όπως τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε από τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, αναφέρει τα εξής: «Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25, θα διαβάζονται ανάλογα.» Διαγράφηκε δηλαδή η ρητή αναφορά στην εφαρμογή της Διαταγής 30 από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας, όπως το παρόν Δικαστήριο. Είναι όμως φανερόν από το λεκτικό του θεσμού 10 της Διαταγής 30, ως αυτός ισχύει από 27.4.2018, ότι η Διαταγή 30 εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας. Προνοεί δε η Διαταγή στο θεσμό 10
(5), ότι: «Όπου στα Δικαστήρια ειδικών δικαιοδοσιών δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού επίδικης διαφοράς, το Δικαστήριο δύναται, ανεξαρτήτως των διατάξεων της Δ.30, να χειριστεί την ενώπιον του υπόθεση κατά τον τρόπο που θα εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Προς τούτο δύναται να ακολουθήσει τις ειδικές ρυθμίσεις που γίνονται στους οικείους διαδικαστικούς κανονισμούς είτε αυτούσιες, είτε σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.30». [δική μου υπογράμμιση] Σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού της επίδικης διαφοράς. Διαταγή 30: Η Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αντικαταστάθηκε και τροποποιήθηκε από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2), του 2017 και του 2018 (Αρ. 1), προνοεί ως ακολούθως: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται ενός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστήριο σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψη της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρούμενων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με την αγωγή αρ. που απορρίφθηκε την συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα, ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.» «2.(α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστηρίου ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» [δική μου υπογράμμιση] «9. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (i) το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς (ii) τη σπουδαιότητα της (iii) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών.» Βλέπετε επίσης το θεσμό 10
(5)της Διαταγής 30 (πιο πάνω). Η Διαταγή περιλαμβάνει ρητή πρόνοια διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες και Παραρτήματος. Διαταγή 9 θεσμός 2: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Διαταγή 19 θεσμός 2, η οποία προνοεί ως ακολούθως: "The plaintiff shall, subject to the provisions of Order 20, and at such time and in such manner as therein prescribed, deliver to the defendant a statement of his claim, and of the relief or remedy to which he claims to be entitled. The defendant shall, subject to the provisions of Order 21, and at such time and in such manner as therein prescribed, deliver to the plaintiff his defence or counter-claim (if any). And the plaintiff shall, subject to the provisions of Order 21, and at such time and in such manner as therein prescribed, deliver his reply (if any) to the defence, and his own defence to the counter-claim. Such statements shall be as brief as the nature of the case will admit." Πέραν του γεγονότος ότι η καταχώρηση και το περιεχόμενο της κυρίως Αίτησης και της Απάντησης, διέπονται κατ' αρχήν και κατά βάσην από τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (βλέπετε Καν. 7 και 8), η υπό εξέταση αίτηση δεν βασίζεται στη Διαταγή 19 θεσμός 26 [2] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι σχετική με το αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση. Περαιτέρω, η υπό εξέταση αίτηση δεν βασίζεται στη Διαταγή 27 [3] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο θεσμός 3 της οποίας επίσης είναι σχετικός με το αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση για τη διαγραφή και/ή παραμερισμό του δικογράφου της Αιτήτριας. Στην αυθεντία Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366, αποφασίστηκε ότι είναι όρος απαράβατος της εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Σχετική είναι επίσης η αυθεντία Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ.
  1. Διαταγές 21 και 26: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται ακόμα στη Διαταγή 21 θεσμός 14 και στη Διαταγή 26 θεσμός
  2. Οι θεσμοί είναι σχετικοί μεταξύ τους και προνοούν ως ακολούθως: "14
(1)Where the plaintiff desires to deliver a reply he shall file and deliver it within seven days from the delivery of the defence.
(2)No subsequent pleading shall be delivered, unless ordered by the Court or a Judge. Where a subsequent pleading is ordered it shall be filed and delivered together with an office copy of the order within the time specified in the order giving leave to deliver the same." "11. Where a pleading subsequent to reply is not ordered, then, at the expiration of seven days from the delivery of the defence or reply (if any); or, where a pleading subsequent to reply is ordered, and the party who has been ordered or given leave to deliver the same fails to do so within the period limited for that purpose, then, at the expiration of the period so limited, the pleadings shall be deemed to be closed and material statements of fact in the pleading last delivered shall be deemed to have been denied and put in issue: Provided that this rule shall not apply to a defence to a counter-claim and that unless the plaintiff delivers a defence to a counter-claim, the statements of fact contained in such counterclaim shall at the expiration of fourteen days from the delivery thereof or of such time (if any) as may by order be allowed for delivery of a defence thereto be deemed to be admitted, but the Court or Judge may at any subsequent time give leave, to the plaintiff to deliver such defence." Σχετικός είναι και ο θεσμός 15 της Διαταγής 21, ο οποίος δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης και προνοεί ως ακολούθως: "Where a counterclaim is pleaded, a defence thereto shall be subject to the rules applicable to defences." Οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί 1983, ως έχουν τροποποιηθεί, δεν προνοούν για την καταχώρηση Ανταπαίτησης. Υπάρχει όμως σχετική πρόνοια στη νομολογία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την αυθεντία L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. v. Φράγκου κ.ά.
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 392, υπάρχει η δυνατότητα έγερσης ανταπαίτησης από τον Καθ' ου η Αίτηση σε Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, κατ' εφαρμογήν της Δ.19 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει του Κανονισμού 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Κατ' ακολουθίαν, υπό το φως των ως άνω, η Ανταπάντηση (Reply) ή Απάντηση στην Απάντηση, δυνατόν να καταχωρηθεί εντός επτά
(7)ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης. Όπου η Απάντηση περιλαμβάνει Ανταπαίτηση (counterclaim), ο Ενάγων ή Αιτητής, έχει δικαίωμα καταχώρησης Υπεράσπισης ή Απάντησης στην Ανταπαίτηση, εντός 14 ημερών από την καταχώρηση αυτής. Τα δικόγραφα θεωρούνται ότι συμπληρώθηκαν μετά την πάροδο της εν λόγω προθεσμίας. Οι Θεσμοί δεν περιλαμβάνουν άλλη, ξεχωριστή πρόνοια για την καταχώρηση Απάντησης σε Υπεράσπιση την Ανταπαίτηση. Κρίση: · Η υπό εξέταση αίτηση δεν περιλαμβάνει στην νομική της βάση όλους τους κανονισμούς επί των οποίων δέον όπως εδράζεται αίτημα διαγραφής και/ή παραμερισμού δικογράφου. · Αίτηση δια κλήσεως η οποία βασίζεται στη Διαταγή 26 θεσμός 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως η υπό εξέταση, δέον όπως συνοδεύεται από ένορκο δήλωση (βλέπετε Διαταγή 48 θεσμός 9). Η υπό εξέταση αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. · Η Αιτήτρια καταχώρισε Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση σε ημερομηνία πέραν των 14 ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης και Ανταπαίτησης. Το Δικαστήριο δεν γνωρίζει πότε επιδόθηκαν τα δικόγραφα εφόσον δεν είναι καταχωρημένες οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης αυτών στο φάκελο της υπόθεσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η επίδοση της Απάντησης και Ανταπαίτησης έγινε αυθημερόν, δηλαδή την 28.5.
  1. · Ακόμα και εάν κριθεί ότι το εύρημα του Δικαστηρίου περί αντικανονικότητας του δικονομικού μέτρου του Καθ' ου η Αίτηση, δεν ευσταθεί και ότι αυτό δυνατόν να βασιστεί κατά κύριο λόγο επί της Διαταγής 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία και επικαλείται ο Καθ' ου η Αίτηση, είναι η κρίση μου ότι η Δ.64 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α) (πιο πάνω), ένας στρέφεται πρώτα στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς για να διαπιστώσει εάν υπάρχει πρόνοια επί συγκεκριμένου θέματος και μόνο εάν δεν υπάρχει, στρέφεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Ενόψει του Κανονισμού 12(β), δεν εφαρμόζεται η Δ.
  2. Είναι δε νομολογημένο ότι ο Κανονισμός 12(β) (προηγούμενα 11(β)) είναι αντίστοιχος με τη Δ.64, ως αυτή είχε πριν τροποποιηθεί. Βλέπετε σχετικά N.P. Lanitis v. Panayides
(1986)1 C.L.R., 490, σελίδα 493. · Ο Κανονισμός 12(β) προνοεί ότι η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δεν συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. · Πέραν των ελαττωμάτων στην υπό εξέταση αίτηση τα οποία έχουν διαπιστωθεί πιο πάνω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να κρίνει ως άκυρο και/ή υποκείμενο σε παραμερισμό το δικόγραφο της Αιτήτριας, επειδή αυτό καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, χωρίς να εξασφαλιστεί προηγούμενα άδεια του Δικαστηρίου για την επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης του. · Περαιτέρω και επικουρικά, ο Κανονισμός 12(γ) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, προνοεί ότι διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολο της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. · Εφόσον η θέση του Καθ' ου η Αίτηση είναι ότι η Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα, το δικονομικό μέτρο το οποίο θα έπρεπε να είχε λάβει, είναι η υποβολή αίτησης για απόφαση επί της Ανταπαίτησης λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης. · Εάν δεν επιθυμούσε να καταχωρήσει Ανταπάντηση στο δικόγραφο της Αιτήτριας (Reply), εφόσον αυτό περιλαμβάνει Υπεράσπιση στη δική του Ανταπαίτηση και δεν εδύνατο επειδή η Αιτήτρια καταχώρισε αμέσως Κλήση για Οδηγίες, θεωρώντας συμπληρωμένα τα δικόγραφα, θα ανέμενα κάποιος ότι θα περιλάμβανε σχετικό αίτημα στην υπό εξέταση αίτηση. · Είναι η κρίση μου ότι το δικόγραφο της Αιτήτριας δεν είναι αυθαίρετο και αντικανονικό ως εκπρόθεσμο και ότι η Κλήση για Οδηγίες η οποία καταχωρήθηκε την 28.6.2019 δεν αντικανονική. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου, αφορά χειρισμό της υπόθεσης με σκοπό την εξυπηρέτηση της ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης, σύμφωνα με την επιταγή της Δ.30 θ. 10
(5)και του Κανονισμού 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Απόφαση: Υπό το φως των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.000 και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» [3] «
(1)Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.»
(2)If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. «
(3)The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.