Σαββίδου ν. Παπαδόπουλου, Αίτηση Αρ.: Ε65/19, 6/3/2020

(2)και 34, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983 (2/1983), ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 2 και 12(α), στη συναφή νομολογία των Δικαστηρίων και ειδικότερα στην αυθεντία L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. ν. Φράγκου κ.ά.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 392, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στους κανόνες του Κοινοδικαίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η υπό κρίση Αίτηση είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση καθότι δεν καθορίζει το απαραίτητο νομικό υπόβαθρο που να την στοιχειοθετεί και/ή που να την καθιστά ως ένα έγκυρο δικονομικό μέτρο και ως εκ τούτου υπόκειται σε απόρριψη.
2. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά, κατ' απόλυτη αντίθεση με τους προβαλλόμενους από την Αιτήτρια ισχυρισμούς επί της παραγράφου 2 της υπό κρίση Αίτησης, δυνάμει των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και/ή του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού αλλά και της συναφούς Νομολογίας, σε συνάρτηση με τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, υπάρχει νομική και/ή πραγματική δυνατότητα έγερσης Ανταπαίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και/ή το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει αρμοδιότητα ώστε να επιληφθεί την καταχωρηθείσα από τον Καθ' ου η Αίτηση Ανταπαίτηση.
3. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά, απορρίπτονται κατηγορηματικά οι προβαλλόμενοι από την Αιτήτρια ισχυρισμοί επί της παραγράφου 1 της υπό κρίση Αίτησης καθότι η καταχωρηθείσα από τον Καθ' ου η Αίτηση Ανταπαίτηση είναι άμεσα σχετική και/ή συνυφασμένη με τα ζητήματα που εγείρονται στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Εξώσεως, ενώ ουδεμία καθυστέρηση και/ή αμηχανία και/ή άλλως πως δυσχέρεια δύναται να προκαλέσει η εξέταση της από το Σεβαστό Δικαστήριο.
4. Ως εκ των ανωτέρω παρατεθέντων λόγων, η διακριτική ευχέρεια του Σεβαστού Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον της έκδοσης των αιτούμενων εις την υπό κρίση Αίτηση διαταγμάτων.
5. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας πλέον Φ.Π.Α.» Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 13.5.2019 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «α. Διάταγμα και/ή απόφαση έξωσης του Καθ' ου η Αίτηση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διτάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση, τους Υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτού και/ή άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν ή κατέχουν το υποστατικό/Περίπτερο όπως εγκαταλείψει και παραδώσει αυτό προς την Αιτήτρια που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ 36 Α, στην Αγλαντζιά, στην Λευκωσία, που να διατάσσει την έξωση από το αναφερόμενο υποστατικό του Καθ' ου η Αίτηση, των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων αυτού και όλων όσων χρησιμοποιούν ή κατέχουν το αναφερόμενο υποστατικό. β. Απόφαση και/ή Διάταγμα πληρωμής του ποσού των € 24.200.- για καθυστερημένα ενοίκια για τους μήνες από Ιούλιο του 2017 μέχρι Απρίλιο του 2019, εκ ποσού €1,100 μηνιαίως και το υπόλοιπο ποσό ύψους € 4.900.- για τους μήνες Οκτώβριο 2016 μέχρι Ιούνιο 2017 δυνάμει του σχετικού ενοικιαστηρίου εγγράφου τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του οποίου εκχωρήθηκαν από προηγούμενο Ενοικιαστή, ήτοι συνολικού ποσού εκ € 29.100.- γ. Ενδιάμεσα κέρδη (MESNE PROFITS) και/ή αποζημιώσεις και/ή ενοίκια και/ή άλλως πως προς €1,100.- τον μήνα από 1.5.2019 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του αναφερόμενου υποστατικού και/ή οικίας προς την Αιτήτρια. δ. Οποιαδήποτε παραπέρα θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο θα θεωρούσε δίκαιη και/ή εύλογη, υπό τις περιστάσεις. ε. Νόμιμο τόκο. στ. Τα Έξοδα της Αίτησης αυτής, πλέον 19% ΦΠΑ.» Η Αιτήτρια δικογραφεί ότι είναι ιδιοκτήτρια και ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικιαστής του υποστατικού επί της οδού ΧΧΧ 36Α, Αγλαντζιά, Λευκωσία, το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση χρησιμοποιεί ως περίπτερο, με ενοίκιο €1.100 μηνιαίως. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε αρχικά στις 12.10.2015, από την εταιρεία M.T. KIOSK ENTERPRISES LTD, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου πέντε ετών. Η Αιτήτρια πληροφορήθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση υπενοικίασε το επίδικο από την εν λόγω εταιρεία, χωρίς τη συγκατάθεση της και/ή ότι εκχωρήθηκαν τα εκ της συμφωνίας ενοικίασης δικαιώματα στον Καθ' ου η Αίτηση για να στεγάσει τη δική του επιχείρηση περιπτέρου, χωρίς τη συγκατάθεση της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου Αίτηση συνέχισε την ενοικίαση χωρίς να υπογραφεί νέο ενοικιαστήριο έγγραφο και από τον Ιούλιο 2017, δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 28.5.2019 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων, εγείρει προδικαστική ένσταση ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να εξετάσει την παρούσα Αίτηση, καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται την εκ μέρους του συνέχιση της ενοικίασης και λέγει ότι περί τον Ιούνιο 2017, προέβη σε προφορική συμφωνία με την Αιτήτρια για να στεγάσει την επιχείρηση του στο επίδικο υποστατικό. Παραδέχεται ότι πέραν από ποσόν €2.000, δεν κατέβαλε άλλο ποσό, λόγω της αρνητικής στάσης της Αιτήτριας για την υπογραφή ενοικιαστηρίου εγγράφου, την άρνηση της παραλαβής ποσού €700.- ως ενοίκιο, τη μονομερή αύξηση του συμφωνηθέντος πληρωτέου ενοικίου σε €1.100 και τη μη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που της επιτάσσει ο Νόμος αναφορικά με την επιδιόρθωση ελαττωμάτων που δεν είναι εμφανή, του υδατοστεγούς της οροφής, της ηλεκτρικής, υδραυλικής και αποχετευτικής εγκατάστασης και των ζημιών που προέκυψαν από φυσικές φθορές. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι υπέστην ζημιές και ανταπαιτεί ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα με το οποίο η Αιτήτρια να διατάττεται όπως παραχωρήσει και/ή επιτρέψει στον Καθ' ου η Αίτηση την ανενόχλητη απόλαυση κατοχής και/ή εισόδου και/ή πρόσβασης στο υποστατικό. Β) Δέκα Χιλιάδες Ευρώ (€10.000) για τα κατεστραμμένα προϊόντα που τίθονταν προς πώληση στην επιχείρηση του Καθ' ου η Αίτηση. Γ) Οκτώ Χιλιάδες Ευρώ (€8.000) για την αποκατάσταση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, της ταμειακής μηχανής και του συναγερμού. Δ) Τέσσερις Χιλιάδες Ευρώ (€4.000) για την αφαίρεση και/ή αποκατάσταση του πατώματος. Ε) Δύο Χιλιάδες Ευρώ (€2.000) για την αποκατάσταση του δωματίου και των ρολογιών της ηλεκτρικής. ΣΤ) Τετρακόσια Ευρώ (€400) για τα ημερομίσθια τεσσάρων

(4)ατόμων τα οποία εργάστηκαν πέντε

(5)μέρες για την αποκατάσταση των παραπάνω ζημιών. Ζ) Επτά Χιλιάδες Πεντακόσια Ευρώ (€7.500) ως διαφυγόντα κέρδη πέντε

(5)συνεχών ημερών όπου η επιχείρηση του Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε κλειστή.» Η Αιτήτρια καταχώρισε Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση την 27.6.2019 και Κλήση για Οδηγίες την 28.6.

1. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε την 5.7.
2. Διαδικασία: Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι δεν πρόκειται για την ουσία της υπόθεσης αλλά για ενδιάμεσο αίτημα προ της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Διαταγή 21: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στο θεσμό 10 της Διαταγής 21 [2]. Ο αντίστοιχος παλαιός Αγγλικός θεσμός είναι το Order 21 rule 15 και είναι πανομοιότυπος. Ακόμα και στις περιπτώσεις που ο εναγόμενος δεν δύναται να εγείρει ξεχωριστή αγωγή για την απαίτηση του, αυτός δεν είναι λόγος απόρριψης αίτησης για τη διαγραφή της ανταπαίτησης του. Βλέπετε πιο κάτω, στις υποσημειώσεις κάτω από το θεσμό στο Annual Practice 1958 [3]. Η βασική Κυπριακή αυθεντία είναι η υπόθεση Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 710, όπου στη σελίδα 714 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει από το κείμενο της Δ.21 Θ.10 ότι παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον. Η υπό εξέταση δικονομική διάταξη δεν καθορίζει τα κριτήρια τα οποία διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου. Εξυπακούεται από τη φύση του κανόνα και του σκοπού που αποβλέπει να εξυπηρετήσει ότι η εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης που στην προκείμενη περίπτωση συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης. Η αγγλική νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 Θ.10 είναι προσαρμοσμένη, αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος. Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης. (Gray v. Webb [1882] 21 Ch. D., 802). Ανάλογες θέσεις υιοθετήθηκαν και από το Ανώτατο Δικαστήριο αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Δ.21 Θ.10 στην Said Galip v. Umit Suleyman

(1963)2 C.L.R., 129.» και στη σελίδα 719: «Συνάγεται από τις πρόνοιες της Δ.21 Θ.10 και τη νομολογία ότι η διαπίστωση λόγων που δικαιολογούν τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης επαφίεται στο πρωτόδικο δικαστήριο. Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο. Παρόλο που η συνάφεια των επιδίκων θεμάτων της ανταπαίτησης μ' εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης, λόγω της ασυνάφειας των επίδικων θεμάτων και ιδίως το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής, συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.» Κρίση: Οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί 1983, ως έχουν τροποποιηθεί, δεν προνοούν για την καταχώρηση Ανταπαίτησης. Υπάρχει όμως σχετική πρόνοια στη νομολογία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την αυθεντία L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. v. Φράγκου κ.ά.

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 392, υπάρχει η δυνατότητα έγερσης ανταπαίτησης από τον Καθ' ου η Αίτηση σε Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, κατ' εφαρμογήν της Δ.19 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει του Κανονισμού 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέχρι σήμερα, σ' αυτό το πρόωρο σχετικά στάδιο της υπόθεσης, δεν διαπιστώνω ουσιαστικούς λόγους που να δικαιολογούν τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης. Είναι η κρίση μου ότι εκ πρώτης όψεως είναι πρόσφορη η εκδίκαση της Ανταπαίτησης συγχρόνως με την Απαίτηση και ότι η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στην Αιτήτρια απ' αυτό το ενδεχόμενο, είναι περιορισμένη. Υπάρχει συνάφεια μεταξύ των επιδίκων θεμάτων της Ανταπαίτησης μ' εκείνα της Απαίτησης, εφόσον για όλα θα πρέπει να εξεταστεί η φύση, το καθεστώς και οι πρόνοιες της ενοικιαστικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Επί της ύπαρξης της σχέσης, συμφωνούν στα δικόγραφα των και οι δύο πλευρές. Αυτή η διαπίστωση απαντά, στο βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης και τη θέση της Αιτήτριας περί αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Περαιτέρω, κρίνω ότι δεν προβλέπεται η πρόκληση σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της κυρίως Αίτησης από μόνου του γεγονός της καταχώρησης της συγκεκριμένης Ανταπαίτησης. Απόφαση: Υπό το φως των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.000 και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «Where a defendant sets up a counter-claim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counterclaim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counter-claim be excluded. » [3] "Scope of Rule. - The fact that the defendant cannot bring an independent action is not a sufficient ground for refusing to strike out a counterclaim (South African Republic v. La Compagnie, etc., [1897] 2 Ch. 487). In fact, the defendant "has not business to put in a counterclaim except where an action can be brought" (per Jessel, M.R., in Birmingham Estates Co. v. Smith, 13 Ch. D. p. 509). A motion by defendant to exclude a counterclaim served on him by his co-defendant was allowed in McLay v. Sharp, [1877] W.N. 216, and in Padwick v. Scott, 2 Ch. D. 736; but a similar motion by a third person made co-defendant was refused in Dear v. Sworder, 4 Ch. D. 476. In Compton v. Preston, 21 Ch. D. 138, a counterclaim which joined a claim for the recovery of land with another claim without leave was excluded as violation O. 18, r. 2. In an action for losses and balance of account under an agreement of re-insurance, leave to amend the counterclaim by adding a claim for damages for libel was refused in Factories Insurance Co. v. Anglo-Scottish General Commercial Insurance Co., [1913] 29 T.L.R. 312. See also Rotherham v. Priest

(1879), 49 L.J.C.P. 104. In Gray v. Webb, 21 Ch. D. 802, a counterclaim was excluded on the ground that it would unduly delay the action; and in Fendall v. O'Connell, 52 L.T. 538, as being embarrassing. But the mere fact that a counterclaim in personam is pleaded to a claim in rem will not render the former embarrassing (The Cheapside, [1904] P. 339). [δική μου υπογράμμιση] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο