ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΣΟΥΜΠΑΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ ν. STYLIANOU CAFE LTD κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ50/15, 28/5/2020

(7)μηνών προς €2.500.- το μήνα, πλέον συμφωνημένο τόκο επί του αξιούμενου ποσού προς 8% ετησίως από 30.4.2015, μέχρις εξοφλήσεως. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ή τα πρόσωπα τα νομιμοποιούμενα όπως εγγραφούν ως ιδιοκτήτες ενός ακινήτου, το οποίο αποτελείται από ένα κατάστημα επί της Λεωφόρου ΧΧΧ αρ.6Α, αριθμός καταστήματος 9, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής καλούμενο «το επίδικο ακίνητο»). Το επίδικο ακίνητο αποπερατώθηκε πολύ πριν από το έτος 1999 και ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής για τους σκοπούς του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι παραδεκτοί. Το επίδικο ενοικιάσθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 την ή περί την 30.9.2005, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, για την περίοδο από 1.10.2005 μέχρι 31.12.

1. Με το έγγραφο συμφωνήθηκε ότι η τιμή μετατροπής του συμφωνημένου ενοικίου, το οποίο ήταν σε Λίρες Κύπρου, σε Ευρώ θα είναι €.056 σεντ ανά 1 Ευρώ. Οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το συμφωνηθέν ως πληρωτέο μηνιαίο ενοίκιο αναφορικά με το επίδικο ακίνητο είναι: £600.- (€1.071,40.-) μηνιαίως από 1.10.2005 μέχρι 31.12.2006, £800.- (€1.428,60.-) μηνιαίως από 1.1.2007 μέχρι 31.12.2008, £880.- (€1.571,40.-) μηνιαίως από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2010 και £1.400.- (€2.500.-) μηνιαίως από 1.1.2011 μέχρι 31.12.
2. Μεταξύ άλλων, το έγγραφο διαλαμβάνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα κατέβαλλαν ανελλιπώς το συμφωνηθέν ενοίκιο στους Αιτητές και ότι, εάν ήθελαν παραλείψει να πληρώσουν το ενοίκιο οποιουδήποτε μηνός ή μέρος αυτού, πέραν των δέκα ημερών και εάν παράβαιναν οποιοδήποτε άλλο όρο του εγγράφου, οι Αιτητές θα έχουν το δικαίωμα να τερματίσουν το συμβόλαιο, να αναλάβουν την κατοχή του ακινήτου και να αξιώσουν την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων, με συμφωνημένο τόκο προς 8% τον χρόνο, μέχρι τελείας εξόφλησης. Μετά την 31.12.2012, ημερομηνία που έληξε η συμβατική περίοδος ενοικίασης, οι Καθ' ων η Αίτηση συνέχισαν την κατοχή του επίδικου ακινήτου μέχρι και σήμερα, ως θέσμιοι ενοικιαστές από μήνα σε μήνα, από 1.12.
3. Όλοι οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί, είναι παραδεκτοί. Μεταξύ των ιδίων διαδίκων και αναφορικά με το επίδικο, την 20.2.2015 εκδόθηκε Δικαστική απόφαση στην Αγωγή αρ. 9204/2012 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με την οποία διατάχθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 στην παρούσα, όπως καταβάλουν στους Αιτητές στην παρούσα, το ποσό των €34.855.-, πλέον τόκο και έξοδα. Το ποσό αυτό αφορά οφειλόμενα ενοίκια αναφορικά με το επίδικο ακίνητο μέχρι την 31.11.2012, ημερομηνία που ίσχυε η συμβατική περίοδος ενοικίασης του. Επίσης, μεταξύ των ιδίων διαδίκων εκκρεμεί και η Αίτηση Αρ. Ε51/15 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, με την οποία οι Αιτητές αξιούν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €70.000.- που αφορά τα ενοίκια της περιόδου από 1.12.2012 μέχρι 31.3.2015, αναφορικά με το επίδικο υποστατικό. Όλοι οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 εγγυήθηκαν γραπτώς, αλληλεγγύως με τους Καθ' ων η Αίτηση 1, την πιστή τήρηση όλων των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου, περιλαμβανομένης και της υποχρέωσης για την πληρωμή των συμφωνηθέντων ενοικίων, μέχρι την τελεία εξόφληση όλων των υποχρεώσεων των ενοικιαστών και την παράδοση του επίδικου. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι παραδεκτοί. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 καταχωρήθηκε την 8.12.2015 και μ' αυτήν προβαίνουν σε κάποιες παραδοχές τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι από την 1.1.2007 μέχρι και την 31.12.2008, το μηνιαίο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό ανερχόταν στα €1.428,60.- Πριν την 31.12.2008, οι Αιτητές και/ή οι αντιπρόσωποι αυτών συμφώνησαν προφορικώς με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή με τους αντιπρόσωπους αυτής όπως το ενοίκιο από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2012 καθοριστεί στα €1.570.- Απάντηση των Αιτητών στην Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση: Το δικόγραφο των Αιτητών καταχωρήθηκε την 15.12.2015 και μ' αυτό αρνούνται και απορρίπτουν έναν έκαστο των ισχυρισμών στην Απάντηση και ειδικότερα ότι το συμφωνηθέν ενοίκιο το καταβλητέο αναφορικά με το επίδικο ακίνητο, έχει αλλάξει ή διαμορφωθεί με τους ισχυριζόμενους ή με οποιουσδήποτε άλλους τρόπους. Αρνούνται ακόμα ότι, από την 1.1.2007 μέχρι την 31.12.2008, το μηνιαίο ενοίκιο αναφορικά με το επίδικο υποστατικό διαμορφώθηκε σε €1.428,60, ή ότι πριν την 31.12.2008 ή οποτεδήποτε, επήλθε με τον ισχυριζόμενο ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, η ισχυριζόμενη ή οποιαδήποτε άλλη συμφωνία με τους Καθ' ων η Αίτηση, ή ότι το ενοίκιο για την περίοδο από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2012 έχει καθορισθεί σε €1.570.-Το πληρωτέο ενοίκιο αναφορικά με το επίδικο, είναι το συμφωνηθέν με το έγγραφο ενοίκιο και αυτό δεν άλλαξε ποτέ, ούτε διαμορφώθηκε. Εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση όπως προβάλουν τους ισχυρισμούς τους, δια των όρων της μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση υφιστάμενης συμφωνίας ημερομηνίας 30.9.
4. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητών: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Αιτητών κατέθεσε ο κ. ΧΧΧ Κουρσουμπάς. Ο κ. Κουρσουμπάς κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως η κυρίως εξέταση του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32(Ι)/
5. Κατέθεσε ότι είναι ο Διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας, δεόντως εξουσιοδοτημένος και προσωπικά γνώστης όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση αυτή. Για όλο τον ουσιώδη χρόνο για τους σκοπούς της υπόθεσης, η Αιτήτρια εταιρεία ήταν ιδιοκτήτης του ακινήτου που βρίσκεται στη Λεωφόρο ΧΧΧ αρ.6A, αριθμός καταστήματος 9, στη Λευκωσία, το οποίο είναι ένα κατάστημα με διευκολύνσεις. Την 30.9.2005, με ενοικιαστήριο έγγραφο που υπογράφηκε μεταξύ της Αιτήτριας ως ιδιοκτήτριας και των Καθ' ων η Αίτηση 1 ως ενοικιαστών, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενοικίασαν το επίδικο ακίνητο, για την περίοδο από 1.10.2005 μέχρι 31.12.2012, με τους όρους και τις προϋποθέσεις όπως εκτίθενται στο αναφερόμενο ενοικιαστήριο έγγραφο. Το πρωτότυπο του εγγράφου, κατάλληλα χαρτοσημασμένο, καταχωρήθηκε στην Αγωγή αρ. 9204/12 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η οποία ήταν μεταξύ των ιδίων διαδίκων και αφορούσε το ίδιο θέμα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, με το έγγραφο συμφωνήθηκε πως η τιμή μετατροπής του συμφωνημένου ενοικίου σε Ευρώ, το οποίο ήταν σε Λίρες Κύπρου, θα είναι £0.56 για κάθε €
6. Το ενοίκιο που συμφωνήθηκε ότι θα πληρωνόταν κάθε μήνα αναφορικά με το επίδικο, ήταν £600.- (€1.071,40.-) μηνιαίως από 1.10.2005 μέχρι 31.12.2006, £800.- (€1.428,60.-) μηνιαίως από 1.1.2007 μέχρι 31.12.2008, £880.- (€1.571,40.-) μηνιαίως από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2010 και £1.400.- (€2.500.-) μηνιαίως από 1.1.2011 μέχρι 31.12.
7. Ο κ. Κουρσουμπάς αναφέρθηκε και σε άλλους όρους του εγγράφου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, κατά ρητή παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης, αρνήθηκαν και παρέλειψαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια αναφορικά με το επίδικο ακίνητο και οφείλουν στην Αιτήτρια το ποσό των €17.500.- ως καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια των μηνών Απριλίου 2015 μέχρι Οκτωβρίου 2015, δηλαδή επτά

(7)ενοίκια προς €2.500.- έκαστον. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 οφείλουν επίσης συμφωνημένο τόκο προς 8% ετησίως. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 εγγυήθηκαν γραπτά, αλληλέγγυα με τους Καθ' ων η Αίτηση 1, την πιστή τήρηση όλων των όρων του εγγράφου, περιλαμβανομένης και της υποχρέωσης για την πληρωμή του συμφωνηθέντος ενοικίου, μέχρι την τελεία εξόφληση όλων των υποχρεώσεων των ενοικιαστών και την παράδοση του επίδικου στους ιδιοκτήτες. Κάλεσε επανειλημμένα εκ μέρους της Αιτήτριας, τους Καθ' ων η Αίτηση όπως πληρώσουν τα οφειλόμενα ενοίκια, αλλά αυτοί μέχρι σήμερα εξακολουθούν να οφείλουν ολόκληρο το αξιούμενο ποσό. Δεν συμφωνεί με τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση, ότι πριν την 31.12.2008, ή οποτεδήποτε, οι Αιτητές ή οποιοσδήποτε άλλος εκ μέρους τους, συμφώνησαν προφορικά με τους Καθ' ων η Αίτηση ή με οποιονδήποτε άλλο, όπως το ενοίκιο για το επίδικο, από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2012, καθορισθεί στο ποσό των €1.570.- Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι ποτέ δεν έγινε τέτοια συμφωνία. Ο μόνος ο οποίος χειρίζεται όλα τα θέματα που αφορούν το επίδικο, ως ο μοναδικός διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας, ήταν ο ίδιος και κανένας άλλος. Ποτέ δεν έκανε τέτοια συμφωνία που να αλλάζει το ενοίκιο το οποίο είναι συμφωνημένο με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Υπέδειξε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πρόβαλαν ξανά τους ίδιους ισχυρισμούς περί προφορικής συμφωνίας και στη Αγωγή αρ. 9204/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, την οποία οι Αιτητές καταχώρησαν την 10.11.2015 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και διεκδικούσαν καθυστερημένα ενοίκια €34.855.- (€2.355.- ως υπόλοιπο ενοικίου του μηνός Οκτωβρίου 2011 και 13 ενοίκια προς €2.500.- μηνιαίως, μέχρι το ενοίκιο Νοεμβρίου 2012). Οι Αιτητές είχαν καταχωρήσει την Αγωγή, διότι η ενοικίαση μέχρι τότε ήταν συμβατική και δικαιοδοσία είχε τότε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Μετά από ακροαματική διαδικασία της 20.2.2015, εκδόθηκε συνοπτική απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον και των τριών Καθ' ων η Αίτηση. Με την Απόφαση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι το ενοίκιο για το επίδικο έγινε €1.570.- από την 1.1.

1. Οι Καθ' ων η Αίτηση, όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν την Απόφαση και δεν καταχώρησαν Έφεση, αλλά αντίθετα, την αναγνώρισαν και την αποδέχθηκαν, με αποτέλεσμα την 30.06.2015 να πληρώσουν στους Αιτητές το ποσό των €10.000.- έναντι της απόφασης και το ποσό των €5.000.- ως συμφωνημένα δικηγορικά έξοδα των Αιτητών. Οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και την Αίτηση Ε51/15 στο παρόν Δικαστήριο και αξιώνουν τα ενοίκια της περιόδου από 1.12.2012 μέχρι 31.3.2015 προς €2.500.- το μήνα, ήτοι €70.000.- Την 8.6.2017, οι Καθ' ων η Αίτηση εγκατέλειψαν και παρέδωσαν το επίδικο ακίνητο. Μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό στο μάρτυρα. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας αρνήθηκε ξανά ότι το Δεκέμβριο 2008, συμφώνησε προφορικά τον καθορισμό του ενοικίου σε Λ.Κ.880.- δηλαδή €1.570, από 1.1.2009, μέχρι τη λήξη του συμβολαίου. Πληρωνόταν από την 1.1.2009 και εξέδιδε απόδειξη. Το ποσό δεν ήταν ολόκληρο, επειδή ο ενοικιαστής έδιδε το παλαιό ενοίκιο, όπως είπε, παρόλο που ο ίδιος δεν συμφώνησε ποτέ άλλο ενοίκιο απ' αυτό που φαίνεται στο έγγραφο, δηλαδή €2.
2. Έδινε απόδειξη «έναντι», μέχρι που κίνησαν τις Αγωγές, αφού πορευόταν με βάση το συμβόλαιο του. Μετά την έκδοση της Απόφασης στην Αγωγή, συμφώνησε με τους Καθ' ων η Αίτηση να δίδουν έναντι του χρέους και να δεχθεί εκείνος καλύτερο ενοίκιο για ένα διάστημα, €1.200 και νοουμένου ότι θα καταβαλλόταν. Η συμφωνία έγινε μέσω δικηγόρων και θα δίδονταν €1.300 έναντι του χρέους. Δυστυχώς, ο ενοικιαστής σταμάτησε να πληρώνει. Πλήρωσε 8 φορές ενοίκιο και 9 φορές για το χρέος. Όταν του υπεβλήθη ότι πληρώθηκαν κι άλλα χρήματα, ο μάρτυρας απάντησε ότι αφορούσαν ενοίκια για τα οποία δεν είχε κινηθεί Αγωγή, δεν θυμάται ακριβώς, αλλά υπάρχουν αποδείξεις. Δυστυχώς δεν πληρώθηκαν τα ποσά και η συμφωνία εκείνη «έπεσε». Η εν λόγω συμφωνία είχε γίνει λόγω της οικονομικής κρίσης και για να εισπράξει ο μάρτυρας τα χρήματα που οφείλονταν. Ο ενοικιαστής σταμάτησε να πληρώνει και η συμφωνία αυτή, η οποία ήταν προσωρινή, δεν υπάρχει πλέον. Αφού έληξε το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 1, η Καθ' ης η Αίτηση συνέχισε να είναι ενοικιαστής του επίδικου ακινήτου. Η Αίτηση αφορά τα ενοίκια της περιόδου από 1.4.2015 έως 31.10.
3. Πριν απ' αυτή την περίοδο, υπάρχουν άλλα 28 ενοίκια, της περιόδου 1.12.2012 - 31.12.
4. Ο ενοικιαστής ξεκίνησε από την 1.1.2011 να μην δίδει ολόκληρο το ενοίκιο. Από 17.1.2011 έως 12.7.2012, ο κ. Κουρσουμπάς εισέπραξε €22.644,79 και υπάρχουν 11 αποδείξεις. Στη συνέχεια, κινήθηκε η Αγωγή, όπου υπάρχει απόφαση για €34.
5. Έληξε το ενοικιαστήριο έγγραφο, ο ενοικιαστής έγινε θέσμιος και καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε ποια ενοίκια οφείλονται από την 1.1.2013 που έληξε το ενοικιαστήριο έγγραφο, μέχρι το Μάρτιο
6. Κατέθεσε ότι οφείλονται 12 ενοίκια για το έτος 2013, 12 ενοίκια για το έτος 2014 και 3 ενοίκια για το έτος
7. Είχαν πληρωθεί κάποια χρήματα στο δικηγόρο του κ. Κουρσουμπά. Ο ίδιος έλαβε €22.644,79 πριν την Αγωγή. Πήραν στο δικηγόρο του €10.000 και μετά, ήταν έναντι αδιευκρίνιστου χρέους. Αυτό είχαν συμφωνήσει και το ενοίκιο θα ήταν €1.200, αλλά η συμφωνία ημερομηνίας 19.1.2016 (Τεκμήριο 5), δεν τηρήθηκε. Στο ενοικιαστήριο έγγραφο υπήρχε ρητή πρόνοια αναφορικά με την ισοτιμία του Ευρώ με την Κυπριακή Λίρα και ήταν Λ.Κ.0,56:€1.- Άλλη συμφωνία δεν έκαμε, τηρούσε πάντοτε το συμβόλαιο του. Αναφορικά με την καταβολή της άμυνας, ότι έπρεπε να κάμει, το έκαμε, όπως είπε. Τα ανέλαβε ο λογιστής του. Εάν ο ενοικιαστής κατέβαλε οτιδήποτε που έπρεπε να καταβάλει ο ίδιος, τότε να το λογαριάσουν. Τις €10.000, τις πήρε ο ίδιος. Δόθηκαν στο δικηγόρο του στις 30.6.2015 και είναι μέσα στα ποσά που εισέπραξαν. Εν κατακλείδι, έχει να λαμβάνει χρήματα από τον Νοέμβριο 2015 έως την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής, 8.6.
8. Ο Μ.Α.1 ήταν σταθερός και αμετακίνητος στη βασική του θέση ότι δεν υπήρξε προφορική συμφωνία μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση 1 για τη διαφοροποίηση του πληρωτέου ενοικίου του επίδικου υποστατικού και ότι ο ίδιος ήταν το μοναδικό πρόσωπο εκ μέρους της Αιτήτριας που έχει γνώση γι' αυτό το θέμα. Αναφέρθηκε μεν στο λογιστή της εταιρείας, ακόμα και στο δικηγόρο της, αλλά αυτές οι αναφορές δεν αλλοιώνουν ή μεταβάλλουν τη σταθερή θέση του επί του ουσιώδους σημείου της ανυπαρξίας προφορικής συμφωνίας. Ακόμα, ο μάρτυρας ήταν σταθερός και δεν ανασκεύασε, ούτε υπέπεσε σε αντιφάσεις και αναφορικά με άλλα, ουσιώδη ζητήματα, όπως ποσά που του είχαν καταβληθεί, ημερομηνίες καταβολής τους, έκδοση αποδείξεων για τα ποσά αυτά. Τα έγγραφα που κατέθεσε υποστηρίζουν τις θέσεις του και η μαρτυρία του είχε ειρμό και λογική. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε ο κ. ΧΧΧ Στυλιανού. Ο κ. Στυλιανού κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Κατέθεσε ότι είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και πλήρως εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο της όπως την εκπροσωπήσει και δώσει μαρτυρία. Περαιτέρω, η μαρτυρία του αφορά και τον ίδιο προσωπικά, ως Καθ' ου η Αίτηση 2, καθώς και τον Καθ' ου η Αίτηση
9. Μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και των Αιτητών, υπεγράφη το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο
10. Την 19.1.2016, έγινε μία συμφωνία μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και των Αιτητών, οι όροι της οποίας φαίνονται στο Τεκμήριο
11. Η θέση των Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι, πριν την 31.12.2008 και εντός Δεκεμβρίου 2008, συμφωνήθηκε μεταξύ των Αιτητών και/ή του διευθυντή των Αιτητών, κ. ΧΧΧ Κουρσουμπά και του μάρτυρα εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 - ενοικιάστριας εταιρείας, ότι το ενοίκιο από την 1.1.2009 θα καθοριζόταν σε €1.570.- και το ενοίκιο αυτό θα καταβαλλόταν για τέσσερα

(4)χρόνια, ήτοι από 1.1.2009 μέχρι 31.12.

1. Με βάση τα συμφωνηθέντα, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλλε το μηνιαίο ενοίκιο εκ €1.570.- και έπαιρνε τις ανάλογες αποδείξεις. Στις αρχές Ιανουάριου 2013, με τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ο ίδιος ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ζήτησε από τους Αιτητές και συγκεκριμένα, από το διευθυντή των Αιτητών, Μ.Α.1, όπως μειώσει περαιτέρω το ενοίκιο του καταστήματος που ενοικίαζε η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και του γεγονότος ότι το ενοίκιο ήταν ψηλό, σε σχέση με τα άλλα ενοίκια της περιοχής. Ο κ. ΧΧΧ Κουρσουμπάς τον παρακάλεσε να αφήσουν το ενοίκιο στο ίδιο ποσό, ήτοι στο ποσό των €1.570.- μηνιαίως και στο μέλλον, ανάλογα, να ξανασυζητήσουν το θέμα αυτό. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, στις 9.1.2013 και ενώ διαπραγματεύονταν το πιο πάνω θέμα, επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση η Αγωγή αρ. 9204/2012 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με την οποία οι Αιτητές ζητούσαν οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από τον Οκτώβριο 2011 μέχρι και την 30.11.
2. Στην Αγωγή τους οι Αιτητές ισχυρίζονταν ότι τα ενοίκια για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι και τον Νοέμβριο 2011, ήταν €2.500.- μηνιαίως, ενώ η συμφωνία μεταξύ των μερών, η οποία έγινε το Δεκέμβριο 2008, ήταν ότι το ενοίκιο των €1.570.- θα ήταν και για τα τέσσερα

(4)χρόνια, δηλαδή από 1.1.2009 έως 31.12.

1. Ο κ. Στυλιανού διαμαρτυρήθηκε έντονα στον κ. Κουρσουμπά, λέγοντας του ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία θα τερματίσει το ενοικιαστήριο έγγραφο και θα εγκαταλείψει το ενοικιαζόμενο υποστατικό. Ο κ. Κουρσουμπάς τον έπεισε, όπως είπε, να παραμείνει η Καθ' ης η Αίτηση 1 ως θέσμια ενοικιάστρια στο υποστατικό, με το ενοίκιο των €1.570.- και ότι την Αγωγή την έκαμε λόγω καθυστερημένων ενοικίων, αναγνωρίζοντας τη συμφωνία τους του Δεκεμβρίου 2008 για το ύψος του ενοικίου των €1.570.- και πείθοντας τον κ. Στυλιανού ότι θα έδινε οδηγίες να αποσυρθεί η Αγωγή, μόλις του καταβάλλονταν τα οφειλόμενα ενοίκια. Αντιλαμβάνεται κάποιος ότι, μ' αυτή τη μαρτυρία, ο κ. Στυλιανού αποδέχεται ότι οφείλονταν κάποια ενοίκια κατά τον εν λόγω χρόνο. Ο μάρτυρας συνέχισε, λέγοντας ότι, σε μεταγενέστερο χρόνο και συζητώντας με τον κ. Κουρσουμπά το θέμα απόσυρσης της Αγωγής, αυτός έλεγε ότι είναι ο δικηγόρος του που διαφωνεί μ' αυτά τα οποία είχαν συμφωνήσει και του επαναλάμβανε ότι, εάν του κατέβαλλε όλα τα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια, έχοντας ως βάση το ενοίκιο των €1.570.- μηνιαίως, θα έδινε οδηγίες στο δικηγόρο του να αποσύρει την Αγωγή, διαφορετικά θα επέμενε ότι το μηνιαίο ενοίκιο ήταν €2.500.- Ο κ. Στυλιανού δεν δέχθηκε τις απειλές. Είναι η θέση του ότι, η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει κάποια ενοίκια, με βάση όμως, πάντοτε, το ενοίκιο των €1.570.- μηνιαίως, το οποίο είχε συμφωνηθεί μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, τόσο το Δεκέμβριο 2008, όσο και στις αρχές Ιανουάριου
2. Η συμφωνία ημερομηνίας 19.1.2016, Τεκμήριο 5, μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, η οποία υπογράφηκε από τον κ. Κουρσουμπά και από τον ίδιο, επιβεβαιώνει ότι ποτέ το ενοίκιο δεν καθορίστηκε σε €2.500.- Αντίθετα, επιβεβαιώνεται η θέση του κ. Στυλιανού και της Καθ' ης η Αίτηση 1, όπως εισηγήθηκε, ότι ακόμα και το ενοίκιο των €1.570.- μηνιαίως ήταν πολύ ψηλό. Εάν το ενοίκιο ήταν πράγματι €2.500.-, κανένας ιδιοκτήτης θα αποδεχόταν τον Ιανουάριο 2016 να του καταβάλλεται ενοίκιο €1.200.- μηνιαίως. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, η καλή πρόθεση της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας για επίλυση των διαφορών μεταξύ των διαδίκων, φαίνεται και στην επιστολή ημερομηνίας 25.11.2016, η οποία απεστάλη από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς τον δικηγόρο των Αιτητών. Το ενοίκιο ουδέποτε καθορίστηκε σε €2.500.- μηνιαίως και η συμφωνία που έγινε σε σχέση με το ενοίκιο των €1.570.- μηνιαίως το Δεκέμβριο 2008 και τον Ιανουάριο 2013, ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Οι Αιτητές χρησιμοποίησαν το Τεκμήριο 1 και συγκεκριμένα, το ποσό του ενοικίου των €2.500.- που αναφέρεται σ' αυτό, ως απειλή και/ή εκβιαστικά για να εκβιάσουν και πιέσουν την Καθ' ης η Αίτηση 1 και τον ίδιο, όπως καταβάλλουν τα οφειλόμενα ενοίκια για να μην βρεθούν υπόλογοι και υπόχρεοι για μεγαλύτερα ποσά. Παρατηρούμε και σημειώνουμε ότι ο μάρτυρας δεν εξήγησε γιατί η Καθ' ης η Αίτηση 1 υπέγραψε έγγραφο με ενοίκιο €2.500, εάν δεν ήταν η πρόθεση της να συνομολογήσει τέτοια συμφωνία. Δεν εξηγεί επίσης γιατί οι Αιτητές χρειάζονταν να καταφύγουν σε απειλές, κατά την άποψη του, για να εισπράξουν ενοίκια από τους ενοικιαστές τους τα οποία όντως οφείλονταν, εάν οι ενοικιαστές ήταν θετικοί για την καταβολή τους. Ο μάρτυρας συνέχισε, λέγονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία έχει επίσης καταβάλει για το 2016 συνολικό ποσό €1.590,71, ως έκτακτη αμυντική εισφορά επί των ενοικίων του 2016, ποσό το οποίο θα πρέπει να αφαιρεθεί από τα ενοίκια του έτους 2016 και το οποίο κατέβαλε η Καθ' ης η Αίτηση 1 εκ μέρους των Αιτητών. Η υπόθεση αφορά όμως ενοίκια του έτους 2015, όχι του
3. Κατά την αντεξέταση του, αναφορικά με το Τεκμήριο 10, ο κ. Στυλιανού κατέθεσε ότι έπρεπε να είχε προβεί σ' αυτές τις πληρωμές ο κ. Κουρσουμπάς, αλλά ποτέ δεν πλήρωσε, γι' αυτό αναγκάστηκε να τα καταβάλει ο ίδιος στο Τμήμα Φορολογίας. Πληρώθηκαν από το λογιστή του με βάση τι ζήτησε ο Φόρος για τα καταστήματα του κ. Κουρσουμπά. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι στην Αγωγή εκδόθηκε συνοπτική απόφαση που αφορούσε τα ενοίκια μέχρι τον Νοέμβριο
4. Ακολούθησε η συμφωνία Τεκμήριο 5 και στη συνέχεια, προέβη στις πληρωμές που φαίνονται στο Τεκμήριο 6 και τίποτε άλλο, όπως είπε. Τα τελευταία χρόνια, ο κ. Κουρσουμπάς ποτέ δεν εξέδωσε απόδειξη που να αναγράφει το μήνα, έγραφε πάνω «έναντι». Για την απόφαση, ο κ. Στυλιανού έδωσε στον κ. Κουρσουμπά €10.000, πληρώθηκε ο δικηγόρος του τα έξοδα του, έκαμε τη συμφωνία του 2016 και ο κ. Κουρσουμπάς εξακολούθησε να γράφει στις αποδείξεις «έναντι». Γι' αυτό έφυγαν από το μαγαζί και κατέληξαν εδώ. Ακόμα και το 2016 που είχαν ήδη έλθει σε συμφωνία, ο Μ.Α.1 δεν έγραφε την ημερομηνία. Ερωτώμενος γιατί κατέθεσε τις αποδείξεις Τεκμήριο 7, απάντησε ότι πλήρωσε και τις κατέθεσε. Δεν ισχυρίστηκε ότι δεν οφείλει χρήματα, αλλά με τον κ. Κουρσουμπά έκαμαν μία συμφωνία και είναι πολύ εύκολο να βρουν τι πλήρωσε. Ο λογιστής θα βρει άκρη βάση τη δική του συμφωνία. Το πρόβλημα είναι ότι άλλα συμφώνησαν με τον Μ.Α.1 και άλλα απαιτούν. Όλα αυτά ξεκίνησαν επειδή, ενώ το ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν της εταιρείας, διαχειριζόταν το κατάστημα κάποιος άλλος που ήταν στη δουλειά με τον κ. Στυλιανού, καθυστερούσε κάποια ενοίκια και ο κ. Στυλιανού είπε στον κ. Κουρσουμπά να γράφει το μήνα. Ο τελευταίος έγραφε «έναντι». Αυτό έγινε πριν το
5. Έτσι, άρχισαν οι προστριβές, χάθηκαν αποδείξεις. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν μπορούν να ζητούν €2.500, τη στιγμή που έκαμαν συμφωνία για €1.
6. Ο Μ.Κ.1 δεν προσκόμισε οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο να υποστηρίζει τις θέσεις του. Ο ισχυρισμός του περί προφορικής συμφωνίας με την οποία διαφοροποιήθηκε η γραπτή συμφωνία, πέραν των νομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω), κατέστη αντικείμενο σφοδρής άρνησης από τον Μ.Α.1 και, ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, παρέμεινε μετέωρος. Ουδεμία εξήγηση πρόσφερε ο Μ.Κ.1 σχετικά με τη συνομολόγηση εκ μέρους του για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, μίας συμφωνίας που προνοούσε για ενοίκιο €2.500, το οποίο ουδέποτε αποδέχθηκε, όπως είπε και δεν επιθυμούσε να το καταβάλλει, δεν μπορούσε να το καταβάλλει και ήταν πολύ υψηλό. Δεν μας έπεισε ο κ. Στυλιανού. Αποδέχθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει κάποια ενοίκια. Η Αιτήτρια πέτυχε να αποδείξει ότι οφείλονται τα επίδικα ενοίκια. Το ζήτημα, ουσιαστικά, τελειώνει εδώ. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η Αιτήτρια εταιρεία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ή το πρόσωπο το νομιμοποιούμενο όπως εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, ενός καταστήματος, με αριθμό 9, επί της Λεωφόρου ΧΧΧ αρ.6Α, στη Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
7. Το επίδικο κατάστημα συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
8. Το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, την 30.9.2005, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 1). Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν επτά χρόνια, από 1.10.2005 μέχρι 31.12.2012 (ρήτρα 2). Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε Λ.Κ.600.- μηνιαίως από 1.10.2005 έως 31.12.2006, Λ.Κ.800.- από 1.1.2007 έως 31.12.2008, Λ.Κ.880.- από 1.1.2009 έως 31.12.2010 και Λ.Κ.1.400 από 1.1.2011 έως 31.12.2012 (ρήτρα 3). Το ενοίκιο ήταν πληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Ο ενοικιαστής είχε το δικαίωμα να τερματίσει την ενοικίαση μετά την 31.12.2010, για οποιοδήποτε λόγο, αφού έδινε στον ιδιοκτήτη γραπτή προειδοποίηση 3 μηνών περί της πρόθεσης του. Οι ρήτρες 5 και 10 του εγγράφου προνοούν ως ακολούθως: «
9. Συμφωνείται επίσης μεταξύ των συμβαλλομένων μερών ότι ο ενοικιαστής άμα τη υπογραφή του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου θα καταβάλει στον ιδιοκτήτη το ποσό των Λ.Κ.600.- (Εξακοσίων Λιρών Κύπρου) σαν ντεπόζιτο και/ή εγγύηση για τήρηση των όρων του παρόντος ενοικιαστηρίου. Το πιο πάνω ποσό θα επιστραφεί στον ενοικιαστή χωρίς τόκο κατά την λήξη ή τερματισμό της ενοικίασης. Σε περίπτωση που ο ενοικιαστής προκαλέσει ζημιές στο κατάστημα, τότε το ανωτέρω ποσό θα χρησιμοποιείται για σκοπούς αποκατάστασης των ζημιών και σε περίπτωση που οι ζημιές υπερβαίνουν τις Λ.Κ.600.- τότε ο ενοικιαστής είναι υπόχρεος να καλύψει τη διαφορά. Σε καμία περίπτωση το ποσό τούτο θα χρησιμοποιηθεί ως ενοίκιο οιουδήποτε μηνός.» «
10. Ο Ενοικιαστής δεν δικαιούται να καθυστερήσει την πληρωμή οποιουδήποτε ενοικίου ή μέρος αυτού ως ανωτέρω αναφέρεται πέραν των δέκα

(10)ημερών. Αν όμως για οποιοδήποτε λόγο ο Ενοικιαστής καθυστερήσει να πληρώσει τα ενοίκια ως ανωτέρω αναφέρεται για περίοδο

(10)δέκα ημερών μετά την επίδοση προς αυτό γραπτής ειδοποίησης εκ μέρους του Ιδιοκτήτη, ο τελευταίος θα έχει το δικαίωμα να προβεί σε όλα τα απαραίτητα δικαστικά διαβήματα για την έξωση του Ενοικιαστή.» Επιπλέον, η ρήτρα 20 προνοεί ότι οποιαδήποτε παράβαση από τον ενοικιαστή οποιουδήποτε από τους όρους του εγγράφου, δίδει το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη να τερματίσει την ενοικίαση και να λάβει δικαστικά μέτρα για έξωση, ενώ νοείται ότι ο ενοικιαστής θα εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για καθυστερημένα ενοίκια που τυχόν οφείλει και για αποζημιώσεις για παράβαση συμβολαίου. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοεί ότι το εκάστοτε οφειλόμενο ποσό για καθυστερημένα ενοίκια και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που ο ενοικιαστής θα οφείλει στον ιδιοκτήτη, θα φέρει τόκο προς 8% ετησίως από την ημέρα που θα καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως του (ρήτρα 19). Με τη ρήτρα 23, συμφωνήθηκε ότι, σε περίπτωση υιοθέτησης του Ευρώ ως νομίσματος στην Κύπρο, τότε θα ισχύει η ισοτιμία κατά την ημέρα υπογραφής του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ήτοι 30/9/2005, η οποία είναι 0,56 σεντ ανά

(1)Ευρώ. Το έγγραφο υπεγράφη από δύο μάρτυρες και σ' αυτό επισυνάπτεται Εγγύηση, η οποία επίσης επιμαρτυρείται από δύο μάρτυρες και υπογράφεται από τους ΧΧΧ Στυλιανού και ΧΧΧ Γερολέμου, Καθ' ων η Αίτηση 2 και

1. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η συμβατική ενοικίαση έληξε την 31.12.2012, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εγγράφου. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 συνέχισε να κατέχει το επίδικο υποστατικό και κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατήρησε την κατοχή του επίδικου υποστατικού και την παρέδωσε την 8.6.
2. Η Αιτήτρια εταιρεία καταχώρισε Αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με αριθμό 9204/12, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 στην παρούσα. Η αδελφή Δικαστής κα. Α. Πανταζή - Λάμπρου Ε.Δ., εξέδωσε Συνοπτική Απόφαση την 20.2.2015, υπέρ της Αιτήτριας εταιρείας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, για το ποσό των €34.855.-, ως οφειλόμενα καθυστερημένα ενοίκια από Οκτώβριο 2011 έως 30.11.2012, πλέον τόκο και δικηγορικά έξοδα (Τεκμήρια 2 και 3). Η έντιμη Δικαστής απέρριψε τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και Εναγομένων στην Αγωγή αρ. 9204/12, αναφορικά με την ύπαρξη προφορικής συμφωνίας διαφοροποίησης του ύψους του ενοικίου που είχε συμφωνηθεί με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η Απόφαση του Δικαστηρίου δεν έχει ανατραπεί. Επί του θέματος της διαφοροποίησης γραπτής συμφωνίας με ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία, βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Είναι η κρίση μας ότι οι ρήτρες 3 και 23 του ενοικιαστηρίου εγγράφου είναι ξεκάθαρες, δεν επιδέχονται ερμηνείας, δεν αντιβαίνουν τον Νόμο και δεν έχει ενώπιον μας αποδειχθεί ότι διαφοροποιήθηκε είτε η μία είτε η άλλη καθ' οιονδήποτε τρόπο, με προφορική ή άλλη συμφωνία, πριν τον Ιανουάριο
3. Το πληρωτέο ενοίκιο δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου και μετατρεπόμενο σε Ευρώ με την ισοτιμία που συμφωνήθηκε, ήταν: από 1.10.2005 έως 31.12.2006 €1.071,42, από 1.1.2007 έως 31.12.2008 €1.428,57, από 1.1.2009 έως 31.12.2010 €1.571,42 και από 1.11.2011 έως 31.12.2012 €2.
4. Έχουν ενώπιον μας κατατεθεί αριθμός αποδείξεως είσπραξης της Αιτήτριας εταιρείας, στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, για την καταβολή ποσού €1.570 για τους μήνες Ιανουάριο - Ιούνιο 2009 και Αύγουστο - Νοέμβριο 2009 (Τεκμήριο 7). Το πληρωτέο ποσό κατά την εν λόγω περίοδο ήταν €1.571,
5. Οι αποδείξεις ήταν εξοφλητικές. Έχουν επίσης κατατεθεί ενώπιον μας δύο αποδείξεις είσπραξης της Αιτήτριας, η μία χωρίς υπογραφή, στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1, για το ποσό των €1.600, ημερομηνίας 16.2.2012 και 10.4.2012 (Τεκμήρια 8 Α και Β). Στις αποδείξεις σημειώνεται ότι είναι έναντι καθυστερημένων ενοικίων και ότι είναι άνευ βλάβης δικαιωμάτων. Οι αποδείξεις δεν δεικνύουν ούτε αποδεικνύουν άνευ ετέρου, οποιαδήποτε συμφωνία για τη μείωση του ενοικίου, ως αυτό συμφωνήθηκε με το ενοικιαστήριο έγγραφο, πριν τον Ιανουάριο
6. Το πληρωτέο ενοίκιο κατά το χρόνο που η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμια ενοικιάστρια, ήταν Λ.Κ.1.400 και μετατρέπετο σε €2.500 σύμφωνα με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Αυτό ήταν το πληρωτέο ενοίκιο για τους επίδικους μήνες, Απρίλιο έως Οκτώβριο
7. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω, αναφορικά με τη συμφωνία της 19.1.
8. Την 30.06.2015, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε στο δικηγόρο της Αιτήτριας εταιρεία το ποσό των €10.000 έναντι της Απόφασης στην Αγωγή αρ. 9204/12 και το ποσό των €5.000 προς εξόφληση των συμφωνηθέντων δικηγορικών εξόδων της Αγωγής (Τεκμήριο 4). Την Απόδειξη Είσπραξης την οποία εξέδωσε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας εταιρείας, υπέγραψε και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
9. Μερικούς μήνες αργότερα, η Αιτήτρια και η Καθ' ης η Αίτηση 1, κατέληξαν σε συμφωνία την οποία επιβεβαίωσαν γραπτώς και υπέγραψαν ο κ. ΧΧΧ Κουρσουμπάς για την Αιτήτρια εταιρεία και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 για την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία (Τεκμήριο 5). Με τη συνακόλουθη αυτή συμφωνία (collateral contract), η Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία ήταν ήδη θέσμια ενοικιάστρια του επίδικου υποστατικού, με πληρωτέο ενοίκιο €2.500 μηνιαίως και η οποία όφειλε ενοίκια, δυνάμει της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου, αλλά και άλλα ενοίκια όπως φαίνεται από το κείμενο της συμφωνίας, θα κατέβαλλε στην Αιτήτρια από 1.1.2016, το συνολικό ποσό των €2.500 μηνιαίως. Εκ του ποσού αυτού, €1.200 θα λογίζονταν έναντι του ενοικίου και €1.300 έναντι των οφειλών της Καθ' ης η Αίτηση
10. Τα μέρη συμφώνησαν την καταβολή του συνολικού ποσού των €2.500, την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, για συνεχή περίοδο 24 μηνών. Ο χρόνος πληρωμής συμφωνήθηκε ως ουσιώδης. Οι όροι 6 και 7 προνοούσαν ως εξής: «
11. Σε περίπτωση τακτικής και ακριβούς πληρωμής των πιο πάνω ποσών όπως πιο πάνω, όταν συμπληρωθεί με τον πιο πάνω τρόπο περίοδος πληρωμής 24 (είκοσι τεσσάρων) μηνών από την 1.01.2016, τότε τα ενοίκια που αφορούν το πιο πάνω κατάστημα για την περίοδο από 1.01.2016 μέχρι την 31.12.2017 θα θεωρούνται ως πλήρως εξοφληθέντα.» «
12. Κάθε μήνα ταυτόχρονα με την πληρωμή σε εμένα του πιο πάνω ποσού των €2.500.00σ. θα εκδίδουμε δύο αποδείξεις. Η μια για το ποσό των €1.200.00σ. με την ένδειξη έναντι ενοικίου μηνός Ιανουαρίου και ούτω καθ' εξής και η άλλη ως έναντι οφειλής.» Συμφωνήθηκε επίσης, ως ουσιώδης όρος, ότι σε περίπτωση μη ακριβούς και εκπρόθεσμης πληρωμής όλων ανεξαίρετα των δόσεων ως προβλέπονται, η συμφωνία θα θεωρείται ως αυτόματα ακυρωθείσα και ουδέποτε γενόμενη. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 προέβη σε 9 πληρωμές έναντι ενοικίου και 8 πληρωμές έναντι της οφειλής της, δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας, μόνον. Οι πληρωμές αυτές φαίνονται και στην κατάσταση Τεκμήριο
13. Ο Μ.Κ.1 είχε δεχθεί ότι στην Αγωγή εκδόθηκε συνοπτική απόφαση που αφορούσε τα ενοίκια μέχρι τον Νοέμβριο 2012, ότι ακολούθησε η συμφωνία Τεκμήριο 5 και ότι στη συνέχεια, προέβη στις πληρωμές που φαίνονται στο Τεκμήριο 6 και τίποτε άλλο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, η τελευταία πληρωμή που έγινε από την Καθ' ης η Αίτηση 1, ποσού €2.500 με βάση τη συμφωνία ημερομηνίας 19.1.2016, ήταν την 25.8.2016 και επιμερίστηκε ποσό €1.200 έναντι ενοικίου και €1.300 έναντι της οφειλής. Ακολούθησε ακόμα μία πληρωμή, αλλά ποσού €1.200 μόνο, έναντι ενοικίου, την 28.9.
14. Η συμφωνία της 19.1.2016, ακυρώθηκε σύμφωνα με τους όρους της. Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, την Αίτηση Αρ. Ε51/15, με την οποία οι Αιτητές αξιώνουν το ποσό των €70.000.- που αφορά τα ενοίκια της περιόδου από 1.12.2012 μέχρι 31.3.2015, αναφορικά με το επίδικο υποστατικό. Υπήρξε αλληλογραφία μεταξύ των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων, όπως φαίνεται από τις αναφορές στην επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση προς το δικηγόρο της Αιτήτριας, ημερομηνίας 25.11.2016 (Τεκμήριο 9). Το Σεπτέμβριο 2018, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, ποσό ως αμυντική εισφορά, αναφορικά με το κατάστημα 11 επί της οδού ΧΧΧ 8 (Τεκμήριο 10 Α και Β). Το επίδικο κατάστημα έχει άλλη διεύθυνση και αριθμό. Η υπόθεση της Αιτήτριας αναφορικά με τα επίδικα ενοίκια, είναι καθαρή και αποδεικνύεται. Νομική πτυχή: Ερμηνεία γραπτών συμβάσεων και εξωγενής μαρτυρία: Έχουμε μελετήσει και λάβει υπόψη αυθεντίες και συγγράμματα σχετικά με την ερμηνεία γραπτών συμβάσεων. Βλέπετε Chitty on Contracts, 28η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 12-041 έως 12-117 και 14-009, Γ.Π. Κακογιάννη «Η Απόδειξη», σελίδες 717 έως 730, EPCO v. Lartico

(1978)1 C.L.R. 201, Polykarpou v. Polykarpou

(1982)1 C.L.R. 182, Saab and Another v. Holy Monastery of Ayios Neophytos

(1982)1 C.L.R. 499, Mavrou v. Theodorou

(1984)1 C.L.R. 635, Panayiotou v. Island Beach Development Ltd.

(1985)1 C.L.R. 623, Georghiades v. Georgiades

(1988)1 C.L.R. 428, Εθνική Τράπεζα v. Χατζηνέστορος

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 204, Λαζούρας v. Σκυλλουριώτου

(1992)1 Α.Α.Δ. 168, Γεωργ. Ετ. Φούτας v. Ετ. Βάσος Λτδ.

(1993)1 Α.Α.Δ. 168, Τάκη Λευκαρίτη κ.α. v. LONG BEACH HOTELS LTD κ.α.,

(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 194, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ. v. G & C Exhaust Systems Ltd.,

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 500. Σ' όλες αυτές τις αυθεντίες γίνεται αναφορά και σε ιδιαίτερα χρήσιμη Αγγλική νομολογία από το 1837 και εντεύθεν. Καταγράφουμε τους κανόνες που έχουμε σημειώσει στις αυθεντίες και από τους οποίους αντλούμε βοήθεια για τη παρούσα υπόθεση: · Η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζει το Δικαστήριο. Το αντικείμενο της ερμηνείας ενός εγγράφου είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως αυτή διακηρύττεται στο έγγραφο. · Η πρόθεση των μερών πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντικειμενικά κριτήρια. Η βασική προϋπόθεση είναι ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν αυτά που στην πραγματικότητα κατέγραψαν και τα λόγια τους πρέπει να ερμηνευθούν ως έχουν. Η ερμηνεία μέρους ενός εγγράφου πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο το έγγραφο, στην σημασία των λέξεων που έχουν χρησιμοποιηθεί και όχι στο τι ένας δυνατόν να υποθέσει ότι ήταν η πρόθεση των μερών. · Η ερμηνεία εγγράφων προϋποθέτει δύο τινά: πρώτο τη σημασία των λέξεων και δεύτερο το νομικό τους αποτέλεσμα. · Το εναρκτήριο σημείο για την ερμηνεία ενός εγγράφου είναι η απόδοση της συνήθους και φυσικής ερμηνείας στις λέξεις, δηλαδή η ερμηνεία με την οποία μία λέξη εν γένει γίνεται κατανοητή. · Εάν οι πρόνοιες ενός εγγράφου είναι ξεκάθαρες, δηλαδή η εξακρίβωση της πρόθεσης των συμβαλλομένων βρίσκει έκφραση στην εξωτερικευμένη δήλωση τους στη γραπτή συμφωνία, είναι επιτρεπτή μόνο η αντικειμενική ερμηνεία της δήλωσης. Εάν υπάρχουν αντιφατικές πρόνοιες και εκφράσεις και εάν φαίνεται από το έγγραφο ποια ήταν η πραγματική πρόθεση των μερών, τότε εκείνη η πρόθεση θα επικρατήσει έναντι της φανερής και συνήθους έννοιας των λέξεων (βλέπε Lloyd v. Lloyd

(1837)2 My. & Cr. 192, στη σελίδα 202 και Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ v. G & C Exhaust Systems Ltd, πιο πάνω). · Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ολόκληρο το έγγραφο, το αντικείμενο του και το σύνολο των όρων του, για να γίνει αντιληπτή η πρόθεση των μερών και να ερμηνευθεί μία ρήτρα του. · Όπου υπάρχει γραπτή συμφωνία, προφορική μαρτυρία δεν γίνεται αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει ή άλλως πώς να τροποποιήσει τη γραπτή συμφωνία. Ο κανόνας αυτός είναι γνωστός ως parol evidence rule και υπόκειται σε εξαιρέσεις. Μία εξαίρεση είναι όπου δεν υπήρχε η πρόθεση το γραπτό κείμενο να περιλαμβάνει ολόκληρη τη συμφωνία μεταξύ των μερών. Δεύτερη εξαίρεση είναι η συνακόλουθη συμφωνία (collateral contract), όπου ο κανόνας δεν ισχύει γιατί η προφορική μαρτυρία περί της συνακόλουθης συμφωνίας δεν τροποποιεί ή προσθέτει στην γραπτή συμφωνία αλλά πρόκειται περί ανεξάρτητης σύμβασης. Τέτοια μαρτυρία είναι επιτρεπτή σε σχέση με ένα θέμα επί του οποίου η γραπτή συμφωνία δεν περιλαμβάνει πρόνοια. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα αποδοχής μαρτυρίας προς απόδειξη μίας υπερισχύουσας προφορικής συμφωνίας ή προς απόδειξη προφορικής υπόσχεσης ότι η γραπτή σύμβαση δεν θα εφαρμοστεί σύμφωνα με τους όρους της (βλέπε City of Westminster Properties

(1934)Ltd v. Mudd

(1959)Ch. 129). Ακόμα, εξαίρεση στον κανόνα υπάρχει σε περίπτωση κενού ή αμφιβολίας στην ερμηνευόμενη σύμβαση. Κρίνουμε ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν ακριβώς αυτά που κατέγραψαν και ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο πρέπει να ερμηνευθεί αντικειμενικά και να αποδοθεί στις λέξεις η φυσική και γραμματική τους ερμηνεία. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν αποτύχει να αποδείξουν τη θέση την οποία προώθησαν περί προφορικής συμφωνίας αναφορικά με το ύψους του ενοικίου, η οποία να ανατρέπει ή να διαφοροποιηθεί το ύψος του ενοικίου ως συμφωνήθηκε στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Έχει αποδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ύπαρξη συνακόλουθης συμφωνίας (collateral contract), η οποία είναι ανεξάρτητα σύμβαση. Πρόκειται για τη συμφωνία ημερομηνίας 19.1.2016 (Τεκμήριο 5), οι όροι της οποίας δεν τηρήθηκαν και η οποία ακυρώθηκε. Τιμή μετατροπής του Ευρώ: Η αμετάκλητη ισοτιμία του Ευρώ σε σχέση με την Κυπριακή Λίρα, από την 1.1.2008, καθορίστηκε σε €1 = £0.585274, σύμφωνα με την Κ.Δ.Π.311/2007, Γνωστοποίηση του Υπουργού Οικονομικών δυνάμει του άρθρου 7

(4)(γ) των περί Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμων του 2007, η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 20.7.

1. Οι περί Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμοι, παραπέμπουν στους Κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1103/97 και (ΕΚ) αριθ. 974/98, η εφαρμογή των οποίων, μεταξύ άλλων, διασφαλίζει τη συνέχεια των συμβάσεων. Το Άρθρο 3 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1103/97, προνοεί ως ακολούθως: «Η καθιέρωση του ευρώ δεν μεταβάλλει τους όρους των νομικών πράξεων ούτε απαλλάσσει ούτε δικαιολογεί τη μη εκτέλεση των υποχρεώσεων δυνάμει νομικών πράξεων, ούτε παρέχει μονομερώς το δικαίωμα σε έναν συμβαλλόμενο να μεταβάλει ή να καταργήσει μια νομική πράξη. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται με την επιφύλαξη κάθε άλλης ρύθμισης την οποία ενδέχεται να συμφωνήσουν τα μέρη.» Το Άρθρο 1 του Κανονισμού, προνοεί ότι ως «νομικές πράξεις» νοούνται οι νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις, οι διοικητικές πράξεις, οι δικαστικές αποφάσεις, οι συμβάσεις, οι μονομερείς δικαιοπραξίες, τα μέσα πληρωμών εκτός των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων, και άλλες πράξεις παράγουσες έννομες συνέπειες. Είναι η κρίση μου ότι η καθιέρωση της αμετάκλητης ισοτιμίας την 1.1.2008, δεν ακυρώνει ή μεταβάλλει τη συμφωνία μεταξύ των μερών, ως αυτή φαίνεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 30.9.2005 και ότι αυτή δεν έχει καταστεί παράνομη. Εγγύηση: Ενοικιαστήριο έγγραφο: Μεταξύ της Αιτήτριας εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση 1, συνομολογήθηκε ενοικιαστήριο έγγραφο την 30.9.2005 (Τεκμήριο 1), για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος. Η περίοδος ενοικίασης ήταν για επτά χρόνια, από 1.10.2005 έως 31.12.
2. Το επίδικο είναι ενοικιοστασιακό υποστατικό και η ενοικιάστρια, Καθ' ης η Αίτηση 1, κατέστη θέσμια τον Ιανουάριο
3. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατήρησε την κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι τον Ιούνιο
4. Καταγράφονται ανωτέρω ουσιώδεις ρήτρες του ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλέπετε πιο πάνω). Λεκτικό: Η εγγύηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στο Τεκμήριο 1, έχει το εξής λεκτικό: «Με την παρούσα εγγυούμαστε αλληλέγγυα και ξεχωριστά την πιστή τήρηση από τον Ενοικιαστή όλων των όρων και υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτό το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η εγγύηση μας είναι δεσμευτική για εμάς και θα εξακολουθήσει να καλύπτει κάθε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας είτε λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου, ανεξάρτητα αν ειδοποιηθήκαμε ή όχι για την παράταση αυτή, ως επίσης και σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης ανεχθεί ή αποδεχθεί παρατάσεις πληρωμής ανεξάρτητα αν λάβαμε ή όχι γνώση γι' αυτό. Όλα αυτά θα ισχύουν ανεξάρτητα αν δόθηκε ή όχι σε εμάς προηγουμένως ειδοποίηση και θα εξακολουθούμε να ευθυνόμαστε σαν εγγυητές μέχρι την εκκένωση και παράδοση της ελεύθερης κατοχή του «διαμερίσματος» στον ιδιοκτήτη. Η εγγύηση αυτή υπογράφτηκε από τους εγγυητές ταυτόχρονα με την υπογραφή του πιο πάνω εγγράφου.» Ισχύς εγγύηση στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [1]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο δεν υπήρχε ρητή πρόνοια για τη δυνατότητα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [2]. Στην αυθεντία Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου

(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφής του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows

(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για τον ενοικιαστή που κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1. Η κατοχή του επιίδικου υποστατικού λήφθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες, πλέον οι πρόνοιες του εγγράφου αυτού καθαυτού, τις οποίες λαμβάνουμε υπόψην (βλέπετε πιο πάνω). Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω)).» Λαμβάνω υπόψην τα πιο πάνω, αλλά και τα λεχθέντα υπό του έντιμου Δικαστή κ. Χατζηαναστασίου, στη σελίδα 16 της αυθεντίας Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), όπου ξεκαθάρισε επίσης πως, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Είναι η κρίση μου ότι στην προκείμενη περίπτωση, το λεκτικό της εγγύησης είναι ξεκάθαρο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 επέλεξαν να χαρακτηρίσουν την εγγύηση τους ως δεσμευτική και καλύπτουσα κάθε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου. Κρίνω ότι αυτό το λεκτικό είναι αρκετό για να δεσμεύει τους εγγυητές κατά τη θέσμια ενοικίαση και μέχρι την παράδοση της κατοχής του υποστατικού στους ιδιοκτήτες. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το ποσό των €17.500 το οποίο αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για το επίδικο υποστατικό, της περιόδου από 1.4.2015 μέχρι 31.10.2015, ήτοι επτά

(7)ενοίκια προς €2.500 έκαστον, πλέον τόκο προς 8% ετησίως δυνάμει συμφωνίας, επί εκάστου ποσού εκ €2.500 από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας εταιρείας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.

1. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [2] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.
2. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly its indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο