← Κύπρος

ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. AT SMART ENTERTAINMENT LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε64/14, 10/4/2020

ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. AT SMART ENTERTAINMENT LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε64/14, 10/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε64/14 Μεταξύ:

  1. ΧΧΧΧ (ΧΧΧ) ΚΟΥΜΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ
  2. ΧΧΧΧ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
  3. ΧΧΧ ΦΙΕΡΟΥ
  4. ΧΧΧ ΦΙΕΡΟΥ
  5. ΧΧΧ ΦΙΕΡΟΥ Αιτητών και
  6. AT SMART ENTERTAINMENT LIMITED (HE 246344)
  7. ΧΧΧΧ ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ
  8. ΧΧΧΧΧ ΤΖΙΑΛΗ Καθ' ων η Αίτηση και ΧΧΧΧΧ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΟΥ Τριτοδιάδικου ------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για την ακύρωση Διατάγματος ακυρωτικού Επιβαρυντικών Διαταγμάτων 10.4.2020 Για τον Αιτητή - Τριτοδιάδικο στην κυρίως Αίτηση: κα. Μ. Κωνσταντίνου για κ.κ. ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΡΚΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζα Κύπρου: κα. Μαζέρη και κ. Παπαχριστοδούλου για κ.κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 4.12.2019, ο Τριτοδιάδικος στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «ο Τριτοδιάδικος»), εξαιτείται την έκδοση Διατάγματος το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set-aside) τα εκδοθέντα στις 18.5.2018 Διατάγματα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς Κανονισμού 1983, (2/1983), Κ. 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.7, Δ.17 θ.10, Δ.26 θθ.14, 15, Δ.48 θθ.1-4, 8 και 9, Δ.51 θθ.1-3, Δ.64 θθ.1 - 3, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 1 έως και 9, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο, Ν.31(Ι)/92, άρθρα 2-10, στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, άρθρα 12, 23, 28 και 30, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών της Ρώμης του 1950 άρθρο 6, στις αρχές του Κοινοδικαίου και του Δικαίου της Επιείκειας, στους κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης και στη σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύται από ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧΧ Χατζηαργυρού, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Τριτοδιάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, τα γεγονότα της οποίας γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά, τα όσα δε αναφέρει είναι ορθά και αληθινά. Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό Αίτησης, καταχωρήθηκαν στις 4.10.2017 και 24.10.2017, από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 και 2 αντίστοιχα, μονομερείς αιτήσεις για παγοποίηση των 1300 μετοχών τάξης Β (στο εξής οι «μετοχές») που κατείχε ο Τριτοδιάδικος στην Κυπριακή εταιρεία Ν.Μ.Η Holdings Ltd (στο εξής η «ΝΜΗ»), στην οποία ανήκει το Εμπορικό Κέντρο «Nicosia Mall» (στο εξής το «Εμπορικό Κέντρο»). Το Δικαστήριο, στις 9.10.2017 και 27.10.2017 αντίστοιχα, εξέδωσε τα σχετικά προσωρινά Επιβαρυντικά Διατάγματα (στο εξής θα αναφέρονται μαζί ως τα «Επιβαρυντικά Διατάγματα»). Οι εν λόγω μονομερείς αιτήσεις και Διατάγματα ευρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 7.11.2017, η Bank of Cyprus Public Company Limited (στο εξής η «Τράπεζα»), αιτήθηκε την έκδοση Διαταγμάτων παραμερισμού των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων και, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, το Δικαστήριο στις 22.1.2018, εξέδωσε Απόφαση δια της οποίας απέρριψε την εν λόγω αίτηση. Η Τράπεζα δεν ήτο διάδικος αλλά παρενέβη ως τρίτο μέρος στη διαδικασία. Κατά της εν λόγω Απόφασης ημερομηνίας 22.1.2018, τόσο ο Τριτοδιάδικος όσο και η Τράπεζα, καταχώρησαν Εφέσεις στις 30.4.
  9. Ο κ. Χατζηαργυρού δεν εξηγεί πώς καταχώρισε Έφεση εναντίον Απόφασης με την οποία απερρίφθη αίτημα της Τράπεζας και όχι δικό του. Δεν εξηγεί επίσης, γιατί ζητεί σήμερα την ακύρωση του Διατάγματος με το οποίο ακυρώθηκαν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα, εφόσον, κατά τη δική του ομολογία, επιθυμούσε, τουλάχιστον κατά τον Απρίλιο 2018, να ακυρωθούν τα εν λόγω Επιβαρυντικά Διατάγματα; Ο κ. Χατζηαργυρού λέγει ότι, ενώ ανέμενε την εκδίκαση της Έφεσης του, αιφνιδιαστικά η Τράπεζα καταχώρησε στις 14.5.2018, αίτηση με την οποία αιτείτο την ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων (στο εξής η «επίδικη αίτηση») και πέτυχε εκ συμφώνου την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων ακύρωσης. Τα Επιβαρυντικά Διατάγματα αφορούσαν ιδιωτική του περιουσία, αποκλειστικής του ιδιοκτησίας και ειδικότερα, τις μετοχές του στην ΝΜΗ. Είναι η θέση του Τριτοδιάδικου ότι η Τράπεζα εσκεμμένα δεν του επέδωσε την επίδικη αίτηση, ως όφειλε, αφού εκείνος ήταν ο απόλυτος ιδιοκτήτης του αντικειμένου της επίδικης αίτησης, δηλαδή των 1300 μετοχών του, για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και δικά της συμφέροντα. Σημειώνω εδώ, ότι ούτε ο ίδιος επέδωσε την υπό εξέταση αίτηση στα πρόσωπα τα οποία είχαν αρχικά εξασφαλίσει τα Επιβαρυντικά Διατάγματα. Ο κ. Χατζηαργυρού λέγει ότι τα γεγονότα τα οποία προηγήθηκαν της έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων ακύρωσης που παραθέτει στην ένορκο δήλωση του, ενισχύουν τη θέση του, όπως λέγει, πως ότι διενεργήθηκε ενέπιπτε στο δόλιο σχεδιασμό της Τράπεζας, με σκοπό την παράνομη απόκτηση των μετοχών του. Συγκεκριμένα, η Τράπεζα απέστειλε στις 14.5.2018 στις 16:05, στο δικηγόρο του Τριτοδιάδικου, κ. Ανδρέα Χαβιαρά, ο οποίος χειριζόταν αποκλειστικά και μόνο την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, ηλεκτρονικό μήνυμα διά του οποίου τον ενημέρωνε πως έχει καταχωρήσει νέα αίτηση προς ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, την οποία μάλιστα επισύναπτε στο εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα και πως αυτή ήταν ορισμένη προς εκδίκασην στις 18.5.
  10. Σε απάντηση του πιο πάνω ηλεκτρονικού μηνύματος και σε συνέχεια τηλεφωνικού αιτήματος του Τριτοδιάδικου προς την Τράπεζα, με σκοπό να του αποκαλύψει τι είχε συμβεί και γιατί διαπραγματεύετο μονομερώς τη διευθέτηση της υπόθεσης χωρίς να τον ενημερώσει, η κα. ΧΧΧΧ Πέτσα, αξιωματούχος της Τράπεζας, αναφέρθηκε σ' ένα έγγραφο το οποίο ετοιμάστηκε στα πλαίσια της ως άνω διευθέτησης. Ο δικηγόρος του κ. Χατζηαργυρού, κ. Χαβιαράς, ζήτησε από το δικηγόρο της Τράπεζας να του αποσταλεί το εν λόγω έγγραφο. Η εκβιαστική απάντηση της Τράπεζας μέσω των δικηγόρων της στις 14.5.2018 και ώραν 16:15, ήταν η εξής: «θα του το δώσω την ώρα που θα παίρνω τις μετοχές». Παρά την επιμονή του δικηγόρου του Τριτοδιάδικου να δει το εν λόγω έγγραφο και παρά τη μονολεκτική καταφατική απάντηση του δικηγόρου της Τράπεζας, με τη λέξη «ok», το έγγραφο δεν είχε ακόμη σταλεί. Εν τέλει και μετά από επανειλημμένες τηλεφωνικές οχλήσεις του κ. Χατζηαργυργού προς την Τράπεζα, το εν λόγω έγγραφο απεστάλη στο δικηγόρο του, κ. Χαβιαρά, στις 16.5.2018 και ώραν 10:55, από το δικηγόρο της Τράπεζας, κ. Παπαδόπουλο. Από τα προαναφερθέντα, φαίνεται ότι τόσο οι δικηγόροι του κ. Χατζηαργυρού (γραφείο Χαβιαρά) όσο και ο ίδιος, είχαν λάβει γνώσην της αιτήσεως για την ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, όσο και την ημερομηνία ορισμού της. Συνεχίζει λέγοντας ότι, η πρώτη φορά που ο ίδιος είδε το πιο πάνω έγγραφο, ήταν στις 16.5.2018, στις 18:00, όταν επισκέφθηκε τα γραφεία του δικηγόρου του, για να διαπιστώσει με έκπληξη του ότι το εν λόγω έγγραφο έφερε ημερομηνία 17.5.
  11. Σύμφωνα με το εν λόγω έγγραφο, η Τράπεζα αναφερόταν στη γραπτή απόφαση της για αναδιάρθρωση ημερομηνίας 27.9.2017, με τίτλο «ΕΓΚΡΙΘΕΙΣΕΣ / ΕΠΑΝΕΓΚΡΕΙΘΙΣΕΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ», με το οποίο είχε συμφωνηθεί ο τρόπος αναδιάρθρωσης των προσωπικών του Τριτοδιαδίκου οικονομικών υποχρεώσεων προς την Τράπεζα. Η εν λόγω συμφωνία αναδιάρθρωσης, ως η ίδια η Τράπεζα παραδέχεται, είχε ημερομηνία λήξης την 30.12.2017 και ως εκ τούτου, στις 16.5.2018 αυτή είχε λήξει/εκπνεύσει και δεν μπορούσε να επιφέρει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα. Ο ενόρκως δηλών σημειώνει ότι, η Τράπεζα γνώριζε πως ο δικηγόρος του, σ' ότι αφορούσε την ΝΜΗ και τη συμμετοχή του Τριτοδιάδικου στο μετοχικό της κεφάλαιο, ήταν εξ' αρχής ο δικηγόρος κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης, ο οποίος ευρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία και αλληλογραφία με την Τράπεζα για όλα τα θέματα που αφορούσαν το Εμπορικό Κέντρο «Nicosia Mall». Για να αποφασίσει το Δικαστήριο κατά πόσον η Τράπεζα όφειλε να του επιδώσει την επίδικη αίτηση, ώστε να νομιμοποιείται και να του παρέχεται η δυνατότητα να καταχωρίσει Ειδοποίηση Ένστασης, θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον ο Τριτοδιάδικος είχε το δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία, το οποίο συναρτάται με τη φύση του συμφέροντος που θίγεται από την επίδικη πράξη και που πρέπει να είναι άμεσο. Στην προκειμένη περίπτωση, όχι μόνο είχε δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία, η οποία προωθείτο από μη διάδικο, ήτοι την Τράπεζα, αφού εκείνος ήταν Τριτοδιάδικος, αλλά είχε άμεσο έννομο συμφέρον, αφού η επίδικη αίτηση και κατ' επέκτασην τα εκ συμφώνου εκδοθέντα Διατάγματα, αφορούσαν δική του περιουσία, ήτοι τις μετοχές του στην ΝΜΗ. Περαιτέρω, το γεγονός ότι η επίδικη αίτηση δεν του επιδόθηκε, αλλά απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο δικηγόρο του, δεν συνιστά νομότυπη επίδοση, αφού για να γίνει τούτο, θα έπρεπε να είχε προηγηθεί η έκδοση Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, πράγμα που δεν έγινε. Είναι η θέση του ότι, η Τράπεζα ούτως ή άλλως δεν θα επιδίωκε την έκδοση Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, αφού κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δικαιολογημένο υπό τις περιστάσεις και πως απλώς απέστειλε την επίδικη αίτηση στο δικηγόρο του Τριτοδιάδικου, όχι για να παρασχεθεί ειδοποίηση στον τελευταίο και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκετο εναντίον του, αλλά για να του εξασκήσει πίεση σ' ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα που άπτετο της κτήσης των μετοχών του, αφού με την ως άνω ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε ο δικηγόρος του με το δικηγόρο της Τράπεζας, προκύπτει ξεκάθαρα πως η υπόθεση του Ενοικιοστασίου, λειτούργησε ως ο «δούρειος ίππος» για την Τράπεζα, για να κατάσχει παράνομα τις μετοχές του. Ο κ. Χατζηαργυρού λέγει ότι επιχείρησε να προχωρήσει σε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου, για να αντλήσει την πληροφόρηση που απαιτείτο, πλην όμως αυτό δεν του επετράπη από το αρμόδιο Πρωτοκολλητείο, με το δικαιολογητικό πως δεν ήταν διάδικο μέρος στην ως επίδικη αίτηση ημερομηνίας 14.5.
  12. Ως εκ τούτου και κατόπιν αιτήσεως των δικηγόρων του κ.κ. Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., οι τελευταίοι, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, διεξήγαγαν έρευνα προ ημερών στο φάκελο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Από την εν λόγω έρευνα, διεφάνη πως οι Καθ' ων η Αίτηση και η Τράπεζα είχαν προσυμφωνήσει τι θα δηλώνετο εκ συμφώνου στο Δικαστήριο στις 18.5.2018, αφού στο φάκελο του Δικαστηρίου ευρίσκεται και σχετικό έγγραφο με χειρόγραφες σημειώσεις. Στο δε πρακτικό του Δικαστηρίου φαίνεται ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει καμία εμφάνιση από πλευράς του ιδίου. Αυτό που πραγματικά προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, κατά την άποψη του, είναι οι δηλώσεις των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 αντίστοιχα, δια των οποίων αυτοί αναγνώρισαν το ενέχυρο της Τράπεζας και το δικαίωμα της να προχωρήσει με την κατάσχεση και κτήση της κυριότητας των μετοχών. Ο Τριτοδιάδικος λέγει ότι, αντιλαμβάνεται πως το «ενέχυρο» στο οποίο αναφέρονταν, αφορά τη Σύμβαση Ενεχυρίασης που υπεγράφη μεταξύ της Τράπεζας και του ιδίου στις 28.9.2017 (στο εξής η «Σύμβαση Ενεχυρίασης»), στην οποία αναφέρθηκε ο ενόρκως δηλών για την Τράπεζα κ. Αντώνης Καραολής (βλ. παράγραφο 6.2) και η ενόρκως δηλούσα κα. Ανθή Εξαδαχτύλου (βλ. παράγραφο 59.2). Καταρχάς, εν λόγω ενόρκως δηλούντες παραπλανούν το Δικαστήριο όταν αναφέρουν στην παράγραφο 4 και 55 αντίστοιχα των ενόρκων δηλώσεων τους ότι: «ο Τριτοδιάδικος ευρίσκεται σήμερα σε αθέτηση των υποχρεώσεων του προς την Τράπεζα (in default)», αφού κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Η θέση του ενισχύεται από την ίδια την παραδοχή του ενόρκως δηλούντα κ. ΧΧΧΧ Καραολή, στην ίδια παράγραφο 4 της ένορκης του δήλωσης, αλλά και στην παραδοχή της ενόρκως δηλούσας κας. ΧΧΧ Εξαδαχτύλου στην παράγραφο 56, πως η Τράπεζα δεν τερμάτισε τους λογαριασμούς του. Περαιτέρω, ουδέποτε έλαβε από την Τράπεζα οποιαδήποτε επιστολή για καθυστερήσεις ή εκκρεμούσες οφειλές, πόσο μάλλον όταν η ίδια η Τράπεζα με γραπτή απόφαση της ημερομηνίας 27.9.2017, αναφέρεται ξεκάθαρα σε «εγκριθείσες / επανεγκριθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις». Ο κ. Χατζηαργυρού λέγει ότι ο εν λόγω ενόρκως δηλών, κ. ΧΧΧΧ Καραολής, παραπλανεί το Δικαστήριο λέγοντας στην παράγραφο 5 της ένορκης του δήλωσης, πως η επιβάρυνση των μετοχών του Τριτοδιάδικου δυνάμει της εν λόγω Σύμβαση Ενεχυρίασης, εξασφαλίζει και τις προσωπικές του υποχρεώσεις. Από απλή ανάγνωση του όρου 10

(1)της Σύμβασης Ενεχυρίασης, η εξασφάλιση βάσει της Σύμβασης καθίσταται εκτελεστή σε οποιοδήποτε χρόνο μετά από την εμφάνιση ενός Γεγονότος Αθέτησης (Event of Default). Στην πρώτη σελίδα της Σύμβασης, το «γεγονός αθέτησης» καθορίζεται σε σχέση με τα «facilities agreements» που δόθηκαν στην εταιρεία Harimo Properties Ltd., νυν NICOSIA MALL FINANCE (NMF) LIMITED και συνεπώς, όχι σε σχέση με τις προσωπικές του υποχρεώσεις. Στον ίδιο όρο 10
(1)της Σύμβασης Ενεχυρίασης, προβλέπεται ότι «notice has been given to the Pledgor», γεγονός που η Τράπεζα ουδέποτε έπραξε. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον όρο 10
(4)(a) της Σύμβασης Ενεχυρίασης, η Τράπεζα όφειλε να δώσει 1 ημέρα προηγουμένως γραπτή ειδοποίηση προς τον Ενεχυριαστή («and the Bank has given one day's prior written notice to the Pledgor»), δηλαδή στον κ. Χατζηαργυρού, για την πρόθεσή της να ασκήσει την εξουσία πώλησης ή οποιαδήποτε άλλη εξουσία που παρέχεται από τον Νόμο. Το Έγγραφο Μεταβίβασης (Instrument of Transfer) που παραδόθηκε εν λευκώ, όπως ισχυρίζεται στην παράγραφο 6.7 ο ενόρκως δηλών κ. ΧΧΧΧ Καραολής και στην παράγραφο 59.7 η ενόρκως δηλούσα κα. ΧΧΧΧ Εξαδαχτύλου για την Τράπεζα, υπεγράφη από τον κ. Χατζηαργυρού στα πλαίσια της Σύμβασης Ενεχυρίασης, την οποία όμως η Τράπεζα παραβίασε, αφού πέραν των άλλων, δεν τον προειδοποίησε εγγράφως για την πρόθεση της να εκτελέσει το ενέχυρο. Ο Τριτοδιάδικος συνεχίζει και λέγει ότι, όσο δε για το έγγραφο ημερομηνίας 17.5.2018, το οποίο υπέγραψε στις 18.5.2018 και την νομική υπόσταση αυτού, έχει καταχωρήσει την Αγωγή αρ. 1492/18, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον της Τράπεζας και της ΝΜΗ, με την οποία αμφισβητεί την νομική του ισχύ, αφού η υπογραφή του τέθηκε σ' αυτό κατόπιν οικονομικού εξαναγκασμού και ψυχικής πίεσης, ευρισκόμενος προ τετελεσμένων γεγονότων (αφού η Τράπεζα είχε ήδη αποσπάσει τις μετοχές του), γενεσιουργός αιτία των οποίων αποτέλεσαν τα Επίδικα Διατάγματα ακύρωσης ημερομηνίας 18.5.2018 που εξέδωσε το Δικαστήριο κατόπιν εξαπάτησης και ψευδών παραστάσεων. Εντούτοις, η Τράπεζα χρησιμοποίησε αθέμιτες, μη επιτρεπόμενες, απαγορευμένες και καταχρηστικές τραπεζικές πρακτικές, εκτελώντας παράνομα την ως άνω Σύμβαση Ενεχυρίασης, αφού ουδέποτε υπήρξε οποιοδήποτε γεγονός αθέτησης (event of default) και αφού ουδέποτε του έδωσε οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση για την πρόθεση της να προβεί σε εκτέλεση του ενέχυρου. Ουδέποτε, σε οποιαδήποτε διαδικασία, επικαλέστηκε η Τράπεζα ότι είτε ο ίδιος, είτε η ΝΜΗ, αθέτησαν τις υποχρεώσεις τους προς την Τράπεζα. Αποτέλεσμα των Διαταγμάτων ημερομηνίας 18.5.2018 ήταν η Τράπεζα, που δεν ήταν διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, αμέσως μετά την έκδοση του εν λόγω Διατάγματος ακύρωσης των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, να μεταφέρει το πρωί της ίδιας ημέρας όλες τις μετοχές του Τριτοδιάδικου στο όνομα της, στην απουσία του, χωρίς τη δική του συγκατάθεση και χωρίς να έχει τηρήσει τις πρόνοιες της Σύμβασης Ενεχυρίασης των μετοχών του σ' αυτή. Σημειώνω εδώ ότι φαίνεται πως ο ενόρκως δηλών παραγνωρίζει ότι ο τρόπος με την οποίο ενήργησε η Τράπεζα μετά την έκδοση των Επίδικων Διαταγμάτων, αφορά τις μεταξύ των Συμβάσεις και συμφωνίες και όχι το οποιοδήποτε Διάταγμα του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε Επιβαρυντικό Διάταγμα στις 18.5.2018, αλλά ακύρωσε προηγούμενα Διατάγματα. Ένα Διάταγμα το οποίο και ο ίδιος είχε επιχειρήσει να ακυρώσει (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω) και το οποίο ακυρώθηκε με τη συναίνεση των προσώπων που το εξέδωσαν και είναι τα πρόσωπα προς όφελος των οποίων εκδόθηκε. Ο Τριτοδιάδικος ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι η ενόρκως δηλούσα κα. ΧΧΧ Εξαδαχτύλου, παραπλάνησε το Δικαστήριο, αναφέροντας ψευδώς στην παράγραφο 65 της ένορκης της δήλωσης, πως η Τράπεζα είναι που «αναλαμβάνει να εξασφαλίσει», δηλαδή να πληρώσει, τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ενώ στην πραγματικότητα, για την έκδοση των Επίδικων Διαταγμάτων ακύρωσης και την εξεύρεση της «συμβιβαστικής» λύσης μεταξύ της Τράπεζας και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, η Τράπεζα διαπραγματεύτηκε μονομερώς και κατέβαλε ποσό ύψους €161.900 στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, χρεώνοντας αυθαίρετα, καταχρηστικά, εν αγνοία του και χωρίς τη συγκατάθεση του, τον τρεχούμενο λογαριασμό του. Με άλλα λόγια η Τράπεζα «συμβίβασε» την υπόθεση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας για τα οφειλόμενα του «Pralina», με δικά του χρήματα, χωρίς να τον ρωτήσει και στην απουσία του. Στο Τεκμήριο 4, όπου η Τράπεζα στην προτελευταία παράγραφο, παραδέχεται πως πρόθεση της ήταν εξαρχής να χρεώσει το λογαριασμό του με αριθμό ΧΧΧΧΧ15 με €161.900, όπως και έπραξε. Εκ νέου, σημειώνω ότι τα προαναφερθέντα, εκ πρώτης όψεως, αφορούν τη σχέση του Τριτοδιαδίκου και της Τράπεζας και εμπίπτουν στην αστική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ή και στην ποινική δικαιοδοσία του, ή ακόμα και στην αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στα πλαίσια των ήδη καταχωρηθέντων Πολιτικών Εφέσεων και όχι στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης, η ουσία της οποίας έχει εξεταστεί. Ο κ. Χατζηαργυρού συνεχίζει και λέγει ότι, η δόλια συμπεριφορά της Τράπεζας και των αξιωματούχων της και ειδικότερα, οι ψευδείς αναφορές τους σε ένορκες δηλώσεις, υπήρξε το αντικείμενο αιτήματος του ημερομηνίας 2.10.2019 προς το Γενικό Εισαγγελέα για άδεια καταχώρισης Ιδιωτικής Ποινικής Υπόθεσης, εναντίον των εν λόγω αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων και της κας. ΧΧΧΧ Εξαδακτύλου, και ειδικότερα της ένορκης δήλωσης της που υποστήριζε την επίδικη αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ημερομηνίας 14.5.2018. Στις 11.10.2019, ο Γενικός Εισαγγελέας, απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους του κ.κ. Θεοφάνη Ανδρέου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., ζητώντας διευκρινήσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν ευθύνες εκ μέρους κάποιων από τους προτεινόμενους κατηγορούμενους. Σε απάντηση, οι εν λόγω δικηγόροι του έθεσαν τις θέσεις του στον Γενικό Εισαγγελέα, παραθέτοντας τα σχετικά έγγραφα, περιλαμβανομένης και της ένορκης δήλωσης της κας. ΧΧΧ Εξαδακτύλου που υποστήριζε την επίδικη αίτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 14.5.2018. Στις 14.11.2019, ο Γενικός Εισαγγελέας ενέκρινε το αίτημα του και έδωσε άδεια όπως καταχωρηθεί ιδιωτική ποινική υπόθεση εναντίον των ΧΧΧ Πέτσα, ΧΧΧ Εξαδακτύλου, Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ΧΧΧΧ Hourican (πρώην Εκτελεστικού Διευθυντή της Τράπεζας), ΧΧΧ Smith και ΧΧΧ Καλοχωρίτη (Προέδρου της ΝΜΗ). Ως εκ τούτου, στις 26.11.2019, καταχωρήθηκε η Ποινική Υπόθεση αρ. 4510/2019, εναντίον, μεταξύ άλλων, και της κας. ΧΧΧ Εξαδακτύλου, η οποία σύμφωνα με την 4η κατηγορία, κατηγορείται για ψευδορκία δυνάμει του άρθρου 110
(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ένεκα της ψευδής δήλωσης στην οποία προέβη στις 14.5.2019 ερήμην του, στην Αίτηση Ε64/2014 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, σε ουσιώδες ζήτημα και διαδικασία που αφορούσε τις 1300 μετοχές Β Τάξης της εταιρείας Nicosia Mall Holdings (ΝΜΗ) Limited (HE 374135) και συγκεκριμένα, το γεγονός ότι αυτή κατέθεσε ψευδώς πως οι 1300 μετοχές δικής του ιδιοκτησίας, ήταν μηδενικής αξίας και ότι τα δάνεια του ήταν μη εξασφαλισμένα και μη εξυπηρετούμενα. Όπως καταθέτει ο κ. Χατζηαργυρού, στα πλαίσια της ως άνω Ποινικής Υπόθεσης, κατηγορείται και η Τράπεζα δυνάμει των άρθρων 110
(1), 110
(2)και 22 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, για το αδίκημα της συμβουλής και πρόκλησης σε ψευδορκία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την 6η κατηγορία, η Τράπεζα και ο κ. ΧΧΧ Καλοχωρίτης κατηγορούνται ότι υποκίνησαν και προκάλεσαν την ΧΧΧ Εξαδακτύλου να προβεί σε ψευδή ένορκη δήλωση ως μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, σε ουσιώδη ζητήματα τα οποία εκκρεμούσαν και ήταν υπό εκδίκαση στην αίτηση για έκδοση Διαταγμάτων στην Ε64/
  1. Ως εκ τούτου, κατά τον ενόρκως δηλούντα, η Τράπεζα και οι αξιωματούχοι της πέτυχαν: i. την ακύρωση των επιβαρυντικών διαταγμάτων επί των μετοχών του, αφού παρέλειψε να του επιδώσει την αίτηση για ακύρωση, πετυχαίνοντας έτσι να τον αφήσουν στο σκοτάδι και να τον αποκλείσουν από το να παραστεί στη Δικαστική διαδικασία, ii. τη μεταφορά και εγγραφή των μετοχών του στο όνομα της, ενώ γνώριζε πως η Σύμβαση Ενεχυρίασης των μετοχών του και το συνοδεύον αυτή έγγραφο μεταβίβασης τους χωρίς ημερομηνία, παραχωρήθηκαν σε σχέση, όχι με τα προσωπικά του δάνεια, αλλά αποκλειστικά και μόνο σε σχέση με το κατασκευαστικό δάνειο που έλαβε η ΝΜΗ από την Τράπεζα για να ανεγείρει το εμπορικό κέντρο «Nicosia Mali», εντούτοις απέκρυψε τούτο από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, iii. τις ως άνω ενέργειες χωρίς την καταβολή του νόμιμου ανταλλάγματος ύψους €19.500.000 και γνωρίζοντας πως η αξία των μετοχών του ήταν πολλαπλάσια του ποσού που τελικά κατέβαλαν και συγκεκριμένα, ποσού ύψους €161.900 το οποίο μάλιστα χρέωσαν σε δικό του τρεχούμενο λογαριασμό εν αγνοία του και χωρίς τη συγκατάθεση του, iν. την παραπλάνηση το Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, μη αποκαλύπτοντας τους πραγματικούς λόγους και περιεχόμενο της Συμφωνίας Ενεχυρίασης ημερομηνίας 28.9.2018, ν. την παραπλάνηση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, δηλώνοντας ψευδώς ενόρκως, πως η αξία των μετοχών του ήταν μηδενική, ενώ λίγες μέρες αργότερα τοποθετήθηκαν δημόσια πως η αξία του Mall ξεπερνούσε τα €150.000.000, νi. την παραπλάνηση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, μη αποκαλύπτοντας τους πραγματικούς λόγους υπογραφής του Εγγράφου Μεταβίβασης (Instrument of Transfer of shares), vii. την παραπλάνηση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, αφού κατά την εμφάνιση τους πέτυχαν την έκδοση Διαταγμάτων ενώ παράλληλα, εκκρεμούσε η Έφεση τους για παρόμοια, προγενέστερη, αίτηση τους. Είναι η θέση του κ. Χατζηαργυρού, ότι με την ως άνω εκβιαστική και καταχρηστική συμπεριφορά της Τράπεζας, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι η Τράπεζα επιχείρησε να συνδέσει την υπόθεση του Ενοικιοστασίου, που αποτελεί μια προσωπική του υπόθεση, με την αναδιάρθρωση των προσωπικών του χρεών καθώς επίσης και με τις υποχρεώσεις της ΝΜΗ, για να επωφεληθεί της Συμφωνίας Ενεχυρίασης, αποβλέπουσα την εξασφάλιση της πλήρους απόκτησης των μετοχών του στην εξευτελιστική τιμή των €5.000.000, ενώ αυτή γνώριζε ότι η αξία τους ξεπερνούσε τα €19.500.
  2. Η θέση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι, μόλις μερικές μέρες μετά την έκδοση των Επίδικων Διαταγμάτων ακύρωσης των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, η Τράπεζα προέβη σε δηλώσεις μέσω του αξιωματούχου της και προέδρου της ΝΜΗ κ. ΧΧΧ Καλοχωρίτη, αναφορικά με την τιμή πώλησης του Εμπορικού Κέντρου στους ενδιαφερομένους αγοραστές, ενώ λίγες μέρες νωρίτερα επικαλείτο πως η αξία των μετοχών του κ. Χατζηαργυρού ήταν μηδενική. Ο κ. ΧΧΧ Καλοχωρίτης συγκαταλέγεται στους κατηγορούμενους για συμβουλή και πρόκληση σε ψευδορκία αναφορικά με το ζήτημα της αξίας των μετοχών του στην ως άνω Ποινική Υπόθεση. Αναφορικά με το ζήτημα της αξίας των μετοχών του, παρουσιάζει σχετική Έκθεση Εκτίμησης της αγοραίας αξίας της Κ. ATHIENITIS SHOPPING MALLS LTD, στην οποία ήταν μέτοχος και στην οποία ανήκε το Εμπορικό Κέντρο, πριν τη δημιουργία της εταιρικής δομής της ΝΜΗ, η οποία ανερχόταν στις 26.9.2014 σε €57.500.000 σύμφωνα με τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης του ολικού εμβαδού των καταστημάτων (net lettable space) κατά μέσον όρο. Το 2018, ήτοι 4 χρόνια αργότερα και κατόπιν της λειτουργίας του Εμπορικού Κέντρου, η αξία του εκτοξεύθηκε στα €200.000.
  3. Προς υποστήριξην της θέσης του, παρουσιάζει αντίγραφο της εν λόγω Έκθεσης Εκτίμησης και αντίγραφο δημοσιεύματος ημερομηνίας 31.8.2019 στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος», με τίτλο «Στο μισό δις εκτοξεύτηκαν τα δύο Mall». Το ουσιαστικό παράπονο του Τριτοδιάδικου, άπτεται της παράβασης των κανόνων της Φυσικής Δικαιοσύνης, συγκεκριμένα, του δικαιώματος του να γνωρίζει για τη διαδικασία που ηγέρθη από την Τράπεζα αναφορικά με δική του περιουσία και της στέρησης της ευκαιρίας του να ακουστεί και να εκπροσωπηθεί από το δικηγόρο του ο οποίος χειριζόταν τις υποθέσεις της ΝΜΗ, ήτοι τον κ. Χρίστο Τριανταφυλλίδη. Δηλαδή, ο ενόρκως δηλών παραπονείται, μεταξύ άλλων, ότι δόθηκε ειδοποίηση, ορθά ή μη είναι άλλο θέμα, αναφορικά με την καταχώρηση της επίδικης αίτησης και/ή ο δικηγόρος του είχε λάβει γνώσην, αλλά η ειδοποίηση έπρεπε να είχε δοθεί σε άλλο δικηγόρο του και/ή έπρεπε να είχε λάβει γνώσην άλλος δικηγόρος του; Γιατί τότε δεν τον ειδοποίησε ο ίδιος ή δεν έδωσε ανάλογες οδηγίες στους πρώτους δικηγόρους του (κ. Χαβιαράς); Περαιτέρω, ο Τριτοδιάδικος ζητεί την ακύρωση ενός Διατάγματος με το οποίο ακυρώθηκαν Επιβαρυντικά Διατάγματα. Επιθυμεί δηλαδή να αναβιώσουν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα; Να επιβαρυνθούν οι μετοχές του; Μπορούν να επιβαρυνθούν; Δεν είναι επ' ονόματι του σήμερα, όπως ο ίδιος λέγει και αφορούσαν την εκτέλεση μίας απόφασης εναντίον του. Δεν ζητεί οποιοσδήποτε την εκτέλεση της σήμερα. Ο κ. Χατζηαργυρού συνεχίζει, λέγοντας ότι, το θέμα παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία της άλλης πλευράς, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο καλείται να ισοζυγίσει από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος του κάθε διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη, την ανάγκη για ταχεία απονομή της Δικαιοσύνης και διεκπεραίωση, τελεσίδικα, των Δικαστικών διαδικασιών. Ειδικότερα, στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο, αυτοδίκαια ή ex debito justitiae, να παραμερίσει απόφαση, εφόσον η επίδοση είναι κακή, πόσον μάλλον στην παρούσα υπόθεση που δεν υπήρξε καθόλου επίδοση, αφού σύμφωνα με την νομολογία, σε τέτοια περίπτωση δεν υπεισέρχεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Ο ίδιος επιμένει στον ισχυρισμό του πως είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορείται κάποιος για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του και τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου, ούτως ώστε, ανάλογα, να είναι σε θέση να προβάλει τους δικούς του ισχυρισμούς, πόσο μάλλον για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα και μια περιουσία, όπως στην παρούσα, που η αξία της ανέρχεται σε €19.500.000 και αφορά το μεγαλύτερο από τα 4 Εμπορικά Κέντρα της Κύπρου. Πέραν τούτου, εάν του επιδίδετο η αίτηση, εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε να προβάλει σοβαρούς και βάσιμους λόγους ένστασης στην απαίτηση που πρόβαλε η Τράπεζα εναντίον του, αφού η αίτηση της ουσιαστικά αφορούσε τις μετοχές του. Ενόψει των πιο πάνω, καθίσταται απόλυτα αναγκαία η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, με σκοπό πρώτιστα να προωθήσει τα νόμιμα δικαιώματα του κατά της Τράπεζας, αφού συνεπεία των κακόβουλων ενεργειών της παραβιάστηκαν τα θεμελιώδη δικαιώματά του επί της κινητής του περιουσίας, δηλαδή επί των μετοχών του, η αξία των οποίων ανερχόταν σε αρκετά εκατομμύρια Ευρώ. Το Δικαστήριο δύναται να προβεί στην ακύρωση Διατάγματος όταν αυτό εξεδόθη συνεπεία οποιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους, γεγονός που ξεκάθαρα προκύπτει στην παρούσα περίπτωση, αφού η μεν ένορκη δήλωση της κας. ΧΧΧΧ Εξαδακτύλου περιείχε ψευδείς δηλώσεις, η δε παράλειψη της Τράπεζας να του επιδώσει την επίδικη αίτηση, ακόμα και στην περίπτωση που αυτή δεν έγινε εσκεμμένα για να τον εξαπατήσει όπως άλλωστε ισχυρίζεται, μπορεί να θεωρηθεί ως ουσιώδες λάθος στη διαδικασία. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση Τράπεζας (εν τοις εφεξής «η Τράπεζα»), καταχωρήθηκε την και αυτή βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, (2/1983), Κ. 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.7, Δ.17 θ.10, Δ.26 θθ.14, 15, Δ.48 θθ.1 - 4, 8 και 9, Δ.51 θθ.1-3, Δ.64 θθ.1-3, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 1-9, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο, Ν.31(Ι)/92, καθώς επίσης και στις αρχές της Επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  4. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή δεν προβάλλονται ουσιαστικοί λόγοι βάσει των οποίων να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  5. Η Αίτηση χαρακτηρίζεται από κακοπιστία και καταχωρήθηκε εκβιαστικά και/ή για να εξασκήσει πίεση και/ή να ταλαιπωρήσει και/ή εκβιάσει την Τράπεζα και/ή ο Αιτητής καταχράται τη δικαστική διαδικασία (abuse of process) για αλλότριο σκοπό.
  6. Η Αίτηση είναι αδικαιολόγητη και/ή καταχρηστική και/ή ανεπίτρεπτη και αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και πρακτικής του Δικαστηρίου και/ή δεν αναφέρει τα ορθά άρθρα του Νόμου και/ή Κανονισμών και/ή τις διατάξεις του Θεσμού Πολιτικής Δικονομίας και/ή παραλείπει τα απαιτούμενα από τον Νόμο στοιχεία και/ή δεν στηρίζεται στο ορθό νομικό πλαίσιο.
  7. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία και/ή ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης σε αυτόν ανεπανόρθωτης ζημιάς σε περίπτωση που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν.
  8. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι μάταιη και/ή δεν θα μπορεί να εκτελεστεί αφού οι επίδικες μετοχές δεν κατέχονται πλέον από τον Αιτητή και/ή ο Αιτητής δεν είναι πλέον ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των Μετοχών και/ή οι Μετοχές έχουν πωληθεί και/ή μεταβιβαστεί σε τρίτα πρόσωπα.
  9. Ο Αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standi) να αιτείται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή την επανέκδοση του παγοποιητικού διατάγματος που ακυρώθηκε.
  10. Ο Αιτητής εμφανίζεται στο Δικαστήριο με κακήν πίστη (mala fide) και/ή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και/ή παρακινείται από κακία (motivated by malice) με απώτερο σκοπό να πλήξει την Τράπεζα και/ή ο Αιτητής παραπλάνησε το δικαστήριο και/ή δεν προέβησε σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη (full and frank disclosure) όλων των ουσιωδών γεγονότων και/ή άλλως πως.
  11. Ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται να διεκδικεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος λόγω κωλύματος συμπεριφοράς ή/και παραστάσεων (estoppel) ή/και λόγω καθυστέρησης (laches) ή και λόγω ότι απεμπόλησε οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό δικαιώματα του (waiver) ή/και διότι επέδειξε ανοχή ή/και συγκατατέθηκε στην κατ' ισχυρισμό παραβίαση των δικαιωμάτων του (acquiescence).
  12. Ο Αιτητής έλαβε γνώση και/ή έγκαιρη γνώση για την Αίτηση ημερομηνίας 14/05/2018 (η Δεύτερη Αίτηση Ακύρωσης) και/ή για την ημερομηνία ορισμού της και/ή γνώριζε για την ύπαρξη της εν λόγω αίτησης και πάρα ταύτα αποφάσισε να μην αντιδράσει καθόλου.
  13. Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι η ακύρωση των επιβαρυντικών διαταγμάτων ήταν επακόλουθο της ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους του Αιτητή προς τους Αιτητές των αιτήσεων ημερομηνίας 04/10/2017 και 24/10/2017 (οι Αιτήσεις Επιβάρυνσης) και/ή το εξ' αποφάσεως χρέος που αφορούσαν οι Αιτήσεις Επιβάρυνσης έχει εκλείψει και/ή έχει εξοφληθεί.
  14. Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση και/ή δικαιολογία προς τούτο.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Κλείτου Πλατή, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία Δ.Ε.Π.Ε., το οποίο είναι το δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση εκ μέρους της Τράπεζας. Γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπική γνώση, από έλεγχο και μελέτη όλων των σχετικών εγγράφων που τους έχουν σταλεί από την Τράπεζα και τηρούνται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης που υπάρχει στα γραφεία τους και από ενημέρωση που έχει από τους άλλους συνάδελφους που χειρίζονται την υπόθεση. Είναι δε πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Τράπεζα να προβεί στη δήλωση του. Ο λόγος που προβαίνει ο ίδιος σε ένορκο δήλωση, είναι επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά ζητήματα αμιγώς νομικής φύσεως. Ο κ. Πλατής λέγει ότι έχει αναγνώσει την ένορκο δήλωση του κ. Χατζηαργυρού, την οποία απορρίπτει. Δεν απαντά σε κάθε ένα από τους ισχυρισμούς που περιέχονται σ' αυτήν, αφού μεγάλο μέρος της αναλώνεται σε ζητήματα άσχετα με τα επίδικα και συγκεκριμένα, σε ζητήματα τα οποία δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, αλλά είναι άσχετα βάσει των θεσμών της νομολογίας και αποτελούν ζητήματα τα οποία έχουν εξεταστεί ή θα εξεταστούν στο πλαίσιο άλλων υποθέσεων, στις οποίες γίνεται αναφορά κατωτέρω. Όπως ο ίδιος ο κ. Χατζηαργυρού διατείνεται, ο λόγος για τον οποίο προβαίνει στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, με την οποία επιδιώκει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό (set aside) του Διατάγματος ημερομηνίας 18.5.2018 («το Διάταγμα Ακύρωσης»), είναι καθότι η επίδικη αίτηση ημερομηνίας 14.5.2018 («η Δεύτερη Αίτηση Ακύρωσης») δεν του επιδόθηκε και συνεπώς, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να ενστεί στην εν λόγω αίτηση. Είναι η θέση του κ. Πλατή ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας, για τους λόγους που αναλύει στη συνέχεια. Πρώτον, ο κ. Χατζηαργυρού δεν μπορούσε να ενστεί στην Αίτηση Ακύρωσης. Τα Διατάγματα εκδόθηκαν υπέρ των Αιτητών στις αιτήσεις ημερομηνίας 4.10.2017 και 24.10.2017 («οι Αιτήσεις Επιβάρυνσης»). Οι εν λόγω Αιτητές μπορούσαν ανά πάσα στιγμή, να αποσύρουν τις Αιτήσεις τους και να ζητήσουν ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων που ενεργούσαν υπέρ τους. Ο κ. Χατζηαργυρού δεν μπορούσε να ενστεί στην ακύρωση του Αρχικού Παγοποιητικού Διατάγματος. Η Αίτηση Ακύρωσης δεν ήταν προϋπόθεση για την ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, αλλά ένα μέσο για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Εν πάση περιπτώσει, το παράδοξο της αιτούμενης θεραπείας είναι ακόμη πιο έντονο, δεδομένου ότι το εξ' αποφάσεως χρέος που αφορούσαν οι Αιτήσεις Επιβάρυνσης, έχει εκλείψει. Η ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων ήταν επακόλουθο της ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους του κ. Χατζηαργυρού προς τους Αιτητές, για την οποία ο ίδιος συγκατατέθηκε με την υπογραφή του στη συμφωνία ημερομηνίας 17.5.2018 («η Συμφωνία»). Δεύτερον, ο κ. Χατζηαργυρού είχε γνώση της Δεύτερης Αίτησης Ακύρωσης. Περαιτέρω, όπως παραδέχεται ο ίδιος, ενημερώθηκαν για τη Δεύτερη Αίτηση Ακύρωσης, πριν την πρώτη εμφάνιση, τόσο ο δικηγόρος του κ. Χαβιαράς, όσο και ο ίδιος. Ο ενόρκως δηλών επισημαίνει ότι, μεταξύ άλλων, στην παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως του, ο κ. Χατζηαργυρού παραδέχεται ότι η Τράπεζα γνωστοποίησε με ηλεκτρονικό μήνυμα στον δικηγόρο του, ότι: · Καταχωρήθηκε νέα αίτηση προς ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων. · Ανέφερε τον αριθμό και τίτλο της Αίτησης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. · Ανέφερε την ημερομηνία που η υπόθεση είχε οριστεί · Επισύναψε αυτούσια την Αίτηση Παραμερισμού Επιβάρυνσης στο εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα. · Το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα στάλθηκε την ίδια μέρα με την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης Παραμερισμού Επιβάρυνσης, δηλαδή στις 14.5.
  15. · Ο ίδιος προσωπικά έλαβε γνώση των ανωτέρω, αφού από την ίδια ημέρα, προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τους Λειτουργούς της Τράπεζας. Τρίτον, ο Τριτοδιάδικος δεν έχει οποιοδήποτε γνήσιο παράπονο. Επέλεξε συνειδητά: · να προβεί σε καταχώρηση αίτησης Ακύρωσης των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων και · να υποστηρίξει την πρώτη Αίτηση Ακύρωσης της Τράπεζας, · να καταχωρίσει Έφεση στην Απόφαση του Δικαστηρίου και, · όταν η Δεύτερη Αίτηση Ακύρωσης και η ένορκη δήλωση η οποία την υποστήριζε, εστάλη με email αυθημερόν στο δικηγόρο του, κ. Ανδρέα Χαβιαρά στις 14.5.2018, δηλαδή 4 μέρες πριν την υλοποίηση της Συμφωνίας, για σχεδόν δύο έτη δεν αντέδρασε καθόλου σ' αυτήν. Ο κ. Πλατής υποστηρίζει ότι ο κ. Χατζηαργυρού ουδέν παράπονο μπορεί να έχει από τη μη επίδοση της Αίτησης Ακύρωσης, ή από την έκδοση του Διατάγματος Ακύρωσης, αφού: · γνώριζε για την Αίτηση Ακύρωσης και για την ημερομηνία ορισμού της, · γνώριζε τις προθέσεις της Τράπεζας, δηλαδή την από μέρους της καταβολή του εξ' αποφάσεως χρέους στους Αιτητές, με επακόλουθο την ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, · συγκατατέθηκε με τη Συμφωνία στο να πιστωθεί ο λογαριασμός του με το ποσό των €161.900,00, με σκοπό να ακυρωθούν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα. Ο κ. Χατζηαργυρού ήταν πλήρως ενήμερος και σύμφωνος με τις ενέργειες της Τράπεζας προς άρσην των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων. Όλες οι ενέργειες του πριν από την έκδοση του Διατάγματος Ακύρωσης, αποδεικνύουν ότι κατά τον επίδικο χρόνο, ήθελε να ακυρωθούν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι ο κ. Χατζηαργυρού προωθεί την υπό εξέταση αίτηση τώρα, εκ του πονηρού και καταχρηστικά, καθότι εκ των υστέρων ήρθε σε ρήξη με την Τράπεζα. Τέταρτον, ο κ. Χατζηαργυρύ επιδεικνύει καταχρηστική, κακόπιστη και εκβιαστική συμπεριφορά. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, κακόπιστα και εκβιαστικά. Ο κ. Χατζηαργυρού έχει καταχωρήσει σωρεία Αγωγών και Αιτήσεων, μεταξύ των οποίων: · Αίτηση για έκδοση Διατάγματος Παγοποίησης των Μετοχών ημερομηνίας 6.6.2018 («η Πρώτη Αίτηση Παγοποίησης»), στο πλαίσιο της Αγωγής αρ. 1492/
  16. · Αίτηση για έκδοση Διατάγματος Παγοποίησης των Μετοχών ημερομηνίας 26.8.2019 («η Δεύτερη Αίτηση Παγοποίησης»), στο πλαίσιο της Αγωγής αρ. 1492/
  17. · Αγωγή αρ. 1070/2019 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. · Ιδιωτική Ποινική Υπόθεση αρ. 4273/2019 («η Πρώτη Ποινική Υπόθεση»). · Ιδιωτική Ποινική Υπόθεση αρ. 4510/2019 («η Δεύτερη Ποινική Υπόθεση»). Όσον αφορά την παρούσα διαδικασία, η Πρώτη και η Δεύτερη Αίτηση Παγοποίησης, έχουν το ίδιο ουσιαστικά αντικείμενο με την παρούσα. Συνοψίζοντας τη διαδικασία που τις αφορά, ο ενόρκως δηλών λέγει ότι: · Στα πλαίσια της Αγωγής 1492/2018, ο κ. Χατζηαργυρού επιδίωξε μονομερώς με την Πρώτη Αίτηση Παγοποίησης, την έκδοση Παγοποιητικού Διατάγματος, προβάλλοντας με την αίτηση ισχυρισμούς πανομοιότυπους μ' αυτούς που προωθεί με την υπό εξέταση αίτηση. · Το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει οποιοδήποτε Διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της Πρώτης Αίτησης Παγοποίησης. Στις 21.11.2019 (αντιλαμβάνομαι ότι εδώ το έτος είναι λανθασμένο) καταχωρήθηκε η ένσταση της Τράπεζας. · Στις 9.4.2019, κατόπιν ακροάσεως, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτησή του κ. Χατζηαργυρού. Είναι ενδεικτικό της καταχρηστικότητας του, ότι το Δικαστήριο σημείωσε στην Απόφαση του πως ο κ. Χατζηαργυρού δεν είχε καταδείξει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας. · Ακολούθως, ο κ. Χατζηαργυρού καταχώρησε τη Δεύτερη Αίτηση Παγοποίησης, με την οποία αιτείτο τις ίδιες θεραπείες μ' αυτές που είχε αιτηθεί και με την Πρώτη Αίτηση Παγοποίησης. · Το Δικαστήριο και πάλιν αρνήθηκε να εκδώσει οποιοδήποτε Διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της. · Η Τράπεζα καταχώρισε ένσταση. Δηλαδή, ο κ. Χατζηαργυρού καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση δύο περίπου χρόνια μετά το Διάταγμα Ακύρωσης, παρότι τα γεγονότα ήταν γνωστά στον ίδιο από τις 18.5.
  18. Ειδικότερα, η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε λίγο μετά την καταχώρηση της ένστασης της Τράπεζας στη Δεύτερη Αίτηση Παγοποίησης, η οποία επιβεβαίωνε την τότε επικείμενη πώληση των Μετοχών. Ο Τριτοδιάδικος δεν έδωσε οποιαδήποτε δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή. Ο πραγματικός λόγος είναι εμφανής, κατά τον ενόρκως δηλούντα: αντιλήφθηκε ότι δεν θα πετύχαινε το στόχο του με τη Δεύτερη Αίτηση Παγοποίησης και συνεπώς, καταχώρησε, καταχρηστικά και με πολλαπλότητα, ως εφεδρικό σχέδιο, την υπό εξέταση αίτηση. Πέμπτον, η έκδοση του διατάγματος θα είναι μάταιη. Οι μετοχές του κ. Χατζηαργυρού όντως μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα σύντομα μετά την έκδοση του Ακυρωτικού Διατάγματος. Σημαντικότερα όμως, από την 10.12.2019, η Τράπεζα έπαψε να κατέχει οποιαδήποτε μετοχή της εταιρείας Nicosia Mall Holdings (ΝΜΗ) Limited («η ΝΜΗ»). Συνεπώς, ακόμη και εάν δεν είχε εξοφληθεί το εξ' αποφάσεως χρέος και το Δικαστήριο ήταν πρόθυμο να «αναβιώσει» τα Διατάγματα Επιβάρυνσης, αυτά θα επιβάρυναν μετοχές που δεν ανήκουν πλέον στον κ. Χατζηαργυρού. Συνεπώς θα εξέπιπτε των πλαισίων της διαδικασίας «εκτέλεσης» δυνάμει του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα. Ο ενόρκως δηλών καταλήγει λέγοντας ότι, υπό το φως όλων των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί, μεταξύ άλλων, για τους ακόλουθους λόγους: · Ο κ. Χατζηαργυρού έλαβεν γνώση της Αίτησης Ακύρωσης και της ημερομηνίας ορισμού της. · Οι Αιτητές στην Αίτηση Επιβάρυνσης μπορούσαν να αποσύρουν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα κατά την κρίση τους. · Ο κ. Χατζηαργυρού δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standi) να αιτείται την επανέκδοση του Παγοποιητικού Διατάγματος που ακυρώθηκε. · Ο κ. Χατζηαργυρού ουδέν γνήσιο παράπονο έχει, ούτε είχε, από το Διάταγμα Ακύρωσης. · Το Διατάγμα θα εκδοθεί επί ματαίω. · Η υπό εξέταση αίτηση είναι καταχρηστική και καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, είναι δίκαιο, εύλογο, πρόσφορο και προς το καλύτερο συμφέρον της Δικαιοσύνης, όπως το Δικαστήριο απορρίψει την υπό εξέταση αίτηση, με έξοδα εναντίον του Τριτοδιαδίκου. Ιστορικό: Αρχική απόφαση: Όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, εκδόθηκε τελική Απόφαση την 30.11.2016, με την οποία: εκδόθηκε Διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, των υπαλλήλων, αντιπροσώπων, εκπροσώπων και υπηρετών αυτών και έναν έκαστον εξ' αυτών, ανάκτησης κατοχής καταστημάτων. Η εκτέλεση του Διατάγματος ανεστάλη για περίοδο έξι
(6)μηνών, ήτοι μέχρι 31.5.2017 περιλαμβανομένης, νοουμένου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/3 κατέβαλλαν στους Αιτητές 1 έως 5, παν ποσό ενοικίου οφειλόμενο και το οποίο θα πρόκυπτε εν τω μεταξύ, εντός ενός
(1)μηνός από την έκδοση της απόφασης, ήτοι μέχρι 31.12.2016 περιλαμβανομένης. Εκδόθηκε επίσης απόφαση υπέρ των Αιτητών 1 έως 5 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €138.150 που αφορούσε καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.7.2013 έως και την 31.10.2013, προς €14.700 μηνιαίως και από 1.11.13 έως και 31.3.2014 προς €15.870 μηνιαίως, πλέον τόκο προς 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου καθυστερημένου και/ή οφειλόμενου ενοικίου από την ημέρα που αυτό κατέστη πληρωτέο μέχρι πλήρους εξόφλησης. (β) €15.870 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.4.2014 μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής, πλέον τόκο προς 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου ποσού εκ €15.870 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι πλήρους εξόφλησης. (γ) Έξοδα ως θα υπολογίζονταν από τη Γραμματέα και εγκρίνονταν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500.000 - €2.000.000. Η εκτέλεση του Διατάγματος ανεστάλη αρχικά μέχρι την 31.12.2016 και, νοουμένου ότι την ή μέχρι την 31.12.2016 εξοφλούνταν τα ποσά των οφειλομένων ενοικίων ως ανωτέρω και του ενδιαμέσου οφέλους για το μήνα Δεκεμβρίου 2016, θα αναστέλλετο περαιτέρω μέχρι 31.1.2017 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα για την υπόλοιπη περίοδο των έξι
(6)μηνών, νοουμένου ότι την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός αρχής γενομένης από την 1.1.2017, με επτά
(7)μέρες χάρη, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3, θα κατέβαλλαν στους Αιτητές 1 έως 5 τα ενδιάμεσα οφέλη. Αναφορικά με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου μεταξύ Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και του Τριτοδιάδικου, το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα διατάττον τον Τριτοδιάδικο όπως αποζημιώσει και/ή παράσχει κάλυψη και/ή συνεισφορά στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 για τα ποσά τα οποία διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Αιτητές 1 έως 5 υπό μορφή καθυστερημένων ενοικίων και/ή ενδιαμέσων οφελών μέχρι παράδοσης της κατοχής, τόκων και δικηγορικών εξόδων. Επιβαρυντικά Διατάγματα: Στις 15.5.2017, το Δικαστήριο εξέδωσε επιβαρυντικά Διατάγματα τη αιτήσει της Καθ' ης η Αίτηση 2, ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα με το οποίο να επιβαρύνεται το συμφέρον που ο Τριτοδιάδικος στην Αίτηση αρ. Ε64/14, Δημήτρης Χατζηαργυρού, έχει ως μέτοχος στην εταιρεία Κ. Athienitis Holdings Limited, ήτοι να επιβαρυνθούν 650 συνήθεις μετοχές που κατέχει ο Τριτοδιάδικος, ονομαστικής αξίας €1,00 έκαστη. Β. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η μεταβίβαση, πώληση, αποξένωση, επιβάρυνση, ρευστοποίηση, ή διάθεση των πιο πάνω 650 μετοχών που κατέχει ο Τριτοδιάδικος στην εταιρεία Κ. Athienitis Holdings Limited. Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως τυχόν μέρισμα σε σχέση με τις εν λόγω μετοχές να κατακρατείται σε ξεχωριστό λογαριασμό και να αποτελεί μέρος των επιβαρυμένων μετοχών μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η αίτηση ήταν μονομερής και στη συνέχεια, το Δικαστήριο άκουσε και την πλευρά του Τριτοδιαδίκου και την 21.7.2017, εξέδωσε Απόφαση με την οποία απέρριψε την ένσταση του Τριτοδιαδίκου και έκρινε ότι τα Διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν την 15.5.2017, είναι ισχυρά και εξακολουθούν να ισχύουν. Στις 7.6.2017, το Δικαστήριο εξέδωσε επιβαρυντικά Διατάγματα τη αιτήσει του Καθ' ου η Αίτηση 3, ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιβαρύνονται και/ή δεσμεύονται: 1) 650 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία Κ. ATHIENITIS HOLDINGS LIMITED, HE 241461 2) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία ROSLY INVESTMENTS LIMITED, HE 299723 3) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΟΥ & ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, HE 269850 4) 5.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία SIDTLINE LTD, HE 195804 5) 500 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία CRESTPOLY PROPERTY INVESTMENTS LIMITED, HE 181221 6) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία CRESTPOLY TRADING LIMITED, HE 161786 7) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία SEFOLINA LIMITED, HE 160869 8) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία DH ENTERTAINMENT LIMITED, HE 281460 οι πιο πάνω μετοχές στο εξής αποκαλούμενες όλες μαζί ως οι «ΜΕΤΟΧΕΣ», με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του ποσού των €105.950.00σ. το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση 3 πλήρωσε προς τους Αιτητές. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιβαρύνονται ή/και δεσμεύονται όλες οι υπό τον ως άνω αριθμό Α 1) - 8) αναφερόμενες μετοχές με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέος του Τριτοδιάδικου προς τον Καθ' ου η Αίτηση 3, Αιτητή στη Διαδικασία Τριτοδιάδικου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον Τριτοδιάδικο και/ή στους αντιπροσώπους του από του να αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο τις Μετοχές και/ή από του να εισπράττουν οποιαδήποτε μερίσματα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με τις Μετοχές.» Η αίτηση ήταν μονομερής και στη συνέχεια, το Δικαστήριο άκουσε και την πλευρά του Τριτοδιαδίκου και την 11.9.2017, εξέδωσε Απόφαση με την οποία απέρριψε την ένσταση του Τριτοδιάδικου και έκρινε ότι τα Διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν την 7.6.2017, είναι ισχυρά και εξακολουθούν να ισχύουν. Την 9.10.2017, το Δικαστήριο εξέδωσε επιβαρυντικά Διατάγματα τη αιτήσει του Καθ' ου η Αίτηση 3 ημερομηνίας 4.10.2017, ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα με το οποίο επιβαρύνονται και/ή δεσμεύονται 1300 μετοχές τάξης Β στην εταιρεία NCMH Nicosia City Mall Holdings Limited ΗΕ
  1. Β. Διάταγμα με το οποίο επιβαρύνονται και/ή δεσμεύονται οι υπό τον ως άνω αριθμό (α) αναφερόμενες μετοχές με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους του Τριτοδιάδικου προς τον Καθ' ου η Αίτηση 3, Αιτητή στη Διαδικασία Τριτοδιαδίκου. Γ. Διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται ο Τριτοδιάδικος και/ή οι αντιπρόσωποι του από του να αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο τις Μετοχές και/ή από του να εισπράττουν οποιαδήποτε μερίσματα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με τις Μετοχές.» Την 27.10.2017, το Δικαστήριο εξέδωσε επιβαρυντικά Διατάγματα τη αιτήσει της Καθ' ης η Αίτηση 2 ημερομηνίας 24.10.2017, ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα με το οποίο να επιβαρύνεται το συμφέρον που ο Τριτοδιάδικος στην Αίτηση αρ. Ε64/14, Δημήτρης Χατζηαργυρού, έχει ως μέτοχος στην εταιρεία NCMH Nicosia City Mall Holdings Limited, ήτοι να επιβαρυνθούν 1.300 μετοχές Τάξης Β, που κατέχει ο Τριτοδιάδικος, ονομαστικής αξίας €0.01 εκάστη. Β. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η μεταβίβαση, πώληση, αποξένωση, επιβάρυνση, ρευστοποίηση, ή διάθεση των πιο πάνω 1.300 μετοχών που κατέχει ο Τριτοδιάδικος στην εταιρεία NCMH Nicosia City Mall Holdings Limited. Γ. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η πληρωμή και/ή η καταβολή οποιωνδήποτε μερισμάτων και/ή άλλου εισοδήματος που τυχόν καταστούν πληρωτέα στον Τριτοδιάδικο σε σχέση με τις 1.300 μετοχές, Τάξης Β, ονομαστικής αξίας €0,01 εκάστη τις οποίες ο Τριτοδιάδικος κατέχει ως μέτοχος στην εταιρεία NCMH Nicosia City Mall Holdings Limited και/ή όπως τυχόν μέρισμα σε σχέση με τις εν λόγω μετοχές να κατακρατείται σε ξεχωριστό λογαριασμό και να αποτελεί μέρος των επιβαρυμένων μετοχών μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Αιτήσεις ακύρωσης: Ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε αίτηση ημερομηνίας 25.7.2017, με την οποία ζητούσε την ακύρωση των επιβαρυντικών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν την 15.5.2017 τη αιτήσει της Καθ' ης η Αίτηση
  2. Το Δικαστήριο άκουσε και τις δύο πλευρές και με Απόφαση του ημερομηνίας 3.10.2017, απέρριψε την αίτηση. Την 2.8.2017, ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε την ακύρωση των επιβαρυντικών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν την 7.6.2017 τη αιτήσει του Καθ' ου η Αίτηση
  3. Το Δικαστήριο άκουσε και τις δύο πλευρές και με Απόφαση του ημερομηνίας 31.10.2017, απέρριψε την αίτηση. Την 7.11.2017, ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε την ακύρωση των επιβαρυντικών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν την 9.10.2017 τη αιτήσει του Καθ' ου η Αίτηση 3 και 27.10.2017, της αιτήσεις της Καθ' ης η Αίτηση
  4. Το Δικαστήριο άκουσε και τις δύο πλευρές, καθώς και την παρεμβαίνουσα Τράπεζα και με Απόφαση του ημερομηνίας 22.1.2018, απέρριψε την αίτηση. Στην εν λόγω αίτηση, ο Τριτοδιάδικος εκπροσωπήθηκε από το δικηγόρο κ. Α. Χαβιαρά για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Την 7.11.2017 καταχωρήθηκε και άλλη αίτηση δια κλήσεως, υπό της Τραπέζης Κύπρου, για την ακύρωση και/ή παραμερισμό των επιβαρυντικών Διαταγμάτων ημερομηνίας 9.10.2017 και 27.10.2017, τα οποία εκδόθηκαν τη αιτήσει των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 2, αντίστοιχα. Με Απόφαση του ημερομηνίας 22.1.2018, απέρριψε την αίτηση. Στην εν λόγω αίτηση, ο Τριτοδιάδικος εκπροσωπήθηκε από το δικηγόρο κ. Α. Χαβιαρά για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Την 14.5.2018, η Τράπεζα Κύπρου καταχώρισε δεύτερη αίτηση δια κλήσεως, για την ακύρωση και/ή παραμερισμό των επιβαρυντικών Διαταγμάτων ημερομηνίας 9.10.2017 και 27.10.2017, τα οποία εκδόθηκαν τη αιτήσει των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 2, αντίστοιχα, «νοουμένου ότι και/ή μόλις η Αιτήτρια Τράπεζα καταθέσει εντός 15 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος, εγγυητική επιστολή για το Ποσό των €161 900,00 στο όνομα του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ή διαζευκτικά καταθέσει το ποσό αυτό σε λογαριασμό του Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, η οποία εξασφάλιση θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης και θα διατεθεί εν όλω ή εν μέρει για την κάλυψη οποιοδήποτε ποσού, ήθελε κρίνει αρμόδιο δικαστήριο ή διαπιστευμένος επαγγελματίας ικανός να προβεί σε σχετική εκτίμηση διορισμένος υπό του παρόντος δικαστηρίου, ότι δικαιούνται ή θα εδικαιούντο οι Καθ' ων η Αίτηση από τον διορισμό παραλήπτη και/ή τον δημόσιο εκπλειστηριασμό των Μετοχών του Τριτοδιάδικου ή Διαζευκτικά να διατεθεί ολόκληρη η κατάθεση στους Αιτητές σε περίπτωση αποτυχίας ή απόσυρσης της Έφεσης Ε49/2018 που η Αιτήτρια έχει καταχωρίσει με την οποία προσβάλλει την απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.1.2018.» Στην αίτηση κατονομάζονται ως Καθ' ων η Αίτηση και ειδοποιούνται, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση. Την 18.5.2018, εκδόθηκε το αιτούμενο Διάταγμα, εκ συμφώνου, στην παρουσία των συνηγόρων της Τράπεζας, της Καθ' ης η Αίτηση 2 και του Καθ' ου η Αίτηση
  5. Διαδικασία υπό εξέταση αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση είναι η τρίτη αίτηση ακύρωσης την οποία καταχωρεί ο Τριτοδιάδικος και μ' αυτήν εξαιτείται, όχι την ακύρωση των οποιωνδήποτε Επιβαρυντικών Διαταγμάτων αυτή τη φορά, αλλά την ακύρωση των Διαταγμάτων ημερομηνίας 18.5.2018, τα οποία είχαν εκδοθεί εκ συμφώνου και όχι μετά από ακροαματική διαδικασία και με τα οποία ακυρώθηκαν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα ημερομηνίας 9.10.2017 και 27.10.
  6. Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις την 3.3.2020, επιφυλάσσοντας την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση μετά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Ο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος του 1992, Ν.31(Ι)/92: Δυνάμει του εδαφίου
(1)του άρθρου 3 [1] του Νόμου, σε περίπτωση έκδοσης απόφασης ή διατάγματος με το οποίο πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό σε άλλο πρόσωπο, προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει Διάταγμα με το οποίο να επιβάλλει επιβάρυνση σε οποιοδήποτε συμφέρον που ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης έχει σε περιουσιακά στοιχεία για τα οποία ο Νόμος εφαρμόζεται, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται τα ομόλογα νομικού προσώπου το οποίο συστάθηκε στη Δημοκρατία (άρθρο 4
(2)(ii)). Τα «'ομόλογα (stock)' περιλαμβάνουν μετοχές (shares), χρεόγραφα εταιρειών (debentures) και άλλα αξιόγραφα του νομικού προσώπου, ανεξάρτητα αν αυτά συνιστούν ή όχι επιβάρυνση πάνω στα περιουσιακά στοιχεία (assets) του εν λόγω νομικού προσώπου» (άρθρο 2
(1)). Οι συνέπειες του επιβαρυντικού διατάγματος περιγράφονται στο άρθρο 5 [2] του Νόμου. Δυνάμει του άρθρου 6
(1)του Νόμου, άνευ επηρεασμού των προνοιών του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου σχετικά με την εκτέλεση αποφάσεων του Δικαστηρίου, περιουσιακά στοιχεία τα οποία επιβαρύνονται με διάταγμα εκδοθέν δυνάμει των προνοιών του Νόμου, πωλούνται, διατίθενται ή ρευστοποιούνται με Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο εκδίδεται με αίτηση του πιστωτή και καλείται Διάταγμα πώλησης. Το Διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3, δεν είναι προσωρινό. Προσωρινό επιβαρυντικό διάταγμα δυνατόν να εκδοθεί με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 9 [3] του Νόμου, σε περίπτωση που αγωγή για χρέος ή αποζημιώσεις δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί με την έκδοση τελικής απόφασης. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Αναφορικά με τον Μάριο Χατζηγαβριήλ,
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2090, απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Γ. Ερωτοκρίτου. Αυτό σημειώνεται εφόσον η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στα άρθρα 1 έως 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ενώ αφενός μεν το αιτούμενο Διάταγμα δεν είναι προσωρινό και αφετέρου δε, ούτε αυτό τούτο το Επιβαρυντικό Διάταγμα δεν είναι προσωρινό, εκτός εάν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 9 του Νόμου 31(Ι)/92. Δυνάμει του εδαφίου
(4)του άρθρου 3 (βλέπετε πιο πάνω), δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο με αίτηση του, ο οφειλέτης ή άλλο πρόσωπο που δυνατό να έχει συμφέρον σε περιουσιακό στοιχείο στο οποίο αναφέρεται το επιβαρυντικό Διάταγμα, ζητώντας από το Δικαστήριο να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει το επιβαρυντικό Διάταγμα. Με την υπό εξέταση αίτηση δεν ζητείται η ακύρωση Επιβαρυντικού Διατάγματος, αλλά η ακύρωση Διατάγματος με το οποίο ακυρώθηκε Επιβαρυντικό Διάταγμα. Σχετικές με τον Νόμο 31(Ι)/92 είναι και οι αυθεντίες Στέλιος Στυλιανίδης Λτδ κ. ά. v. Σωτηρίου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ 1436, Ιωάννου (Σιαρματτά) v. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1463, Ψάλτης v. Χ''Λοή
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1454 και Αναφορικά με την Αίτηση της North Financial Overseas Corp., Πολιτική Αίτηση Αρ. 57/2016, απόφαση ημερομηνίας 8.6.2016. Στην αυθεντία Ιωάννου (Σιαρματτά) v. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., στη σελίδα 1467, ο έντιμος Δικαστής κ. Γ. Νικολάου, είπε: «Η κίνηση της εφεσίβλητης προς τις μετοχές της εφεσείουσας δεν θα μπορούσε λοιπόν να θεωρηθεί είτε αχρείαστη είτε καταπιεστική. Ούτε και μας φαίνεται να προκύπτει εξ' αντικειμένου κακοβουλία. Η πρόνοια στο άρθρο 3
(2)(α) του νόμου αποβλέπει ακριβώς στην εξουδετέρωση αυτών των δύο κινδύνων. Όπου λοιπόν ενδέχεται να υπάρχει οτιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, απόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο τη γενικότερη εικόνα, για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας. Και αυτό η εφεσίβλητη, κατά τη γνώμη μας, το έπραξε. Δεν είναι δυνατό να αναμένεται η ανάληψη ανιχνευτικού έργου από τον εξ αποφάσεως πιστωτή σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για να παρουσιάσει ο πρώτος στοιχεία τα οποία βασικά ενδιαφέρουν τον δεύτερο και τα οποία μπορεί ο ίδιος να παρουσιάσει αν επιθυμεί. Επρόκειτο για αίτηση δια κλήσεως. Θα το θεωρούσαμε αδιανόητο να ήταν αλλιώς.» [δική μου υπογράμμιση] Στις αυθεντίες Afroditi N. Vassilidou v. Charilaos Eracli Harikli
(1964)1 C.L.R. 274 και Level Tachexcavs v. Petrides
(1981)1 C.L.R. 152, αποφασίστηκε ότι η εγγραφή ΜΕΜΟ σε ακίνητη περιουσία είναι μορφή εκτέλεσης απόφασης. Η εγγραφή του ΜΕΜΟ είναι μέρος της διαδικασίας εκτέλεσης απόφασης δια της πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας. Είναι η αρχή τέτοιας διαδικασίας, ένα προκαταρκτικό βήμα. Όπως λέχθηκε στην Level Tachexcavs v. Petrides (ανωτέρω), στη σελίδα 157, από τον έντιμο Δικαστή κ. Μαλαχτό: "Certainly the registration of a memorandum and its prolongation are preliminary actions taken for the purpose of sale of immovable property in execution of a judgment under Part V of the Civil Procedure Law." Η εγγραφή ΜΕΜΟ δεν ισοδυναμεί με την εκτέλεση της απόφασης και την ικανοποίηση της. Όσον αφορά την καταχώριση αίτησης για την έκδοση επιβαρυντικών Διαταγμάτων, μονομερώς ή δια κλήσεως, στην αυθεντία Ψάλτης v. Χ''Λοή, ο έντιμος Δικαστής κ. I. Κωνσταντινίδης, στην σελίδα 1458, είπε τα ακόλουθα: «Η μονομερής αίτηση υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου. Προκύπτει από τις διατάξεις του πως αυτός είναι ο ορθός τρόπος. Το άρθρο 3
(3)αναφέρεται στη δυνατότητα να επιβάλει το Δικαστήριο, κατά την έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, όρους και σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη και άλλου ενδιαφερομένου ή επηρεαζομένου προσώπου. Το δε άρθρο 3
(4)προβλέπει τη δυνατότητα ακύρωσης ή διαφοροποίησης επιβαρυντικού διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του, «κατόπιν αίτησης του οφελέτη ή άλλου προσώπου που δύναται να έχει συμφέρον σε περιουσιακά στοιχεία στα οποία αναφέρεται το διάταγμα.» Αυτό παραπέμπει σε διάταγμα που έχει εκδοθεί χωρίς προηγουμένως αυτοί οι ενδιαφερόμενοι να είχαν την ευκαιρία να ακουστούν. Στην υπόθεση Ελένη Λ. Ιωάννου (Σιαρματτά), ανωτέρω, υποβλήθηκε αίτηση δια κλήσεως και παρατηρήσαμε πως θα ήταν «αδιανόητο να ήταν αλλιώς» αλλά εκεί είχε ζητηθεί και διάταγμα πώλησης δυνάμει του άρθρου 6 του Νόμου και, συνακολούθως, διορισμός παραλήπτη. Το άρθρο 6
(3)επιβάλλει ρητά την εξασφάλιση των απόψεων όλων των ενδιαφερομένων μερών πριν την έκδοση διατάγματος πώλησης.» [δική μου υπογράμμιση] Στην παρούσα υπόθεση, δεν υπάρχει ή υπήρξε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε πληροφόρηση ή αίτημα για την έκδοση Διατάγματος Πώλησης των μετοχών του Τριτοδιάδικου οι οποίες είχαν επιβαρυνθεί με τα Επιβαρυντικά Διατάγματα, τα οποία ακυρώθηκαν και τα οποία ο Τριτοδιάδικος επιδιώκει, ουσιαστικά, να επαναφέρει με την υπό εξέταση αίτηση. Έχοντας παραθέσει το νομοθετικό πλαίσιο, κρίνω ότι η υπό εξέταση αίτηση, εκφεύγει αυτού και ότι το αίτημα του Τριτοδιαδίκου όπως έχει διαμορφωθεί στην υπό εξέταση αίτηση, δεν ευρίσκει έρεισμα στο συγκεκριμένο Νόμο. Συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου (inherent jurisdiction): Η κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφορά τη συμφυή εξουσία (inherent jurisdiction) του Δικαστηρίου. Η ερμηνεία της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, απαντάται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 12 [4]. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην Κύπρο επί του θέματος, όπως οι αυθεντίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου: Constantinides v. Vima et al
(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας v. Bank Fur Arbeit Uno Wirtschaft AG
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 585, Κουλέρμος v. Κουμπαρίδου
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 493 και Βασιλείου v. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133. Παραθέτω απόσπασμα από την αυθεντία Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα (πιο πάνω), από τη σελίδα 222, που έχει χαρακτηρισθεί ως αποκαλυπτικό της φύσης και προσδιοριστικό των παραμέτρων της δικαιοδοσίας [5]. Η επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, δεν προωθηθεί, ούτε δύναται να αποτελέσει βάση, για το συγκεκριμένο αίτημα του Τριτοδιαδίκου. Κατάχρηση διαδικασίας (abuse of Court process): Η επιδίωξη του ίδιου στόχου με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Βλέπετε σχετικά Constantinides v. Vima Ltd (πιο πάνω), Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα (πιο πάνω), Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D. (πιο πάνω), Σοφία Νικολάου Βασιλείου v. Μάριου Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133, Λούκος Λτδ κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 2)
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 798, Κοζάκη v. Κοζάκη
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1710, Mammous κ.ά. v. Willstrop κ.ά.,
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 90, καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 931. Παραθέτω απόσπασμα από την αυθεντία Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα (πιο πάνω), από τη σελίδα 223: «Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιτευχθούν σε μία διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt
(1905)1 K.B. 512]. Στην Πολιτική Έφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: «.Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.» ..» Στην παρούσα υπόθεση, φαίνεται από το φάκελο της διαδικασίας, ότι ο Τριτοδιάδικος έλαβε μέχρι σήμερα διάφορα μέτρα για την ακύρωση προηγούμενων αλλά και των υπό κρίση Επιβαρυντικών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν εναντίον του, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να εκδώσει μέχρι σήμερα και σε σχέση μ' αυτά, αριθμό Αποφάσεων, μετά την Τελική Απόφαση επί της κυρίως Αίτησης, όπως φαίνεται και πιο πάνω. Επιπλέον, αιτήσεις ως η υπό εξέταση αίτηση, που αφορούν το ακυρωτικό των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Διάταγμα, έχουν καταχωριστεί και ενώπιον άλλων Δικαστηρίων. Κρίνω ότι, με την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, ο Τριτοδιάδικος καταχράται της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Η όλη δικονομική και διαδικαστική συμπεριφορά του Τριτοδιαδίκου, οι ισχυρισμοί που έθεσε και θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου, ιδωμένοι σε συνάρτηση ο ένας με τον άλλο, τα διάφορα μέτρα τα οποία έχει λάβει, η αντίφαση μεταξύ των διαφόρων μέτρων τα οποία έχει λάβει, νομική και πραγματική, η επιδίωξη μάταιου μέτρου και η προβληθείσα πραγματική βάση αυτού, καταλήγουν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο Τριτοδιάδικος καταχράται της διαδικασίας. Κρίση: Από όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται ότι ο Τριτοδιάδικος, στο τέλος του έτους 2019, παραπονέθηκε με την υπό εξέταση αίτηση, ότι η αίτηση της Τράπεζας για ακύρωση Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, η οποία καταχωρήθηκε την 14.5.2018 και για την οποία ήταν ενήμερος αλλά δεν εμφανίστηκε, στην οποία εκδόθηκε Διάταγμα με τη σύμφωνο γνώμη των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 προς όφελος και τη αιτήσει των οποίων είχαν εκδοθεί τα Επιβαρυντικά Διατάγματα, αλλά και του ιδίου όπως εκφράστηκε σε έγγραφο το οποίο είχε υπογράψει, δεν του είχε επιδοθεί δεόντως, ώστε να εμφανιστεί δικηγόρος εκ μέρους του άλλος από τον τότε διορισμένο στην παρούσα υπόθεση δικηγόρο του και ενώ για το θέμα αυτό έχει ήδη λάβει άλλα Δικαστικά μέτρα, αιτείται από το παρόν Δικαστήριο την ακύρωση του ακυρωτικού Διατάγματος και κατ' ακολουθίαν, την επαναφορά των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι: 1) Η δικαιοδοτική βάση της υπό εξέταση αίτησης, ουδόλως στηρίζει την αιτούμενη θεραπεία. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι, παρατίθενται, δεν αφορούν το αίτημα του Τριτοδιαδίκου, ώστε να αποτελέσουν τη βάση του. Στην νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης περιλαμβάνονται διάφοροι Κανονισμοί και Άρθρα Νομοθεσίας. Κάποια από αυτά παραπέμπουν στην ακύρωση απόφασης, όπως η Δ.17 θ.10, η οποία δεν εφαρμόζεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ενόψει των άρθρων 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Η ακύρωση, τροποποίηση, παραμερισμός, αναθεώρηση Διατάγματος ή Απόφασης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δυνατόν να εξεταστεί στα πλαίσια εναρκτήριας Αίτησης, σύμφωνα με τον Τύπο 2 των Κανονισμών, η οποία ουδεμία σχέση έχει με τη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και, κατ' ακολουθίαν, ούτε με τη Δ.17 θ.10. Η εναρκτήρια Αίτηση δεν περιλαμβάνει νομική βάση, δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, αλλά περιλαμβάνει Έκθεση Γεγονότων, λαμβάνει ξεχωριστό αριθμό, επιδίδεται με την οπισθογράφηση που αφορά το δικαίωμα καταχώρηση Απάντησης και έχει διαφορετικό τίτλο. 2) Δεν υπάρχει περιθώριο θεμελίωσης της υπό εξέταση αίτησης επί του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου, εφόσον μ' αυτήν δεν υποβάλλεται αίτημα έκδοσης ή ακύρωσης Επιβαρυντικού Διατάγματος, αλλά αίτημα ακύρωσης Διατάγματος με το οποίο ακυρώθηκε Επιβαρυντικό Διάταγμα. Σε μία υπόθεση που έχει εκδοθεί τελική Απόφαση από το Δικαστήριο, με βάση την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση οφείλουν χρήματα στους Αιτητές στην κυρίως Αίτηση και με βάση την οποία ο Τριτοδιάδικος στην κυρίως Αίτηση οφείλει να αποζημιώσει και/ή παράσχει κάλυψη και/ή συνεισφορά στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 για τα ποσά τα οποία διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Αιτητές, το Δικαστήριο εξέδωσε, στα πλαίσια αιτήσεων των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση, Επιβαρυντικά Διατάγματα. Με βάση τα Διατάγματα αυτά, επιβαρύνθηκαν περιουσιακά στοιχεία του Τριτοδιαδίκου στην κυρίως Αίτηση. Για την έκδοση των Διαταγμάτων ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου του 1992. Αίτηση για την ακύρωση των εκδοθέντων Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, εξετάζεται στα πλαίσια του άρθρου 3
(4)του ιδίου Νόμου. Η υπό εξέταση δεν αποτελεί τέτοια αίτηση. 3) Η υπό εξέταση αίτηση απευθύνθηκε προς και επιδόθηκε μόνο στην Τράπεζα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση, τη αιτήσει των οποίων είχαν εκδοθεί τα Επιβαρυντικά Διατάγματα ημερομηνίας 9.10.2017 και 27.10.2017 και οι οποίοι είχαν συγκατατεθεί στην ακύρωση τους την 18.5.2018, δεν αποτέλεσαν μέρος της υπό εξέταση αίτησης και δεν έχουν ακουστεί από το Δικαστήριο. Ο Τριτοδιάδικος διέπραξε αυτό για το οποίο παραπονείται ο ίδιος, μη επιδίδοντας τους την υπό εξέταση αίτηση. 4) Ο συνήγορος της Τράπεζας είχε ειδοποιήσει τον συνήγορο του Τριτοδιαδίκου, κ. Ανδρέα Χαβιαρά, αναφορικά με την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 14.5.2018 για την ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, την ίδια ημέρα που την καταχώρισε (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηαργυρού). Του απέστειλε την αίτηση με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και τον ειδοποίησε για την ημερομηνία ορισμού της. 5) Ο κ. Ανδρέας Χαβιαράς ήταν ο δικηγόρος του Τριτοδιαδίκου στην τρίτη αίτηση του για την ακύρωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων και στην πρώτη αίτηση ακύρωσης των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων την οποία καταχώρισε η Τράπεζα. Ήταν επίσης ο δικηγόρος του Τριτοδιαδίκου κατά την καταχώρηση της αίτησης της Τράπεζας ημερομηνίας 14.5.2018, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηαργυρού. 6) Ο δικηγόρος της Τράπεζας απέστειλε στο δικηγόρο του Τριτοδιαδίκου Συμφωνία Διευθέτησης, πριν την έκδοση των ακυρωτικών Διαταγμάτων την 18.5.2018, την οποία ο Τριτοδιάδικος υπέγραψε (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηαργυρού). 7) Με την εν λόγω υπογραφή του, ο Τριτοδιάδικος εξουσιοδότησε την Τράπεζα όπως χρησιμοποιήσει και υποβάλει το εν λευκώ έγγραφο μεταβίβασης των μετοχών του για να μεταβιβάσει επ' ονόματι της όλες τις μετοχές του στην ΝΜΗ, όλα τα εν λευκώ έγγραφα παραίτησης που είχε ήδη παραδώσει στην Τράπεζα, προς παραίτηση του από το Διοικητικό Συμβούλιο της Nicosia Mall Holdings (ΝΜΗ) Ltd. και όλων των θυγατρικών εταιρειών αυτής και όπως χρεώσει το λογαριασμό του με ποσό €161.900,00, δηλαδή για όλα θέματα για τα οποία παραπονείται ο Τριτοδιάδικος και ζητεί θεραπεία στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. 8) Το εάν η συγκατάθεση και εξουσιοδότηση του Τριτοδιαδίκου για τα ανωτέρω, δεν είχαν δοθεί ελευθέρα βουλήσει, εκφεύγει τόσο των πλαισίων της παρούσας υπόθεσης, όσο και της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου και η υπό εξέταση αίτηση δεν είναι η ορθή ή η ενδεδειγμένη διαδικασία να την αμφισβητήσει. 9) Ο Τριτοδιάδικος έχει ήδη λάβει αστικά μέτρα αναφορικά με το πιο πάνω, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 1492/2018 (Τεκμήριο 7 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηαργυρού). 10) Στα πλαίσια της πιο πάνω Αγωγής, ο Τριτοδιάδικος καταχώρισε αίτηση για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος απαγορεύον στην Τράπεζα και την εταιρεία Nicosia Mall Holdings (NMH) Ltd., να αποξενώσουν 1.300 μετοχές στην προαναφερθείσα εταιρεία, τις οποίες κατείχε ο Τριτοδιάδικος (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Πλατή). Η Τράπεζα και η εταιρεία Nicosia Mall Holdings (NMH) Ltd., καταχώρισαν ένσταση στην εν λόγω αίτηση (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Πλατή). Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του Τριτοδιαδίκου (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Πλατή). 11) Ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε εκ νέου αίτηση για την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού Διατάγματος στα πλαίσια της Αγωγής αρ. 1492/2018 (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του κ. Πλατή). Η Τράπεζα και η εταιρεία Nicosia Mall Holdings (NMH) Ltd., καταχώρισαν ένσταση στην εν λόγω αίτηση (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του κ. Πλατή). 12) Ο Τριτοδιάδικος έχει επίσης λάβει ποινικά μέτρα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αναφορικά με τις θέσεις του σε σχέση με τη συμπεριφορά και ενέργειες της Τράπεζας, περιλαμβανομένων και ενεργειών στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης του παρόντος Δικαστηρίου, με την Ποινική Υπόθεση αρ. 4510/2019 (Τεκμήριο 11 στην ένορκο δήλωση του κ. Χατζηαργυρού). 13) Ο Τριτοδιάδικος καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση του σχεδόν δύο χρόνια μετά την έκδοση του Διατάγματος με το οποίο ακυρώθηκαν τα Επιβαρυντικά Διατάγματα, χωρίς να έχει δοθεί ικανοποιητική εξήγηση γι' αυτή την καθυστέρηση. 14) Αυτή τούτη η καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την έγγραφη συγκατάθεση και εξουσιοδότηση την οποία ο ίδιος είχε παραχωρήσει προς την Τράπεζα το Μάιο 2018, υποδεικνύουν ότι ο Τριτοδιάδικος κωλύεται σήμερα να υποβάλλει το υπό εξέταση αίτημα του, εφόσον με τη συμπεριφορά του ενδεχόμενα να απεμπόλησε οποιαδήποτε τυχόν δικαιώματα του. 15) Ενόψει των υπολοίπων κρίσεων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου και ενόψει των αιτημάτων του Τριτοδιαδίκου τα οποία εκκρεμούν ενώπιον άλλων Δικαστηρίων και σχετίζονται με το υπό εξέταση αίτημα του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κρίνω ότι, για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης, περιττεύει η εξέταση υπό του Δικαστηρίου περαιτέρω ζητημάτων καθυστέρησης (laches), κωλύματος δια συμπεριφοράς ή παραστάσεων (estoppel by conduct, estoppel by representation), συγκατάνευσης (acquiescence) ή απεμπόλησης δικαιωμάτων (waiver). 16) Η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί επί ματαίω (justice doesn't operate in vain). Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η ακύρωση Διαταγμάτων τα οποία έχουν ακυρώσει Επιβαρυντικά Διατάγματα. Εάν αυτά ακυρωθούν, τότε θα επανέλθουμε στο καθεστώς ισχύος των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων. Από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, φαίνεται ότι οι μετοχές οι οποίες είχαν αρχικά επιβαρυνθεί, δεν υπάρχουν πλέον ή δεν είναι στην κυριότητα του Τριτοδιαδίκου ή της Τράπεζας, ώστε να έχουν οποιαδήποτε ισχύ τα Επιβαρυντικά Διατάγματα (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση του κ. Πλατή). Εξάλλου, τα Επιβαρυντικά Διατάγματα είχαν εκδοθεί για συγκεκριμένο σκοπό, με συγκεκριμένη βάση, ως η νομοθεσία επιβάλλει, ο οποίος εξέλειπε και τη αιτήσει προσώπων που είχαν έννομο συμφέρον στην έκδοση τους, αλλά και την ακύρωση τους, τα οποία δεν έχουν ερωτηθεί ώστε να λάβουν θέση στην υπό εξέταση αίτηση και τα οποία είχαν πριν δύο χρόνια, συναινέσει στην ακύρωση τους. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Τριτοδιαδίκου υπέβαλαν ότι ο πελάτης τους δεν επιδιώκει την αναβίωση των Επιβαρυντικών Διαταγμάτων. Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι επιδιώκει ο Τριτοδιάδικος, δηλαδή ποια είναι η πρόθεση του, αλλά και ποιο είναι το νομικό και πραγματικό αποτέλεσμα της ακύρωσης του Διατάγματος το οποίο ακύρωσε τα Επιβαρυντικά Διατάγματα. Παρομοιάζεται με το πραγματικό γεγονός ότι δύο αρνήσεις ισοδυναμούν με μία κατάφαση, είτε αυτή είναι η πρόθεση του προσώπου που τις μεταχειρίζεται λεκτικά, είτε όχι. 17) Η καταχώρηση υπό του Τριτοδιαδίκου της υπό εξέταση αίτησης, συνιστά κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, οι λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν και η υπό εξέταση αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Τράπεζας και εναντίον του Τριτοδιαδίκου, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της Απόφασης ημερομηνίας 30.11.2016. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «3
(1)Όταν κατόπιν απόφασης ή διατάγματος Δικαστηρίου πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό (οφειλέτης) σε άλλο πρόσωπο (πιστωτή), τότε, προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος, το Δικαστήριο, με βάση τις διατάξεις του Νόμου αυτού, δύναται να εκδώσει διάταγμα (το οποίος θα αναφέρεται ως επιβαρυντικό διάταγμα), με το οποίο επιβάλλει επιβάρυνση σε οποιοδήποτε συμφέρον, το οποίο ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει επί περιουσιακών στοιχείων για τα οποία ο Νόμος αυτός εφαρμόζεται και τα οποία καθορίζονται στο διάταγμα, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού.
(2)Το Δικαστήριο, προτού αποφασίσει κατά πόσο θα εκδώσει επιβαρυντικό διάταγμα, εξετάζει όλα τα περιστατικά της υπόθεσης και ειδικότερα οποιαδήποτε ενώπιον του αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με- (α) Την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη και (β) το ενδεχόμενο ζημιάς άλλου πιστωτή του οφειλέτη από την έκδοση του διατάγματος.
(3)Το Δικαστήριο δύναται κατά την έκδοση του διατάγματος να επιβάλει όρους σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη και άλλου ενδιαφερόμενου ή επηρεαζόμενου προσώπου ή σχετικά με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, οι οποίοι κατά την κρίση του είναι αναγκαίοι και υπό τις περιστάσεις δίκαιοι.
(4)Το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε το επιβαρυντικό διάταγμα δύναται οποτεδήποτε, κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή άλλου προσώπου που δυνατό να έχει συμφέρον σε περιουσιακό στοιχείο στο οποίο αναφέρεται το διάταγμα, να εκδώσει διάταγμα δυνάμει του οποίου να ακυρώνει ή να διαφοροποιηθεί το επιβαρυντικό διάταγμα.
(5)Όταν επιβάλλεται επιβάρυνση με βάση τις πρόνοιες του Νόμου αυτού, το Δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα δύναται να προβλέψει όπως η επιβάρυνση επεκτείνεται σε οποιοδήποτε μέρισμα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με το βαρυνόμενο στοιχείο.
(6)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του άρθρου 5 διάταγμα επιβάρυνσης εκδιδόμενο με βάση τις πρόνοιες του παρόντος Νόμου θα έχει τις συνέπειες που αναφέρονται στο εδάφιο
(1)του ιδίου άρθρου.» [2] «5
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)η έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3 θα έχει ως συνέπειες- (α) Την επιβάρυνση του συμφέροντος του οφειλέτη στο περιουσιακό στοιχείο για το οποίο εκδίδεται το διάταγμα με την πληρωμή του ποσού το οποίο κατέστη οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου με προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών και υποχρεώσεων του οφειλέτη τα οποία δεν αποτέλεσαν το αντικείμενο προγενέστερων επιβαρυντικών διαταγμάτων στα αυτά περιουσιακά στοιχεία ή άλλων επιβαρύνσεων που δημιουργήθηκαν πριν από την έκδοση του διατάγματος με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο. (β) Την απαγόρευση μεταβιβάσεων, πωλήσεων, πληρωμών ή άλλων συναλλαγών σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία που περιγράφονται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 4 άνευ επηρεασμού εκτέλεσης αποφάσεων ή διαταγμάτων του Δικαστηρίου που εκδόθηκαν πριν από την έκδοση του διατάγματος. (γ) Την απαγόρευση πληρωμής μερισμάτων στο χρεώστη σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία που περιγράφονται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 4. Τα μερίσματα θα κατακρατούνται σε ξεχωριστό λογαριασμό και θα αποτελούν μέρος του βαρυνόμενου στοιχείου της περιουσίας. (δ) Στην περίπτωση εμπιστεύματος μονάδων την απαγόρευση οποιασδήποτε απόκτησης των μονάδων ή συναλλαγής σχετικά με αυτές από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ασκεί αρμοδιότητες βάσει του εμπιστεύματος.
(2)Το Δικαστήριο όταν εκδίδει διάταγμα καθορίζει τις συνέπειες του ανάλογα με το περιουσιακό στοιχείο για το οποίο ζητείται το διάταγμα και επιβάλλει τέτοιους όρους ή δίνει τέτοιες οδηγίες που κρίνει αναγκαίες ή συμπληρωματικές της καθοριζόμενης συνέπειας ή συνεπειών.
(3)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(4)του άρθρου 6 η έκδοση διατάγματος επιβάρυνσης δε λογίζεται ότι ισοδυναμεί με τρόπο εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου.
(4)Το Δικαστήριο δύναται κατά την έκδοση του διατάγματος να καθορίσει τα πρόσωπα τα οποία δυνατό να επηρεάζονται από την έκδοση του διατάγματος, περιλαμβανομένων και τρίτων προσώπων, προς τα οποία θα πρέπει να γίνει επίδοση του διατάγματος.
(5)Μετά την επίδοση διατάγματος σε οποιοδήποτε πρόσωπο δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου δημιουργείται υποχρέωση του προσώπου αυτού να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο του διατάγματος.» [3] «9
(1)Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή για αποζημιώσεις δύναται κατόπιν αίτησης του ενάγοντος σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να εκδώσει προσωρινό διάταγμα επιβάρυνσης με όλες ή μερικές από τις συνέπειες του διατάγματος επιβάρυνσης, όπως αυτό θα καθορίσει.
(2)Το Δικαστήριο εκδίδει το πιο πάνω διάταγμα, μόνο αφού ικανοποιηθεί ότι ο ενάγων έχει βάσιμη αξίωση και ότι με τη μεταβίβαση ή αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 4 δυνατό να μείνει ανικανοποίητη η απόφαση του Δικαστηρίου.
(3)Κάθε διάταγμα που εκδίδεται βάσει των πιο πάνω προνοιών πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομερή περιγραφή των περιουσιακών στοιχείων που επηρεάζονται από αυτό, καθώς επίσης και το πρόσωπο (ή πρόσωπα) προς το οποίο το εν λόγω διάταγμα πρέπει να επιδοθεί.
(4)Οι πρόνοιες των άρθρων 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου εφαρμόζονται στην περίπτωση διατάγματος επιβάρυνσης που εκδίδεται με βάση τις πρόνοιες του παρόντος άρθρου.» [4] "The overriding feature of the inherent jurisdiction of the court is that it is a part of procedural law, both civil and criminal, and not a part of substantive law; it is exercisable summary process, without a plenary trial; it may be invoked not only in relation to parties in pending proceedings, but in relation to any one, whether a party or not, and in relation to matters not raised in the litigation between the parties; it must be distinguished from the exercise of judicial discretion; and it may be exercised even in circumstances governed by rules of court. .. In summary, it may be said that the inherent jurisdiction of the court is a virile and viable doctrine, and has been defined as being the reserve or fund of powers, a residual source of powers, which the court may draw upon as necessary whenever it is just or equitable to do, in particular to ensure the observance of the due process of law, to prevent vexation or oppression, to do justice between the parties and to secure a fair trial between them." [5] «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.