LAXI ESTATES LTD ν. Κωνσταντίνου κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ47/16, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Γ. Ελληνίδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ47/16 Μεταξύ: LAXI ESTATES LTD Αιτητών και
- ΧΧΧ Κωνσταντίνου, από την Λευκωσία
- ΧΧΧ Κωνσταντίνου, από την Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------- 31.1.2020 Για τους Αιτητές: κ. Π. Πιερίδης για κ.κ. Πιερίδης & Πιερίδης Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Α.Κ. Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 3.11.2016 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται απόφασης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €31.000 ως καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες από 1.12.2013 μέχρι και 28.6.2016, ήτοι 31 ενοίκια, πλέον έξοδα. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες ενός καταστήματος το οποίο βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ 13, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε το επίδικο υποστατικό δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.12.2011, για περίοδο δύο ετών, από 1.12.2011 μέχρι 30.11.2013, αντί ενοικίου ύψους €1.000 μηνιαίως. Το ενοίκιο θα προπληρώνονταν την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή της ενοικίασης, η Καθ' ης η Αίτηση 1 συνέχισε να κατέχει το εν λόγω κατάστημα ως θέσμια ενοικιάστρια. Το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε ως επαγγελματική στέγη. Η Καθ' ης η Αίτηση, κατά παράβασην του πιο πάνω ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή των όρων της θέσμιας ενοικίασης, παρέλειψε να καταβάλει προς τους ιδιόκτητες τα μηνιαία ενοίκια για τους μήνες από 1.12.2013 μέχρι και 28.6.2016, σύνολο €31.
- Οι Αιτητές κάλεσαν πολλές φορές την Καθ' ης η Αίτηση 1 να πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια, αλλά δεν ανταποκρίθηκε. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, διά της υπογραφής αυτού, εγγυήθηκε την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου και την πληρωμή όλων των οφειλομένων ενοικίων. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης και/ή τη θέσμια ενοικίαση και στις 28.6.2016 παρέδωσε την κατοχή του καταστήματος στους Αιτητές, καθώς και τα κλειδιά του καταστήματος, τα οποία οι Αιτητές παρέλαβαν άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. Όταν οι Αιτητές παρέλαβαν την κατοχή του επίδικου, το επιθεώρησαν και βρήκαν ότι υπάρχουν πολλές ζημιές εντός αυτού, για τις οποίες επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρίστηκε την 8.12.2016 και μ' αυτήν εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι αναρμόδιο για να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, καθ' ότι μεταξύ των μερών υπάρχει γραπτή σύμβαση και αρμόδιο για εκδίκαση της παρούσης είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Άνευ βλάβης της ως άνω προδικαστικής ένστασης, οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1, την 1.12.2011, όντως προέβη σε ενοικίαση ενός καταστήματος στην οδό ΧΧΧ 13Γ, στη Λευκωσία. Σύμφωνα με τον όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου, το ως άνω υποστατικό θα λειτουργούσε ως περίπτερο - snack. Με την ανάληψη της κατοχής του υποστατικού, οι Καθ' ων η Αίτηση διαπίστωσαν ότι ο χώρος ήταν κατάστημα και δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως περίπτερο - snack και επομένως ο σκοπός για τον οποίο ενοικιάστηκε ήταν ανέφικτος. Αμέσως ενημέρωσαν την Αιτήτρια, η οποία τους διαβεβαίωσε ότι θα προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες προς όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, για την έκδοση και εξασφάλιση της άδειας λειτουργίας του καταστήματος ως περιπτέρου - snack. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 μετέβη στο Δήμο Λευκωσίας, όπου πληροφορήθηκε ότι στον εν λόγω δρόμο, λόγω πυκνής κυκλοφορίας, δεν μπορεί να εκδοθεί τέτοια άδεια καθ' ότι ελλείπει βοηθητική λωρίδα που θα χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ενημέρωσαν αμέσως την Αιτήτρια για το πρόβλημα που παρουσίαζε η Άδεια Λειτουργίας του επίδικου υποστατικού και η Αιτήτρια, δια μέσω του διευθυντού της κ. ΧΧΧ Λάρκου, διαβεβαίωνε ότι αυτός θα μεριμνήσει για την έκδοση της Άδειας Λειτουργίας του υποστατικού. Οι Καθ' ων η Αίτηση, στο διάστημα αυτό, κατέβαλαν τρία ενοίκια, αναμένοντας την έκδοση της σχετικής Άδειας εκ μέρους της Αιτήτριας. Ταυτόχρονα, παράγγειλαν πάγκους και άλλο εξοπλισμό για τη λειτουργία του περιπτέρου, δαπανώντας το ποσό των €10.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν ζητήσει κατ' επανάληψην από την Αιτήτρια να τους ενημερώσει για την πορεία της αλλαγής από κατάστημα σε περίπτερο - snack, αλλά η Αιτήτρια τους διαβεβαίωνε ότι αναμένεται έκδοση της σχετικής Άδειας. Οι Καθ' ων η Αίτηση, στην πορεία κατέβαλαν ακόμη δύο ενοίκια, αφού πέρασαν ήδη πέντε μήνες. Παρ' όλες τις προσπάθειες της, η Αιτήτρια δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει τις Άδειες μέχρι σήμερα. Πολύ πρόσφατα, οι Καθ' ου η Αίτηση ενημερώθηκαν προφορικά από το Δήμο Λευκωσίας ότι, σύμφωνα με τη Δήλωση Πολιτικής που αφορά την περιοχή του επίδικου καταστήματος, η αλλαγή χρήσης του σε περίπτερο - snack, δεν επιτρέπεται. Μόλις οι Καθ' ων η Αίτηση ενημερώθηκαν περί τούτου, παρέδωσαν τα κλειδιά του υποστατικού στην Αιτήτρια. Ως εκ των ανωτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας καθ' ότι παρέβην ουσιώδη όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου και δει αναφορικά με τη χρήση του καταστήματος. Η Αιτήτρια στην πραγματικότητα εξαπάτησε τους Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με τη χρήση του καταστήματος. Οι Καθ' ων η Αίτηση δικογραφούν Λεπτομέρειες δόλου και απάτης της Αιτήτριας: ότι η Αιτήτρια απέκρυψε το γεγονός ότι η χρήση του ενοικιαζόμενου ακινήτου ήταν ως κατάστημα, ότι πληροφόρησε τους Καθ' ων η Αίτηση ότι η χρήση του ήταν ως περίπτερο - snack, ότι υποσχέθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι θα εξασφαλίσει τις σχετικές Άδειες, πείθοντας έτσι τους Καθ' ων η Αίτηση να συνεχίσουν να ενοικιάζουν το πιο πάνω υποστατικό και τέλος, δεν προέβη στις ενέργειες τις οποίες είχε υποσχεθεί για την εξασφάλιση των Αδειών Λειτουργίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν υποστεί ζημιά αναφορικά με την αγορά εξοπλισμού ύψους €10.500, ανακαίνιση των τουαλετών €3.000, επένδυση των τοίχων με πέτρα, ποσό €800, μέρους του καταστήματος με πορσελάνες για ποσό €1.050 και μπογιατισμάτων €1.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ανταπαιτούν ως ακολούθως:
- Οι Καθ' ου η Αίτηση με την παρούσα ανταπαιτούν το ποσό των €5.000 που κατέβαλαν ως ενοίκια για τους πρώτους 5 μήνες της ενοικίασης.
- Ποσό €10.000 που αφορά την αγορά εξοπλισμού του καταστήματος και ο οποίος έχει αχρηστευτεί.
- Λόγω των διαβεβαιώσεων της Αιτήτριας όπως θα αλλάξει η χρήση οι Καθ' ου η Αίτηση δαπάνησαν το ποσό των €3,000 για ανακαίνιση των τουαλέτων €1.030 για πορσελάνες, για επένδυση με πέτρα το ποσό των €800 και €1.000 για μπογιατίσματα. Απάντηση στην Απάντηση: Το δικόγραφο των Αιτητών καταχωρήθηκε την 10.1.2017 και μ' αυτό αρνούνται όλους μαζί και ένα έκαστο ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι είναι αντίθετοι και/ή ασυμβίβαστοι προς την Αίτηση τους. Ισχυρίζονται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές. Πριν οι Καθ' ων η Αίτηση ενοικιάσουν το επίδικο κατάστημα, το επιθεώρησαν και το βρήκαν της τελείας αρεσκείας τους. Οι Αιτητές αρνούνται ότι έδωσαν οποιαδήποτε διαβεβαίωση για έκδοση και εξασφάλιση Άδειας Λειτουργίας του καταστήματος ως περιπτέρου - snack και περαιτέρω λέγουν ότι δεν είχαν τέτοια υποχρέωση. Οι Αιτητές παραδέχονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωσαν το ποσό των €2.000, το ποσό των €1.000 που αφορούσε την εγγύηση και ποσό €1.000 ως ενοίκιο για το μήνα Δεκέμβριο
- Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν τα κλειδιά του καταστήματος την 28.6.2016, αφού το είχαν κλειστό και αρνούνταν να το παραδώσουν για περίοδο 5 περίπου ετών, χωρίς να πληρώνουν το ενοίκιο. Γι' αυτό, οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, την Αγωγή αρ. 7894/12 για οφειλόμενα ενοίκια περιόδου από 1.1.2012 μέχρι 1.11.2012 ύψους €11.
- Στην εν λόγω Αγωγή οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, η οποία είναι πανομοιότυπη με το δικόγραφο τους στην παρούσα διαδικασία, πράγμα που αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και κωλύονται να συνεχίσουν την παρούσα διαδικασία με τα ίδια αιτήματα. Οι Αιτητές λέγουν ακόμα ότι καταχώρησαν και δεύτερη Αγωγή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, με αρ. 7751/13, για οφειλόμενα ενοίκια περιόδου από 1.12.2012 μέχρι 1.11.2013, ύψους €12.000 και στην εν λόγω Αγωγή οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με τα ίδια γεγονότα όπως και στην παρούσα διαδικασία. Οι δύο Αγωγές βρίσκονται σε εκκρεμότητα και δεν έχουν ολοκληρωθεί. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς, για να αποφύγουν την πληρωμή των ενοικίων για το επίδικο κατάστημα, το οποίο ετσιθελικά και πεισματικά κρατούσαν κλειστό και παρόλες τις παρακλήσεις των Αιτητών, για περίοδο πέντε και πλέον ετών αρνούνταν να το παραδώσουν, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να υποστούν μεγάλες ζημίες από την μη πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων. Επιπλέον, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δικαιούνται σε θεραπεία, η Ανταπαίτηση τους είναι εντελώς αβάσιμη και αντισυμβατική, ενοχλητική και εκδικητική και αιτούνται την απόρριψη της και έκδοση απόφασης ως η απαίτηση, με έξοδα εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων και από τις δύο πλευρές και οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγων Μαρτύρων και Σύνοψης Μαρτυρίας. Την 9.11.2018, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα την ύπαρξη της Αιτήτριας εταιρείας ως εγγεγραμμένης στον Έφορο Εταιρειών, ότι ο Μ.Α.1 είναι εξουσιοδοτημένος να την αντιπροσωπεύει και να υπογράφει γι' αυτήν και ότι το επίδικο υποστατικό ανεγέρθη πριν το
- Την 18.3.2019, δήλωσαν ότι η οδός ΧΧΧ καθορίζεται ως Άξονας Δραστηριότητας, ως η Δήλωση Πολιτικής, Τεκμήριο 7, παράγραφος 10.
- Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητών: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Αιτητών κατέθεσε ο κ. ΧΧΧ Λάρκος. Ο κ. Λάρκος κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32(Ι)/
- Είναι ο σύζυγος της κας. ΧΧΧ Λάρκου, η οποία είναι η Διευθύντρια της Αιτήτριας εταιρείας. Η Αιτήτρια είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομότυπα εγγεγραμμένη στη Κύπρο, με έδρα τη Λευκωσία και είναι ιδιοκτήτρια ενός υποστατικού - καταστήματος στην οδό ΧΧΧ 13, στη Λευκωσία. Η δε Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι θυγατέρα του Καθ' ου η Αίτηση
- Ο κ. Λάρκος κατέθεσε ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, επειδή χειρίστηκε το θέμα της ενοικίασης του επίδικου καταστήματος και όλα τα υπόλοιπα θέματα που σχετίζονται με την εν λόγω ενοικίαση, μέχρι σήμερα. Η Αιτήτρια ενοικίασε το επίδικο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.12.2011, στην Καθ' ης η Αίτηση 1, με τη γραπτή εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2, για χρονική περίοδο δύο ετών, αρχομένης της ενοικιάσεως την 1.12.2011 και ληγούσης την 30.11.
- Το μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €1.000, προπληρωτέο την 1η ημέρα κάθε μήνα, από 1.12.
- Το επίδικο, σύμφωνα με τον όρο 1 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, θα χρησιμοποιείτο ως " περίπτερο και σνακ ". Μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή της ενοικίασης, η Καθ' ης η Αίτηση 1 συνέχισε να κατέχει το επίδικο κατάστημα και μετετράπη σε θέσμιο ενοικιαστή και αρμόδιο Δικαστήριο για επίλυση της διαφοράς είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, εφόσον το επίδικο κατάστημα βρίσκεται στη Λευκωσία και εμπίπτει στις πρόνοιες του σχετικού Νόμου. Κατά ή περί την 28.6.2016, η Καθ' ης η Αίτηση 1 τερμάτισε την ενοικίαση, εγκατέλειψε το κατάστημα και παρέδωσε τα κλειδιά του στους Αιτητές, αλλά παρέλειψε να πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλειψε να πληρώσει τα ενοίκια που ήταν πληρωτέα από 1.12.2013 μέχρι 28.6.2016, σύνολο €31.
- Η Αιτήτρια κάλεσε επανειλημμένα τους Καθ' ων η Αίτηση να πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό και με επιστολή των δικηγόρων της, αλλά αυτοί δεν ανταποκρίθηκαν. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση στην Απάντηση τους, ο κ. Λάρκος κατέθεσε ότι παραδέχεται πως οι Αιτητές ενοικίασαν στους Καθ' ων η Αίτηση το επίδικο κατάστημα, δηλαδή ένα υποστατικό στην οδό ΧΧΧ 13, στη Λευκωσία και ότι στο ενοικιαστήριο έγγραφο αναφέρεται ότι θα χρησιμοποιείται ως περίπτερο και σνακ. Οι Καθ' ων η Αίτηση, πριν ενοικιάσουν το επίδικο, στην παρουσία του μάρτυρα, το επιθεώρησαν και το βρήκαν της τελείας αρεσκείας τους. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι οι Αιτητές είχαν υποχρέωση και/ή ότι διαβεβαίωσαν τους Καθ' ων η Αίτηση για έκδοση και εξασφάλιση Άδειας Λειτουργίας του καταστήματος ως περιπτέρου - σνακ. Οι Αιτητές ενοικίασαν στους εναγόμενους απλώς ένα κατάστημα και ήταν δική τους υποχρέωση η έκδοση των απαραιτήτων Αδειών για τη λειτουργία του καταστήματος. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν τα κλειδιά του καταστήματος την 28.6.2016, αφού κρατούσαν το κατάστημα κλειστό και αρνούνταν να το παραδώσουν για περίοδο πέντε περίπου ετών, χωρίς να πληρώνουν το ενοίκιο. Γι' αυτό, οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αγωγή αρ. 7894/12, για οφειλόμενα ενοίκια περιόδου από 1.1.2012 μέχρι 1.11.2012, σύνολο €11.
- Στην εν λόγω Αγωγή, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση πανομοιότυπη με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην παρούσα διαδικασία. Οι Αιτητές καταχώρησαν και δεύτερη Αγωγή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, με αρ. 7751/13, για οφειλόμενα ενοίκια περιόδου από 1.12.2012 μέχρι 1.11.2013, σύνολο €12.
- Στην εν λόγω Αγωγή, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με τα ίδια γεγονότα όπως και στην παρούσα διαδικασία. Η Αγωγή 7894/12 διευθετήθηκε και την 8.3.2017 εξεδόθη εκ συμφώνου απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €5.000, πλέον τόκοι και έξοδα. Ο κ. Λάρκος κατέθεσε ότι τους χαρίστηκε ποσό €6.000 για τις ισχυριζόμενες δαπάνες που έκαμαν εντός του επίδικου καταστήματος και επομένως, κωλύονται να εγείρουν το ίδιο θέμα στην παρούσα διαδικασία. Η δεύτερη Αγωγή, με αρ. 7751/13, ήταν ορισμένη για ακρόαση την 17.1.
- Το ποσό που είχε χαριστεί στους Καθ' ων η Αίτηση ήταν στα πλαίσια της προσπάθειας διευθέτησης της υπόθεσης. Οι δαπάνες είχαν γίνει χωρίς την έγκριση των Αιτητών. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις, δεν ευσταθούν και εγείρονται μόνο και μόνο για να αποφύγουν την πληρωμή των ενοικίων. Το ερώτημα που έθεσε ο Μ.Α.1 ήταν γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση κρατούσαν κλειστό το κατάστημα για πέντε χρόνια και αρνούνταν να του το παραδώσουν, παρόλες τις εκκλήσεις του, αφού δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν τις σχετικές Άδειες, πράγμα που γνώριζαν από τους πρώτους μήνες της ενοικίασης. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 1, εκ μέρους της Αιτήτριας εταιρείας. Το πρωτότυπο το πήραν οι λογιστές και δεν του το επέστρεψαν. Η μονογραφή στην πρώτη σελίδα δεν γνωρίζει ποιου είναι. Δεν υπάρχει δική του μονογραφή ή μονογραφή μαρτύρων. Η Αιτήτρια δεν είχε Άδεια Λειτουργίας του επίδικου καταστήματος, οι προηγούμενοι ενοικιαστές δεν της είχαν ζητήσει. Ουδέποτε είχαν εξασφαλίσει άδεια χρήσης. Το επίδικο ήταν κατάστημα και χρησιμοποιήθηκε ως γραφείο, χωρίς πρόβλημα. Η Αιτήτρια είχε αγοράσει το κατάστημα, δεν το είχε ανεγείρει η ίδια. Ο κ. Λάρκος κατέθεσε ότι σήμερα η διεύθυνση του επίδικου είναι στην οδό ΧΧΧ. Δεν γνωρίζει εάν ο ενοικιαστής είχε αποταθεί στο Δημαρχείο για την έκδοση άδειας για περίπτερο - σνακ. Γνωρίζει όμως ότι κάποιος είχε πει στον ενοικιαστή να αποταθεί στο Δημαρχείο για την έκδοση άδειας. Ο ίδιος δεν γνωρίζει εάν απαγορεύεται η χρήση ως περίπτερο - σνακ στη συγκεκριμένο οδό. Δήλωσε ότι δεν ενοικίασαν υποστατικό με άδεια. Ο ενοικιαστής είχε πάρει και ψυγεία και άλλα πράγματα και ετοίμαζε το χώρο, αλλά όπως φαίνεται, επειδή δεν εξασφάλισε άδεια, δεν το λειτούργησε. Ο Μ.Α.1 δεν είδε να λειτουργεί στο επίδικο επιχείρηση περιπτέρου - σνακ. Ουδέποτε όμως ο ενοικιαστής είχε ζητήσει τη δική του βοήθεια για να εξασφαλίσει άδεια. Ο κ. Λάρκος έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Ήταν ευθύς και σταθερός στις απαντήσεις του, ετοιμόλογος, δεν κόμπιασε, ούτε ανασκεύασε. Η μαρτυρία του είχε ειρμό και λογική. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κ. ΧΧΧ Κωνσταντίνου. Ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι γνωρίζει την Αιτήτρια εταιρεία και ότι οι δοσοληψίες του ήταν με τον κ. ΧΧΧ Λάρκο. Το Τεκμήριο 1 ήταν προσωρινό ενοικιαστήριο έγγραφο, με ενοίκιο €1.000, το οποίο έληγε την 30.11.
- Αφορά κατάστημα επί της οδού ΧΧΧ 13, στη Λευκωσία, το οποίο ενοικίασαν για να γίνει περίπτερο - σνακ. Ο μάρτυρας πήγε στο Δημαρχείο και τους ρώτησε τι χρειάζεται για το συγκεκριμένο χώρο. Του είπαν ότι σύμφωνα με το Τοπικό Σχέδιο, θεωρείται άξονας που κινούνται πολλά αυτοκίνητα και απαγορεύεται η χρήση του υποστατικού ως περίπτερο / take away / φούρνος. Από το Δημαρχείο του έδωσαν ένα έγγραφο, το οποίο παρουσίασε. Ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι είχε αναφέρει αυτά τα γεγονότα στον κ. ΧΧΧ Λάρκο και αποφάσισαν να κάμουν ακόμα μία προσπάθεια για να δουν εάν υπάρχει άλλος τρόπος να εξασφαλίσουν άδεια. Ξαναπήγε στο Δημαρχείο και του είπαν ότι κατ' ουδένα τρόπο δύναται να γίνει χώρος για σνακ και να μην υποβάλει καν αίτηση για την έκδοση άδειας. Ο Μ.Κ.1 είπε στον κ. Λάρκο να πάρει πίσω το υποστατικό και εκείνος αποκρίθηκε ότι το είχαν ενοικιάσει για δύο χρόνια και ότι θέλει τα ενοίκια του. Μετά απ' αυτή την εξέλιξη, υποτροπίασε η χρόνια ασθένεια του μάρτυρα, η οποία τον καθήλωσε στο κρεββάτι και η υπόθεση παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Είχε καταβάλει €1.000 ως ενοίκιο, το ντεπόζιτο και ακόμα €3.000, σύνολο €5.
- Λόγω της ασθένειας του που κράτησε περίπου δύο χρόνια, δεν βρήκε τις αποδείξεις για το ποσό αυτό. Τα πράγματα έμειναν ως είχαν. Είχε κάμει έξοδα στο χώρο περίπου €10.000, €15.000, αλλά δεν έχει αποδείξεις. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 1 ως εγγυητής και η Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία είναι θυγατέρα του, ως ενοικιάστρια. Υπήρχε ταμπέλα στο επίδικο ότι ενοικιάζεται και ένα τηλέφωνο. Όταν το είδε, ήταν άδειο. Είχε δηλαδή επιθεωρήσει το χώρο πριν τον ενοικιάσει. Ήταν ένα κενό κατάστημα. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι δεν διαφημιζόταν ότι ενοικιάζεται ως περίπτερο - σνακ, αλλά όταν έκαμαν το συμβόλαιο, συμφώνησαν με τον κ. ΧΧΧ Λάρκο, ότι ο λόγος που το ενοικίαζε ήταν ως περίπτερο - σνακ και ο κ. Λάρκος θα έκανε ότι μπορούσε για να τον βοηθήσει. Ο κ. Κωνσταντίνου δεν είχε ρωτήσει στο Δημαρχείο εκ των προτέρων γι' αυτό το θέμα, επειδή σε απόσταση 100 μέτρων πιο πάνω από το επίδικο, υπήρχε άλλο, παρόμοιο υποστατικό και θεώρησε ότι θα του δώσουν άδεια. Το Δημαρχείο όμως, είπε ότι μετά το 1993, δεν εκδίδουν τέτοιες άδειες. Ο μάρτυρας επικοινώνησε με το Δημαρχείο περίπου τρεις μήνες μετά την ενοικίαση. Επειδή θεώρησε ότι θα έπαιρνε άδεια για το επίδικο, άρχισαν να το ετοιμάζουν. Στους 3, 4 μήνες, όταν ενημερώθηκε ότι δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως περίπτερο - σνακ, πήγε στο σπίτι του κ. Λάρκου και του το ανέφερε. Συμφώνησαν να γίνει άλλη μία προσπάθεια και στους 6 μήνες, επικοινώνησε εκ νέου με τον κ. Λάρκο και του είπε ότι ήταν πλέον τελειωτικό, δεν τους έδιδαν άδεια. Ο κ. Λάρκος ήθελε τα ενοίκια του και δεν παραλάμβανε τα κλειδιά. Ενόσω ο κ. Κωνσταντίνου ήταν άρρωστος, η υπόθεση εκκρεμούσε και στη συνέχεια, διόρισε δικηγόρο, ο οποίος τον συμβούλευσε να δώσει τα ενοίκια με επιστολή. Αυτά δεν δικογραφούνται. Στην Απάντηση και Ανταπαίτηση, ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση είναι πως πολύ πρόσφατα, οι Καθ' ων η Αίτηση ενημερώθηκαν προφορικά από το Δήμο Λευκωσίας ότι η αλλαγή χρήσης του επίδικου σε περίπτερο - snack, δεν επιτρέπεται και ότι μόλις ενημερώθηκαν περί τούτου, παρέδωσαν τα κλειδιά του υποστατικού στην Αιτήτρια. Η προσφερθείσα μαρτυρία δεν συνάδει με το δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση. Ο Μ.Κ.1 συμφώνησε ότι είχαν καταχωριστεί δύο Αγωγές και ότι στη μία εκδόθηκε απόφαση. Δεν έγινε ακρόαση και δηλώθηκε εκ συμφώνου. Όταν του υπεδείχθη ότι για πέντε χρόνια δεν παρέδιδε το επίδικο, ο μάρτυρας αντέταξε και πάλι ότι ο κ. Λάρκος δεν παραλάμβανε τα κλειδιά και ότι ο ίδιος, λόγω της ασθένειας του, δεν είχε την ικανότητα να κάμει κάτι άλλο. Όταν διόρισε δικηγόρο, έλαβε συμβουλή να στείλει επιστολή και να παραδώσει τα κλειδιά και αυτό έκαμε. Δεν είχε λόγο να αρνηθεί να παραδώσει το κατάστημα, εφόσον δεν μπορούσε να το λειτουργήσει. Οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί δεν δικογραφούνται. Ο κ. Κωνσταντίνου δέχθηκε ότι, τα έξοδα τα οποία έκαμε στο επίδικο, ύψους €10.000 και τα οποία ζητεί με την Ανταπαίτηση του, τα είχε ζητήσει και στην Αγωγή αρ. 7894/
- Σ' αυτό το σημείο, ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι, όταν αποτάθηκε στον κ. Λάρκο τη δεύτερη φορά και του είπε ότι δεν θέλει το επίδικο και να το παραλάβει και ο κ. Λάρκος δεν δέχθηκε, ο κ. Κωνσταντίνου του είπε ότι θα ανοίξει το κατάστημα και θα βάλει το κλειδί σε συγκεκριμένο χώρο. Το επίδικο ήταν ανοικτό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το κλειδί χάθηκε και με συμβουλή του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, άλλαξαν κλειδαριά και έδωσαν το κλειδί στον κ. Λάρκο. Η Δήλωση Τεκμήριο 6, είχε υπογραφεί το 2016 και δόθηκαν τα κλειδιά, αλλά μέχρι τότε, το κατάστημα ήταν ανοικτό. Τα πιο πάνω δεν είχαν τεθεί στον Μ.Α.1 κατά την αντεξέταση του, αλλά ούτε και δικογραφούνται στην Απάντηση και Ανταπαίτηση. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε ξανά στη χρόνια πάθηση του και στον υποτροπιασμό της και ότι έχει σχετικά πιστοποιητικά. Αναφέρθηκε επίσης ξανά στον ισχυρισμό ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ήταν «προσωρινό», επειδή δεν το δεχόταν ο κ. ΧΧΧ Λάρκος. Το υπέγραψαν για να ενωθεί το ρεύμα. Θα έκανε άλλο ο κ. Λάρκος, όπως το ήθελε, με το δικηγόρο του, θα έγραφε ο καθένας αυτό που ήθελε και ότι αν δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το επίδικο ως ήταν, θα το έπαιρνε πίσω. Η διαπραγμάτευση με την Αιτήτρια είχε γίνει από τον ίδιο και όχι από τη θυγατέρα του. Η μονογραφή στην πρώτη σελίδα είναι της θυγατέρας του. Λείπουν οι υπόλοιπες μονογραφές και η σφραγίδα της εταιρείας, επειδή το έγγραφο ήταν προσωρινό. Ούτε αυτά είχαν τεθεί στον Μ.Α.1 κατά την αντεξέταση του. Ο κ. Κωνσταντίνου κρίνεται ως αναξιόπιστος μάρτυρας. Κατέθεσε επί θεμάτων τα οποία δεν δικογραφούνται, δεν αναφέρθηκε σε ισχυρισμούς οι οποίοι δικογραφούνται, έδωσε μία εξελικτική εικόνα των γεγονότων η οποία δεν τέθηκε στο μάρτυρα των Αιτητών. Η μαρτυρία του, σε ορισμένα σημεία, δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής και δεν γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η Αιτήτρια εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος, το οποίο κείται επί της οδού ΧΧΧ 13, στη Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
- Το επίδικο κατάστημα συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι θυγατέρα του Καθ' ου η Αίτηση
- Μετά από διαπραγματεύσεις του Καθ' ου η Αίτηση 2 με τον αντιπρόσωπο της Αιτήτριας εταιρείας, κ. ΧΧΧ Λάρκο και αφού ο Καθ' ου η Αίτηση 2 επιθεώρησε το επίδικο κατάστημα το οποίο προσφερόταν προς ενοικίαση και ήταν κενό, η Καθ' ης η Αίτηση 1 το ενοικίασε, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.12.2011 (Τεκμήριο 1). Το έγγραφο προέβλεπε ενοικίαση για περίοδο δύο ετών, από 1.12.2011 έως 30.11.2013, αντί ενοικίου ύψους €1.000 μηνιαίως, προπληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Η ρήτρα 1 του εγγράφου προνοούσε ότι: «Το ανωτέρω Κατάστημα θα χρησιμοποιείται ως περίπτερο & σνακ και μόνο από τον Ενοικιαστή.» Οι ρήτρες 4, 7, 8 και 9, προνοούσαν ως ακολούθως: «
- Αν ο Ενοικιαστής καθυστερήσει να πληρώσει το ενοίκιο ενός οποιουδήποτε μήνα ή μέρος αυτού για περίοδο 21 ημερών μετά την επίδοση προς αυτόν γραπτής ειδοποίησης εκ μέρους του Ιδιοκτήτη, ο τελευταίος θα έχει το δικαίωμα να προβεί σε όλα τα απαραίτητα δικαστικά διαβήματα για την έξωση του Ενοικιαστή.» «
- Κάθε συμβαλλόμενος δικαιούται να ειδοποιήσει το άλλο μέρος με διπλοσυστημένη επιστολή δύο μήνες πριν τη λήξη της ενοικίασης ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση αυτής, οπότε το υποστατικό παραδίδεται στη λήξη της ενοικίασης.» «
- Αν ο Ενοικιαστής παραμείνει ως Ενοικιαστής και μετά τη λήξη της περιόδου ενοικιάσεως τότε το καταβαλλόμενο ενοίκιο θα υπόκειται σε αύξηση 8% σύμφωνα με το Νόμο.»
- Ο Ενοικιαστής οφείλει στη λήξη ή τον τερματισμό της ενοικίασης να παραδώσει στον Ιδιοκτήτη το υποστατικό στην κατάσταση που το έχει παραλάβει με εξαίρεση τη ζημιά από φυσική φθορά.» Δεν αναφέρεται στο έγγραφο οτιδήποτε περαιτέρω σχετικά με την εξασφάλιση των απαραίτητων Αδειών ή άλλως πως. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε την τήρηση από την Καθ' ης η Αίτηση 1 των όρων του εγγράφου. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, δια του Καθ' ου η Αίτηση 2 και πατέρα της, ανέλαβε την κατοχή του επίδικου υποστατικού και τη διατήρησε μετά τη λήξη της περιόδου που αναγράφεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή μετά την 30.11.
- Δεν υπήρξε γραπτή ειδοποίηση από οποιοδήποτε εκ των μερών, αναφορικά με τη λήξη της συμβατικής περιόδου της ενοικίασης και δεν δόθηκε ή ζητήθηκε οποιαδήποτε αύξηση του ενοικίου (βλέπετε σχετικά τις πρόνοιες του ενοικιαστηρίου εγγράφου, πιο πάνω). Αντίθετα, είχε καταχωρηθεί Πολιτική Αγωγή πριν τη λήξη της συμβατικής ενοικίασης, από την Αιτήτρια εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση (βλέπετε πιο κάτω). Είναι η κρίση μου ότι η συμβατική ενοικίαση έληξε χωρίς να ανανεωθεί, την 30.11.2013 και, εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν παρέδωσε την κατοχή του επίδικου υποστατικού, αυτού κατέστη θέσμια ενοικιάστρια από 1.12.
- Το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €1.000 μηνιαίως. Μετά τη ανάληψη της κατοχής του επίδικου από την Καθ' ης η Αίτηση 1, οι Καθ' ων η Αίτηση αποτάθηκαν για την έκδοση Άδειας για τη λειτουργία του επίδικου ως περίπτερο και χώρο διάθεσης σνακ. Ενημερώθηκαν από τη Δήμο Λευκωσίας ότι, σύμφωνα με το Τοπικό Σχέδιο Λευκωσίας (Τεκμήριο 7), δεν εδύνατο να εκδοθεί τέτοια Άδεια, αφού δεν επιτρέπεται η χωροθέτηση αναπτύξεων που προσελκύουν μεγάλη και συνεχή κυκλοφορία, σε δρόμους πρωταρχικής σημασίας που είναι καθορισμένοι ως Άξονες Δραστηριότητας, όπως η οδός ΧΧΧ όπου κείται το επίδικο (παράγραφος 10.7). Οι Καθ' ων η Αίτηση δικογράφησαν ότι είχαν ζητήσει κατ' επανάληψην από την Αιτήτρια να τους ενημερώσει για την πορεία της αλλαγής του επίδικου από κατάστημα σε περίπτερο - snack, ότι δηλαδή οι προσπάθειες γίνονταν από πλευράς της Αιτήτριας και ότι η τελευταία τους διαβεβαίωνε ότι αναμένεται έκδοση της σχετικής Άδειας. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν διαφορετική. Οι Καθ' ων η Αίτηση δικογράφησαν επίσης ότι δεν μπόρεσε η Αιτήτρια να εξασφαλίσει άδεια, ενώ τόσο η μαρτυρία του Μ.Κ.1 όσο και η μαρτυρία του Μ.Α.1, ήταν διαφορετική. Ακόμα, οι Καθ' ων η Αίτηση δικογράφησαν ότι ενημερώθηκαν «πολύ πρόσφατα» από το Δήμο Λευκωσίας ότι, σύμφωνα με τη Δήλωση Πολιτικής που αφορά την περιοχή του επίδικου καταστήματος, η αλλαγή χρήσης του σε περίπτερο - snack, δεν επιτρέπεται και ότι, μόλις το έμαθαν, παρέδωσαν τα κλειδιά του υποστατικού στην Αιτήτρια εταιρεία. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 κατά την ακρόαση της υπόθεσης, όχι μόνο ήταν διαφορετική μ' αυτή τη δικογράφηση, η οποία κατέστη αντικείμενο άρνησης από πλευράς των Αιτητών στην Ανταπάντηση τους, αλλά ήταν αντίθετη. Ως αποτέλεσμα, οι δικογραφημένες θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν αποδειχθεί, ενώ η μαρτυρία του Μ.Κ.1 σε καίρια σημεία, δεν έχει δικογραφηθεί. Η δε Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η υπόθεση των Καθ' ων η Αίτηση, ως υπεράσπιση στην απαίτηση είναι τρωτή και διάτρητη. Με εξαίρεση την καταβολή του ποσού των €5.000 ως ενοίκια, που είναι παραδεκτή, τα πιο πάνω ισχύουν και για την Ανταπαίτηση τους, εφόσον για τα ποσά που ανταπαιτούν δεν παρουσίασαν οποιοδήποτε αποδεικτικό υλικό, ενώ για οι ισχυρισμοί περί δόλου και απάτης από πλευράς των Αιτητών και του Μ.Α.1, όχι μόνο δεν υποστηρίχθηκαν, αλλά η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν αντίθετη και ούτε ισχυρίστηκε, ούτε κατέδειξε οποιαδήποτε απάτη, ή ψευδείς παραστάσεις από πλευράς των Αιτητών και του Μ.Α.
- Η Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, κατέρρευσε. Η Αιτήτρια, μέσω των δικηγόρων της, απεύθυνε επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ημερομηνίας 25.6.2012 (Τεκμήριο 2), με την οποίο τους καλούσαν όπως επικοινωνήσουν αμέσως με τον εκπρόσωπο της Αιτήτριας αναφορικά με την ενοικίαση και τις προφορικές τους υποσχέσεις και όπως διευθετήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Η παραλαβή της επιστολής δεν είναι προϋπόθεση για την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας υπόθεσης, αφ' ης στιγμής δεν ζητείται Διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν απάντησαν γραπτώς στην εν λόγω επιστολή, ούτε απηύθυναν οποιαδήποτε άλλη επιστολή στην Αιτήτρια ή τον αντιπρόσωπο της, κ. ΧΧΧ Λάρκο. Οι Αιτητές παραδέχονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωσαν συνολικά το ποσό των €5.
- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ουδέποτε λειτούργησε το επίδικο υποστατικό, ως περίπτερο και χώρο πώλησης σνακ ή άλλως πως, παρόλο που είχε αρχίσει να προετοιμάζεται προς τούτο, μεταφέροντας στο επίδικο κάποιες συσκευές. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέδωσε την κατοχή του καταστήματος στους Αιτητές στις 28.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147, καθώς και τα κλειδιά του καταστήματος, τα οποία οι Αιτητές παρέλαβαν άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. Από τα μέσα τουλάχιστον του 2012, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν κλειστό το επίδικο και δεν κατέβαλλαν ενοίκιο. Την 8.11.2012, οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, την Αγωγή αρ. 7894/12 για οφειλόμενα ενοίκια περιόδου από 1.1.2012 μέχρι 1.11.2012, ύψους €11.000 (Τεκμήριο 4Β). Στις 5.7.2013, οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και Εναγόμενοι στην εν λόγω Αγωγή, καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (Τεκμήριο 4Γ), η οποία είναι παρόμοια με το δικόγραφο τους στην παρούσα διαδικασία, πράγμα που αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και κωλύονται να συνεχίσουν την παρούσα διαδικασία με τα ίδια αιτήματα. Στην Αγωγή αρ. 7894/12 εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου, στις 8.3.2017 (Τεκμήριο 4Α), με την οποία επιδικάστηκαν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, ποσό €5.000 με αναστολή εκτέλεση εννέα μηνών, πλέον ποσό €1.542 ως έξοδα. Η Ανταπαίτηση απερρίφθη χωρίς έξοδα. Σημειώνουμε ότι η πιο πάνω Αγωγή χρονολογείτο από το 2012 και οι Καθ' ου η Αίτηση 1 και 2 είχαν τότε δικηγόρο, συνεπώς δεν δύναται να ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι παρέδωσε την κατοχή μόνο αφότου πήρε συμβουλή από δικηγόρο προς τούτο, ενώ η κατοχή παραδόθηκε μόλις το
- Εάν ήταν θέμα νομικής συμβουλής, έπρεπε να την είχε ήδη λάβει ή να την είχε ήδη ακολουθήσει, από το
- Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί περί μη παραλαβής των κλειδιών δεν είχαν τεθεί στον Μ.Α.1, ο οποίος εξέφρασε την απορία γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση δεν του παρέδιδαν το κατάστημα, εφόσον δεν το χρησιμοποιούσαν. Ένας από τους κανόνες πρακτικής αναφορικά με την αντεξέταση είναι ότι κατ' αυτήν τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που να αντικρούει το μάρτυρα (βλέπε Adidas v. Jonitexo Ltd.
(1987)1 C.L.R. 383). Η παράλειψη αντεξέτασης είναι καθοριστική και σημαίνει το τέλος του ζητήματος (βλέπετε σχετικά Frederickou Schools Co. Ltd. κ.ά. v. Acuac Inc.,
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1527). Την 29.11.2013, πριν τη διευθέτηση της πρώτης Αγωγής, η Αιτήτρια καταχώρησε και δεύτερη Αγωγή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, με αρ. 7751/13 (Τεκμήριο 5Α), με την οποία ζητούσε τα ενοίκια της περιόδου από 1.12.2012 έως 1.11.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως Εναγόμενοι, καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, με την οποία ζητούσαν αποζημιώσεις που πρόκυπταν από την καθυστέρηση λειτουργίας της επιχείρησης τους, ίσες με το συμφωνηθέν ενοίκιο (Τεκμήριο 5Β). Από την 1.12.2013, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμια ενοικιάστρια (βλέπετε πιο πάνω) και η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, την 3.11.2016, δηλαδή μετά την παράδοση της κατοχής του επίδικου υποστατικού, με την οποία ζητά από 1.12.2013 μέχρι την παράδοση της κατοχής. Η κατοχή του επίδικου παραδόθηκε την 28.6.2016, δια της παράδοσης των κλειδιών του επίδικου στο χώρο των Δικαστηρίων, από το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των πελατών του, προς το δικηγόρο της Αιτήτριας, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των δικών του πελατών και με πλήρη επιφύλαξη για τα οφειλόμενα ενοίκια και τυχόν ζημιές στο επίδικο (Τεκμήριο 6). Στη συνέχεια, η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ημερομηνίας 18.7.2016, με την οποία επιφυλάσσει τα δικαιώματα της για ζημιές στο επίδικο υποστατικό (Τεκμήριο 3). Η υπόθεση της Αιτήτριας είναι καθαρή και αποδεικνύεται εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
- Αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, βλέπετε πιο κάτω. Νομική πτυχή: Προδικαστική ένσταση - Καθ' ύλην αρμοδιότητα: Οι Καθ' ων η Αίτηση ήγειραν προδικαστική ένσταση ότι το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, εφόσον μεταξύ των μερών υπάρχει γραπτή σύμβαση. Πρώτον, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιληφθεί θέματος που αφορά τη δικαιοδοσία του σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, αλλά και να το εγείρει αυταπάγγελτα (ex proprio motu) (βλέπετε σχετικά Παναγιώτου ν. Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362, Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1592). Το θέμα της δικαιοδοσίας είναι θέμα του ιδίου του Δικαστηρίου (βλέπετε Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689, 698). Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι αυτά που συνθέτουν την απαίτηση (βλέπετε Sevegep Ltd. v. United Sea Transport
(1989)1(B) C.L.R. 733). Δεύτερον, η απαίτηση αφορά μόνο καθυστερημένα ενοίκια. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, καθώς και τις αρχές της νομολογίας στις αυθεντίες Efthymiadou v. Zoudros & Οthers
(1986)1 C.L.R. 341, Papageorgiou ν. Κarayiannis
(1988)1 C.L.R., 571 και Cedrus Estates Ltd. v. Πισσαρίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 590, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο οριοθέτησε τα πλαίσια της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου, κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση, καίτοι χωρίς να ζητείται Διάταγμα έξωσης, αφορά θέμα παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό της εφαρμογής του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Για να εξεταστεί και να αποφασιστεί, χρειάζεται το Δικαστήριο να λάβει υπόψην και να εφαρμόσει τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και να εξετάσει τους όρους της θέσμιας ενοικίασης. Στην υπόθεση Cedrus Estates Ltd. v. Πισσαρίδη (πιο πάνω), διακρίθηκε η Papageorghiou v. Karayiannis (πιο πάνω), αφού σ' εκείνη την υπόθεση η Αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου είχε ανεξάρτητη βάση από την ενοικίαση και το αγώγιμο δικαίωμα που επικαλείτο η ιδιοκτήτρια εταιρεία [επέμβαση και οχληρία] ήταν άσχετο με την ενοικίαση. Εφαρμόστηκαν οι αρχές της Efthymiadou v. Zoudros (πιο πάνω) και το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι: «η διαφορά μεταξύ ιδιοκτητών και εγγυητή αποτελεί επακόλουθο της ενοικίασης και επομένως θέμα που απορρέει από διαφορά που αναφύεται μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή σε σχέση με την ενοικίαση.» (σελίδα 593) [δική μου υπογράμμιση]. Τρίτον, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μεταξύ των μερών συμβατική ενοικίαση έληξε την 30.11.2013 και, εφόσον το επίδικο εμπίπτει στο Ενοικιοστάσιο και η Καθ' ης η Αίτηση 1 ούτε ανανέωσε τη συμβατική ενοικίαση, ούτε παρέδωσε την κατοχή αλλά τη διατήρησε, κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Αρμοδιότητα να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, έχει το παρόν Δικαστήριο. Οι Πολιτικές Αγωγές οι οποίες είχαν καταχωριστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο, ορθώς καταχωρίστηκαν αφού αφορούσαν απαίτηση για ενοίκια κατά τη διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης. Εγγύηση: Ενοικιαστήριο έγγραφο: Μεταξύ της Αιτήτριας εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση 1, συνομολογήθηκε ενοικιαστήριο έγγραφο την 1.12.2011 (Τεκμήριο 1), για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος. Η περίοδος ενοικίασης ήταν για δύο χρόνια, από 1.12.2011 έως 30.11.2013. Το επίδικο είναι ενοικιοστασιακό υποστατικό και η ενοικιάστρια, Καθ' ης η Αίτηση 1, κατέστη θέσμια το Δεκέμβριο 2013. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατήρησε την κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι τον Ιούνιο 2016. Σχετικές είναι οι ρήτρες 4, 7, 8 και 9 του ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλέπετε πιο πάνω). Λεκτικό: Η εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 στο Τεκμήριο 1, έχει το εξής λεκτικό: «Ο υποφαινόμενος ΧΧΧ Κωνσταντίνου αρ. Δελτίου ταυτότητας ... από Ασκά, εγγυώμαι την τήρηση του παρόντος εγγράφου σαν συνόλου και/ή την τήρηση όλων μαζί και καθενός ξεχωριστά των όρων του παρόντος εγγράφου καθώς και διά κάθε διάστημα ανανέωσης του παρόντος εγγράφου μέχρι και της παράδοσης του υποστατικού από τον Ενοικιαστή όπως και την εξόφληση κάθε οφειλομένου ενοικίου και κάθε ζημιάς, και περαιτέρω εξακολουθώ να ευθύνομαι έστω και αν ο Περί Ενοικιοστασίου Νόμος ή άλλος Νόμος ήθελε καταστήσει την ενοικίαση προστατευόμενη.» Ισχύς εγγύηση στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.
- Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
- In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8
(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [1]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο δεν υπήρχε σαφής πρόνοια για τη δυνατότητα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης. Υπήρχε η ρήτρα 8 (βλέπετε πιο πάνω) και ο εγγυητής αναφέρεται σε ανανέωση στο λεκτικό της Εγγύησης. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [2]. Στην αυθεντία Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.
(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου
(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφής του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows
(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για τον ενοικιαστή που κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1, της οποίας ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι πατέρας. Η κατοχή του επιίδικου υποστατικού λήφθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 μέσω του Καθ' ου η Αίτηση 2. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες, πλέον οι πρόνοιες του εγγράφου αυτού καθαυτού, τις οποίες λαμβάνουμε υπόψην (βλέπετε πιο πάνω). Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω)).» Λαμβάνω υπόψην τα πιο πάνω, αλλά και τα λεχθέντα υπό του έντιμου Δικαστή κ. Χατζηαναστασίου, στη σελίδα 16 της αυθεντίας Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), όπου ξεκαθάρισε επίσης πως, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην παρούσα περίπτωση, η ρήτρα 9 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 1, παραπέμπει στο πρώτο, ενώ δεν υπάρχει ρήτρα η οποία να παραπέμπει στο δεύτερο. Στην προκείμενη περίπτωση, το λεκτικό της εγγύησης είναι ξεκάθαρο. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 επέλεξε να χαρακτηρίσει την ευθύνη του δυνάμει της εγγύησης του, ως συνεχή και δεσμευτική, έστω και εάν η ενοικίαση καθίστατο προστατευόμενη δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου ή άλλου Νόμου. Κρίνω ότι αυτό το λεκτικό είναι αρκετό για να δεσμεύει τον εγγυητή κατά τη θέσμια ενοικίαση. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το ποσό των €26.000 το οποίο αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες από 1.12.2013 έως 28.6.2016, αφαιρουμένου του ποσού των €5.000 το οποίο είναι παραδεκτόν ότι καταβλήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 προς τους Αιτητές, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
- Η Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
- Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο
- Τα έξοδα χαρτοσήμανσης να τα επιβαρυνθούν τα μέρη εξ' ημισείας. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [2] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.
- In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly its indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο