← Κύπρος

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. TRIFU, Αίτηση αρ.: Ε131/2018, 28/5/2020

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. TRIFU, Αίτηση αρ.: Ε131/2018, 28/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2020:7 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε131/2018 Μεταξύ: xxx ΝΙΚΟΛΑΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτήτριας και xxx TRIFU, από τη Ρουμανία Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 2.7.2019 Ημερομηνία: 28 Μαΐου, 2020 Για την Αιτήτρια: κος Λ. Μούσουλος Για την Καθ' ης η Αίτηση: κος Θ. Αχιλλέως ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, αφορά απαίτηση για καταβολή οφειλόμενων ενοικίων, τα οποία προέκυψαν από την ενοικίαση της ισόγειας κατοικίας στην οδό xxx xx, στην ενορία xxx xxxx, στη Λεμεσό (που στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο") στην Καθ' ης η Αίτηση. Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 22.10.

  1. Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, που καταχώρισε στις 2.7.2019, η Αιτήτρια αξιώνει την τροποποίηση της Αίτησης έξωσης. Συνοπτικά, το αίτημα για τροποποίηση αφορά στα εξής: Α. Στην προσθήκη στον τίτλο της Αίτησης του N. G., ως Καθ' ου η Αίτηση 2, Β. Στην προσθήκη ισχυρισμών σχετικά με:
  2. την σχέση του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2 με την υφιστάμενη Καθ' ης η αίτηση (σύζυγο) και την σχέση των δυο τους με το μίσθιο,
  3. την εγγύηση από μέρους του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2 (δυνάμει γραπτής συμφωνίας), όλων των υποχρεώσεων της Καθ' ης η αίτηση προς την Αιτήτρια, που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία ενοικίασης.
  4. την υποχρέωση του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2 να καταβάλει στην Αιτήτρια τα οφειλόμενα προς αυτήν ενοίκια. Γ. Στην μετονομασία της Καθ' ης η αίτηση, σε Καθ' ης η αίτηση 1 και την τροποποίηση των αξιώσεων της Αιτήτριας, ώστε όλες να περιλαμβάνουν και τον προτεινόμενο Καθ' ου η αίτηση 2, ως εγγυητή. Η αίτηση βασίζεται "επί του άρθρου 4 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/1983, επί των άρθρων 2, 3 (ε) και (στ), 4(α), 8, 9 και 12 του Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983 (2/1983) και ως αυτός έχει τροποποιηθεί, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.9 Θ.10, Δ.9 Θ.11, Δ.25 θθ.1

(3), 2, 3, 4, 5 & 7 και Δ.48 Θ.1, Δ.48 Θ.2, Δ.48 Θ.4
(2)και Δ.64 και επί των Γενικών και Συμφυών εξουσιών του Σεβαστού Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 2.7.2019, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: Η Αιτήτρια είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του μισθίου, το οποίο νοίκιασε στην Καθ' ης η αίτηση δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 6/2/2018, με ισχύ ενός έτους και μηνιαίο ενοίκιο €500,
  1. Πρόσφατα, στο αρχείο το οποίο διατηρεί εντόπισε φωτοαντίγραφο της γραπτής αυτής συμφωνίας (Τεκμήριο Α), το οποίο παρά τις προσπάθειές της, δεν είχε καταφέρει να εντοπίσει κατά τον χρόνο καταχώρισης της Αίτησης έξωσης. Διαβάζοντας τη γραπτή συμφωνία θυμήθηκε ότι ο προτιθέμενος Καθ' ου η αίτηση 2, σύζυγος της Καθ' ης η αίτηση, με αντάλλαγμα την ενοικίαση εγγυήθηκε (αλληλέγγυα με την Καθ' ης η αίτηση), όλες τις υποχρεώσεις της τελευταίας που πηγάζουν από τη συμφωνία ενοικίασης. Η υπογραφή του Καθ' ου η αίτηση 2 φαίνεται στο τεκμήριο Α. Η αιτούμενη τροποποίηση σκοπό έχει την οριστική επίλυση όλων των θεμάτων που σχετίζονται με την αίτηση έξωσης, ώστε να απονεμηθεί σωστά η δικαιοσύνη. Ο εντοπισμός της συμφωνίας αποκαλύπτει την ουσιαστική απαίτηση της ίδιας εναντίον του προτεινόμενου νέου διαδίκου και καθιστά την προσθήκη αυτού (ως Καθ' ου η αίτηση 2) αναγκαία, διότι θα εξοικονομηθούν τα έξοδα της νέας Αίτησης που, στην αντίθετη περίπτωση, θα υποχρεωθεί να καταχωρήσει εναντίον του προτεινόμενου διάδικου, N.G. Εν τω μεταξύ, η Καθ' ης η αίτηση, ο σύζυγος και τα δύο ανήλικα παιδιά τους, έχουν εγκαταλείψει το μίσθιο, περί τα τέλη Φεβρουαρίου
  2. Το αίτημα για τροποποίηση γίνεται καλόπιστα, με σκοπό να καλύψει την ανάγκη να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα που αφορούν τη διαφορά, τόσο μεταξύ των υφιστάμενων αλλά και του προτεινόμενου διάδικου. Έτσι, θα προσφερθεί στην ίδια η ευκαιρία να παρουσιάσει στο δικαστήριο ορθή και ολοκληρωμένη τη μαρτυρία που επιθυμεί, προκειμένου να υποστηρίξει και να τεκμηριώσει τις θέσεις της. Καμία πρόθεση κωλυσιεργίας υφίσταται. Σε περίπτωση που εγκριθεί η αίτηση δεν θα επηρεαστούν με οποιοδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των διαδίκων, ενώ στην αντίθετη περίπτωση η ίδια θα στερηθεί το δικαίωμα να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την εκδοχή της, για τα γεγονότα του ουσιώδους χρόνου και να απαιτήσει τις νόμιμες αποζημιώσεις εναντίον της Καθ' ης η αίτηση και του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση
  3. Ένσταση Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε στις 11.12.2019, ένσταση με την οποία προβάλλει τους κάτωθι πέντε λόγους ένστασης: "
  4. Η αίτηση ημερομηνίας 2/7/2019 είναι κακόπιστη και καταχωρήθηκε καταχρηστικά.
  5. Η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
  6. Δεν υφίσταται επαρκής αιτιολογία για να χορηγηθεί η αιτούμενη τροποποίηση.
  7. Η αίτηση ημερομηνίας 2/7/2019 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
  8. Στην αίτηση δεν αποκαλύπτεται η πραγματική εικόνα της επίδικης διαφοράς απλά επιδιώκεται να προστεθεί ως νέος διάδικος στην ο τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, ο σύζυγος της καθ' ης η Αίτηση 1, ήτοι ως καθ' ου η αίτηση 2, μετά που η Αιτήτρια εξανάγκασε δια της βίας την Καθ' ης η Αίτηση 1 να εγκαταλείψει, το επίδικο υποστατικό μαζί με τα δυο ανήλικα τέκνα της και συνεπεία του γεγονότος αυτού ήταν να απωλέσει την εργασία της και να αναχωρήσει για την πατρίδα της, και είναι η θέση του προτιθέμενου Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι ουδέν ποσόν οφείλουν στην Αιτήτρια η οποία καμιά απολύτως ζημιά έχει υποστεί, απλώς μοναδικός της σκοπός είναι να επιτύχει μια εντελώς αχρείαστη καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης και την εκδίκαση της Αίτησης, επειδή υπήρξαν μεταξύ των Διαδίκων αλληλοκατηγορίες και εκκρεμούν καταγγελίες στον Αστυνομικό σταθμό Αγίου Ιωάννη, Λεμεσού." Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του N.K (ή G), προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2, στην οποία αναφέρονται τα κάτωθι: Είναι xxx στην καταγωγή (τώρα κάτοικος Λεμεσού), σύζυγός της Καθ' ης η αίτηση και προτεινόμενος διάδικος. Η Αιτήτρια αδικαιολόγητα προωθεί την παρούσα αίτηση και την Αίτηση έξωσης γενικότερα, αφού μοναδικός σκοπός της είναι να καρπωθεί δικηγορικά έξοδα τα οποία δεν της οφείλονται, αφού η Καθ' ης η αίτηση κανένα ποσό οφείλει στην Αιτήτρια, διότι είχε συμφωνηθεί, μεταξύ των διαδίκων, ο συμψηφισμός της οποιασδήποτε οφειλής της Καθ' ης η αίτηση προς την Αιτήτρια. Τυχούσα έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης, θα εκτροχιάσει τα επίδικα θέματα, θα προκαλέσει καθυστέρηση στην αποπεράτωση της διαδικασίας και θα θέσει τον ίδιο σε δυσμενή θέση, αφού θα πρέπει να αναπροσαρμοστούν οι θέσεις της Καθ' ης η αίτηση και ο ίδιος να αντικρούσει ζητήματα νέα που εκφεύγουν των επίδικων θεμάτων, κάτι που δεν αποζημιώνεται με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα Διαδικασία: Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τη θέση τους, παραπέμποντας το δικαστήριο στη σχετική νομολογία. Νομική Πτυχή: Εφόσον η αίτηση έξωσης έχει καταχωρηθεί κατά το έτος 2018, το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από την τροποποιημένη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ("νέα Δ.25") οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο. Η νέα Δ.25, Θ.1
(3)και Θ.5 προνοεί τα ακόλουθα: "1. [.]
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης. [.]
  1. Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται από ή κατά τη διαδικασία.
  2. Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ' αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.
  3. Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25, θα διαβάζονται ανάλογα." Επομένως, μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες, σε δύο μόνο περιπτώσεις δύναται να επιτραπεί η τροποποίηση δικογράφου: (α). όταν αποδειχθεί η ύπαρξη εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας, και (β) όταν προκύψουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής (δηλαδή της Αίτησης Ενοικιοστασίου, όσον αφορά το παρόν Δικαστήριο) ή της καταχώρησης της δικογραφίας, της οποίας η τροποποίηση επιδιώκεται. Στο βαθμό που εξακολουθεί να υπάρχει στην Δ.25 η πρόνοια ότι οι αναγκαίες τροποποιήσεις "γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος", θεωρώ ότι τυγχάνει εφαρμογής η νομολογία που ερμηνεύει (στο πλαίσιο των καταργημένων διατάξεων) τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί την διακριτική ευχέρεια του κατά την εξέταση τέτοιων αιτημάτων. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167, Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου v. Ιεροδιακόνου, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε306/2016 και Ε307/2016, 6 Ιουλίου
  1. Στη βάση της πιο πάνω αναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο, εκτός από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων της Αιτήτριας, όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία, σε συνδυασμό πάντοτε με τις πρόνοιες της νέας Δ.25, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι, κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες είναι δυνατή μόνο στις πιο πάνω αναφερόμενες περιπτώσεις και εφόσον αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στην παρούσα υπόθεση το αίτημα για τροποποίηση της Αίτησης, υποβλήθηκε οκτώμισι μήνες μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στην κυρίως Αίτηση. Με αυτή αξιώνεται από το Δικαστήριο η έκδοση απόφασης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, υπό την ιδιότητα της ως ενοικιάστριας του μισθίου, για το ποσό των €2.500,00 (ως τα οφειλόμενα ενοίκια του μισθίου για την περίοδο από 6.6.2018 μέχρι 5.11.2018), πλέον ενδιάμεσα οφέλη από τις 6.11.2018 μέχρι την απόδοση της κατοχής του μισθίου στην ίδια. Αυτό που η Αιτήτρια υποστηρίζει είναι ότι η Αίτηση της δεν καλύπτει την πραγματική κατάσταση και τους αναγκαίους ισχυρισμούς της, καθότι δεν είχε στην κατοχή της το έγγραφο της συμφωνίας ενοικίασης και είχε ξεχάσει ότι αυτή περιέχει και την γραπτή εγγύηση του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση
  2. Η αιτούμενη τροποποίηση, λέει η Αιτήτρια, σκοπό έχει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου προς οριστική επίλυση, όλα τα θέματα που σχετίζονται με την αίτηση έξωσης και τη διαφορά, τόσο μεταξύ των υφιστάμενων αλλά και του προτεινόμενου διάδικου. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.25 Θ.1, διαπιστώνω καταρχήν ότι όλα τα γεγονότα που επιθυμεί η Αιτήτρια να περιλάβει στην Αίτηση της ανατρέχουν σε χρόνο προγενέστερο της καταχώρησης της. Επομένως, δεν τυγχάνει εφαρμογής η εξαίρεση που αφορά τα "νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για την καταχώρηση της δικογραφίας" Απομένει έτσι να εξεταστεί κατά πόσον η παράλειψη αναφοράς των γεγονότων αυτών στο δικόγραφο της Αιτήτριας, αποτελεί "εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας". Εφόσον η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει νωρίτερα την γραπτή συμφωνία ενοικίασης και ότι είχε ξεχάσει την ύπαρξη της συμφωνίας εγγύησης, αυτό θα μπορούσε εύκολα να ερμηνευθεί ως "εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος" από μέρους της. Πέραν τούτου όμως, στο πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής μου ευχέρειας, θα πρέπει να εξετάσω και κατά πόσον η αιτούμενη τροποποίηση "γίνεται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος". Είναι καταρχήν φανερό ότι με την αιτούμενη τροποποίηση θα εισαχθούν στην κυρίως Αίτηση νέοι ισχυρισμοί, οι οποίοι αφορούν την σύναψη γραπτής συμφωνίας εγγύησης. Η Αιτήτρια, προς υποστήριξη της θέσης της, ότι ο προτεινόμενος Καθ' ου η αίτηση 2 είναι ο εγγυητής της συμφωνίας ενοικίασης, έχει επισυνάψει ως τεκμήριο στην ένορκη της δήλωση, το αντίγραφο της συμφωνίας ενοικίασης. Μια προσεχτική ανάγνωση όμως της συμφωνίας[1], όχι μόνο δεν επιβεβαιώνει τα λεχθέντα της Αιτήτριας, αλλά αντιθέτως τα ανατρέπει. Συγκεκριμένα, παρά την αναφορά της Αιτήτριας σε γραπτή συμφωνία εγγύησης, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το έγγραφο που παρουσιάζει. Πουθενά στο κείμενο της συμφωνίας υπάρχει αναφορά σε συμφωνία εγγύησης. Μοναδική αναφορά αποτελεί η φράση "ΕΓΓΥΗΤΗΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΟΥ" που είναι τυπωμένη στην τελευταία σελίδα, όπου έχουν τεθεί οι υπογραφές των συμβαλλομένων. Κάτω από αυτήν την φράση υπάρχει μια υπογραφή, η οποία σύμφωνα με την Αιτήτρια ανήκει στον προτεινόμενο Καθ' ου η αίτηση
  3. Ούτε κατά το ελάχιστον δημιουργεί αυτή η φράση, από μόνη της, την δέσμευση του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2, ως εγγυητή της Καθ' ης η αίτηση, με δεδομένο ότι το όνομα του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2 τίθεται και στην αρχική σελίδα της συμφωνίας ενοικίασης (μαζί με το όνομα της Καθ' ης η αίτηση) στη θέση της περιγραφής του "ενοικιαστή". Περιγράφονται δηλαδή και τα δύο αυτά φυσικά πρόσωπα, ως ενοικιαστές του μισθίου. Δεν βρίσκω ορθό να ασχοληθώ στο σημείο αυτό με τις τυχούσες συνέπειες της ασάφειας αυτής. Αρκούμαι να αναφέρω ότι η Αιτήτρια στο Αίτημα της για τροποποίηση δεν επιθυμεί να ενάγει τον προτεινόμενο Καθ' ου η αίτηση 2 ως ενοικιαστή, αλλά ως εγγυητή, βασιζόμενη σε "γραπτή συμφωνία εγγύησης". Έχοντας διαπιστώσει ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας (ως προς την ανάγκη προσθήκης ισχυρισμών περί της σύναψης συμφωνίας εγγύησης, στην Αίτηση έξωσης) δεν τεκμηριώνονται από το έγγραφο που η ίδια έχει παρουσιάσει, δεν διαπιστώνω την ύπαρξη οποιουδήποτε πειστικού επιχειρήματος υπέρ της έγκρισης της τροποποίησης. Πιο κάτω εξετάζω το έτερο αίτημα της Αιτήτριας, δηλαδή το κατά πόσο δικαιολογείται η προσθήκη διαδίκου στην Αίτηση. Συνένωση διαδίκων: Το νομικό ζήτημα της συνένωσης διαδίκων σε μια υπόθεση διέπεται από την Δ.
  4. Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι, όπως αναφέρω και στη σελίδα 3 πιο πάνω, τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
  5. Ο θεσμός 10 της Δ.9 προνοεί τα κάτωθι: "No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice." Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η συνένωση διαδίκων επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκείται με γνώμονα την αποτελεσματική εκδίκαση των ζητημάτων που εκκρεμούν ενώπιον του. Είναι πλούσια η σχετική με το ζήτημα αυτό νομολογία. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Korkut v. Γεωργίου
(2007)1 Α.Α.Δ. 1333, όπου αναφέρονται τα εξής από τον έντιμο Ερωτοκρίτου Δ.: "Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9 θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd.
(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.α. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772)." (Δική μου υπογράμμιση) Στην απόφαση Mepa Underwriting Management (πιο πάνω) ο έντιμος Καλλής Δ. ανέφερε τα εξής: "Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. ΄Οπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society
(1890)44 Ch D 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co
(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co v. McIlwraith & Co
(1896)2 Q.B. 464, C.A., Ideal Films Ltd v. Richards
(1927)1 K.B. 374, C.A., Wilson v. Balcarres
(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel
(1894)2 Q.B. 688). Στην Byrne and Another v. Brown
(1889)22 Q.B.D. 657 ο Lord Esher, M.R. έχει πραγματευθεί ως πιο κάτω το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου: "One of the chief objects of the Judicature Acts was to secure that, wherever a Court can see in the transaction brought before it that the rights of one of the parties will or may be so affected that under the forms of law other actions may be brought in respect of that transaction, the Court shall have power to bring all the parties before it, and determine the rights of all in one proceeding. It is not necessary that the evidence in the issues raised by the new parties being brought in should be exactly the same; it is sufficient if the main evidence, and the main inquiry, will be the same, and the Court then has power to bring in the new parties, and to adjudicate in one proceeding upon the rights of all the parties before it." Σε ελληνική μετάφραση: "΄Ενας από τους κύριους σκοπούς των Judicature Acts ήταν να εξασφαλιστεί ότι οποτεδήποτε το δικαστήριο μπορεί να διακρίνει από την διαδικασία η οποία βρίσκεται ενώπιον του ότι τα δικαιώματα ενός από τους διαδίκους θα επηρεαστούν ή δυνατόν να επηρεαστούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δυνάμει των υφιστάμενων διαδικαστικών θεσμών δυνατό να εγερθούν άλλες αγωγές σε σχέση με την ίδια πράξη, το δικαστήριο θα έχει εξουσία να φέρει όλα τα μέρη ενώπιον του, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων τους σε μια διαδικασία. Δεν είναι απαραίτητο όπως η μαρτυρία, που προκύπτει για τα επίδικα θέματα που εγείρονται από την προσθήκη των μερών, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι αρκετό αν η κυρίως μαρτυρία και η κυρίως έρευνα, θα είναι οι ίδιες και το δικαστήριο έχει εξουσία να προσθέσει τα νέα μέρη, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων όλων των μερών που βρίσκονται ενώπιον του σε μια διαδικασία." Η πιο πάνω προσέγγιση αποτελεί, σύμφωνα με τον Lord Denning, M.R. μια πολύ ευρεία ερμηνεία του σχετικού διαδικαστικού κανονισμού η οποία πρέπει να τυγχάνει προτίμησης έναντι της στενής ερμηνείας η οποία έχει δοθεί από τον Lord Devlin στην Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd
(1956)1 All E.R. 273 (Βλ. Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328, 332). . . . Αυτό που πρωτίστως εξετάζεται από το δικαστήριο στη διαδικασία προσθήκης εναγομένου είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι ένας αναγκαίος διάδικος." Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας αίτησης, απαντώ στο προφανές ερώτημα: "Μπορεί να χαρακτηριστεί ο προτεινόμενoς Καθ' ου η αίτηση 2 ως αναγκαίος διάδικος"; Επαναλαμβάνω εδώ την πιο πάνω διαπίστωση μου, ότι από την συμφωνία ενοικίασης, δεν προκύπτει η σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας εγγύησης με τον προτεινόμενο Καθ' ου η αίτηση 2. Ως εκ τούτου ο οποίος στη βάση των γεγονότων που η Αιτήτρια παρουσιάζει, δεν αποτελεί αναγκαίο διάδικο ο προτεινόμενος νέος διάδικος. Επομένως με την υπαγωγή των γεγονότων αυτών στην προαναφερόμενη νομολογία, βρίσκω ότι η παρούσα υπόθεση δεν αποτελεί κατάλληλη περίπτωση έγκρισης αιτήματος για προσθήκη διάδικου και η διακριτική μου ευχέρεια δεν θα ασκηθεί την υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για συνένωση του προτεινόμενου Καθ' ου η αίτηση 2 (ως εγγυητή), στον τίτλο της Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η παρούσα αίτηση απορρίπτεται στην ολότητα της. Ως προς τα έξοδα, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή, εφόσον η αίτηση απορρίπτεται για λόγους άλλους από τους λόγους ένστασης και η παρούσα αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση -προσθήκη εναγόμενου [1] Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.