ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΖΑΙΤΣΕΒΑ, Αρ. Αίτησης: Ε94/2019, 28/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2020:9 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ Τμήμα Λεμεσού Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε94/2019 Μεταξύ: xxx ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, εκ Λεμεσού Αιτητή και xxxx ΖΑΙΤΣΕΒΑ, εκ Λεμεσού Καθ' ης η αίτηση Αίτηση ημ. 18.12.2019 Ημερομηνία: 28 Μαΐου, 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια (Καθ' ης η κυρίως αίτηση): κος Μ. Δημοσθένους για κκ. Α. Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η αίτηση (Αιτητή στην κυρίως Αίτηση): κα Α. Καραμανή για κκ. Marios Sofroniou LLC. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην κυρίως Αίτηση με το πιο πάνω τίτλο και αριθμό έχει εκδοθεί στις 24.9.19 απόφαση και διάταγμα έξωσης, ερήμην και σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση (Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "η Αιτήτρια"). Με αυτά, η Αιτήτρια καλείται:
- να παραδώσει στον Αιτητή (Καθ' ου η παρούσα αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Καθ' ου η αίτηση") την κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού (κατάστημα αρ.xx στο συγκρότημα xxx Court, μπλόκ xx, στην Λεωφόρο xx, στον xxx στην Λεμεσό).
- να καταβάλει στον Καθ' ου η αίτηση ποσό €13.950,00 ως οφειλόμενα ενοίκια, πλέον €450,00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την 1.5.2019, πλέον τόκους έξοδα και Φ.Π.Α. Αποτελεί κοινά αποδεκτό γεγονός ότι, όσον αφορά το μίσθιο, οι διάδικοι συνδέονται με σχέση εκμίσθωσης, με ενοικιάστρια του μισθίου την Αιτήτρια και ιδιοκτήτη τον Καθ' ου η αίτηση. Αίτηση: Η παρούσα αίτηση (στο εξής αναφερόμενη ως "η αίτηση"), καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια, με την οποία αυτή αξιώνει από το Δικαστήριο: "Α. Απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση του διατάγματος ή απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού-Πάφου η οποία εκδόθηκε την 24/09/19 εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης η οποία Απόφαση διατάττει την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει στον Αιτητή α) €13.950 με τόκο 2% ετησίως από 16/05/2019 ως οφειλόμενα ενοίκια β) €450 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 01/05/2019 μέχρι παράδοση ελεύθερης κατοχής γ) €1181 με τόκο 2% ετησίως από 16/05/2019 μέχρι εξοφλήσεως, έξοδα της Αίτησης Ε94/19 συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως του Διατάγματος και πλέον Φ.Π.Α. και €16,50 έξοδα επίδοσης και πλέον έξοδα και περαιτέρω Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται όπως εκκενώσει και παραδώσει στον Αιτητή κενή και ελεύθερη την κατοχή που βρίσκεται στην Λεωφόρο xxx, xxx xxxx, Λεμεσού εντός 15 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος, μέχρι την εκδίκαση Αίτησης K72/2019 και έκδοση απόφασης και/ή για περίοδο που θα θεωρήσει το Δικαστήριο ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να καθορίσει. Β. Απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκδίκαση της Αίτησης για Άδεια για έκδοση εντάλματος Κατοχής μέχρι την εκδίκαση Αίτησης K72/2019 και έκδοση απόφασης και/ή για περίοδο που θα θεωρήσει το Δικαστήριο ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να καθορίσει. Γ. Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία ή διαταγή κρίνει εύλογη και δίκαιη το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις [.]" Η αίτηση βασίζεται "στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33 Θ. 5, Δ.17 θ10, Δ.26 θθ. 14-15, Δ.40, Δ.48 θθ1-11, Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος στον περί Ενοικιοστασίου ΝόμοΝ.23/83, άρθρα 4, 6 και 15, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Καν. 3(στ), 7 και 11 και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου και στα άρθρα 32 και 47 του Ν.14/60." και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μ.Σ. (στο εξής Μ.Σ.), ημερ. 18.12.2019, στην οποία αναφέρει τα εξής: Είναι δικηγορική υπάλληλος στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Η Αιτήτρια αιτείται την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος της, στις 24.9.2019 και κατ' επέκταση της εκδίκασης της αίτησης για άδεια έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής, μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης για παραμερισμό της απόφασης με αριθμό Κ72/2019 που έχει καταχωρηθεί στις 17.12.
- Υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Αίτησης παραμερισμού, η οποία έχει επισυναφθεί ως τεκμήριο 1 στην ένορκη της δήλωση. Υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια ουδέποτε παρέλαβε την Αίτηση έξωσης, ώστε να μπορέσει να αναθέσει στους συνήγορος της, την υπεράσπιση της και ότι ο Καθ' ου η αίτηση εξασφάλισε το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης στην βάση αναληθών ισχυρισμών. Η Αιτήτρια δεν αρνήθηκε να συνεργαστεί για την επίδοση της Αίτησης έξωσης, εφόσον τόσο η επιστολή ημερομηνίας 5.3.2019 όσο και η απόφαση, επιδόθηκαν στην ίδια κανονικά. Κατά την 28.6.2019 που κατ' ισχυρισμό θυροκολλήθηκε η Αίτηση έξωσης, στο μίσθιο, η Αιτήτρια απουσίαζε στο εξωτερικό (από τις 24.6.2019). Μετά την επιστροφή της παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε περιοχή που ελέγχεται από τις κατοχικές δυνάμεις και όταν επέστρεψε στο μίσθιο δεν εντόπισε την Αίτηση έξωσης. Αυτό συνεπάγεται, κατά την ενόρκως δηλούσα, ότι η θυροκόλληση και αν ακόμη έγινε, δεν εκτελέστηκε με τον ορθό τρόπο. Εφόσον οι λόγοι της Αίτησης παραμερισμού άπτονται θεμάτων αντικανονικότητας της έκδοσης της απόφασης, πιθανόν η Αιτήτρια να δικαιούται σε αυτοδίκαιο παραμερισμό της απόφασης. Για τον ίδιο λόγο η Αιτήτρια δεν οφείλει να αποδείξει ότι έχει καλή Υπεράσπιση, αλλά παρόλα αυτά υποστηρίζει ότι με τον Καθ' ου η αίτηση σύναψε προφορική συμφωνία και δυνάμει αυτής η Αιτήτρια κατέβαλε για σκοπούς βελτίωσης του μισθίου ποσό που υπερβαίνει τις €10.000,00 υπό τον όρο ότι αυτό θα αποκοπεί από το καταβληθέν ενοίκιο. Ως εκ τούτου κανένα ποσό οφείλει η Αιτήτρια, στον Καθ' ου η αίτηση. Τυχούσα έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καμία ζημιά θα προκαλέσει στα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση, ενώ σε περίπτωση που η αίτηση απορριφθεί, η διαδικασία ανάκτησης κατοχής θα συνεχιστεί κανονικά. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να υποστεί η Αιτήτρια ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού η αίτηση παραμερισμού θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο και θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο διότι η Αιτήτρια θα έχει ήδη εκδιωχθεί από το μοναδικό χώρο στέγασης της. Με τα αιτούμενα διατάγματα επιδιώκεται η διατήρηση της παρούσας κατάστασης πραγμάτων (status quo). Είναι αναγκαίο όπως η συμφυής εξουσία και η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκηθούν υπέρ της έγκρισης της παρούσας αίτησης. Ζητά η Αιτήτρια όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης και του διατάγματος, που εκδόθηκαν στην παρούσα αίτηση, μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης παραμερισμού με αριθμό Κ28/
- Η ένσταση: Ο Καθ' ου η αίτηση με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερ. 22.1.2020, απορρίπτει τα όσα η Αιτήτρια ισχυρίζεται στην παρούσα αίτηση και προβάλλει τους κάτωθι έξι λόγους ένστασης: "Α. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 24/09/2019 μέχρι εκδίκασης της αίτησης παραμερισμού της αποφάσεως εναντίον του Αιτητή. Β. Η ένορκη δήλωση της κας XXXXX Σωκράτους που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής και/ή τα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτή δεν αποτελούν ικανοποιητικό και πραγματικό υπόβαθρο για την έκδοση διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 24/09/
- Γ. Η Αιτήτρια προβαίνει σε ελλιπείς και/ή αβάσιμους και/ή ανυπόστατους και/ή ψευδής και/ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς όσον αφορά τους λόγους που υποβάλλει την παρούσα αίτηση. Δ. Η έκδοση αιτούμενου του διατάγματος δεν δικαιολογείται υπό το φως των πραγματικών γεγονότων. Ε. Η παρούσα αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος. ΣΤ. Η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και γίνεται με σκοπό την καθυστέρηση και την αποφυγή άμεσης έξωσης της Αιτήτριας στην παρούσα από το επίδικο υποστατικό βάση του διατάγματος ημερομηνίας 24/09/2019." Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Μ.Σ. και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι: Η Αιτήτρια παρέλαβε στις 11.4.2019 την ειδοποίηση τερματισμού της συμφωνίας ενοικιάσεως του μισθίου, λόγω της παράλειψης της να καταβάλει ενοίκια από το Σεπτέμβριο του
- Καλείτο με την ειδοποίηση αυτή η Αιτήτρια να καταβάλει όλα τα οφειλόμενα ενοίκια και να παραδώσει την ελεύθερη κατοχή του μισθίου εντός 21 ημερών. Δεν συμμορφώθηκε η Αιτήτρια και ο ίδιος απευθύνθηκε στην δικηγόρο του, η οποία καταχώρησε την αίτηση έξωσης με αριθμό Ε94/
- Αυτή δόθηκε αμέσως για επίδοση, ενώ μετά την εξασφάλιση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση, ο ιδιώτης επιδότης προέβηκε στην θυροκόλληση της Αίτησης στην πόρτα του μισθίου (της οικίας της Αιτήτριας), ως το εν λόγω διάταγμα προνοούσε. Ακολούθως, εφόσον η Αιτήτρια παρέλειψε να καταχωρήσει Απάντηση, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση και διάταγμα έξωσης σε βάρος της. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε η μονομερής αίτηση για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, στην οποία εμφανίστηκαν οι συνήγοροι της Αιτήτριας και προέβαλαν ένσταση. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας αναφορικά με την λήψη της Αίτησης έξωσης είναι παραπλανητικοί, καθώς δεν εξηγεί που βασίζει τον ισχυρισμό ότι το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης εκδόθηκε στην βάση αναληθών ισχυρισμών. Η Αιτήτρια, μετά την λήψη της ειδοποίησης ημερομηνίας 5.3.2019, αντιλήφθηκε ότι θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον της και έτσι δεν συνεργαζόταν ώστε να της επιδοθεί η αίτηση έξωσης. Κανένα αποδεικτικό στοιχείο παρουσιάζει η Αιτήτρια, σε σχέση με την απουσία της στο εξωτερικό από τις 24.6.2019 (και την ακόλουθη παραμονή της σε περιοχή που ελέγχεται από τις κατοχικές δυνάμεις για μεγάλο διάστημα). Η επίδοση της Αίτησης έξωσης είναι ορθή, διότι διενεργήθηκε σύμφωνα με το διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου. Κανένα νομικό υπόβαθρο υπάρχει για τον ισχυρισμό της Μ.Σ. ότι η επίδοση αυτή δεν είναι ορθή. Η Αιτήτρια παρουσιάζει αντιφατικούς ισχυρισμούς στις παραγράφους 13 και 15 του τεκμηρίου 1, δηλαδή της Αίτησης για παραμερισμό της απόφασης. Ενώ στην παράγραφο 13 ισχυρίζεται ότι η θύρα του υποστατικού ήταν τότε ανοιχτή για να μπορούν οι πελάτες να επισκέπτονται το κομμωτήριο στις ώρες λειτουργίας του, στην παράγραφο 15 πιο κάτω υποστηρίζει ότι αυτή απουσίαζε από τις 24.6.2019, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως, δεν ήταν δυνατόν την ίδια στιγμή η Αιτήτρια να απουσιάζει, αλλά το κομμωτήριο της να ήταν ανοιχτό. Απορρίπτει ο Καθ' ου η αίτηση, ως αβάσιμο και ψευδή, τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι συμφωνήσαν να αποκοπεί από τα ενοίκια ποσό πέραν των €10.000,
- Ο ισχυρισμός αυτός δεν υποστηρίζεται από κανένα στοιχείο ή απόδειξη. Η Αιτήτρια αναφέρεται γενικά σε κάποιο ποσό (το οποίο υπερβαίνει τις €10.000,00) ενώ συνεχώς παρέβαινε τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης (σε σχέση με την καταβολή του ενοικίου και την χρήση του ως κομμωτήριο). Η Αιτήτρια αδιαφόρησε και καταχώρησε την παρούσα αίτηση δύο μήνες μετά την λήψη της απόφασης και του διατάγματος έξωσης και μόνο αφού καταχωρήθηκε η αίτηση για την έκδοση εντάλματος "έξωσης". Αυτή η καθυστέρηση δεν δικαιολογείται από την Αιτήτρια. Ο μοναδικός σκοπός της Αιτήτριας είναι να καθυστερήσει την έξωση της και να αποφύγει την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και η αδιαφορία της προσλαμβάνει την μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του ιδίου. Σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, οι συνέπειες ως προς το άτομο του θα είναι ολέθριες, καθότι δεν θα είναι δυνατόν να αποδοθεί σε μεταγενέστερο στάδιο πλήρης δικαιοσύνη. Κανένα σοβαρό λόγο απέδειξε η Αιτήτρια αναφορικά με την παράλειψη της να αποταθεί εγκαίρως στο Δικαστήριο. Επίσης, δεν αποκαλύπτει συζητήσιμη υπεράσπιση και κανένα πραγματικό, αποδεικτικό των ισχυρισμών της, στοιχείο περιέχει η ένορκη δήλωση που συνοδεύει τις αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης και παραμερισμού της απόφασης, αντίστοιχα. Αξιώνει τέλος την απόρριψη της παρούσας αίτησης με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Διαδικασία: Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού παρουσίασαν οι δύο συνήγοροι τις αγορεύσεις τους, το Δικαστήριο επεφύλαξε την παρούσα απόφαση. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν θα εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Από το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερομένων ενόρκων δηλώσεων προκύπτει ότι δεν αμφισβητούνται τα πιο κάτω γεγονότα: Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ιδιοκτήτης του μισθίου. Η Αιτήτρια κατέχει μέχρι σήμερα το μίσθιο. Στην Αιτήτρια επιδόθηκε στις 11.4.2019, η ειδοποίηση ημερ. 5.3.
- Η Αίτηση έξωσης Ε94/2019 καταχωρήθηκε στις 16.5.2019, από τον Καθ' ου η αίτηση σε βάρος της Αιτήτριας και δεν της επιδόθηκε προσωπικά. Ο Καθ' ου η αίτηση εξασφάλισε στις 19.6.2019, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της Αίτησης έξωσης, με θυροκόλληση της στην θύρα του μισθίου. Μετά την θυροκόλληση δεν καταχωρήθηκε Απάντηση και στις 24.9.2019 εκδόθηκε, ερήμην και σε βάρος της Αιτήτριας, η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία της επιδόθηκε στις 22.10.
- Ακολούθως, η Αιτήτρια καταχώρησε την Αίτηση Κ72/2019 (για ακύρωση/ παραμερισμό) της εκδοθείσας σε βάρος της απόφασης και παράλληλα αιτείται την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης αυτής και της εκδίκασης της αίτηση για άδεια έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: Οι λόγοι για τους οποίους η Αιτήτρια παρέλειψε να καταχωρήσει Απάντηση στη Αίτηση Ε94/2019, εντός της προβλεπόμενης από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς προθεσμίας και το κατά πόσον το εξ' αποφάσεως χρέος ήταν πραγματικά οφειλόμενο κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης της απόφασης.
- Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και το δικαστήριο θα πρέπει να ανατρέξει στην Αίτηση για παραμερισμό Κ72/
- Σε αυτήν, η Αιτήτρια δικογραφεί, μεταξύ άλλων, ισχυρισμούς περί Έκδοσης της απόφασης σε βάρος της με απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και με ψευδείς παραστάσεις, αφού ο Αιτητής απέκρυψε από το δικαστήριο ότι η ίδια επένδυσε στο μίσθιο, με την συγκατάθεση του, ποσό πέραν των €10.000,00 για την διαμόρφωση του και την προσθήκη ημιώροφου για την χρήση του ως χώρου διαμονής. της μη ύπαρξης αμέλειας εκ μέρους της, αναφορικά με την παράλειψη της να εμφανιστεί στην Αίτηση Ε94/2019, η οποία οφείλεται στην μη νομότυπη επίδοση της Αίτησης έξωσης Ε94/2019 (είτε διότι η αίτηση δεν θυροκολλήθηκε, ως οι οδηγίες του δικαστηρίου, ή διότι η θυροκόλληση δεν έγινε με τον ορθό τρόπο). Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας. Αν η Αιτήτρια είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, 23 Μαρτίου 2017: "Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό' τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περιςότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»" Tο Δικαστήριο, επομένως, στην παρούσα περίπτωση, καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτή να έχει δικαίωμα στην αξίωση της για παραμερισμό της απόφασης και του διατάγματος έξωσης, δυνάμει του άρθρου 6 του Ν.23/1983 και ειδικά τις υποπαραγράφους (β) και (δ) αυτού[1]. Η απουσία της Αιτήτριας δεν οφείλεται σε παράλειψη ή αμέλεια της Υποστηρίζει η Αιτήτρια ότι δεν της επιδόθηκε η Αίτηση έξωσης Ε94/2019, διότι μετά την μεγάλη απουσία της (αρχικά στο εξωτερικό και ακολούθως στην κατεχόμενη Κύπρο) και την επιστροφή της στο μίσθιο (σε άγνωστη ημερομηνία), δεν εντόπισε την θυροκολλημένη Αίτηση έξωσης. Υποθέτει έτσι ότι είτε αυτή δεν θυροκολλήθηκε καθόλου, είτε δεν θυροκολλήθηκε ορθά. Θα ανέμενε κανείς ότι η Αιτήτρια θα επιχειρούσε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της (για παράλειψη ενημέρωσης της αναφορικά με την καταχώρηση της Αίτηση έξωσης, λόγω της μεγάλης απουσία της από το μίσθιο), με κάποιο επιπλέον μαρτυρικό υλικό (π.χ. αεροπορικά εισιτήρια, ημερομηνία επιστροφής στην Κύπρο και λεπτομέρειες για το που διέμενε και για πόσο καιρό δεν επισκέπτονταν το μίσθιο). Κανένα τέτοιο στοιχείο παρουσιάζει η Αιτήτρια παρά μόνο αρκείται στην μαρτυρία της Μ.Σ. η οποία αναφέρει τα πιο πάνω (γενικά και αόριστα) σχετικά με την επίδοση της Αίτησης. Βρίσκω ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητικό αποδεικτικό υλικό αναφορικά με τον ισχυρισμό περί της μη ορθής επίδοσης. Σημειώνω περαιτέρω ότι στον φάκελο της παρούσας διαδικασίας, βρίσκεται η ένορκη δήλωση επίδοσης ημερομηνίας 1.7.2019 που επιβεβαιώνει την υποκατάστατη επίδοση της Αίτησης έξωσης στην Αιτήτρια. Απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ο Καθ' ου η αίτηση παράστησε στο Δικαστήριο, ψευδώς ότι του οφείλονται από την Αιτήτρια ενοίκια, ενώ υπήρχε μεταξύ τους συμφωνία περί της μη αξίωσης των ενοικίων λόγω οικοδομικών προσθηκομετατροπών στο μίσθιο (με κόστος "πέραν των €10.000,00"). Ο ισχυρισμός αυτός της Αιτήτριας παρέμεινε επίσης μετέωρος. Πότε και πως συνάφθηκε η συμφωνία που η Αιτήτρια επικαλείται, υπό ποιες συνθήκες και με ποιους όρους; Καμία λεπτομέρεια δίνεται, χωρίς να εξηγεί την παράλειψη της αυτή. Πέραν τούτου, το ποσό που επικαλείται η Αιτήτρια ("πέραν των €10.00,00"), δεν τεκμηριώνεται με οποιαδήποτε στοιχεία. Ούτε η Αιτήτρια εξηγεί γιατί δεν κατάβαλε στον Καθ' ου η αίτηση τα υπόλοιπα ενοίκια, εφόσον το εξ' αποφάσεως χρέος της ανερχόταν τον Απρίλιο του 2019 σε περίπου €14.000,00 Καμία απάντηση δίδεται σε αυτά τα ερωτήματα. Οι πιο πάνω αόριστοι ισχυρισμοί του Αιτήτριας, δεν καταδεικνύουν στο ελάχιστο την ύπαρξη απάτης ή ψευδών παραστάσεων από μέρους του Καθ' ου η αίτηση, αλλά ούτε ουσιώδους λάθους. Βρίσκω επομένως ότι, όσον αφορά την αξίωση για παραμερισμό της απόφασης στην βάση ύπαρξης απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους, αυτή παρέμεινε στο θεωρητικό μόνο επίπεδο, χωρίς την παρουσίαση ικανοποιητικού αποδεικτικού υλικού. Σημειώνω ότι αυτό που αξιολογείται στο στάδιο αυτό είναι το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας και όχι τα όσα προς αντίκρουση προβάλλει ο Καθ' ου η αίτηση. Έτσι δεν καταδεικνύεται, σε βαθμό μεγαλύτερο της απλής πιθανολόγησης, η πιθανότητα να δικαιούται η Αιτήτρια σε παραμερισμό της εκδοθείσας σε βάρος της απόφασης. 3. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου για την μη ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης θα προβώ και στην εξέταση του κατά πόσον, "θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα". Στην Πολιτική Έφεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών." Σχετική επίσης με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121]. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το Δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη ζημιά" της Αιτήτριας. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση της Μ.Σ., διαπιστώνω ότι αυτή ισχυρίζεται ότι τυχούσα απόρριψη της παρούσας αίτησης θα προκαλέσει στην Αιτήτρια ανεπανόρθωτη ζημιά διότι η Αίτηση παραμερισμού που καταχώρησε η Αιτήτρια, θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο εφόσον θα εκδιωχθεί από τον μοναδικό χώρο στέγασης της. Δεν εξηγεί όμως πως αυτή η «εκδίωξη» και η αναζήτηση άλλου χώρου στέγασης θα προκαλέσει στην Αιτήτρια ζημιά που δεν θα μπορεί να υπολογιστεί και στο μέλλον να αποζημιωθεί. Καμία άλλη λεπτομέρεια παρατίθεται από μέρους της Αιτήτριας και έτσι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να εξάγει περαιτέρω συμπεράσματα ως προς το σημείο αυτό. Ως εκ τούτου, ούτε αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/1960 συντρέχει. Ισοζύγιο της ευχέρειας Το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζεται από το Δικαστήριο όταν διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Εφόσον στην παρούσα περίπτωση δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, δεν θα εξεταστεί το κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το Δικαστήριο τα αιτούμενα διατάγματα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση αυτή απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] «
- Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τας ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή αποφάσεως (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή διά της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο