Χριστοφίνη ν. Κωνσταντίνου κ.α., Αίτηση αρ.: Ε130/2018, 3/8/2020

(1), (α)[2] του Ν.23/1983 και υποστηρίζει επίσης ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 είναι ένοχος "συστηματικής" μη καταβολής δεδουλευμένων ενοικίων. Περαιτέρω, ο Αιτητής αξιώνει την έκδοση απόφασης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 και του Καθ' ου η αίτηση 2 (εγγυητή) για:

1. το ποσό των €800,00, ως οφειλόμενα ενοίκια(για την χρονική περίοδο που έληγε την 14.2.2020), πλέον
2. ενδιάμεσα οφέλη μέχρι την απόδοση σε αυτόν, της κατοχής του μισθίου.
3. τόκους, έξοδα και ΦΠΑ. Απαντήσεις: Στις τροποποιημένες Απαντήσεις τους, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αρνούνται όλες τις αιτούμενες θεραπείες και υποστηρίζουν τα εξής: Απάντηση Καθ' ου η αίτηση 1
4. Tο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στερείται δικαιοδοσίας καθότι δεν προηγήθηκε η νομότυπη έγγραφη ειδοποίηση απαίτησης των κατ' ισχυρισμό οφειλόμενων ενοικίων.
5. Δεν συγκατατέθηκε στην απόδοση της κατοχής του μισθίου στον Αιτητή διότι σε αυτό διαμένει ο ίδιος με τη σύζυγο του από το έτος 2005 και λόγω προχωρημένης ηλικίας και προβλημάτων υγείας έχουν αδυναμία εξεύρεσης νέας οικίας.
6. (α) Έλαβε την επιστολή του Αιτητή ημερ. 10.7.2018 και με την δική του επιστολή, ημερ. 9.10.2018, κάλεσε τον Αιτητή να παραλάβει τα ενοίκια που οφείλονταν και τα οποία ήταν πάντοτε στη διάθεση του, αλλά αυτός αρνήθηκε να το πράξει, ενώ του είχαν προσφερθεί προσηκόντως. (β) Με την ίδια επιστολή αρνήθηκε τον επιχειρούμενο τερματισμό της ενοικίασης καθότι ήταν παράνομος και ζήτησε να εφοδιαστεί με αριθμό τραπεζικού λογαριασμού, στον οποίο θα μπορεί να γίνεται κατ' εξαίρεση κατάθεση των ενοικίων (αφού η μέχρι τότε πρακτική ήταν η δια χειρός παραλαβή των ενοικίων από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, με επίσκεψη του τελευταίου στο μίσθιο στα τέλη κάθε μήνα). Η πρακτική αυτή έχει αντικαταστήσει τον όρο της συμφωνίας ενοικίασης, ως προς το χρόνο καταβολής του μηνιαίου ενοικίου.
7. Η παρούσα Αίτηση έξωσης δεν μπορεί να συνεχιστεί διότι το μόνο οφειλόμενο ενοίκιο είχε καταβληθεί στον Αιτητή δεκατρείς μέρες μετά την επίδοση σε αυτόν της κυρίως Αίτησης, ενώ το ενοίκιο για την περίοδο 15/10/2018 μέχρι 14/11/2018, δεν ήταν οφειλόμενο κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αίτησης έξωσης, λόγω της πρακτικής η οποία αντικατέστησε τον όρο της συμφωνίας ενοικίασης, ως προς το χρόνο καταβολής του μηνιαίου ενοικίου.
8. Ο Αιτητής αρνούνταν κατ' επανάληψη να παραλάβει τα ενοίκια του μισθίου, αποσκοπώντας στην δημιουργία προϋποθέσεων έξωσης του Καθ' ου η αίτηση 1 από το μίσθιο. Απάντηση Καθ' ου η αίτηση 2 Ως προς το μεγαλύτερο μέρος της, η Απάντηση του Καθ' ου η αίτηση 2 είναι πανομοιότυπη με την Απάντηση του Καθ' ου η αίτηση
9. Επιπλέον, ο Καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η εγγύηση που υπέγραψε στο ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 9/6/2005 αποτελεί σύμβαση μεταξύ του ιδίου και τη προηγούμενης ιδιοκτήτριας και δεν αποτελεί μεταβιβάσιμη ή συνεχή εγγύηση και δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση. Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν στην ακροαματική διαδικασία (α) Η ιδιοκτησία του μισθίου και η αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του. (β) Η διεύθυνση του μισθίου, η περιγραφή του, οι λεπτομέρειες του τίτλου ιδιοκτησίας του, ο χρόνος αποπεράτωσης του. (γ) η σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης και το μηνιαίο ενοίκιο. (δ) το γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση παρέμεινε στο μίσθιο μετά την εκπνοή της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης, η οποία δεν ανανεώθηκε. Το Δικαστήριο καλείται στην παρούσα υπόθεση να αποφασίσει τα περιορισμένα ζητήματα του, κατά πόσον:
10. ο Καθ' ου η αίτηση 1 έχει συμμορφωθεί με τις προθεσμίες του άρθρου 11

(1)(α) του Ν.23/1983,

1. αν υπήρξε εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1 "συστηματική καθυστέρηση στην καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων" και
2. εάν η εγγύηση συνεχίζει να υφίσταται. Ακροαματική διαδικασία: Η παρούσα Αίτηση εμπίπτει στην κατηγορία υποθέσεων "ταχείας εκδίκασης" και έτσι δόθηκαν οδηγίες για την κατάθεση γραπτής μαρτυρίας, για την υπόθεση της κάθε πλευράς. Κατατέθηκε αρχικά η μαρτυρία του Αιτητή και στην συνέχεια αυτή των Καθ' ων η αίτηση 1 και
3. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα και οι συνήγοροι παρουσίασαν τις τελικές αγορεύσεις τους και η απόφαση επιφυλάχθηκε την 20.2.
4. Μαρτυρία και αξιολόγηση Για τον Αιτητή Μοναδικός μάρτυρας για τον Αιτητή υπήρξε ο ίδιος (Μ.Α.), ο οποίος αναφέρει τα πιο κάτω, στη γραπτή μαρτυρία του: Είναι ο ιδιοκτήτης του μισθίου από τις 16.4.
5. Αναφέρει τις λεπτομέρειες του τίτλου ιδιοκτησίας και ότι αυτό αποπερατώθηκε και ενοικιάστηκε πριν την 31.12.
6. Εκμισθώθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 με έγγραφη συμφωνία που αυτός σύναψε με την προηγούμενη ιδιοκτήτρια, ημ. 9.6.
7. Η συμφωνία είχε διάρκεια μέχρι τις 15.6.2007 και ο Καθ' ου η αίτηση 1 συνέχισε να κατέχει το μίσθιο μετά την εκπνοή της συμφωνίας. Το μηνιαίο ενοίκιο είναι καταβλητέο την 15η μέρα κάθε μήνα. Στην πορεία της ενοικίασης, το ενοίκιο είχε υποστεί αυξομειώσεις με αποτέλεσμα το τελευταίο ενοίκιο να ανέρχεται σε €400,00 μηνιαίως, από το έτος
8. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 παραλείπει συστηματικά την καταβολή των δεδουλευμένων ενοικίων, στον ίδιο, παρά το ότι έλαβε γνώση της μεταβίβασης. Περαιτέρω, με επιστολή ημ. 10.7.2018, μέσω του συνηγόρου του, ο Αιτητής τερμάτισε την ενοικίαση, ενημερώνοντας τον Καθ' ου η αίτηση για τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια (από τις 16.4.2018 μέχρι τον Αύγουστο του 2018, που ανέρχονταν σε €1.600). Αξίωσε με την επιστολή αυτή την εξόφληση των οφειλόμενων ποσών εντός προθεσμίας 21 ημερών και την παράδοση της ελεύθερης κατοχής του μισθίου μέχρι την 30.7.
9. Η επιστολή αυτή επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στις 27.8.
10. Ακολούθησε η γνωστοποίηση στον Καθ' ου η αίτηση 1, του τραπεζικού λογαριασμού του Αιτητή, ως η απαίτηση του Καθ' ου η αίτηση
11. Κατατέθηκε στις 16.10.2018 ποσό €2.000,00 και παρέμεινε οφειλόμενο το υπόλοιπο ποσό των €800,
12. Καταχωρήθηκε η Αίτηση Έξωσης στις 18.10.2018, επιδόθηκε στις 19.10.2018 και την 1.11.2018 καταβλήθηκε στον Αιτητή ποσό €
13. Παρέμεινε τότε οφειλόμενο το υπόλοιπο ποσό των €
14. Την αρχική γραπτή συμφωνία ενοικίασης, εγγυήθηκε ο Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος εξακολουθεί να δεσμεύεται από αυτήν. Αξιολόγηση μαρτυρίας Αιτητή Από τα όσα ο Αιτητής αναφέρει, δεν αμφισβητούνται τα εξής γεγονότα: · η σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης με την προηγούμενη ιδιοκτήτρια, ημερομηνίας 9.6.
15. · το ύψος του μηνιαίου ενοικίου, · η διατήρηση της κατοχής από τον Καθ' ου η αίτηση μετά την εκπνοή της συμφωνίας, · η αποστολή της ειδοποίησης στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, · οι πληρωμές που ακολούθησαν την ειδοποίηση και την επίδοση της παρούσας Αίτησης. Αυτά τα γεγονότα θα αποτελέσουν, επομένως και ευρήματα του Δικαστηρίου. Παρατηρώ όμως ότι η υπόλοιπη μαρτυρία του Αιτητή, αποτελείται από την έκφραση γνώμης αναφορικά με τον χρόνο καταβολής του ενοικίου και το κατά πόσο υπήρξε από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1 καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων ενοικίων ή συστηματική καθυστέρηση. Αυτά όμως αποτελούν συμπεράσματά μόνο του Αιτητή και δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αποδεκτής μαρτυρίας, αφού το Δικαστήριο καλείται να εξάγει τα δικά του συμπεράσματά επι των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του, ενώ ο Αιτητής δεν είναι ειδικός επι νομικών ζητημάτων. Με εξαίρεση την πιο πάνω παρατήρηση μου, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του Αιτητή, καθότι δεν αμφισβητείται και υποστηρίζεται από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. Μαρτυρία για τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2: O Καθ' ου η αίτηση 1 (Μ.Κ.1), στη δική του γραπτή δήλωση υιοθετεί το περιεχόμενο της Απάντησης του. Επιπλέον, αποδέχεται τα όσα ο Αιτητής αναφέρει σε σχέση με τη συμφωνία ενοικίασης και το μηνιαίο ενοίκιο. Υποστηρίζει όμως, ότι η πρόνοια της συμφωνίας για πληρωμή των ενοικίων την 15η μέρα κάθε μήνα ατόνισε, διότι αντικαταστάθηκε με νέα πρακτική. Το ενοίκιο καταβαλλόταν στο τέλος κάθε μήνα και αφορούσε τη χρονική περίοδο από την 15η μέρα του ίδιου μήνα μέχρι την 14η μέρα του επόμενου μήνα. Η πληρωμή του ενοικίου (η οποία δεν καθορίστηκε στη συμφωνία ενοικίασης) γινόταν με επίσκεψη της ιδιοκτήτριας στο μίσθιο περί τα τέλη κάθε μήνα, οπότε και εισέπραττε το ενοίκιο για την περίοδο που αναφέρεται πιο πάνω. Αυτή η πρακτική διήρκεσε για όσο καιρό είναι ενοικιαστής του μισθίου (14 περίπου χρόνια) και έτσι τα ενοίκια έχουν πλέον αποκτήσει την ιδιότητα του «άρσιμου χρέους». Πληροφορήθηκε κατά τον Απρίλιο του 2018 ότι το μίσθιο πωλήθηκε στον Αιτητή και ότι έπρεπε να παραδώσει σε αυτόν την κατοχή του. Δεν συγκατατέθηκε όμως στην παράδοση της κατοχής του μισθίου, γιατί σε αυτό διαμένει ο ίδιος με τη σύζυγο του από το έτος 2005 και λόγω της προχωρημένης ηλικίας και προβλημάτων υγείας τους, αδυνατούν να εξεύρουν νέα οικία. Στις 28.8.18 έλαβε την επιστολή ημ. 11.7.18 από τον Αιτητή, με την οποία για πρώτη φορά αυτός παρουσιάστηκε ως ιδιοκτήτης του μισθίου και αξίωνε ενοίκια για την ενοικίαση του. Με την ειδοποίηση αυτή καλείτο να πληρώσει ενοίκια που κατ' ισχυρισμό οφείλονταν και ανέρχονταν σε €1.600 και αφορούσαν την περίοδο 15.4.18 μέχρι 14.8.
16. Εντούτοις, σε αυτά περιλαμβάνονταν και ενοίκια που δεν είχαν καταστεί πληρωτέα κατά τον χρόνο αποστολής της ειδοποίησης (όπως το ενοίκιο της περιόδου 15.7.18 - 14.8.18). Ποτέ προηγουμένως δεν επισκέφθηκε ο Αιτητής το μίσθιο για να παραλάβει οποιαδήποτε ενοίκια παρά την προσπάθεια του ιδίου να επικοινωνήσει μαζί του. Η ίδια ειδοποίηση επιδόθηκε στη σύζυγο του για λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση 2 (υιού του) παρόλο που ο τελευταίος είναι ενήλικας και διαμένει σε δικό του σπίτι με τη δική του οικογένεια. Λόγω της προχωρημένης του ηλικίας (80 ετών), ο μάρτυρας αμέλησε να ενημερώσει αμέσως τον Καθ' ου η αίτηση 2, για την ειδοποίηση του Αιτητή, κάτι που έγινε τελικά στις 9.10.
17. Αυτή ήταν η ημερομηνία που αποτάθηκε στους δικούς του δικηγόρους, οπότε και ενημέρωσαν τον δικηγόρο του Αιτητή ότι όλα τα ενοίκια που ήταν οφειλόμενα βρίσκονταν εξ' αρχής στη διάθεση του Αιτητή, ο οποίος αρνείτο να τα παραλάβει. Με την επιστολή των συνηγόρων του ιδίου, απορρίφθηκε ο επιχειρούμενος τερματισμός της ενοικίασης και ζητήθηκε από τον Αιτητή να παρουσιάσει τραπεζικό λογαριασμό στον οποίο θα γινόταν κατάθεση των ενοικίων, κατ' εξαίρεση. Τονίστηκε ότι αυτός ο τρόπος πληρωμής θα ήταν η εξαίρεση και ο μάρτυρας κάλεσε τον Αιτητή να παραλαμβάνει τα ενοίκια με επίσκεψη στο μίσθιο, ως ήταν η συνήθης πρακτική. Έτσι, στις 16.10.18 κατατέθηκε το ποσό των €2.000 σε λογαριασμό του Αιτητή. Αυτό κάλυψε το αξιούμενο ποσό των €1.600, καθώς και το ενοίκιο για την περίοδο 15.8.18 - 14.9.
18. Καταχωρήθηκε η Αίτηση Έξωσης στις 18.10.18 και το ενοίκιο της περιόδου 15.9.18 - 14.10.18, ξοφλήθηκε την 1.11.18 (εντός της 14ημερης προθεσμίας, αφού η Αίτηση είχε επιδοθεί στις 19.10.18). Το δε ενοίκιο για την περίοδο 15.10.18 - 14.11.18, δεν ήταν οφειλόμενο όταν καταχωρήθηκε η Αίτηση Έξωσης (αφού αυτό ήταν πληρωτέο στο τέλος Οκτωβρίου 2018). Το ενοίκιο αυτό καταβλήθηκε στον Αιτητή στις 15.11.
19. Όλα τα ενοίκια είχαν καταβληθεί πριν την πάροδο των 14 μερών από την επίδοση της Αίτησης και δεν υπάρχουν οφειλόμενα καθυστερημένα ενοίκια. Ο ισχυρισμός του Αιτητή περί της «συστηματικής παράλειψης» στην καταβολή των ενοικίων είναι ανεδαφικός, διότι ο Αιτητής κακόπιστα αρνείτο να παραλάβει τα ενοίκια, ώστε να δημιουργήσει προϋποθέσεις για την έξωση του, ενώ τα ενοίκια βρίσκονταν πάντα στη διάθεσή του. Ο ίδιος επί σειρά ετών ήταν συνεπής με τις υποχρεώσεις του και ζήτησε και έλαβε τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού του Αιτητή, ώστε να προβεί άμεσα στην καταβολή των ενοικίων. Αξιολόγηση μαρτυρίας Καθ' ου η αίτηση 1 Η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 1 μου έχει κάνει σχετικά καλή εντύπωση. Δεν έχει όμως περιοριστεί ούτε αυτός ο μάρτυρας στην παράθεση των γεγονότων της υπόθεσης. Προβαίνει στην διατύπωση συμπερασμάτων και στην έκφραση γνώμης αναφορικά με το κατά πόσον η καταβολή των εκάστοτε ενοικίων ήταν εμπρόθεσμη ή όχι. Τα συμπεράσματα όπως του Μ.Κ.1 δεν θα ληφθούν υπόψη αφού αποτελούν ανεπίτρεπτη μαρτυρία γνώμης. Με εξαίρεση τα όσα σχολιάζω πιο πάνω, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 1, αφού αυτός δεν έχει αντεξεταστεί, ενώ τα γεγονότα που παραθέτει υποστηρίζονται και από τα έγγραφα που κατατεθήκαν. Συγκεκριμένα, αποδέχομαι την μαρτυρία του, σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο καταβολής των μηνιαίων ενοικίων και ότι αυτό έγινε με πρωτοβουλία της ιδιοκτήτριας. Καθ' ου η αίτηση 2 Ο Καθ' ου η αίτηση 2 (Μ.Κ.2), στη δική του γραπτή δήλωση, αναφέρει ότι είναι υιός του Καθ' ου η αίτηση 1 και ότι ενάγεται ως εγγυητής στη συμφωνία ενοικίασης ημ. 9.6.
20. Στην περίπτωση που φανεί ότι όντως παρείχε την επίδικη εγγύηση, αυτή δόθηκε προς όφελος της προηγούμενης ιδιοκτήτριας και όχι του Αιτητή και δεν ήταν μεταβιβάσιμη. Εφόσον η σύμβαση ενοικίασης έχει εκπνεύσει, η ισχυριζόμενη εγγύηση δεν ισχύει πια. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι κακώς η επιστολή ημ. 11.7.18 επιδόθηκε στη μητέρα του αφού ο ίδιος δεν διαμένει με τους γονείς του. Έλαβε γνώση της επιστολής στις 9.10.18, όταν ο Καθ' ου η αίτηση 1 αποτάθηκε στους δικηγόρους του. Υποστηρίζει ότι τα γεγονότα που παραθέτει ο Καθ' ου η αίτηση 1, στη μαρτυρία του, είναι αληθή και επίσης γνωρίζει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ουδέποτε παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του. Κανένα οφειλόμενο ενοίκιο υπήρχε κατά το χρόνο κατάθεσης της γραπτής μαρτυρίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Κ.2 Διαπιστώνω τα εξής στην κατάθεση αυτού του μάρτυρα;
21. Aρνείται ότι έχει υπογράψει τη σύμβαση εγγύησης, σε αντίθεση με την δικογραφημένη του θέση.
22. Περαιτέρω, ενώ δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε προσωπική ανάμειξη στο ζήτημα της πληρωμής των ενοικίων, εκφράζει άποψη επιβεβαιώνοντας τα λεχθέντα του Μ.Κ.
24. Εκφράζει επίσης γνώμη επι του νομικού ζητήματος της ερμηνείας και της ισχύος της εγγύησης, χωρίς επικαλείται νομικές γνώσεις. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις μου καθιστούν το μέρος αυτό της μαρτυρίας του Μ.Κ.2 μη αποδεκτό και δεν λαμβάνεται υπόψη. Αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Κ.2 αφού δεν αμφισβητείται και επίσης υποστηρίζεται από την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία. Ευρήματα Δικαστηρίου Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, βρίσκω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης του μισθίου από την 16.4.
25. Το μίσθιο συμπληρώθηκε και ενοικιάστηκε πριν την 31.12.99 και βρίσκεται σε ελεγχόμενη, δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83και της Κ.Δ.Π. 519/2007, περιοχή. Το μίσθιο νοίκιασε, ο Καθ' ου η αίτηση 1, από την προηγούμενη ιδιοκτήτρια του, με γραπτή συμφωνία ενοικίασης ημερ. 9.6.2015, με την εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση
26. Η συμφωνία εξέπνευσε την 15.6.2017 και ο Καθ' ου αίτηση 1 συνέχισε, έκτοτε, να κατέχει το μίσθιο χωρίς την σύναψη νέας συμφωνίας. Το τελευταίο ενοίκιο του μισθίου είχε καθοριστεί σε €400,00 μηνιαίως, από το έτος
27. Στην συμφωνία ενοικίασης περιέχεται ο εξής όρος αναφορικά με το καταβλητέο ενοίκιο: "Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ αναλαμβάνει την υποχρέωση όπως καταβάλλει προκαταβολικά το ενοίκιον κάθε μήνα προπληρωτέον την 15 κάθε ημερολογιακού μηνός.[.]" Καμία άλλη πρόνοια υφίσταται στην εν λόγω συμφωνία, είτε αναφορικά με τον χρόνο ή με τον τρόπο καταβολής του ενοικίου. Το ζήτημα της είσπραξης των ενοικίων, μέχρι την χρονική στιγμή της μεταβίβασης του μισθίου στον Αιτητή, είχε υπό τον έλεγχο της η προηγούμενη Ιδιοκτήτρια, η οποία επισκεπτόταν το μίσθιο στο τέλος κάθε μήνα, προκειμένου να εισπράξει τα ενοίκια. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 έλαβε γνώση της μεταβίβασης του μισθίου από την λήψη της επιστολής του Αιτητή ημερ. 10.7.2018 (μέσω του συνηγόρου του Αιτητή), αφού η προηγούμενη ειδοποίηση ημερ. 12.4.2018, που ο Αιτητής παρουσίασε, φέρει λανθασμένα τα ονόματα του ιδίου και του Καθ' ου η αίτηση. Με αυτήν την επιστολή, ο Αιτητής "τερμάτισε" την ενοικίαση, αξιώνοντας από τον Καθ' ου η αίτηση ποσό €1.600,00 (ως τα οφειλόμενα ενοίκια από τις 16.4.2018 μέχρι τον Αύγουστο του 2018) και την παράδοση της ελεύθερης κατοχής του μισθίου μέχρι την 30.7.
28. Η επιστολή αυτή επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στις 27.8.
29. Μέχρι τότε, ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν γνώριζε τα στοιχεία του Αιτητή, ώστε να προσφέρει τα ενοίκια σε αυτόν άλλο τρόπο (π.χ. αποστολή με ταχυδρομείο). Ακολούθησε η κατάθεση, στις 16.10.2018, ποσού €2.000,00 στον τραπεζικό λογαριασμού, που ο Αιτητής γνωστοποίησε στον Καθ' ου η αίτηση
30. Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση έξωσης στις 18.10.2018, η οποία επιδόθηκε στις 19.10.
31. Την 1.11.2018 (δηλαδή την 13η μέρα από την επίδοση της Αίτησης) καταβλήθηκε στον Αιτητή ποσό €
32. Κατά τον χρόνο κατάθεσης της μαρτυρίας της κάθε πλευράς, δεν υπήρχαν οφειλόμενα προς τον Αιτητή ενοίκια. Η περί του αντιθέτου αναφορά του συνηγόρου του Αιτητή στην τελική του αγόρευση, δεν μπορεί προφανώς να ληφθεί υπόψη, αφού η παρουσίαση μαρτυρίας μέσω αγόρευσης δεν είναι επιτρεπτή. Νομική πτυχή: Βάρος Απόδειξης: Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Το βάρος απόδειξης των απαιτήσεων του, φέρει ο Αιτητής (βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου,

(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Στην παρούσα υπόθεση, με την προσαχθείσα από τις δύο πλευρές μαρτυρία, προωθήθηκαν δύο αντικρουόμενες θέσεις (όπως έχουν προβληθεί και στα δικόγραφα). Ο μεν Αιτητής υποστηρίζει ότι οφείλονται σε αυτόν δεδουλευμένα ενοίκια και ότι συστηματικά καθυστερείται η καταβολή των ενοικίων, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση 1 υποστηρίζει ότι κανένα ποσό οφείλει και αντικρούει τον ισχυρισμό περί της συστηματικής καθυστέρησης. Ο δε Καθ' ου η αίτηση 2 αρνείται ότι εξακολουθεί να είναι εγγυητής. Α. Ανάκτηση κατοχής Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο 11. Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11

(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν Καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, είναι οι εξής:

1. Ο Αιτητής να είναι ιδιοκτήτης του μισθίου.
2. Το μίσθιο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο.
3. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 να είναι θέσμιος ενοικιαστής.
4. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο, για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στο θέσμιο ενοικιαστή.
5. Κατά την καταχώριση της Αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.
6. Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η αίτηση, χωρίς ο τελευταίος να έχει πληρώσει "παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν". Εξετάζονται πιο κάτω, αναλυτικά, οι προϋποθέσεις του άρθρου 11

(1)(α): 1,

1. Ιδιοκτησία, ενοικιοστασιακό ακίνητο: Δεν αμφισβητήθηκε η ιδιοκτησία του μισθίου, ούτε η τοποθεσία του. Σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, ιδιοκτήτης του μίσθιου είναι ο Αιτητής. Αυτό βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει της Κ.Δ.Π. 519/07 (Δήμος Λεμεσού) και έχει συμπληρωθεί και ενοικιαστεί πριν την 31.12.
2. Επομένως, βρίσκω ότι οι πρώτες δύο πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις, πληρούνται.
3. Θέσμιος ενοικιαστής Ο ορισμός του "Θέσμιου ενοικιαστή" απαντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, το οποίο, μεταξύ άλλων, προνοεί τα εξής: θέσμιος ενοικιαστής σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον [.]" Εφόσον ο Καθ' ου η αίτηση 1 διατήρησε την κατοχή του μισθίου, μετά την εκπνοή της συμφωνίας ενοικίασης, αυτός έχει καταστεί από την 16.6.2017 θέσμιος ενοικιαστής του μισθίου.
4. Καθυστέρηση καταβολής νομίμως οφειλόμενου ενοικίου και επίδοση έγγραφης ειδοποίησης: Προκειμένου να εξεταστεί αυτή η πρόνοια της νομοθεσίας, θα πρέπει πρώτα να εξαχθεί νομικό συμπέρασμα αναφορικά την εκπλήρωση της συμβατικής υποχρέωσης για καταβολή του ενοικίου. Ο όρος αναφορικά με το καταβλητέο ενοίκιο, είχε ως εξής: "Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ αναλαμβάνει την υποχρέωση όπως καταβάλλει προκαταβολικά το ενοίκιον κάθε μήνα προπληρωτέον την 15 κάθε ημερολογιακού μηνός.[.]" Δική μου υπογράμμιση Καμία άλλη πρόνοια υφίσταται στην εν λόγω συμφωνία, είτε αναφορικά με τον χρόνο ή με τον τρόπο καταβολής του ενοικίου και το ζήτημα της είσπραξης των ενοικίων, μέχρι την χρονική στιγμή της μεταβίβασης του μισθίου στον Αιτητή, είχε υπό τον έλεγχο της η προηγούμενη Ιδιοκτήτρια, η οποία επισκεπτόταν το μίσθιο στο τέλος κάθε μήνα, προκειμένου να εισπράξει τα ενοίκια. Βοηθητικές ως προς το ζήτημα αυτό είναι οι πρόνοιες του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 που αφορούν τον "χρόνο και τρόπο εκπλήρωσης" άρθρα 46 - 50, "
5. Αν δυνάμει της σύμβασης, ο οφειλέτης υποχρεούται να εκπληρώσει την υπόσχεση χωρίς όχληση του δανειστή και δεν ορίζεται στη σύμβαση χρόνος εκπλήρωσης, η υποχρέωση πρέπει να εκπληρωθεί εντός εύλογου χρόνου.
6. Αν η υπόσχεση ορίστηκε να εκπληρωθεί σε ορισμένη ημέρα και ο οφειλέτης ανέλαβε να εκπληρώσει αυτή χωρίς όχληση του δανειστή, η εκπλήρωση δύναται να γίνει σε οποιοδήποτε χρόνο κατά τις συνήθεις ώρες εργασίας της ημέρας αυτής και στον τόπο στον οποίο πρέπει να εκπληρωθεί.
7. Αν η υπόσχεση ορίστηκε να εκπληρωθεί σε ορισμένη ημέρα και ο οφειλέτης δεν ανέλαβε να εκπληρώσει αυτήν χωρίς όχληση του δανειστή, ο δανειστής υποχρεούται να οχλήσει τον οφειλέτη προς εκπλήρωση στον κατάλληλο τόπο και κατά τις συνηθισμένες ώρες εργασίας.
8. Αν η υπόσχεση ορίστηκε να εκπληρωθεί χωρίς όχληση του δανειστή και δεν ορίστηκε τόπος εκπλήρωσης, ο οφειλέτης υποχρεούται να οχλήσει το δανειστή για να ορίσει εύλογο τόπο για την εκπλήρωση της υπόσχεσης και εκπληρώσει αυτήν στον τόπο αυτό.
9. Η εκπλήρωση της υπόσχεσης δύναται να γίνει κατ' οποιοδήποτε τρόπο ή σε οποιοδήποτε χρόνο τον οποίο ορίζει ή εγκρίνει ο δανειστής." Στην παρούσα υπόθεση και σύμφωνα με τα αποδεκτά γεγονότα, εφόσον στη συμφωνία δεν καθορίστηκε ο τρόπος εκπλήρωσης της υπόσχεσης αναφορικά με την καταβολή του ενοικίου, τα μέρη καθόρισαν το τρόπο εκπλήρωσης με την πρακτική που ακολούθησαν, η οποία ήταν η καταβολή του χρέους, με όχληση από μέρους του δανειστή στον τόπο διαμονής του οφειλέτη. Επομένως, το χρέος απέκτησε την ιδιότητα του "άρσιμου" εφόσον σύμφωνα με την πρακτική των συμβαλλόμενων μερών, η ιδιοκτήτρια (δανειστής) επισκέπτονταν τον Καθ' ου η αίτηση 1 (οφειλέτη) στο μίσθιο και τον οχλούσε και εισέπραττε με τον τρόπο αυτό το ενοίκιο (χρέος). Η συμπεριφορά αυτή της ιδιοκτήτριας, όχι μόνο καθόρισε τον τρόπο εκπλήρωσης της υπόσχεσης, αλλά η πρόνοια αναφορικά με τον χρόνο εκπλήρωσης ("την 15 κάθε ημερολογιακού μηνός") ατόνησε, αφού πλέον ο χρόνος εκπλήρωσης δεν βρισκόταν στον έλεγχο του οφειλέτη αλλά του δανειστή. Έτσι έπαψε να αποτελεί "ουσιώδη όρο" αυτή η πρόνοια της συμφωνίας ενοικίασης. Πέραν των πιο πάνω, ο νέος ιδιοκτήτης του μισθίου (Αιτητής), δεσμεύεται από την προαναφερόμενη συμπεριφορά της ιδιοκτήτριας, αφού από την αποδεκτή μαρτυρία συνάγεται ότι αυτός αγόρασε το μίσθιο, εν γνώσει του ότι υφίστατο σε αυτό ενοικίαση. Υπέχει έτσι θέση εξ' επαγωγής εμπιστευματοδόχου (constructive trustee) έναντι του Καθ' ου η αίτηση 1 (ενοικιαστή - κατόχου) και δεσμεύεται να τηρήσει τις υποχρεώσεις του προκατόχου του. (βλ. Χαραλαμπίδης ν. Κωνσταντίνου κ.α.

(1996)1 ΑΑΔ 709). Προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία και τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου ότι στις 10.7.2018 (ημερομηνία της ειδοποίησης "τερματισμού" που ο Αιτητής απέστειλε στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2) τα ενοίκια των περιόδων 15.4.2018 - 14.5.2018, 15.5.2018 - 14.6.2018 και 15.6.2018 - 14.7.2018 (3 @ €400,00 = €1.200,00), δεν είχαν καταβληθεί μεν, αλλά ούτε είχαν καταστεί οφειλόμενα δε. Εφόσον η πρακτική που οι συμβαλλόμενοι είχαν καθιερώσει μετέτρεψε το ενοίκιο από "κομίσιμο" σε "άρσιμο" χρέος, με την ημερομηνία καταβολής να έχει μετατεθεί στο τέλος κάθε ημερολογιακού μήνα, προκύπτει ότι τα ενοίκια των περιόδων · 15.4.2018 - 14.5.2018 · 15.5.2018 - 14.6.2018 · 15.6.2018 - 14.7.2018 · 15.7.2018 - 14.8.2018 · 15.8.2018 - 14.9.2018 θα ήταν καταβλητέα στο τέλος των μηνών Απριλίου 2018, Μαΐου 2018, Ιουνίου 2018, Ιουλίου 2018 και Αυγούστου 2018, αντίστοιχα, με την όχληση από μέρους του Αιτητή. Με δεδομένη την παράλειψη του Αιτητή να οχλήσει τον Καθ' ου η αίτηση 1 (σύμφωνα με την πρακτική που είχαν καθιερώσει οι συμβαλλόμενοι), ο Καθ' ου η αίτηση 1, κατά τον ουσιώδη χρόνο της αποστολής της ειδοποίησης (δηλαδή την 10.7.2020), δεν βρισκόταν σε παράβαση του όρου για την καταβολή των ενοικίων. Βρίσκω επομένως ότι η έγγραφη ειδοποίηση απαίτησης του Αιτητή πάσχει και στερείται νομιμότητας, καθότι (α) ήταν πρόωρη, αφού ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν είχε καθυστερήσει την καταβολή των ενοικίων (β) περιλάμβανε ενοίκια για περίοδο που δεν είχε καν ξεκινήσει (15.7.2018 - 14.8.2018). Παραπέμπω στο σημείο αυτό στην απόφαση Maximos Court Ltd. v. Πιερή κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 875, όπου λέχθηκαν τα εξής: "Η επίδοση έγγραφης ειδοποίησης στον Ενοικιαστή και η παράλειψη καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων μέσα σε 21 μέρες από την επίδοση της έγγραφης ειδοποίησης είναι ένας απαραίτητος όρος για την καταχώριση αίτησης για ανάκτηση κατοχής κατοικίας ή καταστήματος, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11

(1)(α)." Αναλογικά, η πιο πάνω αρχή τυγχάνει εφαρμογής και την παρούσα υπόθεση. Η απουσία επίδοσης έγκυρης ειδοποίησης στον ενοικιαστή, εμποδίζει την ενεργοποίηση του άρθρου 11

(1)(α) και την καταχώρηση της Αίτησης έξωσης σε βάρος του Καθ΄ ου η αίτηση 1. Η διαπίστωση μου αυτή, ως προς την εγκυρότητα της ειδοποίησης απαίτησης, επηρεάζει αναπόφευκτα και τις υπόλοιπες προϋποθέσεις του άρθρου 11

(1)(α). Παρόλα αυτά, θα εξετάσω και τις προϋποθέσεις υπό 5 και 6, ως εάν η ειδοποίηση απαίτησης ήταν έγκυρη, για να υπάρχει πληρότητα στην απόφαση για σκοπούς εξέτασης από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο.

1. Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί: Μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, στις 27.8.2018, ο Καθ' ου η αίτηση 1 κατέθεσε το ποσό των €2.000,00 στον τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή, στις 16.10.
2. Αυτό το ποσό αντιστοιχεί στα μηνιαία ενοίκια που αναφέρονται στην ειδοποίηση (15.4.2018 - 14.8.2018) και στο επόμενο ενοίκιο (15.8.2018 - 14.9.2018). Η εξόφληση όμως αυτή δεν έγινε εντός της επιτακτικής προθεσμίας των 21 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης, αλλά 30 μέρες μετά την πάροδο της προθεσμίας. Επομένως, εάν η ειδοποίηση ήταν έγκυρη, θα συνέτρεχε και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 11

(1)(α).

1. Πάροδος άπρακτης της προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης: Η Αίτηση έξωσης καταχωρήθηκε στις 18.10.2018 και επιδόθηκε στις 19.10.2018, έχοντας ως αντικείμενο τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια των κάτωθι δύο περιόδων: 15.9.2018 - 14.10.2018 15.10.2018 - 14.11.2018 (2 @ €400,00 = €800,00). Ωστόσο, το ενοίκιο της περιόδου 15.10.18 - 14.11.2019, δεν ήταν πληρωτέο κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αίτησης έξωσης, αφού σύμφωνα με την πρακτική των συμβαλλομένων, αυτό ήταν πληρωτέο στο τέλος του μηνός Οκτωβρίου
2. Κατέστη όμως πληρωτέο το ενοίκιο αυτό προτού παρέλθει η προθεσμία των 14 ημερών, αφού σύμφωνα με τη νομοθεσία, ο Καθ' ου η αίτηση 1 είχε υποχρέωση να εξοφλήσει, εντός της προθεσμίας αυτής, όχι μόνο παν ποσό το οποίο οφείλεται, αλλά επίσης και οποιοδήποτε ποσό δυνατό να είχε καταστεί οφειλόμενο μέχρι τότε. Επομένως, όφειλε ο Καθ' ου η αίτηση 1 να καταβάλει το ποσό των €800, μέχρι την 2.11.2018, στον Αιτητή. Την 1.11.2018 (δηλαδή την 13η μέρα από την επίδοση της Αίτησης) καταβλήθηκε στον Αιτητή ποσό €400 και με αυτό το ποσό εξοφλήθηκε μόνο το ενοίκιο της περιόδου 15.9.2018 - 14.10.
3. Επομένως, ο Καθ' ου η αίτηση 1, κατά παράβαση της πρόνοιας της νομοθεσίας, δεν πλήρωσε εντός της προθεσμίας των 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης, παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν, αφού υπολείπονταν η εξόφληση ποσού €400.- (για την περίοδο 15.10.2018 - 14.11.2018). Θα συνέτρεχε επομένως και αυτή η προϋπόθεση (εάν είχε προηγηθεί η αποστολή της έγκυρης ειδοποίησης). Συστηματική μη καταβολή του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι δεν έχει ενεργοποιηθεί η πρόνοια του άρθρου 11

(1), (α)[3] (που αναφέρεται στην συστηματική μη καταβολή νομίμως οφειλόμενων ενοικίων), αφού για την ενεργοποίηση της απαιτείται να προηγηθεί η εξόφληση παν οφειλόμενου προς τον Αιτητή ποσού. Ωστόσο, επειδή αποτέλεσε επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του Αιτητή, το ζήτημα αυτό θα εξεταστεί για σκοπούς πληρότητας της απόφασης. Σημειώνω ότι η έννοια "συστηματικά" υποδηλώνει μια συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται τακτικά ή κατ' εξακολούθηση και η οποία θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με την διάρκεια της επίδικης ενοικίασης. Από το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας προκύπτει ότι ο χρόνος εκπλήρωσης της υποχρέωσης για καταβολή του ενοικίου δεν βρισκόταν, εδώ και πολλά χρόνια, στον έλεγχο του Καθ' ου η αίτηση 1, αλλά του ιδιοκτήτη. Με δεδομένο τον τρόπο καταβολής του ενοικίου, το οποίο σύμφωνα με την αναντίλεκτη και αποδεκτή μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 1 είχε καταστεί "άρσιμο χρέος", δεν προκύπτει η "τακτική και κατ' εξακολούθηση" καθυστέρηση της εκπλήρωσης της υπόσχεσης του Καθ' ου η αίτηση 1, σε σχέση με το μηνιαίο ενοίκιο. Οι όποιες υποδείξεις του Αιτητή, σχετικά με το ζήτημα αυτό, αφορούν το χρονικό διάστημα που ακολούθησε την μεταβίβαση της κυριότητας του μισθίου και διαπιστώνω ότι οφείλονται στην διαφορετική πεποίθηση που οι διάδικοι είχαν ως προς τον τρόπο πληρωμής του ένοικου (με ορθή τη θέση του Καθ' ου η αίτηση 1). Δεν έχω πρόθεση να επαναλάβω τα πιο πάνω συμπεράσματα μου και αρκούμαι να παραπέμψω στις σελίδες 15 - 17, της παρούσας απόφασης. Μετά τη διαπίστωση μου αυτή, απομένει προς εξέταση μόνο το ζήτημα της εγγύησης του Καθ' ου η αίτηση 2. Β. Εγγύηση Καθ' ου η αίτηση 2 Εφόσον δεν προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία η ύπαρξη οφειλής από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1, ως πρωτοφειλέτη το ζήτημα της ευθύνης του Καθ' ου η αίτηση 2 ως εγγυητή έχει καταστεί τυπικό ζήτημα, στην παρούσα περίπτωση. Θα αναφερθώ στη διατύπωση της εγγύησης, η οποία είναι σαφής και προκύπτει από αυτήν ότι ο εγγυητής εγγυάται τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης "ουχί μόνον κατά την διάρκεια του παρόντος αλλά μέχρι της επιστροφής του υποστατικού προς τον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ, την εξόφληση παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς." Η επέκταση της διάρκεια της εγγύησης πέραν από τη διάρκεια της σύμβασης, παραπέμπει φανερά σε όσο χρόνο διατηρεί την κατοχή του μισθίου ο Καθ' ου η αίτηση 1, είτε λόγω συμβατικής ή θέσμιας ενοικίασης, ή άλλως πως. Για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης του εγγυητή στη σύμβαση ενοικίασης σχετικές είναι οι αποφάσεις στις Πολιτικές Εφέσεις Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και ΜΑΝΤΖΑΛΟΣ ν. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ κ.ά. Πολ. Έφεση αρ. 74/2013, ημερ. 14/2/

1. Βρίσκω ότι το ουσιώδες στην παρούσα σύμβαση εγγύησης είναι ότι ο εγγυητής αποδέχτηκε ότι η ευθύνη του δεν περιορίζεται στην διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης, (κάτι που δεν ίσχυε στην απόφαση Μάντζαλος ν. Μιχαηλίδη, πιο πάνω) και ότι η ευθύνη του Καθ' ου η αίτηση 2 δεν τερματίστηκε με την εκπνοή της σύμβασης μίσθωσης. Κανένα άλλο ζήτημα προωθήθηκε προς εξέταση στην παρούσα υπόθεση, αφού το ζήτημα της απαλλαγής του εγγυητή λόγω αλλαγής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του μισθίου, δεν προωθήθηκε περαιτέρω στην τελική αγόρευση του Καθ' ου η αίτηση
2. Κατάληξη: Εφόσον έχω διαπιστώσει, πιο πάνω, ότι δεν έχει αποδειχθεί η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων του άρθρου 11

(1)(α) του Νόμου και επίσης ότι δεν οφείλονται οποιαδήποτε ποσά στον Αιτητή, η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 απορρίπτεται, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων στο σύνολο της. Ως προς το ζήτημα των εξόδων, κρίνω λόγω των ιδιαζουσών συνθηκών της παρούσας υπόθεσης και με δεδομένο ότι στο παρόν Δικαστήριο το αποτέλεσμα δεν είναι ο μόνος οδηγός για την επιδίκαση των εξόδων[4], κρίνω ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα και ότι η κάθε πλευρά θα πρέπει να επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ................... Χρ. Ραγουζαίου, Π. Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Που καταχώρησε στις 18.10.2018. [2] Δηλαδή στην παράλειψη καταβολής οφειλομένων ενοικίων. "Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον [.]" [4]Βλ. KATSIANTONIS ν. FRANTZESKOU

(1981)1 CLR 566 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο