← Κύπρος

Βαφέα ν. Γεωργιάδη, Αίτηση αρ.: E209/2019, 30/9/2020

Βαφέα ν. Γεωργιάδη, Αίτηση αρ.: E209/2019, 30/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2020:15 ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E209/2019 Μεταξύ: xxx Βαφέα, από τη Λεμεσό Αιτήτριας και xxx Γεωργιάδη, από Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερ. 15.11.2019 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία 30/09/2020 Για την Αιτήτρια: κος Π. Π. Κλεοβούλου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κκ. ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Ενδιάμεση Απόφαση Η Αιτήτρια καταχώρισε στις 15.11.2019 την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Με αυτήν αξιώνει από το Δικαστήριο την έκδοση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση απαγορευτικών διαταγμάτων καθώς και απόφασης για αποζημιώσεις (ειδικές, γενικές και παραδειγματικές). Την ίδια μέρα καταχώρισε η Αιτήτρια και μονομερή αίτηση με την οποία εξασφάλισε στις 18.11.2019 την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: «Α. [.] διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στην υδροδότηση του καταστήματος επί της οδού xxx xx στην περιοχή xx xxx, στο xxx επαρχία Λεμεσού, από τη δεξαμενή ύδατος, η οποία βρίσκεται στην ταράτσα του κτηρίου εντός του οποίου στεγάζεται το Κατάστημα. Β. [.] διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως επανασυνδέσει άμεσα την υδροδότηση του ως άνω Καταστήματος από την ως άνω δεξαμενή ύδατος η οποία βρίσκεται στην ταράτσα και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η αίτηση βασίζεται «στα άρθρα 4, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 31, 32 και 42, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ 1-4, 8 και 9, στον περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ.9) άρθρο 3, όπως αυτός τροποποιήθηκε, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83, όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 4, επί του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού 1983, στον περί συμβάσεων νόμο (ΚΕΦ. 149) και ειδικότερα στα άρθρα 18, 19, 51, 53, 54, 73 καθώς και στην πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποία αναφέρει τα εξής: Είναι θέσμια ενοικιάστρια του επίδικου καταστήματος[1], το οποίο ενοικιάζει δυνάμει προφορικής συμφωνίας από το έτος 1983, από τον Καθ' ου η αίτηση. Tο μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται σε €xx.-. Στο κατάστημα διατηρεί κομμωτήριο, του οποίου ο λογαριασμός κατανάλωσης νερού παραμένει στο όνομα του Καθ' ου η αίτηση. Στο ποσό του ενοικίου συμφωνήθηκε όπως περιλαμβάνεται και η αναλογία της δικής της κατανάλωσης νερού. Κατά το Μάιο του έτους 2019, ο Καθ' ου η αίτηση απαίτησε αύξηση στο ενοίκιο και λόγω της δικής της άρνησης, αυτός εκδικητικά διέκοψε την υδροδότηση του κομμωτηρίου στις 26/10/2019, καταστρέφοντας σωλήνα στην ταράτσα του κτηρίου, όπου βρίσκεται η δεξαμενή του ύδατος. Απώλεσε έτσι η Αιτήτρια την πελατεία της ημέρας εκείνης και αφού κατάγγειλε στην Αστυνομία το γεγονός, αποκατέστησε η ίδια την υδροδότηση, μισθώνοντας υπηρεσίες υδραυλικού. Στη συνέχεια, διακόπηκε για δεύτερη φορά η υδροδότηση του κομμωτηρίου, παρά την προηγηθείσα αλληλογραφία από μέρους των συνηγόρων της. Καταγγέλθηκε εκ νέου ο Καθ' ου η αίτηση και κλήθηκε κλειδαράς προκειμένου να αλλάξει τις κλειδαριές στην ταράτσα για να της δοθεί πρόσβαση σε αυτήν. Αρνήθηκε ο Καθ' ου η αίτηση να της επιτρέψει πρόσβαση στη δεξαμενή στην ταράτσα και λόγω αυτής της συμπεριφοράς, η ίδια έχει υποβληθεί σε δαπάνες και υφίσταται ζημιές λόγω απώλειας πελατείας. Η δε ζημιά της θα αυξηθεί λόγω των επερχόμενων εορτών των Χριστουγέννων, όπου αναμένεται να εργαστεί πυρετωδώς το κομμωτήριο. Δεν θα είναι δυνατή η απόδοση δικαιοσύνης εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διότι η ζημιά της δεν θα είναι δυνατόν να αποκατασταθεί. Είναι επείγουσα η εξέταση της αίτησης, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση καμία ζημιά θα υποστεί από την έγκριση της. Ένσταση: Με την ένσταση που καταχώρισε στις 20.12.2019, ο Καθ' ου η αίτηση, παραθέτει τους κάτωθι 18 λόγους ένστασης στην αίτηση της Αιτήτριας: «Η Αίτηση δεν είναι επείγουσας φύσεως:

  1. Η Αίτηση δεν είναι επείγουσας φύσεως και η Αιτήτρια παρέλειψε και/ή απέτυχε να ικανοποιήσει τις αυστηρές προϋποθέσεις του κατεπείγοντος. Περαιτέρω, η Αιτήτρια έχει αποτύχει να παρουσιάσει οιοδήποτε βάσιμο λόγο για την καθυστέρηση. Επιπλέον, η Αιτήτρια προσπαθεί εσκεμμένα να παραπλανήσει το Δικαστήριο αποκρύβοντας και/ή μη καταδεικνύοντας πολύ ουσιαστικά πραγματικά γεγονότα που άπτονται του κατεπείγοντος της Αίτηση. Πλήρης και Ειλικρινής Αποκάλυψη:
  2. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των γεγονότων (full and frank disclοsure) που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ειδικότερα γεγονότων και εγγράφων τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή της κατά πάντα ουσιώδη χρόνο και αφορούν άμεσα την παρούσα υπόθεση.
  3. Επιπλέον, η Αιτήτρια προέβη σε εσκεμμένη και/ή δόλια απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και/ή παρουσίασε γεγονότα με παραπλανητικό και/ή ψευδή τρόπο, γεγονότα τα οποία επεκτείνονται επίσης στο στοιχείο του κατεπείγοντος.
  4. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση περιλαμβάνει ψευδείς και/ή αναληθείς και/ή ανακριβείς ισχυρισμούς και/ή παραπλανητικές δηλώσεις.
  5. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση είναι αντικανονική και/ή στερείται οποιονδήποτε έννομου ή πραγματικού περιεχομένου.
  6. Η Αιτήτρια παραπλανεί εσκεμμένα το Δικαστήριο και/ή δεν έχει αποκαλύψει ότι η συμφωνία ενοικίασης έγινε αρχικά μεταξύ της μητέρας του Καθ' ου η Αίτηση και της Αιτήτριας το 1983 και όχι μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση και της Αιτήτριας και εσκεμμένα δεν έχει αποκαλύψει ότι η υδροδότηση δεν διακόπηκε ούτε τον Οκτώβριο και/ή ούτε τον Νοέμβριο και/ή ότι αν διακόπηκε αυτή δεν διακόπηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση και/ή αν διακόπηκε, αυτή επανασυνδέθηκε αμέσως και/ή εσκεμμένα η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ότι προκάλεσε ζημιές στην πόρτα που οδηγεί στην ταράτσα της διπλανής κατοικίας με το να σπάσει τις κλειδαριές χωρίς την άδεια του Καθ' ου η Αίτηση αλλά ούτε και των κατόχων της διπλανής κατοικίας και/ή εσκεμμένα ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε ότι το ποσό των €94 καταβαλλόταν έναντι του μηναίου ενοικίου των €103 και/ή εσκεμμένα ισχυρίζεται ότι οι λογαριασμοί ύδατος περιλαμβάνονταν στο μηνιαίο καταβαλλόμενο ενοίκιο διότι δήθεν έτσι συμφώνησε με τη μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση και η Αιτήτρια προσπαθεί να δώσει αυθαίρετες δικές της ερμηνείες όσον αφορά την ερμηνεία εγγράφων και γεγονότων χωρίς προηγουμένως να θέσει αυτά στην κρίση τον Δικαστηρίου. Είναι η θέση τον Καθ' ου η Αίτηση πως η εν λόγω παραπλάνηση αποτελεί δόλο επί δικαστηρίω. Η Αίτηση δεν είναι δίκαιη και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση:
  7. Δεν έχει αποδειχθεί και/ή υποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή ότι θα συνεχίσει να υφίσταται εάν δεν παραμένουν τα εκδοθέντα διατάγματα σε ισχύ.
  8. Δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή η Αιτήτρια δεν έχει δείξει και/ή καταδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή έστω δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  9. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν είναι δίκαιη και/ή εύλογη.
  10. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει τεράστιες και/ή ανεπανόρθωτες ζημιές στον Καθ' ου η Αίτηση και/ή η συνέχιση της ισχύς τους προκαλεί τεράστιες και/ή ανεπανόρθωτες ζημιές στον Καθ' ου η Αίτηση. Οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 δεν ικανοποιούνται:
  11. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960δεν ικανοποιούνται και/ή δεν συνυπάρχουν υπό τις περιστάσεις.
  12. Η Αιτήτρια δεν έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας και/ή δεν έχει καταδείξει ότι υπάρχει καλό αγώγιμο δικαίωμα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση.
  13. Η Αίτηση της Αιτήτριας στερείται νομικού και/ή πραγματικού υπόβαθρου και/ή η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ότι υπάρχει οιαδήποτε βάση αίτησης.
  14. Δεν υπάρχει ίχνος αποδεικτικής μαρτυρίας και/ή αποδεκτής μαρτυρίας που να υποστηρίζει και/ή αποδεικνύει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας.
  15. Η Αίτηση είναι αντικανονική και αντιβαίνει προς τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή τη σχετική νομολογία.
  16. Τα αιτούμενα διατάγματα αντιβαίνουν ρητές πρόνοιες του Συντάγματος και/ή της Κυπριακής νομοθεσίας και/ή νομολογίας και είναι αντίθετες με στοιχειώδεις πρόνοιες της φυσικής δικαιοσύνης και/ή τον δημοσίου συμφέροντος. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας:
  17. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση και/ή κωλύεται από του να προωθεί την παρούσα Αίτηση.
  18. Τα εκδοθέντα Διατάγματα ήταν και/ή είναι πλέον άνευ αντικειμένου και πρέπει να ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν αφού σκοπός τους ήταν η απαγόρευση στον Καθ' ου η Αίτηση να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στην υδροδότηση του καταστήματος επί της οδού xxx xx, στην περιοχή xxx xxx στο xxx, επαρχία Λεμεσού από τη δεξαμενή ύδατος η οποία βρίσκεται στην ταράτσα του κτηρίου εντός τους οποίου στεγάζεται το εν λόγω κατάστημα και/ή η επανασύνδεση της υδροδότησης του ως άνω καταστήματος από την ως άνω δεξαμενή ύδατος η οποία βρίσκεται στην ως άνω ταράτσα». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, ιδίας ημερομηνίας, στην οποία απορρίπτει τις θέσεις της Αιτήτριας, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει τα εξής: Η Αιτήτρια παραπλανεί εσκεμμένα το Δικαστήριο, παραλείποντας να αναφέρει ότι η συμφωνία ενοικίασης του έτους 1983 συνάφθηκε μεταξύ της ιδίας και της μητέρας του και όχι με τον ίδιο. Το υποστατικό μεταβιβάστηκε με δωρεά στον ίδιο στις 19/06/2001 και έκτοτε η Αιτήτρια κατέβαλλε το ενοίκιο τον Λ.Κ.60.- σε αυτόν. Επίσης, παραλείπει να αποκαλύψει ότι η υδροδότηση δεν διακόπηκε από τον ίδιο, αλλά και αν έχει διακοπεί, αυτό έγινε από τους κατόχους της διπλανής κατοικίας. Επίσης, η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ότι έσπασε τις κλειδαριές στην πόρτα που οδηγεί στην ταράτσα της διπλανής κατοικίας, χωρίς άδεια, προκαλώντας έτσι ζημιές. Ο ίδιος ζήτησε επανειλημμένα την εγκατάσταση ξεχωριστού μετρητή νερού στο κομμωτήριο, αλλά η Αιτήτρια αρνείτο να συνεργαστεί, λόγω του ότι η αναλογία της στην κατανάλωση ύδατος είναι πλέον τόσο ψηλή ώστε να ξεπερνά το μηνιαίο ενοίκιο που η Αιτήτρια καταβάλλει. Το ενοίκιο προέκυψε από τη μετατροπή κατά το έτος 2008 του ποσού των ΛΚxx.- σε ευρώ. Ωστόσο, η ορθή ισοτιμία, ήταν και είναι €xx.- και όχι €xx.- που αυτή καταβάλλει. Παρ' όλα αυτά, ως ένδειξη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο της Αιτήτριας, δεν προέβη σε αίτημα αύξησης του ενοικίου. Ουδέποτε πίεσε την Αιτήτρια να αυξήσει το ενοίκιο και ούτε της φέρθηκε εκδικητικά, κάτι το οποίο προκύπτει και από το γεγονός ότι για 18 και πλέον χρόνια, λάμβανε το ίδιο ενοίκιο, χωρίς να της προξενήσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Το προσχέδιο ενοικιαστηρίου εγγράφου που η Αιτήτρια παρουσιάζει, αποτελεί μόνο πρόταση για αύξηση του ενοικίου. Το γεγονός ότι ο ίδιος εισηγήθηκε την υπογραφή του εγγράφου, δεν συνεπάγεται ότι αυτός διέκοψε την υδροδότηση του κομμωτηρίου για να πετύχει αύξηση στο ενοίκιο. Αρνείται ότι έχει επέμβει στην υδροδότηση ή στη λειτουργία του κομμωτηρίου ή ότι εμπόδισε την πρόσβαση της Αιτήτριας στην ταράτσα του κτηρίου. Από το 2016, στην κατοικία από την οποία υδροδοτείται το κομμωτήριο, διαμένουν ο γιός του μαζί με την αρραβωνιαστικιά του. Αυτοί ανέλαβαν την κατοχή της κατοικίας και όλα της τα έξοδα, με αποτέλεσμα να πληρώνουν και το λογαριασμό ύδατος της Αιτήτριας. Ζήτησαν επανειλημμένα την εγκατάσταση χωριστού μετρητή, πράγμα που η Αιτήτρια αρνείτο και διαφωνούσαν διαρκώς με την Αιτήτρια για το ψηλό κόστος των λογαριασμών. Ισχυριζόμενη η Αιτήτρια ότι οι λογαριασμοί ύδατος περιλαμβάνονται στο μηνιαίο ενοίκιο, αρνείται μέχρι και σήμερα να καταβάλει ποσοστό στους εν λόγω λογαριασμούς. Οι κάτοχοι της οικίας, καμία συμβατική σχέση έχουν με την Αιτήτρια και παρ' όλα αυτά υφίστανται οικονομική ζημιά, λόγω των πιο πάνω. Η σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα, είναι μέρος της κατοικίας που περιγράφεται πιο πάνω και στην οποία η Αιτήτρια, ουδέποτε είχε πρόσβαση και ούτε ζήτησε να έχει πρόσβαση. Αυτή παράνομα και αντικανονικά έσπασε την κλειδαριά της πόρτας που οδηγεί στην ταράτσα και προκάλεσε ζημιά στη δεξαμενή. Λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας ζητήθηκαν από τον ίδιο οι υπηρεσίες κλειδαρά και υδραυλικού. Δεν δικαιολογείται το κριτήριο του κατεπείγοντος, διότι: Α. Ενώ η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι επείγουσας φύσεως, αυτή ανέμενε την πάροδο 21 ημερών για να αποταθεί στο Δικαστήριο. Β. Τα εκδοθέντα διατάγματα είναι πλέον χωρίς αντικείμενο, αφού η υδροδότηση στο κομμωτήριο γίνεται κανονικά. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Αιτήτριας Μετά την εξασφάλιση σχετικής άδειας, η Αιτήτρια καταχώρησε στις 3.7.2020, συμπληρωματική ένορκη δήλωση, όπου αναφέρει τα εξής: Μετά την επίδοση του επίδικου διατάγματος ο Καθ' ου η αίτηση συμμορφώθηκε και επανασύνδεσε την υδροδότηση του μισθίου η οποία δεν έχει έκτοτε διακοπεί. Η διακοπή της υδροδότησης προκάλεσε στην ίδια ζημιά αφού πέραν της ακύρωσης αρκετών ραντεβού στο κομμωτήριο, πολλές πελάτισσες της αναζήτησαν εξυπηρέτηση σε άλλα κομμωτήρια και έτσι έχει χάσει πελατεία, με ανυπολόγιστη ζημιά. Η προφορική συμφωνία ενοικίασης του 1983 έγινε στο οικογενειακό σπίτι του Καθ' ου η αίτηση μεταξύ των διαδίκων, στην παρουσία των δυο γονέων του Καθ' ου η αίτηση, χωρίς να τεθεί τότε θέμα ιδιοκτησίας του μισθίου. Το ενοίκιο παραλαμβανόταν κάποτε από τον ίδιο τον Καθ' ου η αίτηση και άλλοτε από τον πατέρα ή τη μητέρα του. Από το 2008, μόνο ο Καθ' ου η αίτηση εισπράττει τα ενοίκια και διαχειρίζεται τα ζητήματα της ενοικίασης. Παρά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι η υδροδότηση του κομμωτηρίου διακόπηκε από τρίτα πρόσωπα, εντούτοις η επανασύνδεση έγινε από τον ίδιο. Από το έτος 1983, η ίδια είχε ελεύθερη πρόσβαση στην ταράτσα όπου τοποθέτησε και το κομπρεσέρ του κλιματιστικού, το οποίο συντηρείτο ετησίως, από ειδικό. Τον Οκτώβριο του 2019 μετά την απαίτηση για αύξηση ενοικίου, ο Καθ' ου η αίτηση αποσύνδεσε το σωλήνα του ντεπόζιτου και τον Νοέμβριο άλλαξε τις κλειδαριές των θυρών που οδηγούν στην ταράτσα (τεκμήριο 3), με σκοπό να την εμποδίσει από το να επανασυνδέσει την υδροδότηση του κομμωτηρίου, όταν θα επιχειρούσε ο ίδιος την δεύτερη διακοπή. Έτσι μετά την αντικατάσταση της κλειδαριάς (στις 2.11.2019) ο Καθ' ου η αίτηση προχώρησε για δεύτερη φορά. στην διακοπή της υδροδότησης (με την αποσύνδεση του σωλήνα νερού στις 13.11.19). Αποτελούν ψέματα οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση ότι η ίδια προκάλεσε ζημιές στην πόρτα που οδηγεί στην ταράτσα και ότι η υδροδότηση αποκαταστάθηκε αμέσως από τον ίδιο, αφού από τις 13 Νοεμβρίου όπου διακόπηκε η υδροδότηση για δεύτερη φορά μέχρι τις 19 Νοεμβρίου (που είναι ημερομηνία του τεκμηρίου 4) είχαν παρέλθει εφτά μέρες. Ψευδής είναι και ισχυρισμός ότι η κατανάλωση νερού στο κομμωτήριο ανέρχεται σε €150 - €200, (αφού ο μετρητής είναι κοινός με άλλο υποστατικό) και ότι ο Καθ' ου η αίτηση ζήτησε να τοποθετήσει ξεχωριστό μετρητή νερού στο μίσθιο. Η ίδια αποδέχεται την εγκατάσταση χωριστού μετρητή νερού. Η καθυστέρηση των 21 ημερών, που ο Καθ' ου η αίτηση επικαλείται ότι παρουσιάζεται στην λήψη μέτρων από την ίδια, οφείλεται στο γεγονός ότι μετά την δεύτερη διακοπή νερού, η Αιτήτρια αποτάθηκε στην αστυνομία και ακολούθως για νομική συμβουλή, όπου της έγινε εισήγηση για προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης, οπότε στάλθηκε η επιστολή που παρουσιάστηκε ως τεκμήριο Β, στην αρχική της ένορκη δήλωση. Το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να καταστεί απόλυτο, διότι αποτρέπει τον Καθ' ου η αίτηση από την επανάληψη της παρανομίας του και προστατεύει με αυτό τον τρόπο την ίδια. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Κεφ.6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Η ύπαρξη της ενοικίασης γίνεται παραδεκτή από τον Καθ' ου η αίτηση, με τον ισχυρισμό όμως ότι αυτή συνάφθηκε με την προηγούμενη ιδιοκτήτρια, (μητέρα του) και όχι με τον ίδιο. Είναι φανερό από την αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά: · Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου στο οποίο περιλαμβάνεται το μίσθιο, · Η επίδικη ενοικίαση δημιουργήθηκε με την σύναψη προφορικής συμφωνίας, περί το έτος 1983. · η Αιτήτρια κατέχει το μίσθιο με την ιδιότητα της θέσμιας ενοικιάστριας του και ασκεί σε αυτό επιχείρηση κομμωτηρίου. · το κομμωτήριο υδροδοτείται από δεξαμενή στην ταράτσα του μισθίου, · Το μίσθιο εμπίπτει στην δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου (έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.1999, ενώ την 31.12.1999 προσφερόταν προς ενοικίαση και βρίσκεται εντός ελεγχόμενης από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο περιοχής). Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: · Το κατά πόσον υπάρχει από μέρους του Καθ' ου η αίτηση παράβαση των υποχρεώσεών του προς την Αιτήτρια. · Εάν ο Καθ' ων η αίτηση έχει προβεί στις ενέργειες που περιγράφονται πιο πάνω (διακοπή της υδροδότησης του μισθίου κτλ.) · Το κατά πόσον έχει προκληθεί πραγματική ζημιά στην Αιτήτρια. Σύμφωνα με τη νομολογία [βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου (πιο πάνω)]: «Αν υπάρχει διάσταση πάνω στα γεγονότα μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4, ο διάδικος που έχει το βάρος της απόδειξης πρέπει να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται - (βλ., μεταξύ άλλων, Stylianou v. Stylianou, (ανωτέρω), σελ. 527.)». Διαδικασία: Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση και εφόσον δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες, οι δύο πλευρές αγόρευσαν γραπτώς, προς υποστήριξη των θέσεων τους. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, "στα άρθρα 4, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 31, 32 και 42 .". Σύμφωνα με το άρθρο 4
(1)του Κεφ.6, το Δικαστήριο "δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιασδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, να προξενηθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. [.]". Διαπιστώνω επίσης ότι έχει κριθεί από τη νομολογία πως "το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248)."[2] Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζει ο Καθ' ου η αίτηση ότι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στην Αιτήτρια η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι uberrima fides και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.) Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς της Αιτήτριας παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση:
  1. Η σύναψη της προφορικής συμφωνίας ενοικίασης κατά το έτος 1983, έγινε με την ιδιοκτήτρια τότε μητέρα του Καθ' ου η αίτηση.
  2. Η Αιτήτρια έχει προβεί σε παράνομη επέμβαση στο μίσθιο
  3. Η υδροδότηση δεν διακόπηκε καθόλου και αν διακόπηκε αυτή δεν διακόπηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση και/ή αν διακόπηκε, αυτή επανασυνδέθηκε αμέσως
  4. Εσκεμμένα ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι δεν γνώριζε ότι το ποσό των €94 καταβαλλόταν έναντι του μηναίου ενοικίου των €103 και ότι οι λογαριασμοί ύδατος περιλαμβάνονταν στο μηνιαίο καταβαλλόμενο ενοίκιο "διότι δήθεν έτσι συμφώνησε με τη μητέρα του Καθ' ου η Αίτηση". Το γεγονός ότι οι δυο πλευρές, διαφωνούν ως προς τη συνδρομή των πιο πάνω γεγονότων, δεν καθιστά μεμπτή τη συμπεριφορά της Αιτήτριας. Δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό του ζητήματος, αφού είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland, πιο πάνω). Προϋποθέσεις έκδοσης: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263).
  1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[3]. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, εφόσον η Αιτήτρια επικαλείται την ιδιότητα της ως θέσμια ενοικιάστρια του μισθίου το οποίο αποτελεί το επαγγελματικό της υποστατικό και την απώλεια της ειρηνικής του απόλαυσης, λόγω ενεργειών του Καθ' ου η αίτηση, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση και επομένως ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Διατήρηση ή ανατροπή του status quo ante: Στην απόφαση Κούνουνα ν. C & A SIMONOS LTD,
(2002)1 ΑΑΔ 1361, γίνεται και αναφορά στο ζήτημα της διατήρησης του status quo, που αποτελεί το ζητούμενο κατά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Λέχθηκαν τα εξής στην απόφαση Κούνουνα: "Ο σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποία προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, εκκρεμούσης της ακρόασης και της εκδίκασης της αγωγής (Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 C.L.R. 578)." (Δική μου υπογράμμιση). Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή,
(2000)1 ΑΑΔ
  1. Στην παρούσα αίτηση, η κατάσταση η οποία επιδιώκεται να διατηρηθεί με την επικύρωση του προσωρινού διατάγματος, είναι η συνέχιση από μέρους της Αιτήτριας της χρήσης του χώρου που κατέχει ως θέσμια ενοικιάστρια, ως προηγούμενα έπραττε.
  2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι, προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας. Αν η Αιτήτρια είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, 23 Μαρτίου 2017: "Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»" Tο Δικαστήριο, επομένως, στην παρούσα περίπτωση καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτή να έχει, δυνάμει των όρων της θέσμιας ενοικίασης, δικαίωμα στις αξιώσεις της, στην κυρίως Αίτηση. Αναφέρομαι ειδικά (αλλά όχι περιοριστικά) στις απαιτήσεις υπό: Β.1 (απαγορευτικά διατάγματα - απαγόρευση επέμβασης του Καθ' ου η αίτηση στη λειτουργία του κομμωτηρίου, στην υδροδότηση του και στην ελεύθερη πρόσβαση της Αιτήτριας στην ταράτσα του κομμωτηρίου), Β. 2 (προστακτικό διάταγμα εγκατάστασης χωριστού μετρητή νερού το όνομα της Αιτήτριας), Β. 3, 4 (απόφαση για ειδικές ζημιές και παραδειγματικές αποζημιώσεις). Όσον αφορά την θέσμια ενοικίαση, έχει αναγνωριστεί ότι ο θέσμιος ενοικιαστής έχει το δικαίωμα του "αμετακίνητου". Στην υπόθεση In Re Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365 λέχθηκαν τα εξής: "H θέσμια ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα - (Dudley and District Benefit Building Society v. Emerson [1949] Ch. 707, Marcroft Wagons v. Smith [1951] 2 All E.R. 271)." Περαιτέρω, παραθέτω και υιοθετώ το πιο κάτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.2014, όπου η αδελφή Δικαστής Λ. Σ. Καμμίτση έχει εξετάσει σε βάθος το ζήτημα της "ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου", παραπέμποντας στις σχετικές αυθεντίες. "το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. [.] Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα 'Breach of covenant for quite enjoyment'. Παραθέτω το απόσπασμα: «The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact." Ακόμα και πράξεις που λαμβάνουν χώραν εκτός του μισθίου, μπορεί να θεωρηθούν ότι συνιστούν παραβίαση του όρου της ειρηνικής απόλαυσης. Βλέπετε παράγραφος 329 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω: «An act may be a breach of the covenant for quiet enjoyment notwithstanding that it is done off the premises. Even at the time when actual physical interference with the demised premises was considered to be an essential element of any breach of the covenant, an act done off the premises could be a breach if it caused physical interference with the demised premises; for example ...where the landlord erected scaffolding in front of the door and windows of a demised shop in such a way as to interfere with the tenant's trade [Owen v. Gadd
(1956)2 All ER 28]. If however, the disturbance is due to an act done off the premises, there is no breach of covenant unless it was either foreseen in fact, or ought by reasonable care to have been foreseen, that the interruption would follow as a consequence of the act.»" Στην παρούσα περίπτωση, αφού η Αιτήτρια είναι θέσμια ενοικιάστρια και το μίσθιο, είναι "ενοικιοστασιακό", τότε ενεργοποιείται και η προστασία του αγαθού της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου. Βρίσκω έτσι ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως σοβαρή πιθανότητα (πέραν από απλή πιθανολόγηση), η Αιτήτρια να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες της. 3. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά της Αιτήτριας. Με δεδομένη την παραδοχή του Καθ' ου η αίτηση ότι στο μίσθιο στεγάζει η Αιτήτρια επιχείρηση κομμωτηρίου, βρίσκω ότι είναι ορατός ο κίνδυνος διατάραξης των επαγγελματικών δραστηριοτήτων της Αιτήτριας από τυχούσες διακοπές στην υδροδότηση του, οι οποίες δυνατόν να προκαλέσουν ουσιαστική βλάβη στην πελατεία της, με τελικό επηρεασμό του κύκλου των εργασιών της. Στην απόφαση ZENA COMPANY LTD ν. DEMENIAN CATERING LTD
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, όπου εξετάστηκε η προϋπόθεση της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, λέχθηκε ότι: "Σημασία είχε να διατηρηθεί το status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής." H διατήρηση του status quo ante είναι και στην παρούσα περίπτωση σημαντική. Κρίνω επομένως, ότι ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Στη βάση όλων των πιο πάνω στοιχείων και ευρημάτων, βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για παραμονή του διατάγματος σε ισχύ. Δεν προβάλλεται οποιαδήποτε ουσιαστική βλάβη στον Καθ' ου η αίτηση από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια έχει προβεί σε παράνομη επέμβαση στο μίσθιο δεν ανατρέπει την διαπίστωση μου αυτή. Με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της προτέρας κατάστασης (status quo ante) και της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Κατάληξη: Για τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 18.11.2019 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας αίτησης υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Κατάστημα στην οδό XXXXX 26Α, περιοχή Αγ. Σπυρίδωνα στο Ζακάκι, στην Επαρχία Λεμεσού. [2] Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita - Aluminium Co Limited και Άλλων
(2002)1 ΑΑΔ 2015. [3] Οι αιτούμενες θεραπείες καταγράφονται στη σελίδα 1 πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.