← Κύπρος

ΚΑΝΙΚΑ INVESTMENTS LTD ν. DAKA EMBROIDERIES RETAIL LTD, Αρ. Αίτησης: Ε173/2010, 30/10/2020

ΚΑΝΙΚΑ INVESTMENTS LTD ν. DAKA EMBROIDERIES RETAIL LTD, Αρ. Αίτησης: Ε173/2010, 30/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2020:21 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ Τμήμα Λεμεσού Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε173/2010 Μεταξύ: ΚΑΝΙΚΑ INVESTMENTS LTD, από την Λεμεσό Αιτητές - και - DAKA EMBROIDERIES RETAIL LTD, από την Λεμεσό Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 22.12.2017 Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Κ. Γρηγορίου για κκ. PHC TSANGARIDES LLC Για Καθ' ων η αίτηση: κος Ν. Θρασυβούλου για κκ. Νικόλας Θρασυβούλου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αναδρομή στο ιστορικό της παρούσας αίτησης είναι απαραίτητη για την καλύτερη κατανόηση της απόφασης. Οι διάδικοι συνδέονται με ενοικιαστική σχέση, όπου οι Αιτητές υπό την ιδιότητα των ιδιοκτητών του επίδικου ακινήτου, καταχώρησαν σε βάρος των ενοικιαστών, Καθ' ων η αίτηση, στις 12.10.2010, την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Με αυτήν οι Αιτητές, ζητούσαν την έκδοση σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση διαταγμάτων ανάκτησης κατοχής και κατεδάφισης παράνομων προσθηκομετατροπών, καθώς και αποζημιώσεις για τις δαπάνες που σχετίζονταν με την απομάκρυνση των παράνομων προσθηκομετατροπών επί των επίδικων καταστημάτων. Τελικά, η Αίτηση συμβιβάστηκε εξωδίκως και στις 28.6.2013, εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση, η οποία περιλάμβανε προστακτικό διάταγμα (το οποίο θα αναφέρεται ως "το διάταγμα"), ως εξής: "

  1. [.] εκδίδεται διάταγμα με το διατάζονται οι Καθ' ων η αίτηση και/ή οι εξαρτώμενοι τους και/ή οι υπηρέτες και/ή οι αντιπρόσωποι τους, όπως αφαιρέσουν οποιεσδήποτε παράνομες προσθήκες και/ή επεκτάσεις στις οποίες έχουν προβεί επί των αναφερόμενων καταστημάτων και να απομακρύνουν οποιαδήποτε αντικείμενα, εμπορεύματα ή πράγματα έχουν τοποθετηθεί στα αναφερόμενα καταστήματα και εις τους πέριξ χώρους και συγκεκριμένα να απομακρύνουν τις παράνομες επέκτασης που εκτείνονται πέρα από το, σημειωμένο με κόκκινο χρώμα, κέλυφος του υφιστάμενου κτιρίου και δεικνύονται με παράλληλες διακεκομμένες γαλάζιες γραμμές και σημειώνονται με σημείο (Α) στο σχέδιο.
  2. Η εκτέλεση του εκδοθέντος διατάγματος αναστέλλεται μέχρι τις 30/9/2014." Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, στις 22.12.2017, με την οποία ζητείται η έκδοση: "
  3. Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ' ων η αίτηση και/ή ο Διευθυντής τους xxx xxxx και/ή οι αξιωματούχοι τους δείξουν λόγο γιατί να μην τιμωρηθούν για παράβαση και/ή παρακοή του διατάγματος του δικαστηρίου ημερομηνίας 28/06/2013 το οποίο εκδόθηκε στη πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση.
  4. Διαταγής επιβολής φυλάκισης για περίοδο μέχρι 12 μηνών και/ή μέχρι πλήρους συμμορφώσεως με το διάταγμα ημερομηνίας 28/06/2013 ή και επιβολή προστίμου εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και/ή του Διευθυντή τους XXXXX Βραχίμη για τη μη συμμόρφωσή τους με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28/06/2013 πιστόν αντίγραφο του οποίου επεδόθηκε την 16/10/2013 στην Καθ' ων η Αίτηση διαμέσου του Διευθυντή της.
  5. Διατάγματος μεσεγγύησης και/ή κατάσχεσης (SEQUESTRATION AND/OR ATTACHMENT) της περιουσίας των Καθ' ών η αίτηση και/ή του Διευθυντή τους μέχρι συμμορφωθούν προς την διαταγή και/ή απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού - Πάφου." Η παρούσα αίτηση βασίζεται "επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρο 42, στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό Καν. 11(α), και επί των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.40, Θ1 και Θ12, Δ.48, Θ1, 2, 3, 8 και 9 Δ.42Α, στα άρθρα 20 και 21 του Περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμος Κεφ. 96 και στην εν γένει πρακτική και εξουσία του Δικαστηρίου και τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ρ. O., από τη Λεμεσό, η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι: Είναι σύμβουλος των Αιτητών, εξουσιοδοτημένη αντιπρόσωπος αυτών και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική γνώση. Το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε στις 28.6.2013 το διάταγμα, το οποίο επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση, μέσω του διευθυντή τους (Καθ' ου 2 στην παρούσα αίτηση), στις 16 Οκτωβρίου
  6. Παρά την προθεσμία που είχε τεθεί στο διάταγμα, με το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν να είχαν συμμορφωθεί μέχρι τις 30.9.2014, αυτοί αρνούνται και παραλείπουν να το πράξουν. Υπεύθυνος για την καταφρόνηση του διατάγματος είναι ο Καθ' ου η αίτηση 2, μοναδικός διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, ο οποίος αποφασίζει και ελέγχει πλήρως την εταιρεία αυτή. Οι Καθ' ων η αίτηση συνεχίζουν να χρησιμοποιούν και να εκμεταλλεύονται τις παράνομες επεμβάσεις, προεκτάσεις και αλλαγές στα επίδικα καταστήματα και δεν τα έχουν επαναφέρει στην προτέρα τους κατάσταση. Τον Ιούνιο του 2016, η ίδια επισκέφθηκε τα επίδικα καταστήματα, όπου διαπίστωσε ότι δεν έχουν κατεδαφιστεί οι παράνομες επεκτάσεις και προσθήκες και έλαβε φωτογραφίες των καταστημάτων. Επισκέφτηκε τα καταστήματα ξανά, λίγες μέρες πριν την υπογραφή της ένορκης δήλωσης όπου διαπίστωσε ότι η κατάσταση παρέμενε η ίδια, ως οι φωτογραφίες που παρουσίασε. Εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και του διευθυντή τους είχε καταχωρηθεί και ιδιωτική ποινική υπόθεση στις 14.11.2014, με αριθμό XXXXX/2014, για παρακοή του διατάγματος. Στην υπόθεση εκείνη, το Δικαστήριο αθώωσε τους κατηγορούμενους, για τυπικούς και διαδικαστικούς λόγους. Ζήτα η ενόρκως δηλούσα από το Δικαστήριο, να εγκρίνει την παρούσα αίτηση επειδή οι Καθ' ων η αίτηση και τα πρόσωπα που τους ελέγχουν παράκουσαν και εξακολουθούν να παρακούνε το διάταγμα, με πρόθεση να περιφρονήσουν το Δικαστήριο. Οι Καθ' ων η αίτηση και ο διευθυντής τους δεν εμποδίζονται από την εκτέλεση του διατάγματος και η συμπεριφορά τους δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου υπέρ των Αιτητών. Εντάσεις Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση καταχώρησε, στις 2.5.2018, δυο πανομοιότυπες ειδοποιήσεις περί προθέσεως ενστάσεως (μια από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 και εκ μέρους του διευθυντή τους), προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης:
  7. Η αίτηση παρακοής των KYTHNOS INVESTMENTS LTD / Αιτητών («Αιτητές) είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή κατά παράβαση της σχετικής Νομολογίας γιατί μεταξύ άλλων η διατύπωση του αιτητικού (κατηγοριών) γίνεται ανεπίτρεπτα κατά τρόπο ασαφή και/ή διαζευκτικά και/ή δεν προσδιορίζονται επακριβώς οι ισχυριζόμενες από τους DAKA EMBROIDERIES RETAIL LTD / Καθ' ων η Αίτηση («Καθ' ων η Αίτηση») παραβιάσεις και/ή παραλείψεις της απόφασης / διατάγματος («διάταγμα») ημερομηνίας 28/06/
  9. Δεν έχει υπάρξει προσωπική επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 28/6/2013 στον Καθ' ου η Αίτηση.[1]
  10. Το λεκτικό του διατάγματος ημερομηνίας 28/06/13 δεν είναι ούτε σαφές ούτε καθαρό.
  11. Δεν τηρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  13. Δεν τηρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις της Διάταξης 42Α των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών.
  14. Ελλείπει τόσο η αντικειμενική (actus reus) όσο και η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) του αδικήματος της παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου.
  15. Ελλείπει το αναγκαίο πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων.
  16. Η προώθηση της παρούσας αίτησης από τους Αιτητές είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλή και αποβλέπει στην άσκηση αθέμιτης πίεσης στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court).
  17. Οι Αιτητές εμποδίζονται και/ή δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την αίτηση παρακοής ημερομηνίας 22/12/
  19. Η αίτηση παρακοής των Αιτητών είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις δυο πανομοιότυπες ειδοποιήσεις ένστασης, ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, Θ. Β, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Αιτητών, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης υποστηρίζει περαιτέρω ότι η ένορκη δήλωση της Ρ.Ο. περιέχει εικασίες και αοριστίες ώστε η μαρτυρία της να καθίσταται ακροσφαλής και να μην μπορεί να οδηγήσει στην ικανοποίηση του αιτήματος των Αιτητών. Το διάταγμα ημερομηνίας 28.6.2013 δεν έχει επιδοθεί προσωπικά στον ίδιο και δεν υπήρξε από μέρους των Καθ' ων η αίτηση καταφρόνηση ή ηθελημένη ανυπακοή ή πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος. Ακροαματική διαδικασία Στην πορεία της αίτησης αυτής, απεβίωσε ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση και οι Αιτητές εκδήλωσαν την πρόθεση να αποσύρουν την αίτηση. Τότε διαφώνησαν οι διάδικοι αναφορικά με το ζήτημα των εξόδων. Οι μεν Καθ' ων η αίτηση ζητούσαν την επιδίκαση των εξόδων υπέρ τους, ενώ οι Αιτητές δεν συμφωνούσαν καθότι (όπως υποστήριζαν) η απόσυρση ήταν επακόλουθο του θανάτου του διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, για τον οποίο και δεν ευθύνονταν. Εφόσον οι διάδικοι δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε συμφωνία ως προς το ζήτημα των εξόδων, η αίτηση δεν αποσύρθηκε και οδηγήθηκε σε ακρόαση. Στην έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, κατατέθηκε η κάτωθι δήλωση, ως παραδεκτό γεγονός: "η νομική υπόσταση και η ισχύς της Καθ' ης η αίτηση, δεν μεταβλήθηκαν καθόλου κατά τον ουσιώδη χρόνο (δηλαδή από την έκδοση του διατάγματος μέχρι σήμερα). Ακολούθως, κατέθεσε προφορικά η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση, Ρ.Ο., η οποία αναφέρθηκε στα εξής ζητήματα: Προφορική μαρτυρία Ρ. Ο. Στην διάρκεια της προφορικής της κατάθεσης, η μάρτυρας αναγνώρισε την ένορκη δήλωση της, που συνοδεύει την παρούσα αίτηση και την υιοθέτησε. Ανέφερε επίσης τα ακόλουθα: Επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο την προηγούμενη μέρα, όπου διαπίστωσε ότι η κατάσταση του παρέμεινε αναλλοίωτη. Δεν έλαβαν η Καθ' ων η αίτηση υπόψη τους το διάταγμα. Όφειλαν να είχαν αφαιρέσει τα γυαλιά που τοποθέτησαν σε αυτό. Αντεξεταζόμενη, αναφέρθηκε στην εξουσιοδότηση της, από τους Αιτητές υποστηρίζοντας ότι αυτή υπήρχε ανέκαθεν, αλλά όχι πάντα σε γραπτή μορφή. Στις 24/7/2014 είχε εξουσιοδότηση από τους Αιτητές την οποία υπογράφουν τόσο οι Αιτητές όσο και η εταιρεία Kythnos που είναι θυγατρική της Helmond. Συμφώνησε ότι η εταιρεία Helmond Enterprises έχει από το 2014 τους ίδιους Διευθυντές, με αυτούς της εταιρείας Chelco και ότι το Δ.Σ. της Chelco είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό της Helmond, ενώ παράλληλα, η Chelco είναι επίσης Γραμματέας των Καθ' ων η αίτηση. Διαφώνησε όμως η μάρτυρας με την υποβολή ότι, ενόσω οι Αξιωματούχοι της Helmond κατέχουν την ίδια θέση στο Γραμματέα της Καθ' ης η αίτηση δεν θα ήταν δυνατό να εξουσιοδοτήσουν την παρούσα διαδικασία. Αναφέρθηκε ακολούθως στα καθήκοντα της ως Σύμβουλος στην εταιρεία Kythnos. Διαφώνησε επίσης με την υποβολή ότι δεν υπάρχουν παράνομες κατασκευές στα επίδικα καταστήματα, υποστηρίζοντας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ηθελημένα κατέχουν χώρο παράνομα. Δεν καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση από τον αρμόδιο Δήμο εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για τις παράνομες κατασκευές διότι δρομολόγησαν την σχετική διαδικασία οι ίδιοι οι Αιτητές. Τις άδειες οικοδομής τις έχει δει η ίδια, χωρίς να θυμάται ακριβή ημερομηνία (ίσως το 2010, 2012). Η παράβαση του διατάγματος είναι εξόφθαλμη και δημιουργεί ασχήμια στο χώρο. Αγορεύσεις: Οι αγορεύσεις των δύο συνηγόρων κατατέθηκαν γραπτώς και σε αυτές θα αναφερθώ πιο κάτω, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο. Νομική Πτυχή: Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου περιέχει το ουσιαστικό Δίκαιο για τις αιτήσεις παρακοής και σε αυτό προνοούνται τα εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ΄ αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιοασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφή αποζημιώσεως ως το δικαστήριο δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Ακόμα, το άρθρο 162 του Συντάγματος προνοεί τα ακόλουθα: «Tο Aνώτατον Δικαστήριον κέκτηται δικαιοδοσίαν να επιβάλλη ποινάς ένεκεν περιφρονήσεως του Δικαστηρίου τούτου και πάν έτερον δικαστήριον της Δημοκρατίας, περιλαμβανομένων και των κατά το άρθρον 160 ιδρυομένων υπό κοινοτικού νόμου τοιούτων, έχει εξουσίαν να διατάσση την φυλάκισιν οιουδήποτε προσώπου μη υπακούοντος εις απόφασιν ή διαταγήν αυτού μέχρι της συμμορφώσεως αυτού προς την απόφασιν ή διαταγήν ταύτην, εν πάση όμως περιπτώσει η φυλάκισις δεν δύναται να υπερβή τους δώδεκα μήνας. Παρά τας διατάξεις του άρθρου 90 νόμος ή κοινοτικός νόμος, αναλόγως της περιπτώσεως, δύναται να χορηγήση δικαιοδοσίαν επιβολής ποινής δια περιφρόνησιν του δικαστηρίου». Οι δε πρόνοιες της Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας συνιστούν τις Δικονομικές Διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν.14/
  20. «
  21. Όπου οιονδήποτε Διάταγμα εξεδόθη υπό οιουδήποτε Δικαστηρίου και δίδει οδηγίες να γίνει κάτι ή απαγορεύει να γίνει κάτι, θα πρέπει να οπισθογραφηθεί από τον Πρωτοκολλητή στο αντίγραφο που θα επιδοθεί στο πρόσωπο από το οποίο ζητείται να υπακούσει σε αυτό με μία σημείωση ως εξής: - Εάν εσείς ο κατονομαζόμενος Α.Β. παραλείψετε να υπακούσετε στο Διάταγμα αυτό εντός του χρόνου που καθορίζεται σε αυτό, θα υπόκεισθε σε σύλληψη (προσαγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου) και η περιουσία σας σε κατάσχεση.
  22. Επίσημο αντίγραφο Διατάγματος θα πρέπει να επιδοθεί στο πρόσωπο που καθορίζει το Διάταγμα. Η επίδοση πρέπει, εκτός αν άλλες οδηγίες δίδονται από το Δικαστήριο ή Δικαστή, να είναι προσωπική. [.]
  23. Αν ο καθ' ου η αίτηση δεν αποδείξει ικανοποιητική δικαιολογία για την μη παρουσία του κατά την ορισθείσα ημερομηνία της κλήσεως ή αν παρουσιαστεί και δεν δείξει καλή βάση που να ικανοποιήσει το Δικαστήριο γιατί να μη τιμωρηθεί για ανυπακοή, το Δικαστήριο μπορεί να τον καταδικάσει σε τέτοιο πρόστιμο ή σε φυλάκιση για τέτοιο χρόνο που το Δικαστήριο θα διατάξει .» Το ζήτημα της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος της παρακοής σχολιάζεται στην απόφαση Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margita Μιχαηλίδου Poliakova

(2011)1 ΑΑΔ 356, λέχθηκαν τα εξής: "Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού
(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «.. για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου.» Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ' ου, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του. (δέστε Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No. 2)
(1897)Sol Jo 225 και Borrie & Lowe 2η έκδ. σελ. 400-1)". Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 42 του Ν.14/60 επιτρέπεται μόνο εφόσον τηρηθούν αυστηρά οι πρόνοιες της Δ.42Α (βλ. Photiou v. Hadjiforados
(1988)1 C.L.R.384). Περαιτέρω, ο οιονεί ποινικός χαρακτήρας των αιτήσεων αυτής της φύσεως, έχει τονιστεί από τη νομολογία και στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ.309, όπου τονίζεται και το γεγονός ότι η πρόθεση αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της καταφρόνησης: «Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και το μανδύα της Πολιτικής Δικαιοδοσίας που την περιβάλει, το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή Διατάγματος του Δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια η Αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους Κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris & Another v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R.287 για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος του Δικαστηρίου.» (Δική μου υπογράμμιση) Προκύπτει από όλες τις πιο πάνω αναφορές, ότι για να αποδειχθεί το αδίκημα της αστικής καταφρόνησης, θα πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Η έκδοση του διατάγματος με σαφείς οδηγίες ή απαγορεύσεις, (β) Η οπισθογράφηση του διατάγματος, (γ) Η προσωπική επίδοση του διατάγματος και της αίτησης παρακοής. (ε) Η απόδειξη τόσο της αντικειμενικής όσο και της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος. Η έκδοση και οπισθογράφηση του διατάγματος ημερομηνίας 28.6.2013 δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως δεν έχει αμφισβητηθεί η επίδοση της παρούσας αίτησης. Επομένως, συντρέχουν αυτές οι προϋποθέσεις. Επίδοση του διατάγματος Στη παρούσα διαδικασία, προβάλλεται ως λόγος ένστασης ο ισχυρισμός ότι το διάταγμα δεν επιδόθηκε στον διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση και αντίστοιχος ισχυρισμός υπάρχει στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 ημερ. 2.5.2018 Οι Αιτητές έχουν μεν επισυνάψει στην αίτηση αντίγραφο της ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη, [όπου αυτός αναφέρει ότι έχει επιδώσει το επίδικο διάταγμα στον διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση (XXXXX Βραχίμη) προσωπικά], αλλά καμία περαιτέρω μαρτυρία προσκόμισαν μετά την καταχώρηση της ένστασης και την αμφισβήτηση της επίδοσης, παρά το γεγονός ότι το βάρος απόδειξης της Αίτησης βρίσκεται στους δικούς τους ώμους[2] (βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά, πιο πάνω). Ως εκ τούτου, η προσωπική επίδοση στον Διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 28.6.2013, δεν έχει αποδειχθεί. Αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος Αποτελεί θέση των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι ένοχοι της ηθελημένης παρακοής του επίδικου διατάγματος, διότι διατηρούν ακόμα την κατοχή του επίδικου υποστατικού, χωρίς να έχουν συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου για απομάκρυνση των προσθηκομετατροπών που περιγράφονται σε αυτό. Όπως διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση αλλά και από την προφορική εξέταση της Ρ.Ο., στην μαρτυρία της αναφέρεται σε άρνηση των Καθ' ων η αίτηση να κατεδαφίσουν και να απομακρύνουν τις επεμβάσεις και προεκτάσεις στο επίδικο ακίνητο και έτσι καταδεικνύεται η παράλειψη τους να συμμορφωθούν με το επίδικο διάταγμα. Δεν έχει όμως συνδέσει η μάρτυρας το διάταγμα και το επισυνημμένο σε αυτό αρχιτεκτονικό σχέδιο, με τις φωτογραφίες που έχει παρουσιάσει και τη σημερινή κατάσταση στο επίδικο ακίνητο. Με δεδομένο ότι το διάταγμα συνοδεύεται από αρχιτεκτονικό σχέδιο, θα ανέμενε κάποιος ότι οι Αιτητές θα παρουσίαζαν μαρτυρία όπου θα συνδέονταν οι φωτογραφίες του ακινήτου με το σχέδιο, ώστε να διαφανεί κατά πόσον υπήρξε ή όχι συμμόρφωση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Η απλή αναφορά σε "γυαλιά" και "πινακίδες" που έπρεπε να κατεδαφιστούν, δεν βοηθά την υπόθεση των Αιτητών. Πέραν τούτου όμως, οι Αιτητές έχουν το βάρος να αποδείξουν και την ηθελημένη ανυπακοή των Καθ' ων η αίτηση, δηλαδή πρόθεση εκ μέρους τους καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 28.6.2013, αφού "το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί". (Βλ. Antonis Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287). Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, καταλήγω αβίαστα στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν, στο βαθμό που απαιτείται, (δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας), τα συστατικά στοιχεία της ανυπακοής στο διάταγμα του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, απέτυχαν να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τόσο την προσωπική επίδοση του διατάγματος όσο και αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος. Αλλαγή στο όνομα των Αιτητών Θα πρέπει στο στάδιο αυτό να σχολιαστεί και η ένταση των Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με το γεγονός ότι οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει την παρούσα αίτηση με όνομα άλλο από αυτό που καταγράφεται στον τίτλο της επίδικης απόφασης (δηλαδή με όνομα διαφορετικό από τον αρχικό τίτλο της κυρίως Αίτησης). Συγκεκριμένα, ενώ στην απόφαση οι Αιτητές αναφέρονται ως «ΚΑΝΙΚΑ INVESTMENTS LTD, από την Λεμεσό», στην παρούσα αίτηση παρουσιάζονται ως «KYTHNOS INVESTMENTS LTD (πρώην ΚΑΝΙΚΑ INVESTMENTS LTD), από την Λεμεσό» Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο του παρόντος φακέλου, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει σε αυτόν οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου ή ειδοποίηση των Αιτητών αναφορικά με την αλλαγή του ονόματος τους. Προκύπτει έτσι το ερώτημα του κατά πόσον είναι νομότυπη η ενέργεια αυτή των Αιτητών και ποιες οι συνέπειες της. Στο ζήτημα της υποκατάστασης ενός διαδίκου λόγω εκχώρησης και μεταβίβασης δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων αναφέρεται η Δ.12, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας[3], η οποία προνοεί τα κάτωθι: "4. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence". Συνάγεται έτσι ότι στην περίπτωση αλλαγής ενός διαδίκου, λόγω εκχώρησης και μεταβίβασης δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων, είναι αναγκαία η εξασφάλιση σχετικού διατάγματος και η τροποποίηση. Τι συμβαίνει όμως όταν, μετά την έναρξη της διαδικασίας, επέρχεται αλλαγή μόνο στο όνομα του διάδικου; Αναφορές στο ζήτημα αυτό γίνονται σε σωρεία αυθεντιών [οι οποίες συγκεντρώνονται στην πρωτόδικη απόφαση της αδελφού Δικαστή Λ Δημητριάδου - Ανδρέου Α.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), τώρα Π.Ε.Δ., στην Αγωγή αρ.541/1997 Ε.Δ. Αμμοχώστου (ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 17.11.2011). Παραθέτω και υιοθετώ το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: «Για το θέμα αυτό σχετική είναι η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Bullen and Leake, Precedents and Pleadings, 12η έκδοση σελ. 170: "An order to carry on proceedings in not necessary where the change affecting a party after action brought arises...by reason of a mere change of name" Στο ίδιο Σύγγραμμα στην υποσημείωση 99 διαβάζουμε ότι όταν το όνομα μιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης αλλάξει μετά την έναρξη της διαδικασίας, η διαδικασία συνεχίζεται από ή εναντίον της εταιρείας κάτω από το νέο όνομα, αλλά θα πρέπει να καταχωρηθεί γραπτή ειδοποίηση της αλλαγής ονόματος η οποία να επιδοθεί σε όλους τους διαδίκους και σε κάθε διαδικασία που ακολουθεί θα πρέπει να αντικαθίσταται το προηγούμενο όνομα με το καινούργιο το οποίο θα καταγράφεται σε παρένθεση. [
(99)Where the name of a limited liability company is changed after action brought, the action is continued by or against the company under its new name (see Companies Act 1948, s.18
(4)), but a written notice of the change of name must be filed at the appropriate office, and served on all other parties, and in all future proceedings, the new name, of the company substituted with the former name mentioned in brackets, see Queen's Bench Masters' Practice Directions, No. 13
(3), Supreme Court Practice 1973, Vol. 2, para. 914.] Για το υπό εξέταση θέμα να αναφέρω ότι στην απόφαση (ex-tempore) που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Ανδρέας Θεοδώρου Πολιτική Έφεση 240/05, ημερ. 18.12.06 κρίθηκε ότι η ειδοποίηση που η Εφεσείουσα Τράπεζα είχε δώσει στο Πρωτοκολλητείο και είχε επιδώσει στους Εφεσίβλητους για το νέο όνομα της εταιρείας ήταν ικανοποιητική για να λάβουν γνώση αυτής της τυπικής, όπως χαρακτηρίστηκε, αλλαγής στη βάση των προνοιών του Άρθρου 19
(4)του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.
  1. Περαιτέρω παραπέμπω στην Ετήσια Αγγλική Πρακτική (Annual Practice) του 1956 στις σελίδες 318-319 όπου στα πλαίσια ανάλυσης του αγγλικού O.17, r. 4 των Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών που αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.12,θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην παράγραφο κάτω από τον τίτλο "Company changing its name": ".A written notice of the change of name should be field at the Action Department, Central Office or, in District Registry actions, in the District Registry, and a copy served on the other parties to the proceedings, and the new name of the company inserted in all future proceedings instead of the old name". » Στην παρούσα περίπτωση, η αλλαγή του ονόματος των Αιτητών, δεν κοινοποιήθηκε στον Γραμματέα του παρόντος Δικαστηρίου και συνακόλουθα ούτε στους Καθ' ων η αίτηση. Δεν έχει επομένως ακολουθηθεί η διαδικασία κοινοποίησης της αλλαγής του ονόματος, όπως επιβάλλεται από τις πιο πάνω αναφερόμενες αυθεντίες. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην βάση των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών, και προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Αυτός ο λόγος ένστασης τίθεται μόνο στην ειδοποίηση ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 2 (διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση). [2] Βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν.Γ. Σάντη, Λευκωσία 2014, σελ
  2. [3] Η οποία τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο στη βάση των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.