← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΥ το γένος Μούσκου ν. ΑΡΡΕΤΙΤΟ ΡΙΖΖΑ LIMITED, Αρ. Αίτησης: Κ40/2013, 30/10/2020

ΧΡΙΣΤΟΥ το γένος Μούσκου ν. ΑΡΡΕΤΙΤΟ ΡΙΖΖΑ LIMITED, Αρ. Αίτησης: Κ40/2013, 30/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2020:14 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: ΧΡ. ΡΑΓΟΥΖΑΙΟΥ, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Κ40/2013 Μεταξύ: xxx (xxx) ΧΡΙΣΤΟΥ το γένος XXXXX Μούσκου, (αρ. ταυτ. xxxx), xxxxx, xxxx Λάρνακα Αιτήτριας -και-

  1. ΑΡΡΕΤΙΤΟ ΡΙΖΖΑ LIMITED, (Η.Ε.28530) με έδρα τη Λάρνακα, xxxx
  2. xxxx ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ, (αρ. ταυτ. xxx), xxxx, Λάρνακα
  3. xxxx ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΥ, (αρ. ταυτ. xxx), xxx, Λάρνακα Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 20.5.2020 Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Κυριάκος Χρ. Μούσκος Για τους Καθ' ων η αίτηση: κκ. Ε. Φλουρέντζου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί από τον Καθ' ου η κυρίως Αίτηση 2 (στην Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό), σε βάρος του οποίου είχε εκδοθεί απόφαση, στις 27.7.
  4. Δυνάμει της απόφασης, ο Καθ' ου η αίτηση 2 όφειλε να καταβάλει στην Αιτήτρια (αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά με τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3) ποσό €34.920,00 πλέον έξοδα €3.799,00 και τόκο. Ακολούθως, η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση (και Καθ' ης η παρούσα αίτηση), που στο εξής θα καλείται ως η "Καθ' ης η αίτηση"), ενέγραψε στις 28.11.2018, την απόφαση αυτή, ως εμπράγματο βάρος στην ακίνητη ιδιοκτησία του Καθ' ου η αίτηση 2 (που στο εξής θα καλείται ως "ο Αιτητής"). Το εμπράγματο αυτό βάρος έχει αριθμό 4/ΕΒ/1360/2018 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας (και για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης θα καλείται ως το "επίδικο εμπράγματο βάρος"). Η Αίτηση Στις 20.5.2020 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, με την οποία ο Αιτητής αξιώνει: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η εγγραφή (ΜΕΜΟ) υπ' αριθμό 4/ΕΒ/1360/2018 επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του Αιτητή με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Τμήμα 4, Φ/Σχ. 40/560604, Τεμάχιο xxx, Διαμ. Αρ. 1 στον 2° Όροφο, Λάρνακα, xxxx, Μερίδιο 1/1 και 2/1272, Τμήμα x, Φ/Σχ. xx/xxxx, Τεμάχιο xxx, Λάρνακα, xxx, xxx, Μερίδιο 1/1 ως καταχρηστικής και/ ή επηρεάζουσα δυσμενώς τον Εναγόμενο και/ ή ως μη εύλογης υπό τις περιστάσεις. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την εγγραφή (ΜΕΜΟ) επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής x/xxxxx, Τμήμα 0, Φ/Σχ.xx/xx, Τεμάχιο xx, Λεμεσός, xxx, xxx, Μερίδιο 1/5 και 0/XXXX, Τμήμα 0, Φ/Σχ.xx/xx, Τεμάχιο xxx, Λεμεσός, xxx, xxx, Μερίδιο 2968/13211 και 0xxxxxxx, Τμήμα 0, Φ/ Σχ.xx/xx, Τεμάχιο xx, Λεμεσός, xxx, xxx, Μερίδιο 1/4 και/ή σε όσα ακίνητα του Εναγόμενου το Σεβαστό Δικαστήριο θεωρήσει εύλογο και δίκαιο. Η αίτηση βασίζεται "επί των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.2Θ.3, Δ.9 Θ.1-10, Δ.19 Θ.4, Δ.20, Δ.27 Θ.1, 2, 3, Δ.39, Δ.48 Θ.1-4, 8, 9(ο), και Δ.64, επί των άρθρων 53, 54, 55 και 71 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, των Κανόνων της Επιείκειας, στη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, στη Δικαστική Πρακτική και της Σύμφυτου Εξουσίας των Δικαστηρίων." Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ο Αιτητής εξηγεί ότι αυτό που αξιώνει από το Δικαστήριο είναι την ακύρωση της εγγραφής της επίδικης απόφασης και την επανεγγραφή της σε άλλο ή άλλα ακίνητα του ιδίου. Αναφέρεται στην προσπάθεια του να προβεί σε αναδιοργάνωση των χρεών του και των λοιπών δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί σε βάρος του σε άλλες διαδικασίες[1]. Εμπόδιο στην αναδιοργάνωση αυτή, υπήρξε το επίδικο εμπράγματο βάρος, διότι βασικός όρος για την αναδιοργάνωση, είναι η μεταβίβαση του ακινήτου που βαρύνεται με το επίδικο εμπράγματο βάρος, ελεύθερο βαρών. Υποστηρίζει ότι οι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση έθεσαν καταχρηστικούς και καταπιεστικούς όρους προκειμένου να αποδεχθούν ακύρωση του επίδικου εμπράγματου βάρους και εγγραφή του ΜΕΜΟ σε άλλα ακίνητα, τους οποίους όρους ο ίδιος απορρίπτει για τον λόγο αυτό. Συγκεκριμένα, απαιτήθηκε η απόσυρση της εκκρεμούσας Έφεσης και η πληρωμή ποσού €20.000,00 παρόλο που η Καθ' ης η αίτηση γνωρίζει ότι ο ίδιος δεν είναι σε θέση να καταβάλει αυτό το ποσό, ενώ η απόσυρση της Έφεσης αποτελεί εγκατάλειψη των νόμιμων δικαιωμάτων του. Σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, τυχούσα εκποίηση του επιβαρυμένου, με το επίδικο εμπράγματο βάρος, ακινήτου δεν θα αφήσει υπόλοιπο για να ικανοποιηθεί η απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση, ενώ εάν η Καθ' ης η αίτηση αποδεχθεί να εγγράψει την επίδικη απόφαση στην ακίνητη ιδιοκτησία που ο Αιτητής υποδεικνύει, αυτή θα είναι εξασφαλισμένη (διότι η αξία της ιδιοκτησίας αυτής θα υπερκαλύπτει την απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση, παρά το γεγονός ότι θα προηγείται άλλη επιβάρυνση). Σκοπός του Αιτητή είναι να ολοκληρώσει την αναδιάρθρωση των χρεών του, ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει το παρόν εξ' αποφάσεως χρέος του (σε περίπτωση που η Έφεση που καταχώρησε απορριφθεί). Ενόσω δεν υλοποιείται η αναδιοργάνωση, επηρεάζονται όχι μόνο τα δικά του συμφέροντα, αλλά και αυτά της συζύγου και των τέκνων του και έτσι υπάρχει κίνδυνος οικονομικής καταστροφής ολόκληρου του οικογενειακού του κύκλου. Υποστηρίζει έντονα ότι η Καθ' ης η αίτηση προωθεί την εκτέλεση της απόφασης, με αχρείαστα καταπιεστικό και καταχρηστικό τρόπο. Η ένσταση Η Καθ' ης η αίτηση με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερ. 26.6.2020, απορρίπτει τα όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται στην παρούσα αίτηση και προβάλλει τους κάτωθι δέκα πέντε λόγους ένστασης:
  5. Η Αίτηση είναι παράτυπη ή/και ανεπίτρεπτη ή/και στηρίζεται επί λανθασμένων δικονομικών θεσμών ή/και είναι αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς ή/και αντίκειται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και στην πρακτική του Δικαστηρίου και ως τέτοια καθιστά άκυρη την διαδικασία.
  6. Η Αίτηση καταχωρήθηκε σε αναρμόδιο καθ' ύλη Δικαστήριο και ως τέτοια καθιστά άκυρη την διαδικασία.
  7. Η εγγραφή δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) επί της ακίνητης περιουσίας του Αιτητή είναι καθ' όλα νόμιμη και δεν μπορεί να θεωρηθεί καταπιεστική και ούτε με την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή υποστηρίζεται ή αποδεικνύεται οιαδήποτε καταπίεση σε βάρος του.
  8. Τα αιτούμενα διατάγματα θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημία στην Καθ' ης η Αίτηση-Αιτήτρια.
  9. Οι λόγοι για ακύρωση του ΜΕΜΟ δεν πληρούνται σύμφωνα με την Νομοθεσία και Νομολογία ή/και δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι που να επιτρέπουν την ακύρωση του ΜΕΜΟ.
  10. Η ενδεχόμενη ακύρωση της εγγραφής της δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) θα οδηγήσει σε κατάφωρη αδικία σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση, εμποδίζοντας την να εισπράξει το εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό, θέτωντας την σε δυσμενή θέση έναντι των συμφερόντων και δικαιωμάτων της.
  11. Η ακύρωση της εγγραφής της δικαστικής απόφασης επί της ακίνητης περιουσίας τον Αιτητή και εγγραφή επί της ακίνητης περιουσίας με αριθμούς εγγραφής 0/XXXXX, 0/XXXXX και 0/XXXXX είναι άδικη και επαχθής για την Καθ' ης η Αίτηση, εφόσον ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης μεριδίων γης αλλά και η ακίνητη ιδιοκτησία είναι μικρότερης αξίας ως και φέρει εμπράγματα βάρη που θα προηγούνται της εγγραφής της Καθ' ης η Αίτηση.
  12. Ο Αιτητής παρέλειψε να παρουσιάσει την αξία ή/και την σημερινή αξία των ακινήτων που σκοπείται η εγγραφή του ΜΕΜΟ.
  13. Ο Ενόρκως Δηλών όπως διαφαίνεται στην Ένορκη Δήλωση έχει πόρους ή/και έχει την οικονομική δυνατότητα να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος αλλά αρνείται να το πράξει καταχρηστικά. 10.Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων.
  14. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». 12.Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας. 13.Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη. 14.Η Αίτηση αντίκειται στο συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. 15.Η Ένορκος Δήλωσης δεν εισαγάγει μαρτυρία ή/και αποδείξεις για να δικαιολογούν την έκδοση των Αιτουμένων Διαταγμάτων. Στην δική της ένορκη δήλωση, η Καθ' ης η αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή, αναπτύσσει τους λογούς ένστασης και υποστηρίζει περαιτέρω ότι: Δεν υπήρξε ειλικρινής ο Αιτητής στις αναφορές του στην οικονομική του κατάσταση, αφού τα όσα καταγράφονται στην ένορκη του δήλωση, δεν συνάδουν με τα τεκμήρια που έχει ο ίδιος καταθέσει. Επίσης, παραλείπει οποιαδήποτε αναφορά στο γεγονός ότι έχει αποδεχθεί να καταβάλλει για τις νέες πιστωτικές διευκολύνσεις που θα του παραχωρηθούν, ποσό €541,51 μηνιαίως ενώ παράλληλα ισχυρίζεται ότι δεν είναι σε θέση να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του προς την ίδια. Τα ακίνητα, στα οποία ο Αιτητής προτείνει να εγγραφεί η επίδικη απόφαση ως εμπράγματο βάρος, δεν έχουν ως αποκλειστικό κύριο τον Αιτητή (ο οποίος κατέχει μόνο μερίδιο σε αυτά) και είναι επίσης επιβαρυμένα με προηγούμενα εμπράγματα βάρη, ενώ οι αξίες που επικαλείται ο Αιτητής δεν είναι οι πραγματικές σημερινές τους αξίες. Η εκτέλεση της επίδικης απόφασης δεν έχει ανασταλεί από το Δικαστήριο. Νομική πτυχή Το ζήτημα που εξετάζεται βασίζεται στο Μέρος V (Εκτέλεση επί ακινήτων) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6) και ειδικά στα άρθρα 53 και επόμενα, που αφορούν την "Επιβάρυνση Γης με Εγγραφή Απόφασης" και στα οποία αναφέρονται τα εξής: "
  15. Ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, όπως ορίζεται πιο κάτω, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επι της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους.
  16. Η εγγραφή γίνεται με κατάθεση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο της Επαρχίας, όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία που ζητείται να επιβαρυνθεί, επίσημου αντιγράφου της δικαστικής απόφασης, μαζί με σημείωμα που είναι χρονολογημένο και υπογραμμένο από τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή από τον εξουσιοδοτημένο για το σκοπό αυτό αντιπρόσωπο του, που περιγράφει την ιδιοκτησία και αξίωνει όπως το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί αυτής παραμείνει δεσμευμένο για την πληρωμή του ποσού που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης. Το σημείωμα πρέπει να αναφέρει το όνομα, τον τόπο της διαμονής και το επάγγελμα του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, το είδος της ιδιοκτησίας, την πόλη ή το χωριό εντός της γης των οποίων βρίσκεται η ιδιοκτησία, και παραπομπή στη θέση της εγγραφής της ιδιοκτησίας στα μητρώα.
  17. Η εγγραφή δικαστικής απόφασης παραμένει σε ισχύ συνήθως για δέκα μόνο χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά." 56.-

(1)Η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια.
(2)Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής, εκτός αν:- [.]
  1. Κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους δυνάμει της δικαστικής απόφασης κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτη χρέους με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά η ιδιοκτησία πριν από την κατάθεση του σημειώματος0 και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεταβίβαση ή υποθήκευση που έγινε μετά την εγγραφή της δικαστικής απόφασης η ιδιοκτησία ή τόσο μέρος αυτής όσο θα ήταν αναγκαίο να πωληθεί προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης διατάσσεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε χρόνο ενόσω η εγγραφή παραμένει σε ισχύ, να πωληθεί προς εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ως μέσο θεραπείας για κάθε πρόσωπο στο όνομα του οποίου έχει τυχόν μεταβιβαστεί αυτή ή στο οποίο έχει τυχόν υποθηκευτεί, παραμένει μόνο η αξίωση αποζημίωσης κατά του προσώπου που μεταβίβασε ή που υποθήκευσε την ιδιοκτησία σε αυτό. Στο ζήτημα της ακύρωσης της εγγραφής γίνεται μνεία στο άρθρο 71 του Κεφ. 6, το οποίο προνοεί τα εξής "
  2. Κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που διενεργήθηκε δυνάμει του Μέρους αυτού. " Η εγγραφή δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνσης (memorandum) με βάση το άρθρο 53 του Κεφ.6 καθιστά την ακίνητη ιδιοκτησία εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Σύμφωνα με το άρθρο 57 του Κεφ.6, το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εγγραφής είναι ότι το συμφέρον του χρεώστη επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους και η ιδιοκτησία του (ή μέρος αυτής) διατάζεται από το Δικαστήριο να πωληθεί προς εκτέλεση της απόφασης. Τόσο η επιβάρυνση όσον και η πώληση ανήκουν στα μέτρα εκτέλεσης του άρθρου 14 του Κεφ.6 ("Μέθοδοι εκτέλεσης"). Τα σχετικά με την πώληση καθορίζονται στο Μέρος V του Κεφ.6 ενώ κάποιες περαιτέρω πρόνοιες περιέχονται στη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σημειώνεται ότι «εξ' αποφάσεως χρέος» σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.6, σημαίνει χρήματα των οποίων η πληρωμή έχει διαταχθεί τους από τον χρεώστη στον πιστωτή δυνάμει δικαστικής απόφασης. Προκειμένου να αποτραπούν φαινόμενα καταπίεσης ή κατάχρησης των μέτρων εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει την συμφυή εξουσία ελέγχου και επίβλεψης της διαδικασίας εκτέλεσης (βλ. Panaou v. Hadjichristofi
(1963)2 C.L.R. 19). Είναι στα πλαίσια αυτής της εξουσίας, που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει την παρούσα αίτηση. Από την ένορκη δήλωση του Αιτητή προκύπτει αβίαστα ότι το εξ' αποφάσεως χρέος προς την Καθ' ης η αίτηση δεν έχει εξοφληθεί και ότι αυτό που ο Αιτητής επιδιώκει είναι την απαλλαγή του ακινήτου του από το εμπράγματο βάρος για να διαθέσει την περιουσία αυτή με άλλο τρόπο και να διαφυλάξει τα συμφέροντα του (επιδιώκοντας την αναδιάρθρωση των υπόλοιπων χρεών του). Η εισήγηση του Αιτητή ότι η Καθ' ης η αίτηση θα εξασφαλίσει καλύτερα τα συμφέροντα της με την εγγραφή της απόφασης σε άλλα ακίνητα που ο ίδιος προτείνει, δεν τεκμηριώνεται. Οι υπολογισμοί του Αιτητή και οι συγκρίσεις των ακινήτων, χωρίς να εξετάζεται το συμφέρον του ιδίου σε αυτά (μερίδιο ή όλον) και πως αυτό επηρεάζει την τιμή σε περίπτωση εκποίησης, είναι φανερά πρόχειροι. Σημειώνω εδώ ότι ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Υποστηρίζει ότι η παράλειψη αντεξέτασης του ιδίου καθιστά τους ισχυρισμούς του αποδεκτούς από το Δικαστήριο. Διαφεύγει όμως του Αιτητή ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του βρίσκεται στους δικούς του ώμους και ότι στις πολιτικές αιτήσεις (πριν ή μετά την απόφαση), εκεί όπου οι ισχυρισμοί του Αιτητή αμφισβητούνται, αυτός έχει την δυνατότητα και την υποχρέωση να παρουσιάσει περαιτέρω μαρτυρία[2] (είτε υπό μορφή αντεξέτασης ή με την κατάθεση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (τηρουμένων των προνοιών της Δ.48 Θ.4). Ούτε η θέση ότι η Καθ' ης η αίτηση καταχράται των διαδικασιών και των μεθόδων εκτέλεσης, έχει τεκμηριωθεί. Ο Αιτητής επικαλείται την κατάχρηση από μέρους της Καθ' ης η αίτηση προβάλλοντας μόνο τις συνέπειες που επέφερε στον ίδιο η εγγραφή του επίδικου εμπράγματου βάρους και την άρνηση της Καθ' ης η αίτηση να αποσύρει την εγγραφή. Η κατάχρηση δικαιώματος όμως, έχει την έννοια της χρήσης του δικαιώματος για την επίτευξη σκοπού άλλου από αυτόν για τον οποίο προορίζεται, "χάριν της εξασφάλισής παρεμφερούς οφέλους" [βλ. Βασιλείου Σοφία Νικολάου ν. Mάριου Μακρίδη
(2000)2 ΑΑΔ 133]. Πολύ συχνά αυτή προσλαμβάνει τη μορφή της προώθησης παράλληλων μέτρων εκτέλεσης, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Ο ορισμός της φράσης κατάχρηση δικαιώματος στη νέα ελληνική γλώσσα καταγράφεται και στο σύγγραμμα Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας[3] στο λήμμα κατάχρηση ως εξής: «κατάχρηση δικαιώματος ή άσκηση δικαιώματος έτσι, ώστε να παραβιάζονται τα όρια που επιβάλλουν οι καλή πίστη, τα χριστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος» Το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει διαπραγματευτεί την ακύρωση της εγγραφής του εμπράγματου βάρους, θέτοντας ανταλλάγματα, δεν αποκαλύπτει αθέμιτη από μέρους της συμπεριφορά, αφού ο σκοπός της εγγραφής του εμπράγματου βάρους ήταν ανέκαθεν η είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους, ενώ η Καθ' ης η αίτηση βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση διότι ο Αιτητής επείγεται να ελευθερώσει το ανίκητο από τα βάρη. Ούτε, βέβαια, το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση επέλεξε να εγγράψει την απόφαση στο συγκεκριμένο ακίνητο του Αιτητή αποκαλύπτει αθέμιτη συμπεριφορά. Ουδέν μεμπτό διακρίνω στη συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση, η οποία έχει προωθήσει την εκτέλεση της απόφασης που νόμιμα εξασφάλισε εγγράφοντάς την επί του επίδικου ακινήτου, ιδιοκτησίας του Αιτητή. Δεν αντιλαμβάνομαι πως η άρνηση της Καθ' ης η αίτηση να αποσύρει την εγγραφή, ερμηνεύεται από τον Αιτητή ως καταχρηστική. Το αίτημα για ακύρωση του επίδικου εμπράγματου βάρους κρίνεται ως ανεδαφικό και απορριπτέο. Το δε αίτημα για έκδοση από το Δικαστήριο διαταγής για εγγραφή της δικαστικής απόφασης σε άλλο ακίνητο, δεν θα με απασχολήσει πολύ. Δεν προκύπτει από τη νομοθεσία και τη νομολογία τέτοια εξουσία του Δικαστηρίου, ούτε έχουν παρουσιαστεί από τον συνήγορο του Αιτητή αυθεντίες που να υποστηρίζουν αυτό το αίτημα . Το κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει εξασφαλίσει υπέρ του "δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει πληρωμή χρημάτων", έχει το δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση αυτή με όποια από τις μεθόδους εκτέλεσης του άρθρου 14 του Κεφ. 6 επιθυμεί. Αυτό το αίτημα είναι φανερά νόμῳ και ουσία αβάσιμο. Στην βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, κρίνω αχρείαστη την εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Κατάληξη Η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή (Καθ' ου η κυρίως Αίτηση 2), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Χρ. Ραγουζαίου, Π.Δ.Ε.Ε. Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας /ΟΤ [1] Αγωγές 1788/13 Ε.Δ. Λάρνακας και 2416/10 Ε.Δ. Λάρνακας. [2]Βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη & Ν.Γ. Σάντη, Λευκωσία 2014, σελ 213. [3] Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ. Μπαμπινιώτη, Κέντρο Λεξικολογίας 2012. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.