ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. SAVVAS BAKERY LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ. Κ18/2012, 27/1/2020

(2)(β) και 30

(2)του Συντάγματος.

1. Το στοιχείο της αίτησης υπ' αριθμό Δ δεν υποστηρίζεται από την οποιαδήποτε μαρτυρία.
2. Τα εισοδήματα του καθ' ου αίτηση Αρ. 3 για αξιοπρεπή διαβίωση του ιδίου αλλά και της οικογένειας του είναι ανεπαρκή για να ανταποκριθεί στο αίτημα των αιτητών.
3. Σε περίπτωση έκδοσης οποιουδήποτε διατάγματος θα επηρεαστεί η διαβίωση του καθ' ου αλλά και της οικογένειας του.
4. Σε περίπτωση έκδοσης οπουδήποτε διατάγματος ο καθ' ου δεν θα είναι σε θέση να το ικανοποιήσει.
5. Τυχόν έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος θα βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το Άρθρο 11

(2)(β) του Συντάγματος, το Άρθρο 3

(4)(γ) του Περί Καταδολίευσης των Δικαστικής Αποφάσεων Πιστωτών Νόμου - Ν. 60(Ι)/2008, το Άρθρο 5

(1)(β) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Άρθρο 1 του 4ου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθ' ότι θα οδηγήσει τον καθ' ου στη φυλακή λόγω παράλειψης του να εκπληρώσει συμβατικές του υποχρεώσεις.

1. Δεν συντρέχουν οι πραγματικές και νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση οποιονδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα. » Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου ο οποίος αναφέρει πως είναι παντρεμένος και έχει 6 παιδιά. Τα ακάθαρτα μηνιαία εισοδήματά του είναι €1.208,31 (καθαρά €1.100,00) ενώ η σύζυγος του εργάζεται με μηνιαία ακάθαρτα εισοδήματα €990,00 (καθαρά €900,00). Λαμβάνει χρονιαίο επίδομα τέκνου εκ €1.525,00 για το κάθε ανήλικο παιδί, ήτοι συνολικά €7.625,00 το οποίο όμως θα μειωθεί στα €6100,00 επειδή κάποιο εκ τα παιδιά του θα ενηλικιωθεί. Αναφέρθηκε στα έξοδα της οικογένειας του, υποστηρίζοντας πως τα εισοδήματα τους δεν αρκούν για τη διαβίωσή τους και πως δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας έκρινα σκόπιμο να δώσω την ευκαιρία στον Καθ' ου να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να προβεί σε πληρέστερη αποκάλυψη της οικονομικής του κατάστασης. Ως εκ τούτου, ο Καθ' ου, με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18/09/2019 αναφέρθηκε στις ηλικίες των παιδιών του. Διασαφήνισε ότι πλέον τα εισοδήματά του είναι €1.200 καθαρά, ότι το ενοίκιο που καταβάλει είναι €400 και ότι αυτή τη στιγμή απαιτούνται €400 για τα φροντιστήρια δύο εκ των παιδιών του. ΙΙ. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία η πλευρά του Αιτητή αρκέστηκε στην αντεξέταση του Καθ' ου. Όσον αφορά τον Καθ' ου, υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένστασής του και της ένορκης δήλωσής του ημερομηνίας 28/01/2019, ως επίσης και τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18/09/
2. Κατά την αντεξέτασή του, μεταξύ άλλων, διαφώνησε ότι με το σύνολο των εισοδημάτων που λαμβάνει είναι σε θέση να πληρώνει μηνιαίως κάποιο ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους και αρνήθηκε ότι οι ένορκες δηλώσεις που καταχώρισε είναι παραπλανητικές. Παρουσίασε αναλυτική κατάσταση αποδοχών ασφαλισμένου κατά εργοδότη για τα έτη 2018 και 2019 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2), εκ των οποίων φαίνεται ότι από τον Ιούλιο του 2018 εργοδοτείται στην Υπεραγορά «ΧΧΧΧ Supermarket Ltd» με πραγματικές αποδοχές περί των €1.400 μηνιαίως. Δήλωσε πως από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Αύγουστο του 2018 ήταν άνεργος ενώ από το 2012 έως και το 2017 εργαζόταν, ως αρτοποιός, στη Φρουταρία XXXXX στα XXXXX. Ανέφερε πως το επίδομα τέκνου που λαμβάνουν δεν θα μειωθεί, διορθώνοντας τη διαφορετική αναφορά που έκανε στην ένορκη δήλωσή του. Αρνήθηκε ότι αποξένωσε κινητή περιουσία ενώ εκκρεμούσε απαγορευτικό προς τούτο διάταγμα. Συγκεκριμένα, αν και δέχθηκε πως είχε στην κατοχή εξοπλισμό αρτοποιείου και ότι τον πούλησε στον ιδιοκτήτη της υπεραγοράς όπου εργαζόταν κάποιον XXXXX Παπαμιχαήλ, αρνήθηκε ότι το έπραξε αυτό γνωρίζοντας πως υπήρχε εις βάρος του διάταγμα που απαγόρευε τούτη την ενέργεια. Περιέγραψε τον εν λόγω εξοπλισμό και υποστήριξε πως τον είχε πωλήσει από τις αρχές Οκτωβρίου 2012 δίχως να είναι σε θέση να αναφερθεί στο τίμημα της συγκεκριμένης πώλησης. Όσον αφορά ένα διαμέρισμα που είχε στη Γεροσκήπου, ανέφερε πως πλέον αυτό βρίσκεται υπό εκποίηση από την Τράπεζα. Είναι 57 χρονών, είναι υγιής και αρτιμελής, δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν έχει χόμπι. Όσον αφορά τη διατροφή και τα είδη υγιεινής που χρειάζεται η οικογένεια του μηνιαίως, ανέφερε ότι δεν αρκούν €2.
3. Ο ίδιος και η σύζυγός του έχουν αυτοκίνητο για τα οποία ο καθένας χρειάζεται γύρω στα €150 μηνιαίως. Επίσης, απαιτείται το ποσό των €400 ετησίως για τις ασφάλειες των αυτοκινήτων. Υποστήριξε πως για την τελειόφοιτη κόρη του, η οποία διαβάζει για να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, καταβάλλει €360 τον μήνα για φροντιστήρια, επεξηγώντας πως ο ίδιος δεν έχει τη δυνατότητα να την σπουδάσει και η μοναδική του επιλογή είναι να της πληρώνει αυτή τη στιγμή τα φροντιστήρια για να τη βοηθήσει να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, εννοώντας, προφανώς, πως με αυτόν τον τρόπο δεν θα απαιτηθεί η πληρωμή διδάκτρων. Το ίδιο έκανε και με τη μεγαλύτερή του κόρη. Όσον αφορά το ενοίκιο, είπε ότι το προηγούμενο υποστατικό που διέμενε με την οικογένεια του, και για το οποίο κατέβαλλε ενοίκιο €360, πωλήθηκε και αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει. Πλέον, για το υφιστάμενο υποστατικό, καταβάλλει ως ενοίκιο το ποσό των €400 και προς τούτο παρουσίασε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 το σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο. Αναλυτικότερη αναφορά στα διαμειφθέντα θα κάνω, εφόσον κρίνω σκόπιμο, κατά την αξιολόγησή της, σε μεταγενέστερο στάδιο της παρούσας απόφασης. Οι αγορεύσεις Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, η πλευρά των Αιτητών εισηγήθηκε ένα ποσό πέριξ των €200-€250 ενώ, η πλευρά του Καθ' ου, παρουσιάζοντας και γραπτό κείμενο, εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε οικονομική δυνατότητα για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού. Σημειώνεται ότι, επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα και δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης αλλά σχετίζεται με την εκτέλεσή της, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. ΙΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η διαδικασία για τον προσδιορισμό των μέσων του εξ αποφάσεως χρεώστη, βάσει του Μέρους IX του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), έχει εξεταστικό χαρακτήρα και εστιάζεται στη διαπίστωση από το Δικαστήριο των πόρων και μέσων του χρεώστη.[1] Στο άρθρο 90

(1)τούτου του Νόμου ορίζεται ότι το Δικαστήριο δύναται, εάν κρίνει σκόπιμο, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της δικαστικής απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις,[2] κατά τις ημερομηνίες και τα ποσά τα οποία θα κριθούν εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη. Σε περίπτωση που σε μεταγενέστερο χρόνο η οικονομική κατάσταση του οφειλέτη αλλάξει ουσιαστικά σε βαθμό που δεν είναι σε θέση να καταβάλλει το προσδιορισθέν από το Δικαστήριο ποσό, μπορεί, με βάση το άρθρο 90

(2)του ίδιου Νόμου να επιδιώξει την ακύρωση, αναστολή ή τροποποίηση του διατάγματος.[3] Κατά ανάλογο και αντίστροφο τρόπο ίδια δυνατότητα παρέχεται και στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, με βάση το άρθρο 90

(3). Σύμφωνα δε με το άρθρο 84

(2)του υπό αναφορά Νόμου, ο Καθ' ου η αίτηση φέρει το βάρος να παρουσιάσει όλα τα αναγκαία στοιχεία που αφορούν την περιουσία του για σκοπούς πληρωμής του χρέους, καθότι, όπως επεξηγείται από τη σχετική νομολογία,[4] ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση την πρόσφατη τροποποίηση του άρθρου 82 του εν λόγω Νόμου (με τον Ν. 109(Ι)/2018), κατά την εξέταση της οικονομικής κατάστασης του οφειλέτη, σε σχέση με «οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού», εξαιρουμένων των διαταγμάτων διατροφής, δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο οποιοδήποτε ποσό το οποίο ο εν λόγω οφειλέτης λαμβάνει ως δημόσιο βοήθημα, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, τα επιδόματα που παραχωρούνται δυνάμει των διατάξεων του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου, τα φοιτητικά επιδόματα και χορηγίες καθώς και υπό προϋποθέσεις, οι συντάξεις. Με βάση τη νομολογία, δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του.[5] Δεν θεωρούνται όμως δαπάνες που συναρτώνται με την ικανοποίηση βασικών αναγκών, έξοδα για κάπνισμα,[6] ή προς ικανοποίηση άλλων τέτοιου είδους συνηθειών. Στη περίπτωση των φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα εισοδήματα (μισθό καθώς και άλλες πηγές εσόδων) του χρεώστη καθώς και τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι το περίσσευμα από τον μισθό του, μετά την αφαίρεση εύλογου ποσού αναγκαίου για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του. Στη περίπτωση των νομικών προσώπων, λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα τους, εξαιρουμένων των αναγκαίων εξόδων λειτουργίας τους.[7] Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο οφειλέτης δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση.[8] Ένας χρεώστης δεν πρέπει να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του.[9] Στη Δ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011, ημερομηνίας 23/03/2017 υπογραμμίστηκε ότι η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών. Αναφέρθηκε ακόμα ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει πρωταρχικώς την υποχρέωση έναντι του αντιδίκου του αλλά και έναντι του νόμου να εξοφλήσει την απόφαση. Συναφώς στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1Β Α.Α.Δ 1034 σημειώθηκε ότι χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος και περαιτέρω τονίσθηκαν τα ακόλουθα: « Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. » Όπως σημειώθηκε πρόσφατα στην S. X. ν X.X., ECLI:CY:DOD:2018:11, Πολιτική Έφεση αρ. 31/2015, ημερομηνίας 19/10/2018, η εν λόγω νομοθεσία υποχρεώνει, με επιτακτικό τρόπο, τον εξ' αποφάσεως οφειλέτη να προσδιορίσει και να παρουσιάσει όλα τα αναγκαία στοιχεία για την επίτευξη του σκοπού της που δεν είναι άλλος παρά η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Επαναλήφθηκε συναφώς ότι η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Τονίσθηκε επ' αυτού ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να επιμείνουν όπως ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης παρουσιάσει όλα τα αναγκαία στοιχεία. Περαιτέρω, λέχθηκαν τα εξής: « Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να τονίσουμε ότι με βάση τη νομοθεσία και τον επιτακτικό προσδιορισμό της υποχρέωσης ενός εξ' αποφάσεως οφειλέτη να παρουσιάσει στοιχεία, το δικαστήριο θα έπρεπε να επιμείνει σ' αυτό έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της νομοθεσίας που δεν είναι άλλος παρά η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων, στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Σ' αντίθετη περίπτωση, δημιουργείται δυσπιστία με ανάλογες επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός σε απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να υπάρχει μια εξισορρόπηση μεταξύ της αναγκαιότητας εκτέλεσης, με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβιώσεως του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. » ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Έχοντας υπόψιν τις σχετικές για την αξιολόγηση της μαρτυρίας νομικές αρχές,[10] γενικώς, η συνολική εντύπωση που έχω αποκομίσει από τη μαρτυρία του Καθ' ου, όπως είχα την ευκαιρία να τη βιώσω κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της ακροαματικής διαδικασίας, δεν είναι η καλύτερη. Κατά την αντεξέτασή του, ο Καθ' ου δεν απαντούσε ευθέως, πολυλογούσε και οι απαντήσεις του σε αρκετές περιπτώσεις βρίσκονταν εκτός θέματος. Ήταν δε εμφανής η προσπάθεια του να παρουσιάσει μια εικόνα δυσχερέστερη της πραγματικής οικονομικής του κατάστασης. Η δε μαρτυρία του ως προς τις ουσιώδεις ανάγκες της οικογένειας του υπήρξε είτε ελλιπής, είτε ασυνεπής. Ιδιαίτερα, ως προς τα έξοδα σίτισης και για τα είδη υγιεινής της οικογένειας του, δεδομένης και της σοβαρότητας του ζητήματος, υπήρξε αδικαιολόγητα αντιφατικός. Ενώ στην αρχική ένορκη δήλωσή του τα προσδιόρισε πέριξ των €600 συμπεριλαμβανομένης μάλιστα της ένδυσης και της υπόδησης, κατά την ακρόαση ισχυρίστηκε ότι μόνο για τη σίτιση της οικογένειας του «δεν φτάνουν €2.000 τον μήνα» δίχως να παρουσιάσει οποιοδήποτε στοιχείο προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών του. Δίχως αποδείξεις ήταν και τα όσα ισχυρίστηκε για τα χρήματα που απαιτούνται για τα καύσιμα, τις άδειες, τις ασφάλειες και για τη συντήρηση των αυτοκινήτων του ιδίου και της συζύγου του. Επίσης, αρνητική εντύπωση μου προκάλεσε και η μαρτυρία που έδωσε ως προς το ζήτημα της πώλησης του εξοπλισμού αρτοποιείου που κατείχε το 2012 στον ΧΧΧΧ Παπαμιχαήλ. Δίχως πειστικότητα ήταν ο ισχυρισμός του Καθ' ου ότι δεν θυμόταν πόσα χρήματα έλαβε ως αντίτιμο για την εν λόγω πώληση, ενώ από την άλλη θυμόταν τόσο το είδος των μηχανημάτων που πώλησε,[11] όσο και ότι η πράξη αυτή έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του αναφερόμενου έτους. Παρά όμως τα προαναφερόμενα, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το προφανές. Ότι δηλαδή, η παρούσα υπόθεση αφορά μια πολύτεκνη οικογένεια, με έξι παιδιά, τα τέσσερα εκ των οποίων είναι ακόμα ανήλικα (17, 16, 14 και 5 ετών αντίστοιχα). Τα δε εισοδήματα του εν λόγω νοικοκυριού, ούτε μπορούν να χαρακτηρισθούν υψηλά, ούτε διαφαίνεται στον χρονικό ορίζοντα προοπτική για ουσιαστική βελτίωσή τους. V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (α) Κατά πόσο έχει αποδειχθεί η ύπαρξη καταδολιευτικής ενέργειας εκ μέρους του Καθ' ου σε σχέση με την πώληση του εξοπλισμού του αρτοποιείου που έλαβε χώρα το 2012. Ξεκινώντας με το ζήτημα που σχετίζεται με τον εξοπλισμό αρτοποιείου που είχε πωληθεί περί το 2012 και την εισήγηση του κ. Φιλίππου ότι θα πρέπει να διαταχθεί η άρση των δόλιων μεταβιβάσεων που είχαν λάβει τότε χώρα, αναφέρω τα ακόλουθα. Ο δικηγόρος των Αιτητών αντεξέτασε τον Καθ' ου με βασική αναφορά το προσωρινό διάταγμα μη αποξένωσης που είχε εκδοθεί εναντίον του με την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης στις 11/10/2012, και το οποίο κατέστη εκ συμφώνου απόλυτο την 01/11/2012. Υπενθυμίζω πως η επίδικη τελική δικαστική απόφαση εκδόθηκε στις 30/03/2017. Σε αυτήν δεν γίνεται αναφορά για τη συνέχιση της ισχύος του εν λόγω προσωρινού διατάγματος για σκοπούς εκτέλεσης μετά την έκδοση της εν λόγω απόφασης, με συνεπακόλουθη συνέπεια, όπως υποδεικνύεται στη Ιωάννου ν. Μανώλη

(1998)ΙΓ ΑΑΔ 1423, το υπό συζήτηση προσωρινό διάταγμα να παύσει να ισχύει. Συνεπώς, αξιώνεται από τους Αιτητές η διαπίστωση της καταδολιευτικής συμπεριφοράς του Καθ' ου με προμετωπίδα το διάταγμα που από τις 30/03/2017 έπαυσε να ισχύει, δίχως καν να επεξηγούν γιατί από το 2012 μέχρι τις 30/03/2017 δεν έλαβαν τα ενδεδειγμένα νομικά διαβήματα για την προστασία των δικαιωμάτων τους. Ανεξαρτήτως όμως των προαναφερόμενων, ούτε επί της ουσίας υφίσταται μαρτυρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη καταδολιευτικής ενέργειας εκ μέρους του Καθ' ου. Ο φερόμενος εξοπλισμός δεν προσδιορίστηκε με την απαραίτητη λεπτομέρεια και σαφήνεια. Επίσης, υφίσταται κενό ως προς τον επακριβή προσδιορισμό του χρόνου που η φερόμενη πράξη καταδολίευσης έλαβε χώρα, αν δηλαδή προηγήθηκε της καταχώρησης της Κυρίως Αίτησης ή όχι, ζήτημα που συναρτάται με τη στοιχειοθέτηση της ιδιότητας του «οφειλέτη» κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ούτε υπάρχει ενώπιον μου επαρκής μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι όποιες ενέργειες του Καθ' ου έγιναν «µε σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη» (δείτε άρθρο 91Α του Κεφ. 6). Η μη πειστικότητα της μαρτυρίας του Καθ' ου ως προς το αντίτιμο της πώλησης δεν επιβεβαιώνει, δίχως άλλο, ότι επρόκειτο για καταδολιευτική συμπεριφορά. Επιπλέον, απουσιάζει ο φερόμενος αγοραστής από την παρούσα διαδικασία, παρόλο που, όπως στο άρθρο 91Γ του Κεφ. 6, διαλαμβάνεται, τυχόν άρση καταδολιευτικής πράξης πρέπει να διενεργείται «λαµβανοµένων προσηκόντως υπόψη των συµφερόντων οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου». Σχετικοί είναι και οι λόγοι Ένστασης 8 και

1. Συνεπώς, κρίνω πως δεν μπορώ, υπό τις περιστάσεις, να εκδώσω οποιοδήποτε διάταγμα σε σχέση με τούτη την αξίωση των Αιτητών. (β) Προσδιορισμός εισοδημάτων του Καθ' ου και της οικογένειας του. Τα εισοδήματα του Καθ' ου από την εργασία του είναι €1.200 καθαρά (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 και 2) ενώ, η σύζυγός του, η οποία φαίνεται να έχει σε γενικές γραμμές ισότιμη συνεισφορά στα οικογενειακά βάρη, από τη δική της εργασία λαμβάνει €990 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 στην αρχική ένορκη δήλωση), συνολικά €2.
2. Λαμβάνουν επίσης, δυνάμει του περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμο του 2002 (Ν. 167(I)/2002όπως έχει τροποποιηθεί) επίδομα τέκνου ύψους €7.625 (δείτε ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 στην αρχική ένορκη δήλωση), που αναλογεί προς €635,42 μηνιαίως, με αποτέλεσμα, τα συνολικά οικογενειακά εισοδήματα να ανέρχονται πέριξ των €2.825, ποσό που, λίγο - πολύ, δικαιολογεί και το κονδύλι των €400 ευρώ για τα φροντιστήρια των παιδιών του Καθ' ου. Δηλαδή, φαίνεται να προκύπτει ισοσκελισμός μεταξύ οικογενειακών βαρών και εισοδημάτων. Δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη άλλων εισοδημάτων. Μια νύξη που έγινε κατά την αντεξέταση του Καθ' ου για ένα διαμέρισμα στο όνομά του, δεν προωθήθηκε επαρκώς, μάλλον επειδή η πλευρά των Αιτητών ικανοποιήθηκε από τον ισχυρισμό του Καθ' ου, ότι πλέον το εν λόγω διαμέρισμα δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο και την εκμετάλλευση του ιδίου. (γ) Προσδιορισμός αναγκαίων εξόδων της οικογένειας του Καθ' ου. Όπως προανέφερα υπήρξε αντιφατική μαρτυρία ως προς τα έξοδα σίτισης και είδη υγιεινής της οικογένειας του Καθ' ου. Από όσα ανέφερε, θεωρώ πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, καθότι, από τη μια το ποσό που αναγράφεται στην ένορκη δήλωσή του των €600 φαίνεται χαμηλό για να καλύψει τις ανάγκες μιας τόσο μεγάλης οικογένειας, αλλά, από την άλλη, το ποσό των €2.000 μόνο για σίτιση, δεν δικαιολογείται από τα εισοδήματα του Καθ' ου και της συζύγου του. Τα ίδια ισχύουν για τα έξοδα χρησιμοποίησης των αυτοκινήτων. Με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε ο Καθ' ου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η οικογένεια του Καθ' ου καταναλώνει πέριξ των €2.600 - €2.800 μηνιαίως, για τη διαβίωσή της, συνυπολογίζοντας προς όφελος της και κάποια αναγκαία ποσά για ένδυση, υπόδηση καθώς και για έκτακτες δαπάνες. Ενδεικτικός, είναι ο πιο κάτω πίνακας. Ενοίκιο €400 Έξοδα σίτισης & είδη υγιεινής €1.100 - €1.200 Νηπιαγωγείο ανήλικου τέκνου €120 ΑΗΚ €110 Υδατοπρομήθεια και τέλη σκυβάλων €30 Τηλεφωνικές υπηρεσίες €30 Έξοδα χρήσης αυτοκινήτων €250 - €300 Φροντιστήρια ανήλικων τέκνων (€360 + €40) €400 Ένδυση και Υπόδηση €75 - €100 Έκτακτες δαπάνες €75 - €100 ΣΥΝΟΛΟ ΑΝΑΓΚΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟΥ = €2.590 - €2.790 (δ) Κατά πόσο το κονδύλι για φροντιστήρια των ανήλικων τέκνων θεωρείται ουσιώδης δαπάνη. Τα προαναφερόμενα δεδομένα, καθιστούν επιτακτική την αξιολόγηση του κατά πόσο το κονδύλι των €400 για τα φροντιστήρια των ανήλικων τέκνων του Καθ' ου, θεωρείται αναγκαία δαπάνη. Θυμίζω πως ο Καθ' ου, μόνο για την τελειόφοιτη κόρη του, η οποία διαβάζει για να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο, καταβάλλει €360 τον μήνα για φροντιστήρια. Επίσης καταβάλλει €40 για φροντιστήρια κάποιου άλλου παιδιού του. Αν και ο δικηγόρος του Καθ' ου παραδέχθηκε πως το εν λόγω πόσο των €360 μηνιαίως, θα είναι διαθέσιμο σε λίγους μήνες με την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς, προέχει να εξεταστεί το κατά πόσο το εν λόγω κονδύλι θεωρείται καν αναγκαία δαπάνη. Η επιθυμία του Καθ' ου να επενδύσει για την εισαγωγή του παιδιού του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι κατανοητή, αλλά όχι ανέλεγκτη. Επ' αυτού του θέματος, παραπέμπω στην υπόθεση Κokoni v Ioannides

(1963)2 C.L.R. 468, όπου είχε εκδοθεί διάταγμα πληρωμής δια μηνιαίων δόσεων προς £2 από 01/05/1962 μέχρι εξόφλησης. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο οφειλέτης, ο οποίος είχε καθαρό μισθό £65 απέστειλε τον γιο του για σπουδές στην Αθήνα με μηνιαίο κόστος £25 και ακολούθως πρόβαλε την ενέργεια του αυτή ως εμπόδιο για να καταβάλλει τη μηνιαία του δόση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση επισήμανε ότι τέτοιες ενέργειες δεν συνάδουν με τον σκοπό του Νόμου και ότι δεν μπορεί ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης να δημιουργεί υποχρεώσεις, άλλες από τις αναγκαίες για τον ίδιο και την οικογένεια του και ακολούθως να τις προβάλλει ως δικαιολογία για να μην πληρώνει το χρέος. Λέχθηκε συναφώς ότι αν και αξιέπαινη η επιθυμία του γονέα για τη μόρφωση του παιδιού του η υποχρέωση για αποπληρωμή δικαστικού χρέους προηγείτο της δαπάνης για παροχή πανεπιστημιακής μόρφωσης. Συναφώς, στην Εθνική ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Βλέπουμε λοιπόν ότι η μόρφωση ενός παιδιού αποτελεί παράγοντα που μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όμως αυτό δε σημαίνει αυτόματα ότι υπολογίζεται οποιαδήποτε δαπάνη για μόρφωση, ανεξάρτητα από την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της, μόνο και μόνο επειδή το αποφάσισε ο γονέας. Η δαπάνη υπολογίζεται ως έξοδο διαβίωσης σε κατάλληλες περιπτώσεις. Και δε θεωρούμε ότι η κρινόμενη, που αφορά τη διδαχή αγγλικών σε παιδί μόλις 9 χρονών, είναι μια τέτοια περίπτωση. » Όπως σαφώς προκύπτει από τα προαναφερόμενα, τα έξοδα για τη μόρφωση των παιδιών, θεωρούνται, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, μέρος των ουσιωδών εξόδων μιας οικογένειας, λαμβάνοντας υπόψιν πως το ατελέσφορο των μέτρων εκτέλεσης νοείται μόνο στις απόλυτα δικαιολογημένες της περιπτώσεις (δείτε ανωτέρω: S. X. ν X.X., ECLI:CY:DOD:2018:11, Πολιτική Έφεση αρ. 31/2015, ημερομηνίας 19/10/2018). Εν προκειμένω, και παρά το γεγονός ότι το σχετικό βάρος ήταν στον Καθ' ου για να το αποσείσει (δείτε ανωτέρω: Βασιλειάδης ν. Τσουρή ), ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα και τη χρησιμότητα της καταβολής του ποσού των €400 μηνιαίως για τα συγκεκριμένα φροντιστήρια. Αποτέλεσμα τούτης της παράλειψης είναι ότι το υπό εξέταση κονδύλι δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως απαραίτητο για την αξιοπρεπή διαβίωση της οικογένειας του Καθ' ου. (ε) Σχολιασμός λόγων ένστασης. Η πλευρά του Καθ' ου έχει εγείρει διάφορους λόγους ένστασης όπως αυτοί έχουν εκτεθεί προηγουμένως. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο συνήγορος των Καθ' ων απέσυρε τους λόγους ένστασης υπ' αριθμόν 10 και 15, οι οποίοι δεν θα με απασχολήσουν περισσότερο. Όσον αφορά τους υπόλοιπους λόγους, αναφέρω συνοπτικά τα εξής. Οι λόγοι που σχετίζονται με τη δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίες δόσεις έχουν ήδη εξετασθεί ανωτέρω και δεν θα γίνει οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά. - Η μη παραπομπή στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο στη νομική βάση της Αίτησης. Ο κ. Ζαννούπας εισηγείται ότι η μη αναγραφή επί της νομικής βάσης της αίτησης του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και του σχετικού διαδικαστικού κανονισμού, καθιστά την αίτηση έκθετη σε απόρριψη. Ο κ. Φιλίππου διαφωνεί και εισηγείται ότι πρόκειται για θεραπεύσιμη παρατυπία, με βάση τη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συμφωνώ με τον κ. Φιλίππου ότι η μη αναγραφή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου όντως αποτελεί θεραπεύσιμη παρατυπία. Επεξηγώ. Στην ειδική πρόνοια του κανονισμού 12(β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού, όπου αναφέρεται πως: «η μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς δεν συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει τούτο». Όσον αφορά την αντίστοιχη Δ.64, έχει κριθεί[12] πως η εν λόγω διαταγή δεν τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις που αξιώνεται η αναβίωση διατάγματος το οποίο θέτει χρονικό πλαίσιο για την εκτέλεσή του, και το οποίο, με το πέρας του χρόνου καθίσταται ipso facto άκυρο, εξαφανίζοντας την πηγή της εξουσιοδότησης για καταχώρηση του δικογράφου. Όμως η επίδικη αίτηση δεν αφορά τέτοια περίπτωση. Το δε δικονομικό πλαίσιο που αφορά την παρούσα αίτηση μηνιαίων δόσεων, ήτοι την εκτέλεση της εξασφαλισθείσας απόφασης εντοπίζεται στο Κεφ. 6 και όχι στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Η σχετική με το θέμα νομολογία καταδεικνύει ότι η θεσμοθέτηση της Δ.64 κατάργησε τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας και έδωσε το δικαίωμα στο Δικαστήριο να θεωρήσει θεραπεύσιμη την όποια παρατυπία και να τη διορθώσει. Το κριτήριο για την άσκηση τούτου του δικαιώματος είναι η μη πρόκληση πασιφανούς αδικίας στην άλλη πλευρά. Σχετική είναι η απόφαση C.M.A. Holdings v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, ECLI:CY:AD:2018:A559, Πολιτική Έφεση αρ.265/14, ημερομηνίας 21/12/2018. Εν προκειμένω, ουδεμία αδικία έχει προκληθεί στην πλευρά του Καθ' ου από τη μη αναγραφή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου στη νομική βάση της αίτησης και η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. - Η ισχυριζόμενη ασάφεια της επιδιωκόμενης θεραπείας. Ως προς το ζήτημα της ασάφειας του τί ακριβώς επιδιώκεται με τη νομική βάση της αίτησης, είναι γεγονός πως στη νομική της βάση υπάρχουν παραπομπές τόσο στο Κεφ. 62, όσο και στο Νόμο 60(Ι)/2008. Παρόλο που θα μπορούσε να συγκεκριμενοποιηθεί καλύτερα η νομική βάση της αίτησης των Αιτητών, είναι ξεκάθαρο ότι η παρούσα αίτηση στηρίχθηκε, προωθήθηκε και εξετάστηκε αποκλειστικά με βάση τις πρόνοιες του Κεφ. 6 και όχι το Κεφ. 62, ή τον Νόμο 60(Ι)/2008, γεγονός που τόσο ο Καθ' ου όσο και ο συνήγορός του αντιλήφθηκαν, κατανόησαν και αποδέχθηκαν κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, δίχως, καθ' οποιονδήποτε τρόπο να επηρεαστούν τα δικαιώματα του Καθ' ου από την πλεονασματική αναφορά στις εν λόγω άλλες νομοθεσίες. Άρα, ούτε αυτός ο λόγος ένστασης μπορεί να πετύχει. Τέλος, σε σχέση με τους λόγους ένστασης που αμφισβητούν την επάρκεια και ποιότητα της ένορκης δήλωσης της πλευράς των Αιτητών, αρκούμαι να επαναλάβω πως το βάρος απόδειξης για το ότι δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους, με βάση το άρθρο 84

(2)του Κεφ. 6 και τη νομολογία (Βασιλειάδης ν. Τσουρή ανωτέρω) βαρύνει τον ίδιο τον Καθ' ου και όχι τους Αιτητές. (στ) Προσδιορισμός του ύψους της δόσης που θα καταβάλλει ο Καθ' ου. Έχω ανωτέρω παραθέσει τους λόγους για τους οποίους θεωρώ πως το κονδύλι των €360 για φροντιστήρια με σκοπό την εξασφάλιση της εισαγωγής της θυγατέρας του Καθ' ου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου δεν μπορεί, να ενταχθεί εντός του πλαισίου των βασικών αναγκών της οικογένειας του Καθ' ου που προηγούνται της αποπληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους. Εν πάση περιπτώσει, και με δεδομένο ότι οι εξετάσεις για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι πλέον ζήτημα μερικών μόνο μηνών, αναλογιζόμενος τις επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν από την άμεση έκδοση διαταγής πληρωμής στη ίδια τη θυγατέρα του Καθ' ου, θα παραχωρήσω χρόνο σε αυτόν για να ρυθμίσει τις οικογενειακές του υποχρεώσεις, καθορίζοντας αρχικώς μια μειωμένη δόση, και αυξάνοντας το πόσο από τον Ιούλιο και εντεύθεν. Δεν έχω παραβλέψει ότι ο κ. Ζαννούπας εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο δεν έχει τη δυνατότητα να εκδώσει διάταγμα που να αναφέρεται σε μελλοντικό χρόνο, παρά μόνο με βάση τα δεδομένα που έχει τώρα ενώπιον του, όμως η εν λόγω εισήγηση είναι αβάσιμη, αφού το διάταγμα εκδίδεται με βάση τα υφιστάμενα δεδομένα, συνυπολογίζοντας, προς όφελος του Καθ' ου, ένα χρονικό διάστημα προσαρμογής. Εξάλλου, η ευρεία διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να ενεργήσει με το προσφορότερο υπό τις περιστάσεις τρόπο είναι δεδομένη, όπως φαίνεται από τη διατύπωση του άρθρου 90

(1)του Κεφ. 6, το οποίο έχει ως εξής:[13] « Το ∆ικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιµο κατά ή µετά την εξέταση που γίνεται δυνάµει του Μέρους VΙΙΙ, να διατάξει όπως το οφειλόµενο δυνάµει της απόφασης χρέος πληρωθεί µε δόσεις κατά τις ηµεροµηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονοµικών δυνατοτήτων του οφειλέτη. » Έχω επιπροσθέτως συνυπολογίσει το γεγονός ότι ο Καθ' ου είναι υγιής και αρτιμελής, καθώς και το ύψος του εξ' αποφάσεως χρέους και τον χρονικό ορίζοντα αποπληρωμής του, ως επίσης, ότι ο οφειλέτης δεν έχει άλλες υποχρεώσεις που προηγούνται της επίδικης απόφασης. Τέλος, έχω λάβει πολύ σοβαρά υπόψη ότι ο Καθ' ου έχει έξι

(6)τέκνα, τέσσερα

(4)εκ των οποίων ανήλικα και εξαρτώμενα οι ουσιώδεις ανάγκες των οποίων δεν είναι ούτε στατικές, ούτε απόλυτα προβλεπτές. Με βάση λοιπόν τα προαναφερόμενα, και έχοντας πάντοτε υπόψιν ότι η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της, αποτελεί βασικό εύρημά μου ότι ο Καθ' ου έχει την οικονομική δυνατότητα και προοπτική να αποπληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις καθώς και την οικονομική ευχέρεια και δυνατότητα να ζει, τόσο αυτός όσο και η οικογένειά του τουλάχιστον αξιοπρεπώς, καταβάλλοντας παράλληλα μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους από 01/02/2020 το ποσό των €40 (σαράντα ευρώ) μηνιαίως και από 01/07/2020 το ποσό των €120 (εκατό είκοσι ευρώ) μηνιαίως. VΙ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η αίτηση για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους: (α) από 01/02/2020 μέχρι και 30/06/2020, με μηνιαίες δόσεις εξ €40,00 (σαράντα ευρώ), και (β) από 01/07/2020 μέχρι την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, ή μέχρι άλλης νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, με μηνιαίες δόσεις εξ €120,00 (εκατό είκοσι ευρώ), εκάστη πληρωτέα την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, με 5 εργάσιμες μέρες χάριν. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα €10.000 - €50.000, πληρωτέα με τον ίδιο τρόπο που προαναφέρεται. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Μεταξύ άλλων: Πατσαλοσαββής ν. Διευθ. Τμ. Εσ. Προσ.

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 45, Φλαγκοφάς ν. Αταλέξα Λτδ

(1989). [2] Πέραν του διατάγματος πληρωμής με μηνιαίες δόσεις, το Δικαστήριο μπορεί, με βάση το άρθρο 87

(1), να διατάξει την ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων, την αποκοπή απολαβών, την παρεμπόδιση του ο εξ αποφάσεως οφειλέτη να διαθέσει την περιουσία του ή μέρος της, ως επίσης, και την κατάσχεση εις χείρας τρίτου, νοούμενου ότι, ως διαλαμβάνεται στο δεύτερο εδάφιο του ίδιου άρθρου, τέτοια διατάγματα επιδιώκονται με την αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή. [3]Δείτε: Χρ. Μιχαήλ κ.α. ν. Μ. Σκορδή

(2005)1Α Α.Α.Δ 64. [4] Σχετικά: Βασιλειάδης ν. Τσουρή

(2007)1 Α.Α.Δ. 43. [5] Συναφώς: Χριστάκης Μιχαήλ και άλλος ν. Αδελφοί Πούλλου Λτδ

(1997)1Γ Α.Α.Δ 1759. [6] Chrysostomou v Athanasiou

(1981)1 CLR 669, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou,

(1970)1 C.L.R. 25. [7] Δείτε: Gesico v J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134. [8] Παναγιώτου ν Μιχαήλ

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.422) και Προκοπίου κ.α. ν. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ

(2004)1Α Α.Α.Δ 310. [9] Σχετικά: ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου,

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032. [10] Μεταξύ άλλων: Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Χατζηπαύλου v. Κυριάκου κ.ά.

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 236,Τσιαττές v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd.

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 974), Wynne v. Mavronicola κλπ

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138, Κάτσου ν. Global Capital Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A546, Πολ. Έφ. αρ. 119/2011, ημερ. 12.12.2016, Αργυρίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. αρ. 56/2012, ημερ. 06/02/

1. [11] Συγκεκριμένα αναφέρθηκε σε «ένα φούρνο, ένα ζυμωτήρι, ένα μηχάνημα που κόβει ζυμάρι και μια σφολιατομηχανή». [12] Δείτε: Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκος Κ. Σιακόλας, Πολιτική Έφεση Ε21/13, ημερομηνίας 11/11/
2. [13] Δείτε και άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960)όπου ορίζεται ότι: «Έκαστον δικαστήριον εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας οφείλει εν εκάστη δίκη ή άλλη διαδικασία, να παρέχη είτε απολύτως ή υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις, ως το δικαστήριον κρίνει δίκαιον, πάσας τας θεραπείας εις ας οιοσδήποτε των διαδίκων θα εδικαιούτο εν σχέσει προς οιανδήποτε εγερθείσαν υπ' αυτού αξίωσιν στηριζοµένην επί του νόµου ή των αρχών της επιεικίας (equity) κατά τοιούτον τρόπον, εφ' όσον τούτο είναι δυνατόν, ώστε πάντα τα αµφισβητούµενα θέµατα µεταξύ των διαδίκων να διαγιγνώσκωνται πλήρως και τελικώς και πάσα πολλαπλότης της διαδικασίας αφορώσης εις οιονδήποτε των θεµάτων τούτων να αποφεύγεται.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο