ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ κ.α. ν. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD κ.α., Αίτηση αρ. Ε32/2012, 27/4/2020

ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ κ.α. ν. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD κ.α., Αίτηση αρ. Ε32/2012, 27/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2020:4 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση αρ. Ε32/2012 ΜΕΤΑΞΥ:

1. ΧΧΧΧ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ, από την Πάφο
2. ΧΧΧΧ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ, από την Πάφο
3. ΧΧΧΧ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ, από την Πάφο Αιτητών και
4. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD, από την Πάφο
5. ΧΧΧΧ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, από την Πάφο Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 10/06/2019 των Αιτητών για έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60) Ημερομηνία: 27/04/2020 Για Αιτητές / Καθ' ων στην Κυρίως Αίτηση: κος Δ. Διομήδους Για Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 / Αιτητές στην Κυρίως Αίτηση: κα Α. Κορακίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Κατά το σύνηθες, ο εξαναγκασμός προσώπου να συμμορφωθεί με ένα Δικαστικό Διάταγμα επιδιώκεται μέσω της διαδικασίας παρακοής διατάγματος, με βάση το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960) που ως γνωστό συνιστά διαδικασία με οιωνοί ποινικό χαρακτήρα, για την επιτυχία της οποίας απαιτείται η στοιχειοθέτηση τόσο της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος όσο και του ηθελημένου της ανυπακοής (mens rea). Οι Ενοικιαστές, με την παρούσα αίτηση επέλεξαν ένα διαφορετικό δρόμο, κατ' επίκληση του άρθρου 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το ιστορικό της υπόθεσης έχει ως εξής. Στις 28/12/2016 εκδόθηκε τελική απόφαση στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Κυρίως Αίτηση. Η Απαίτηση των Αιτητών απορρίφθηκε, ενώ εκδόθηκε απόφαση όσον αφορά την Ανταπαίτηση. Το σχετικό κείμενο, η 2η παράγραφος του οποίου είναι η σημαντικότερη για τον σκοπό της επίδικης αίτησης, έχει ως εξής: « Η αίτηση αυτή που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για ακρόαση στην παρουσία του κ. Μ. Γεωργίου (κα Ε. Πουλλά στην απαγγελία της απόφασης) προσωπικά και για κα Ε. Πουλλά, Δικηγόροι για τους αιτητές, των κ.κ. Κ. Καλλή, Π.Φιλίππου (κος Δημοσθένους για κ. Κ. Καλλή στην απαγγελία της απόφασης), Δικηγόροι για τους καθ'ων η αίτηση αρ. 1, των κ.κ. Π. Φιλίππου, Ν. Παπακλεοβούλου, Δικηγόροι για τον καθ΄ου η αίτηση αρ. 2 και το Δικαστήριο τούτο αφού άκουσε όλα όσα ελέχθησαν από ή από μέρους των διαδίκων αντίστοιχα και με την σύμφωνη γνώμη των παρέδρων,
6. ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ όπως η απαίτηση των αιτητών απορριφθεί και δια του παρόντος απορρίπτεται με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων.
7. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ όπως όσον αφορά την Ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση, εκδίδεται με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων διάταγμα με το οποίο οι Αιτητές αρ. 1,2,3 διατάζονται όπως παρουσιάζονται (όλοι μαζί και/ή ξεχωριστά) ενώπιον οποιοσδήποτε Αρχής, Δήμου και/ή Υπηρεσίας και υπογράφουν κάθε αναγκαίο έντυπο, αίτηση, δήλωση, συμμόρφωση ή αναγνώριση με σκοπό την ολοκλήρωση της αλλαγής της χρήσης του καταστήματος (που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ, στην Πάφο) «εστιατόριο - καφετέρια ή άλλη σχετική με τον τουρισμό επιχείρηση», ως, ο όρος 1 της συμφωνίας ημερομηνίας 23.3.2001 προνοεί. Η περίοδος συμμόρφωσης των Αιτητών στο παρόν διάταγμα καθορίζεται σε 40 ημέρες από την επίδοση σε αυτούς του παρόντος διατάγματος.
8. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ όπως οι αιτητές αρ.1,2,3 πληρώσουν στους καθ'ων η αίτηση αρ. 1 και 2 το ποσό των €10.385,16σ. έξοδα της αίτησης και έκδοσης του παρόντος διατάγματος, όπως έχουν υπολογιστεί από τον Γραμματέα και έχουν εγκριθεί από το Δικαστήριο, (ένα μόνο σετ εξόδων), πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 29.5.12 μέχρι 31.12.14 πλέον τόκο προς 4% το χρόνο από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €10.279=. » Ο όρος 1 του επίδικου ενοικιαστηρίου, το οποίο επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 στην ένσταση των Καθ' ων, αναφέρει τα εξής: «
9. Το ανωτέρω υποστατικό θα χρησιμοποιείται από τον Ενοικιαστή σαν εστιατόριο - καφετέρια μόνον καθώς και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές με τον τουρισμό επιχειρήσεις. Ο Ιδιοκτήτης ουδεμία ευθύνη θα φέρει σε περίπτωση εγέρσεως αγωγής εναντίον του Ενοικιαστή για οχληρία, ζημιά, ενόχληση ή στέρηση ανέσεων από οιοδήποτε πρόσωπο. » ΙΙ. ΤΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ (α) Η Αίτηση Με αίτηση ημερομηνίας 10/06/2019, οι Καθ' ων στην Κυρίως Αίτηση και Αιτητές στην παρούσα (οι οποίοι στο εξής θα προσδιορίζονται ως «οι Ενοικιαστές») αξιώνουν: « Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ορίζει και/ή εξουσιοδοτεί τον κ. XXXXX Γεωργίου όπως παρουσιαστεί ενώπιον οποιασδήποτε Αρχής, Δήμου και/ή Υπηρεσίας και υπογράψει κάθε αναγκαίο έντυπο, αίτηση, δήλωση, συμμόρφωση ή αναγνώριση με σκοπό την ολοκλήρωση της αλλαγής χρήσης του καταστήματος (που βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου 112, στην Πάφο) σε «εστιατόριο - καφετέρια ή άλλη σχετική με τον τουρισμό επιχείρηση», ως ο όρος 1 της συμφωνίας ημερ. 23.3.2001 προνοεί, ως αυτό το έντυπο, αίτηση, δήλωση, συμμόρφωση ή αναγνώριση έγινε από τα πρόσωπα που αρχικώς είχαν υποχρέωση να υπογράψουν αυτά ούτως ώστε να υπάρξει συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ημερ. 28.12.
10. » Η νομική βάση της Αίτησης εδράζεται, ως προαναφέρεται, στο άρθρο 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. ΧΧΧΧ Γεωργίου, διευθυντή των Καθ' ων 1 και Καθ' ου 2 στην Κυρίως Αίτηση, ο οποίος αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και επισυνάπτει αντίγραφο της σχετικής τελικής Απόφασης ημερομηνίας 28/12/2016 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) καθώς και τις ένορκες δήλωσης επίδοσης αυτών προς τους Ιδιοκτήτες (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) οι οποίες έλαβαν χώρα στις 14/11/2017 και 11/12/
11. Μαζί με τις επιδόσεις των διαταγμάτων επισυνάπτεται και σχετική επιστολή με την οποία οι Ιδιοκτήτες καλούνται να προσέλθουν ενώπιον της Πολεοδομικής Αρχής Πάφου για να υπογράψουν κάθε αναγκαίο έγγραφο για την ολοκλήρωση της αλλαγής χρήσης του επίδικου καταστήματος, ως το σχετικό δικαστικό διάταγμα διαλαμβάνει. Το ουσιαστικότερο μέρος των ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντα, εντοπίζεται στις παραγράφους 6 έως και 9 της ένορκης δήλωσής του, και παρατίθεται αυτούσιο: «
12. Παρά το γεγονός ότι οι Αιτητές - καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα την 14.11.2017 και 11.12.2017 αντίστοιχα έλαβαν γνώση του περιεχομένου του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 28.12.2016 και παρά το κάλεσμα μας όπως παρουσιαστούν ενώπιον της Πολεοδομικής Αρχής Πάφου για να υπογράψουν κάθε αναγκαίο έγγραφο για την ολοκλήρωση της αλλαγής χρήσης του καταστήματος που βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου 112, στην Πάφο σε εστιατόριο - καφετέρια ως ο όρος 1 της μεταξύ μας συμφωνίας ενοικιάσεως ημερ. 23.3.2001 μέχρι σήμερα παραλείπουν και/ή αμελούν και/ή αρνούνται να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο της παραγράφου 2 του Διατάγματος.
13. Η εγγεγραμμένη χρήση του υποστατικού είναι κατάστημα και σε περίπτωση που δεν μπορέσουμε να αλλάξουμε την χρήση του σε εστιατόριο - καφετέρια ή άλλη συναφή με τον τουρισμό χρήση δεν μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε κατάλληλα γεγονός που ήδη μας προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού σήμερα το υποστατικό είναι κλειστό και δεν διεξάγει εργασίες.
14. Ένεκα της συνεχιζόμενης άρνησης των καθ' ων η αίτηση να συμμορφωθούν με την διαταγή του δικαστηρίου και να υπογράψουν κάθε αναγκαίο έγγραφο για αλλαγή χρήσης του υποστατικού μας αναγκάζει να μην εκμεταλλευόμαστε ως θα θέλαμε το υποστατικό.
15. Ένεκα των πιο πάνω δεν μπορούμε να αναμένουμε άλλο τις ορέξεις και/ή τα θελήματα των καθ΄ων η αίτηση για το πότε θα προσέλθουν να προβούν στις δέοντες ενέργειες για αλλαγή χρήσης του υποστατικού σε εστιατόριο - καφετέρια. » (β) Η Ένσταση Οι Ιδιοκτήτες ενίστανται στο αίτημα και προς τούτο καταχώρησαν ένσταση ημερομηνίας 05/09/2019, προβάλλοντας τους ακόλουθους 13 λόγους Ένστασης: «
16. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, δεν αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης η νομοθεσία για τη δικαιοδοτική εξουσία του Δικαστηρίου.
17. Δεν έχει γίνει καλή επίδοση της αίτησης στους καθ΄ων η αίτηση 1, 2 και 3 σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
18. Το Δικαστήριο δεν νομιμοποιείται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με βάση τα πραγματικά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης.
19. Η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αντικανονική και δεν συντρέχουν λόγοι για την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας.
20. Τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης καταστρατηγεί και/ή προσβάλλει το συνταγματικό δικαίωμα της ιδιοκτησίας της ακίνητης περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και
22. Η παρούσα Αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική και/ή αδικαιολόγητη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή απαράδεκτη καθότι αυτό που ουσιαστικά επιζητείται και/ή επιδιώκεται είναι η πλήρης αποξένωση των ιδιοκτητών από την ακίνητη περιουσία τους και η παραχώρηση εξουσίας εν λευκώ στον Σπύρο Γεωργίου να αποφασίζει και να πράττει για την περιουσία των καθ΄ων η αίτηση 1, 2 και 3 κατά το δοκούν, χωρίς οι ιδιοκτήτες να έχουν λόγο σε αυτό.
23. Η παρούσα Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή στοιχεία και/ή τεκμήρια, ούτε και δεικνύουν οποιουσδήποτε εύλογους και/ή σοβαρούς και/ή ικανοποιητικούς λόγους για παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας.
24. Δεν επιτρέπεται ο περιορισμός του δικαιώματος ιδιοκτησίας της ακίνητης περιουσίας των αιτητών - καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση εκτός όπως ορίζει το άρθρο 23 του Συντάγματος.
25. Η παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη και επιδιώκει την εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών καθότι καταχωρήθηκε από τους αιτητές πριν την έκδοση της απόφασης στην αίτηση Κ1/14 και πριν αποφασιστεί το ζήτημα αποξένωσης της κατοχής του επίδικου από την αιτήτρια 1 που τέθηκε από τους ιδιοκτήτες, για να προλάβουν οι αιτητές στην παρούσα αίτηση καταστάσεις και γεγονότα.
26. Ο ενόρκως δηλών δεν λέει την αλήθεια και αποκρύπτει από το Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση.
27. Η αιτήτρια 1 αποξενώθηκε από την κατοχή του μίσθιου από το
28. Δεν νομιμοποιείται η αιτήτρια να καταχωρίσει την παρούσα αίτηση.
29. Το μίσθιο λειτουργεί κανονικά και ουδέποτε έκλεισε.
30. Οι αιτητές - καθ΄ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση ουδέποτε αρνήθηκαν να υπογράψουν οιοδήποτε έγγραφο και/ή αίτηση εκκρεμούσης της έφεσης που καταχώρησαν εναντίον της απόφασης ημερ. 28.12.16 νοουμένου πάντοτε ότι αυτό συνάδει με τη νομοθεσία την επιτόπου κατάσταση και δεν είναι προϊόν παράνομης πράξης. » Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ιδιοκτήτη αρ. 2 ο οποίος, στην αδικαιολόγητα μακροσκελή ένορκη δήλωσή του, 16 σελίδων, 65 παραγράφων και 33 τεκμηρίων, εξηγεί τους λόγους επί των οποίων εισηγείται ότι το αίτημα δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο. Ανάμεσα σε άλλα αμφισβητεί την ορθότητα της επίδοσης. Αναφέρει πως οι Ιδιοκτήτες καταχώρησαν την Έφεση αρ. 71/17 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Σημειώνω πως δεν θα αναφερθώ σε έκαστο ισχυρισμό των Ιδιοκτητών καθότι στην εν λόγω ένορκη δήλωση έχουν εμφιλοχωρήσει αρκετά μη σχετικά γεγονότα τα οποία συναρτώνται με το μακρύ ιστορικό των διαφορών των διαδίκων και κυρίως την ουσία όσων οι Ιδιοκτήτες ανέφεραν κατά την ακροαματική διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της τελικής πρωτόδικης δικαστικής κρίσης με την απόρριψη της απαίτησής τους και έκδοση απόφασης ως προς την Ανταπαίτηση. Αυτά όμως τα ζητήματα αφορούν αυστηρά αποκλειστικά τον επικείμενο αναθεωρητικό έλεγχο. Δεν νοείται στο παρόν στάδιο τούτο το Δικαστήριο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του αφού τέτοια συμπεριφορά θα συνιστούσε υπέρβαση δικαιοδοσίας και διαβολή της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης.[1] Των πιο πάνω λεχθέντων, η πεμπτουσία όσων ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, συνοψίζεται στην θέση ότι οι Ιδιοκτήτες ουδέποτε αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο της πρωτόδικης Δικαστικής απόφασης, παρά μόνο ζήτησαν πριν την υπογραφή των εν λόγω αιτήσεων να γίνουν διορθώσεις για να συνάδουν οι αλλαγές με την επί τόπου κατάσταση. Το σχετικό απόσπασμα από την ένορκη δήλωσή του είναι σχετικό: «
31. Ο τοπογράφος ετοίμασε την έκθεση του και εμείς με επιστολή μας μέσω του δικηγόρου μας ημερ. 12.3.18 προς τον δικηγόρο της αιτήτριας του επισημάναμε ότι θα πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες διορθώσεις στις αιτήσεις ούτως ώστε να συνάδουν με την πραγματικότητα για να μπορούμε να υπογράψουμε τα σχετικά έντυπα ενόψει της διαταγής του Δικαστηρίου και αναμένοντας την εκδίκαση της έφεσης μας. Ουδέν έπραξαν οι αιτητές μέχρι σήμερα και ουδέποτε επανήλθαν με τροποποιημένα σχέδια. Εκ των υστέρων με όλες τις πληροφορίες που λάβαμε από τα αρμόδια τμήματα είμαστε πεπεισμένοι ότι το ακίνητο μας κατέχεται και λειτουργεί παράνομα από τον ΧΧΧΧΧ Ευαγγέλου με τη συνδρομή και βοήθεια των μετόχων της αιτήτριας 1 οι οποίοι εισέπραξαν από αυτόν πέραν των €750.
32. Επισυνάπτω στην παρούσα μου ως Τεκμήριο 7 επιστολή της δικηγόρου μας ημερ. 12.3.18 προς τον δικηγόρο των αιτητών.
33. Με βάση τις επιτόπου μετρήσεις το κατάστημα και μεσοπάτωμα είναι 66 τ.μ. και 66 τ.μ. αντίστοιχα.
34. Ουδέποτε αρνηθήκαμε να υπογράψουμε οιοδήποτε έγγραφο νοουμένου ότι αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και επιτόπου κατάσταση και δεν είναι προϊόν παρανομίας ή αποσκοπεί σε παρανομία εκκρεμούσης της έφεσης μας.
35. Την 5.3.18 σε επιτόπια επίσκεψη του ο ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ. Ταλιώτης τοπογράφος μηχανικός κατόπιν οδηγιών εμάς των ιδιοκτητών εισήλθε εντός του επίδικου συνοδευόμενος από εμένα μετά από άδεια του XXXXX Ευαγγέλου και προέβη σε εμβαδομέτρηση αυτού και ετοίμασε σχετική έκθεση την 8.3.
36. Το επίδικο υποστατικό την 5.3.18 ήταν ανοικτό, λειτουργούσε κανονικά και εξυπηρετούσε κόσμο σε αντίθεση με τον αναληθή ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα XXXXX Γεωργίου στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως του. Επισυνάπτω στην παρούσα μου ως τεκμήριο 8 πιστοποιητικό εμβαδομέτρησης ημερ. 8.3.18 του ΧΧΧΧ ΧΧΧ. Ταλιώτη. » (γ) Η Ακροαματική Διαδικασία Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων δόθηκαν στο Δικαστήριο στις 24/02/2020, ημερομηνία κατά την οποία οι συνήγοροι απάντησαν και σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου. Η πλευρά των Ενοικιαστών στην αγόρευσή της αναφέρει πως το εκδοθέν Διάταγμα έχει καταστεί αναποτελεσματικό αφού δεν μπορούν να το εφαρμόσουν. Εισηγούνται πως το ζήτημα συναρτάται με το δικαίωμα πρόσβασής τους στο Δικαστήριο και παραπέμπουν στην απόφαση του ΕΔΑΔ στη Vrountou v. Cyprus Αίτηση αρ. 33631/2006, Απόφαση ημερ. 13/10/
37. Επιχειρηματολογούν περαιτέρω πως το δικαίωμα αυτό θεμελιώνεται στο άρθρο 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το οποίο υποστηρίζουν πως εναποθέτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει «ότι είναι δίκαιο» για «την επίλυση του όλου θέματος» δεδομένης της άρνησης των Ιδιοκτητών να παρουσιαστούν για να υπογράψουν τα αναγκαία έγγραφα προς συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Διατάγματος. Από την άλλη, η δικηγόρος των Ιδιοκτητών αναλώνει μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας της υποστηρίζοντας πως η επίδικη αίτηση είναι εκ προοιμίου έκθετη σε απόρριψη λόγω της μη αναφοράς στη νομική της βάση στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Επίσης, υποστηρίζεται πως υπάρχει κακή επίδοση και ότι το αίτημα είναι προϊόν κακοπιστίας. Ως προς την ουσία του αιτήματος, προβάλλεται πως οι Ιδιοκτήτες δεν άσκησαν το δικαίωμά τους για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα για τους Ιδιοκτήτες, με αποτέλεσμα η θέση τους ότι ουδέποτε αρνήθηκαν να υπογράψουν οποιοδήποτε έγγραφο, να παραμείνει αναντίλεκτη. Ακολούθως η απόφαση επιφυλάχθηκε. Σημειώνεται ότι, επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. ΙΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ (α) Το άρθρο 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου Το άρθρο 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου προνοεί: « Κατάρτισις εγγράφων διά διαταγής του ∆ικαστηρίου.
38. Οσάκις οιονδήποτε πρόσωπον αµελή ή αρνήται να συµµορφωθή προς απόφασιν ή διάταγµα διατάττον αυτό να προβή εις οιανδήποτε µεταβίβασιν ή να συνάψη και υπογράψη οιονδήποτε συµβόλαιον ή άλλο έγγραφον ή να οπισθογράψη οιονδήποτε πιστωτικόν τίτλον το δικαστήριον δύναται υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις, οίοι θα υφίσταντο, ως θα ήτο δίκαιον να διατάξη ότι η µεταβίβασις το συµβόλαιον ή άλλο έγγραφο θα εκτελεσθή ή ότι ο πιστωτικός τίτλος θα οπισθογραφηθή υπό τοιούτου προσώπου ως το δικαστήριον ήθελε ορίσει διά τον σκοπόν τούτον και µεταβίβασις, συµβόλαιον, έγγραφον ή πιστωτικός τίτλος ούτω εκτελεσθείς ή οπισθογραφηθείς θα έχη ισχύν και θα είναι δι' όλους τους σκοπούς διαθέσιµος, ως εάν ούτος είχε εκτελεσθή ή οπισθογραφηθή παρά προσώπου όπερ αρχικώς έδει να εκτελέση ή οπισθογραφήση τούτον. » IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ξεκινώ από τους λόγους ένστασης των Ιδιοκτητών που σχετίζονται με δικονομικά ζητήματα. Η κα Κορακίδου επιχειρηματολογεί εκτεταμένα υποστηρίζοντας πως η παρούσα αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη λόγω της παράλειψης των Αιτητών να συμπεριλάβουν στην νομική της βάση αναφορά στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο (Λόγος ένστασης αρ. 1). Ο κ. Διομήδους διαφωνεί και εισηγείται ότι η επίδικη αίτηση βασίζεται τόσο ουσιαστικά όσο και δικονομικά στο ρητώς αναγραφόμενο άρθρο 34 του Ν. 14/
39. Συγκλίνω με την άποψη του κ. Διομήδους. Επεξηγώ. Το ουσιαστικό και δικονομικό πλαίσιο που αφορά την παρούσα αίτηση συναρτάται με τον τρόπο εκτέλεσης της εξασφαλισθείσας απόφασης, το οποίο όντως βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο και όχι στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Εξάλλου, στην ειδική πρόνοια του κανονισμού 12(β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού, αναφέρεται πως «η μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς δεν συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει τούτο». Όσον αφορά την αντίστοιχη Δ.64, έχει κριθεί[2] πως η εν λόγω διαταγή δεν τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις που αξιώνεται η αναβίωση διατάγματος το οποίο θέτει χρονικό πλαίσιο για την εκτέλεσή του, και το οποίο, με το πέρας του χρόνου καθίσταται ipso facto άκυρο, εξαφανίζοντας την πηγή της εξουσιοδότησης για καταχώρηση του δικογράφου. Όμως η επίδικη αίτηση δεν αφορά τέτοια περίπτωση. Η αντίστοιχη με το θέμα νομολογία καταδεικνύει ότι η θεσμοθέτηση της Δ.64 κατάργησε τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας και έδωσε το δικαίωμα στο Δικαστήριο να θεωρήσει θεραπεύσιμη την όποια παρατυπία και να τη διορθώσει. Το κριτήριο για την άσκηση τούτου του δικαιώματος είναι η μη πρόκληση πασιφανούς αδικίας στην άλλη πλευρά. Σχετική είναι η απόφαση C.M.A. Holdings v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, ECLI:CY:AD:2018:A559, Πολιτική Έφεση αρ.265/14, ημερομηνίας 21/12/
40. Στην ίδια λογική και άξια αναλογικής αναφοράς είναι και τα λεχθέντα στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην Αίτηση ημερομηνίας 11/06/2019 για τροποποίηση εφετηρίου στην Χέυς ν. Φιλιππίδης, ECLI:CY:DOD:2020:6, Πολιτική Έφεση αρ.41/2015, ημερομηνίας 18/2/2020 όπου υπήρξε απόκλιση από παλαιότερη νομολογία με την οποία θεωρείτο ως μη θεραπεύσιμο σφάλμα η αναφορά στο εφετήριο «Στο Ανώτατο Δικαστήριο» αντί «Στο Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο». Εν προκειμένω, ουδεμία αδικία έχει προκληθεί στην πλευρά των Ιδιοκτητών από τη μη αναγραφή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου στη νομική βάση της αίτησης και η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. Ούτε το ζήτημα της εγκυρότητας της επίδοσης κρίνεται βάσιμο (Λόγος ένστασης αρ. 2). Ζητήματα που άπτονται του νομότυπου της επίδοσης και της νομιμοποίησης[3] διαδίκου δεν εγείρονται μέσω Υπεράσπισης/Απάντησης/Ένστασης αλλά προδικαστικά μέσω καταχώρισης, το συντομότερο δυνατό, αίτησης για παραμερισμό της διαδικασίας. Όσον αφορά δε την επιχειρηματολογία των Ιδιοκτητών που άπτεται της ισχυριζόμενης κακοπιστίας των Ενοικιαστών (λόγοι ένστασης 9 και 11), αυτό το ζήτημα δεν θα εξεταστεί, καθότι, για τους λόγους που επεξηγούνται ανωτέρω, η μη ανασταλείσα τελική δικαστική απόφαση, μέχρι την τυχόν αναθεώρησή της παραμένει δεσμευτική για τους Ιδιοκτήτες. Ούτε οι λόγοι ένστασης κρίνονται 5 και 8 βάσιμοι. Το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας προς το άρθρο 23 του Συντάγματος δεν τέθηκε με την απαραίτητη πληρότητα και πειστικότητα, και επιπλέον, συνδέεται με συνειρμούς και υποκειμενικές θέσεις των Ιδιοκτητών. Πέραν όμως αυτού, εάν θα έπρεπε, να διορισθεί κάποιο άλλο τρίτο πρόσωπο, αντί του Καθ' ου 2, για υπογραφή και/ή εκτέλεση οποιωνδήποτε εγγράφων, αυτό είναι διαφορετικό θέμα, στο οποίο θα επανέλθω, που σχετίζεται με την ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου και όχι με την πρόσκρουση αυτού προς το άρθρο 23 του Συντάγματος. Προχωρώ στην ουσία του ζητήματος. Το κρίσιμο επίδικο θέμα συναρτάται με την ερμηνεία του άρθρου 34 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Σημειώνω πως ουδείς εκ των συνηγόρων με παρέπεμψε σε οποιανδήποτε σχετική νομολογία. Δεν έχω πεισθεί από την επιχειρηματολογία των Ενοικιαστών. Κατ' αρχάς, στο μέτρο που επιχειρείται η ταύτιση της παρούσας με τα λεχθέντα στη Vrountou v. Cyprus Αίτηση αρ. 33631/2006, Απόφαση ημερ. 13/10/2015 με όλο το σεβασμό, θεωρώ πως η επιχειρηματολογία τους βρίσκεται εκτός θέματος. Τούτο διότι, το ζήτημα δεν συναρτάται με το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο και τα λεχθέντα στη Vrountou, στην οποία κρίθηκε πως υπήρξε διάκριση λόγω φύλου (εκ μητρογονίας πρόσφυγας), αλλά αφορά την εκτέλεση δικαστικής απόφασης, η οποία εξασφαλίστηκε από τους Ενοικιαστές επειδή ακριβώς είχαν τέτοιο δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, η εισήγησή τους ότι επειδή δεν έχει μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί η αλλαγή χρήσης του καταστήματος θα πρέπει να εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα αξιολογείται ως υπεραπλούστευση του όλου ζητήματος. Διασαφηνίζω. Αν και ούτε η δική μου έρευνα με έχει οδηγήσει σε δεσμευτική επί του θέματος νομολογία, έχω υπόψιν ότι ο περί Δικαστηρίων Νόμος είναι άμεσα συνδεδεμένος με το Αγγλικό Supreme Court of Judicature (Consolidation) Act, 1925.[4] Εξ ου και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι, όπως αναλύεται ΒΡ HOLDINGS LTD κ.α. ν. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)