← Κύπρος

ΓΑΛΑΝΟΥ δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της ΧΧΧΧ ΓΑΛΑΝΟΥ ν. C & S SMART MOVE DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ. Ε18/2018, 28/4/2020

ΓΑΛΑΝΟΥ δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της ΧΧΧΧ ΓΑΛΑΝΟΥ ν. C & S SMART MOVE DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ. Ε18/2018, 28/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2020:9 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου και Μ. Γεωργιάδου και Β. Πιτσιλλίδης, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε18/2018 Μεταξύ׃ ΧΧΧΧ (ΧΧΧΧ) ΓΑΛΑΝΟΥ (Α.Τ. ΧΧΧΧ) δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της ΧΧΧΧ ΓΑΛΑΝΟΥ (Α. Τ. ΧΧΧΧΧ), από τη Λάρνακα Αιτητών και

  1. C & S SMART MOVE DEVELOPERS LIMITED (HE237625), από τη Λάρνακα
  2. ΧΧΧΧ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ άλλως ΧΧΧΧ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ (Α.Τ.ΧΧΧΧ), από τη Λάρνακα Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 28/04/2020 Για τους Αιτητές: κ. Θ. Β. Παυλήμπεης Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Γ. Χατζηκωστής Α Π Ο Φ Α Σ Η Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Η παρούσα υπόθεση αφορά το κατάστημα με αριθμό θύρας 1-2 που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας με την ονομασία ΧΧΧΧΧ, επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧ, τεμ. με αρ. ΧΧΧΧ, στη Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στη Λάρνακα, (το οποίο στο εξής θα προσδιορίζεται ως «το Υποστατικό»). Το Υποστατικό ανεγέρθηκε πριν το 1999, βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Λάρνακας και χρησιμοποιείται ως χώρος άσκησης επαγγελματικών εργασιών. Η Αιτήτρια είναι η Ιδιοκτήτρια του Υποστατικού και ο κ. XXXXX Γαλανός πληρεξούσιος αντιπρόσωπός της. (α) Η Κυρίως Αίτηση. Με την Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 04/07/2018, η Αιτήτρια αξιώνει εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής «Καθ' ων») τα ακόλουθα: «
  3. Διάταγμα και/ή Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου ότι η αιτήτρια δικαιούται την κενή και ελεύθερη κατοχή του καταστήματος με αριθμό θύρας 1 και 2, που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας.
  4. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει αμέσως την ανάκτηση της κατοχής του καταστήματος με αριθμό θύρας 1 και 2, που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας.
  5. .Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου διατάττον τους καθ' ων η αίτηση 1 και/ή και τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους τους και/ή όσους αντλούν δικαίωμα από αυτούς όπως εκκενώσουν και παραδώσουν αμέσως στην αιτήτρια την κενή και ελεύθερη κατοχή και χρήση του καταστήματος με αριθμό θύρας 1-2, που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας.
  6. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου διατάττον την έξωση των καθ' ών η αίτηση 1 από το κατάστημα με αριθμό θύρας 1-2, που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας.
  7. Εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ομού και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €3.600.- ως αποζημιώσεις και/ή οφειλόμενα ενοίκια του καταστήματος για την περίοδο 01.02.2018 (μέρος του μηνός Φεβρουαρίου του 2018) μέχρι 31.07.2018 ή για την περίοδο μέχρι την 31.07.
  9. Εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ομού και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €650.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα κέρδη και/ή αποζημίωση απώλειας χρήσεως από 01.08.2018 μέχρι παραδόσεως στην αιτήτρια της κενής και ελεύθερης κατοχής και χρήσης του καταστήματος με αριθμό θύρας 1-2, που βρίσκεται επί πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας.
  10. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως η απόφαση και/ή το διάταγμα ανακτήσεως κατοχής του καταστήματος με αριθμό θύρας 1-2, που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας εφαρμοστεί εναντίον οιουδήποτε υπενοικιαστού και/ή κατόχου του καταστήματος.
  11. Νόμιμο Τόκο από 01.02.
  12. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης. » Στις λεπτομέρειες ενοικιάσεως της υπό αναφορά Αίτησης γίνεται αναφορά σε γραπτή συμφωνία μίσθωσης μεταξύ της Αιτήτριας και των Καθ' ων 1, με την εγγύηση του Καθ' ου
  13. Η συμφωνία υπογράφηκε στις 01/10/2012 και ήταν μονοετούς διάρκειας, από την 01/10/2012 μέχρι την 30/09/
  14. Μετά τη λήξη της αρχικής περιόδου ενοικίασης, οι Καθ' ων 1 παρέμειναν στο επίδικο Υποστατικό και έγιναν θέσμιοι ενοικιαστές. Το τελευταίο μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στο ποσό των €650 και είναι προπληρωτέο την 1ην ημέρα κάθε μήνα. Το ποσό αυτό καθορίστηκε δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας ημερ. 21/11/2017, στην Αίτηση Καθορισμού αρ. Κ14/
  15. Προβάλλεται ο ισχυρισμός πως υπάρχουν καθυστερημένα ενοίκια. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι «οι καθ' ών η αίτηση 1 και/ή 2 καθυστερούν την πληρωμή 5 καθυστερημένων και νομίμως οφειλομένων ενοικίων εκ €650.- έκαστο για τους μήνες από 01.03.2018 μέχρι 31.07.2018, όπως επίσης και €350 ως μέρος του ενοικίου του μηνός Φεβρουαρίου του
  16. Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των ανωτέρω ισχυρισμών της, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι οι καθ' ων η αίτηση 1 και/ή 2 καθυστερούν την πληρωμή ενοικίων συνολικού ύψους €3.600.- μέχρι την 31.07.2018». Συναφώς, γίνεται αναφορά σε τερματισμό της ενοικίασης μέσω επιστολής ημερ. 03/05/2018 η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων την 23/05/2018 μέσω ιδιώτη επιδότη, δίχως ανταπόκριση. Επιπλέον, προβάλλεται ισχυρισμός περί συστηματικής καθυστέρησης στην καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και ότι οι Καθ' ων πλήρωναν το ενοίκιο μόνο μετά την αποστολή σχετικής επιστολής ή ειδοποίησης από την Αιτήτρια ή τους δικηγόρους της. (β) Η Απάντηση. Στην κοινή Απάντησή τους, ημερομηνίας 04/10/2018, οι Καθ' ων 1 και 2 παραδέχονται την ιδιότητα της Αιτήτριας ως επίσης, και τη σύναψη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, καθώς και ότι οι Καθ' ων 1 είναι θέσμιοι ενοικιαστές του Υποστατικού. Δέχονται επίσης ότι το Υποστατικό ανεγέρθηκε πριν το 1999 και βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Λάρνακας, καθώς και ότι το τελευταίο μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στο ποσό των €650, προπληρωτέο την 1ην ημέρα κάθε μήνα, που καθορίστηκε δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας ημερ. 21/11/2017 στην αίτηση ΚXXXXX/
  17. Αν και δεν αμφισβητούν την αποστολή και παραλαβή της επιστολής της Αιτήτριας ημερ. 03/05/2018, ισχυρίζονται ότι με την εν λόγω επιστολή «δεν τερματίστηκε η σύμβαση ενοικίασης και η σύμβαση ενοικιάσεως βρίσκεται σε ισχύ». Περαιτέρω, διαφωνούν ότι ο Καθ' ου 2 εγγυήθηκε την επίδικη συμφωνία, αναφέροντας συγκεκριμένα: « Β) [.] αλλά αρνούνται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε γραπτή εγγύηση ημερ. 01/10/12 εγγυώμενος τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 απέναντι στην Αιτήτρια. Γ) Επιπλέον ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι ακόμη και εάν αποδειχθεί ότι υπέγραψε γραπτή εγγύηση ημερ. 01/10/12 εγγυώμενος τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 απέναντι στην Αιτήτρια η εγγύηση του αυτή δεν ήταν συνεχείς και/ή τερματίστηκε στις 30/09/13 με αποτέλεσμα να μην έχει οποιαδήποτε ευθύνη για οποιεσδήποτε οφειλές της Καθ' ης η Αίτηση 1 απέναντι στην Αιτήτρια. » Επιπλέον, αρνούνται ότι οφείλουν οπουδήποτε ποσό στην Αιτήτρια και διατείνονται ότι: « κατέβαλαν εγκαίρως προς την Αιτήτρια τα ενοίκια των μηνών Φεβρουαρίου μέχρι και Μαΐου του
  18. Αναφορικά με τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου και Ιουλίου του 2018 οι Καθ' ης η Αίτηση 1 και 2 ισχυρίζονται ότι ήρθαν σε προφορική συνεννόηση με την Αιτήτρια για να καταβάλουν αυτά τον Σεπτέμβριο του 2018 μαζί με τα ενοίκια των μηνών Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 2018 πράγμα και το οποίο και έπραξαν με την αποστολή προς την Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων τους 3 επιταγών ύψους €2.566 τις οποίες η Αιτήτρια παρέλαβε και εισέπραξε. » (γ) Η Απάντηση στην Απάντηση. Στην Απάντηση στην Απάντησή της, η Αιτήτρια, επαναλαμβάνει και εμμένει στις δικές της θέσεις. Ανάμεσα σε άλλα, προσθέτει ότι η συμφωνία μίσθωσης του καταστήματος τερματίστηκε νόμιμα «όπως αναφέρεται στην Κυρίως Αίτηση» και αναφέρει πως ο Καθ' ου η 2 «κωλύεται δυνάμει των παραδοχών του στην απάντηση του και/ή δυνάμει της επιστολής του δικηγόρου του ημερ. 05.09.2018 και/ή δια των παραστάσεων του και/ή δια των δηλώσεων του και/ή δια των υπογραφών του και/ή δια των πράξεων του και/ή δια της σιωπής του και/ή δια των υποσχέσεων του από του να αρνείται ότι εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις των καθ' ων η αίτηση 1 προς την αιτήτρια» η οποία ισχυρίζεται ότι η εγγύηση του καθ' ου 2 είναι ισχυρή και πως δικαιούται απόφαση εναντίον του, ως εγγυητή. Επιπλέον γίνεται αναφορά σε πληρωμή μέρος των οφειλόμενων ενοικίων, ήτοι του ποσού των €2.566,00, μέσω επιστολής ημερομηνίας 05/09/2018 του δικηγόρου των Καθ' ων. ΙΙ. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η υπόθεση προχώρησε με τη διαδικασία της ταχείας εκδίκασης με βάση τη νέα Διαταγή
  19. Σημειώνεται πως, κατόπιν σχετικού γραπτού αιτήματος της πλευράς της Αιτήτριας ημερομηνίας 29/08/2019, το Δικαστήριο επέτρεψε την αντεξέταση του Καθ' ου 2 επί συγκεκριμένων παραγράφων της έγγραφης μαρτυρίας του. Η σχετική διαδικασία έλαβε χώρα στις 24/10/
  20. Θα προσπαθήσω να συνοψίσω την παρουσιασθείσα μαρτυρία σε ό,τι κρίνω πως είναι σημαντικό ως προς τα ουσιαστικά επίδικα ζητήματα, παραλείποντας αναφορές σε μαρτυρία η οποία είτε αποτελεί κοινό τόπο,[1] είτε δεν έχει ιδιαίτερη αξία ως προς την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Τονίζω ακόμη ότι, παρόλο που έχω μελετήσει με προσοχή το σύνολο της έγγραφης μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου ως επίσης και την αντεξέταση του Καθ' ου, και έχω προβεί στις σχετικές αντιπαραβολές όπου έκρινα αναγκαίο, για σκοπούς οικονομίας δεν θα αναφερθώ σε κάθε ένα ζήτημα και ή τεκμήριο ξεχωριστά παρά μόνο σε ό,τι κρίνω ότι έχει ειδική βαρύτητα προς αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. (α) Η μαρτυρία Αιτητών.

(1)Η μαρτυρία του κ. XXXXX Γαλανού (Μ. Α. 1). Ο πρώτος και μοναδικός μάρτυρας για τους Αιτητές ήταν ο κ. Γαλανός, ο οποίος είναι ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) της Αιτήτριας. Ανάμεσα σε άλλα, παρουσίασε αντίγραφο του σχετικού τίτλου ιδιοκτησίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) καθώς και του επίδικου ενοικιαστηρίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4) και αναφέρθηκε στους σχετικούς όρους αυτού. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον τρόπο σύναψης της παραχωρηθείσας εγγύησης, η οποία υπογράφθηκε από τον υιό και αντιπρόσωπο του Καθ' ου 2, ισχυριζόμενος ότι: « Την εγγύηση υπέγραψε για τον καθ' ου η αίτηση 2 ο αντιπρόσωπος του, υιός του και διευθυντής των καθ' ων η αίτηση 1, Χρύσανθος Ευσταθίου. Ο καθ' ου η αίτηση 2 ήταν ενήμερος για το γεγονός αυτό αφού με ενημέρωσε προφορικά ότι λόγω κωλύματος του εκείνη την ημέρα θα υπέγραψε ο υιός του την εγγύηση εκ μέρους του. Δηλώνω και αναφέρω ότι η αιτήτρια στηρίχθηκε στην εν λόγω εγγύηση του καθ' ου η αίτηση 2 για να παραχωρήσει την ενοικίαση στην καθ' ου η αίτηση 1 και ότι ήταν εξυπακουόμενος όρος της εγγύησης του καθ΄ ου η αίτηση 2 και συναντίληψη των διαδίκων ότι η εγγύηση του καθ' ου η αίτηση 2 θα ίσχυε μέχρι την παράδοση της κενής και ελεύθερης του καταστήματος στην αιτήτρια έστω και εάν αυτή λάμβανε χώρα κατά ή μετά την λήξη της συμφωνίας μίσθωσης ή της αρχικής περιόδου ενοικίασης ή μετά από μετατροπή της ενοικίασης σε θέσμια ενοικίαση δυνάμει των προνοιών της σχετικής Νομοθεσίας, έτσι ώστε η αιτήτρια να ήταν εξασφαλισμένη σε σχέση με την ενοικίαση τουλάχιστο από ένα φυσικό πρόσωπο που ήταν συνδεδεμένο με τους καθ' ων η αίτηση
  1. Εξ' ου και η αναφορά στο λεκτικό της εγγύησης στην έγκαιρη και κανονική πληρωμή του ενοικίου των καθ' ων η αίτηση 1 προς την αιτήτρια και την πληρωμή αποζημιώσεων σε περίπτωση παράβασης της συμφωνίας μίσθωσης από τους καθ' ων η αίτηση 1 ανεξαρτήτως του λόγου ή των συνθηκών παράτασης της αρχικής περιόδου ενοικίασης ή της συμφωνίας μίσθωσης. » Αναφέρθηκε στο ιστορικό διακύμανσης του μηνιαίου ενοικίου και παρουσίασε το σχετικό διάταγμα καθορισμού ημερομηνίας 21/11/2017 στο ποσό των €650, αναδρομικά από 01/06/2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6). Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη συμφωνηθείσα συνήθη πρακτική ως προς τον τρόπο και τόπο πληρωμής των ενοικίων η οποία ήταν μέσω κατάθεσης από τους Καθ' ων 1 σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας. Ακολούθως, η Αιτήτρια εξέδιδε αποδείξεις τις οποίες απέστελλε ταχυδρομικώς στους Καθ' ων
  2. Απέρριψε την ύπαρξη οποιασδήποτε προφορικής συμφωνίας για παράταση χρόνου πληρωμής χαρακτηρίζοντας τις θέσεις των Καθ' ων ως προϊόν εκ των υστέρων σκέψεών τους προς αποφυγή των υποχρεώσεων τους. Ισχυρίστηκε πως από την 1η Ιουλίου 2017 υφίσταται συστηματική καθυστέρηση στην πληρωμή του ενοικίου και ως εκ τούτου, αποστάλθηκε μέσω δικηγόρου σχετική προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 06/10/2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8) η οποία αφορούσε υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων ύψους €1.350 για την περίοδο 01/08/2017 - 30/10/
  3. Προς το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής αναφέρει πως υπήρξε μερική συμμόρφωση. Επειδή όμως οι Καθ' ων 1 συνέχιζαν να καθυστερούν τις πληρωμές των ενοικίων, η Αιτήτρια απέστειλε μέσω του δικηγόρου της επιστολή ημερομηνίας 03/05/2018 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων 1 στις 23/05/2018 μέσω ιδιώτη επιδότη, αξιώνοντας το ποσό των €4.250 έναντι οφειλόμενων ενοικίων για την περίοδο 01/11/2017 - 31/05/
  4. Λόγω μη συμμόρφωσης των Καθ' ων 1 εντός 21 ημερών προς την 23/05/2018, δηλαδή την ημερομηνία επίδοσης της επιστολής ημερομηνίας 03/05/2018 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) και μη επιστροφής της κατοχής, διατείνεται ότι στις 04/07/2018 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων στις 09/07/
  5. Αναφέρθηκε σε μερική πληρωμή για το ποσό των €2.566 ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 που έλαβε χώρα 2 περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, ποσό που η Αιτήτρια εισέπραξε με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της, μέσω σχετικών επιστολών του δικηγόρου της (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13). Τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι 30/04/2019 ανέρχονται σε €5.948,25 και προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού παρουσίασε και επεξήγησε κατάσταση πληρωμών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14) ως επίσης και αντίγραφα πληρωμών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15) και αποδείξεων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16). (β) Η μαρτυρία των Καθ' ων 1 και
  6. Ομοίως, οι Καθ' ων 1 και 2 περιορίστηκαν στην έγγραφη μαρτυρία του Καθ' ου 2, ο οποίος είναι και διευθυντής των Καθ' ων
  7. Στη μαρτυρία του, ο Καθ' ου 2 ισχυρίστηκε ότι όταν καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση δεν οφείλονταν τα ενοίκια των μηνών Φεβρουαρίου 2018 έως και Μάιο 2018 και παρουσίασε προς απόδειξη του ισχυρισμού του σχετικά αντίγραφα επιταγών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Ισχυρίστηκε ότι τα ενοίκια που αξιώθηκαν με την προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 03/05/2018 είχαν καταβληθεί και προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού του παρουσίασε σχετική δέσμη αντιγράφων επιταγών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Με παραπομπή στο ενοικιαστήριο έγγραφο, αρνήθηκε ότι υπέγραψε ως εγγυητής και εν πάση περιπτώσει, υποστήριξε ότι το λεκτικό του εγγυητήριου δεν σχετίζεται με εγγύηση «στο διηνεκές». Επιπλέον, αρνήθηκε ότι είχε ενημερώσει τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της Αιτήτριας ότι θα υπέγραφε το εγγυητήριο ο κ. XXXXX Ευσταθίου για λογαριασμό του [Καθ' ου 2]. Επικαλέστηκε την ύπαρξη προφορικής συμφωνίας μεταξύ «της Αιτήτριας και/ή του πληρεξούσιου αντιπρόσωπού της» για τα ενοίκια Ιουνίου - Σεπτεμβρίου 2018 και παρέπεμψε σε σχετική επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 05/09/2018 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4). Αναφορικά με τις επιταγές που εξέδιδε για πληρωμή των ενοικίων, σημείωσε πως έκαστη αφορούσε το ενοίκιο του μήνα έκδοσής της. Η Αιτήτρια πίστωνε για προηγούμενα υπόλοιπα δίχως ο ίδιος να το γνωρίζει αυτό. Τέλος, αναφέρθηκε σε κάποιο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε το οποίο τον καθυστέρησε στο να καταχωρήσει εμφάνιση στην Κυρίως Αίτηση. Σημείωσε όμως, ότι μόλις επανήλθε στην εργασία του, κατέβαλε το ποσό των €2.566 για τους μήνες Ιούνιο μέχρι και Σεπτέμβριο του
  8. Κατά την αντεξέτασή του, επιβεβαίωσε πως ο συμφωνηθέντας τρόπος πληρωμής ενοικίου ήταν μέσω κατάθεσης από αυτόν επιταγών στην τράπεζα και παραλάμβανε μέσω ταχυδρομείου σχετική απόδειξη. Είπε ότι μετά τον καθορισμό από το Δικαστήριο του δίκαιου ενοικίου, καταβάλλει το ποσό των €650 μηνιαίως. Όσον αφορά την αναδρομική αύξηση, παραδέχθηκε ότι δεν έχει πληρωθεί το ποσό των €1.260, αναφέροντας χαρακτηριστικά: « Περίμενα να έρθουμε σε συνεννόηση μαζί με τον καταστηματάρχη να δούμε πως θα του πληρώσω για το συγκεκριμένο ποσό. [..] Απλά ενημέρωσα τον πληρεξούσιο της κας ΧΧΧΧ ότι πρέπει να έρθει να δούμε πως θα ξοφλήσω το υπόλοιπο για αυτούς τους μήνες.. » Επιπλέον, παραδέχθηκε ότι οφείλονται ενοίκια, πέριξ των €9.000 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2019, αλλά κατά την επανεξέτασή του, διευκρίνισε πως πρότεινε στην Αιτήτρια την πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων, που κατά τον ίδιο, αφορούν την περίοδο Ιουνίου μέχρι Νοεμβρίου, εννοώντας μάλλον το
  9. (γ) Οι Αγορεύσεις. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι παρουσίασαν γραπτά κείμενα και απάντησαν σε σχετικές διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου. Ακολούθως, η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. (δ) Περιορισμός / Προσδιορισμός Επίδικων Θεμάτων. Έχοντας διεξέλθει το περιεχόμενο των δικογράφων και έχοντας υπόψιν την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα αλλά και τις αγορεύσεις, προχωρώ ακολούθως σε σύνοψη, περιορισμό και προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν αμφισβητείται και, εν πάση περιπτώσει, έχει καταδειχθεί. Το Υποστατικό έχει συμπληρωθεί πριν την 31η Δεκεμβρίου 1999, βρίσκεται σε ελεγχόμενη από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων περιοχή και σχετίζεται με ενοικίαση η οποία έχει καταστεί θέσμια. Παραδεκτή είναι και η ιδιότητα της Αιτήτριας. Δεδομένη είναι και η ενοικιαστική σχέση μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ων 1, ως επίσης και το γεγονός ότι το υφιστάμενο ενοίκιο καθορίστηκε δυνάμει δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 21/11/2017 στο ποσό των €650, αναδρομικά από 01/06/2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6). Αμφισβητείται και ή παραμένει προς απόδειξη:
(1)Ο ισχυρισμός της πλευράς της Αιτήτριας ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχαν οφειλόμενα καθυστερημένα ενοίκια καθ' ως και συστηματική μη καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου.
(2)Η εγκυρότητα της επιστολής τερματισμού, σε συνάρτηση με το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με τις οποίες μπορεί να ανακτηθεί η κατοχή, αφενός, λόγω μη πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων, και αφετέρου, λόγω συστηματικής καθυστέρησης στην καταβολή τους.
(3)Η εγκυρότητα και η δεσμευτικότητα της παρασχεθείσας εγγύησης αφότου η συμβατική ενοικίαση μετατράπηκε σε θέσμια. IΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Το παρόν Δικαστήριο, στα πλαίσια της ενυπάρχουσας δικαιοδοσίας του προς επίλυση των διαφορών που αναφύονται σχετικά με τις θέσμιες (προστατευόμενες) ενοικιάσεις καθώς και επί οποιουδήποτε κύριου ή παρεμπίπτοντος συναφούς με αυτές θέματος, εκτός από τα βασικά ζητήματα που σχετίζονται με την ανάκτηση της κατοχής και την αναπροσαρμογή ενοικίου, πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, τα θέματα που άπτονται της επιδίκασης των καθυστερημένων και οφειλόμενων ενοικίων καθώς επίσης και αξιώσεις που αφορούν επιδίκαση αποζημιώσεων λόγω ζημιών που προκαλούνται σε ελεγχόμενα υποστατικά.[2] Α. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου. Η ανάκτηση κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων προβλέπεται στο άρθρο 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου το οποίο έχει ως εξής: « Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον. » Συνεπώς, με βάση το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου για να εκδοθεί διάταγμα ανάκτησης κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων, σωρευτικά πρέπει να:
(1)υπάρχει καθυστέρηση στην πληρωμή του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου,
(2)αποσταλεί προς τούτο σχετική γραπτή ειδοποίηση απαίτησης,
(3)υφίσταται καθυστέρηση 21 τουλάχιστον ημερών του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου από την επίδοση της εν λόγω απαίτησης,
(4)παρέλθουν, περαιτέρω 14 μέρες[3] από την επίδοση της Αίτησης για Ανάκτηση Κατοχής. Η συστηματική άρνηση καταβολής του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου. Η δυνατότητα για έκδοση διατάγματος ανάκτησης κατοχής λόγω συστηματικής άρνησης καταβολής νομίμως οφειλόμενου ενοικίου προβλέπεται στη δεύτερη επιφύλαξη του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου. Η εν λόγω δυνατότητα έκδοσης διατάγματος ανάκτησης κατοχής επιβεβαιώθηκε στη Δ. Γιάγκου κ.α. ν. Δ. Γεωργίου
(1995)1 Α.Α.Δ. 506, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη κατάληξη, σημείωσε ότι η εν λόγω αξίωση είχε εγερθεί στην αίτηση της εφεσείουσας και πως η εν λόγω θεραπεία εντάσσεται κάτω από τον ενιαίο λόγο της καθυστέρησης πληρωμής ενοικίων. Όπως συναφώς σημειώθηκε στη Maximos Court Ltd ν 1. Χρ. Πιερή κ.α.
(2001)1Β Α.Α.Δ 875 όπου ερμηνεύθηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, αναγκαία προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος ανάκτησης κατοχής με βάση το υπό εξέταση άρθρο, συμπεριλαμβανομένης αξίωσης βασισμένης στη συστηματική μη καταβολή ενοικίων, είναι η επίδοση της προβλεπόμενης στο εν λόγω άρθρο έγγραφης ειδοποίησης στον ενοικιαστή. Στη Μ. Σ. Σχίζα ν. Μ. Θεοφίλου κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2011, ημερομηνίας 03/11/2016 διατάχθηκε η επανεκδίκαση της υπόθεσης καθότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε παραλείψει να αποφανθεί για το κατά ποσό υφίστατο ζήτημα συστηματικής ή μη καταβολής των νομίμως οφειλομένων ενοικίων διαρκούσης της μίσθωσης. Η εν λόγω δυνατότητα έκδοσης διατάγματος ανάκτησης κατοχής λόγω συστηματικής μη καταβολής του οφειλόμενου ενοικίου αποσκοπεί στην αποτροπή καταχρηστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του ενοικιαστή εις βάρος του ιδιοκτήτη. Αποτελεί μια λογική εξισορρόπηση στην ευχέρεια που παρέχεται στον ενοικιαστή για να πληρώσει εντός περαιτέρω 14 ημέρων από την επίδοση της Αίτησης παρόλο που προηγήθηκε παράλειψή του να εξοφλήσει εντός 21 ημερών από την επίδοση σε αυτόν γραπτής ειδοποίησης. Ο Νόμος, παρέχει στον ενοικιαστή μια τελευταία ευκαιρία για να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια εντός επιπλέον 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης για ανάκτηση κατοχής. Εάν ο ενοικιαστής ενεργήσει ως ανωτέρω ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να αξιώσει ανάκτηση κατοχής «εκτός εάν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον». Β. Η έννοια της θέσμιας ενοικίασης. Πριν παραθέσω το νομικό πλαίσιο που σχετίζεται με την έκταση της δέσμευσης μιας εγγύησης σε ενοικίαση που καθίσταται θέσμια, κρίνω ορθό να επεξηγήσω επιγραμματικά την έννοια της «θέσμιας ενοικίασης». Με δύο λόγια, πρόκειται για την επενέργεια του Νόμου στη συμβατική σχέση, η οποία ιδιωτική σχέση μεταξύ των συμβαλλομένων δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί σε αντίθεση με τα νομοθετικά προβλεπόμενα. Η θέσμια ενοικίαση σχετίζεται με το μίσθιο και δεν εξαρτάται από τη σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή.[4] Παρόλο που η δημιουργία θέσμιας ενοικίασης προϋποθέτει την ύπαρξη ενοικίασης,[5] η θέσμια ενοικίαση είναι πλάσμα νόμου, δεν είναι καν σύμβαση, αλλά το προσωπικό δικαίωμα του αμετακίνητου (statutory right of irremovability). Στην υπόθεση Αναφορικά με τις Αιτήσεις του Αβραάμ Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365, λέχθηκε: « Η θέσμια ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα (Dudley and District Benefit Building Society v. Emerson [1949] Ch.707, Marcrοft Wagons v. Smith [1951] 2 All E.R. 271).[6] » Όπως συναφώς αναφέρεται στο σύγγραμμα των Megarry & Wade, The Law of Real Property, Seventh Edition, σελ. 1027, παρ. 22-130, υπό τον τίτλο «1. Statutory Tenancy»: « A statutory tenancy is not really a tenancy at all, in the common law sense of the word: the tenant has no estate or interest in the land, but instead a mere personal right of occupation which has been termed a "status of irremovability" » Γ. Η εγγύηση σε θέσμια ενοικίαση (έννοια, δικαιοδοσία, έκταση δέσμευσης). - Η έννοια της σύμβασης εγγύησης. Η έννοια της σύμβασης εγγύησης προσδιορίζεται στο άρθρο 84 του περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ. 149): « "Σύµβαση εγγύησης" είναι η σύµβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση µη εκπλήρωσης από τον τρίτο το πρόσωπο που παρέχει την εγγύηση καλείται "εγγυητής", το πρόσωπο υπέρ του οποίου παρέχεται "πρωτοφειλέτης", και το πρόσωπο προς το οποίο παρέχεται "πιστωτής". » Η σύμβαση εγγύησης είναι δευτερεύουσα και παρεπόμενη[7] υποχρέωση της ουσιαστικής υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη, με την οποία είναι λειτουργικά συνδεδεμένη. Για τον λόγο αυτό, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο εγγυητής απαλλάσσεται[8] από τη σύμβαση εγγύησης, όπως για παράδειγμα στη Holme v Brunskill
(1877)3 QBD 495[9] στην οποία υπήρξε απαλλαγή του εγγυητή λόγω διαφοροποίησης των όρων της βασικής συμφωνίας ενοικίασης, χωρίς τη συγκατάθεση του εγγυητή. Μια σύμβαση εγγύησης μπορεί να έχει τον χαρακτήρα της ειδικής (specific) ή της συνεχούς (continuing) εγγύησης. Η ειδική εγγύηση καλύπτει μια συγκεκριμένη υποχρέωση, ή μια συγκεκριμένη πράξη ή σειρά πράξεων, ενώ η συνεχής εγγύηση είναι εκείνη που καλύπτει υποχρεώσεις ή πράξεις αποπληρωμής δόσεων οι οποίες συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα μεταξύ του πρωτοφειλέτη και του πιστωτή. Ως προς τη διαπίστωση του κατά πόσο η παρασχεθείσα εγγύηση είναι ειδική ή συνεχής, καθοδηγητικά είναι τα αναφερόμενα στη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. T.G. & Sons Importing Ltd κ.ά.
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 180:[10] « Το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών όπως εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν, όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που έχει χρησιμοποιηθεί και η πρόθεση αυτή διακριβώνεται με τον καλύτερο τρόπο με το να εξετάζεται η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο συγγραφής του εγγράφου (βλ. Pollock and Mulla Indian contract and Specific Relief Acts, 9η έκδοση, 1972, σελ. 619). ΄Εχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι το θέμα δεν μπορεί να αποφασιστεί με βάση μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξεταστούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows
(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Η λεκτική διατύπωση των όρων της συμφωνίας εγγυήσεως ημερ. 2.2.1998, όπως ορθά, κατά την άποψή μας, ερμηνεύεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ως προς την πρόθεση των μερών. Να εξασφαλιστούν οι εφεσίβλητοι για τις υπάρχουσες και μελλοντικές διευκολύνσεις που παραχώρησαν ή θα παραχωρήσουν στο μέλλον στον Γ. Γεωργίου. » Στο σύγγραμμα Pollock & Mulla - The Indian Contract and Specific Relief Acts Updated 14th Edition - Chap. VIII - Of Indemnity and Guarantee - Nature of Contract of Guarantee, σελ. 1383-1384, κάτω από τον τίτλο «Strict Construction of Surety's Obligation», αναφέρεται ότι ο εγγυητής δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για περισσότερα από όσα έχει αναλάβει: « Α surety's liability depends upon the terms of the contract; and he is entitled to insist on the strict adherence to the terms of his obligation by the creditor, and cannot be made liable for more than he has undertaken. The guarantee extends to a liability precisely answering the description contained in the guarantee. His liability cannot be enhanced beyond the proper meaning of his written agreement. » - Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ως προς το ζήτημα της παρασχεθείσας εγγύησης. Στη Cedrus Estates Limited v. Πισσαρίδη
(1994)1ΑΑΔ 590 σημειώθηκε πως η διαφορά μεταξύ του ιδιοκτήτη και του εγγυητή αποτελεί επακόλουθο της ενοικίασης και επομένως θέμα που απέρρεε από την διαφορά που είχε αναφυηθεί μεταξύ του ιδιοκτήτη και του ενοικιαστή σε σχέση με την ενοικίαση για το οποίο αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων με βάση το άρθρο 4
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Ούτε η έκδοση απόφασης εναντίον του πρωτοφειλέτη, ούτε το γεγονός ότι η σύμβαση εγγύησης συνιστά συμφωνία ξεχωριστή από το αντικείμενο της εγγύησης, δηλαδή την ενοικίαση, μεταβάλλουν τα δεδομένα ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. - Η δεσμευτικότητα της παρασχεθείσας εγγύησης όταν η συμβατική ενοικίαση μετατρέπεται σε θέσμια. Στη Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150 λέχθηκε ότι εφόσον η περίπτωση αφορά ανανεωθείσα πριν τη λήξη ενοικίαση, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι συνεχίζει να ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης, καθότι παραμένει συμβατική. Εντούτοις, η εγκαθίδρυση θέσμιας ενοικίασης δεν ανανεώνει την ισχύ της αρχικής διάρκειας του συμβολαίου και της παρασχεθείσας εγγύησης, αφού, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η θέσμια ενοικίαση δεν είναι σύμβαση αλλά πλάσμα νόμου. Το δε βασικότερο χαρακτηριστικό της θέσμιας ενοικίασης είναι η ισχύς της για απροσδιόριστο χρόνο. Έπεται ότι, για να θεωρηθεί ότι μια εγγύηση συνεχίζει να ισχύει επ' αόριστο και πιθανόν για δεκαετίες, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι το πρόσωπο το οποίο υπέγραψε ως εγγυητής της αρχικής ενοικίασης, κατά τον χρόνο της υπογραφής του μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως τούτη τη συνέπεια, μέσω ξεκάθαρης και σαφέστατης διατύπωσης επί του ίδιου του εγγυητηρίου εγγράφου. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται και στο σύγγραμμα Woodfall: Landlord and Tenant, παρ. 5.153, Extent of guarantor's obligation: « In the absence of clear words, a surety's liability under his contract of guarantee will extend only for the duration of the contractual term; it will not carry over into a period during which the tenant holds over under the Landlord and Tenant Act 1954. Even where the surety's liability is contractually extended into such period, further clear words are needed in order to make him liable for interim rent in excess of the contractual rent. » Στη Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1[11] αξιώνονταν ενοίκια από τον εγγυητή περιόδου 11 μηνών από 15/3/1965 έως 15/02/1966. Η αρχική συμφωνία ενοικίασης, διάρκειας ενός έτους (1962-1963) είχε λήξει και ο ενοικιαστής είχε καταστεί θέσμιος. Ο όρος για την εγγύηση είχε ως εξής: « Εγγυώμαι προσωπικώς και αλληλεγγύως μετά του ενοικιαστού την ακριβή και πιστήν τήρησιν των όρων του παρόντος εγγράφου, μέχρι της εκκενώσεως και παραδόσεως της οικίας εις τον ιδιοκτήτην. » Το ερώτημα ήταν κατά πόσο η εγγύηση κάλυπτε και την περίοδο της θέσμιας ενοικίασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, με αναλυτική αναφορά στη σχετική επί του θέματος νομολογία, επισημαίνοντας τον διαφορετικό χαρακτήρα της συμβατικής ενοικίασης από τη θέσμια, κατέληξε ότι εκτός όπου χρησιμοποιείται ισχυρή (strong) και καθαρή (clear) γλώσσα σε σύμβαση εγγύησης, αυτή δεν θα ισχύει σε θέσμια ενοικίαση. Απέρριψε επίσης την εισήγηση περί συνεχούς (continuous) εγγύησης. Το σχετικό απόσπασμα της αναφερόμενης απόφασης έχει ως εξής: « Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy,—as distinct from the contractual tenancy—particularly its indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded as to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant. Counsel for the appellant, further contended that it was within the contemplation of the parties that the guarantee was a continuous guarantee guaranteeing the rent accruing even during the statutory tenancy. I am unable to accept the submission of counsel that the contract of guarantee continued and applied to the statutory tenancy. In my view, a continu­ing guarantee is one which extends to a series of transactions and is not exhausted by nor confined to a single credit or transaction. Of course, whether in a particular case a guarantee is continuing or not is a question of the intention of the parties, as expressed by the language they have employed, understanding it fairly in the sense in which it is used; and this intention is best ascertained by looking to the relative position of the parties at the time the instrument is written. In the case in hand, the language employed in the contract of guarantee viewed in the light of clauses 2(θ) and 4 of the contract of tenancy, in my opinion, shows that the parties did not intend and/or contemplate when the guarantee was given, that it would be a continuing guarantee. » Πολύ πρόσφατα στη Μάντζαλος ν. Μιχαηλίδη κ.α., Πολιτική Εφεση αρ. 74/2013, ημερομηνίας 14/02/2019 επιβεβαιώθηκε η παλαιότερη επί του θέματος νομολογία και λέχθηκαν τα εξής: « Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης έχει δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω). Επανερχόμενοι στα γεγονότα της ενώπιόν μας περίπτωσης, είναι η κρίση μας ότι το λεκτικό της σύμβασης εγγύησης δεν εμπίπτει στα πλαίσια της ξεκάθαρης ανάληψης υποχρέωσης κάλυψης και θέσμιας ενοικίασης, ούτως ώστε να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι πρόθεση των συμβαλλομένων ήταν η επέκταση της και σε αυτή τη μορφή ενοικίασης και ότι ο εγγυητής δεσμεύθηκε στην καταβολή των ενοικίων και για την εν λόγω περίοδο. Η αναφορά στην επίδικη συμφωνία εγγύησης σε εξασφάλιση του ενοικίου μέχρι την παράδοση του καταστήματος στον ιδιοκτήτη, συνδεόταν άμεσα με «την τήρηση των όρων του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου» και όχι με οποιαδήποτε μεταβολή της ενοικίασης από συμβατική σε θέσμια. » ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι ένα πολυσχιδές έργο. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί στην αξιολόγηση αντιπαραβάλλοντας και διερευνώντας τα επίδικα γεγονότα με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του μάρτυρα, αλλά να λάβει υπόψιν όλες τις σχετικές και νομικές αποδεκτές παραμέτρους αξιολόγησης. Η δε αποτίμηση της μαρτυρίας θα πρέπει να γίνει με βάση την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο αυτής και όχι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Έχοντας υπόψιν τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές[12] και τα ουσιαστικά επίδικα θέματα όπως έχουν ήδη προσδιορισθεί ανωτέρω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Διευκρινίζω ότι, παρόλο που έχω μελετήσει με προσοχή το σύνολο των τεκμηρίων που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον μου και έχω προβεί στις σχετικές αντιπαραβολές όπου έκρινα αναγκαίο, για σκοπούς οικονομίας δεν θα αναφερθώ σε κάθε ένα τεκμήριο ξεχωριστά παρά μόνο σε ό,τι κρίνω ότι έχει ειδική βαρύτητα προς αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ακροαματική της εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, ως εμπίπτουσα εντός της διαδικασίας της «ταχείας εκδίκασης» με βάση τη νέα Διαταγή 30, έλαβε χώρα, ως επί το πλείστον, με την εκατέρωθεν καταχώρηση έγγραφης μαρτυρίας. Ως εκ τούτου, πρωταγωνιστικό ρόλο κατά την αξιολόγηση δεν μπορεί παρά να διαδραματίζει το περιεχόμενο των σχετικών τεκμηρίων σε συνδυασμό βεβαίως με την αντιπαραβολή των εκατέρων θέσεων. Δεν ήταν όμως δίχως αξία και η αντεξέταση του Καθ' ου, κατά τη διάρκεια της οποίας προέκυψαν κάποια σημαντικά συμπεράσματα, στα οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια.
(1)Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Γαλανού (Μ. Α. 1). Η γενική εντύπωση που έχω αποκομίσει αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ. Γαλανού είναι θετική. Ειδικά ως προς το ζήτημα των καθυστερημένων ενοικίων, οι επί τούτου ισχυρισμοί του εν λόγω μάρτυρα είναι ακριβείς και λεπτομερείς. Συνολικά ειδόμενη η υπό εξέταση μαρτυρία παρουσιάζει συνοχή και πειστικότητα. Επεξηγώ. Τα ζητήματα που άπτονται της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και συναρτώνται με τον χρόνο συμπλήρωσης του Υποστατικού καλύπτονται με πληρότητα και εμπεριστατωμένο τρόπο μέσω των εγγράφων που παρουσιάζονται ως τεκμήρια. Εξάλλου, δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι το Υποστατικό βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή και ότι αφορά ενοικίαση που κατέστη θέσμια. Ομοίως, δεν αμφισβητείται η ενοικιαστική σχέση και η αποστολή και παραλαβή της επίδικης προειδοποιητικής επιστολής των 21 ημερών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9). Το κρίσιμο γεγονός ότι οφείλονταν τα διεκδικούμενα ενοίκια κατά τον ουσιώδη χρόνο, αποδεικνύεται από την κατάσταση πληρωμών ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 και επιβεβαιώνεται αντιπαραβάλλοντάς τα προς τα αντίγραφα πληρωμών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15) και αποδείξεων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16). Η δε βασική θέση του μάρτυρα ότι τα οφειλόμενα ενοίκια από 01/07/2018 μέχρι 30/04/2019 ανέρχονται σε €5.948,25 είναι ορθή και επιβεβαιώθηκε μέσω και της αντεξέτασης του Καθ' ου 2, ο οποίος αφενός παραδέχθηκε ότι οι Καθ' ων 1 δεν κατέβαλαν μέρος της αναδρομικής αύξησης που συμποσούται σε €1.200 ευρώ, καθώς και ότι μετά την επίδοση της παρούσας Αίτησης δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό έναντι των οφειλόμενων ενοικίων. Η θέση του ως προς τη συμφωνηθείσα συνήθη πρακτική αναφορικά με τον τρόπο και τόπο πληρωμής των ενοικίων, ότι δηλαδή ήταν μέσω κατάθεσης από τους Καθ' ων 1 σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας και ότι ακολούθως, η Αιτήτρια εξέδιδε αποδείξεις τις οποίες απέστελλε ταχυδρομικώς στους Καθ' ων η αίτηση 1, επιβεβαιώθηκε από τον Καθ' ου 2 κατά την αντεξέτασή του. Ως αληθής αξιολογείται και η θέση του ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε προφορική συμφωνία για παράταση του χρόνου πληρωμής των ενοικίων, ως αυτό διαφάνηκε ξεκάθαρα και μέσω της αντεξέτασης του Καθ' ου
  1. Η έγγραφη της μαρτυρία, αντιπαραβαλλόμενη με το περιεχόμενο των σχετικών τεκμηρίων (ενοικιαστηρίου εγγράφου, καταστάσεις λογαριασμού και προειδοποιητικές επιστολές) επιβεβαιώνει τη θέση περί καθυστερήσεων και μη έγκαιρης πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων. Συναφώς, υποστυλώνεται με επιμέλεια και με τη δέουσα επάρκεια η βασική αξίωση της Αιτήτριας περί ύπαρξης συστηματικής καθυστέρησης στην πληρωμή των οφειλόμενων ενοικίων, μέσω αφενός της κατάστασης πληρωμών ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 και αφετέρου των προειδοποιητικών επιστολών ημερομηνίας 06/10/2017 και 03/05/2018 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8 και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 αντίστοιχα). Εξάλλου, η συστηματική καθυστέρηση στην πληρωμή του ενοικίου επιβεβαιώνεται μέσω της επιστολής ημερομηνίας 05/09/2018 του δικηγόρου των Καθ' ων 1, (δείτε: ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 στη Γραπτή Μαρτυρία του Καθ' ου 2) μέσω της οποίας γίνεται παραδοχή για την ύπαρξη των μέχρι τότε οφειλών και δίδονται υποσχέσεις ότι δεν θα υπάρξουν άλλες καθυστερήσεις. Το σχετικό απόσπασμα, παρατείθεται αυτούσιο: « Με την παρούσα επιστολή σας αποστέλλουμε τις επιταγές υπ' αριθμό XXXX, XXXX και XXXX της Τράπεζας Κύπρου για το συνολικό ποσό των €2.566 και το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό των ενοικίων που οι ως άνω πελάτες µας σας οφείλουν για την περίοδο από την 01/02/18 (μέρος του μηνός Φεβρουαρίου του 2018) μέχρι και τις 31/07/
  2. Οι πελάτες µας ζητούν όπως προχωρήσετε στην απόσυρση της ως άνω υπ' αριθµό και τίτλο αίτησης εναντίων τους και σας υπόσχονται ότι από τούδε και στο εξής δεν θα παρατηρηθεί οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταβολή του ενοικίου » Με βάση τα προαναφερόμενα, η μαρτυρία του κ. Γαλανού, όσον αφορά την απαίτηση εναντίον των Καθ' ων 1, γίνεται πλήρως αποδεκτή. Όσον αφορά την υπογραφή της εγγύησης, δέχομαι ως λογική και εύλογη τη θέση του ότι υπέγραψε ο υιός και αντιπρόσωπος του Καθ' ου 2 κ. XXXXX Ευσταθίου για λογαριασμό του Καθ' ου 2 το εγγυητήριο έγγραφο, αφού αποτελεί γεγονός ότι το εγγυητήριο, στο μέρος όπου θα έπρεπε να φέρει την υπογραφή του του Καθ' ου 2, υπογράφεται από τον κ. XXXXX Ευσταθίου και δίπλα από το όνομα του Καθ' ου τίθεται η λέξη «For». Έχω σχετικά υπόψιν ότι ο ίδιος ο Καθ' ου 2 στη μαρτυρία του δεν τοποθετείται θετικά επί του ισχυρισμού ότι ο υιός του υπέγραψε για λογαριασμό του, αλλά μόνο υποδεικνύει το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν υπέγραψε ο ίδιος. Παρά όμως τα προαναφερόμενα, δεν μπορώ να αποδεχθώ τους ισχυρισμούς του ως προς τη δεσμευτικότητα της εγγύησης του Καθ' ου
  3. Οι αναφορές του περί «συναντίληψης των διαδίκων» ως προς το ότι η εγγύηση θα ίσχυε μέχρι την παράδοση της κενής και ελεύθερης κατοχής, και οι ισχυρισμοί του περί «εξυπακουόμενων όρων» του εγγυητήριου καθώς και όσα λοιπά υποστηρίζει ως προς την ερμηνεία του εν λόγω εγγυητήριου, δεν γίνονται αποδεκτά. Αφενός, επειδή τα περί συναντίληψης δεν υποστηρίζονται από οποιεσδήποτε αποδείξεις με αποτέλεσμα να στερούνται πειστικότητας. Αφετέρου, οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του απορρίπτονται επειδή αποτελούν νομικές θεωρήσεις και όχι γεγονότα, οι συνέπειες και διαπιστώσεις επ' αυτών θα εξεταστούν σε μεταγενέστερο στάδιο της παρούσας απόφασης.
(2)Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Καθ' ου
  1. Δεν μου προκάλεσε θετική εντύπωση η μαρτυρία του Καθ' ου 2 και διευθυντή των Καθ' ων 1 και δεν έχω πεισθεί για την αλήθεια και ειλικρίνεια όσων ανέφερε. Διασαφηνίζω. Κατ' αρχάς, η αναφορά του στην ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία με την Αιτήτρια «και/ή τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπό της» ως προς την καταβολή των καθυστερημένων ενοικίων τον Σεπτέμβριο του 2018 αξιολογείται ως αναληθής. Η επιστολή - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 που επισυνάπτει στη Γραπτή Μαρτυρία του ουδόλως καταδεικνύει την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας, ούτε τέθηκε ενώπιον μου οτιδήποτε που να παραπέμπει σε κάτι τέτοιο. Ο συνδετικός και συνάμα διαζευκτικός τρόπος («και/ή») με τον οποίο υποστηρίζεται ότι συνήφθη η εν λόγω προφορική συμφωνία καταδεικνύει το επίπλαστο του ισχυρισμού. Αντιφατική υπήρξε η μαρτυρία του Καθ' ου 2 ως προς την ύπαρξη ή όχι των οφειλόμενων ενοικίων, αφού με την αποσπασματική παρουσίαση επιταγών προσπάθησε να δημιουργήσει μια παραπλανητική εικόνα ως προς την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας επιταγές συγκεκριμένης ημερομηνίας για να υποστηρίξει ότι αυτές αφορούν το ενοίκιο του μηνός έκδοσης έκαστης επιταγής, παραλείποντας όμως να αναφέρει πως είναι ο ίδιος που συνέτασσε και κατέθετε τις επιταγές στον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας γεγονός που υποδηλώνει πως μηδενική αξία έχει η ημερομηνία που παρουσιάζεται ως ημερομηνία έκδοσης κάθε επιταγής, αλλά, η ημερομηνία που έχει αξία είναι η ημερομηνία κατάθεσής της στην τράπεζα. Στερούμενος πλήρως πειστικότητας είναι και ο ισχυρισμός του ότι η Αιτήτρια πίστωνε για προηγούμενα υπόλοιπα δίχως ο ίδιος να το γνωρίζει αυτό, αφού η Αιτήτρια απέστελλε σχετικές και πλήρως αναλυτικές τυποποιημένες αποδείξεις για έκαστη πληρωμή, (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16 γραπτής μαρτυρίας κ. Γαλανού) όπου σε κάθε τέτοιο έγγραφο, ανάμεσα σε άλλα αναφέρεται ο επιμερισμός του εισπρασσόμενου ποσού με την αναφορά «RENT FOR THE MONTH:.». Επίσης, η παράλειψη του Καθ' ου 2 να διασαφηνίσει πως υπήρχαν προγενέστερα απλήρωτα ενοίκια, ταξινομεί ως παραπλανητική την αναφορά του ότι «δεν οφείλονταν τα ενοίκια των μηνών Φεβρουαρίου 2018 έως και Μάιο 2018». Ίδια ταξινόμηση γίνεται και ως προς τον ισχυρισμό του ότι δήθεν τα ενοίκια που αξιώθηκαν με την προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 03/05/2018 είχαν ήδη καταβληθεί. Από τη μαρτυρία του αποδέχομαι μόνο ότι δεν υπέγραψε ο ίδιος ως εγγυητής. Κατά τα λοιπά απορρίπτω τη μαρτυρία του. V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση προχωρώ στην παράθεση των ευρημάτων μου ως προς πραγματικά γεγονότα. A. Τα Πραγματικά Γεγονότα. Η Αιτήτρια είναι η Ιδιοκτήτρια και οι Καθ' ων 1 οι θέσμιοι ενοικιαστές του Υπόστατικού, δυνάμει του ενοικιαστηρίου που επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α.
  2. Το ενοικιαστήριο υπογράφθηκε από τον υιό του Καθ' ου 2, κ. ΧΧΧΧΧ Ευσταθίου, ο οποίος είναι και αυτός διευθυντής των Καθ' ων 1 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1). Ο υιός του Καθ' ου 2 υπέγραψε και το εγγυητήριο επί του ενοικιαστηρίου, με την αναγραφή πριν την εναπόθεση της υπογραφής του, της αγγλικής λέξης «For», ενέργεια που ενέργεια που έγινε κατανοητή και αποδεκτή από τους διαδίκους ότι το εν λόγω πρόσωπο υπέγραψε για λογαριασμό του Καθ' ου
  3. Το ενοίκιο του Υποστατικού, δυνάμει σχετικού διατάγματος καθορισμού ημερομηνίας 21/11/2017, καθορίστηκε στο ποσό των €650, αναδρομικά από 01/06/2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1). Ως προς την πληρωμή του ενοικίου, η συμφωνηθείσα πρακτική ήταν ότι διενεργείτο μέσω κατάθεσης του ενοικίου από τους Καθ' ων 1 σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας. Ακολούθως, η Αιτήτρια εξέδιδε αποδείξεις τις οποίες απέστελλε ταχυδρομικώς στους Καθ' ων
  4. Κατά τη διάρκεια της ενοικίασης, τουλάχιστον από τον Ιούλιο του 2017 και εντεύθεν, υπήρξε συστηματική καθυστέρηση στην πληρωμή του ενοικίου, ως επίσης και καθυστερημένα ενοίκια, δίχως όμως να υπάρξει οποιαδήποτε προφορική συμφωνία για παράταση χρόνου αποπληρωμής τους. Ως προς τις κατά καιρούς καθυστερήσεις στην πληρωμή του ενοικίου, σχετική είναι η επιστολή ημερομηνίας 06/10/2017 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1, για υπόλοιπο ενοικίων μεταξύ 01/08/2017 - 30/10/2017 ποσά τα οποία όπως φαίνεται στη σχετική κατάσταση πληρωμών ( ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1) εξοφλήθηκαν με καθυστέρηση. Επειδή οι καθυστερήσεις συνεχίζονταν, αποστάλθηκε μέσω δικηγόρου η επίδικη προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 03/05/2018 η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων 1 μέσω ιδιώτη επιδότη στις 23/05/2018 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1). Στις 04/07/2018 η Αιτήτρια, μέσω του πληρεξούσιου αντιπρόσωπού της κ. Παναγιώτη Γαλανού, καταχώρησε την παρούσα Αίτηση. Κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αίτησης υπήρχαν οφειλόμενα ενοίκια και η σχετική αντίθετη θέση των Καθ' ων 1 και 2 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επίσης, υφίσταντο οι οφειλές που συμποσούται σε €1.200 ευρώ και σχετίζονται με την αναδρομική αύξηση του ενοικίου κατά €200 μηνιαίως, από 01/06/
  5. Τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι 30/04/2019 ανέρχονται σε €5.948,
  6. Β. Κατά πόσο δικαιολογούνται οι Αιτούμενες θεραπείες της Κυρίως Αίτησης.
(1)Η Αξίωση για διάταγμα ανάκτησης κατοχής, λόγω συστηματικής καθυστέρησης και οφειλόμενων ενοικίων. Η κατοχή υποστατικού δυνάμει ενοικιαστικής σχέσης δημιουργεί αντίστοιχη και αλληλένδετη υποχρέωση για καταβολή ενοικίου.[13] Είναι δεδομένο ότι υφίσταται καθυστέρηση στην πληρωμή του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου. Αδιαμφισβήτητο είναι και ότι έχουν αποσταλεί και επιδοθεί προς τούτο σχετικές γραπτές ειδοποιήσεις απαίτησης. Παρόλα αυτά, ο κ. Χατζηκωστής εισηγείται ότι δεν έχει επέλθει τερματισμός, καθότι τα συγκεκριμένα ενοίκια ήταν πληρωμένα. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εν λόγω εισήγηση, δεδομένης και της αξιολόγησης της μαρτυρίας που προηγήθηκε. Ο καταλογισμός των πληρωμών αναλύεται στα άρθρα 59 - 61 του περί Συμβάσεων Νόμου. Συνοπτικά, η σχετική με τα άρθρα αυτά νομολογία, και ειδικά όσον αφορά τη σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή,[14] επιβεβαιώνει το δικαίωμα του οφειλέτη να προσδιορίσει και να υποδείξει στον δανειστή έναντι ποιου χρέους θα πρέπει να καταλογιστεί η αντίστοιχη πληρωμή, νοουμένου ότι, ο καταλογισμός δεν μπορεί να συναχθεί από οποιεσδήποτε άλλες περιστάσεις και εφόσον δοθεί η ευκαιρία στον δανειστή να επιλέξει κατά πόσο θα αποδεχθεί ή όχι την εν λόγω πληρωμή. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει γίνει τέτοιος προσδιορισμός από τον ενοικιαστή ούτε η ημερομηνία κάθε επιταγής μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοιος προσδιορισμός, αφού εάν αυτή ήταν η επιθυμία των Καθ' ων 1 θα έπρεπε εκ των προτέρων να την κοινοποιήσουν στην Αιτήτρια για να μπορέσει η τελευταία να επιλέξει εάν θα αποδεχθεί ή όχι έκαστη πληρωμή. Με δεδομένο λοιπόν ότι η Αιτήτρια προέβη σε καταμερισμό, εξέδωσε και κοινοποίησε στους Καθ' ων 1 σχετικές εξοφλητικές αποδείξεις, δίχως αυτοί να διαμαρτυρηθούν κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν μπορούν πλέον να προβάλλουν τους προαναφερθέντες ισχυρισμούς. Όταν δε αποστάλθηκε η επίδικη προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 03/05/2018 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9), οι οποία, παρεμπιπτόντως είναι αρκούντως προσδιοριστική (δείτε: Μιχαήλ ν. ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΤΔ κ.α.
(2007)1Α Α.Α.Δ 241), η ενοικίαση ήταν ήδη θέσμια και συνεπώς δεν απαιτείτο καν ο τερματισμός της (δείτε: ΝΑΤ JANGO FASHION LTD ν. Α.Κ.ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ ανωτέρω). Η παρούσα Αίτηση, ως προς το ζήτημα της ανάκτησης κατοχής, βασίζεται αποκλειστικά και περιοριστικά[15] στην επιστολή ημερομηνίας 03/05/2018 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 η οποία επιδόθηκε στις 23/05/2018 και η Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 04/07/2018. Στο σημείο αυτό οφείλω να παρεμβάλω τα εξής. Η πλευρά της Αιτήτριας, τόσο μέσω της μαρτυρίας της, όσο και στην αγόρευση του δικηγόρου της, ισχυρίζεται πως η Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 04/07/2018, δίχως τούτη η ημερομηνία να αμφισβητείται από τους Καθ' ων. Παρόλα αυτά, επειδή στα αντίγραφα της Αίτησης εντός του δικαστικού φακέλου αναγράφεται ως ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης η 04/06/2018 αντί η 04/07/2018, ζήτημα που συναρτάται με την προωρότητα της Αίτησης, έχω εξετάσει αυτεπάγγελτα το εν λόγω ζήτημα. Όπως προκύπτει από το σχετικό αρχείο καταχωρήσεων του ΔΕΕ Λάρνακας που διατηρείται στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, όντως η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε στις 04/07/2018, και προφανώς εκ παραδρομής αναγράφηκε από το πρόσωπο που παρέλαβε την Αίτηση κατά την καταχώρησή της η ημερομηνία «04/06/2018». Προς επίρρωση των προαναφερόμενων, σημειώνω πως η Ε17/2018 του ΔΕΕ Λάρνακας καταχωρήθηκε στις 25/06/2018 και η Ε19/19 του ΔΔΕ Λάρνακας στις 05/07/2018 γεγονός που επιβεβαιώνει πως όντως η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε μεταξύ 25/06/2018 - 05/07/2018 και όχι προγενέστερα. Επανερχόμενος στην ουσία του ζητήματος, σημειώνω πως, ως εκ των ανωτέρω, καλύπτεται η ελάχιστη εκ του Νόμου αναγκαία προειδοποίηση των 21 ημερών που πρέπει να παρέλθει πριν να καταχωρηθεί Αίτηση για ανάκτηση κατοχής δυνάμει του άρθρου 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Κατά συνέπεια, εφόσον η Αιτήτρια αποδείξει την ύπαρξη των οφειλόμενων ενοικίων, θα δικαιούται σε διάταγμα ανάκτησης κατοχής του Υποστατικού τόσο λόγω οφειλόμενων ενοικίων, όσο και συνεπεία συστηματικής καθυστέρησης στην αποπληρωμή τους.
(2)Η αξίωση για τα οφειλόμενα ενοίκια. Η κατοχή υποστατικού δυνάμει ενοικιαστικής σχέσης δημιουργεί αντίστοιχη και αλληλένδετη υποχρέωση για καταβολή ενοικίου.[16] Βεβαίως, το βάρος απόδειξης για τούτο το θέμα είναι στους ώμους της Αίτητριας. Στη C&F Orologas & Sons Ltd ν Μίτας, ECLI:CY:AD:2015:A46, Πολιτική Έφεση αρ. 366/09, ημερομηνίας 30/01/2015 που εφεσείοντες ήταν οι ιδιοκτήτες, αναφέρθηκε ότι: « Το βάρος απόδειξης ότι τα εν λόγω ενοίκια παραμένουν οφειλόμενα βαρύνει τους εφεσείοντες. Η μοναδική μαρτυρία που δόθηκε σε συνάρτηση με τα οφειλόμενα ενοίκια είναι του ΜΑ1, η οποία κρίθηκε ως ανωτέρω. Συνακόλουθα, ορθά το Δικαστήριο δεν εξέδωσε απόφαση για το ποσό αυτό. Δεν κρίνουμε ότι υπάρχει οποιοδήποτε σφάλμα στην προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, συνακόλουθα και αυτός ο λόγος έφεσης απορρίπτεται. » Η μαρτυρία που δόθηκε επ' αυτού του ζητήματος ήταν επαρκής, αναλυτική και ακριβής, ως προκύπτει από τη μελέτη, αντιπαραβολή και αξιολόγηση της κατάστασης πληρωμών ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14, των αντιγράφων πληρωμών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15) και των σχετικών αποδείξεων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16), εκ των οποίων επιβεβαιώνεται ότι τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι 30/04/2019 ανέρχονται σε €5.948,25. Επίσης, οφείλονται τα ενοίκια μέχρι και την έκδοση της παρούσας απόφασης, αφού όπως ο Καθ' ου 2 παραδέχθηκε κατά την αντεξέτασή του, δεν πληρώνονται. Συνοψίζοντας, οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου ικανοποιούνται, αφού υπάρχει καθυστέρηση στην πληρωμή του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου, έχει αποσταλεί προς τούτο σχετική γραπτή ειδοποίηση απαίτησης και παρήλθαν 21 τουλάχιστον ημέρες από την επίδοση της εν λόγω απαίτησης δίχως την ικανοποίησή της. Επιπροσθέτως, έχουν παρέλθει περαιτέρω 14 μέρες από την επίδοση της Αίτησης για Ανάκτηση Κατοχής δίχως να πληρωθούν τα οφειλόμενα ενοίκια. Συνεπακόλουθα, η Αιτήτρια έχει ικανοποιήσει όλες τις προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Δ. Κατά πόσο έχει ευθύνη ο Καθ' ου 2 ως εγγυητής της επίδικης συμφωνίας. Προχωρώ στην εξέταση της εγκυρότητας και δεσμευτικότητας της παρασχεθείσας εγγύησης. Ο σχετικός όρος του επίδικου ενοικιαστηρίου, έχει ως εξής: « GUARANTEE I, the undersigned ΧΧΧΧ Efstathiou, holder of identity card number...... hereby personally guarantee the compliance of the terms present agreement, the regular payment of the rent and the payment of damages in the event of breach of the present agreement by the tenant. WITNESSS GUARANTORS 1.........ΧΧΧΧ Efstathiou Larnaka 01.10.2012 » Σημειώνω ότι η αξίωση της Αιτήτριας εναντίον του Καθ' ου 2 εδράζεται αποκλειστικά σε ενοίκια που προέκυψαν εντός της περιόδου της θέσμιας ενοικίασης, ήτοι μεταγενέστερα της 20η Σεπτεμβρίου 2013 και υπενθυμίζω ότι στο δικόγραφο των Καθ' ων 1 και 2, το γεγονός της σύναψης της εγγύησης δεν αμφισβητείται, εντούτοις προβάλλονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: Πρώτον, επειδή δεν υπέγραψε ο ίδιος ο Καθ' ου 2 το εγγυητήριο αλλά τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό του, δεν δεσμεύεται από αυτό. Δεύτερον, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί έγκυρο το εν λόγω έγγραφο εγγύησης, έχει απαλλαχθεί, επειδή η εν λόγω εγγύηση δεν επεκτείνεται κατά τη διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης.
(1)Η εγκυρότητα του εγγυητηρίου. Ως προς το πρώτο ζήτημα, ο δικηγόρος της Αιτήτριας επισημαίνει ότι η πλευρά του Καθ' ου 2 δεν έχει αμφισβητήσει τη θέση της πελάτισσάς του, ότι το πρόσωπο που έχει υπογράψει για τον Καθ' ου ήταν εξουσιοδοτημένο από αυτό να ενεργήσει σχετικά. Παραπέμπει προς επίρρωση της θέσης του στις σελ. 76 -77 του συγγράμματος Law of Guarantees, 5η Έκδοση, παρ. 3-026, Signature by an agent, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η εξουσιοδότηση αντιπροσώπου μπορεί να γίνει και προφορικά, και ότι: « Any issues as to express, implied or ostensible authority will be settled in accordance with usual agency principles. Certain agents have implied authority to sign a guarantee. » Αν και ως προς το αποτέλεσμα συμφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας, έχω προσεγγίσει διαφορετικά το όλο ζήτημα. Επεξηγώ. Ό,τι ισχύει στην Αγγλία δεν εφαρμόζεται, δίχως άλλο, στην Κύπρο.[17] Ιδιαιτέρα, σημειώνω ότι οι αναφορές στο σύγγραμμα που έχω παραπεμφθεί βασίζονται σε συγκεκριμένο αγγλικό νομοθετικό πλαίσιο, το Statute of Frauds του 1677, και η επιβεβαιωτική προς αυτά νομολογία[18] αφορά κυρίως δημοπρασίες και την εξουσία του δημοπράτη να υπογράψει για λογαριασμό του αγοραστή τη σχετική συμφωνία. Συνεπώς, βρίσκονται πολύ μακριά από τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Στη δική μου σκέψη, η ουσία του επίδικου θέματος είναι εάν έχει υπάρξει νομότυπη και ανεπιφύλακτη αποδοχή από τον Καθ' ου της πρότασης για τη σύναψη της συμφωνίας εγγύησης, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η εγγύηση παρόλο που πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις μιας σύμβασης,[19] μπορεί να παρασχεθεί και προφορικά[20] και ούτε για την κατάρτησή της απαιτείται η ύπαρξη συγκεκριμένης διατύπωσης. Εν προκειμένω, είναι δεδομένο ότι ο υιός του Καθ' ου απλά υπέγραψε το εγγυητήριο, δίχως οτιδήποτε άλλο. Η ενέργεια αυτή παραπέμπει περισσότερο σε δεσμευτική για τον Καθ' ου 2 σχέση υπάλληλου/υπηρέτη (servant) παρά σε σχέση αντιπροσώπευσης (agent).[21] Εν πάση περιπτώσει, είναι αναντίλεκτο ότι ο Καθ' ου 2 δεν αποκήρυξε εντός εύλογου χρόνου την ενέργεια του υιού του να υπογράψει για λογαριασμό του. Τούτο συνεπάγεται[22] αποδοχή της εν λόγω πράξης και δεν μπορεί πλέον να ισχυρίζεται πως ο ίδιος δεν είχε ο ίδιος εγγυηθεί την επίδικη σύμβαση. Εξάλλου, ούτε με βάση τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, ούτε με βάση τον περί Συμβάσεων Νόμο απαγορεύεται[23] όπως η αποδοχή αυτή παρασχεθεί μέσω τρίτου προσώπου. Με βάση τα προαναφερόμενα, καταλήγω ότι το εγγυητήριο, αν και δεν υπογράφθηκε προσωπικά από τον Καθ' ου, ήταν έγκυρο και δεσμευτικό για αυτόν κατά τη διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης.
(2)Κατά πόσο η εγγύηση επεκτείνεται στη θέσμια ενοικίαση. Προχωρώ να εξετάσω εάν η παρασχεθείσα εγγύηση του Καθ' ου 2 εξακολουθεί να ισχύει αφότου η συμβατική ενοικίαση κατέστη θέσμια, ήτοι από το 2013 και έπειτα. Η απάντηση είναι αρνητική. Το πλαίσιο της ενοικίασης έχει ξεκάθαρα οροθετηθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη εντός του πλαισίου της μονοετούς συμβατικής ενοικίασης. Η διπλή αναφορά στους όρους της παρούσας συμφωνίας («present agreement») και μόνο, δεν αφήνει περιθώριο για διαφορετική προσέγγιση του ζητήματος. Όπως επεξηγώ ανωτέρω κατά την παράθεση του νομικού πλαισίου, το βασικότερο χαρακτηριστικό της θέσμιας ενοικίασης είναι η ισχύς της για απροσδιόριστο χρόνο. Όπως σαφέστατα προκύπτει μεταξύ άλλων από τις υποθέσεις Μάντζαλος ν. Μιχαηλίδη και Kyriakidou v. Μangaldjian (ανωτέρω) για να στοιχειοθετηθεί η ευθύνη εγγυητή σε θέσμια ενοικίαση θα πρέπει να καταδειχθεί ότι το πρόσωπο το οποίο υπέγραψε ως εγγυητής της αρχικής ενοικίασης, κατά τον χρόνο της υπογραφής του μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως τούτη τη συνέπεια, μέσω ξεκάθαρης και αδιαμφισβήτητης διατύπωσης επί του ίδιου του εγγυητήριου εγγράφου. Το ισχυρό και καθαρό περιεχόμενο επί του εγγυητηρίου είναι επιτακτική προϋπόθεση. Δηλαδή, δεν αρκεί απλά να αποδειχθεί ότι το αρχικό συμβόλαιο προέβλεπε για εγγύηση οποιουδήποτε τρίτου, αλλά η εν λόγω εγγύηση πρέπει να έχει συνταχθεί με τρόπο που να είναι σαφές και αναντίλεκτο ότι θα εξακολουθήσει να ισχύει στη θέσμια ενοικίαση. Όπως προαναφέρεται, η εγγύηση αποτελεί συμπληρωματική και δευτερεύουσα υποχρέωση της βασικής υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη. Η διάρκεια της ενοικίασης αποτελεί ουσιαστικό όρο κάθε ενοικιαστικής σχέσης. Με την μετατροπή της σε θέσμια, η διάρκεια καθίσταται απροσδιόριστη. Έπεται ότι, δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε ορθό να αναζητείται από τον εγγυητή, ο οποίος εν προκειμένω εγγυήθηκε μια μονοετή σύμβαση ενοικίασης, να παραμένει υπόλογος για πολλαπλάσιο χρονικό διάστημα, και ενδεχομένως εσαεί, εκτός εάν, καταδειχθεί με πλήρη σαφήνεια η εκ των προτέρων συναίνεσή του. Στην παρούσα περίπτωση η διατύπωση του εγγυητήριου επουδενί μπορεί να ερμηνευθεί ως δεσμευτική κατά τη θέσμια ενοικίαση. Πρόκειται για κείμενο με εντελώς αόριστο περιεχόμενο που συναρτάται αποκλειστικά με τη μονοετή διάρκεια του ενοικιαστηρίου εγγράφου και τίποτα περισσότερο. Δεν παραγνωρίζω ότι ο κ. Παυλήμπεης επιχειρηματολογεί και αντιτείνει ότι «ουδείς νοήμων άνθρωπος θα δεχόταν να ενοικιάσει το κατάστημά του με εγγύηση που θα είχε χρονική διάρκεια μικρότερη από την ενοικίαση είτε αυτή είναι συμβατική είτε αποτέλεσμα νομοθεσίας», εντούτοις, όπως έχω προαναφέρει, η σαφής γραμματική διατύπωση του εν λόγω όρου δεν παρέχει τη δυνατότητα για τέτοιους συλλογισμούς. Όπως συναφώς αναφέρεται στο σύγγραμμα Pollock & Mulla - The Indian Contract and Specific Relief Acts Updated 14th Edition, Chap. VIII - Of Indemnity and Guarantee - Construction of Guarantee, σελ. 1363: « A contract of guarantee is a contract of strictissima Juris. Surety bonds are to be strictly construed. A surety, who is a 'favoured debtor', can only be held bound if the condition of liability has been fulfilled; and the surety cannot be made liable beyond the terms of his engagement. This is because, firstly, the surety usually receives no benefit in the transaction, and secondly, the creditor usually drafts the contract, and applying the contra proforentem rule, the guarantee must be construed in favour of the surety in case of any ambiguity. » Συνεπώς, η απαίτηση των Αιτητών εναντίον του Καθ' ου 2 δεν μπορεί να πετύχει και η Αίτηση ως προς αυτόν θα απορριφθεί. VΙ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των προαναφερομένων, και με τη σύμφωνη γνώμη των παρέδρων η Αίτηση επιτυγχάνει στην έκταση που καθορίζεται λεπτομερώς ανωτέρω και εκδίδονται τα ακόλουθα διατάγματα: (α) Εκδίδεται Διάταγμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου Υποστατικού, ήτοι του καταστήματος με αριθμό θύρας 1-2 που βρίσκεται επί της πολυκατοικίας ΧΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ: ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧΧ, επί του τεμαχίου με αρ. ΧΧΧΧ στην Λεωφόρο XXXXX ΧΧΧΧ, στην ενορία XXXXX, στον Δήμο και επαρχία Λάρνακας. (β) Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι Καθ' ων η Αίτηση και/ή οποιοσδήποτε τυχόν αντιπρόσωπος και/ή υπάλληλος και/ή υπηρέτης τους και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει συμφέρον ή δικαίωμα από αυτούς, όπως εκκενώσουν και παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή του προαναφερόμενου υπό «α» υποστατικού. (γ) Ως χρόνος συμμόρφωσης καθορίζεται η περίοδος των 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος. (δ) Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 για το ποσό των €5.948.25 για υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων από 01/07/2018 μέχρι και 30/04/2019. (ε) Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 προς €650,00 μηνιαίως, για ενδιάμεσα κέρδη από 1η Μαΐου 2019 κάθε 1η μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι παραδόσεως κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Νοείται ότι, τυχόν οποιεσδήποτε πληρωμές έχουν γίνει στο μεσοδιάστημα από την επιφύλαξη της απόφασης μέχρι την έκδοσή της, θα αφαιρεθούν από την Αιτήτρια. (στ) Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας υπέρ της Αιτήτριας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο, (ζ) Η απαίτηση εναντίον του Καθ' ου 2 απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ αυτού. (η) Όλα τα πιο πάνω ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο, από την ημερομηνία που έκαστο εξ' αυτών καθίσταται οφειλόμενο. Σημείωση: Το διάταγμα της απόφασης αυτής να συνταχθεί αφού προηγουμένως γίνει η δέουσα χαρτοσήμανση του πρωτότυπου ενοικιαστήριου έγγραφου - ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 4, είτε, εφόσον παρουσιαστεί άλλο όμοιο έγγραφο, δεόντως χαρτοσημασμένο. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος (Υπ.)............... (Υπ.)................. Μ. Γεωργιάδου Β. Πιτσιλλίδης Πάρεδρος Πάρεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Δείτε: Ιωάννου ν. Αληφάντη Ποινικές Εφέσεις Αρ. 163 /2017 κ.α. ημερομηνίας 07/10/2019 και ΝΑΘΑΝΑΗΛ ν. ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗ ΚΕΜΙΚΑΛΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2019:A390, Πολιτική Έφεση αρ. 406/2012, ημερομηνίας 25/9/2019. [2] Συναφώς, Efthymiadou v. Zoudros and Others
(1986)1 C.L.R. 341, Petsas v. Pavlides
(1980)3 C.L.R. 158, Ιωάννης Κότσαπα & Υιοί ν. Φ. Κυπριανού κ.α.
(2001)1Α Α.Α.Δ 261 και Π. Παρλάτα ν. Σ. Δημητρίου ECLI:CY:AD:2014:A339, Πολιτική Έφεση Αρ. 387/2009, ημερομηνίας 21/05/2014. [3] Στη Μ. Σ. Σχίζα ν. Μ. Θεοφίλου κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2011, ημερομηνίας 03/11/2016 υποδείχθηκε σχετικά ότι η εν λόγω προθεσμία θέτει το μέγιστο όριο της προθεσμίας και δεν αποκλείει την πληρωμή πριν από την επίδοση. [4] Συναφώς Polycast v. Vourkas Fabrics
(1986)1 C.L.R. 107 και Dias United Publishing Co. Ltd. V. Chr. Hjikyriacos Estates Ltd.
(1986)1 C.L.R. 173. [5] Αναφορικά με την Αίτηση του Χρ. Πετεινού
(1992)1 Α.Α.Δ.
  1. [6] Στην αναφερόμενη Marcroft Wagons v. Smith λέχθηκαν τα εξής παραστατικά: «.. a new monstrum horrendum, informe, ingens has come into our ken - the conception of a statutory tenancy, the conception that a person may have such right of exclusive possession of property as to entitle him to bring an action of trespass against the owner of that property, but yet that such right would not confer any interest whatever in the land on the occupier.. It is, as has been said, a statutory right of irremovability». [7] Δείτε: Pollock & Mulla - The Indian Contract and Specific Relief Acts Updated 14th Edition - Chap. VIII - Of Indemnity and Guarantee - Nature of Contract of Guarantee, σελ. 1353-
  2. [8] Συναφή είναι τα άρθρα 91, 92, 93 και 97 του περί Συμβάσεων Νόμου. [9] Επίσης: Aviva Insurance Ltd v Hackney Empire Ltd [2012] EWCA Civ
  3. [10] Δείτε και Αναστασία Γεωργίου ν. Τράπεζας Κύπρου,
(2009)1 Α.Α.Δ. 862. [11] Επίσης, σχετικά δείτε Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149 και Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362. [12] Μεταξύ άλλων: Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Χατζηπαύλου v. Κυριάκου κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 236,Τσιαττές v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd.
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 974), Wynne v. Mavronicola κλπ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138, Κάτσου ν. Global Capital Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A546, Πολ. Έφ. αρ. 119/2011, ημερ. 12.12.2016, Αργυρίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. αρ. 56/2012, ημερ. 06/02/2018, και ΝΑΤ JANGO FASHION LTD ν. Α.Κ.ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ & ΥΙΟΙ (ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ) ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2018:A443, Πολ. ΄Εφεση Αρ. 105/2014, ημερ. 15/10/
  1. [13]Σχετικά: P.P. Body Art Gym Ltd v. Shiptrans Estate Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A461, Πολιτική Έφεση αρ. 300/2012, ημερομηνίας 14/12/
  2. [14] Δείτε: Dhan Rai Jayna v. S. P. Singh, AIR 1973 Del
  3. [15] Η προγενέστερη επιστολή ημερομηνίας 06/10/2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1), ούτε καν δικογραφείται, αφορά ενοίκια που έχουν ήδη εξοφληθεί, ως φαίνεται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 στη Γραπτή Μαρτυρία του Μ. Α. 1 και παρουσιάστηκε για να καταδείξει τη συστηματικότητα στην καθυστέρηση καταβολής του οφειλόμενου ενοικίου και τίποτα περισσότερο. [16]Σχετικά: P.P. Body Art Gym Ltd v. Shiptrans Estate Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A461, Πολιτική Έφεση αρ. 300/2012, ημερομηνίας 14/12/
  4. [17] Δείτε: άρθρο 2
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Ζερβός κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1Α Α.Α.Δ 38 και ΒΡ HOLDINGS LTD κ.α. ν. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ 694. [18] Δείτε: Emmerson v Heelis
(1809)2 Taunt 38, 127 ER
  1. [19] Δείτε: Pollock & Mulla - The Indian Contract and Specific Relief Acts Updated 14th Edition, Chap. VIII - Of Indemnity and Guarantee - Construction of a Guarantee, σελ.
  2. [20] Δείτε: Pollock & Mulla - The Indian Contract and Specific Relief Acts Updated 14th Edition, Chap. VIII - Of Indemnity and Guarantee - Form, σελ.
  3. [21] Για τη διαφορετικότητα των δύο αυτών σχέσεων δείτε στο σύγγραμμα Pollock & Mulla - The Indian Contract and Specific Relief Acts Updated 14th Edition - Chap. Χ - Agency - Agent, Servant and Independent Contractor, σελ. 1612 -
  4. [22] Με βάση τα άρθρα 156 - 160 του περί Συμβάσεων Νόμου τα οποία αναφέρονται στην έγκριση πράξης που έγινε από άλλο πρόσωπο δίχως εκ των προτέρων έγκριση. [23] Δεν έχω παραβλέψει ότι στο άρθρο 4 του περί προστασίας ορισμένης κατηγορίας Εγγυητών Νόμος (N.197(I)/2003)αναφέρεται όπως «η εγγύηση συνάπτεται γραπτώς και φέρει την υπογραφή του εγγυητή και την ημερομηνία κατά την οποία την υπέγραψε», εντούτοις έχω την άποψη ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν εφαρμόζεται, επειδή αφενός η συναλλαγή δεν αφορά «δάνειο» ως η έννοια αυτή καθορίζεται στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου όπου ως δανεισμός προσδιορίζεται «οποιουδήποτε ποσό χρημάτων που παραχωρείται δυνάμει συμφωνίας δανείου σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, και περιλαμβάνει γραμμάτιο και οποιαδήποτε χρηματοπιστωτική διευκόλυνση» και αφετέρου επειδή πρόκειται για εξαιρούμενη σχέση μεταξύ νομικού προσώπου και του διευθυντή αυτού, ως το 2ο εδάφιο του άρθρου 3 διαλαμβάνει. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.