OPEN PLAN DEVELOPMENT LTD ν. SO EASY STORES LTD, Αίτηση Αρ.: Ε46/21, 22/12/2021

(1)και

(3)και 31

(1), στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/1983), όπως τροποποιήθηκαν, Καν. 2, 4, 8(ε), 12(γ), 13(γ), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.57 θ.2 και Δ.48 θθ.1,

(2),

(2), 8 (qq) και Δ.21 θθ.1

(2), στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στους Κανόνες της Επιείκειας. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Φιλόκυπρου Ανδρέου. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Διευθυντής της εταιρείας SO EASY STORES LTD, Καθ' ων η Αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν διορίσει δικηγόρους για να τους εκπροσωπήσουν στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, για την ετοιμασία και καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης και την καταχώρηση Απάντησης και Ανταπαίτησης. Λόγω των σε εξέλιξη ερευνών και διαβουλεύσεων των Καθ' ων η Αίτηση, παρήλθε ο χρόνος των δεκατεσσάρων ημερών για την καταχώρηση της Απάντησης και ενόψει του ότι θα συνεχιστούν οι διαβουλεύσεις και ανταλλαγή θέσεων, υπάρχει το ενδεχόμενο να καταλήξουν τα μέρη σε εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης και απόσυρση της Αίτησης ιδιαίτερα και από το γεγονός των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση και του αποτελέσματος των ερευνών τους. Ενόψει του ότι το Δικαστήριο δεν είναι ενήμερο για τα πιο πάνω, αφού δεν μπορεί εναλλακτικά να γίνει αποδεκτή επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση για να ενημερώσουν σχετικά το Δικαστήριο, αλλά και επειδή υπάρχει και το ενδεχόμενο μη κατάληξης των διαβουλεύσεων, κρίθηκε αναγκαίο όπως κατατεθεί η υπό εξέταση αίτηση, για να ζητηθεί παράταση χρόνου από το Δικαστήριο για 21 μέρες, ώστε να καταστεί δυνατόν να ετοιμαστεί και κατατεθεί η Απάντηση και η Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, σε περίπτωση που τα μέρη δεν καταλήξουν σε εξώδικη διευθέτηση. Ο κ. Ανδρέου κατέθεσε ακόμα ότι, παράλληλα, στο χρονικό διάστημα που ζητείται παράταση, θα ετοιμαστεί από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, το δικόγραφο τους, με στοιχεία που αναμένουν να λάβουν από αρμόδιες Υπηρεσίες του Κράτους, καθώς και από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στην οποία φέρεται να έχουν εκχωρηθεί όλα τα δικαιώματα της Αιτήτριας OPEN PLAN DEVELOPMENT LTD. Συγκεκριμένα, υπάρχει ισχυρισμός της Τράπεζας Κύπρου ότι το υπό αναφορά ενοικιαστήριο έγγραφο που οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν συνάψει με τους Αιτητές, έχει εκχωρηθεί προς την Τράπεζα Κύπρου. Το περιεχόμενο στο Έγγραφο Εκχώρησης, αναφέρει ξεκάθαρο ότι ο δικαιούχος για τα ενοίκια είναι η Τράπεζα Κύπρου και όχι η Αιτήτρια εταιρεία. Παράλληλα, υπάρχει και εκκρεμής Αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, από την Τράπεζα Κύπρου εναντίον των OPEN PLAN DEVELOPMENT LTD, στην οποία είναι εναγόμενη και η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, εναγόμενη όπου αξιώνεται ανάκτηση κατοχής του ακίνητου, καθώς επίσης και οποιαδήποτε ενοίκια που έχουν καταβληθεί και που θα απαιτηθεί ο ζητούμενος χρόνος να τα εξακριβώσουν οι Καθ' ων η Αίτηση και συζητήσουν με την πλευρά της Αιτήτριας ή να τα ανταπαιτήσουν. Υπό το φως των πιο πάνω, είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης, να παραχωρηθεί η αιτουμένη παράταση χρόνου. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκο δήλωση, την 9.9.2021, με την άδεια του Δικαστηρίου (βλέπετε πιο κάτω). Ενόρκως δηλών είναι και πάλιν ο κ. Φιλόκυπρος Ανδρέου, ο οποίος λέγει ότι δόθηκε η άδεια του Δικαστηρίου μετά την ενημέρωση του για τις δύο διαφορετικές διαδικασίες που εκκρεμούν, δηλαδή την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και την Αγωγή αρ. 1739/2020 (λανθασμένα αναγράφεται το έτος 2020). Εξ' ου και τα συνημμένα Τεκμήρια (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω), στα οποία υπάρχει ισχυρισμός της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ότι έχουν εκχωρηθεί σ' αυτήν όλα τα δικαιώματα της Αιτήτριας, συμπεριλαμβανομένου και του ενοικιαστηρίου εγγράφου με την Καθ' ης η Αίτηση και τα ενοίκια. Ο κ. Ανδρέου λέγει ότι το περιεχόμενο του εγγράφου εκχώρησης, αναφέρει πως ο δικαιούχος για τα ενοίκια είναι η Τράπεζα Κύπρου και όχι οι Αιτητές. Ο ίδιος ισχυρισμός για την εκχώρηση των δικαιωμάτων, δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης στην Αγωγή αρ. 1739/2020. Στην Αγωγή, ενάγουσα είναι η Τράπεζα Κύπρου και εναγομένη 1, η ιδιοκτήτρια του υπό αναφορά καταστήματος, δηλαδή η Αιτήτρια στην παρούσα. Η Αιτήτρια απαιτεί με την κυρίως Αίτηση, ενοίκια από τους Καθ' ων η Αίτηση, εναγομένους στην ίδια Αγωγή. Παράλληλα, η Τράπεζα Κύπρου απαιτεί και από τους εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, τα ίδια ενοίκια και επίσης, αξιώνει ανάκτηση κατοχής του καταστήματος και καταβολή από τους Καθ' ων η Αίτηση οποιωνδήποτε ενοικίων έχουν καταβάλει. Λόγω της πολυπλοκότητας των θεμάτων ως αυτά έχουν διαπιστωθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση και της υπάρχουσας καταχρηστικότητας των διαδικασιών, κρίνεται αναγκαία η παρέμβαση του Δικαστηρίου για παράταση του αναγκαίου χρόνου, αλλά και για κάθε άλλη οδηγία ήθελε κριθεί δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές»), καταχωρήθηκε την 1.11.2021 και αυτή βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/1983 μέχρι Ν.3

(1)/2020, άρθρα 2, 4, 5 μέχρι 7, 11

(1)(ii), 31, 34 και 37, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, Καν. 1, 2, 3, 4, 7, 8(ε), 9, 11, 12(γ), 13(γ), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 4

(1), 8(qq), Δ.21 θθ.1

(2), Δ.57 θ.2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 29-31, 41-43 και 47, στο άρθρο 158 του Συντάγματος και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η Αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αστήρικτη.
2. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία δικαιοδοσία να ασχοληθεί με την Αίτηση η οποία και σε περίπτωση επιτυχίας της θα καταστήσει επίδικο θέμα το οποίο δεν προνοείται από τον νόμο και απαγορεύεται από αυτόν όπως αποτελέσει το περιεχόμενο Απάντησης/Υπεράσπισης.
3. Η προτιθέμενη όπως καταχωρηθεί Απάντηση επιτρέπεται να καταχωρηθεί μόνο σε περίπτωση που αυτή θα συνοδεύεται από απόδειξη πληρωμής του αναφερομένου στην αίτηση οφειλομένου ποσού ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία της καταχώρησής της και για κανένα άλλο λόγο.
4. Η SO EASY - Αιτητές επιδιώκουν με την Αίτησή τους όπως προβάλουν ως δική τους Υπεράσπιση/Απάντηση ισχυριζόμενη αξίωση τρίτου μη διάδικου στην υπόθεση, η οποία αξίωση αποτελεί μέρος δικαστικής διαφοράς μεταξύ των OPEN PLAN και τρίτων.
5. Δεν εκτίθεται στην Αίτηση οποιοσδήποτε νομικός ή πραγματικά έγκυρος λόγος που να αιτιολογεί την απόδοση της αιτούμενης θεραπείας.
6. Η προτιθέμενη όπως καταχωρηθεί Απάντηση είναι γενική και αόριστη και δεν αποκαλύπτει καμιά βάση Απάντησης/ Υπεράσπισης.
7. Η Αίτηση στερείται ορθής νομικής βάσης και δεν αναφέρεται στο ορθό νομικό πλαίσιο το οποίο να επέτρεπε την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος σε περίπτωση συνύπαρξης και των κατάλληλων γεγονότων που να δικαιολογούσαν την έκδοσή του.
8. Δεν υπάρχει καμιά ορατή πιθανότητα επιτυχίας επί της ουσίας της προτιθέμενης όπως καταχωρηθεί Απάντησης.
9. Ποτέ και καμιά διαβούλευση δεν υπήρξε μεταξύ των OPEN PLAN και των SO EASY αναφορικά με την επίδικη Αίτηση.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Κώστα Νικολάου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ένας από τους Διευθυντές της OPEN PLAN DEVELOPMENT LTD, δηλαδή των Αιτητών, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται και έχει εξουσιοδοτηθεί όπως προβεί στη δήλωση του. Έχει αναγνώσει τις ένορκες δηλώσεις και, εξ' όσων έχει αντιληφθεί, η παράταση χρόνου που ζητείται για την καταχώρηση της Απάντησής τους, είναι για να δοθεί χρόνος για να καταλήξουν οι διαβουλεύσεις και ανταλλαγή θέσεων μεταξύ των μερών. Οι ισχυρισμοί περί διαβουλεύσεων ή/και ανταλλαγής θέσεων, είναι εντελώς αναληθείς και ανυπόστατοι. Ούτε ένα τηλεφώνημα έχει ανταλλαγεί, ούτε οποιαδήποτε συνομιλία ή ανταλλαγή θέσεων έγινε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Νικολάου ισχυρίζεται ότι οι πιο πάνω ψευδείς ισχυρισμοί προβάλλονται για να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, με σκοπό την εξασφάλιση του αιτουμένου Διατάγματος και την παραμονή των Καθ' ων η Αίτηση στο επίδικο ακίνητο, δωρεάν και χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε ενοικίου από τον Ιανουάριο 2021 μέχρι και σήμερα, προς €2.467,29 μηνιαίως και κατά ρητή παράβαση του Νόμου, ιδιαίτερα του άρθρου 11

(1)(ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, Ν.23/1983). Με τη συμπληρωματική ένορκο δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση, επιδιώκεται όπως εμπλακεί στην παρούσα υπόθεση η Τράπεζα Κύπρου Λτδ, με τον ισχυρισμό ότι δικαιούχοι των οφειλόμενων ενοικίων είναι η Τράπεζα Κύπρου και όχι η Αιτήτρια -ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ανυπόστατοι και άσχετοι με την επίδικη υπόθεση και δεν επιτρέπονται νομικά όπως αποτελέσουν Απάντηση - Υπεράσπιση στην κυρίως Αίτηση των Αιτητών, οι οποίοι είναι οι μόνοι ιδιοκτήτες του ακινήτου και οι μόνοι δικαιούμενοι στη διεκδίκηση και είσπραξη ενοικίων αναφορικά με το ακίνητο και σύμφωνα με την υφιστάμενη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.10.2012, μεταξύ των διαδίκων. Με την Αγωγή αρ. 1739/2020, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η Τράπεζα διεκδικεί διάφορα ποσά εναντίον των Αιτητών στη παρούσα, μεταξύ των οποίων και τα ενοίκια του ακινήτου, αξιώσεις τις οποίες οι Αιτητές αμφισβητούν και αρνούνται και η διαδικασία εκκρεμεί προς εκδίκασην. Ο κ. Ανδρέου υποδεικνύει ότι, από το Τεκμήριο 1 των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο κατατέθηκε την 9.9.2021 (δηλαδή τη Συμφωνία Εκχώρησης Ενοικίων/Δικαιωμάτων/Ποσών), παράγραφος 1, προκύπτει ευθέως πως για τυχόν ενεργοποίηση της πληρωμής των ενοικίων του ακινήτου προς την Τράπεζα, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η γραπτή εξουσιοδότηση των Αιτητών προς τον ενοικιαστή, δηλαδή τους Καθ' ων η Αίτηση, όπως πληρώνουν τα ενοίκια του ακινήτου στην Τράπεζα. Τέτοια εξουσιοδότηση δεν έδωσαν ποτέ οι Αιτητές προς τους Καθ' ων η Αίτηση, ή την Τράπεζα, ή άλλως πως. Ο ενόρκως δηλών τονίζει ότι η Τράπεζα στράφηκε εναντίον των Αιτητών, λόγω καθυστερήσεων στις πληρωμές των δόσεων των Αιτητών προς την Τράπεζα και αποκλειστικά υπαίτιοι για τις καθυστερήσεις ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι ποτέ δεν πληρώνουν τα ενοίκια για το ακίνητο. Προς τούτο, επισυνάπτει στη δήλωση του, ως Τεκμήριο Α, Απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, ημερομηνίας 17.2.2020, στην Αίτηση Ε41/19, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Αιτητές, το ποσό των €39.427.- ως ενοίκια του Νοεμβρίου 2018 μέχρι το Φεβρουάριο

1. Είναι γι' αυτό το λόγο που η Τράπεζα καταχώρησε εναντίον των Αιτητών την Αγωγή αρ. 1739/
2. Πέραν των πιο πάνω, το παρόν Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα να εξετάσει οτιδήποτε άλλο το οποίο δεν εμπίπτει στο θέμα της ενοικίασης του ακινήτου και ιδιαίτερα, τις σχέσεις/διαφορές οι οποίες υφίστανται μεταξύ των Αιτητών ή/και των Καθ' ων η Αίτηση και της Τράπεζας, που αφορούν το ακίνητο. Είναι η εισήγηση των Αιτητών όπως η υπό εξέταση αίτηση απορριφθεί άνευ ετέρου, ως ουσιαστικά και νομικά αστήρικτη και όπως οι Καθ' ων η Αίτηση καταδικαστούν στην καταβολή όλων των εξόδων. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 14.5.2021 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, μεταξύ άλλων, τα ενοίκια των μηνών Ιανουαρίου - Απριλίου
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν την υπό εξέταση αίτηση την 10.6.2021 και στην ένορκο δήλωση η οποία τη συνοδεύει, δεν είχαν επισυναφθεί οποιαδήποτε έγγραφα ως Τεκμήρια. Η αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά την 25.6.2021 και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την επίδοση της αίτησης στους Αιτητές στην κυρίως Αίτηση και άδεια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Εν τω μεταξύ, οι Αιτητές καταχώρησαν μονομερή αίτηση για απόφαση την 30.6.2021, η οποία εκκρεμεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν συμπληρωματική ένορκο δήλωση την 9.9.2021 (βλέπετε πιο πάνω) και στις 28.9.2021 το Δικαστήριο έδωσε χρόνο στους Αιτητές να καταχωρίσουν ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση, μέχρι την 29.10.
4. Η ένσταση καταχωρήθηκε την 1.11.2021 (βλέπετε πιο πάνω) και την 2.11.2021, εκ συμφώνου θεωρήθηκε εμπρόθεσμη. Στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 9.9.2021, επισυνάπτονται αντίγραφο μέρους Συμφωνίας Εκχώρησης Ενοικίων/ Δικαιωμάτων/Ποσών (Τεκμήριο 1), αντίγραφο Κλητηρίου Εντάλματος στην Αγωγή αρ. 1739/2020 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Τεκμήριο 2 (α)) και μέρος της Έκθεσης Απαίτησης (Τεκμήρια 2 (β)-(ε)). Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν και συμπληρωματική ένορκο δήλωση την 17.11.2021, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Οι συνήγοροι των μερών δήλωσαν εκ συμφώνου, την 18.11.2021, ότι θα ληφθούν υπόψην τα Τεκμήρια στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση και όχι το περιεχόμενο της. Σ' αυτήν επισυνάφθηκε αντίγραφο Συμφωνίας Εκχώρησης Ενοικίων / Δικαιωμάτων / Ποσών, μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και της Αιτήτριας εταιρείας, με συνημμένη Κοινοποίηση Εκχώρησης προς την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία και Συμφωνία Ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων στην παρούσα υπόθεση (Τεκμήριο 1), επιστολή του δικηγόρου κ. Γ. Παπαθεοδώρου προς το δικηγόρο κ. Γ. Χριστοφίδη, ημερομηνίας 1.12.2020, με συνημμένα Πρακτικά Συνεδρίας Διοικητικού Συμβουλίου της Αιτήτριας εταιρείας ημερομηνίας 18.7.2018, Συμφωνία Εκχώρησης Ενοικίων / Δικαιωμάτων / Ποσών, Κοινοποίηση Εκχώρησης, επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές ημερομηνίας 27.1.2021 και επιστολή του δικηγόρου των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 29.1.2021 (Τεκμήριο 2), αντίγραφο Κλητηρίου Εντάλματος στην Αγωγή Αρ. 1739/2020, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Τεκμήριο 3). Διαδικασία: Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν αφορά στην ουσία της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για ενδιάμεσο αίτημα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική και δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 57: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Διαταγή 57 θεσμός 2 [2]. των Θεσμών Πολιτική Δικονομίας. Ενόψει των προνοιών του Κανονισμού 12(α) πιο πάνω και στην απουσία ειδικής και/ή αντίστοιχης ρύθμισης στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή Κανονισμούς, τυγχάνει εφαρμογής ο εν λόγω θεσμός σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Υπάρχει αρκετή νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος. Στην αυθεντία Κολλάτου v. Παναγιώτου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 895, η οποία αφορούσε αίτηση για την παράταση του χρόνου υποβολής περιγράμματος αγόρευσης σε Έφεση, για το θέμα της παράτασης προθεσμιών για τη λήψη θεσμικών μέτρων, ο έντιμος Πρόεδρος κ. Γ.Μ. Πικής, είπε (σελίδα 898): «Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί το γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να εγκρίνει την παράταση των προθεσμιών που τίθενται είτε από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας είτε από διαταγή του δικαστηρίου για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων. Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεση του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης. Κάθε απόκλιση από αυτούς πρέπει να δικαιολογείται γίνεται δεκτή εφόσον δεν αντιστρατεύεται τα θέσμια της δικαίας δίκης, ως η περίπτωση της ηθελημένης αδιαφορίας για την τήρηση τους. Τα συμφέροντα του αντιδίκου, του διαδίκου που εξαιτείται την παράταση, λαμβάνονται υπόψη, όλως ιδιαίτερα, ο πιθανός επηρεασμός των ουσιαστικών, καθώς και των δικονομικών του δικαιωμάτων. Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον η παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Η αντίστοιχη της Διαταγής 57 θεσμός 2, είναι η παλαιά Αγγλική πρόνοια Order 64 rule 7. Στην υποσημείωση με την επικεφαλίδα «Scope of Rule», στη σελίδα 1813 του Annual Practice 1958, αναφέρεται ότι: "Where the time, sought to be enlarged, is not 'appointed by these Rules' but by the Practice Masters' Rules (which have no statutory force) or some other rule of practice, r.7 does not apply, and in interlocutory proceedings the Court or Judge has inherent jurisdiction to extend the time independently of it (see Keymer v. Reddy, [1912] 1 K.B. p. 221, C.A.; Pole-Carew v. Western Counties Manure Co., Ltd.

(1919), 89 L.J. Ch.100, C.A.) Semble, the same applies to the extension of a period of time fixed by an interlocutory order of the Court or Judge for doing some act or taking some proceeding: there is an inherent jurisdiction (apart from this rule) to extend the time (unless the order was by consent, Australasian Automatic, etc., Co. v. Walter, [1891] W.N. 170)." [δική μου υπογράμμιση] Στην αυθεντία Αυξεντίου v. Σάββα

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1963, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε ενώπιον του το θέμα έκδοσης Διατάγματος παράτασης χρόνου εντός του οποίου ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούτο να δώσει λογαριασμό στον εξ' αποφάσεως πιστωτή και αποφάσισε ότι το Δικαστήριο είχε σύμφυτη εξουσία να διατάξει την έκδοση του εν λόγω διατάγματος ώστε να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της απόφασης του (βλέπετε σελίδες 1966 και 1967 [3]). Είναι η κρίση μου ότι αίτημα για παράταση χρόνου, δύναται να εξεταστεί και υπό το φως της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, στην οποία βασίζεται η υπό εξέταση αίτηση. Συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου (inherent jurisdiction): Η ερμηνεία της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, απαντάται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 12 [4]. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην Κύπρο επί του θέματος, όπως οι αυθεντίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου: Constantinides v. Vima et al

(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας v. Bank Fur Arbeit Uno Wirtschaft AG

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 585, Κουλέρμος v. Κουμπαρίδου

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 493 και Βασιλείου v. Μακρίδη

(2000)2 Α.Α.Δ. 133. Είναι η κρίση μου ότι ένας πρέπει πάντα να έχει κατά νουν, πως είναι υποχρέωση του διαδίκου να πράξει ότι είναι δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου και να συμμορφωθεί με όλες τις πρόνοιες του Νόμου και των Κανονισμών. Το ίδιο ισχύει για όλες τις αστικές υποθέσεις. Υπό το φως και του άρθρου 30.3(β) του Συντάγματος της Δημοκρατίας, τυγχάνει εφαρμογής η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ευσταθίου κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1007, όπου, ειρήσθω εν παρόδω, υπήρξε παράλειψη του δικηγόρου να καταχωρίσει υπεράσπιση ενωρίτερα. Στη σελίδα 1010 ο έντιμος Δικαστής κ. Γ. Κωνσταντινίδης, είπε τα εξής: «Θεωρούμε πως με την αδιαμφισβήτητη ανάθεση της υπόθεσης σε δικηγόρο προς καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και υπεράσπιση ευλόγως δεν θα αναμενόταν, πάντως όχι πέντε μήνες αργότερα, έκδοση τελικής απόφασης για τέτοια παράλειψη. Η δε εξομοίωση, στη περίπτωση, της παράλειψης του δικηγόρου προς παράλειψη που αντανακλούσε περιφρονητική διαγωγή του διαδίκου, δεν εδικαιολογείτο.» Έχοντας υπόψην ότι το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, που διασφαλίζεται με το άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος, πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα ακρόασης μίας υπόθεσης σε εύλογο χρόνο δυνάμει του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, που επίσης συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και εχέγγυο για τη διασφάλισης της λειτουργίας της Δικαστικής εξουσίας (βλέπετε Μουγής v. Σπανούδης

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 997 και Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας v. Sazen Fast Food Ltd.,

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1283, όπου γίνεται και αναφορά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), είναι η κρίση μου ότι, δεν υπήρξε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση κατάχρηση της διασφάλισης λογικής ευκαιρίας που τους παρέχεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, σύμφωνα με την επιταγή του Συντάγματος της Δημοκρατίας. Παραπέμπω επίσης στην αυθεντία Evand Promotions κ.ά. v. Rutman (Αρ. 2),

(1998)1Δ) Α.Α.Δ. 2123, στη σελίδα 2127 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα εξής: «Η τήρηση των προθεσμιών και γενικά των κανόνων που διέπουν τη λήψη δικαστικών μέτρων, αποτελεί παράγοντα, ο οποίος άπτεται σε κάθε περίπτωση των συμφερόντων της δικαιοσύνης ... δεν είναι όμως αφ' εαυτού καθοριστικός, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, εκτός όπου επιδεικνύεται αδιαφορία για τα θέσμια, σε βαθμό και έκταση που υπονομεύει το θεσμικό πλαίσιο επίκλησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου» Η διαπίστωση αυτή ουδόλως αφορά αυτή τούτη την αποδοχή της Απάντησης, όταν αυτή καταχωρηθεί και τη δυνατότητα αποδοχής της, σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, ως αυτός έχει τροποποιηθεί από τον Ν.3(Ι)/20. Το Δικαστήριο δίδει την ευχέρεια στους Καθ' ων η Αίτηση να προσκομίσουν Απάντηση προς το σκοπό καταχώρησης της. Δεν δηλώνει ότι θα την αποδεχθεί για καταχώρηση, εάν αυτή δεν συνάδει με τις πρόνοιες του Νόμου. Το Δικαστήριο δεν θα λειτουργήσει εκτός των πλαισίων της νομοθεσίας. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σ' αυτό το στάδιο, εξαντλείται με την παροχή παράτασης χρόνου για την προσκόμιση του δικογράφου για σκοπούς καταχώρησης του. Κρίση: Η κυρίως Αίτηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση την 27.5.2021 (σύμφωνα με την αίτηση των Αιτητών για απόφαση). Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε στις 10.6.2021, δηλαδή εντός της περιόδου των 14 ημερών από την επίδοση. Είναι η κρίση μου ότι δεν επιδείχθηκε οποιαδήποτε καθυστέρηση από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, μήτε οποιαδήποτε κατάχρηση διαδικασίας ή αδιαφορία για τους Κανονισμούς και τη διαδικασία. Αντίθετα, παρατηρήθηκε καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της διαδικασίας από της καταχωρήσεως της υπό εξέταση αίτησης και εντεύθεν. Το γεγονός ότι η διαδικασία της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, δύναται να προχωρήσει και δεν αναστέλλεται, δυνάμει Κανονισμών ή Διαταγμάτων όπως είχαν ισχύσει σε διάφορες χρονικές περιόδους κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού, δεν σημαίνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δικαιούνται να την υπερασπιστούν. Είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν εντός του πλαισίου των Κανονισμών και του Νόμου και δεν καταχράστηκαν τη διαδικασία με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν επέδειξαν αδιαφορία για την εμφάνιση και υπεράσπιση τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Στον αντίποδα, οι Αιτητές δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημία από την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Είναι ορθό και δίκαιο να δοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση η ευκαιρία να υπερασπιστούν την εναντίον τους υπόθεση. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει οτιδήποτε άλλο στο παρόν στάδιο. Οι ισχυρισμοί που αφορούν σε Αγωγή η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σε εκχώρηση δικαιωμάτων κοκ., δεν εξετάζονται αφού αφορούν στην ουσία της υπόθεσης, η οποία θα εκδικαστεί όταν και εφόσον η υπόθεση προχωρήσει σε ακροαματική διαδικασία. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος

(1). Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης παραμένουν στην πορεία της κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ............ Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] Σε ελεύθερη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα: «57

(2)Ένα Δικαστήριο ή Δικαστής θα έχει την εξουσία να επεκτείνει ή να μειώνει τον χρόνο που καθορίζεται από αυτούς τους κανονισμούς ή ορίζεται από οιονδήποτε διάταγμα επεκτάσεως του χρόνου για να γίνει κάτι ή να αρχίσει κάποια διαδικασία υπό τοιούτους όρους (αν υπάρχουν) που το δίκαιο της περίπτωσης θα απαιτεί και οιαδήποτε τέτοια επέκταση του χρόνου μπορεί να διαταχθεί παρόλον που η αίτηση για αυτό το σκοπό θα έχει γίνει μετά τη λήξη του χρόνου που ορίστηκε ή επετράπη νοούμενου ότι όταν ο χρόνος για την παράδοση οιουδήποτε δικογράφου ή εγγράφου ή καταχώρισης οιασδήποτε ενόρκου δηλώσεως, απαντήσεως ή εγγράφου ή τελέσεως οιασδήποτε πράξεως είναι ή έχει ορισθεί ή καθοριστεί από οιονδήποτε των κανονισμών αυτών ή από οιανδήποτε οδηγία ή διάταγμα του Δικαστηρίου ή Δικαστού, τα έξοδα οιασδήποτε αιτήσεως για παράταση τοιούτου χρόνου και οιουδήποτε διατάγματος θα καταβάλλονται από το διάδικο που κάμνει την τοιαύτη αίτηση εκτός εν το Δικαστήριο ή Δικαστής διατάξει διαφορετικά.» [3] «Η Δ.57 θ.2 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο 'to enlarge or abridge the time appointed by this rule, or fixed by any order enlarging time ..'. Αντίστοιχος θεσμός είναι η Αγγλική O.64 r.7. Σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία, ο κανονισμός αυτός έχει εφαρμογή μόνο όπου ο χρόνος καθορίζεται από νομοθετική ρύθμιση, όπως οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και όχι σε άλλες περιπτώσεις. Επισημαίνεται όμως ότι σε ενδιάμεσες διαδικασίες το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να παρατείνει το χρόνο, ανεξάρτητα από οποιουσδήποτε κανονισμούς. Στην υπόθεση Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ v. Ουστά (Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 109 στη σελ. 112 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το θέμα της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. 'Η φύση και τα όρια της σύμφυτης εξουσίας του δικαστηρίου εξετάστηκαν στη Sofocli v. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 584. Όπως προκύπτει, σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσία ανεξάρτητης από το νόμο και τους θεσμούς.' .. Είναι προφανές από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης πως αν το Δικαστήριο αρνηθεί να δεχθεί την εγκυρότητα της παράτασης, τούτο αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε εξουδετέρωση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με το οποίο διέταξε την υποβολή λογαριασμών. .. Είναι, έτσι, κατά την άποψη μας, η παρούσα μία κλασσική περίπτωση όπου υπάρχει σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, έστω και αν δεχθούμε ότι η Δ.57 θ.2 για παράταση του χρόνου δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση. Η ύπαρξη της είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου ώστε να εφαρμοστεί η απόφαση του. Διαφορετική κατάληξη θα καθιστούσε την απόφαση του Δικαστηρίου άνευ σημασίας.» [4] "The overriding feature of the inherent jurisdiction of the court is that it is a part of procedural law, both civil and criminal, and not a part of substantive law; it is exercisable summary process, without a plenary trial; it may be invoked not only in relation to parties in pending proceedings, but in relation to any one, whether a party or not, and in relation to matters not raised in the litigation between the parties; it must be distinguished from the exercise of judicial discretion; and it may be exercised even in circumstances governed by rules of court. .. In summary, it may be said that the inherent jurisdiction of the court is a virile and viable doctrine, and has been defined as being the reserve or fund of powers, a residual source of powers, which the court may draw upon as necessary whenever it is just or equitable to do, in particular to ensure the observance of the due process of law, to prevent vexation or oppression, to do justice between the parties and to secure a fair trial between them." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο