ΑΝΝΗΣ ΠΑΤΤΙΧΗ κ.α. ν. Α.Ν. MIKE'S ALEXANDRO'S SQUARE LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε50/18, 2/12/2021

(1)&

(2), Δ.26 θ.11, Δ.27 θθ.1, 2 και 3, Δ.30 θθ.1, 2, 3, 4, 5 και 9, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 και 9, Δ.64 θθ.1 και 2, στην Νομολογία και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Αλέξανδρου Νικολαΐδη από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και είναι εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 & 3 να προβεί στη δήλωση του. Την 1.6.2021 καταχωρήθηκε Ανταπαίτηση στην Απάντηση του Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7, Δήμου Λευκωσίας, ημερομηνίας 10.5.2021, η οποία δόθηκε από τους δικηγόρους του αυθημερόν στους δικηγόρους των Αιτητών και στο δικηγόρο των Τριτοδιαδίκων στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Αντίγραφο της Ανταπαίτησης στην Απάντηση του Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7, Δήμου Λευκωσίας, ημερομηνίας 10.5.2021, βρίσκεται και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ο ενόρκως δηλών τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι οι δικηγόροι των Αιτητών στην Κυρίως Αίτηση, εκ μέρους των πελατών τους, αν και καταχώρησαν Κλήση για Οδηγίες (Δ.30 θ.1(β)) στις 2.3.2021, παραπέμποντας στο Έντυπο «ΤΥΠΟΣ 25 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ)» που επισυνάπτεται στην Κλήση για Οδηγίες (Δ.30 θ.1(β)), δεν υπάρχουν σημειωμένα τα αιτήματα των Αιτητών για τα οποία ζητούνται οδηγίες, αλλά έχουν παράνομα, παράτυπα και άνευ νομίμου αποτελέσματος, προβεί σε λήψη άκυρου δικονομικού διαβήματος και σημειώσει αιτήματα εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, πράγμα παράνομο και κατά παράβασην των Θεσμών και ειδικά της Δ.30 θ.1(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αντίγραφο της Κλήσης για Οδηγίες Δ.30 θ.1(β), των Αιτητών ημερομηνίας 2.3.2021, βρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου. Οι ως άνω σοβαρές παραλείψεις και παρατυπίες της Κλήσης για Οδηγίες, είναι ουσιαστικές και μπορούν να διαπιστωθούν πολύ απλά και άμεσα από το Δικαστήριο καταστώντας την Κλήση για Οδηγίες των Αιτητών και κατά συνέπειαν και την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, μηδαμινές, ή/και ενοχλητικές, με συνέπεια την απόρριψη ολόκληρης της εναρκτήριας Αίτησης, αφού πρόκειται περί λανθασμένων και εκτός των Θεσμών, διαδικασιών, ή/και καταχώρησης άκυρων δικογράφων, ή/και ακυρώσιμων διαδικασιών, περιπλέκοντας και την όλη διαδικασία. Ακόμα και ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε ορθά την Κλήση για Οδηγίες - Παράρτημα 25, κάτι που επιβεβαιώνει ότι οι Αιτητές έχουν προβεί σε λήψη λανθασμένου, παράνομου, παράτυπου, άκυρου και άνευ νομίμου αποτελέσματος δικονομικού διαβήματος. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν απορρίψει ή/και δεν παραμερίσει, ή/και δεν διαγράψει την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, πρέπει να παραμεριστεί πάραυτα η Κλήση για Οδηγίες ημερομηνίας 2.3.2021, για το λόγο ότι δεν υπάρχουν σημειωμένα συγκεκριμένα αιτήματα εκ μέρους των Αιτητών για να δοθούν οδηγίες, κατά παράβαση των Θεσμών. Ένσταση Αιτητών: Ένσταση εκ μέρους των Αιτητών 1 - 6 στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές») καταχωρήθηκε την 30.9.2021 και αυτή βασίζεται τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θ.6, Δ.30 θθ.1, 2 και 3, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 43, στις αρχές τις επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α) Εμποδίζονται από το να καταχωρήσου την παρούσα καθότι η παρούσα Αίτηση δεν πλήρη τις προϋποθέσεις έκδοσης του εν λόγω Διατάγματος. (β) Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας. (γ) Ο Ενόρκως Δηλών κ. Αλέξανδρος Νικολαΐδης, δεν αποτελεί άτομο ικανό και αρμόδιο να ορκιστεί επί της παρούσας Αίτησης, καθ' ότι τα εγειρόμενα θέματα αποτελούν αμιγώς νομικά θέματα.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Ραφαήλ Βούργια, εκ Λευκωσίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τους Αιτητές στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και έχει στην κατοχή και φύλαξη του το φάκελο της. Απορρίπτει την υπό εξέταση αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Εν γένει είναι η θέση των Αιτητών ότι ο κ. Νικολαΐδης δεν είναι άτομο κατάλληλο να ορκιστεί επί των εγειρόμενων ζητημάτων, καθότι αυτά αποτελούν εξ' ολοκλήρου νομικά ζητήματα για τα οποία δεν έχει γνώση. Περαιτέρω, την 1.3.2021, καταχωρήθηκε από την πλευρά των Αιτητών, η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Την 2.3.2021 και αφού τα δικόγραφα μεταξύ των Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση είχαν κλείσει, καταχωρήθηκε από τους Αιτητές η Κλήση για Οδηγίες. Βάσει των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση, εάν ήθελε θεωρηθεί από το Δικαστήριο ότι το Παράρτημα της Κλήσης για Οδηγίες ημερομηνίας 2.3.2021, το οποίο συμπληρώθηκε από τους Αιτητές, είναι συμπληρωμένο λανθασμένα, αυτό δεν είναι λόγος απόρριψης, ούτε της Κλήσης για Οδηγίες, αλλά ούτε της εναρκτήριας Αίτησης. Τα όσα ο κ. Νικολαΐδης ισχυρίζεται, είναι αβάσιμα και σκοπό έχουν να εκτροχιάσουν και καθυστερήσουν την όλη διαδικασία. Εάν ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο ότι το Παράρτημα λανθασμένα συμπληρώθηκε, πολύ απλά οι Αιτητές δεν θα δικαιούνται στα αιτούμενα Διατάγματα. Πέραν τούτου, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Παράρτημα στην Κλήση για Οδηγίες των Αιτητών, την 1.6.2021, ήτοι μετά την παρέλευση της προθεσμίας που τάσσουν οι Θεσμοί και ενέργεια που δηλώνει αποδοχή της Κλήσης για Οδηγίες των Αιτητών. Ως εκ των ανωτέρω, το Δικαστήριο θα πρέπει, εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας, να απορρίψει την υπό εξέταση αίτηση, με έξοδα υπέρ των Αιτητών. Ιστορικό: Δικόγραφα: Προς ολοκλήρωσην της ενώπιον του Δικαστηρίου εικόνας για σκοπούς, πάντοτε, της υπό εξέταση αίτησης, σημειώνω ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 26.4.2018 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1 έως 6 εξαιτούνται ως ακολούθως: «(I) Απόφαση και/ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή έξωσης της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 δυνάμει του άρθρου 11

(1)(α) του Ν. 23/83 από το ακίνητο, με αρ. Τεμαχίου 113, Φ/Σχ.21/460512, Τμήμα 1, στην συνοικία Τρυπιώτης στη Λευκωσία παρά την πλατεία Ελευθερίας. (II) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 όπως παραδώσει στους Αιτητές ελευθέρα και απρόσκοπτη την κατοχή του ως άνω ακινήτου με αρ. Τεμαχίου 113, Φ/Σχ.21/460512, Τμήμα 1, στην συνοικία Τρυπιώτης στη Λευκωσία παρά την πλατεία Ελευθερίας. (III) Απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, 2 και 3 για το ποσόν των €24.300,00 για τα καθυστερημένα ενοίκια, πλέον το ποσό των €540 για καθυστερημένα κοινόχρηστα, από την 01/01/2017 μέχρι και την 01/06/

1. (IV) Απόφαση και/ή διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 όπως καταβάλλουν το ποσόν των €1.880,00 μηνιαίως ως το εύλογο και/ή δίκαιο ενοίκιο και κοινόχρηστα και/ή σύμφωνα με την αρχή users principle, από 01/07/2018 μέχρι παραδόσεως της ελευθέρας και απρόσκοπτης κατοχής του ως άνω ακινήτου στους Αιτητές. (V) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο θα θεωρήσει εύλογη ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (VI) Τόκο προς 3,5% από 01/01/2017, επί των ανωτέρω ποσών μέχρι εξοφλήσεως. (VII) Έξοδα της Αίτησης και επίδοσης πλέον Νόμιμο τόκο.» Τροποποιημένη Αίτηση καταχωρίστηκε την 28.6.2018 και απεσύρθη την 22.10.
2. Με Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 28.7.2020, το Δικαστήριο επέτρεψε την τροποποίηση της κυρίως Αίτησης. Τροποποιημένη Αίτηση καταχωρίστηκε την 24.8.
3. Οι Αιτητές ενάγουν ως οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αρ. Τεμαχίου 113, Φ/Σχ.21.460512, Τμήμα 1, στην συνοικία Τρυπιώτης στη Λευκωσία, παρά την πλατεία Ελευθερίας. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία 1 ενάγεται ως η ενοικιάστρια του επίδικου υποστατικού δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 6.4.2016, η οποία τερματίστηκε. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ενάγονται ως οι εγγυητές της Καθ' ης η Αίτηση
4. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 15.6.2018 και τροποποιημένη μετά των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, την 13.11.
5. Μ' αυτήν κατέστησε Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ων η Αίτηση 1 έως 6, τους Αιτητές 1 έως 6 και Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7, το Δήμο Λευκωσίας. Με την Ανταπαίτηση εγείρονται έξι προδικαστικές ενστάσεις, μεταξύ άλλων ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχονται ότι ενοικίασαν από τους Αιτητές το επίδικο υποστατικό με συμφωνία ημερομηνίας 6.4.2016 και προσθέτουν ότι προηγουμένως, οι ίδιοι και/ή ο πατέρας και/ή η γιαγιά του ιδιοκτήτη της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ενοικίαζε το επίδικο από το
6. Οι Καθ' ων η Αίτηση ανταπαιτούν ως ακολούθως: «Α) Δήλωση ή/και απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 & 3 εξ ανταπαιτήσεως Αιτητές ουδέν ποσό οφείλουν στους Αιτητές - εξ Ανταπαιτήσεως Καθ' ων η Αίτηση
7. Β) Ειδικές αποζημιώσεις ως Αέρα (Business Goodwill) ύψους €750,000.- (Επτακοσίων Πενήντα Χιλιάδων Ευρώ), ή και άλλως πως, ως αναφέρεται ανωτέρω, στα πλαίσια της απάντησης τους. Γ) Ειδικές ζημιές, ή/και διαφυγόντα κέρδη, ή/και διαφυγόντα έσοδα ύψους €1,500,00.- (Ενός Εκατομμυρίου Πεντακοσίων Χιλιάδων Ευρώ), ως αναφέρεται ανωτέρω. Δ) Αποζημίωση για απώλεια εμπορικής εύνοιας και καλής φήμης ύψους €80,000.- (Ογδόντα Χιλιάδων Ευρώ) ως αναφέρεται ανωτέρω. Ε) Αποζημιώσεις για Οχληρία και/ή παράνομη επέμβαση στο υποστατικό των Καθ' ων η Αίτηση εξ Ανταπαιτήσεως Αιτητών από μέρους των Αιτητών και/ή εξ ανταπαιτήσεως Καθ' ων η Αίτηση. ΣΤ) Ειδικές ζημιές για την σπασμένη πόρτα του επίδικου υποστατικού ως θα καθοριστούν από ανεξάρτητο εκτιμητή. Η) Αποζημιώσεις για δυσφήμιση που οι Αιτητές - εξ Ανταπαιτήσεως Καθ' ων η Αίτηση προκάλεσαν στους Καθ' ων η Αίτηση - εξ Ανταπαιτήσεως Αιτητές 1-3, στην επαγγελματική σταδιοδρομία του και την καλή φήμη, υποληψία και αξιοπιστία τους. Θ) Αποζημιώσεις για απώλεια κέρδους ή/και μείωση του κύκλου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση - εξ ανταπαιτήσεως Αιτητών. Ι) Νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθησομένου ποσού από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Ανταπαίτησης μέχρις εξόφλησης ή/και για τη χρονική διάρκεια που θα διατάξει το Δικαστήριο. Κ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων πλέον έξοδα επίδοσης.» Οι Αιτητές καταχώρισαν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, την 1.3.
8. Σημειώνεται ότι οι προθεσμίες οι οποίες προβλέπονται από τους Θεσμούς, ανεστάλησαν με οδηγίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου, από την 12.11.2020 μέχρι την 8.2.
9. Από δε τις 30.12.2020 μέχρι τις 7.2.2021, δεν καταχωρούνταν δικόγραφα στα Πρωτοκολλητεία των Δικαστηρίων. Ο Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7 καταχώρισε Απάντηση στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση την 10.5.
10. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Ανταπάντηση στην Απάντηση του Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7, την 1.6.
11. Κλήσεις για Οδηγίες: Οι Αιτητές καταχώρισαν Κλήση για Οδηγίες την 22.5.2019, πριν την καταχώριση της τροποποιημένης Αίτησης τους, στην οποία καταχώρισε Παράρτημα η τότε μοναδική Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία. Στη συνέχεια, οι Αιτητές καταχώρισαν Κλήση για Οδηγίες την 2.3.2021, στο Παράρτημα της οποίας συμπλήρωσαν τα πεδία στη στήλη κάτω από το όνομα «Καθ' ων η Αίτηση». Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, δεν καταχώρισαν Παράρτημα στην Κλήση για Οδηγίες των Αιτητών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, καταχώρισαν Κλήση για Οδηγίες την 1.6.2021, στο Παράρτημα της οποίας συμπλήρωσαν τα πεδία στη στήλη κάτω από το όνομα «Καθ' ου η Αίτηση». Οι Αιτητές καταχώρισαν Παράρτημα στην Κλήση για Οδηγίες των Καθ' ων η Αίτηση, την 4.6.2021, στο οποίο συμπλήρωσαν τα πεδία στη στήλη κάτω από το όνομα «Αιτητές». Παράρτημα καταχώρισε και ο Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7, την 29.6.2021, στο οποίο συμπλήρωσε τα πεδία στη στήλη κάτω από το όνομα «Τριτοδιάδικος ή άλλος διάδικος - Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7». Διαδικασία: Ο Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7, δεν καταχώρισε ένταση στην υπό εξέταση αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Δήμου Λευκωσίας, υπέβαλε ότι η υπό εξέταση αίτηση αφορά σε διαδικαστικά ζητήματα μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση. Ο Δήμος Λευκωσίας είναι Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση 7 και εναντίον του τρέχει διαδικασία Τριτοδιαδίκου. Είναι η θέση του ότι το Παράρτημα του Δήμου καταχωρήθηκε ορθώς και σύμφωνα με τον Τύπο των Θεσμών. Την 21.10.2021, το Δικαστήριο επέτρεψε τη σύντομη αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, κ.κ. Νικολαΐδη και Βούργια. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνηγόρους σε αγορεύσεις και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προφορική Μαρτυρία: Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Αλέξανδρος Νικολαΐδης, κατέθεσε ότι είναι Διευθυντής της Alexandros Pub & Restaurants, η οποία ασχολείται με την εστίαση. Δεν είναι νομικός αλλά έτυχε νομικής συμβουλής. Η Διαταγή 30 αφορά νομοθεσία που λέγει ότι αν η Αίτηση που έστειλαν οι Αιτητές δεν συμπληρώθηκε σωστά, πρέπει να την ξανακάμουν, με δικά τους έξοδα. Η Κλήση για Οδηγίες είναι η Διαταγή
12. Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν ενημερώσει ότι δεν καταχωρήθηκε σωστά και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τη Διαταγή, η Αγωγή ή η Ανταπαίτηση, θα απορριφθεί. Τα σημεία «ν», αντί να τα σημειώσουν για τους Αιτητές, τα σημείωσαν για τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση τρέχουν να προλάβουν τα χρονοδιαγράμματα, ενώ οι Αιτητές διέπραξαν σφάλμα για δεύτερη φορά. Αιτητών: Ο κ. Ραφαήλ Βούργιας κατέθεσε ότι είναι δικηγόρος. Έχει εξουσιοδοτηθεί από το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργάζεται και το οποίο διορίστηκε για να αντιπροσωπεύσει τους Αιτητές, για να προβεί στη δήλωση του. Από τη στιγμή που είναι δικηγόρος του εν λόγω γραφείου, είναι εξουσιοδοτημένος. Συμφωνεί ότι την 1.6.2021, καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση Ανταπάντηση στην Απάντηση του Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση
13. Δέχεται ότι ο Δήμος Λευκωσίας καταχώρισε Παράρτημα, αλλά ότι ορθώς το καταχώρισε, το αγνοεί και το απορρίπτει. Η άποψη του κ. Βούργια και με βάση τη μη καθοδήγηση από τους Θεσμούς, είναι ότι ο Τριτοδιάδικος ζητά από κάποιον και στη στήλη εκείνου του προσώπου θα πρέπει να συμπληρωθούν τα κουτάκια, όχι στη στήλη που αναφέρεται το όνομα του ιδίου. Δηλαδή θα πρέπει να συμπληρώνεται στο Παράρτημα, η στήλη του διαδίκου από τον οποίο ζητείται και το τι ζητείται. Οι Αιτητές δεν ζητούν οτιδήποτε από τον Τριτοδιάδικο και συμπλήρωσαν τη στήλη των Καθ' ων η Αίτηση. Η Διαταγή 30 αναφέρει τη συμπλήρωση του Παραρτήματος εν όλω ή εν μέρει, όχι ορθά ή λανθασμένα. Η Απάντηση των Αιτητών καταχωρήθηκε την 1.3.
14. Η διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι άλλη και μπορεί να κινείται παράλληλα. Γι' αυτό ισχυρίζεται ότι το διάβημα των Καθ' ων η Αίτηση είναι εκπρόθεσμο. Δεν προέβησαν σε σχετικό διάβημα από συναδελφική αλληλεγγύη. Οι Αιτητές δεν περιέλαβαν τον Τριτοδιάδικο στο δικό τους Παράρτημα. Η αναφορά υπάρχει στον Τύπο. Αν ήθελαν κάτι από τον Τριτοδιάδικο, θα συμπλήρωναν τη στήλη του Τριτοδιαδίκου. Νομική και δικονομική πτυχή: Ένορκος δήλωση υπό δικηγόρου: Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έγινε από δικηγόρο ο οποίος εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Σχετικές είναι αυθεντίες In Re I.A. an Advocate

(1987)1 C.L.R. 319, In re Efthymiou

(1987)1 C.L.R. 329, Τζεννάρο Περρέλα (Αρ.1)

(1995)1 Α.Α.Δ. 356 και Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.,

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358. Στην Τζεννάρο Περέλλα, στη σελίδα 359, ο έντιμος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε ότι: «Η θέση του δικηγόρου ως λειτουργού της δικαιοσύνης οριοθετεί και το πλαίσιο άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος.» Όμως, στην προκείμενη περίπτωση, τα σημεία που εγείρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, είναι νομικά, οι λόγοι για τους οποίους υποβάλλεται η υπό εξέταση αίτηση είναι επίσης νομικοί και τα γεγονότα τα οποία την περιβάλλουν, είναι γνωστά στο δικηγόρο και όχι στους πελάτες του. Ιδωμένη υπ' αυτό το πρίσμα, κρίνω ότι η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δεν είναι παράτυπη εκ μόνου του γεγονότος ότι ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος. Κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις, προκύπτει εμφανής λόγος γιατί προβαίνει στην ένορκο δήλωση δικηγόρος και όχι ο διάδικος. Παραπέμπω στην αυθεντία Πέτρου Ζωγράφου κ.ά. v. Drosoneri Farm Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 379/2012, απόφαση ημερομηνίας 21.5.2015, όπου στη σελίδα 3 της απόφασης, η έντιμη Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κα. Π. Παναγή, λέγει: «Θα πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι δεν παραγνωρίζουμε τη θέση των εφεσειόντων περί παρατυπίας της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση λόγω όμνυσης της από δικηγόρο. Παρά το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, η νομολογία μας δεν απαγορεύει την όμνυση από δικηγόρο σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, που ο ομνύων δεν χειρίζεται την υπόθεση, ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση (βλ. Dimitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Όπως έχει νομολογηθεί, «η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης ..» (βλ. Investylia Public Company Ltd v. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου, Πολιτική Έφεση 326/10, ημερομηνίας 13.6.2013).» Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Επίσης, σύμφωνα με τη Διαταγή 25 θεσμός 6, ως έχει τροποποιηθεί και/ή αντικατασταθεί από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2) και του 2017: «Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25 και Δ.30 θα διαβάζονται αναλόγως.» Ο θεσμός 7 της Διαταγής 25, όπως τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε από τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, αναφέρει τα εξής: «Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25, θα διαβάζονται ανάλογα.» Διαγράφηκε δηλαδή η ρητή αναφορά στην εφαρμογή της Διαταγής 30 από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας, όπως το παρόν Δικαστήριο. Είναι όμως φανερόν από το λεκτικό του θεσμού 10 της Διαταγής 30, ως αυτός ισχύει από 27.4.2018, ότι η Διαταγή 30 εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας. Προνοεί δε η Διαταγή στο θεσμό 10

(5), ότι: «Όπου στα Δικαστήρια ειδικών δικαιοδοσιών δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού επίδικης διαφοράς, το Δικαστήριο δύναται, ανεξαρτήτως των διατάξεων της Δ.30, να χειριστεί την ενώπιον του υπόθεση κατά τον τρόπο που θα εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Προς τούτο δύναται να ακολουθήσει τις ειδικές ρυθμίσεις που γίνονται στους οικείους διαδικαστικούς κανονισμούς είτε αυτούσιες, είτε σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.30». [δική μου υπογράμμιση] Σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού της επίδικης διαφοράς. Διαταγή 30: Η Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αντικαταστάθηκε και τροποποιήθηκε από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2), του 2017 και του 2018 (Αρ. 2), προνοεί ως ακολούθως: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται ενός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστήριο σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψη της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρούμενων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με την αγωγή αρ... που απορρίφθηκε την ... συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα, ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.» «2.(α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστηρίου ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» «3.(α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου 25: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυταπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων, ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση. (β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής: Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και την έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα.» [δική μου υπογράμμιση] «9. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (i) το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς (ii) τη σπουδαιότητα της (iii) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών.» Βλέπετε επίσης το θεσμό 10

(5)της Διαταγής 30 (πιο πάνω). Η Διαταγή περιλαμβάνει ρητή πρόνοια διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες και Παραρτήματος. Οι Αιτητές καταχώρισαν Απάντηση στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση την 1.3.2021 και την ίδια ημέρα καταχώρισαν και Κλήση για Οδηγίες. Δηλαδή τα δικόγραφα μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση, συμπληρώθηκαν την 1.3.2021 (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν καταχωρίσει την Απάντηση και Ανταπαίτηση τους, την 13.11.

1. Εφόσον οι προθεσμίες οι οποίες προβλέπονται από τους Θεσμούς, είχαν ανασταλεί με οδηγίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ 12.11.2020 και 7.2.2021, ο χρόνος για την καταχώριση δικογράφων άρχισε να μετρά την 8.2.
2. Επιπλέον, μεταξύ 30.12.2020 και 7.2.2021, με οδηγίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν καταχωρούνταν καν δικόγραφα στα Πρωτοκολλητεία των Δικαστηρίων. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, οι Αιτητές είχαν 14 ημέρες στη διάθεση τους για την καταχώριση Απάντησης στην Ανταπαίτηση, δηλαδή μέχρι 21.2.2021 (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Την καταχώρισαν 8 ημέρες μετά, την 1.3.
3. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε 7 μήνες μετά και εν πάση περιπτώσει, δεν περιλαμβάνει αίτημα για τη διαγραφή του συγκεκριμένου δικογράφου, ως εκπρόθεσμου και δικονομικά άκυρου. Προς ολοκλήρωση του σημείου αυτού, επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο διατηρεί εξουσία και διακριτική ευχέρεια όπως κηρύξει ενώπιον του ακολουθητέα διαδικασία ή καταχωρηθέν δικόγραφο, ή ληφθέν διάβημα, ως παράτυπο ή άκυρο. Παραπέμπω στον Κανονισμό 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, ο οποίος προνοεί ότι: «Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση N.P. Lanitis v. Panayides

(1986)1 C.L.R., 490, όπου αποφασίστηκε ότι ο Κανονισμός 12(β) είναι ανάλογος με την Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπετε σελίδα 493). Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 494 [2] της αυθεντίας. Η Διαταγή 64 τροποποιήθηκε εν τω μεταξύ, αλλά ο Κανονισμός 12(β) δεν τροποποιήθηκε. Περαιτέρω και επικουρικά, ο Κανονισμός 12(γ) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, προνοεί ότι διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολο της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. Επανερχόμενη στη Διαταγή 30, υπογραμμίζω ότι δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε άλλη πρόνοια αναφορικά με τον τρόπο συμπλήρωσης του Παραρτήματος. Δεν περιλαμβάνεται οποιαδήποτε σχετική πρόνοια ή οδηγία, ούτε σ' αυτό τούτο το Παράρτημα (Τύπος 25). Τι ακολουθείται; Λαμβάνοντας υπόψην και το γεγονός ότι η Διαταγή 30 τροποποιήθηκε με στόχο τη γρηγορότερη και ευχερέστερη διεξαγωγή των ακροάσεων των πολιτικών υποθέσεων (Αναφορικά με την Τράπεζα Κύπρου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 35/2019, Απόφαση ημερομηνίας 18.3.2019 της εντίμου Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου κας. Κ. Σταματίου, στη σελίδα 9), φρονώ ότι η απάντηση είναι η γενικότερη αρχή, πως σε κάθε δικονομικό διάβημα, πρέπει να διασφαλίζεται ότι καθίσταται σαφές για την άλλη πλευρά αλλά και για το Δικαστήριο, τι αιτείται και/ή δηλώνει, ο διάδικος ο οποίος λαμβάνει το διάβημα, ώστε να διασαφηνίζονται τόσο τα δικαιώματα όσο και οι υποχρεώσεις της άλλης πλευράς η οποία καλείται να αποκριθεί στο αίτημα και/ή στη δήλωση. Ελλείψει κατά τον ουσιώδη χρόνο, ειδικής πρόνοιας στη Διαταγή 30 και/ή Οδηγιών Πρακτικής από το Ανώτατο Δικαστήριο, είναι η κρίση μου ότι ο Τύπος 25 δέον όπως συμπληρώνεται με τρόπο λογικό υπό τις περιστάσεις της κάθε υποθέσεως και την ύπαρξη αριθμού και κατηγοριών διαδίκων, ώστε να είναι καθίσταται άμεσα αντιληπτόν από τον κάθε άλλο διάδικο, τι αιτείται και από ποιόν αιτείται το μέρος που τον συμπληρώνει. Στην προκείμενη περίπτωση, τρέχουν ταυτόχρονα διαδικασία απαίτησης και ανταπαίτησης. Οι Αιτητές αιτούνται από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές και/ή τον Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση και ο Εξ' Ανταπαιτήσεως Καθ' ου η Αίτηση από τους Καθ' ων η Αίτηση - Εξ' Ανταπαιτήσεως Αιτητές. Οτιδήποτε άλλο θα οδηγούσε σε παράλογα και αυθαίρετα συμπεράσματα. Ο σκοπός είναι η ευχερής και σύντομη διεκπεραίωση των υποθέσεων. Μ' αυτό κατά νουν, ο διάδικος παίρνει στα χέρια του ένα συμπληρωμένο Τύπο 25. Αντιλαμβάνεται τι ζητείται από τον ίδιο, ώστε να τοποθετηθεί; Εάν η απάντηση είναι θετική, το ζήτημα τελειώνει εκεί. Διαταγή 19: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Διαταγή 19 θεσμός 26 [3] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι το Order 19 rule 27, που είναι πανομοιότυπο. Καθοδηγητικές οι υποσημειώσεις στις σελίδες 477 - 479 του Annual Practice 1958, κάτω από το εν λόγω θεσμό. Παραθέτω σχετικά αποσπάσματα [4]. Δεν έχει ενώπιον μου καταδειχθεί ότι οι Αιτητές έχουν περιλάβει στην κυρίως Αίτηση οποιοδήποτε ζήτημα ή ισχυρισμό ή θέση, τα οποία δυνατόν να κριθούν ως αχρείαστα, ή σκανδαλώδη, ή ότι τείνουν να φέρουν σε δύσκολη θέση ή να προκαλέσουν προκατάληψη στους Καθ' ων η Αίτηση ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη, ώστε να δικαιολογείται η διαγραφή των ή ο παραμερισμός της κυρίως Αίτησης. Διαταγές 21 και 26: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται ακόμα στη Διαταγή 21 θεσμός 14 και στη Διαταγή 26 θεσμός 11. Οι θεσμοί είναι σχετικοί μεταξύ τους και προνοούν ως ακολούθως, αντίστοιχα: "14

(1)Where the plaintiff desires to deliver a reply he shall file and deliver it within seven days from the delivery of the defence.

(2)No subsequent pleading shall be delivered, unless ordered by the Court or a Judge. Where a subsequent pleading is ordered it shall be filed and delivered together with an office copy of the order within the time specified in the order giving leave to deliver the same." "11. Where a pleading subsequent to reply is not ordered, then, at the expiration of seven days from the delivery of the defence or reply (if any); or, where a pleading subsequent to reply is ordered, and the party who has been ordered or given leave to deliver the same fails to do so within the period limited for that purpose, then, at the expiration of the period so limited, the pleadings shall be deemed to be closed and material statements of fact in the pleading last delivered shall be deemed to have been denied and put in issue: Provided that this rule shall not apply to a defence to a counter-claim and that unless the plaintiff delivers a defence to a counter-claim, the statements of fact contained in such counterclaim shall at the expiration of fourteen days from the delivery thereof or of such time (if any) as may by order be allowed for delivery of a defence thereto be deemed to be admitted, but the Court or Judge may at any subsequent time give leave, to the plaintiff to deliver such defence." Σχετικός είναι και ο θεσμός 15 της Διαταγής 21, ο οποίος δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης και προνοεί ως ακολούθως: "Where a counterclaim is pleaded, a defence thereto shall be subject to the rules applicable to defences." Οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί 1983, ως έχουν τροποποιηθεί, δεν προνοούν για την καταχώρηση Ανταπαίτησης. Υπάρχει όμως σχετική πρόνοια στη νομολογία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την αυθεντία L.S.A. Packers & Forwarders Ltd. v. Φράγκου κ.ά.

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 392, υπάρχει η δυνατότητα έγερσης ανταπαίτησης από τον Καθ' ου η Αίτηση σε Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, κατ' εφαρμογήν της Δ.19 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει του Κανονισμού 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Κατ' ακολουθίαν, υπό το φως των ως άνω, η Ανταπάντηση (Reply) ή Απάντηση στην Απάντηση, δυνατόν να καταχωρηθεί εντός επτά

(7)ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης. Όπου η Απάντηση περιλαμβάνει Ανταπαίτηση (counterclaim), ο Ενάγων ή Αιτητής, έχει δικαίωμα καταχώρησης Υπεράσπισης ή Απάντησης στην Ανταπαίτηση, εντός 14 ημερών από την καταχώρηση αυτής. Τα δικόγραφα θεωρούνται ότι συμπληρώθηκαν μετά την πάροδο της εν λόγω προθεσμίας. Οι Θεσμοί δεν περιλαμβάνουν άλλη, ξεχωριστή πρόνοια για την καταχώρηση Απάντησης σε Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Διαταγή 27: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται και στη Διαταγή 27 θεσμοί 1, 2 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τους οποίους παραθέτω [5]. Οι αντίστοιχοι παλαιοί Αγγλικοί Θεσμοί είναι οι Order 25 rules 2, 3 και

1. Τι σημαίνει 'frivolous or vexatious'; Στο Αγγλικό σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδα 145: "a pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense. Thus, a proceeding may be said to be frivolous when a party is trifling with the court or when to put it forward would be wasting the time of the court or when it is not capable of reasoned argument. Again, a proceeding may be said to be vexatious when it is or is shown to be without foundation or where it cannot possibly succeed or where the action is brought or the defence is raised only for annoyance or to gain some fanciful advantage or when it can really lead to no possible good." Το rule 2 είναι παρόμοιο με τον θεσμό 1 και το rule 4 είναι πανομοιότυπο με τον θεσμό
2. Παραπέμπω στις διαφωτιστικές υποσημειώσεις για το rule 4, από το Annual Practice 1958, σελίδα 574 έως 576 και κρίνω ότι: πρώτον [6], στην υπό εξέταση αίτηση, γίνεται επίκληση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, αλλά, όπως φαίνεται από το σχετικό απόσπασμα, η επίκληση δεν είναι απαραίτητη για να εφαρμοστεί η εξουσία αυτή, στην παρούσα περίπτωση. Δεύτερον [7] το rule 4, και κατ' αναλογίαν, ο θεσμός 3 της Διαταγής 27, εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις που καμία τροποποίηση δεν σώζει το δικόγραφο, το περιεχόμενο του είναι πέραν πάσης δικονομικής θεραπείας, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Σε σχέση με το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην υποσημείωση που παραθέτω, και για σκοπούς καλύτερης κατανόησης της, σημειώνω ότι, στο 'Άριστον Αγγλοελληνικόν Λεξικόν' των Γιαννακόπουλου και Σιαρένου, στη λέξη 'demurrable' δίδεται η ερμηνεία 'που υπόκειται εις ένστασιν'. Στρεφόμενη στη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή, ως ήταν τότε, κ. Πική στην αυθεντία In re Pelmako Development Ltd.,

(1991)Α.Α.Δ. 246, στη σελίδα 253: «. η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. η επίκληση της συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς». Από τη σελίδα 255 της ιδίας αυθεντίας: «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο». Βλέπετε ακόμα σχετικά τις αυθεντίες Δημοκρατία v. Γεωργίου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704 και Nur Celik Sanayi Ve Ticaret A.S. κ.ά. v. Πλοίου Marwa M κ.ά.

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1159. Τρίτον, η διαπίστωση της ύπαρξης λόγων για διαγραφή δικογράφου ανάγεται κατά κύριο λόγο, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε σχετικά την In re Pelmako Development Ltd., πιο πάνω, στη σελίδα 257). Τέταρτον, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να διατάξει την τροποποίηση δικογράφου αντί της έκδοσης απόφασης χωρίς να ακούσει μαρτυρία εκατέρωθεν, ή της διαγραφής του, όπου φαίνεται ότι στοιχειοθετείται η θέση πως το δικόγραφο είναι επιπόλαιο και δεν αποκαλύπτει βάση αγωγής ή υπεράσπιση [8]. Μνεία στην ευχέρεια αυτή, γίνεται στην αυθεντία Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1316, στη σελίδα 1327. Ακόμα, στη σελίδα 1326: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:

(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και

(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής, που όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα». Στην Αγγλική αυθεντία Steeds and Another v. Steeds and Another, 22 Q.B.D. 537, στα πλαίσια αίτησης για τη διαγραφή δικογράφου ως μη συνιστών υπεράσπιση, το Δικαστήριο διέταξε την τροποποίηση του. Το ίδιο διετάχθη και στην αυθεντία Griffiths v. London and St. Katharine Docks Company, 13 Q.B.D.

1. Στη σελίδα 542 της απόφασης του Δικαστή Wills από την πρώτη αυθεντία πιο πάνω: "We think, therefore, that we cannot strike out this defence as we are invited to do. It seems to us that it must be good for a part of the claim at all events. But we think the statement of defence defective, and that Mr. Bullen ought to amend by a further statement of the material facts, and our order is that the statement of defence be amended accordingly, and if that be not done within ten days, the plaintiff be at liberty to sign judgment for half the amount claimed." Είναι η κρίση μου ότι η Κυρίως Αίτηση δεν είναι δικόγραφο το οποίο δεν αποκαλύπτει βάση Αγωγής, ή δεν επικαλείται τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, ούτε είναι επιπόλαιο ή ενοχλητικό, ή συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. Η Κυρίως Αίτηση, εκ πρώτης όψεως, αποκαλύπτει αιτία αγωγής, ενώ δεν ζητείται η διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων αυτής. Φαίνεται ότι αφορά ακίνητο, το οποίο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και εμπίπτει εντός ελεγχόμενης περιοχής και ότι αυτό είναι αντικείμενο ενοικίασης. Η Κυρίως Αίτηση δεν είναι δικόγραφο το οποίο κρίνεται ως αναντίλεκτα ανυπόστατο ή δικόγραφο που συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δέχεται ως ορθώς συμπληρωθέντα όλα τα καταχωρηθέντα Παραρτήματα επί του Τύπου
2. Κρίση: Η Απάντηση των Αιτητών στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα κατά 8 ημέρες. Η υπό εξέταση αίτηση δεν περιλαμβάνει αιτητικό για τον παραμερισμό και/ή διαγραφή αυτού του δικογράφου. Εφόσον η θέση των Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι η Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα, το δικονομικό μέτρο το οποίο θα έπρεπε να είχε λάβει, είναι η υποβολή αίτησης για απόφαση επί της Ανταπαίτησης λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει ότι το δικόγραφο των Αιτητών είναι ορθώς καταχωρηθέν και εμπρόθεσμο και την ασκεί. Είναι η κρίση μου ότι το δικόγραφο των Αιτητών δεν είναι αυθαίρετο και αντικανονικό ως εκπρόθεσμο και ότι η Κλήση για Οδηγίες δεν αντικανονική. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου, αφορά χειρισμό της υπόθεσης με σκοπό την εξυπηρέτηση της ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης, σύμφωνα με την επιταγή της Δ.30 θ. 10

(5)και του Κανονισμού 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε με αρκετή καθυστέρηση. Η κυρίως Αίτηση δεν είναι δικόγραφο αναντίλεκτα ανυπόστατο ή ενοχλητικό και αποκαλύπτει βάση αγωγής. Το Παράρτημα των Αιτητών στη δική τους Κλήση για Οδηγίες συμπληρώθηκε με τρόπο ώστε να καθίσταται αντιληπτόν τι ζητούν και από ποίον διάδικο. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καταχωρίσει Παράρτημα στην Κλήση για Οδηγίες των Αιτητών. Ουδέν συνηγορεί υπέρ της αποδοχής της υπό εξέταση αίτησης. Απόφαση: Υπό το φως των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Αιτητών 1 έως 6 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της Ανταπαίτησης και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «A distinction is made between void and irregular proceedings. Void are those proceedings that fail to initiate the cause they purport to raise for judicial consideration. In that situation the Court cannot take cognizance of the matter. Irregular are proceedings that validly raise the cause before the Court but not in the manner ordained by relevant procedural requirements. Unless the irregularity is such as to cause a derailment of the cause, the proceedings will be saved by an appropriate amendment. .......... Broadly, there are two classes of void proceedings; the first encompasses proceedings instituted contrary to statutory or procedural requirements stipulated as a prerequisite for their valid initiation, and the second, proceedings that offend fundamental precepts of natural justice.» [3] «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» [4] "Generally.- This is a general provision for enforcing the preceding Rules. Its language is wide, but its operation has been, to some extent, limited by the decisions given on it. Under O. 25, r. 4, any pleading may be struck out which discloses no reasonable cause of action or answer, or only a frivolous or vexatious cause of action or defence. A counterclaim which cannot be conveniently disposed of in the pending action, or which ought not to be allowed, may be struck out under either O. 19, r. 3, or O. 21, r. 15, or hereunder. Where a pleading is too general in its terms, and thus deprives the opponent of information to which he is entitled, and without which he cannot properly prepare for trial, he should apply for particulars under O. 19, r.

1. ...... Grounds for Granting or Refusing.- "The rule that the Court is not to dictate to parties how they should frame their case, is one that ought always to be preserved sacred. But that rule is, of course, subject to this modification and limitation, that the parties must not offend against the rules of pleading which have been laid down by the law; and if a party introduces a pleading which is unnecessary, and it tends to prejudice, embarrass, and delay the trial of the action, it then becomes a pleading which is beyond his right" (Bowen, L.J., Knowles v. Roberts, 38 Ch. D. p. 270). A reasonable latitude must be given, for this Rule was not intended to enable litigants to bring forward special demurrers in a new shape (Tomkinson v. S. E. Ry. , 57 L.T. 358; Rock v. Purssell, 84 L.T.J. 45). Not every pleading which offends against the rules will be struck out. The applicant must show that he is in some way prejudiced by the irregularity. Still, "the defendant may claim ex debito justicae to have the plaintiff's case presented in an intelligible form, so that he may not be embarrassed in meeting it" (per James, L.J., in Davy v. Garrett, 7 Ch. D. p.486). "Unnecessary."- The mere fact that an opponent's pleading contains some unnecessary matter is not sufficient ground for an application under this Rule. A statement will not be struck out merely because it is unnecessary, so long as it is otherwise harmless (per Chitty, J., in Rock v. Purssell, 84 L.T.J. 45; see the remarks of Kay, J., in Tomkinson v. S. E. Ry., 57 L.T. p. 360, and Hocking & Co. v. Hocking, 3 R.P.C. 291). Thus, if material facts be pleaded at unnecessary length or with unnecessary detail, the pleading will not be struck out; such prolixity will be left for the taxing master to deal with as a question of costs (Weymouth v. Rich, 1 T.L.R. 609; Heap v. Marris, 2 Q.B.D. 630). ..... ....... "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." - The Court is "disposed to give a liberal interpretation" to these words (Berdan v. Greenwood, 3 Ex. D. p. 256). At the same time parties must not be too ready to find themselves embarrassed. If the defendant does not make it clear how much of the statement of claim he admits and how much he denies, his pleading is embarrassing (British and Colonial Land Association v. Foster, 4 T.L.R. 574; and see Stokes v. Grant, 4 C.P.D. 25)..... But mere prolixity is not of itself embarrassing. Nor will a statement be struck out as embarrassing merely because the other party declares that it is untrue (per Bramwell. L.J., in Turquand v. Fearon, 40 L.T. p. 544). The mere fact that a statement of claim embraces several causes of action is not embarrassing, if they are distinctly pleaded (O. 20, r. 7). A claim for alternative relief is not embarrassing (Bagot v. Easton, 7 Ch. D. p. 8); and see O. 19, r.
2. Similarly with inconsistent defences (see Re Morgan, 35 Ch. D. 492, and supra, p. 338). ..... A pleading is not embarrassing because the law stated or reason alleged may be bad (London Corporation v. Horner, 111 L.T. 512). Unless it is clear on the face of allegations that they are irrelevant, they will not be struck out on that ground." [5] «

(1)Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.»

(2)If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. «

(3)The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» [6] "Striking Out. - The Court or a Judge has also power under O. 19, r. 27, to strike out a pleading that is 'unnecessary or scandalous', or which tends to 'prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action'. The Court has, moreover, inherent jurisdiction to stay or dismiss actions, and to strike out pleadings which are vexatious or frivolous, or in any way an abuse of the process of the Court, under which it would deal with all the cases included in r.

1. ... The principal distinction between the inherent jurisdiction and that under this Rule seems to be that when the Court is acting under its inherent jurisdiction evidence by affidavit may be received to show that a pleading is an abuse of the process of the Court; whereas under this Rule the nature of the action or the defect in pleading must appear by the pleadings or particulars (Davey v. Bentinck, [1893] 1 Q. B. p. 188), and no affidavit is admissible; 'that is plain from the terms of the Rule itself' (Republic of Peru v. Peruvian Guano Co., 36 Ch. D. p. 498; and see the remark of A.L. Smith L.J., in A. - G. of Duchy of Lancaster v. L. & N. W. Ry., [1892] 3 Ch. D. p.
2. ... In Vinson v. The Prior Fibres Consolidated, Ltd., [1906] W. N. 209, Kekewich J., said 'that it was not necessary to put into the notice the words 'under the inherent jurisdiction of the Court', as if it was a properly drawn application it would invoke the inherent jurisdiction of the Court as well as that given by O.25 r. 4'." [7] "Scope of this Rule. It is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this Rule . If there is a point of law which requires serious discussion, an objection should be taken on the pleadings, and the point set down for argument under r. 2... The powers conferred by r. 4 will only be exercised where the case is beyond doubt. A pleading will not be struck out under this Rule 'unless it is not only demurrable but something worse than demurrable' i.e., such that no legitimate amendment can save it from being demurrable (per Chitty, J., in Rep. Of Peru v. Peruvian Guano Co., 36 Ch. D. 496; and see Dadwell v. Jacobs, 34 Ch. D. 278; Worthington v. Belton, 18 T.L. R. 438)." [8] White Book, σελίδα 576: "Amendment.- The Court will generally give leave to amend a defect in pleading rather than give judgment in ignorance of facts which ought to be known before rights are definitely decided (Steeds v. S., 22 Q.B.D. p. 542; and see Reid v. Hooley, 13 T.L.R. 398; Edwards v. Pneumatic Tyre Co., 16 T.L.R. 309; Thornhill v. Weeks, [1913] 1 Ch. 438). Leave was given to amend after an argument under this Rule in Griffiths v. London and St. K. Docks Co., 13 Q. B. D. p. 261, n.

(2). But unless there is reason to suppose that the case can be improved by amendment, leave will not be given (Hubbuck v. Wilkinson, [1899] 1 Q.B. p. 94, C.A.)". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο