← Κύπρος

Laparemia Ltd ν. Σάββα Ζωττή, Αίτηση Αρ. Ε87/19, 16/7/2021

Laparemia Ltd ν. Σάββα Ζωττή, Αίτηση Αρ. Ε87/19, 16/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2021:20 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Γ. Ελληνίδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε87/19 Μεταξύ: Laparemia Ltd, εκ Κ. Σκόκου 1, Capital Chambers, 5ος oρ., 1061 Λευκωσία Αιτήτριας και Σάββα Ζωττή (ΑΔΤ [ ]) Καθ' ου η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- 16.7.2021 Για την Αιτήτρια: κ. Ο. Καϊλης για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα. Α. Αγρότη και κα. Στ. Μιχαηλίδη για κ.κ. Αγρότη & Αγρότη Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 21.6.2019 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εταιρεία εξαιτείται ως ακολούθως: «

  1. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τον Καθ' ου η Αίτηση και τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών και ένα έκαστο εξ αυτών όπως εκκενώσουν και παραδόσουν στην Αιτήτρια ελευθέρα κατοχή του ακινήτου.
  2. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τον Καθ' ου η Αίτηση και τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών και ένα έκαστο εξ αυτών όπως εκκενώσουν και παραδόσουν στην Αιτήτρια ελευθέρα κατοχή του ακινήτου αφαιρουμένων των παράνομων επεμβάσεων επί του ακινήτου.
  3. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον τον Καθ' ου η Αίτηση αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €400,00 που αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο 1/5/2019 μέχρι και την 1/6/2019, συγκεκριμένα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια δύο μηνών, ήτοι Μαϊου και Ιουνίου προς €170,00 για έκαστο μήνα, πλέον τόκο 8% επί του εκάστοτε μη πληρωτέου μηνιαίου ενοικίου καθώς και υπόλοιπο €60,00 που αφορά τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο
  4. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον τον Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €400,00 που αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο 1/5/2019 μέχρι και την 1/6/2019, συγκεκριμένα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια δύο μηνών, ήτοι Μαΐου και Ιουνίου προς €170,00 για έκαστο μήνα, πλέον τόκο 8% επί του εκάστοτε μη πληρωτέου μηνιαίου ενοικίου καθώς και υπόλοιπο €60,00 που αφορά τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο 2019 και το ποσό των €170,00 μηνιαίως από 1/7/2019 και μέχρι παραδόσεως κενής και ελεύθερης κατοχής του ακινήτου ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή κέρδη.
  5. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις.
  6. Νόμιμο τόκο.
  7. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι νόμιμος ενοικιαστής και/ή κάτοχος του ακινήτου υπ' αριθμό εγγραφής 1/404, Φ/Σχ. 21/470402, τεμ. 319, στην οδό Σόλωνος Μιχαηλίδη 17, στο ισόγειο και στα καταστήματα Γ και Δ, στην Παλλουριώτισα (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Το επίδικο υπενοικιάστηκε από την Αιτήτρια στον Καθ' ου η Αίτηση, κατόπιν συνομολόγησης γραπτής συμφωνίας υπενοικίασης ημερομηνίας 1.7.2011, για ένα έτος από 1.7.2011 μέχρι 30.6.2012, με δικαίωμα ανανέωσης ανά έτος αφού συμφωνήσουν τα δύο μέρη. Η συμφωνία ανανεωνόταν χρόνο με το χρόνο. Κατά την 27.6.2014, η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή, μέσω ιδιώτη επιδότη, προς τον Καθ' ου η Αίτηση, με την οποία τον ενημέρωνε ότι δεν επιθυμούσε την ανανέωση της συμφωνίας που έληγε την 30.6.2014 και ως εκ τούτου, η συμφωνία υπενοικίασης ημερομηνίας 1.7.2011, θα τερματιζόταν. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν παρέδωσε ελευθέρα και κενή κατοχή την 1.7.2014, με αποτέλεσμα να κατέχει και/ή να εκμεταλλεύεται μέχρι και σήμερα το ακίνητο κατά παράβασην της συμφωνίας ενοικίασης. Ο Καθ' ου η Αίτηση λειτουργεί στο χώρο του επίδικου, παράνομα και/ή χωρίς τις απαιτούμενες άδειες, συνεργείο αλλαγής ελαστικών αυτοκινήτων, με αποτέλεσμα την πρόκληση οχληρίας στους γειτνιάζοντες. Μετά τη λήψης της ως άνω επιστολής και παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να κατέχει το ακίνητο, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια για παύση και/ή περιορισμό της οχληρίας. Στις 6.3.2015, η Αιτήτρια δια μέσου του αντιπροσώπου της, κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη, απέστειλε επιστολή προς το Δημαρχείο Λευκωσίας με την οποία έθεσε ενώπιον των αρμοδίων τα ζητήματα που προκύπτουν από την παρουσία και τις ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση στο ακίνητο. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια ενημέρωσε το Δημαρχείο για την παράνομη λειτουργία συνεργείου αλλαγής ελαστικών αυτοκινήτων, καθώς και την πρόκληση οχληρίας ένεκα της λειτουργίας του συνεργείου. Με απαντητική επιστολή ημερομηνίας 23.11.2015, ο Δήμος Λευκωσίας ενημέρωσε την Αιτήτρια δια μέσου του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη, ότι ασχολήθηκε με το ζήτημα δύο φορές, καταχωρώντας Ποινικές υποθέσεις, πλην όμως και οι δύο υποθέσεις αποσύρθηκαν για ανθρωπιστικούς λόγους. Η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε εκ νέου επιστολή ημερομηνίας 13.4.2018 προς τον Καθ' ου η Αίτηση, η οποία επιδόθηκε στις 17.4.2018, με την οποία τον ενημέρωνε ότι ένεκα του τερματισμού της μεταξύ των μερών συμφωνίας και ένεκα της συνεχιζόμενης πρόκλησης οχληρίας στα γειτνιάζοντα πρόσωπα και υποστατικά, η Αιτήτρια θα προέβαινε σε καταχώρηση Αίτησης Έξωσης, διεκδικώντας ανάκτηση κατοχής του ακινήτου. Στη συνέχεια, απέστειλε άλλη επιστολή ημερομηνίας 27.3.2019, η οποία επιδόθηκε μέσω ιδιώτη επιδότη στις 2.4.
  8. Με την εν λόγω επιστολή, η Αιτήτρια καλεί τον Καθ' ου η Αίτηση να τερματίσει την οχληρία και να καταβάλει τα οφειλόμενα προς την Αιτήτρια ενοίκια, τα οποία εκείνη τη στιγμή ανέρχονταν σε €510.- Η Αιτήτρια δεν διευκρινίζει για ποια περίοδο οφειλόταν αυτό το ποσό. Περί τον Απρίλιο 2019, καταβλήθηκε το ποσό των €620.- έναντι των ενοικίων για τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο
  9. Σήμερα, εξακολουθεί να εκκρεμεί το ποσό των €400.- που αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο 1.5.2019 - 1.6.2019, προς €170.- για έκαστο μήνα, πλέον τόκο 8% επί του εκάστοτε μη πληρωτέου μηνιαίου ενοικίου καθώς και υπόλοιπο €60.- που αφορά τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο 2019 και το ποσό των €170.- μηνιαίως από 1.7.2019 και μέχρι παραδόσεως κενής και ελεύθερης κατοχής του επίδικου, ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή κέρδη. Με επιστολή ημερομηνίας 27.3.2019, η Αιτήτρια απευθύνθηκε εκ νέου στο Δήμο Λευκωσίας, αναφέροντας τα όσα προκύπτουν ένεκα των ενεργειών του Καθ' ου η Αίτηση τα οποία προκαλούν οχληρία, καθώς και τις παράνομες ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με το επίδικο. Η επιστολή επιδόθηκε στις 2.4.2019, αλλά ουδεμία απάντηση λήφθηκε μέχρι σήμερα. Περαιτέρω, ένεκα των παράνομων επεκτάσεων στις οποίες προέβη ο Καθ' ου η Αίτηση στο επίδικο υποστατικό χωρίς προηγούμενη έγκριση από την Αιτήτρια, ο Δήμος Λευκωσίας κατέθεσε εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου, με αποτέλεσμα να προκαλείται κώλυμα στην αξιοποίηση της εν λόγω περιουσίας. Παρατηρείται ότι, η Αιτήτρια δεν δικογραφεί καν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι θέσμιος υπενοικιαστής ή ενοικιαστής, καίτοι κίνησε διαδικασία εναντίον του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια δεν δικογραφεί επίσης, πως προκύπτει τόκος προς 8% ετησίως επί οφειλομένων ενοικίων. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρήθηκε την 9.9.2019 και μ' αυτήν εγείρει τρεις προδικαστικές ενστάσεις: «
  10. Οι Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας ή/και είναι αναρμόδιο προς εκδίκαση της παρούσας αίτησης, καθότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις καταχώρησης της αίτησης ή/και η Αιτήτρια ουδέποτε τερμάτισε δεόντως την σύμβαση ενοικίασης ή/και ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί τερματισμού από την Αιτήτρια είναι παράτυπος ή/και άκυρος ή/και στερείται οποιουδήποτε αποτελέσματος ή/και νομικής ισχύς και αιτείται την απόρριψή της με έξοδα υπέρ του και εναντίον της Αιτήτριας.
  11. Άνευ βλάβης ή/και διαζευκτικά προς την πιο πάνω παράγραφο, ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει δεύτερη προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ότι τόσο ο τερματισμός όσο και η ειδοποίηση για παράδοση κενής και ελεύθερης της κατοχής του υποστατικού είναι νομότυπες και ορθές, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι κανένα ποσό δεν οφείλει στην Αιτήτρια και ότι αυτός καταβάλλει ανελλιπώς κάθε μήνα το συμφωνηθέν ποσό ενοικίου ύψους €155,00, συνεπώς το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας δεν έχει αρμοδιότητα προς εκδίκαση της παρούσας και αιτείται την απόρριψή της με έξοδα υπέρ του και εναντίον της Αιτήτριας.
  12. Περαιτέρω αποτελεί ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι η παρούσα αίτηση είναι ασαφής ή/και ελλιπής ή/και αόριστη ή/και παραπλανητική σε ουσιώδη σημεία της και επιφυλάσσει το δικαίωμα του να αποταθεί στο Δικαστήριο για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με ουσιώδη σημεία αυτής όπως μεταξύ άλλων σε σχέση με την καθ' ισχυρισμό οχληρία εκ της επιχειρήσεως του Καθ' ου η αίτηση σε γειτνιάζοντα υποστατικά.» Άνευ βλάβης των προδικαστικών ενστάσεων ή/και διαζευκτικά ή/και σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας είναι αρμόδιο για εκδίκαση της παρούσας Αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά όλες και κάθε μια χωριστά τις αιτούμενες θεραπείες και ότι αυτός ενοικιάζει το κατάστημα με ένδειξη (Δ), ως ο ισχυρισμός της Αιτήτριας και την καλεί σε πλήρη και αυστηρή απόδειξη του ισχυρισμού της αυτού. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι αυτός εξασκεί επιχείρηση συνεργείου αλλαγής ελαστικών αυτοκινήτων από το 1975, αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα. Παραδέχεται επίσης τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 27.3.2019 και ότι αυτός κατέβαλε αμέσως το συνολικό ποσό των €620.- που αφορούσε ενοίκια από 1.1.2019 έως 30.4.2019, προς €155.-, αφού η Αιτήτρια κατά ή περί τις αρχές Ιανουάριου 2019, αυθαίρετα και ετσιθελικά απαίτησε όπως το ενοίκιο αυξηθεί στο ποσό των €170.- από 1.1.
  13. Με την άρνηση του Καθ' ου η Αίτηση να δεχθεί την αυθαίρετη αύξηση ενοικίου, η Αιτήτρια αρνήθηκε να εισπράξει το νόμιμο ενοίκιο των €155.- και έκτοτε, πεισματικά δεν παραλαμβάνει κανένα ενοίκιο, με σκοπό τη δημιουργία λόγου εξώσεως. Ο Καθ' ου η Αίτηση σήμερα δεν οφείλει κανένα απολύτως ποσό αφού συνεχίζει να καταβάλλει το ποσό των €155.- μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι αρχικά αυτός ενοικίασε το κατάστημα με ένδειξη (Γ) στην οδό Σόλωνος Μιχαηλίδη 17, για το οποίο με αποκλειστικά δικά του έξοδα, προέβη σε αίτημα προς την Α.Η.Κ. για τοποθέτηση τριφασικού ρεύματος με έξοδα τότε περί τις Λ.Κ.950.- Στη συνέχεια και αφού επεκτάθηκε η επιχείρησή του, ενοικίασε επιπρόσθετα και το κατάστημα με ένδειξη (Β). Ακολούθως και με την πάροδο των χρόνων, προς εξυπηρέτηση της Αιτήτριας που επιθυμούσε να ενοικιάσει σε τρίτο πρόσωπο το κατάστημα (Β), του ζητήθηκε όπως μετακινηθεί από το κατάστημα (Β) στο κατάστημα (Δ), πράγμα που έπραξε σε πλήρη συνεργασία με την Αιτήτρια και τα τελευταία χρόνια, λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών του, περιορίστηκε μόνο στο κατάστημα (Γ), για το οποίο καταβάλλει μηνιαίο ενοίκιο ύψους €155.- Ο Καθ' ου η Αίτηση λέγει ότι κατέστη θέσμιος ενοικιαστής πριν την έναρξη της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Ουδεμία οχληρία γίνεται από την επιχείρησή του την οποία διατηρεί από το έτος 1975, χωρίς κανένα απολύτως παράπονο από τα γειτνιάζοντα υποστατικά. Πρόσθετα, σε καμία προσθήκη έχει προβεί ο ίδιος που να δημιουργεί οχληρία. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά την αυθαίρετη απαίτηση της Αιτήτριας για αύξηση ενοικίου από €155.- σε €170.- χωρίς Διάταγμα Δικαστηρίου. Συνεπώς, αποτελεί θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι υπολογισμοί τους για δήθεν οφειλόμενα ενοίκια, είναι γενικοί, αόριστοι και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως το νόμιμο ενοίκιο. Αποτελεί θέση του Καθ' ου η Αίτηση, ότι αυτός σε καμία απολύτως επέκταση προέβη στο υποστατικό από το 1975 μέχρι σήμερα και οι όποιοι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί εμπράγματου βάρους επί του ακινήτου από το Δήμο Λευκωσίας, σε καμία περίπτωση αφορούν τον Καθ' ου η Αίτηση, αλλά πιθανόν άλλους ενοικιαστές της Αιτήτριας επί του ακινήτου. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διατάγματα εκατέρωθεν για την αποκάλυψη εγγράφων με τα οποία συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι δήλωσαν στο Δικαστήριο την 2.10.2020, ότι η κατοχή του επίδικου υποστατικού παραδόθηκε την 24.8.
  14. Δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση της μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, εφόσον κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι Ταχείας Εκδίκασης. Μαρτυρία: Αιτητρίας: Εκ μέρους της Αιτήτριας κατέθεσε ένορκο δήλωση ο κ. Μιχαλάκης Αλωνεύτης, από τη Λευκωσία. Ο κ. Αλωνεύτης είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας και είναι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Λέγει ότι τα όσα αναφέρει προκύπτουν από προσωπική γνώση. Κατέθεσε ότι η Αιτήτρια είναι νόμιμος ενοικιαστής του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφής 1/404, Φ/Σχ. 21/470402, Τεμάχιο 319, στην οδό Σόλωνος Μιχαηλίδη 17, στο ισόγειο και στα καταστήματα Γ και Δ, στην Παλλουριώτισα. Το επίδικο ακίνητο ανεγέρθηκε και ενοικιαζόταν πριν από το 2000, ως είναι παραδεκτό και από την Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση και επιπρόσθετα, ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. Το επίδικο υπενοικιάστηκε από την Αιτήτρια στον Καθ' ου η Αίτηση, κατόπιν συνομολόγησης γραπτής συμφωνίας υπενοικίασης ημερομηνίας 1.7.
  15. Το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στα €276.- το οποίο ο υπενοικιαστής θα κατέβαλλε στον ενοικιαστή την πρώτη ημέρα εκάστου μήνα. Σε περίπτωση ανανέωσης της διάρκειας της ενοικίασης, θα υπήρχε αύξηση στο μηνιαίο ενοίκιο κατά 5%. Ως διάρκεια της συμφωνία υπενοικίασης καθορίστηκε το ένα έτος από 1.7.2011 έως 30.6.2012, με δικαίωμα ανανέωσης ανά έτος αφού συμφωνούσαν τα δύο μέρη. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, ως εκ των ανωτέρω, η συμφωνία ανανεωνόταν χρόνο με χρόνο. Από την 1.7.2011 μέχρι την 30.6.2012, ο Καθ' ου η Αίτηση πλήρωνε ενοίκιο €276.- μηνιαίως. Από την 1.7.2012 μέχρι την 30.6.2013, το ενοίκιο αυξήθηκε κατά 5%, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 3 της συμφωνίας υπενοικίασης και ο Καθ' ου η Αίτηση πλήρωνε ενοίκιο €289.- μηνιαίως. Παρά το σαφή όρο για ετήσια αύξηση κατά 5% ετησίως, η Αιτήτρια, αντιλαμβανόμενη την κατάσταση που επικρατούσε το έτος 2013, συμφώνησε με τον Καθ' ου η Αίτηση να μην πληρώνεται την αύξηση του ενοικίου μετά τις 30.6.2013 και το ποσό αυτό θα καταβαλλόταν από τον Καθ' ου η Αίτηση προς την Αιτήτρια αργότερα, όταν θα βελτιωνόταν η οικονομική ικανότητα του Καθ' ου η Αίτηση, ως ο τελευταίος διαβεβαίωνε. Από την 1.3.2014, ο Καθ' ου η Αίτηση, επικαλούμενος οικονομικά προβλήματα απευθύνθηκε στην Αιτήτρια και της ζήτησε όπως δείξει επιείκεια και του μειώσει το ενοίκιο. Η Αιτήτρια δέχθηκε όπως πληρώνεται μόνο μέρος του ενοικίου, δηλαδή €250.- με συμφωνία όπως η διαφορά καταβληθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση όταν η οικονομική του κατάσταση βελτιωθεί. Κατά τις 27.6.2014, η Αιτήτρια απέστειλε μέσω ιδιώτη επιδότη, επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση με την οποία τον ενημέρωνε ότι δεν επιθυμούσε την ανανέωση της συμφωνίας υπενοικίασης, για λόγους που αφορούσαν παράνομη χρήση του χώρων και την πρόκληση οχληρίας. Η συμφωνία υπενοικίασης ημερομηνίας 1.7.2011 έληγε την 30.6.2014 και ως εκ τούτου, θα τερματιζόταν. Έκτοτε, ο Καθ' ου η Αίτηση κατείχε το ακίνητο ως θέσμιος ενοικιαστής. Με την ίδια επιστολή, η Αιτήτρια καλούσε τον Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλει τα καθυστερημένα ενοίκια των μηνών Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου 2014, συνολικού ύψους €250.- Ο μάρτυρας δεν εξηγεί πώς προκύπτει αυτό το ποσό. Είχε καταβάλει ένα μέρος του ενοικίου ο Καθ' ου η Αίτηση και εάν ναι, σε τι ποσό; Ο μάρτυρας δήλωσε ότι, εν όψει της παράδοσης της κατοχής του επίδικου σε μεταγενέστερο στάδιο, δεν θα υπεισέλθει σε λεπτομέρειες σχετικά με την παράνομη χρήση του χώρου, καθώς και την πρόκληση οχληρίας. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν παρέδωσε ελευθέρα και κενή κατοχή την 1.7.2014, όπως καλείτο να πράξει με την επιστολή ημερομηνίας 27.6.2014, με αποτέλεσμα να συνεχίσει να κατέχει το ακίνητο κατά παράβασην της συμφωνίας υπενοικίασης. Ο καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να πληρώνει το μειωμένο ποσό των €250.- μέχρι και τον Αύγουστο 2016, ενώ από το Σεπτέμβριο 2016 το ποσό του ενοικίου επανήλθε στα €289.- μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση διαβεβαίωνε ότι μόλις βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση του, σιγά - σιγά, θα αποπληρώσει τα οφειλόμενα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, από τον Ιανουάριο 2017, ο Καθ' ου η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή του καταστήματος Δ επί του ακινήτου και έτσι παρέμεινε στο κατάστημα Γ. Σ' αυτό το σημείο, παρατηρούμε ότι με την κυρίως Αίτηση, η Αιτήτρια ζητεί την ανάκτηση κατοχής του «ακινήτου», το οποίο η ίδια περιγράφει ως τα καταστήματα Γ και Δ. Η Αιτήτρια δεν δικογραφεί την παράδοση της κατοχής του καταστήματος Δ τον Ιανουάριο
  16. Η αναφορά είναι μόνο στη γραπτή μαρτυρία του κ. Αλωνεύτη. Άλλο ένα παράδειγμα της προβληματικής ή λανθασμένης ή ελλιπούς δικογράφησης, σε σχέση με την, εν τέλει, προσφερθείσα υπό της Αιτήτριας, μαρτυρία. Έτερο παράδειγμα, το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν δικογραφεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο και είναι, θέσμιος ενοικιαστής. Η Αιτήτρια, με επιστολή της ημερομηνίας 2.1.2017 προς τον Καθ' ου η Αίτηση, τον ενημέρωνε ότι αποδεχόταν την παράδοση της κατοχής του ενός καταστήματος και μείωνε το ενοίκιο στο ποσό των €
  17. Η επιστολή αυτή δεν δικογραφείται. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, επικαλούμενος οικονομική αδυναμία, ζήτησε από την Αιτήτρια όπως το μηναίο ενοίκιο καθοριστεί στα €170.- μηνιαίως αλλά για κάποια περίοδο να πληρώνει €155.- Στη συνέχεια, ο Καθ' ου η Αίτηση συμφώνησε με την Αιτήτρια όπως ξεκινήσει να πληρώνει €170.- μηνιαίως από 1.1.2019 μέχρι να παραδώσει την κατοχή του υποστατικού και η Αιτήτρια, έχοντας υπόψιν την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση, να μη λάβει μέτρα για ανάκτηση των πιο πάνω αναφερθέντων οφειλόμενων ποσών. Παρά τη ρητή συμφωνία, ο Καθ' ου η Αίτηση, ενεργώντας κατά παράβαση της, συνέχιζε, όταν πλήρωνε, να πληρώνει και μετά την 1.1.2019 μόνο €155.- O Καθ' ου η Αίτηση προχώρησε σε πληρωμή του ενοικίου του Δεκεμβρίου 2018, στις 31.1.
  18. Από την περίοδο του Ιανουάριου 2019 και μετέπειτα, ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερούσε επανειλημμένα την καταβολή των ενοικίων, ενώ επίσης κατέβαλλε και το μειωμένο ποσό των €155.- αντί των €170.- Αναφορικά με την περίοδο αυτή, δηλαδή από τον Ιανουάριο 2019 μέχρι και τον Αύγουστο 2020, μήνα κατά τον οποίο παραδόθηκε η κατοχή, ο καθ' ου η Αίτηση προχώρησε σε τρεις πληρωμές ύψους €620.- ήτοι συνολικού ποσού €1.860.- στις 9.5.2019, στις 16.9.2020 και στις 22.1.
  19. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερεί και παραλείπει να αποπληρώσει μέχρι σήμερα τα μηνιαία ενοίκια της περιόδου Ιανουάριου 2020 μέχρι και Αυγούστου 2020, συνολικού ποσού €1.360 (8 χ €170), πλέον €180.- ως υπόλοιπο των μηνών Ιανουάριου 2019 έως Δεκεμβρίου 2019 (12 χ €15). Ο Καθ' ου η Αίτηση, σε αυτούς τους 20 μήνες, αντί να καταβάλει το συνολικό ποσό των €3.400.-, κατέβαλε μόνο €1.860.- Ως εκ των ανωτέρω, συνεχίζει μέχρι και σήμερα να οφείλει το συνολικό ποσό των €1.540.- Ο κ. Αλωνεύτης αναφέρει επικουρικά, ότι ακόμα και αν το Δικαστήριο κρίνει πως το μηναίο ενοίκιο ανερχόταν στα €155.- και όχι στα €170.-, τότε ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερεί και παραλείπει να αποπληρώσει τα μηνιαία ενοίκια της περιόδου Ιανουάριου 2020 μέχρι και Αυγούστου 2020, συνολικού ποσού €1.240.- Στις 27.3.2019 , η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση, η οποία επιδόθηκε δια μέσω του ιδιώτη επιδότη κ. Αχιλλέα Δ. Τσολιά στις 2.4.
  20. Με την εν λόγω επιστολή, η Αιτήτρια, κατ' εφαρμογήν του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, καλούσε τον Καθ' ου η Αίτηση, μεταξύ άλλων, να καταβάλει εντός 21 ημερών τα οφειλόμενα ενοίκια τριών μηνών (Ιανουάριου έως Μαρτίου 2019). Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας στις 21.6.2020 [προφανώς το έτος είναι λανθασμένο] αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, τα οφειλόμενα ενοίκια των μηνών Μαΐου και Ιουνίου 2019, καθώς και το υπόλοιπο των ενοικίων των μηνών από Ιανουάριο μέχρι Απρίλιο του
  21. Η κυρίως Αίτηση επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 24.6.
  22. Εντός 14 ημερών από την ημέρα επίδοσης της Αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση, δεν έγινε οποιαδήποτε πληρωμή προς την Αιτήτρια. Η επόμενη από την επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση, τμηματική, πληρωμή κάποιων ενοικίων έγινε στις 16.9.
  23. O Καθ' ου η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή του ακινήτου στις 24.8.
  24. Ο κ. Αλωνεύτης κατέθεσε ότι η Αιτήτρια αξιώνει σήμερα ως ακολούθως: I. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον τον Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1.540,00 που αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο 1.1.2020 μέχρι 1.8.2020 (8 χ €170.- μηνιαίως), πλέον 8% επί του εκάστοτε μη πληρωτέου μηναίου ενοικίου καθώς και υπόλοιπο ποσό των €180.- (12 χ €15.-) που αφορά τους μήνες από Ιανουάριο 2019 έως Δεκέμβριο 2019 ή άλλο ποσό που το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. II. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. III. Νόμιμο Τόκο IV. Έξοδα και Φ.Π.Α. Η απαίτηση της Αιτήτριας ως ανωτέρω διαμορφώνεται, δεν συνάδει απολύτως με τις δικογραφημένες απαιτήσεις και θεραπείες. Καθ' ου η Αίτηση: Γραπτή μαρτυρία κατέθεσε ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, κ. Σάββας Ζωττής, από τη Λευκωσία. Έγινε πολύς λόγος για την εκπρόθεσμη καταχώρηση της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση. Από το φάκελο της υπόθεσης, φαίνεται από τα τελευταία πρακτικά, ότι δόθηκε χρόνος από το Δικαστήριο στις 12.3.2021, για την καταχώρηση της γραπτής μαρτυρίας της πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση, μέχρι 16.4.2021 και η υπόθεση ορίστηκε για Αγορεύσεις την 17.5.
  25. Η ένορκος δήλωση του κ. Ζωττή καταχωρήθηκε στις 10.5.
  26. Οι συνήγοροι καταχώρισαν τις αγορεύσεις τους στις 17.5.2021, χωρίς προηγούμενα να υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα για τον παραμερισμό της μαρτυρίας, για την αναβολή της ακρόασης, για την αντεξέταση μάρτυρος, ή άλλως πως. Δεν μπορεί το ζήτημα του εκπρόθεσμου να εγείρεται μόνο στο στάδιο της τελική αγόρευσης, ιδία δε εφόσον το βάρος απόδειξης της απαίτησης της το φέρει η Αιτήτρια και εάν θα ζητούσε κάποιος να αντεξετάσει την άλλη πλευρά, πρωτίστως θα ήταν η Αιτήτρια. Εν πάση περιπτώσει, από τη μία, ακόμα και αυτή τούτη η απουσία μαρτυρίας από τη μία πλευρά, δεν ισοδυναμεί αυτόματα με την έκδοση απόφασης υπέρ του Ενάγοντος/Αιτητή, το Δικαστήριο αξιολογεί το ενώπιον του μαρτυρικό υλικό και από την άλλη, ακόμα και να μην καταχωρούσε μαρτυρία η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, κρίνεται ότι η πλευρά της Αιτήτριας δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει, όπως φαίνεται και πιο κάτω. Σημειώνεται ακόμα, ότι διαπιστώνεται και αδυναμία στη δικογράφηση από πλευράς της Αιτήτριας, πριν καν αξιολογηθεί το μαρτυρικό υλικό, όπως καταγράφεται στην παρούσα Απόφαση. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπικό χειρισμό και από έγγραφα που έχει στην κατοχή του. Ο κ. Ζωττής κατέθεσε ότι, αμέσως μετά την Τουρκική εισβολή και συγκεκριμένα, το 1975, ενοικίασε από τον πατέρα του μάρτυρα της Αιτήτριας, κ. Χαρίλαο Αλωνεύτη, (αποβιώσαντα πλέον) και νόμιμο και εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του όλου ακινήτου μέχρι σήμερα, όπως φαίνεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας που αποκάλυψε η Αιτήτρια στα πλαίσια Διατάγματος Αποκάλυψης Εγγράφων, το κατάστημα με ένδειξη (Γ) στην οδό Σόλωνα Μιχαηλίδη 17, στην Παλλουριώτισσα, Λευκωσία, στο οποίο δημιούργησε την επιχείρησή του, που ήταν, μέχρι την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής, συνεργείο αλλαγής ελαστικών. Χρόνια μετά την αρχική ενοικίαση του καταστήματος με ένδειξη (Γ) και λόγω επέκτασης της επιχείρησης του, ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικίασε και το διπλανό κατάστημα, με ένδειξη (Β). Ακολούθως, με την πάροδο των χρόνων και προς εξυπηρέτηση της Αιτήτριας που επιθυμούσε να ενοικιάσει σε τρίτο πρόσωπο το κατάστημα (Β), του ζητήθηκε όπως μετακινηθεί από το κατάστημα (Β) προς το κατάστημα (Δ), πράγμα που έπραξε, σε πλήρη συνεργασία με την Αιτήτρια, ώστε να εξυπηρετηθεί και άλλος ενοικιαστής, επί του ακινήτου. Τότε και μόνο τότε, του ζητήθηκε από την Αιτήτρια όπως υπογράψουν ενοικιαστήριο έγγραφο, όπως και έγινε. Σύμφωνα με το έγγραφο, φαίνεται η ενοικίαση από τον Καθ' ου η Αίτηση των καταστημάτων (Γ) και (Δ) από 1.7.2011 μέχρι 30.6.2012, έναντι του ποσού των €276.- μηνιαίως, με αύξηση 5% σε περίπτωση ανανέωσης. Το μηνιαίο ενοίκιο που κατέβαλλε από την υπογραφή του πιο πάνω αναφερόμενου ενοικιαστηρίου εγγράφου μέχρι την παράδοση ελεύθερης και κενής της κατοχής του ενοικιαζόμενου, δεν ήταν σταθερό αλλά αυξανόταν και/ή μειωνόταν ανάλογα με τις επιθυμίες της Αιτήτριας. Ο κ. Ζωττής τονίζει ότι τα όσα αναφέρει ο ίδιος ως ενοίκια από το 2011 μέχρι και το 2020, συνάδουν απόλυτα με την Κατάσταση Λογαριασμού που αποκαλύφθηκε από την Αιτήτρια ενόρκως στα πλαίσια Διατάγματος Αποκάλυψης Εγγράφων ημερομηνίας 6.3.
  27. Αντίθετα, δεν συνάδουν με όσα αναφέρονται στην έγγραφη μαρτυρία της Αιτήτριας. Τα ενοίκια που ζητούνταν από τον ίδιο και κατέβαλε αδιαμαρτύρητα, όπως λέγει, έχουν ως εξής: · 1.7.2011 μέχρι 30.6.2012 €276,00 · 1.7.2012 μέχρι 30.12.2013 €289,00 · 1.1.2014 μέχρι και 30.1.2016 €250,00 · 1.2.2016 μέχρι και 30.4.2016 €260,00 · 1.5.2016 μέχρι και 30.6.2016 €270,00 · 1.7.2016 μέχρι και 30.12.2016 €289,00 · Και από 1.1.2017 μέχρι παράδοσης της κατοχής του ενός εκ των δύο καταστημάτων που ενοικίαζε, το καταβαλλόμενο ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των €155.- Εν τω μεταξύ, η Αιτήτρια με επιστολή της ημερομηνίας 27.6.2014 τερμάτισε την ενοικίαση και κατέστησε τον Καθ' ου η Αίτηση θέσμιο ενοικιαστή. Αν και από τον τερματισμό της ενοικίασης, η Αιτήτρια δεν μπορούσε αυθαίρετα να επιβάλει οποιαδήποτε αύξηση, εντούτοις μέχρι και το τέλος του έτους 2016, ο κ. Ζωττής συμφωνούσε στις αυξομειώσεις λόγω της σχέσης που είχε δημιουργηθεί από τα τόσα χρόνια ενοικίασης. Κατά ή περί το τέλος του έτους 2016, η δουλειά του είχε μειωθεί και συμφώνησε με τον αντιπρόσωπο της Αιτήτριας, κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη, όπως τον Ιανουάριο 2017 παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του ενός ενοικιαζόμενου καταστήματος και παραμείνει στο κατάστημα με αριθμό (Γ), έναντι μηνιαίου ενοικίου €155.- και όχι €160.- όπως αυθαίρετα ισχυρίζεται ο τελευταίος. Προς απόδειξην τούτου, παραπέμπει και πάλιν ο μάρτυρας στην Κατάσταση Λογαριασμού που αποκάλυψε η Αιτήτρια την 6.3.
  28. Σύμφωνα μ' αυτή, φαίνεται ότι η Αιτήτρια τιμολόγησε για τον Ιανουάριο 2017, (αριθμός τιμολογίου #621), το ποσό των €155.- και ουδέποτε €160.- ως αναληθώς ισχυρίζεται ο κ. Αλωνεύτης. Έκτοτε, το καταβαλλόμενο υπό του Καθ' ου η Αίτηση ενοίκιο, για το κατάστημα με ένδειξη (Γ), ανέρχεται στο ποσό των €155.- μηνιαίως. Τον Ιανουάριο 2019, ο εκπρόσωπος της Αιτήτριας, ο οποίος σε όλα τα χρόνια της ενοικίασης πήγαινε να εισπράξει το ενοίκιο τις πρώτες ημέρες κάθε μήνα, αρνήθηκε να παραλάβει το ενοίκιο το μηνός Ιανουάριου 2019, ύψους €155.- αφού ο Καθ' ου η Αίτηση αρνήθηκε την καταβολή αύξησης στο ποσό των €170.- και επέμενε ότι δεν μπορεί αυθαίρετα να αιτείται αύξησης όποτε επιθυμεί, καθότι ο κ. Ζωττής ήταν ήδη θέσμιος ενοικιαστής και ο καθορισμός ενοικίου μπορούσε να γίνει μόνο μέσω Δικαστηρίου, σε περίπτωση διαφωνίας των μερών. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι, την 2.4.2019, παρέλαβε μέσω επιδότη, επιστολή ημερομηνίας 27.3.2019, σύμφωνα με την οποία η Αιτήτρια απαιτούσε, μεταξύ άλλων, την καταβολή οφειλομένων ενοικίων για τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο 2019, συνολικού ποσού €510.- δηλαδή 3Χ€170, αντί 3Χ€155 που αναγνωρίζει ο ίδιος ότι όφειλε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Μη έχοντας άλλη επιλογή, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του όπως απαντήσουν στην πιο πάνω επιστολή και απέστειλαν την επιστολή ημερομηνίας 22.4.2019, στην οποία εξηγεί ότι δεν αποδέχεται την αυθαίρετη αύξηση ενοικίου από €155.- σε €170.- και απέστειλε με επιταγή του τα οφειλόμενα ενοίκια, περιλαμβανομένου και του Απριλίου 2019, συνολικού ποσού €620.- Του απέστειλαν μέσω των δικηγόρων του, απόδειξη είσπραξης. Το ίδιο έγινε και σε σχέση με τα ενοίκια των μηνών Μαΐου μέχρι Αυγούστου
  29. Στάλθηκαν μέσω των δικηγόρων του στις 30.8.2019 και Σεπτεμβρίου μέχρι και Δεκεμβρίου 2019, στις 20.1.
  30. Σε τρεις πληρωμές υπό του Καθ' ου η Αίτηση, είχε αναφερθεί και ο κ. Αλωνεύτης στη γραπτή μαρτυρία του. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι οφείλει τα ενοίκια από 1.1.2020 μέχρι και 10.8.2020, όπου μετά από πιέσεις της Αιτήτριας αλλά και του ολικού απαγορευτικού που είχαμε στην Κύπρο λόγω της πανδημίας, η δουλειά του περιορίστηκε κατά πολύ και αναγκάστηκε να παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του καταστήματος. Είχε εισηγηθεί έκτοτε και πριν την παράδοση του καταστήματος, όπως αποζημιωθεί για την πέραν των 45 ετών ενοικίαση των καταστημάτων, όπως ο Νόμος ορίζει, ή έστω ανθρωπιστικά να του χαριστεί μέρος των οφειλομένων ενοικίων, πλην όμως αντιμετώπισε την άρνηση της Αιτήτριας, η οποία μέσω του αντιπροσώπου της, τον πίεζε καθημερινά να εγκαταλείψει το υποστατικό, όπως και έγινε περί τις 10.8.
  31. Ο κ. Ζωττής είπε ότι ακόμα και πρόσφατα, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να προτείνουν, προς αποφυγήν περαιτέρω ταλαιπωρίας και εξόδων, την έκδοση απόφασης εναντίον του για το ποσό των €1.140.- (ενοίκια περιόδου 1.1.2020 - 10.8.2020), πλην όμως, εξ όσων τον πληροφόρησαν οι δικηγόροι του, δεν έγινε αποδεκτό από την Αιτήτρια, η οποία ζητούσε εγγύηση εξόφλησης αυτού του ποσού. Με βάση όλα τα πιο πάνω, είναι η θέση του ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια προς €170.- μηνιαίως από 1.1.2020 μέχρι 10.8.2020, δεν μπορεί να πετύχει και θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ του και εναντίον της Αιτήτριας. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια εταιρεία προέβη σε συμφωνία με την εταιρεία Natura Agroefodia Ltd., ημερομηνίας 7.10.2010 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη), σύμφωνα με την οποία η δεύτερη εταιρεία, κάτοχος ακινήτων δυνάμει Εκχωρητηρίων Εγγράφων με τον κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη, αγοραστή και νόμιμο κάτοχο των ακινήτων, τα ενοικίασε στην Αιτήτρια εταιρεία, με δικαίωμα υπενοικίασης. Μεταξύ των εν λόγω ακινήτων και το υπ' αρ. εγγραφής 1/404, Φ/Σχ. 21/470402, Τεμάχιο 319, στην Παλλουριώτισσα. Ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικίασε το 1975, από τον κ. Χαρίλαο Αλωνεύτη, (αποβιώσαντα), ένα κατάστημα με ένδειξη (Γ) στην οδό Σόλωνα Μιχαηλίδη 17, στην Παλλουριώτισσα, Λευκωσία, στο οποίο δημιούργησε την επιχείρησή του, που ήταν, μέχρι την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής, συνεργείο αλλαγής ελαστικών. Η Παλλουριώτισσα εμπίπτει στα Δημοτικά όρια του Δήμου Λευκωσίας, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  32. Εφόσον το κατάστημα (Γ), το οποίο αποτελεί μέρος ακινήτου, ενοικιάστηκε το 1975, τεκμαίρεται ότι το ακίνητο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
  33. Σε άγνωστο χρόνο μετά το 1975, λόγω επέκτασης της επιχείρησης του, ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικίασε και το διπλανό κατάστημα, με ένδειξη (Β). Ακολούθως, μετακινήθηκε από το κατάστημα (Β) προς το κατάστημα (Δ) και ενοικίαζε τα καταστήματα (Γ) και (Δ). Σ' αυτό το χρονικό σημείο, συνομολογήθηκε Συμφωνία Υπενοικίασης μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 5.7.2011 (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη), των καταστημάτων (Γ) και (Δ), στην οδό Σόλωνος Μιχαηλίδη 17, στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 1/404, Φ/Σχ. 21/470402, στην Παλλουριώτισσα, Λευκωσία. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €276.- μηνιαίως, πληρωτέο την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός και σε περίπτωση ανανέωσης της διάρκειας ενοικίασης, θα υπήρχε αύξηση κατά 5% ετησίως. Η διάρκεια της ενοικίασης συμφωνήθηκε σε ένα έτος, από 1.7.2011 έως 30.6.2012, με δικαίωμα ανανέωσης ανά έτος, αφού το συμφωνήσουν τα δύο μέρη. Οι όροι 3 και 4 του εγγράφου, προνοούσαν ως ακολούθως: «
  34. Ο Υπενοικιαστής υποχρεούται να χρησιμοποιεί τα Καταστήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να μη προξενεί οχληρία στους γείτονες.» «
  35. Εάν ο Υπενοικιαστής παραλείψει να πληρώσει το ενοίκιο οποιουδήποτε μήνα ή μέρος αυτού κατά την συμφωνηθείσα ημερομηνία και παραλείπει να καταβάλει αυτό, ο Ενοικιαστής θα έχει το δικαίωμα να τερματίσει την ενοικίαση και να αναλάβει την κατοχή των καταστημάτων χωρίς την ανάγκη παροχής οποιασδήποτε προηγούμενης γραπτής ειδοποίησης στον Υπενοικιαστή. Ο όρος αυτός είναι ουσιώδης προς την παρούσα συμφωνία.» Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε με σαφήνεια και δεν αμφισβητήθηκε, μήτε επί τούτου, μήτε επί διαφόρων άλλων, ουσιαστικών, πτυχών της κατάθεσης του, ότι όντως κατέβαλε το εξής μηνιαίο ποσό ως ενοίκιο κατά τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, ενώ η μαρτυρία της πλευράς της Αιτήτριας ήταν ασαφής και αόριστη ως προς το ανά πάσαν χρονική στιγμή ύψος του πληρωτέου ενοικίου: €276.- από 1.7.2011 μέχρι 30.6.2012, €289.- από 1.7.2012 μέχρι 30.12.2013, €250.- από 1.1.2014 μέχρι 30.1.2016, €260.- από 1.2.2016 μέχρι 30.4.2016, €270.- από 1.5.2016 μέχρι 30.6.2016 και €289.- από 1.7.2016 μέχρι 30.12.
  36. Η Αιτήτρια απεκάλυψε έγγραφο το οποίο εν τέλει δεν παρουσίασε ως Τεκμήριο, ότι το ενοίκιο για το ένα κατάστημα που διατήρησε ο Καθ' ου η Αίτηση, από τον Ιανουάριο 2017, μειώθηκε στα €160.- και όχι στα €170.- Έχουμε ήδη παρατηρήσει ότι η μαρτυρία από πλευράς της Αιτήτριας αναφορικά με το ύψος του πληρωτέου ενοικίου, δεν είναι ικανοποιητική ή επαρκής. Παρατηρούμε επίσης ότι, η Κατάσταση Λογαριασμού η οποία επισυνάφθηκε στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη ως Τεκμήριο 4, διαφέρει από την Κατάσταση Λογαριασμού η οποία είχε αποκαλυφθεί από την πλευρά της Αιτήτριας, όπως υπέδειξε και ο Καθ' ου η Αίτηση. Στην Κατάσταση Λογαριασμού η οποία είχε αποκαλυφθεί, φαίνεται αφενός μεν ότι το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €155.- από τον Ιανουάριο 2017 και αφετέρου, ότι το ύψους του πληρωτέου ενοικίου ήταν ως κατέθεσε ο κ. Ζωττής στην ένορκο δήλωση του. Δεν λαμβάνουμε υπόψην αποκαλυφθέντα έγγραφα τα οποία δεν έχουν επισυναφθεί στη γραπτή μαρτυρία, ως Τεκμήρια αφού δεν έχουν καταστεί Τεκμήρια. Τα λαμβάνουμε υπόψην ως έγγραφα τα οποία παρουσίασε ή πρόβαλε σε κάποιο στάδιο η μία πλευρά, για σκοπούς αξιολόγησης της δικής της μαρτυρίας. Δεχόμαστε ότι τον Ιανουάριο 2017, ο Καθ' ου η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή του καταστήματος (Δ) και παρέμεινε στο κατάστημα (Γ). Δεχόμαστε ότι το ύψος του πληρωτέου ενοικίου για το κατάστημα (Γ), από 1.1.2017 μέχρι την παράδοση της κατοχής αυτού τον Αύγουστο 2020, ήταν €155.- Δεν έχει τεθεί ενώπιον μας επαρκής και ικανοποιητική μαρτυρία ότι ανανεώθηκε η συμφωνία υπενοικίασης μετά την 1.7.
  37. Η ανανέωση δεν ήταν αυτόματη, αλλά παρεχόταν δικαίωμα ανανέωσης στο έγγραφο (βλέπετε πιο πάνω). Ακόμα και εάν ο υπενοικιαστής αποδέχθηκε συμβατικές αυξήσεις στο πληρωτέο ενοίκιο, αυτό δεν μεταβάλλει το καθεστώς του άνευ ετέρου: κρίνουμε ότι κατέστη θέσμιος υπενοικιαστής την 1.7.
  38. Η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της, ημερομηνίας 27.6.2014 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη), με την οποία τον ειδοποίησε ότι δεν επιθυμούσε την ανανέωση της συμφωνίας υπενοικίασης και ότι αυτή τερματιζόταν την 30.6.2014, κατά τη λήξη της. Στην ίδια επιστολή γινόταν αναφορά σε οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο, ύψους €750.- Από το ποσό αυτό φαίνεται ότι το πληρωτέο ενοίκιο την εν λόγω περίοδο ήταν €250.- μηνιαίως, ως κατέθεσε ο κ. Ζωττής. Η επιστολή επιδόθηκε την 27.6.
  39. Συνεπώς, ούτε ή άλλως, εάν θεωρηθεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν ακόμα συμβατικός υπενοικιαστής, αυτός κατέστη θέσμιος υπενοικιαστής από την 1.7.
  40. Το ύψος του ενοικίου πληρωτέου υπό θεσμίου ενοικιαστού, ελλείψει συμφωνίας μεταξύ των μερών, καθορίζεται μόνο από το Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 8 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της, ημερομηνίας 27.3.2019 (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη), με την οποία δηλώνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής και δίδεται ειδοποίηση σ' αυτόν για πρόκληση οχληρίας και διαρκούς ενόχλησης. Με την ίδια επιστολή, ειδοποιείται ο Καθ' ου η Αίτηση ότι οφείλεται το ποσό των €510.- ως ενοίκια για την περίοδο από 1.1.2019 έως 1.3.
  41. Η επιστολή επιδόθηκε την 2.4.2019 (Τεκμήριο 5Α στην ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Αλωνεύτη). Την επιστολή απάντησαν οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση την 22.4.2019 (Τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση του κ. Σάββα Ζωττή), με την οποία πληροφόρησαν τους συναδέλφους τους ότι η Αιτήτρια αρνήθηκε να εισπράξει το ενοίκιο Ιανουαρίου 2019 επειδή απαιτούσε ποσό €170.- αντί €155.- Με την ίδια επιστολή των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση, απεστάλη επιταγή για την πληρωμή των ενοικίων Ιανουαρίου - Απριλίου 2019, συνολικού ύψους €620.- Η Αιτήτρια εισέπραξε το ποσό έναντι ενοικίων (Τεκμήριο Β στην ένορκο δήλωση του κ. Σάββα Ζωττή). Η Αιτήτρια εισέπραξε ξανά ποσό €620.- έναντι των ενοικίων Μαίου - Αυγούστου 2019 (Τεκμήριο Γ στην ένορκο δήλωση του κ. Σάββα Ζωττή) και έναντι των ενοικίων Σεπτεμβρίου - Νοεμβρίου 2019, εφόσον θεώρησε ότι εξοφλήθηκαν καθυστερημένα υπόλοιπα ύψους €120.- (Τεκμήριο Γ στην ένορκο δήλωση του κ. Σάββα Ζωττή). Ως εκ των ανωτέρω, φαίνεται ότι εντός 21 ημερών από την επίδοση της επιστολής ημερομηνίας 27.3.2019, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε τα ενοίκια των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2019 που είχαν απαιτηθεί, καθώς και το ενοίκιο του μηνός Απριλίου 2019, το οποίο είχε προκύψει εν τω μεταξύ, στο ύψος του ενοικίου το οποίο δέχθηκε το Δικαστήριο ότι ήταν το πληρωτέο, δηλαδή €155.- μηνιαίως. Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση ότι συνέχισε έκτοτε να καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο ύψους €155.- Συνεπώς, κατά το χρόνο καταχώρησης και επίδοσης της κυρίως Αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχθηκε ότι οφείλει τα ενοίκια από 1.1.2020 μέχρι και την παράδοση της κατοχής, συνολικού ύψους €1.140.- Με βάση αυτή την παραδοχή, οι δικηγόροι υπέβαλαν πρόταση προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας για διακανονισμό της παρούσας υπόθεσης (Τεκμήριο Δ στην ένορκο δήλωση του κ. Σάββα Ζωττή), πρόταση που δεν ευοδώθηκε. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή του καταστήματος (Γ) κατά ή περί την 24.8.
  42. Ενόψει της δήλωσης του κ. Αλωνεύτη στη γραπτή μαρτυρία του και της έλλειψης παρουσίασης οποιασδήποτε μαρτυρίας για το ζήτημα αυτό, κρίνεται ότι η Αιτήτρια ουσιαστικά παραιτήθηκε του αιτήματος έκδοσης Διατάγματος έξωσης λόγω πρόκλησης οχληρίας, αίτημα το οποίο θα εξεταζόταν για να κριθεί κατά πόσον η Αιτήτρια είχε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο, επί της συγκεκριμένης βάσης. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει ζήτημα οχληρίας. Εφόσον δε η κατοχή του επίδικου έχει παραδοθεί, οι θεραπείες υπό Β

(1)και
(2)της κυρίως Αίτησης, απορρίπτονται ως άνευ αντικειμένου. Παραμένει η απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια και το Δικαστήριο εξετάζει τις προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α), εφόσον κατά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, δηλαδή κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Αιτήτρια εξαιτείτο ανάκτηση κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων και επιβάλλεται να διαπιστωθεί εάν οι προϋποθέσεις πληρούνταν κατά την καταχώρηση. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Σημειώνουμε ότι, το μεγαλύτερο μέρος της κυρίως Αίτησης αφορά στο ζήτημα της οχληρίας και η δικογράφηση σχετικά με το αγώγιμο δικαίωμα της απαίτησης έκδοσης Διατάγματος ανάκτησης κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων, είναι ελλιπής και, σε μεγάλο βαθμό, ανεπαρκής. Νομική πτυχή: Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεσην επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [1]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.
  1. γ) Ο Καθ' ου η Αίτηση να είναι θέσμιος ενοικιαστής. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στον Καθ' ου η Αίτηση εκ μέρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στον Καθ' ου η Αίτηση, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. (η) Ή εάν αυτά έχουν καταβληθεί, ο ενοικιαστής διαρκούσης της ενοικιάσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, δεν πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις. Προδικαστικές ενστάσεις: Με το δικόγραφο του, ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει τρεις προδικαστικές ενστάσεις (βλέπετε πιο πάνω). Υπό το φως της ενώπιον μας μαρτυρίας, κρίνουμε ότι η πρώτη προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί, η δεύτερη έχει πραγματική βάση αλλά δεν επηρεάζει την καθ' ύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου και η τρίτη προδικαστική ένσταση αφορά κατ' ουσίαν το ζήτημα της οχληρίας, το οποίο δεν εξετάστηκε. Έξοδα: Τα έξοδα σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, διέπονται από τον Κανονισμό 13(β) [2] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, και ο οποίος προνοεί, όπως και η Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ότι η επιδίκαση εξόδων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετικοί είναι επίσης οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί της 17.10.1996 και της 13.12.
  2. Υπάρχει αρκετή νομολογία επί του θέματος της επιδίκασης εξόδων σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, αρχής γενομένης με την παλαιά αυθεντία Takis Galatariotis v. Charalambos Polemitis and Another 20 C.L.R. Part II, σελίδα
  3. Στην αυθεντία Katsiantonis v. Frantzeskou
(1981)1 C.L.R. 566, αποφασίστηκε ότι σε υποθέσεις με βάση την περί Ενοικιοστασίου νομοθεσία, δεν εφαρμόζεται η αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα με τον ίδιο τρόπο που το ακολουθούν σε άλλες υποθέσεις. Το απόσπασμα που παρατίθεται από τη σελίδα 574, είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό [3]. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αυθεντία Kyriacou v. Leontiou
(1987)1 C.L.R. 420, που αφορούσε υπόθεση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, από τη σελίδα 424 και εντεύθεν [4], ο έντιμος Δικαστής ως ήταν τότε, κ. Α. Λοϊζου, εξηγεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στις αστικές υποθέσεις, με αναφορά σε Αγγλικές αποφάσεις καθώς και στο Annual Practice 1958. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας πρέπει να γίνεται δικαστικά και πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες δικαιοσύνης και της λογικής και όχι σύμφωνα με την προσωπική γνώμη του εκδικάζοντος Δικαστή. Περαιτέρω, η νομολογία επιτάσσει ότι δικαιολογείται απόκλιση από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, οποτεδήποτε καταφαίνεται ότι διάδικος συνέβαλε αδικαιολόγητα στη διόγκωση των εξόδων της δίκης για λόγους που δε σχετίζονται με το αποτέλεσμα (βλέπετε Joseph El Alam v. Τουμαζίδη
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 968, στη σελίδα 982 και Ιωάννης Κότσαπα & Υιοί v. Φωτάκη Κυπριανού κ.ά.
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 261, στη σελίδα 274). Από την τελευταία αυθεντία παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Καλλή, από το τέλος της σελίδα 273 [5]. Η Αιτήτρια δεν παρουσίασε καλή υπόθεση, αλλά κακή υπόθεση. Ο μόνος λόγος έκδοσης απόφασης υπέρ της για συγκεκριμένο ποσό, ήταν η παραδοχή του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος παρουσίασε λεπτομερέστερη, σαφέστερη, λογικότερη, πιο αξιόλογη και πιστευτή μαρτυρία. Με αυτά υπόψην, η Αιτήτρια δεν δύναται να θεωρηθεί «επιτυχών διάδικος» ως η συνήθης και αναγνωρισμένη ερμηνεία του όρου αυτού. Έσυρε τον Καθ' ου η Αίτηση σε μία δικαστική διαμάχη, στην οποία δεν απέδειξε αυτά που υποστήριξε και δεν υποστήριξε αυτά που απαίτησε. Διερωτώμεθα εάν θα ήταν δίκαιο να καταβάλει ο Καθ' ου η Αίτηση οποιαδήποτε έξοδα υπό τις περιστάσεις. Κρίνουμε ότι το ερώτημα απαντάται αρνητικά. Αντιθέτως, ως εκ των ανωτέρω, ασκούμε τη διακριτική μας ευχέρεια υπέρ της επιδίκασης των εξόδων υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η απαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Εκδίδεται απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει δικής του παραδοχής, για το ποσό των €1.140.- ως οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο Ιανουαρίου - Αυγούστου 2020. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας εταιρείας, για δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500 - €2.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Το άρθρο 11
(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [2] 13.(β) «Η επιδίκαση εξόδων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της υποθέσεως δεν αποτελεί το μόνο γνώμονα για την επιδίκαση εξόδων αλλά λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις της υποθέσεως.» [3] "In proceedings under the Rent Control laws the rule that costs follow the event does not apply in the inelastic way it does elsewhere (Galatariotis v. Polemitis & Another, 20 C.L.R. (Part II) 70; Electricity Authority v. Georgallettos & Others
(1972)1 C.L.R. 77). The reason is that under the Rent Control legislation a large element of discretion is left to the Court making the outcome of litigation less predictable than other areas of the law. So, a party who has misjudged his rights, should not necessarily be penalised." [4] "No doubt a successful party may sometimes be deprived of his costs. A successful plaintiff may moreover be ordered to pay the costs of the defendant (See London Welsh Estates Ltd. v. Philip, 100 L.J.K.B. 449 and the Annual Practice 1958 p. 1822 et seq. Indeed under the heading "Discretion to be Exercised Judicially" the following is stated at p. 1822: "Wide though the discretion is, it is a judicial discretion, and must be exercised on fixed principles, that is according to rules of reason and justice, not according to private opinion (Sharpe v. Wakefield, [1891] A.C. 173); or even benevolence (Kierson v. Joseph L. Thompson & Sons, Ltd., [1913] 1 K.B. 587), or sympathy (Bevington v. Perks, [1925] 2 K.B., p.231), and the exercise of discretion even by a Judge sitting alone must be justifiable (Ritter v. Godfrey, [1920] 2 K.B. 47); for instance where a party successfully enforces a legal right, and in no way misconducts himself, then he is entitled to costs as of right (Cooper v. Whittingham [1880] 15 Ch. D. 501; Jones v. Curling [1884] 13 Q.B.D., p.265; Upmann v. Forester [1883] 24 Ch. D. 231; Civil Service Co-operative Society v. General Steam Navigation Co., [1903] 2 K.B 756, C.A. explained and distinguished in Donald Campbell & Co., Ltd., v. Pollak, [1927] A.C. 732) see in particular, the language of Lord Cave, L.C., in that case at pp. 811, 812;" ... Further down at p. 1823 it is stated that "where there are no materials on which the Judge can exercise his discretion he is not justified in depriving a successful party of his costs. Civil Service Cooperative Society v. General Steam Navigation Co., [1903] 2 K.B. 756 C.A. The materials must be those in evidence in the case, and when judgment has been delivered the Court will not hear fresh viva voce evidence for the purpose of influencing the costs (Mayor of Bristol v. G. W. Ry.,
(1916)W.N. 47)." If neither private opinion nor benevolence nor sympathy come within the fixed principles upon which the judicial discretion of a Judge can be exercised in favour of depriving a successful party of his costs, more so these factors cannot be invoked nor impose upon a successful party the burden of paying the costs of the defendant. The discretion of the Judge must be clearly exercised and cannot merely be the application of some general rule. Simply to follow a general rule is not the exercise of discretion. (See Robertson v. R [1881] 6 P.D. 128)." [5] «Η επιδίκαση των εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία πρέπει να ασκείται δικαστικά (Βλ. Glykys v. Ioannides (1959-60) 24 C.K.R. 220, Mylonas and Others v. Kaili
(1967)1 C.L.R. 77, Papakokkinou and Others v. Kanther
(1982)1 C.L.R. 65, 79 και Χάσικος κ.ά. v. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389). Κατά κανόνα τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης. 'Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου, ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσης του, στην αύξηση των εξόδων της δίκης, σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων' (Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, 15. Βλ. και El Alam v. Τουμαζίδη
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 968. Βλ. επίσης Papakokkinou ( πιο πάνω) (σελ. 79, 80), στην οποία υποδείχθηκε: 'Το αποτέλεσμα της δίκης δεν είναι ο μόνος παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο. Η διαγωγή των διαδίκων είναι, επίσης, σχετική, ειδικώς το ύψος της απαίτησης εξεταζόμενο σε αντιπαράθεση με το ποσό των επιδικασθέντων αποζημιώσεων. Όπου οι ενάγοντες με τη διαγωγή τους έχουν προκαλέσει μέρος των εξόδων της διαδικασίας, είναι θεμιτό για το πρωτόδικο δικαστήριο, να τους στερήσει μέρος ή το σύνολο των εξόδων τους όπως ορθά έπραξε το πρωτόδικο δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση'). Βλ. και Talyon Ltd. v. Soteriou
(1982)1 C.L.R. 777 και Miltiadous v. Miltiadous
(1982)1 C.L.R. 797).» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.