Μαρίας Κωνσταντίνου ν. A. Vassiades Estates Limited κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε87/18, 13/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2021:26 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε87/18 Μεταξύ: Μαρίας Κωνσταντίνου Αιτήτριας και 1. A. Vassiades Estates Limited 2. Κώστα Φραντζή, ως παραλήπτης και/ή διαχειριστής των Καθ' ων η Αίτηση 1 3. Σάββα Χριστοφόρου Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------------- Παρακοή Διατάγματος 13.7.2021 Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Μακρίδης για κ.κ. Κίκης Α. Μακρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση 3: κ. Σ. Αργυρού και κα. Κ. Πατιού για κ.κ. Σωτήρης Αργυρού και Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 15.10.2019, η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση εξαιτείται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ού η Αίτηση 3, Σάββα Χριστοφόρου, όπως παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δείξει λόγο γιατί να μην φυλακιστεί ή καταβάλει πρόστιμο ή να κατασχεθεί η περιουσία του ως ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο διατάξει, καθ' ότι ο Καθ' ού η Αίτηση 3 Σάββας Χριστοφόρου παρέλειψε να συμμορφωθεί προς το συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.7.2018 το οποίο έχει οριστικοποιηθεί και κατέστη απόλυτο αναφορικά με τον Καθ' ού η Αίτηση 3 Σάββα Χριστοφόρου στις 5.10.2018. Β. Οιανδήποτε άλλη διαταγήν ή θεραπείαν τον οποίον το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε διατάξει. Γ. Έξοδα της παρούσας Αίτησης.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 42, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.2, Δ.42Α, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις πάγιες νομολογιακές αρχές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση εκτίθενται στην ένορκο δήλωση της κας. Μαρίας Κωνσταντίνου, από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 15.10.2018 και καταγράφονται στην αίτηση ως ακολούθως: 1. Στις 27.7.2018 το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, εξέδωσε προσωρινό Διάταγμα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, όπως επιτρέψουν στην Αιτήτρια την απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού το οποίο ευρίσκεται επί της οδού Ναυαρίνου 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Άγιος Ανδρέας, 1100 Λευκωσία. 2. Περαιτέρω το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας εξέδωσε στις 27.7.2018 προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα απαγορεύον στους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους και/ή πρόσωπα έλκοντα από αυτούς δικαιώματα και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ως πρόσωπο το οποίο έλκει δικαιώματα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2, να διεξάγουν εργασίες και/ή να επεμβαίνουν και/ή να παρεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή παρανόμως, επί του υποστατικού το οποίο ευρίσκεται επί της οδού Ναυαρίνου 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Άγιος Ανδρέας, 1100 Λευκωσία και/ή επί της ειρηνικής απόλαυσης και/ή ελεύθερης και ανενόχλητης χρήσης αυτού από την Αιτήτρια. 3. Τα πιο πάνω Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν και κατέστησαν απόλυτα από το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης, στις 5.10.2018, όσον αφορά τον καθ' ου η Αίτηση 3, Σάββα Χριστοφόρου. 4. Τόσο τα προσωρινά Διατάγματα όσο και η οριστικοποίηση των Διαταγμάτων, επιδόθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση 3, Σάββα Χριστοφόρου, στις 20.9.2019. 5. Παρά ταύτα, ο Καθ' ου η Αίτηση 3, Σάββας Χριστοφόρου, δεν έχει συμμορφωθεί με το περιεχόμενο των πιο πάνω Διαταγμάτων και εμποδίζει την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού το οποίο ευρίσκεται επί της οδού Ναυαρίνου 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Αγ. Ανδρέας, 1100 Λευκωσία και επιπρόσθετα, έχει διεξάγει εργασίες και έχει εγκατασταθεί παράνομα επί του εν λόγω υποστατικού και αρνείται ηθελημένα και παραλείπει να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο των πιο πάνω Διαταγμάτων και εμποδίζει την Αιτήτρια να το χρησιμοποιεί. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Μαρίας Κωνσταντίνου. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση. Γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική γνώση και από πληροφορίες που έχει λάβει από τους δικηγόρους της. Στις 27.7.2018, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας εξέδωσε προσωρινά Διατάγματα, ως αυτά εμφαίνονται ανωτέρω. Όσον αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 3, τα Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν και κατέστησαν απόλυτα. Τα προσωρινά και οριστικά Διατάγματα, επιδόθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση 3, στις 20.9.2019. Παρά ταύτα, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν έχει συμμορφωθεί με το περιεχόμενο τους και εμποδίζει την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του επίδικου υποστατικού από την Αιτήτρια και επιπρόσθετα, έχει διεξάγει εργασίες και έχει εγκατασταθεί παράνομα στο επίδικο, αρνείται ηθελημένα και παραλείπει να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο των πιο πάνω Διαταγμάτων και εμποδίζει την Αιτήτρια να το χρησιμοποιεί. Η κα. Κωνσταντίνου λέγει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έσπασε τις κλειδαριές που είχε βάλει η ίδια στο υποστατικό και αφαίρεσε εξοπλισμό και έπιπλα που της ανήκουν. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έχει εγκατασταθεί παράνομα στο εν λόγω υποστατικό και έχει προχωρήσει, μετά την επίδοση των πιο πάνω Διαταγμάτων προς αυτόν, σε αλλαγές πατωμάτων και άλλων υλικών εντός του υποστατικού και το χρησιμοποιεί προς όφελος του, κατά παράβασην των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 παρέλειψε μέχρι σήμερα να συμμορφωθεί με τα εκδοθέντα Διατάγματα ως ανωτέρω αναφέρονται και εξακολουθεί να κατέχει και να χρησιμοποιεί το εν λόγω υποστατικό παράνομα. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 3 καταχωρήθηκε την 18.11.2019 και αυτή βασίζεται στα άρθρα 29, 30, 39 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, μεταξύ άλλων, στις Δ.5, Δ.5Β, Δ.30 θ.1, Δ.39, Δ.40 θ.1, Δ.42Α, Δ.48 θθ.1, 2, 8 έως 4, 6, 7 έως 9, 11 και 12, Δ.57, Δ.59, Δ.64, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1. Η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, για τον λόγο ότι παρήλθε η προθεσμία των 90 ημέρων για προώθηση της Κυρίως Αίτησης ως προνοεί η Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Θ.1 και δεν υπήρχε διαθέσιμη προς τούτο θεραπεία αφού θεωρήθηκε ως εγκαταλειφθείσα βάσει των Θεσμών με άμεσο νομικό επακόλουθο την απόρριψη της Κυρίως Αίτησης με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας. Περαιτέρω, η πιο πάνω θεραπεία δεν μπορούσε να δοθεί με Μονομερή αίτηση, ως διεφάνη να έπραξε η Αιτήτρια ημ.19/09/19 μετά την πάροδο των 90 και 15 ημερών που προνοούν οι πιο πάνω θεσμοί καθώς και σύμφωνα με τη Διαταγή 48 Θ.8. 2. Οι όροι του Διατάγματος ημερομηνίας 27/7/18 το οποίο οριστικοποιήθηκε 5/10/18 δεν είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι με αποτέλεσμα να παραμένει κενό και να μην ξεκαθαρίζει ρητώς και χωρίς καμία αμφιβολία το καθεστώς που πρέπει να τηρηθεί. 3. Η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη ή/και αστήρικτη ή/και ατεκμηρίωτη ή/και ελλιπής, έχει καταχωρηθεί κακή τη πίστη ή/και καταχρηστικά ή/και με σκοπό πρόκλησης βλάβης στα δικαιώματα ή/και νόμιμα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση 3, ενώ τείνει να παραπλανήσει και να δημιουργήσει εντυπώσεις ή/και ταυτόχρονα περαιτέρω σύγχυση στο Σεβαστό Δικαστήριο σε σχέση με τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την παρούσα υπόθεση. 4. Συγκεκριμένα, το περιορισμένης έκτασης περιεχόμενο της Ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας βρίθει από ψευδείς ή/και αόριστες ή/και γενικές ή/και ασαφείς ή/και χωρίς καμία λεπτομέρεια αναφορές σε κατ' ισχυρισμόν προξενηθείσες ζημίες ή/και σε αφαίρεση κινητών αντικειμένων ιδιοκτησίας της ίδιας από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 και εν γένει κάνει λόγο για κατ' ισχυρισμόν παρεμπόδιση χρήσης και απόλαυσης του επίμαχου υποστατικού, το οποίο βρίσκεται επί της οδού Ναβαρίνου 10, καταστήματα Β και Γ, Αγ. Ανδρέας, 1100, Λευκωσία, ένεκα των ενεργειών του Καθ' ου η Αίτηση 3 και της υποτιθέμενης παράνομης εγκατάστασής του σε αυτό. Εν τούτοις, η Αιτήτρια σε κανένα σημείο της Ένορκης δήλωσής της δεν αναφέρει με ποιον τρόπο χρησιμοποιούσε το κλειδωμένο από το έτος 2013, χωρίς ρεύμα και νερό υπό κρίση ακίνητο ή/και πως και αν επροτίθετο να το χρησιμοποιήσει στο εγγύς ή/και απώτερο μέλλον. Κατά συνέπεια, η Αιτήτρια δεν αποδεικνύει καθ' οιονδήποτε τρόπο το ηθελημένο της ανυπακοής του Καθ' ου η Αίτηση 3 στο Διάταγμα. 5. Η Αιτήτρια επαναλαμβάνει και τονίζει καθ' υπερβολή την ύπαρξη Προσωρινού και κατ' ακολουθίαν Οριστικοποιημένου εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 3 Διατάγματος ημ.5/10/2018, ομολογώντας μάλιστα η ίδια στην Ένορκη δήλωσή της την ημερομηνία επίδοσης του Οριστικοποιημένου Διατάγματος στον Καθ' ου η Αίτηση 3, η οποία ως αποτυπώνεται στο επισυνημμένο επί της δήλωσής της ως Τεκμήριο 1 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 20/09/2019, ήτοι σχεδόν 1 χρόνο μετά την έκδοση του Οριστικοποιημένου Διατάγματος και 2 μήνες μετά την είσοδο μας στο υποστατικό την 23/7/2019. Σε κάθε περίπτωση ούτε η εν λόγω επίδοση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί έγκυρη υπό τις περιστάσεις, καθότι ως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, το Διάταγμα παράτασης χρόνου για καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες εδόθη στις 23/09/19, ενώ η επίδοση του Οριστικοποιημένου Διατάγματος έλαβε χώρα 3 ημέρες προηγουμένως όταν η Κυρίως Αίτηση δεν είχε καμία ισχύ. 6. Πλέον τούτου, σε μία ύστατη προσπάθεια της Αιτήτριας να παραπλανήσει ή/και να εξαπατήσει το Δικαστήριο, αναφέρει στην παράγραφο 10 της Ένορκης δήλωσής της την κατ' ισχυρισμόν παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση 3 να συμμορφωθεί με τα εκδοθέντα Διατάγματα «μέχρι σήμερα», ενώ κακόβουλα και με σκοπό να παραπλανήσει δεν προσδιορίζει το ακριβές χρονικό διάστημα που υφίσταται η κατ' ισχυρισμόν Παρακοή Διατάγματος εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 3, προφανώς λόγω του ότι το Οριστικοποιημένο Διάταγμα του επιδόθηκε, και όχι εγκύρως, 25 ημέρες πριν από την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης όπως επίσης και για τον λόγο ότι ο αυτός διέκοψε κάθε ενέργειά του σε σχέση με το υποστατικό από την ημέρα έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος ημ.27/07/18 έως και τις 23/07/19, ημερομηνία σύνταξης του Οριστικοποιημένου Διατάγματος ημ.8/07/19, εκδοθέντος στα πλαίσια της Αγωγής 1949/18 στην οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έχει την ιδιότητα του Ενάγοντος. 7. Καθίσταται φανερό ότι η Αιτήτρια στηρίζει την Ένορκο δήλωσή της σε ψευδείς ισχυρισμούς και ανυπόστατα περιστατικά, διαστρεβλώνοντας τα πραγματικά γεγονότα και παραποιώντας την αλήθεια αυτών προς ίδιο όφελος και με στόχο να επηρεάσει αρνητικά την κρίση του Δικαστηρίου και να το στρέψει εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 3. 8. Η καταχρηστική διάθεση με την οποία Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση διακρίνεται εξίσου από το γεγονός ότι η ίδια επαναπαύθηκε στο γεγονός ότι εξασφάλισε Οριστικοποιημένο Μονομερές Διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 3, επιδεικνύοντας αδιαφορία στην προώθηση της Κυρίως Αίτησής της, ιδωμένου ότι ενώ τα δικόγραφα αυτής ολοκληρώθηκαν στις 26/02/19, Κλήση για Οδηγίες καταχωρήθηκε διά την παρέλευση 8 μηνών κατόπιν καταχώρησης Μονομερούς Αιτήσεως για τον αποκλειστικό λόγο ότι δεν θα ήταν δυνατό να εξακολουθήσει να επιδιώκει την κατ' ισχυρισμόν προστασία της από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 μέσω του Οριστικοποιημένου Διατάγματος, διακινδυνεύοντας τοιουτοτρόπως την απόρριψη της Κυρίως υπόθεσής της. 9. Η παρούσα αίτηση είναι απαράδεκτη, αναιτιολόγητη, έχει καταχωρηθεί με αλλότρια κίνητρα και αντίκειται στις Αρχές του δικαίου της επιείκειας ήτοι της αρχής ότι το μέρος που επιζητεί την επιείκεια του Δικαστηρίου και την ενάσκηση της Διακριτικής του Ευχέρειας πρέπει να προσέλθει σ' αυτό με καθαρά χέρια (one who comes into equity must come with clean hands) και την Αρχή της επιείκειας ότι δεν θα επιτρέψει στο ένα μέρος να επωφεληθεί από την δική του παρανομία [equity will not permit a party to profit by his own wrong). (
- i)Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια ώστε να ζητεί την άσκηση της Διακριτικής του Ευχέρειας προς όφελος της. (
- ii)Υπήρξε ουσιώδης, εκούσια, στοχευμένη και εσκεμμένη απόκρυψη των πραγματικά διαδραματισθέντων γεγονότων εκ μέρους της Αιτήτριας, δυνάμενη να επηρεάσει σε καθοριστικό βαθμό την κρίση του Δικαστήριο στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του και στην ενάσκηση της Διακριτικής του Ευχέρειας. 10. Τυχόν έκδοση τα αιτούμενων Διαταγμάτων θα επιφέρει δυσμενείς ή/και δυσανάλογες ή/και ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στα δικαιώματα ή/και νόμιμα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση 3. 11. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει σαφέστατα υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων και της απόρριψης της υπό κρίση Αίτησης, με έξοδα εις βάρος της Αιτήτριας, καθότι υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο δεν πρέπει να ασκήσει την Διακριτική του Εξουσία υπέρ των Αιτημάτων αυτής.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Σάββα Χριστοφόρου. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, καθώς και στην Αίτηση Παρακοής και προβαίνει στη δήλωση του ως πιστεύει και γνωρίζει εξ' ιδίας εμπειρίας και βάση προσωπικής και άμεσης εμπλοκής με τα γεγονότα που τη στοιχειοθετούν. Υποστηρίζει ότι η κυρίως Αίτηση έπρεπε να απορριφθεί και μαζί να συμπαρασυρθούν τα Διατάγματα τα οποία έχουν εκδοθεί και γίνει απόλυτα και τα οποία του επιδόθηκαν στις 20.9.2019, χρόνος κατά τον οποίο η ισχύς της Αίτησης είχε παύσει, αφού παρήλθε το χρονικό διάστημα για προώθηση της. Εν πάση περιπτώσει, ο κ. Χριστοφόρου αρνείται και απορρίπτει στην ολότητά τους ισχυρισμούς που εγείρονται στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας ως ψευδείς, παραπλανητικούς και σε καμία περίπτωση ανταποκρινόμενους στα πραγματικά γεγονότα ως αυτά έλαβαν χώραν. Οι οποιεσδήποτε εργασίες στο επίδικο υποστατικό, άρχισαν περί τα τέλη Μαΐου 2018, καθώς τότε, κατόπιν πίεσης του κ. Ρολάνδου Χαραλάμπους, Διευθυντή της υπό Διαχείριση Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ο κ. Χριστοφόρου εξαναγκάσθηκε να εξοφλήσει οφειλόμενο από την Αιτήτρια ποσό προς την Α.Η.Κ., προκειμένου να επανασυνδεθεί το ρεύμα στο υποστατικό, ενώ πλήρωσε επίσης ετήσιο ενοίκιο στον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους. Περαιτέρω, οι όποιες εργασίες ξεκίνησαν το Μάιο 2018, διακόπηκαν τον Ιούλιο του ίδιου έτους, από τη στιγμή που η ίδια η Αιτήτρια παρουσιάστηκε με ιδιώτη επιδότη στο υποστατικό, εν μέσω των εργασιών στις οποίες προέβαιναν τα συνεργεία που είχε προσλάβει ο κ. Χριστοφόρου γι' αυτό τον σκοπό και του επέδωσε την επιστολή ημερομηνίας 19.7.2019 [φαίνεται ότι υπάρχει λάθος στο έτος], συνταχθείσα και υπογραφείσα από τον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους, Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι, κατόπιν παραλαβής της προαναφερθείσας επιστολής, απευθύνθηκε πάραυτα στο δικηγόρο του και καταχωρήθηκε η Αγωγή υπ' αριθμόν 1949/18, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19.7.2019, υπέρ του ιδίου ως Ενάγοντος και εναντίον του συνόλου των Εναγόμενων. Στις 27.7.2018, του επιδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα που εξασφάλισε η Αιτήτρια μέσω της Αίτησης της στο παρόν Δικαστήριο. Ακριβώς λόγω αυτού του Διατάγματος και εν γένει του όγκου των προβλημάτων νομικής φύσεως που είχαν προκύψει, οι επαγγελματίες που είχε προσλάβει ο κ. Χριστοφόρου, καθώς και οι υπάλληλοι τους, σταμάτησαν αμέσως τις εργασίες τους, συνέλεξαν τον εξοπλισμό τους και αποχώρησαν από το υποστατικό. Στις 8.7.2019 εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Διάταγμα το οποίο οριστικοποιούσε το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 19.7.2018 και διά του οποίου του αποδίδεται «ελεύθερη, κενή και ανενόχλητη απόλαυση της κατοχής και χρήσης των καταστημάτων...». Αφού το εν λόγω Διάταγμα κατέστη απόλυτο, μετέβη ο ίδιος στο υποστατικό και έλαβε κατοχή αυτού περί τις 25.7.2019. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι εισήλθε στο υποστατικό, το καθάρισε και άρχισε εργασίες για να μπορέσουν οι εργάτες να συνεχίσουν με την ανακαίνιση του. Είναι ξεκάθαρο ότι επέδειξε σεβασμό σε κάθε Διάταγμα, παρά το ότι δεν του είχε επιδοθεί μέχρι την ημέρα που εισήλθε στο υποστατικό. Ο δικηγόρος του, του είχε επίσης αναφέρει ότι η Κυρίως Αίτηση δεν προωθήθηκε και πρέπει να είχε απορριφθεί, γι' αυτό ίσως δεν του επιδόθηκε και το Διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου. Λόγω της καλοκαιρινής περιόδου, σχεδόν όλοι ο υπεργολάβοι απουσίαζαν σε διακοπές, γι' αυτό το λόγο οι οποιεσδήποτε εργασίες ξεκίνησαν εκ νέου στις αρχές Οκτωβρίου 2019, πράγμα που σημαίνει, όπως είπε, ότι επέδειξε πλήρη σεβασμό και συμμόρφωση, τόσο στο Διάταγμα, Προσωρινό και Οριστικοποιημένο του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, όσο και σ' αυτό του Επαρχιακού Δικαστηρίου, αφού δραστηριοποιήθηκε εκ νέου στο υποστατικό μετά την πάροδο πέραν του ενός έτους και έχοντας ως βάση Διάταγμα Δικαστηρίου. Πλέον τούτων, επειδή είχε στην κατοχή του το Οριστικοποιημένο Διάταγμα ημερομηνίας 8.7.2019, προχώρησε στην πληρωμή επιπρόσθετου χρηματικού ποσού €203,91 προς την Αρχή Ηλεκτρισμού, προκειμένου να γίνει έλεγχος της ηλεκτρικής εγκατάστασης και να συνδεθεί ο ηλεκτρισμός στο υποστατικό. Ο ενόρκως δηλών υποδεικνύει ότι ο μετρητής, ο οποίος λόγω του ύψους του οφειλόμενου ποσού εκ μέρους της Αιτήτριας από το έτος 2013, είχε αφαιρεθεί, κατέστη δυνατό να επανεγκατασταθεί κατόπιν πληρωμών εκ μέρους του. Επίσης, πλήρωσε το ποσό των €125,00 στην Υδατοπρομήθεια, προκειμένου να γίνει η σύνδεση του νερού και κατ' επέκτασιν, παροχή αυτού στο υποστατικό. Πέραν τούτου, παρέδωσε στον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους επιταγή με αρ. [ ] και ποσό €3.570, ως ενοίκια ενός επιπλέον έτους σε σχέση με το εν λόγω υποστατικό. Ο κ. Χριστοφόρου κατέθεσε ακόμα ότι, προσπαθώντας να καλύψει όλο το χαμένο χρόνο, αναζήτησε ταχέως προσφορές από διάφορους επαγγελματίες, εμπόρους, καταστηματάρχες, με σκοπό την εσωτερική ανακαίνιση του υποστατικού και την επάνδρωση του με έπιπλα, αφού στόχος του ήταν εξ' αρχής η μεταφορά των υφιστάμενων γραφείων της Ασφαλιστικής εταιρείας του στο συγκεκριμένο υποστατικό, όπως και έγινε στις 18.10.2019. Δηλώνει ότι ουδέποτε ακούμπησε, μετακίνησε ή αφαίρεσε οποιοδήποτε εξοπλισμό και έπιπλα που η Αιτήτρια επικαλείται ότι ευρίσκονταν εντός του υποστατικού και της ανήκουν. Ο ίδιος ο σύντροφος και συνέταιρος της Αιτήτριας, κ. Ρολάνδος Χαραλάμπους, περί τον Ιούνιο 2018, μετέφερε στο υπόγειο με τη βοήθεια ενός εκ των ατόμων που έκαναν την ανακαίνιση εντός του υποστατικού, το σύνολο των πραγμάτων, είτε αυτούσια, είτε όπως βρίσκονταν ήδη μέσα σε κούτες, τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν επιχείρησε να ανοίξει. Για του λόγου το αληθές, προσέλαβε το φωτογράφο Μιχάλη Ηγουμενίδη, ο οποίος προχώρησε στη λήψη 6 φωτογραφιών των αντικειμένων που υπάρχουν ανέγγιχτα εντός του υπογείου και τα οποία η Αιτήτρια εσκεμμένα και με απώτερο σκοπό να κατηγορήσει τον κ. Χριστοφόρου, όχι απλώς δεν τα μετέφερε ποτέ από εκεί, αλλά ούτε καν συγκινήθηκε να κατέβει στο υπόγειο να ελέγξει τι γίνεται με την κατ' ισχυρισμόν περιουσία της. Καθοριστικής σημασίας κρίνεται επίσης το ακριβές διατακτικό της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 5.10.2018, στην τελευταία σελίδα της οποίας (σελ.53), το Δικαστήριο λέει τα ακόλουθα: «Είναι κατά την κρίση μου φρονιμότερο, να παραμείνει το καθεστώς των επίδικων ακινήτων, φυσικό και νομικό, ως είχε κατά τον Ιούλιο του 2018, μέχρι το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των δικαιωμάτων των μερών.». Ο ίδιος λέγει ότι η φυσική και νομική κατοχή του υποστατικού, δη κατά τον Ιούλιο 2018, ανήκε αποκλειστικά και μόνο στον ίδιο, βάσει του διατάγματος ημερομηνίας 19.7.2018, το οποίο έγινε απόλυτο την 8.7.2019. Είναι ισχυρισμός του κ. Χριστοφόρου, ότι η Αιτήτρια βρισκόταν ήδη σε συνεννόηση ή ενδεχομένως να λειτουργούσε και υπό τις εντολές και οδηγίες του κ. Ρολάνδου Χαραλάμπους/Ενόρκως δηλούντα στην Αίτηση της, σε πρώτη φάση για δικό τους οικονομικό όφελος και στη συνέχεια, με σκοπό να πλήξουν τα δικά του δικαιώματα και συμφέροντα, να επωφεληθούν και να αποκομίσουν παν δυνατόν και να συνεχίσουν ακάθεκτοι να εξαπατούν πλήθος ανυποψίαστου κόσμου, στον οποίο ο κ. Χαραλάμπους εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης των διαμερισμάτων του ακινήτου επί της οδού Ναυαρίνου 10 και η Αιτήτρια ως η συμβία και/η συνέταιρος αυτού. Ο κ. Χριστοφόρου κατέθεσε ότι τα δύο αυτά πρόσωπα συγκατοικούν, πράγμα το οποίο διαπίστωσε τον τελευταίο καιρό που είναι στο υποστατικό, αφού βλέπει την Αιτήτρια στο διαμέρισμα του Ρολάνδου, το οποίο βρίσκεται ακριβώς πάνω από το επίδικο υποστατικό, όπου στεγάζονται πλέον τα γραφεία του και το οποίο ο Ρολάνδος επισκέπτεται μόνο βραδινές ώρες, όπως επίσης και από το ότι η ίδια οδηγεί και το αυτοκίνητο σε καθημερινή βάση. Πέραν των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών έχει γνωρίσει και πρόσωπα - ενοικιαστές στην εν λόγω πολυκατοικία, οι οποίοι του ανέφεραν ότι δίδουν το ενοίκιο στην Αιτήτρια, καθώς αυτή παρουσιάζεται ως η συμβία και συνέταιρος του ιδιοκτήτη. Εν τω μεταξύ, ο κ. Χριστοφόρου, καταχώρησε Έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 5.10.2018, η οποία έχει λάβει τον αριθμό 181/2018. Τα όσα του αποδίδονται δύναται να χαρακτηριστούν ως κακόπιστα, εκδικητικά, ενοχλητικά και επιπόλαια και επιφυλάσσει το δικαίωμα του να αποταθεί στη δικαιοσύνη. Η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο, καθ' ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει τις πραγματικές και αντικειμενικές προϋποθέσεις που θα συνηγορούσαν στην έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, ενώ επιπλέον, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μη βρίσκεται σε ισχύ η Κυρίως Αίτηση. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 26.7.2018. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 καταχώρισε Απάντηση και Ανταξίωση την 6.11.2018. Ανταπάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταξίωση του Καθ' ου η Αίτηση 3, καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια την 26.2.2019. Ανταπάντηση στην Ανταξίωση του Καθ' ου η Αίτηση 3 καταχωρήθηκε και από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση 2, την 15.10.2020. Την 27.7.2018 εκδόθηκαν μονομερώς προσωρινά Διατάγματα, υπό τον όρο κατάθεσης εγγύησης από την Αιτήτρια ύψους €10.000, ως ακολούθως: «Διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους τους και/ή πρόσωπα έλκοντα δικαιώματα από αυτούς και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ως πρόσωπο έλκων δικαιώματα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 όπως επιτρέψουν στην Αιτούσα την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού του κειμένου επί της οδού Ναβαρίνου 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Άγιος Ανδρέας 1100 Λευκωσία» και «Απαγορεύον στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή τους αντιπροσώπους και/η τους υπαλλήλους και/ή πρόσωπα έλκοντα από αυτούς δικαιώματα και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ως πρόσωπο το οποίο έλκει δικαιώματα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 να διεξάγουν εργασίες και/ή να επεμβαίνουν και/ή να παρεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή παρανόμως επί του υποστατικού του κειμένου επί της οδού Ναβαρίνου 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Άγιος Ανδρέας 1100 Λευκωσίας, και/ή επί της ειρηνικής απόλαυσης και/ή ελεύθερης και ανενόχλητης χρήσης αυτού από την Αιτούσα, μέχρι πλήρους και/ή τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης». Τα προσωρινά Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν και κατέστησαν απόλυτα αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση 3, με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.10.2018. Όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης και την ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη, κ. Γιαννάκη Κτωρίδη, ημερομηνίας 30.7.2018, τα προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 27.7.2018, επιδόθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση 3 την ίδια ημέρα. Από την ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. Γιάννου Ιωάννου, ημερομηνίας 23.9.2019, η οποία επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, φαίνεται ότι το συνταγμένο Διάταγμα της 5.10.2018 επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 3 την 20.9.2019. Στη διαδικασία εκδίκασης της υπό εξέταση αίτησης, κατέθεσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου και αντεξετάστηκαν, τόσο η Αιτήτρια όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση 3. Το Δικαστήριο έλαβε τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των μερών την 19.5.2021 και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Σημειώνεται εδώ, σε σχέση με το ζήτημα της Κλήσης για Οδηγίες από πλευράς της Αιτήτριας και της προώθησης της κυρίως Αίτησης υπ' αυτής, το οποίο εγείρεται στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 3, ότι στις 10.9.2020, το Δικαστήριο εξέδωσε δύο Ενδιάμεσες Αποφάσεις, οι οποίες αφορούσαν σε αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 3 ημερομηνίας 23.1.2020 για την αναστολή περαιτέρω διαδικασίας και παραμερισμού του μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος ημερομηνίας 23.9.2019 για την παράταση του χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες και σε αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ημερομηνίας 19.2.2020 για την ακύρωση της έκδοσης και επίδοσης της Κλήσης για Οδηγίες, την ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 23.9.2019 και την απόρριψη της κυρίως Αίτηση ως εγκαταληφθείσας. Το Δικαστήριο απέρριψε και τις δύο αιτήσεις. Προφορική μαρτυρία: Αιτήτριας: Κατά την αντεξέταση της υπό του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση 3, η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι στις 5.10.2018, τα προσωρινά Διατάγματα είχαν καταστεί απόλυτα και δεν μπορούσε κανένας άλλος να είναι στο χώρο εκτός από την ίδια. Είχε τον εξοπλισμό της στο χώρο από τότε που είχε κάμει το συμβόλαιο της και τον φύλαγε εκεί από το 2013, ως αποθήκη. Λόγω της κρίσης, δεν δούλευαν ώστε να κρατήσουν το χώρο ανοικτό. Ο εξοπλισμός όμως ήταν δικός της και όφειλε να τον διατηρήσει. Ο πληθυντικός αριθμός αναφέρεται στην ίδια και τους ιδιοκτήτες, όπως είπε. Είχε να κάμει με την εταιρεία Vassiades Ltd. και μιλούσε με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους. Όσον αφορά τον εξοπλισμό, ότι έκαμε ήταν με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι είναι αισθητικός. Ενοικίασε ένα χώρο για να εργαστεί. Στο επίδικο ήταν η εταιρεία MOB Ministry of Beauty. Ήθελε να πάρει το χώρο αλλά ο κ. Ρολάνδος Χαραλάμπους δεν δέχθηκε, επειδή είχε τις πελάτισσες του και συμφώνησαν να δουλεύει η Αιτήτρια εκεί κάποιες ώρες. Θα επωφελούντο και οι δύο γιατί και η Αιτήτρια θα έφερνε πελάτισσες στο χώρο. Εάν πήγαιναν όλα καλά, θα γίνονταν συνεταίροι σιγά-σιγά. Εκείνη δουλεύοντας θα μπορούσε ένα εξοφλήσει το ποσό που συμφωνήθηκε και τον εξοπλισμό. Απ' ότι κατάλαβε η κα. Κωνσταντίνου, ο κ. Χαραλάμπους είχε άλλους συνεταίρους τότε και ήρθε σε συμφωνία μαζί της, αφού θα πρόσφερε στο χώρο, τι θα ήθελε εκείνη από το χώρο. Του είπε να ξεκινήσει με ότι είχε στο κατάστημα, να δουλεύει, να τα αγοράσει και έτσι, ένιωθε ότι είχε εκεί κάτι δικό της. Η Αιτήτρια ήθελε να γίνει δικός της ο χώρος. Η κουμπάρα της είναι κομμώτρια και η θυγατέρα της ήθελε να γίνει κομμώτρια, έτσι ήθελε το χώρο όπως ήταν. Μπήκε μέσα το 2008. Για να πιάσει μία τιμή για τον εξοπλισμό, κάλεσε τον κ. Κώστα Σοφιανό από το Kolte Trading, ο οποίος είχε φέρει τον εξοπλισμό καινούργιο, απ' ό,τι της είπαν και τον τοποθέτησε στο χώρο. Ο κ. Σοφιανός της είπε, επειδή είναι εξοπλισμός που χρησιμοποιείται καθημερινώς, να μη συμφωνήσει να δώσει πάνω από €30.000. Έτσι, η Αιτήτρια δούλευε και δεν έπαιρνε μισθό και τα χρήματα πήγαιναν για τον εξοπλισμό. Μπορεί να έβγαζε €1.500, μπορεί και €800 το μήνα. Δεν υπήρχε καθορισμένος χρόνος, θα δούλευε μέχρι να εξοφλήσει. Δούλεψε έτσι από το 2008 μέχρι το 2014, οπότε τελικά έκλεισε το κατάστημα. Δεν πλήρωνε ενοίκιο, τα χρήματα ήταν για τον εξοπλισμό. Όταν ερωτήθηκε ξανά εάν πλήρωνε ενοίκιο, η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι πλήρωνε ενοίκιο στον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους. Είχε να κάμει με τον ίδιο και τους άλλους συνεταίρους δεν τους γνώριζε, μόνο το Γραμματέα. Το ενοίκιο που κατέβαλλε ήταν €600.-, μέχρι τις αρχές του 2014. Ο πατέρας της έδινε χρήματα για το χώρο εργασίας. Θεώρησε ότι ήταν καλή συμφωνία και θα τη βοηθούσε όσο χρειαζόταν. Δεν έπαιρνε χρήματα στο χέρι η ίδια, αφαιρούνταν από τις €30.000. Ο πατέρας της πλήρωσε συνολικά γύρω στις €19.500. Αρχές του 2014, σταμάτησε να πληρώνει ενοίκιο. Ο εξοπλισμός ήταν στερεωμένος στο πάτωμα και ήταν δύσκολο να τον αφαιρέσει. Έτσι, συμφώνησε με τον κ. Χαραλάμπους, εφόσον η Αιτήτρια ήθελε το χώρο να τον λειτουργήσει, να τα αφήσουν εκεί και όταν ανοίξει, να δουν τι ποσό θα του έδινε, αφού το άφησαν ως αποθήκη. Ο εξοπλισμός έμεινε μέσα κλειστός. Είχε κλειδιά η ίδια για το χώρο, μέχρι που άλλαξε κλειδαριά ο κ. Χριστοφόρου. Κλειδιά είχε και ο κ. Ρολάνδος Χαραλάμπους, επειδή εκείνη πάει στο χωριό Φαρμακάς, ώστε να υπήρχε πρόσβαση στο χώρο μέσω κάποιου προσώπου. Ερωτώμενη για τη σχέση της με τον κ. Χαραλάμπους, η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι δούλεψαν μαζί και σήμερα δουλεύουν μαζί, αλλά σε άλλη εταιρεία. Ενοικιάζει δύο διαμερίσματα στο χώρο του. Η Αιτήτρια έχει πέντε θυγατέρες. Ο κ. Χαραλάμπους διαμένει στο διαμέρισμα 401, αλλά κάποτε και στη μητέρα του. Για το διαμέρισμα των θυγατέρων της, έδωσε ένα ποσό η μητέρα της και για το δικό της, βάζει χρήματα κάτω από την πόρτα του κ. Χαραλάμπους ή τα δίνει στη μητέρα του. Το ποσό είναι €600.- Ο κ. Χαραλάμπους δεν διαμένει μαζί της. Σε άτομα που ήταν εκεί στο παρελθόν, ο κ. Ρολάνδος τους είχε πει, επειδή ο ίδιος λείπει κάποτε και η μητέρα του είναι άρρωστη, να βάζουν τα χρήματα σε φάκελο και αν γινόταν κάτι τέτοιο, πήγαινε η κα. Κωνσταντίνου, όπως είπε, και το έδινε δίπλα, στον κ. Κλεόβουλο, ο οποίος είναι ο Γραμματέας της εταιρείας Vassiades. Ρωτήθηκε για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο υποστατικό και πότε αυτή σταμάτησε και είπε ότι δεν θυμάται, μπορεί τέλος του 2014. Της είπαν ότι πιθανόν να έχει βλάβη στα μηχανήματα που χρησιμοποιούν νερό και έπρεπε να τα συντηρεί. Γι' αυτό μίλησε με τον κ. Σοφιανό για τις επιλογές της. Ο κ. Σοφιανός είπε ότι δεν ήταν ιδιαίτερο πρόβλημα εάν μία φορά το χρόνο πήγαινε ο ίδιος να τα ελέγχει και της ζήτησαν εάν θέλει να πληρώνει το ποσό για το ρεύμα. Η Αιτήτρια αρνήθηκε επειδή δεν είχε πελάτισσες για να το κρατήσει ανοικτό. Της είπαν ότι θα πληρώνουν το ρεύμα και θα διακοπεί η παροχή. Όσο υπήρχε ρεύμα, το πλήρωνε το κατάστημα, όπως είπε. Την ειδοποίησαν ότι σε κάποια φάση δεν θα υπήρχε ρεύμα και έτρεξε να δει εάν μπορούσε να σώσει τον εξοπλισμό με άλλο τρόπο. Δεν ήταν διατεθειμένη να πληρώνει ρεύμα για να έχει τον εξοπλισμό μέσα. Ούτε νερό πλήρωνε, ήταν της εταιρείας, όπως είπε. Πήγαινε και έβλεπε το επίδικο, περίπου τρεις φορές το χρόνο, αλλά δεν είχε έννοια επειδή γνώριζε τον κ. Κλεόβουλο και η μητέρα του είχε προβλήματα, έτσι δεν έφευγαν από το σπίτι και η ίδια δεν είχε φόβο ότι κάποιος θα έκλεβε, αφού θα τον άκουγαν. Δεν της είχε πει κάποιος ότι τα τζάμια καλύφθηκαν με διαφημιστικά ασφαλιστικής εταιρείας και η ίδια δεν τα είδε. Μέχρι το 2017, δεν υπήρχαν διαφημιστικά, αλλά ούτε και το 2018, ή 2019. Υπήρχαν κάποιες διαδικασίες, όπως το έθεσε και κάλεσε την Αστυνομία. Η Αστυνομία τους είπε να μην κάνουν τίποτε, ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος. Το 2017, ο κ. Ρολάνδος Χαραλάμπους τη ρώτησε εάν ήταν διατεθειμένη να το υπενοικιάσει για να γίνει κομμωτήριο. Του είπε εάν ο εξοπλισμός θα χρησιμοποιείτο ως κομμωτήριο, θα το συζητούσε. Δεν είδε συμβόλαιο όμως και του είπε φτάνει, παρά το ότι, κατά κάποιο τρόπο, είχε ενθουσιαστεί επειδή θα λειτουργούσε ο εξοπλισμός και θα μπορούσε να συνεργαστεί μ' αυτά τα άτομα και να δώσει λίγα χρήματα στον πατέρα της. Είχε ζητήσει από τον κ. Χαραλάμπους, εάν υπάρχει αυτό το άτομο, να συζητήσει και η ίδια μαζί του, αλλά δεν έγινε κάτι τέτοιο. Δεν την έφερε σε επαφή με κανένα. Της υποσχέθηκαν ότι θα έφερναν λεφτά, αλλά δεν έφεραν. Η ίδια δεν το έβρισκε κακό ότι ο κ. Χαραλάμπους ήταν πρόθυμος να βρει κάποιον, για να εξοφλήσει εκείνη μ' αυτόν τον κάποιο. Δεν μπορούσε να δώσει τίποτε και γι' αυτό, εάν ο κ. Χαραλάμπους έβρισκε κάποιον που ήθελε το χώρο και εκείνη παραχωρούσε υπενοικίαση, θα ωφελούνταν όλοι. Αυτά όμως ήταν απλώς λόγια που δεν έγιναν πράξεις ποτέ. Μετακόμισε στην οδό Ναυαρίνου περί το 2016. Πρώτα πήγαν εκεί οι θυγατέρες της και μετά η ίδια. Οι θυγατέρες της δεν γνώριζαν για τις δουλειές της. Είχε πει στην κόρη της, ότι όταν ήταν έτοιμη, θα τη βοηθούσε να έχει το χώρο που ονειρευόταν. Τώρα όμως γνωρίζουν την κατάσταση, το έμαθαν από την πρώτη ημέρα που η κα. Κωνσταντίνου γνώρισε τον κ. Χριστοφόρου. Είχαν πάει στο κατάστημα για να τους πουν να φύγουν το αυτοκίνητο τους για να μπορέσει και εκείνη να φύγει και έπρεπε να δώσει εξηγήσεις στην κόρη της γιατί ο κ. Χριστοφόρου την έσπρωξε και έπεσε μέσα στο κατάστημα. Στη συνέχεια, η Αιτήτρια κατέθεσε ότι μένει στην Παλλουριώτισσα από το 2005 και πριν έμενε στο Φαρμακά. Μετά είπε ότι έμενε στη Λευκωσία Δευτέρα με Παρασκευή και το Σαββατοκύριακο πήγαινε στο Φαρμακά. Δεν είχε κάμει γραπτή συμφωνία με τον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους για τις €30.000, απλώς είχαν μία λίστα με τον εξοπλισμό και την αξία του. Η λίστα είναι αυτή που επισυνάπτεται στην υπό εξέταση αίτηση. Είναι ο εξοπλισμός που ήταν στο χώρο και την αξία την είχε αναφέρει ο κ. Σοφιανός. Αυτά τα αντικείμενα δεν είναι μέσα στο επίδικο σήμερα. Είχε πάρει είδηση ότι κάποιες αλλαγές ξεκίνησαν, λίγο πριν τις 27 Ιουλίου όπου προχώρησε να ζητήσει προσωρινό Διάταγμα από το Δικαστήριο. Η κα. Κωνσταντίνου δέχθηκε ότι είχε προβεί σε ένορκο δήλωση τότε, ημερομηνίας 26 Ιουλίου (Τεκμήριο Α). Είναι η δήλωση που συνόδευε την αίτηση της για την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων, στην παρακοή των οποίων αφορά η υπό εξέταση αίτηση. Όταν της υποδείχθηκε η παράγραφος 13 της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως και η αναφορά σε δόσεις, η Αιτήτρια κατέθεσε ότι δεν έδινε μετρητά για τα χρήματα που αναφέρονται εκεί. Δούλευε και από τη δουλειά της πλήρωνε τον εξοπλισμό. Δεν έπαιρνε χρήματα από τις πελάτισσες η ίδια, ώστε να δίνει χρήματα. Στη συνέχεια, της υποδείχθηκε η παράγραφος 14 και η Αιτήτρια είπε ότι ήταν €30.000, όχι €50.000. Της είχαν πει ότι έπεσε η αξία του εξοπλισμού και να μη δώσει πάνω από €30.000. Της υποδείχθηκε και η παράγραφος 16, ενώ η ίδια είχε προηγούμενα καταθέσει στην παρούσα διαδικασία, ότι όταν έκλεισε εκείνη τις εργασίες της το 2014, σταμάτησε και η MOB Ministry of Beauty να λειτουργεί. Η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι εννοούσε πως το Ministry of Beauty σταμάτησε τις εργασίες του το 2014. Η ίδια πήγαινε να δουλέψει τις ώρες που μπορούσε. Είχε σταματήσει να δουλεύει το 2012, αλλά αν την έπαιρνε μία πελάτισσα, πήγαινε να δουλέψει. Ερωτώμενη σχετικά με την παράγραφο 17 του Τεκμηρίου Α, όπου αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι εργαζόταν τον Απρίλιο 2013 και πότε εν τέλει, σταμάτησε να δουλεύει, η κα. Κωνσταντίνου αποκρίθηκε ότι, από τον Απρίλιο 2013, λόγω της κρίσης, δεν είχε δουλειά, ούτε χρήματα για να πληρώνει τον εξοπλισμό και το ενοίκιο. Σημειωτέον ότι στο Τεκμήριο Α λέγει ότι είχε εξοφλήσει τον εξοπλισμό τον Απρίλιο 2013, ότι τότε σταμάτησε να πληρώνει ενοίκιο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μέχρι τότε εργαζόταν στο επίδικο, ενώ προηγούμενα είχε πει ότι αφενός το ενοίκιο το κατέβαλλε ο πατέρα της και αφετέρου, ότι δεν είχε εξοφλήσει τον εξοπλισμό μέχρι που σταμάτησε τις εργασίες της. Επανέλαβε ότι η ίδια είχε σταματήσει να εργάζεται επί τακτικής βάσεως, από το 2012. Η εταιρεία συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 2014, οπότε έκλεισε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση 3 αναφέρθηκε στην παράγραφο 19 του Τεκμηρίου Α και υπέδειξε στην Αιτήτρια, ότι το περιεχόμενο της δεν συμφωνεί με τίποτε απ' όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Η Αιτήτρια δέχθηκε ότι η Ministry of Beauty ανήκει στον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους, όπως και η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Ερωτώμενη εάν ο κ. Χαραλάμπους πλήρωνε από μία εταιρεία του σε άλλη εταιρεία του, €500.- για να μείνει η ίδια ως θέσμια ενοικιάστρια, η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι γνωρίζει πως ο κ. Χαραλάμπους είχε συνεταίρους. Θέσμια ενοικιάστρια σημαίνει, ως γνωρίζει, ότι ενοικίαζε το χώρο. Ισχύουν τα όσα καταγράφει στην παράγραφο 23 του Τεκμηρίου Α, αλλά η ίδια δεν είχε δει αυτό το τρίτο πρόσωπο. Εάν θα το έδιναν σε τρίτο πρόσωπο, η Αιτήτρια ήθελε να αναβαθμίσει κάποια από τα μηχανήματα. Θα μοιραζόταν τα χρήματα με τον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους. Για το ύψους του ενοικίου για την υπενοικίαση, θα διόριζε εκτιμητή. Σ' αυτό το στάδιο, της υποδείχθηκε η παράγραφος 25 του Τεκμηρίου Α, στην οποία προβαίνει σε αναφορά σε ύψος ενοικίου. Η κα. Κωνσταντίνου είπε ότι το συγκεκριμένο ποσό που γράφει, είναι ποσό που της είπαν ότι είναι ορθό. Ο ίδιος ο κ. Χαραλάμπους έχει και διαμερίσματα και γνωρίζει. Επειδή η ίδια δεν γνωρίζει, δέχθηκε το ποσό που της είπαν. Ο κ. Αργυρού υπέδειξε ότι τα όσα κατέθεσε κατά την αντεξέταση της σε σχέση με τη γνώση της για το τρίτο πρόσωπο - προτιθέμενο υπενοικιαστή, είναι αντίθετα με τα όσα και πάλιν η ίδια ανέφερε στην παράγραφο 27 του Τεκμηρίου Α. Η κα. Κωνσταντίνου αρνήθηκε ότι άλλαξε τα λεγόμενα της. Το κλειδί του επίδικου θα το έδινε ο κ. Χαραλάμπους στο τρίτο πρόσωπο, ώστε να μπει μέσα και να δει το υποστατικό, η ίδια δεν είδε αυτό το πρόσωπο. Ο κ. Χαραλάμπους της είχε αναφέρει και παλαιότερα για συμφωνία, αλλά δεν είχε στο χέρι της ούτε χρήματα, ούτε συμβόλαιο. Δεν τον είχε πάρει στα σοβαρά. Η πρώτη φορά που έλαβε υπόψην της ότι όντως υπήρχε τρίτο πρόσωπο, ήταν όταν ήρθε σε σύγκρουση με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 και ήταν η πρώτη φορά που τον είδε. Οι κωδικοί της πόρτας του επίδικου δεν δούλευαν εφόσον δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα και άνοιγε με κλειδί. Η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι, εάν έχει κάποιος το κλειδί, σημαίνει ότι έγινε συμφωνία. Η ίδια δεν είχε συμφωνήσει όμως με κανέναν. Αυτά έρχονται σε αντίθεση με προηγούμενες δηλώσεις της. Λίγο πριν συναντηθεί με τον Καθ' ου η Αίτηση 3, ο κ. Χαραλάμπους της είχε πει εάν βρει κάποιον μέσα, να μην ανησυχήσει, είναι ο άνθρωπος που θα δει το υποστατικό. Η ίδια ανησύχησε. Διερωτήθηκε εάν ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε το κλειδί επειδή είχε δώσει χρήματα στον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους. Όταν τσακώθηκε με τον κ. Χριστοφόρου, ο κ. Χαραλάμπους της είπε, εάν θέλει να δει τα πράγματα της, να πάει κάτω. Δεν διευκρίνισε εάν εννοούσε στο υπόγειο. Κατέθεσε ότι πήρε μαζί της τρία άτομα και πήγε. Κάποια πράγματα που είναι στη λίστα της τα βρήκε και κάποια όχι. Τα πράγματα που πήγε να βρει ήταν στο δικό του χώρο στάθμευσης και δεν γνωρίζει εάν είχε και άλλα σε κλειστό χώρο. Εκεί, έχει διάδρομο με αποθήκες που είναι ανοικτές. Διερωτάται κανείς εάν εν τέλει η Αιτήτρια ψέγει τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ή τον κ. Ρολάνδο Χαραλάμπους, ιδιοκτήτη, πρόσωπο που συμφώνησε, ως η ίδια λέγει, με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 και πρόσωπο που διατήρησε σε δικό του χώρο τον εξοπλισμό της, αφού τον είχε μεταφέρει εκεί ο ίδιος, όπως η Αιτήτρια κατέθεσε. Σε σχέση με την παράγραφο 30 του Τεκμηρίου Α, η Αιτήτρια κατέθεσε ότι, τον Ιούνιο 2018, από τον εξοπλισμό της τα βαριά μηχανήματα ήταν μέσα στο επίδικο υποστατικό. Ήταν δε φως φανάρι, όπως είπε, ότι κάποιος είχε μπει μέσα για να κάμει κάτι. Ο χώρος δεν ήταν πλέον όπως τον άφησε. Ρώτησε τον κ. Χαραλάμπους εάν είχε γίνει συμφωνία και εάν είχε πάρει χρήματα και της είπε ότι τα χρήματα έρχονται. Η Αιτήτρια δέχθηκε ότι από το τέλος Ιουνίου 2018, κάποιος ήταν στο επίδικο και γίνονταν εργασίες επί καθημερινής βάσεως. Δεν έλαβε μέτρα μέχρι τις 19 Ιουλίου. Όταν είχε τη συζήτηση και τα κλειδιά της δεν δούλευαν και άλλαξε τις κλειδαριές για να είναι σίγουρη, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έκοψε την κλειδαριά και η κα. Κωνσταντίνου κάλεσε την Αστυνομία. Η Αστυνομία δεν μπορούσε να τους βοηθήσει. Τότε ήταν η πρώτη φορά που είδε ότι είχε η ίδια συμβόλαιο να είναι εκεί αλλά είχε και κάποιος άλλος. Έτσι, έπρεπε να πάει μέσω Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια ερωτήθηκε γιατί δεν στράφηκε εναντίον του κ. Ρολάνδου Χαραλάμπους και οι απαντήσεις της ήταν ασαφείς. Επέμενε ότι δεν βρήκε όλο τον εξοπλισμό της στο υπόγειο και ότι έπρεπε να ήταν στο χώρο του παλιού Ministry of Beauty και όχι να ψάχνει κάτω να τον βρει. Αρνήθηκε ότι συζεί με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους και δέχθηκε μόνο ότι το διαμέρισμα 301 ανήκει στον τελευταίο και ότι το ενοικιάζει η ίδια. Η Αιτήτρια αξιολογείται μόνο για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης. Αξιολογείται δε δυσμενώς και όχι ευμενώς. Διαπιστώνεται ότι η ένορκος δήλωση της η οποία συνοδεύει την αίτηση, είναι ανεπαρκής. Η προφορική μαρτυρία της δεν ήταν σταθερή, ούτε σαφής, ούτε επαρκώς κατατοπιστική. Ανασκεύασε, κατέθεσε ασάφειες, έδωσε διάφορες εκδοχές των ουσιαστικών για την υπό εξέταση αίτηση γεγονότων, οι οποίες ούτε μεταξύ τους ταιριάζουν, αλλά ούτε και οι βασικοί ισχυρισμοί της κάθε μίας ταιριάζουν. Πλείστα όσα κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 3, τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς, παρέμειναν αναντίλεκτα. Το βάρος απόδειξης σε αιτήσεις αυτής της φύσεως (βλέπετε και πιο κάτω), είναι αυστηρό. Κρίνω ότι η Αιτήτρια απέτυχε να το αποσείσει. Καθ' ου η Αίτηση 3: Ο κ. Χριστοφόρου κατέθεσε ότι το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου στρέφεται εναντίον του Διαχειριστή, δηλαδή του νόμιμου ιδιοκτήτη, κ. Φραντζή (Καθ' ου η Αίτηση 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση), της εταιρείας Vassiades (Καθ' ης η Αίτηση 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση) και άλλων συνεργατών και προσώπων που έχουν σχέση με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους. Η Αιτήτρια είναι σχετιζόμενη με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους. Ουσιαστικά, δεν στρέφεται εναντίον της Αιτήτριας αλλά αυτή περιλαμβάνεται στους συνεργάτες, αφού διαχειρίζεται τα διαμερίσματα και εισπράττει ενοίκια. Το Διάταγμα εναντίον του εκδόθηκε από την Αιτήτρια. Ανέθεσε την υπόθεση στους δικηγόρους του να τη χειριστούν. Όταν του επέδωσαν το Διάταγμα τον Ιούλιο 2018, βγήκε από το επίδικο υποστατικό. Όταν οριστικοποιήθηκε το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ο κ. Χριστοφόρου μίλησε με το δικηγόρο του, επειδή είχαν δύο διαφορετικά Διατάγματα. Ο δικηγόρος του μίλησε με τον τότε δικηγόρο της Αιτήτριας. Η υπόθεση της δεν είχε προωθηθεί. Άνοιξε το υποστατικό με τα κλειδιά του και μπήκε μέσα. Είχε κλειδί από τότε που είχε πρωτοπάει στο επίδικο. Μετά από την επίδοση του Διατάγματος στον ίδιο, έφυγε από το επίδικο και κάποιος πήγαινε και του έκοβε τις κλειδαριές. Τις άλλαξε τελευταία φορά όταν το εγκατέλειψε, τον Ιούλιο 2018, επειδή τις είχαν κόψει και πάλι. Όταν πήγε πίσω το 2019, άνοιξε με τα κλειδιά του. Ο κ. Χριστοφόρου αρνήθηκε ότι η Αιτήτρια είχε βάλει δική της κλειδαριά μετά που εκδόθηκε το Διάταγμα στις 27 Ιουλίου 2018 και ότι αυτός την έσπασε. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε ότι είχε μπει στο επίδικο υποστατικό για πρώτη φορά, το 2017, βάση ενοικιαστηρίου εγγράφου με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους και την εταιρεία του, Καθ' ης η Αίτηση 1. Το 2019, όταν εκδόθηκε το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου και μίλησε με το δικηγόρο του, μπήκε στο επίδικο και δεν υπήρχαν πράγματα. Τα είχε μετακινήσει το 2018 ο Ρολάνδος Χαραλάμπους, με τη βοήθεια των υπεργολάβων του Καθ' ου η Αίτηση 3 και του ηλεκτρολόγου του κ. Χαραλάμπους και τα μετακίνησαν στο υπόγειο. Σημειώνω ότι αυτά είχε πει και η Αιτήτρια ουσιαστικά, κατά τη δική της αντεξέταση. Ο κ. Χαραλάμπους της υπέδειξε, όπως είπε, ότι τα πράγματα της είναι στο υπόγειο και να τα ψάξει εκεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 επανάλαβε ότι τα πράγματα είχαν μετακινηθεί από τον κ. Χαραλάμπους και όταν ο ίδιος αντιλήφθηκε πως η Αιτήτρια τον κατηγορούσε ότι της έκλεψε τα πράγματα της και είδε τη λίστα, κατέβηκε στο υπόγειο και κάλεσε την Αστυνομία για να διαπιστώσει ότι υπάρχουν όλα τα πράγματα. Πήρε επίσης φωτογράφο. Τα πράγματα ήταν στην αποθήκη όπου τα είχε μεταφέρει ο κ. Ρολάνδος Χαραλάμπους. Ο αστυνομικός, κ. Ερωτόκριτος, του είπε ότι δεν είναι ο αρμόδιος να πάρει τη λίστα και να κοιτάξει ένα-ένα τα πράγματα για να πιστοποιήσει. Φαίνεται ότι μίλησε με την Αιτήτρια. Ήταν Σάββατο και η Αιτήτρια πήρε συνεργείο και μάζεψε η ίδια τα πράγματα. Η θέση του κ. Χριστοφόρου ήταν ότι σεβάστηκε τα Διατάγματα. Έφυγε από το επίδικο και έμεινε εκτός για ένα χρόνο. Έκαμε τις ενέργειες του να επιστρέψει, όταν εκδόθηκε το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Του ζητήθηκε να καταβάλλει €300.- μηνιαίως και έχει λογαριασμό στον οποίο κατατίθενται τα χρήματα κάθε μήνα (Τεκμήριο Β). Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε επίσης ότι είναι σε διαδικασία να αγοράσει το επίδικο υποστατικό. Διερωτάται γιατί η Αιτήτρια τα έχει μαζί του, χωρίς καν να τη γνωρίζει, αντί με τον Ρολάνδο Χαραλάμπους που έκαμε τις συμφωνίες. Το οριστικό Διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου το οποίο εκδόθηκε τον Οκτώβριο 2018, του επιδόθηκε ένα χρόνο μετά, το Σεπτέμβριο 2019. Το προσωρινό Διάταγμα είχε εκδοθεί τον Αύγουστο 2018 και εκείνος εγκατέλειψε τότε το επίδικο υποστατικό. Ακολούθως, εκδόθηκε το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου, πριν του επιδοθεί το οριστικό Διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος του τον συμβούλεψε ότι μάλλον θα εγκαταλειφθεί η κυρίως Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε ότι έχει πολύ μεγάλο παράπονο γι' αυτή την υπόθεση. Πλήρωσε πολλά χρήματα στον Ρολάνδο Χαραλάμπους, στην Α.Η.Κ. €3.000 που ήταν απλήρωτο, έναντι ενοικίων και άλλα και κατηγορείται. Διερωτήθηκε που ήταν η Αιτήτρια το 2017, όταν εκείνος μπήκε στο επίδικο υποστατικό. Τα πράγματα που τον κατηγορεί ότι έκλεψε, είναι στο υπόγειο. Εξέδωσε Διάταγμα με ψεύτικα στοιχεία. Εξέδωσε και ο ίδιος Διάταγμα στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Είχε δύο Διατάγματα και δεν ήξερε τι να κάμει. Επανέλαβε ότι σεβάστηκε το παρόν Δικαστήριο. Όταν εκδόθηκε το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου και ο δικηγόρος του είπε ότι μάλλον η Αίτηση θα εγκαταλειφθεί, εισήλθε στο επίδικο, πριν του επιδοθεί το οριστικό Διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου. Ο κ. Χριστοφόρου αναφέρθηκε σε δύο καταγγελίες στην Αστυνομία. Στις 6.11.2019, όταν υπέβαλε καταγγελία στον αστυνομικό Ερωτόκριτο Αγγελίδη. Η άλλη είχε υποβληθεί τον Οκτώβριο 2018, όταν κατήγγειλε το Γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι προβαίνουν σε παρακοή Διατάγματος. Στις 30.11.2019, ζήτησε από την Αστυνομία και το κατέγραψε, ότι η κα. Κωνσταντίνου μετακίνησε τα πράγματα από το υπόγειο για τα οποία τον κατηγορεί ότι τα έκλεψε. Η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 3 αξιολογείται μόνο για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης. Αξιολογείται θετικά. Υποστήριξε όλες τις θέσεις του, γραπτές και προφορικές, ήταν σταθερός, δεν ανασκεύασε, η μαρτυρία του ήταν λογική και πιστευτή. Έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο κατά την κατάθεση του και κρίνω ότι είπε την αλήθεια. Νομική και δικονομική πτυχή: Κανονισμός 12(α): Στην απουσία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Περί Ενοικιοστασίου Νόμος: Σχετικό με την εξέταση αιτήσεων παρακοής διατάγματος είναι το άρθρο 34 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Τα Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων έχουν δικαιοδοσία να εξαναγκάζουν σε υπακοή σε κάθε απόφαση ή διάταγμα που εκδόθηκε από οποιοδήποτε δικαστήριο δυνάμει των σχετικών καταργηθέντων νόμων, μέχρι το 1975 και μετέπειτα, καθώς και για την εκτέλεση των αποφάσεων και των διαταγμάτων αυτών για την ανάκτηση της κατοχής ακινήτου ή την έξωση από αυτό, ύστερα από αίτηση είτε του προσώπου προς όφελος του οποίου εκδόθηκαν είτε του κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του ακινήτου.» Περί Δικαστηρίων Νόμος: Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Σχετικές είναι οι πρόνοιες της Διαταγής 42Α [1], που αφορά τη σύλληψη και κατάσχεση, καθώς και της Διαταγής 48. Σύμφωνα με τους θεσμούς 8 και 9 της Διαταγής 48, αίτηση για την παρακοή διατάγματος καταχωρείται δια κλήσεως και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Νομολογία: Σχετικές με το θέμα της περιφρόνησης διατάγματος του Δικαστηρίου είναι οι αυθεντίες: Αntonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd.,
(1977)1 C.L.R. 287, Marie Therese Smith v. Paphos Stone C. Estate Ltd. and others,
(1989)1 (E) A.A.Δ. 499, Μαυρομμάτη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3),
(1990)3 Α.Α.Δ. 4244, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.,
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Σταύρου κ.α. (Αρ.1),
(1992)1 Α.Α.Δ. 237. Σύμφωνα με την αυθεντία Krashias Shoe Factory Ltd. v. Adidas,
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, ούτε ο τρόπος επίκλησης, ούτε το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας για τιμωρία για ανυπακοή, ρυθμίζονται από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η άσκηση της δικαιοδοσίας αφήνεται να ρυθμιστεί με διαδικαστικό κανονισμό και ρυθμίστηκε με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο. Οι πρόνοιες της συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 (βλέπετε σχετικά σελίδες 759-761). Η πιο πάνω αυθεντία αναφέρεται στο θεσμό 4 της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτός είχε πριν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνάγεται από το κείμενο του θεσμού, ως αυτό είχε, και συγκεκριμένα από την υποχρέωση για απόδειξη κατά την ακρόαση, ότι απαιτείται προφορική μαρτυρία για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό δεν ισχύει πλέον επειδή το κείμενο του θεσμού ως είχε δεν ισχύει πλέον, αλλά έχει τροποποιηθεί. Τα υπόλοιπα όμως ισχύουν, δηλαδή ότι το βάρος απόδειξης φέρει ο Αιτητής και ότι αυτό αποσείεται όπως και στις ποινικές υποθέσεις, δηλαδή με απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπετε σελίδα 764). Επί του τελευταίου σημείου, βλέπετε ακόμα την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Yugos Finance BV κ.ά. v. Halebay Holdings Ltd.,
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 569, όπου στη σελίδα 578, η έντιμη Δικαστής κα. Δ. Μιχαηλίδου λέγει ότι: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία, στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margarita Μιχαηλίδου Poliakova, Π.Ε. 22/2009, ημερ. 24.2.2011 και In re Bramblevale Ltd.
(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd. v. Gasco (No. 2)
(1988)1 All E.R. 975). Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, παρ. 618 και 619).» Στις αυθεντίες Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd. (πιο πάνω) και Krashias Shoe Factory v. Adidas (πιο πάνω), αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου Διατάγματος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας που θεσμοθετείται με τη Δ.42Α. Σχετικές είναι επίσης οι αυθεντίες Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Κώστα v. Κώστα
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 269, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1088 [2], Halin v. Timour κ.ά.
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 424. Στη Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αστικής καταφρόνησης λόγω παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου. Στην αυθεντία Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά (πιο πάνω), όπως και στην αυθεντία Μαύρος v. Στυλιανού κ.ά.
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389, τονίστηκε ότι το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Κρίση: · Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο και οι πρόνοιες της διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο
- · Το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ρυθμίζεται από τους Θεσμούς και το θέμα εγείρεται προς εξέταση με βάση τη Διαταγή
- · Η αίτηση παρακοής Διατάγματος δεν είναι εναρκτήρια ή πρωτογενής Αίτηση. · Ο θεσμός 4 της Διαταγής 48 τροποποιήθηκε στοχεύοντας στην απλοποίηση και συντόμευση των διαδικασιών στις ακροάσεις αιτήσεων. · Σύμφωνα με το θεσμό 4 επιτρέπεται η καταχώριση περισσοτέρων της μίας ενόρκων δηλώσεων, παρέχεται το δικαίωμα της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων μετά από σχετική άδεια και το δικαίωμα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων στο διάδικο που αμφισβητεί τα γεγονότα ως παρατίθενται από την άλλη πλευρά. · Ταυτόχρονα, δύναται να ληφθεί υπόψην και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. · Στην παρούσα περίπτωση, αντεξετάστηκε τόσο η Αιτήτρια, όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Favero General Trading Ltd. κ.ά. v. Medousa Constructions Ltd.,
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2476). · Με βάση όλα αυτά, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης στο απαιτούμενο επίπεδο. · Η Αιτήτρια καλείται να αποδείξει την ύπαρξη όλων των προϋποθέσεων, ήτοι: την ύπαρξη οπισθογραφημένου Διατάγματος, την προσωπική επίδοση του Διατάγματος στο πρόσωπο που υποχρεούται σε υπακοή του, την επίδοση στο ίδιο πρόσωπο της αίτησης παρακοής, την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος. · Στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης στον Καθ' ου η Αίτηση 3, των προσωρινών Διαταγμάτων μετά την οριστικοποίηση τους, η οποία όμως έλαβε χώραν σχεδόν ένα χρόνο μετά την οριστικοποίηση. · Στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει ένορκη δήλωση προσωπικής επίδοσης των μονομερώς εκδοθέντων Διαταγμάτων. · Τα Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν ως είχαν αρχικά εκδοθεί. · Όπως είχαν αρχικά εκδοθεί τα Διατάγματα, περιλάμβαναν ημερομηνία επίδοσης (επιστρεπτέα). · Η οπισθογράφηση του αρχικώς εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος αφορά και τον Καθ' ου η Αίτηση
- · Το συνταγμένο Διάταγμα της 5.10.2018, όπως αυτό επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 3, δεν περιλαμβάνει οπισθογράφηση. Αναφέρεται στην οριστικοποίηση των προσωρινών Διαταγμάτων της 27.7.2018 και επιδόθηκε μαζί με τα συνταγμένα προσωρινά Διατάγματα. · Παρά ταύτα, έχω ικανοποιηθεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 γνώριζε επαρκώς τους όρους των Διαταγμάτων, είτε ως είχαν αρχικά εκδοθεί, είτε ως οριστικοποιήθηκαν. Η ουσία έγκειται στην επίδοση των οριστικών Διαταγμάτων, σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο της έκδοσης τους και αφού ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε ήδη επιστρέψει στο επίδικο υποστατικό. · Με βάση την ενώπιον του μαρτυρία και το φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει η Αιτήτρια, στο απαιτούμενο επίπεδο, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. · Η διαδικασία είναι οιονεί ποινική αλλά διεξάγεται ενώπιον Δικαστηρίου με πολιτική δικαιοδοσία. Αυτό σημαίνει, κατά την κρίση μου, ότι το «οιονεί ποινική» αφορά το επίπεδο απόδειξης, τη διάγνωση και ικανοποίηση της αντικειμενικής υπόστασης ("actus reus") και της υποκειμενικής υπόστασης ("mens rea"), τον πειθαναγκασμό σε υπακοή, την επιβολή τιμωρίας στον παραβάτη, την ανάγκη για τη σχολαστική τήρηση των κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας, γενικά την ικανοποίηση όλων των τυπικών και ουσιαστικών εχέγγυων του ποινικού δικαίου. · Η ένορκος δήλωση της Αιτήτριας κρίνεται ως μη ικανοποιητική, εφόσον δεν αναφέρεται στις λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης παρακοής εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, ενώ από την προφορική της μαρτυρία, διεφάνη ότι για τις ενέργειες και πράξεις για τις οποίες διαμαρτύρεται, ή τουλάχιστον για κάποιες από αυτές, ενεργό ρόλο διαδραμάτισε τρίτο πρόσωπο και όχι ο Καθ' ου η Αίτηση
- · Δεν έχω ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη είτε της αντικειμενικής, είτε της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος της αστικής παρακοής διατάγματος σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση
- · Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε, ότι υπάκουσε στα προσωρινά Διατάγματα αφού του επιδόθηκαν τον Ιούλιο 2018 και ότι εγκατέλειψε το επίδικο. Επέστρεψε μετά την έκδοση οριστικού Διατάγματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, τον Ιούλιο 2019, με βάση το οποίο είχε αυτό το δικαίωμα. Τα οριστικά Διατάγματα του παρόντος Δικαστηρίου του επιδόθηκαν αργότερα, το Σεπτέμβριο
- · Δεν έχει υποδειχθεί, μήτε αποδειχθεί και δεν έχω διαπιστώσει, πρόθεση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 3, παρακοής και/ή καταστρατήγησης των Διαταγμάτων του παρόντος Δικαστηρίου, όπως αυτά οριστικοποιήθηκαν την 5.10.
- Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 3, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €100.000 - €500.
- (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ 1 «
- Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered."
- An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.
(1)Where such an order has been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as "the respondent") refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as "the applicant") may apply to the Court for a writ of attachment.
(2)Such an application shall be made by summons supported by affidavit and an office copy thereof shall, unless otherwise directed by the Court or Judge, be served on the respondent personally. But the Court or a Judge, if satisfied that the delay caused by proceeding in the aforesaid way would or might entail irreparable or serious mischief, may make an order ex parte upon such terms as to costs or otherwise, and subject to such undertaking, if any, as the Court or Judge may think just; and any party affected by such order may move to set it aside.
- On the return day of the summons, if the respondent does not attend and the Court is satisfied that he has been duly served, the Court may order that a writ of attachment be issued against him.
- The Court may enlarge the time for the appearance of the respondent, or may, on the return day of the summons, direct that the writ of attachment shall issue only until after a certain time and in the event of his continued disobedience at that time to the order in respect of which he has been guilty of disobedience.
- If the respondent shall not establish sufficient excuse for not attending on the return day of the summons, or if he attends and does not show cause to the satisfaction of the Court why he should not be punished for disobedience, the Court may order him to pay such fine, or to be committed to prison for such time as the Court directs.
- The Court may order that a person committed to prison for disobedience to an order shall be detained in prison till he has obeyed such order in all things that are to be immediately performed and given such security as the Court thinks fit to obey the other parts of the order, if any, at the time or times when they are to be performed.
- Whenever any such order or commitment shall have been made the Registrar shall issue, under the seal of the Court, a warrant of commitment directed to the proper officer of the Court who by such warrant shall be empowered to take the body of the person against whom such order shall have been made, and all police officers within their several jurisdictions shall aid in the execution of every such warrant, and the gaoler or keeper of every gaol or prison mentioned in any such order shall be bound to receive and keep therein the person against whom such order of commitment shall have been made until he shall be discharged by due course of law.
- Where any person in custody under a warrant desires to apply for his discharge, he shall file an affidavit showing that he has purged or is desirous of purging his contempt, and shall, not less than one clear day before the application is made, serve on the party at whose insentience the warrant of attachment was issued, an office copy of the affidavit, together with notice of his intention to make the application.
- In case the respondent against whom a writ of attachment has issued is not and cannot be found, the Court may make an order that a writ of sequestration be issued against his property. The said writ shall bind his immovable property from the date of the order in the same manner, and to the same extent in every respect, as an order for sequestration in a civil action.
- The writ of sequestration shall be directed to two or more persons to be appointed by the Court for that purpose, who shall be commanded and empowered to enter upon all the immovable property of the person against whom the writ shall issue, and collect, take, and get into their hands not only the rents and profits of his said immovable property, but also all his goods, chattels, and movable property, and detain and keep the same under sequestration in their hands until he shall make other order to the contrary. And the Court may order payment out of the proceeds of such sequestration of all charges attending the execution thereof, including such reasonable remuneration to the persons appointed to carry out the same as the Court shall think fit to allow.
- In all proceedings against any person for disobedience of the order of a Court, the Court before which such proceedings are taken shall make such order as to the costs thereby occasioned as to the Court shall seem just.
- A writ of attachment shall be in Form 39A, and a writ of sequestration shall be in Form 39B.» [2] Από τη σελίδα 1089: «Η διαδικασία για τη διαπίστωση της ευθύνης ατόμου για παρακοή διατάγματος δικαστηρίου είναι ιδιόμορφη. Ενώ η διαδικασία εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η στοιχειοθέτηση και απόδειξη της κατηγορίας συναρτώνται με τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης. Αυτό επιβάλλεται από τις συνέπειες που συνεπάγεται η καταδίκη του καθ' ου η αίτηση, που ταυτίζονται με τις κυρώσεις ποινικού δικαστηρίου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο