← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ν. Μιχαλάκη Στρατή, Αίτηση Αρ.: Κ2/19, 22/9/2021

ΙΩΑΝΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ν. Μιχαλάκη Στρατή, Αίτηση Αρ.: Κ2/19, 22/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2021:34 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Γ. Στροβολίδη και Ν. Σατσιά, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ2/19 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, εκ [ ] Αιτητή και Μιχαλάκη Στρατή εκ [ ] Καθ' ου η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------------- 22.9.2021 Για τον Αιτητή: κ. Κ. Καποδίστριας Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α.Κ. Καρεκλάς για κ.κ. Ανδρέας Κ. Καρεκλάς & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 21.1.2019 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «

  1. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον και/ή καθορίζον το ενοίκιο του διαμερίσματος αρ. 4 που βρίσκεται στην οδό [ ] 9 στον Άγιο Δομέτιο από το νύν καταβαλλόμενο ενοίκιο εκ €140- στο ποσό των €450- μηνιαίως από σήμερα, ήτοι αύξηση ίση προς το 90% του μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής.
  2. Διαζευκτικά και χωρίς βλάβη προς οτιδήποτε αναφέρεται πιο πάνω, απόφαση και /ή διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η αύξηση του μηνιαίου ενοικίου για το πιο πάνω αναφερόμενο διαμέρισμα καθ' οιονδήποτε ποσό το Δικαστήριο θάθελε θεωρήσει ορθό ή δίκαιο.
  3. Νόμιμο τόκο επί της διαφοράς του ενοικίου
  4. Έξοδα» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. 4, το οποίο ευρίσκεται στην οδό [ ] 9, στον Άγιο Δομέτιο (εν τοις εφεξής «το επίδικο διαμέρισμα»). Το επίδικο γειτνιάζει με Πανεπιστημιακές Σχολές και ενοικιάζεται από τον Καθ' ου η Αίτηση ως διαμέρισμα. Είναι ευρύχωρο, δύο υπνοδωματίων, με συνολικό καλυμμένο εμβαδόν 105 τ.μ. και η εν γένει κατάσταση του είναι πολύ καλή. Ανεγέρθη δε πριν το έτος
  5. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει το επίδικο ως θέσμιος ενοικιαστής, αντί μηνιαίου ενοικίου εκ €140.- Η τελευταία αύξηση ενοικίου δόθηκε πριν το έτος
  6. Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι ενοίκια υποστατικών και/ή ακινήτων και/ή διαμερισμάτων στην ίδια περιοχή, είναι πολύ πιο ψηλά. Από την τελευταία αύξηση του ενοικίου του επίδικου διαμερίσματος, τα γεγονότα που αφορούν τα ενοίκια στην περιοχή, έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά, με συνέπεια αφενός μεν ουσιαστικά να σμικρύνει η αγοραστική αξία του σημερινού καταβαλλομένου ενοικίου, αφετέρου δε, τα πλείστα των ενοικίων στην ίδια περιοχή έχουν αναθεωρηθεί και/ή αυξηθεί, δυνάμει συμφωνίας μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών. Η αιτούμενη από τον ιδιοκτήτη αύξηση είναι λογική, λαμβανομένων υπόψην όλων των περιστατικών της ενοικιάσεως και ειδικότερα, του μακρού χρονικού διαστήματος κατά το οποίο ο ενοικιαστής δεν κατέβαλε οποιαδήποτε αύξηση επί του καταβαλλομένου ενοικίου, σε συνδυασμό με τις κατά καιρούς αναβαθμίσεις και συντηρήσεις στις οποίες προέβη ο ιδιοκτήτης, της περιοχής, του μεγέθους του υποστατικού, της κατάστασης στην οποία ευρίσκεται, τις παρεχόμενες σ' αυτό διευκολύνσεις και των ενοικίων που καταβάλλονται από τους ενοικιαστές παρόμοιων παρακείμενων υποστατικών και/ή της αυτής περιοχής. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι το σημερινό καταβαλλόμενο ενοίκιο των €140.- μηνιαίως, ουσιαστικά είναι πολύ χαμηλό, λαμβάνοντας υπ' όψιν το μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής, του μεγέθους του υποστατικού και των λοιπών κριτηρίων του Νόμου. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρήθηκε την 26.2.2019 και μ' αυτήν αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Αιτητής, εκτός όπου ρητά προβαίνει σε παραδοχή. Ισχυρίζεται ότι το επίδικο διαμέρισμα είναι αχούρι, το οποίο για 40 - 45 χρόνια που είναι μέσα, ο ιδιοκτήτης πατέρας του Αιτητή, ουδέποτε πλήρωσε για αναβαθμίσεις και συντηρήσεις. Η τελευταία αύξηση δόθηκε όταν η κατάσταση του διαμερίσματος ήταν υποφερτή. Λόγω των φυσικών φθορών, ο πατέρας του Αιτητή δεν είχε πρόσωπο να ζητά αύξηση, ειδικά τα τελευταία χρόνια που ήταν και η οικονομική κρίση. Είναι ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι, όταν συμφωνήθηκε η ενοικίαση του επίδικου υποστατικού πριν 40 - 45 χρόνια, ο πατέρας του Αιτητή ανέλαβε τη δέσμευση της ανακαίνισης και/ή επιδιόρθωσης και/ή αντικατάστασης κακοτεχνιών και/ή προβλημάτων στο επίδικο διαμέρισμα. Από την ημέρα ενοικίασης του επίδικου διαμερίσματος, ουδέποτε έγιναν ανακαινίσεις. Το μόνο ποσό που είχε ξοδέψει ο πατέρας του Αιτητή για όλα αυτά τα χρόνια ενοικίασης, ήταν η αγορά μπογιάς, για να μπογιατιστεί το κυρίως υπνοδωμάτιο του επίδικου διαμερίσματος. Ο λόγος που δέχθηκε ήταν γιατί είχαν χάσει το χρώμα τους οι τοίχοι από τις υγρασίες και έγιναν κατάμαυροι. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέν ποσό αύξησης δικαιολογείται στην κατάσταση που είναι σήμερα το επίδικο διαμέρισμα. Αφού του επιδόθηκε η επιστολή για αύξηση του ενοικίου, παρ' όλον που δεν πιστεύει ότι δικαιολογείται οποιαδήποτε αύξηση, δέχθηκε ένα μεγάλο ποσοστό αύξησης, ήτοι 42,9%, από €140.- σε €200.- μηνιαίως και ο Αιτητής απόρριψε την πρόταση αυτή, αγνοώντας ότι για 40 - 45 χρόνια δεν έγιναν ανακαινίσεις και/ή επιδιορθώσεις στο επίδικο διαμέρισμα. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία καταχώρησαν Παραρτήματα και οι δύο πλευρές. Το Δικαστήριο εξέδωσε εκατέρωθεν Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων. Καταχωρήθηκαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης και από τις δύο πλευρές. Το Δικαστήριο έδωσε επίσης οδηγίες στη Λειτουργό του Δικαστηρίου να ετοιμάσει γραπτή Έκθεση Εκτίμησης για το δίκαιο ενοίκιο του επίδικου διαμερίσματος. Η Λειτουργός επισήμανε την 11.2.2021, ότι κατά την εξέταση στο Κτηματολόγιο για την εξεύρεση κτηματολογικών στοιχείων της υπόθεσης, παρατήρησε πως το επίδικο ανήκει στον Αιτητή κατά ½ μερίδιο και κατά ¼ στη Λουκία Πέτρου και κατά έτερον ¼ μερίδιο στον Γεώργιο Δημητριάδη. Διευκρίνισε επίσης ότι λήφθησαν υπόψην μόνο τα εσωτερικά εμβαδά του επίδικου και των συγκριτικών. Επειδή κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι Ταχείας Εκδίκασης, δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για την καταχώρηση της μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων. Έκθεση Λειτουργού: Η Έκθεση Εκτίμησης φέρει ημερομηνία σύνταξης 12.11.2020 και η Λειτουργός του Δικαστηρίου, κα. Φάνη Κουκουλαρίδου, κατέγραψε τα εξής: · Το επίδικο είναι διαμέρισμα με αρ. 4 και βρίσκεται στην οδό [ ] 9, Άγιος Δομέτιος, επί του Τεμαχίου [ ], Φ/Σχ. 21.45W2, Σύμπλεγμα
  7. · Έχει συνολικό εμβαδόν 90 τ.μ. · Το πληρωτέο ενοίκιο είναι €140.- μηνιαίως. · Το πληρωτέο ενοίκιο ανέρχεται σε €1,55/τ.μ. · Η Λειτουργός χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης και βρήκε ότι ο μέσος όρος των ενοικίων της μικρής περιοχής, για το έτος 2019, από 5 ενοικιάσεις (στις οποίες περιέλαβε και το υπό εκτίμηση υποστατικό) είναι €3,63/τ.μ. · Το αγοραίο ενοίκιο υπολογίστηκε σε €5,00/τ.μ., λαμβάνοντας υπόψην το συγκριτικό με αρ.
  8. · Όλα τα συγκριτικά είναι διαμερίσματα. · Καθορισμός του ενοικίου του επίδικου διαμερίσματος στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής ανέρχεται σε €294,00 μηνιαίως. Μαρτυρία: Αιτητή: Μοναδική γραπτή μαρτυρία για την πλευρά του Αιτητή, κατατέθηκε από τον ίδιο τον κ. Ιωάννη Γεωργίου Δημητριάδη. Κατέθεσε αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής ακινήτου περιουσίας, που δεικνύει ότι είναι ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του ακινήτου στην οδό [ ] 9, στον Άγιο Δομέτιο Λευκωσίας, μέρος του οποίου είναι το επίδικο διαμέρισμα που ενοικιάζει ο Καθ' ου η Αίτηση. Το ακίνητο αποτελείται από δύο διαμερίσματα στο ισόγειο και δύο διαμερίσματα στον πρώτο όροφο. Το υπόλοιπο ½ μερίδιο του ακινήτου ανήκει εξ' ημισείας στους αποβιώσαντες γονείς του, των οποίων είναι ο μοναδικός κληρονόμος και συνεπώς, το μοναδικό πρόσωπο το οποίο δύναται να αποκτήσει το μερίδιο τους. Ο Αιτητής κατέθεσε Πιστοποίηση με ημερομηνία 19.3.2021, του Κοινοτάρχη Λειβαδειών Πιτσιλιάς, ο οποίος γνώριζε προσωπικά τους γονείς του ως ομοχώριος τους, σύμφωνα με την οποία, ο μεν πατέρας του Αιτητή απεβίωσε την 7.7.1988, η δε μητέρα του την 28.11.2014, ήταν δε σύζυγοι μέχρι την ημερομηνία θανάτου τους και δεν είχαν συνάψει άλλο γάμο, ενώ ο ίδιος είναι ο μοναδικός κληρονόμος τους ως το μοναδικό τέκνο τους. Το επίδικο διαμέρισμα είναι το ένα εκ των δύο διαμερισμάτων του 1ου ορόφου το οποίο περιγράφεται στον τίτλο ως διαμέρισμα αποτελούμενο από δύο βεράντες, χωλ, καθιστικό, διάδρομο, δύο υπνοδωμάτια, κουζίνα, μπάνιο με αποχωρητήριο και ενοικιάστηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις αρχές της δεκαετίας
  9. Έκτοτε, διαμένει σ' αυτό παρά την λήξη της αρχικής περιόδου ενοικιάσεως, ως θέσμιος ενοικιαστής σύμφωνα με τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου. Η τελευταία αύξηση ενοικίου για το επίδικο διαμέρισμα δόθηκε προ του έτους
  10. Το γεγονός αυτό έγινε παραδεκτό και από την καταχωρηθείσα Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης, είναι παραδεκτό από το εν λόγω δικόγραφο του Καθ' ου η Αίτηση, το γεγονός ότι το πληρωνόμενο ενοίκιο για το επίδικο διαμέρισμα την ημέρα καταχώρησης της υπό εκδίκαση Αίτησης, ανερχόταν σε €140.- μηνιαίως. Ενόψει της παρέλευσης πολλών ετών από την τελευταία δοθείσα αύξηση ενοικίου, ο Αιτητής είχε ζητήσει από τον Καθ' ου η Αίτηση με επιστολή μέσω του δικηγόρου του, ημερομηνίας 16.11.2018, όπως διευθετηθεί αύξηση ενοικίου εξωδίκως, ο δε Καθ' ου η Αίτηση απάντησε δι' επιστολής του δικηγόρου του, ημερομηνίας 13.1.2019, προτείνοντας το ποσό των €200.- μηνιαίως. Το προτεινόμενο από τον Καθ' ου η Αίτηση ποσό δεν έγινε αποδεκτό από τον κ. Δημητριάδη, διότι θεωρήθηκε πολύ χαμηλό, λαμβάνοντας υπόψη τη ζήτηση των διαμερισμάτων στην περιοχή, το κόστος συντήρησης του διαμερίσματος σε συσχετισμό με την απροθυμία του Καθ' ου η Αίτηση να συνεισφέρει ουσιαστικά στα έξοδα συντήρησης και το μεγάλο χρονικό διάστημα που είχε να δοθεί αύξηση ενοικίου. Ο κ. Δημητριάδης κατέθεσε επίσης ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε παραπονέθηκε για οποιεσδήποτε κακοτεχνίες ή ζημιές και κυρίως, ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι το επίδικο είναι αχούρι, όπως για πρώτη φορά αναφέρεται στο δικόγραφο του. Επιπρόσθετα, η αναφορά του Καθ' ου η Αίτηση στο δικόγραφο του για μη εκτέλεση επιδιορθώσεων και ανακαινίσεων, στερείται αξίας. Η αντικατάσταση της υδραυλικής εγκατάστασης παροχής νερού, η αντικατάσταση και μπογιάτισμα των κάγκελων της μπροστινής και οπίσθιας βεράντας, η μερική αντικατάσταση και ολικό μπογιάτισμα των εξωτερικών πορτοπαραθύρων, η εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα και η αντικατάσταση του ντεπόζιτου ζεστού νερού, είναι μερικές σημαντικές δαπάνες της τελευταίας δεκαπενταετίας. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι, προφανώς ο λόγος που αφενός προβάλλει για πρώτη φορά ο Καθ' ου η Αίτηση τους εν λόγω ισχυρισμούς και αφετέρου η άρνηση του να αναγνωρίσει τις δαπάνες για συντήρηση και αναβάθμιση του επίδικου διαμερίσματος, είναι για να αποφύγει να καταβάλει το ποσό δικαίου ενοικίου. Ο Αιτητής υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της Έκθεσης Εκτίμησης της Λειτουργού και τις παρεχόμενες απ' αυτήν ζητηθείσες διευκρινίσεις σε σχέση με τη μεθοδολογία της στη διενέργεια και σύνταξη της εν λόγω Εκτίμησης, όπως παρουσιάζονται στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Ζητεί δε καθορισμό του μηνιαίου ενοικίου του επίδικου διαμερίσματος, σύμφωνα με τη διενεργηθείσα Εκτίμηση της Λειτουργού του Δικαστηρίου, στο ποσό των €294.- μηνιαίως, αρχής γενομένης από την 21.1.2019, ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης, πλέον έξοδα. Καθ' ου η Αίτηση: Μοναδική γραπτή μαρτυρία από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση, κατατέθηκε από τον ίδιο τον κ. Μιχαλάκη Στρατή. Ο κ. Στρατής δεν γνωρίζει να νομιμοποιείται ο Αιτητής στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Ο Αιτητής ουδέποτε έλαβε μέρος σε οποιοδήποτε θέμα που αφορούσε ενοίκιο ή αύξηση ενοικίου, γιατί αυτός που τα έλεγχε όλα ήταν η μητέρα του Αιτητή. Ο ίδιος ο Αιτητής ουδέποτε ενημέρωσε τον Καθ' ου η Αίτηση ότι είναι δικαιούχος ή ιδιοκτήτης του επίδικου διαμερίσματος. Ο κ. Στρατής γνωρίζει ότι ιδιοκτήτρια είναι η μητέρα του και ότι δεν του μεταβίβασε ποτέ το επίδικο διαμέρισμα. Ούτε γνωρίζει αν υπάρχει Διαθήκη, όπου το επίδικο το αφήνει η αποθανούσα σε άλλο πρόσωπο και είναι αυτός ο λόγος που δεν προχωρά ο Αιτητής στην καταχώριση Διαχείρισης, ως η υποχρέωση του από την Νομοθεσία. Παρατηρούμε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αναφέρει σε ποιον πληρώνει το ενοίκιο και/ή σε ποιον το πληρώνει μετά το 2014 και το θάνατο της μητέρας του Αιτητή. Επιπλέον, δεν αμφισβητεί ότι ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης κατά το ½ μερίδιο ολοκλήρου του κτιρίου, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο διαμέρισμα, ούτε ότι ο Αιτητής είναι ο μοναδικός κληρονόμος των γονέων του. Ο Καθ' ου η Αίτηση επανέρχεται επί του ζητήματος και στη συνέχεια (βλέπετε πιο κάτω), χωρίς και πάλιν να αναφέρει ότι πληρώνει το ενοίκιο σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ως ιδιοκτήτη και όχι στον Αιτητή. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι είναι ενοικιαστής το επίδικου διαμερίσματος από τη δεκαετία του
  11. Από τότε μέχρι σήμερα, δεν έγινε καμία διόρθωση ή συντήρηση στο εσωτερικό του διαμερίσματος από τον ιδιοκτήτη. Το φρόντιζε ο ίδιος, με δικά του έξοδα και κόπο όταν εργαζόταν στις οικοδομές, είχε περισσότερα έσοδα και ήταν ικανότερος σωματικά λόγω ηλικίας και έτσι, χωρίς να επιβαρύνει τον ιδιοκτήτη με επιπλέον έξοδα, συντηρούσε το ακίνητο του, πάντοτε με την έγκριση και συγκατάθεση του ιδιοκτήτη και τη συμφωνία να μην επιβάλλει αύξηση στο ενοίκιο, από τη στιγμή που τα έξοδα συντήρησης τα έκανε ο ενοικιαστής. Αυτή τη στιγμή, το επίδικο διαμέρισμα είναι σε άθλια κατάσταση, με τον Αιτητή να μην λαμβάνει καμία ευθύνη και ο Καθ' ου η Αίτηση απορεί που ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε του είπε για οποιεσδήποτε κακοτεχνίες και ζημιές και ότι ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι το επίδικο είναι αχούρι. Παρουσίασε φωτογραφίες του επίδικου και δήλωσε ότι, η μόνη διόρθωση που δέχθηκε να κάμει ο Αιτητής, είναι να μπογιατιστεί το ταβάνι του υπνοδωματίου που είχε γίνει μαύρο από τη φθορά και την υγρασία, νοούμενου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση θα αναλάμβανε τα εργατικά έξοδα και ο Αιτητής θα πλήρωνε μόνο τις μπογιές, όπερ και εγένετο. Ουδέν άλλο έξοδο έχει κάμει ο Αιτητής όλα αυτά τα χρόνια, για επιδιόρθωση εσωτερικά ή εξωτερικά του επίδικου διαμερίσματος. Παρατηρούμε περαιτέρω, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, καίτοι κατέθεσε ότι η μητέρα του Αιτητή ήλεγχε τα πάντα αναφορικά με το επίδικο, σ' αυτό το σημείο, αναφέρεται στον Αιτητή ως τον ιδιοκτήτη του επίδικου διαμερίσματος. Το ίδιο ισχύει και για τις αναφορές πιο κάτω, σε επιδιορθώσεις στο επίδικο διαμέρισμα. Ο κ. Στρατής κατέθεσε ότι, τα πλακάκια τις κουζίνας, του μπάνιου και του αποχωρητηρίου πέφτουν συνεχώς και πέραν του κινδύνου να τραυματιστούν, προκαλούν αντιαισθητική εικόνα. Όταν ο ίδιος ήταν πιο νέος, τα διόρθωνε μόνος του, με δικά του έξοδα. Τώρα που δεν μπορεί, λόγω ηλικίας και οικονομικής δυσπραγίας, έμειναν εκεί πεσμένα και άλλα σπάζουν και κανένας δεν δείχνει ενδιαφέρον για να τα φτιάξει. Από τις αρχές του 1980, ο τότε ιδιόκτητης όπως παρουσιαζόταν ο πατέρας του Αιτητή, είχε υποσχεθεί στον κ. Στρατή, να μπει μέσα στο διαμέρισμα και σιγά σιγά θα έκανε την απομόνωση για να σταματήσουν οι υγρασίες και ακολούθως, θα έκανε τα μπογιαντίσματα και τις άλλες αναγκαίες επιδιορθώσεις, πράγμα που δεν έγινε ποτέ, όπως ο πάγκος της κουζίνας που σήμερα είναι ετοιμόρροπος και του έβαλε ο Καθ' ου η Αίτηση από κάτω στηρίγματα για να μην πέσει. Μετά από πολλά παράπονα ότι το επίδικο διαμέρισμα δεν είχε ηλιακό θερμοσίφωνα και υπήρχε ηλιακός ο όποιος αφορούσε το κάτω διαμέρισμα, το οποίο για άγνωστους λόγους παρέμεινε άδειο, ο Αιτητής έφερε υδραυλικό και μετέτρεψε τη ροή του νερού από τον ηλιακό θερμολουτήρα του επίδικο, ο οποίος σάπισε και είχε διαρροές, με το θερμολουτήρα του κάτω διαμερίσματος, που είναι κενό. Αυτό είχε γίνει, ενώ ο Αιτητής αναφέρει στη μαρτυρία του ότι αντικατάστησε την υδραυλική εγκατάσταση παροχής νερού, αντικατέστησε και μπογιάτισε τα κάγκελα της μπροστινής και οπίσθιας βεράντας. Όλα αυτά είναι παντελώς ψέματα και παραπλανητικά εκ μέρους του Αιτητή. Καμία αντικατάσταση υδραυλικής εγκατάστασης παροχής νερού έχει γίνει, εκτός της μετατροπή των υφιστάμενων σωλήνων που ενώθηκαν με τον αχρησιμοποίητο ηλιακό θερμολουτήρα. Επίσης, είναι ψευδής η αναφορά του Αιτητή σε μπογιαντίσματα των κάγκελων της μπροστινής και οπίσθιας βεράντας, ή η μερική αντικατάσταση και ολικό μπογιάτισμα των εξωτερικών πορτοπαραθύρων. Μερική αντικατάσταση και ολικό μπογιάτισμα των εξωτερικών πορτοπαραθύρων, έγιναν μόνο στο διαμέρισμα του Αιτητή. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι ουδέποτε αναγνώρισε τον Αιτητή, Ιωάννη Γεωργίου Δημητριάδη, ως ιδιοκτήτη του επίδικου διαμερίσματος, γιατί γνώριζε ως ιδιόκτητες τον πάτερα του και τη μητέρα του. Εάν τώρα έχει αυτό το ιδιοκτησιακό καθεστώς ως κληρονόμος και εάν είναι δικαιούχος και δεν υπάρχει διαθήκη ή άλλο εμπόδιο, είχε υποχρέωση ο Αιτητής ως κληρονόμος, στη βάση της Νομοθεσίας, να κάμει Διαχείριση και όφειλε να ενημερώσει τον Καθ' ου η Αίτηση αν ήταν ιδιοκτήτης. Δεν το έπραξε μέχρι σήμερα και είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν είχε οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα ως άτομο να κινήσει αυτή τη διαδικασία εναντίον του. Το ότι είναι ο μοναδικός κληρονόμος, ως ισχυρίζεται ο Κοινοτάρχης, αυτό δεν δίδει αγώγιμο δικαίωμα στον Αιτητή να κινηθεί εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, γιατί πιθανόν οι γονείς του, με διαθήκη, να τα άφησαν σε κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα, γι' αυτό από το 1988, όταν απεβίωσε ο πατέρας του και από το 2014 όταν απεβίωσε η μητέρα του, δεν έκαμε Διαχείριση ως η υποχρέωση του σύμφωνα με τον Νόμο και να μεταβιβάσει ως νόμιμος κληρονόμος, εξ' ολοκλήρου το ακίνητο επί ονόματι του. Βάσει αυτής της παράλειψης, ο Αιτητής στερείται σήμερα το νόμιμο δικαίωμα να παρουσιάζεται ως μοναδικός ιδιοκτήτης. Το ενοίκιο είναι σήμερα €140.- και ο Καθ' ου η Αίτηση είναι απόλυτα σύμφωνος να αυξηθεί στα €294.-, εάν γίνουν πρώτα οι απαραίτητες επιδιορθώσεις και συντήρηση, ώστε να μετατραπεί το επίδικο, από αχούρι σε διαμέρισμα. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, τις παραδοχές και τους ισχυρισμούς που παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής, Ιωάννης Γεωργίου Δημητριάδης, είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ½ μεριδίου σε ακίνητο, από την 16.2.1985, δυνάμει δωρεάς από τον πατέρα του. Εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του υπολοίπου ½ μεριδίου, είναι κατά ¼ μερίδιο έκαστος, η Λουκία Αχιλλέως Πέτρου, σύζυγος Γεωργίου Ιωάννου Δημητριάδη, δυνάμει δωρεάς και ο Γεώργιος Ιωάννου Μιχαήλ ή Δημητριάδης, κατέχων το υπόλοιπο μετά τις δωρεές (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Το κτήμα έχει αριθμό εγγραφής Β2413, Φ/Σχ.XXI.45.W.2, Τμήμα Β, Τεμάχιο [ ], επί της γωνίας [ ], Συνοικία Αγίου Γεωργίου, Άγιος Δομέτιος, Λευκωσία, δηλαδή εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας, εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και της Κ.Δ.Π. 519/
  12. Το ακίνητο επί του κτήματος αφορά κτίριο αποτελούμενο από δύο συνεχόμενες κατοικίες και κλιμακοστάσιο στο ισόγειο. Έκαστη αποτελείται από μία βεράντα, χωλ, σαλοτραπεζαρία, διάδρομο δύο υπνοδωμάτια, κουζίνα, μπάνιο και αποχωρητήριο. Δύο συνεχόμενα διαμερίσματα στον πρώτο όροφο, το πρώτο αποτελούμενο από δύο βεράντες, χωλ, σαλοτραπεζαρία, διάδρομο, τρία υπνοδωμάτια, κουζίνα, μπάνιο με αποχωρητήριο. Το δεύτερο αποτελούμενο από δύο βεράντες, χωλ, καθιστικό, διάδρομο, δύο υπνοδωμάτια, κουζίνα, μπάνιο με αποχωρητήριο και εξωτερικά κτίρια, δύο γκαράζ και αυλή. Το επίδικο είναι το διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στον πρώτο όροφο, εμβαδού 90 τ.μ. (Έκθεση Λειτουργού). Το κτίριο, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο, συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και το επίδικο ήταν ενοικιασμένο. Ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικιάζει το επίδικο διαμέρισμα από τη δεκαετία
  13. Οι Γεώργιος Ιωάννου Δημητριάδης και Λουκία Αχιλλέως Δημητριάδου, έχουν αποβιώσει, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι μοναδικό τέκνο αυτών είναι ο Αιτητής, Ιωάννης Γεωργίου Δημητριάδης (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Δεν υπάρχει Διαχείριση για τους γονείς του Αιτητή και δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου κατά πόσον αυτή ήταν απαραίτητο να καταχωρηθεί υπό το φως των προνοιών του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, ούτε εάν η περιουσία αυτών περιήλθε στον κληρονόμο τους. Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο διαμέρισμα, είναι €140.- και ότι αυτό το ποσό καταβάλλεται από πριν το
  14. Αποτέλεσε επίσης κοινό έδαφος ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει το επίδικο ως θέσμιος ενοικιαστής. Η σχέση του θέσμιου ενοικιαστή είναι με το μίσθιο. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Ο Αιτητής απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση, μέσω του δικηγόρου του, ημερομηνίας 16.11.2018, με την οποία ζήτησε την αύξηση του καταβαλλόμενου ενοικίου στα €450.- από 1.1.2019 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Ο Καθ' ου η Αίτηση απάντησε μέσω του δικηγόρου του, με επιστολή ημερομηνίας 13.1.2019, προς το δικηγόρο του Αιτητή, με την οποία πρότεινε το ποσό των €200.- ως τελική διευθέτηση (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή, στο ζήτημα της ιδιοκτησίας και στο δικαίωμα του Αιτητή να διεκδικεί, τόσο το ενοίκιο του επίδικου, όσο και αύξηση επ' αυτού. Τα μέρη δεν κατέληξαν σε συμφωνία και ακολούθησε η καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Το επίδικο διαμέρισμα είναι παλαιό. Από το Τεκμήριο 1 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή, φαίνεται ότι είναι κτίσμα της δεκαετίας του 1970, εφόσον εκδόθηκε τίτλος ιδιοκτησίας το
  15. Αντιμετωπίζει προβλήματα παλαιότητας και υγρασίας, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες Τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση. Το άρθρο 27 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, που αφορά στους όρους της θέσμιας ενοικίασης, προνοεί τα ακόλουθα, στα εδάφια

(2)και
(3): «
(2)Αν δεν υπάρχει ενοικιαστήριο συμβόλαιο ή αν το συμβόλαιο δεν αναφέρει το αντίθετο, ο ιδιοκτήτης υποχρεούται να επιδιορθώσει ελαττώματα που δεν είναι εμφανή (latent defects), το υδατοστεγές της οροφής, την ηλεκτρική, υδραυλική και αποχετευτική εγκατάσταση και από τις φυσικές φθορές όσες δημιουργούν κίνδυνο για τη ζωή του ενοίκου ή περιοίκου.» «
(3)Με την επιφύλαξη των διατάξεων των προηγούμενων εδαφίων του παρόντος άρθρου, ο ενοικιαστής υποχρεούται να προστατεύει το ακίνητο από ζημιές που μπορούν να προκληθούν από τον ίδιο, από τους ενοίκους, από αντιπροσώπους ή προσκεκλημένους του και υποχρεούται να τις επιδιορθώνει χωρίς καθυστέρηση. Ο ενοικιαστής υποχρεούται να επιτρέπει στον ιδιοκτήτη να επιθεωρεί το ενοικιαζόμενο ακίνητο σε λογικά χρονικά διαστήματα και ύστερα από προειδοποίηση.» Ο ενοικιαστής έχει το δικαίωμα να ζητήσει την αρωγή του Δικαστηρίου, σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του για την επιδιόρθωση του επίδικου, ως ο Νόμος επιτάσσει. Αυτό το δικαίωμα του ενοικιαστή δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα στην ενώπιον μας διαδικασία, το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οποιαδήποτε σχετική αξίωση ή αίτημα. Για τον υπολογισμό του δικαίου ενοικίου, ενόψει των προνοιών του άρθρου 8 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (βλέπετε πιο κάτω), ως συγκριτικά, λαμβάνονται υπόψην τα ενοίκια, συμβατικά, αγοραία και θέσμια, που ίσχυαν κατά το χρόνο καταχώρισης της Αίτησης, δηλαδή τον Ιανουάριο 2019. Κρίνουμε ότι δεν δικαιολογείται η με οποιοδήποτε τρόπο διαφοροποίηση ή κατηγοριοποίηση των ενώπιον μας συγκριτικών υποστατικών όπως έχουν υιοθετηθεί από τη Λειτουργό του Δικαστηρίου. Αντίθετα, φαίνεται καθαρά ότι ανάμεσα τους υπάρχει ομοιομορφία νομικών χαρακτηριστικών. Τα ευρήματα της Λειτουργού δεν έχουν αμφισβητηθεί από οποιοδήποτε εκ των μερών. Έχουμε ικανοποιηθεί ότι η Λειτουργός έχει λάβει υπόψην σχετικά περιστατικά για να καταλήξει στη γνώμη της και ότι κινήθηκε εντός των πλαισίων που η νομοθεσία οριοθετεί. Τεκμαίρεται ότι τα συγκριτικά τα οποία έλαβε υπόψην, είναι της ιδίας ηλικίας και κατάστασης ως το επίδικο, διαφορετικά θα έπρεπε να γίνει αναπροσαρμογή. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Αθανασίου κ.ά. v. Χριστοδούλου κ.ά.,
(2006)1(A) Α.Α.Δ. 41. Η Λειτουργός δεν έχει προβεί σε αναπροσαρμογή, όπως φαίνεται από την Έκθεση της. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι κάτοχος του επίδικου διαμερίσματος από τη δεκαετία του 1980, ο ακριβής χρόνος δεν είναι γνωστός στο Δικαστήριο. Είναι η κρίση μου ότι, η ημερομηνία έναρξης της ενοικίασης δέον όπως λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου, αφού έμμεσα συνδέεται τόσο με την ηλικία του ακινήτου, όσο και με τη κατάσταση του. Κρίνω ότι η έναρξη της ενοικίασης δεν είναι αντινομική περίσταση (βλέπετε σχετικά Λεύκος Π. Γεωργιάδης v. P. SHAFTAKOLAS ESTATES LTD,
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1750). Βλέπετε ακόμα σελίδα 28 στο σύγγραμμα Modern Methods of Valuation, κάτω από την επικεφαλίδα «Determination of rental value - Comparison of Rents»: «He must have regard not only to the rents of other properties that are let, but also to the dates when the rents were fixed, to the age and condition of the buildings as compared with that with which he is concerned, and to the amount of similar accommodation in the vicinity to be let or sold.» [δική μου υπογράμμιση]. Νομική πτυχή: Κεφ. 189: Ο περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμος, Κεφ. 189, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί, μεταξύ άλλων, για την ειδοποίηση προς πρόσωπα που έχουν συμφέρον σε διαθήκη η οποία κατατέθηκε (άρθρο 10), για την περιέλευση κληρονομιάς σε περίπτωση εξ' αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής όταν δεν εκδόθηκε παραχωρητήριο (άρθρο 27), για τη χορήγηση εγγράφου διαχείρισης σχετικά με κληρονομιά η οποία έχει περιέλθει σε κληρονόμους (άρθρο 28), τις περιστάσεις υπό τις οποίες οι κληρονόμοι δύνανται έγκυρα να απαλλάξουν και να εναγάγουν (άρθρο 29) και ότι τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 29, για τους σκοπούς λήψης δικαστικού μέτρου δυνάμει του άρθρου 34 (αποτέλεσμα θανάτου επί ορισμένων βάσεων αγωγής), κανένα πρόσωπο δεν δύναται να αντιπροσωπεύει την κληρονομία αποθανόντος προσώπου εκτός από τον προσωπικό αντιπρόσωπο (άρθρο 34
(7)). Η ουσία στην προκείμενη περίπτωση είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αμφισβητεί ότι ο Αιτητής είναι ο ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου στο όλο κτίριο, ότι είναι ο μοναδικός κληρονόμος των ιδιοκτητών του υπολοίπου ½ μεριδίου, ότι αυτός έχει το δικαίωμα στο ενοίκιο του επίδικου υποστατικού και ότι αυτόν πληρώνει ο Καθ' ου η Αίτηση. Εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου: Το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί: « 'ιδιοκτήτης' περιλαμβάνει εν σχέσει προς οιονδήποτε ακίνητον παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον, πλην του ενοικιαστού, το οποίο δικαιούται ή θα εδικαιούτο, άνευ των διατάξεων του παρόντος Νόμου, εις κατοχήν ακινήτου, και εν περιπτώσει υπενοικιάσεως, ενοικιαστήν όστις υπενοικιάζει το ακίνητον ή οιονδήποτε μέρος αυτού.» Στο σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 173, με αναφορά στην αντίστοιχη Αγγλική Νομοθεσία, αναφέρονται τα εξής: "Definitions - (
  1. a)General. Under these provisions the words 'landlord' and 'tenant' are defined in wide terms. Except where the context otherwise requires, they include persons deriving title under the original landlord and tenant respectively, such as the personal representative of the landlord; and the terms 'original landlord' is capable of referring to or including the immediate predecessor of the present landlord, even if there have been previous landlords. 'Landlord' also includes any person (other than the tenant) who is or would but for the Acts be entitled to possession of the dwelling-house; and 'tenant' also usually (but not invariably) includes 'sub-tenant'. A person whose title as landlord the tenant is estopped from denying may thus be a 'landlord' within the definition; and a person holding over from a tenancy which determined before the Acts applied to the premises may be a 'tenant'. Yet although in general there is reciprocity between the terms 'landlord' and 'tenant', the definition of one is not an infallible guide to the meaning of the other." [δική μου υπογράμμιση] Η αντίστοιχη πρόνοια στο Αγγλικό Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920 απαντάται στα εδάφια (
  2. f)και (
  3. g)του section 12
(1). Το εδάφιο (
  1. g)είναι πανομοιότυπο με τον ορισμό του 'ιδιοκτήτη' καθώς και του 'ενοικιαστή' στο άρθρο 2, ενώ δεν υπάρχει αντίστοιχος ορισμός ως το εδάφιο (
  2. f)στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο: "(
  3. f)The expressions 'landlord', 'tenant', 'mortgagee', and 'mortgagor' include any person from time to time deriving title under the original landlord, tenant, mortgagee or mortgagor;" "(
  4. g)"The expression 'landlord' also includes in relation to any dwelling house any person, other than the tenant, who is or would but for this Act be entitled to possession of the dwelling-house, and the expressions 'tenant and tenancy' include sub-tenant and sub-tenancy, and the expression 'let' includes sub-let; .." Η μεταγενέστερη Αγγλική Νομοθεσία Rent and Mortgage Interest Restrictions (Amendment) Act, 1933, το άρθρο 3
(1)της οποίας, μαζί με το Schedule 1, αναπαράγονται στο άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και αφορούν τους λόγους έξωσης θέσμιου ενοικιαστή, δεν περιλαμβάνει άλλη ερμηνεία του όρου 'ιδιοκτήτης' (landlord). Το Αγγλικό Court of Appeal στην αυθεντία Dudley and District Benefit Building Society v. Emerson and Another
(1949)2 All E.R. 252, έλαβε υπόψη και τα δύο νομοθετήματα μαζί, δηλαδή του 1920 και του 1933, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσον ενυπόθηκος πιστωτής εδύνατο να θεωρηθεί 'ιδιοκτήτης' για σκοπούς της νομοθεσίας που προστάτευε τους θέσμιους ενοικιαστές, ούτως ώστε κατ' επέκτασην να δύναται ο κάτοχος υποστατικού ο οποίος πήρε την κατοχή από τον ενυπόθηκο δανειστή, να θεωρηθεί ότι προστατεύεται από τον Νόμο ως θέσμιος ενοικιαστής. Παραθέτω την κρίση του Δικαστή Evershed (σελίδα 256 γράμματα Α και Β, και σελίδα 257 γράμματα C και D, αντίστοιχα): "In other words, it appears to me that the general conception - which I, of course, entirely accept - that the Acts are designed to protect occupants of dwelling-houses within the Acts against eviction must be qualified to the extent that the protection afforded is against eviction at the suit of the persons who may fairly and properly be described as landlords of the occupants." .... " It would appear, therefore, more than possible that this addition by s.12
(1)(
  1. g)to the definition of 'landlord' was put in (and, I think, something would have had to be put
  2. in)to make the word 'landlord', where a statutory tenancy has been created, apply in the relationship being then dealt with by the Acts between the person who would be entitled to possession apart from the Acts and the statutory tenant." Είναι η κρίση μου ότι ο Αιτητής είναι πρόσωπο «το οποίο δικαιούται ή θα εδικαιούτο, άνευ των διατάξεων του παρόντος Νόμου, εις κατοχήν» του επίδικου διαμερίσματος. Θέσμια ενοικίαση: Η θέσμια ενοικίαση σχετίζεται με το μίσθιο και δεν εξαρτάται από τη σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά Polycast v. Vourkas Fabrics
(1986)1 C.L.R. 107, στη σελίδα 117 και επίσης Dias United Publishing Co. Ltd. V. Chr. Hjikyriacos Estates Ltd.
(1986)1 C.L.R. 173 και Marcroft Wagons v. Smith
(1951)2 All E.R. 271. Στην υπόθεση Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365, στη σελίδα 379 ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης είπε: «Η θεσμία ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα.» Η θέσμια ενοικίαση είναι πλάσμα νόμου και η δημιουργία θεσμίας ενοικίασης προϋποθέτει την ύπαρξη ενοικίασης (βλέπετε σχετικά Πετεινός
(1992)1 Α.Α.Δ. 1467). Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα
  1. Είναι η κρίση μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου διαμερίσματος, θέση την οποία και ο ίδιος προβάλλει. Καθορισμός ενοικίου: Ο καθορισμός του δικαίου ενοικίου υποστατικού διέπεται από το άρθρο 8 [1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, 23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό κατά το χρόνο καταχώρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, ήταν €140.- μηνιαίως, ποσό που ισχύει από το
  2. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 21.1.
  3. Το ποσό το οποίο θα καθορίσουμε ως το δίκαιο ενοίκιο υπολογίζεται ως οφειλόμενο από την ημερομηνία καταχώρισης της Αίτησης (βλέπετε εδάφιο
(3)[2]). Το εδάφιο
(4)(α) του άρθρου 8, προνοεί: «
(4)(α)Το ανώτατον όριον το υπό του Δικαστηρίου καθοριζομένου δικαίου ενοικίου δεν θα υπερβαίνη ποσοστόν 14 τοις εκατόν δια τα πρώτα δύο έτη από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος Νόμου, μετά το πέρας της οποίας περιόδου το ποσοστόν θα καθορίζεται ανά διετίαν υπό του Υπουργικού Συμβουλίου τη συστάσει του Υπουργού δια διατάγματος δημοσιευομένου εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας.» Δυνάμει Διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου το οποίο δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα την 17.3.2017 και ίσχυε κατά το χρόνο καταχώρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, Κ.Δ.Π. 88/2017, το ανώτατο όριο αυξήσεως από 22.4.2017 μέχρι 21.4.2019 είναι 0%. Η επιφύλαξη του άρθρου 4(α) προνοεί τα ακόλουθα: «Νοείται ότι, αν η πρώτη αίτηση που υποβάλλεται μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 1995 για αύξηση του ενοικίου βάσει του επιτρεπόμενου ποσοστού, που δεν υπερβαίνει τώρα το 14%, οδηγεί στον καθορισμό ενοικίου χαμηλότερου από το 40% του εκάστοτε μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής, τότε καθορίζεται ενοίκιο ίσο προς το 40% του μέσου αυτού όρου. Το ποσοστό 40% ως ανωτέρω, για την πρώτη ή τις επόμενες αιτήσεις αυξάνεται από 1.1.1997 κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ανά διετία, μέχρις ότου ανέλθει στο 90% του εκάστοτε μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής.» Το ποσοστό αυτό έγινε 50% την 1.1.1997, 60% την 1.1.1999, 70% την 1.1.2001, 80% την 1.1.2003 και 90% την 1.1.2005. Κατά τον ουσιώδη χρόνο της καταχώρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, ίσχυε το ποσοστό του 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής. Είναι η κρίση μου ότι η αυθεντία Χριστόπουλος Φεραίος v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 212/2010, απόφαση ημερομηνίας 2.12.2015, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, εφόσον δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία περί προηγούμενου καθορισμού ενοικίου υπό του Δικαστηρίου, με βάση το 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής. Στην εν λόγω αυθεντία, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι, αφ' ης στιγμής δόθηκε αύξηση μέχρι το 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής, δεν δικαιολογείται η εκ δευτέρου αύξηση και ο καθορισμός του ενοικίου με οποιοδήποτε ποσοστό άλλο από το 14%. Εφόσον σήμερα το 14%, ποσοστό το οποίο καθορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, δεν ισχύει πλέον, αλλά ισχύει το 0%, το αποτέλεσμα της απόφασης είναι ότι, αφ' ης στιγμής καθορίστηκε από το Δικαστήριο μία φορά το δίκαιο ενοίκιο ενός υποστατικού στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής (το οποίο εξακολουθεί να ισχύει), με τις επόμενες Αιτήσεις καθορισμού, το Δικαστήριο μπορεί να καθορίσει το ενοίκιο μόνο με το ποσοστό 0%. Συνεπώς, ουδεμία αύξηση αλλά και ουδεμία μείωση. Ο σκοπός του Νομοθέτη δεν ήταν να καταστήσει τους ιδιοκτήτες υποστατικών εντός της μικρής περιοχής, προνομιούχους, όπως αποφάνθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο, ούτε να συνεχίσουν να υπάρχουν μετά το 90%, δύο ειδών αυξήσεις. Η επιφύλαξη του άρθρου 8
(4)(α) του Νόμου, ήταν η προσωρινή εξαίρεση από τον κανόνα, μέχρι που να φθάσει το ενοίκιο στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής. Το αγοραίο ενοίκιο λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων (βλέπετε εδάφιο
(5)[3]). Στην υπόθεση Λεύκος Π. Γεωργιάδης v. P. SHAFTAKOLAS ESTATES LTD (πιο πάνω), ο έντιμος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε στη σελίδα 1754 και σε σχέση με το άρθρο 8
(5)(πριν την τροποποίηση του από τον Νόμο 102
(1)/95): «Οι περιστάσεις που εξειδικεύονται δεν εξαντλούν βέβαια αυτές που μπορεί να ληφθούν υπόψη. Όμως καλύπτουν ευρύ φάσμα των 'περιστάσεων' το οποίο χαρακτηρίζει τα σχετικά περιστατικά και περιορίζει άλλα πιθανά περιστατικά σ' εκείνα που δεν είναι αντινομικά προς τα καθοριζόμενα. Ανεξάρτητα από οποιοδήποτε ερμηνευτικό κανόνα (όπως το ejusdem generis), αποκλείονται από την έρευνα περιστάσεις αντινομικές προς εκείνες που καθορίζονται.» Οι περιστάσεις που περιγράφονται στο εδάφιο
(5)του άρθρου 8 ως αυτό έχει τροποποιηθεί, είναι οι ίδιες. Συνεπώς, η πιο πάνω αυθεντία εφαρμόζεται και σήμερα σε περιπτώσεις όπως η υπό εξέταση. Υπολογισμός: Εφόσον, το πληρωτέο ενοίκιο είναι €1,55/τ.μ. το αγοραίο ενοίκιο είναι €4,12/τ.μ. (συγκριτικό 4), ο μέσος όρος των ενοικίων της μικρής περιοχής είναι €3,63/τ.μ., το 90% του μέσου όρου είναι €3,28/τ.μ., ο υπολογισμός του ενοικίου του επίδικου καταστήματος στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής, ανέρχεται σε €294.- μηνιαίως. Το ποσό αυτό κρίνεται ως το δίκαιο ενοίκιο, λαμβανομένων υπόψην της τοποθεσίας, της ηλικίας, της κατάστασης, των διευκολύνσεων και του μεγέθους του επίδικου υποστατικού. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται Διάταγμα του Δικαστηρίου καθορίζον το μηνιαίο ενοίκιο του επίδικου διαμερίσματος στα €294.- από την 21.1.2019. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα έως €500. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «
(1)Ουδεμία αύξησις ενοικίου κατοικιών ή καταστημάτων δύναται να επιβληθή επί θεσμίου ενοικιαστού πλην ως εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβάνεται.
(2)Είναι νόμιμον δια τον θέσμιον ενοικιαστήν ή τον ιδιοκτήτην οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εάν θεωρή εαυτόν ηδικημένον, να αποτείνεται δι' αιτήσεως εις το Δικαστήριον δια τον καθορισμόν του δικαίου ενοικίου του πληρωτέου εν σχέσει προς την τοιαύτην κατοικίαν ή κατάστημα: Νοείται ότι ουδεμία αίτησις καταχωρίζεται προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας καθ' ην ο ενοικιαστής έλαβε κατοχήν του ακινήτου ή από της ημερομηνίας της τελευταίας αύξησης ή μείωσης του ενοικίου.» [2] «8
(3)Εις ην περίπτωσιν υποβάλλεται τοιαύτη αίτησις εις το Δικαστήριον, το Δικαστήριον εξετάζει ταύτην και, κατόπιν διεξαγωγής τοιαύτης ερεύνης οίαν τούτο ήθελε θεωρήσει κατάλληλον και παροχής εις ένα έκαστον των διαδίκων της ευκαιρίας να τύχη ακροάσεως, και λαμβανομένων υπ' όψιν των εν τοις εδαφίοις
(4)και
(5)αναφερομένων περιορισμών και περιστάσεων, καθορίζει το δίκαιον ενοίκιον από της ημερομηνίας καταχωρήσεως της τοιαύτης αιτήσεως και το ούτω καθορισθέν ποσόν θεωρείται ως το ενοίκιον το οποίον ο ενοικιαστής υποχρεούται να καταβάλλη εις τον ιδιοκτήτην.» [3] «8
(5)Τηρουμένων των πιο πάνω εδαφίων, για τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου πρέπει να υπολογίζεται το αγοραίο ενοίκιο και ο μέσος όρος των ενοικίων στην ίδια μικρή περιοχή, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η σπανιότητα παρόμοιων ακινήτων στην ίδια μικρή περιοχή, ενώ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις (εκτός οι προσωπικές), μεταξύ των οποίων η ηλικία, ο χαρακτήρας, το μέγεθος, η τοποθεσία, η κατάσταση του ακινήτου (και, προκειμένου περί διατηρητέας οικοδομής, κατά πόσο έχουν εκτελεσθεί σε αυτή έργα από τον ιδιοκτήτη και με ποιο ύψος δαπανών), καθώς και οι παρεχόμενες σ' αυτό διευκολύνσεις.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.