← Κύπρος

ΕΦΡΑΙΜ ΜΑΧΑΙΡΙΤΗ κ.α. ν. CHRISTINA KALO LIMΙTED κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ20/17, 8/4/2021

ΕΦΡΑΙΜ ΜΑΧΑΙΡΙΤΗ κ.α. ν. CHRISTINA KALO LIMΙTED κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ20/17, 8/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2021:46 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩN ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ20/17 Μεταξύ:

  1. ΕΦΡΑΙΜ ΜΑΧΑΙΡΙΤΗ, από Λευκωσία
  2. ΒΑΣΙΛΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από Λευκωσία Αιτητών -και-
  3. CHRISTINA KALO LIMΙTED, από Λευκωσία
  4. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΑΛΟΥΣΙΔΟΥ, από Λευκωσία
  5. ΝΙΚΟΥ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, από Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------------------------- 8.4.2021 Για τους Αιτητές 1 και 2: κ. Β. Παρπαρίνος για κ.κ. Λούκας & Βίας Λ. Παρπαρίνος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3: κ. Χρ. Πατσαλίδης και κα. Μ. Κωνσταντίνου για κ.κ. Χρ. Α. Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 3.10.2017 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1 και 2 εξαιτούνται ως ακολούθως: «Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 - 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για: (α) Ποσό ΕΥΡΩ 10.800,00 ως οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας ως κατωτέρω αναφέρεται. (β) Ποσό ΕΥΡΩ 25.200,00 ως αποζημιώσεις λόγω του παράνομου τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 01/06/2017 για την περίοδο 01/09/2017 - 31/05/2019 και/ή μέχρι προηγούμενης ενοικιάσεως του επίδικου Υποστατικού, ως κατωτέρω αναφέρεται. (γ) Γενικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας. (δ) Τόκο προς 8% επί του εκάστοτε μηνιαίου ενοικίου των ΕΥΡΩ 1.200,00 από 01/09/2017 μέχρι 31/05/2019 και/ή μέχρι προηγούμενης ενοικιάσεως του επίδικου Υποστατικού. (ε) Έξοδα, πλέον 19% Φ.Π.Α. (στ) Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία θεωρήσει το Σεβαστό Δικαστήριο δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Οι Αιτητές 1 και 2 ισχυρίζονται ότι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ενός υποστατικού ευρισκόμενου στη Λεωφόρο Ηλία Παπακυριακού 42, Έγκωμη, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η Καθ' ης η Αίτηση 1, καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους, ήταν ενοικιάστρια του επίδικου υποστατικού. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι η Διευθύντρια και Γραμματέας της Καθ' ης η Αίτηση
  6. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση των όρων της ενοικίασης εκ μέρους της ενοικιάστριας και προς τούτο, υπέγραψαν ως εγγυητές τα ενοικιαστήρια έγγραφα ημερομηνίας 1.6.2016 και 1.6.2017, τα οποία υπεγράφησαν ταυτόχρονα, την 1.6.
  7. Η αρχική χρονική περίοδο ενοικίασης ήταν για ένα έτος, από την 1.6.2016 μέχρι την 31.5.2017 και ακολούθως, περαιτέρω περίοδο ενοικίασης δύο ετών, από την 1.6.2017 μέχρι την 31.5.2019, αντίστοιχα. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των €300.- μηνιαίως για την αρχική περίοδο ενοικίασης και στο ποσό των €1.200.- μηνιαίως, για τη δεύτερη περίοδο ενοικίασης. Περαιτέρω, κατόπιν προφορικής συμφωνίας μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση 1 μέσω της Διευθύντριάς της, Καθ' ης η Αίτηση 2, εις αντιπαροχήν του σημαντικά μειωμένου ενοικίου της αρχικής περιόδου ενοικιάσεως, η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα προχωρούσε με τη διεκπεραίωση διαφόρων επιδιορθώσεων και/ή ανακαινίσεων του επίδικου, συνολικής συμφωνηθείσας αξίας €10.800.-. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε ότι σε περίπτωση που αυτή δεν εκτελούσε τις συμφωνηθείσες εργασίας, θα πλήρωνε στους Αιτητές το ποσό των €10.800.-. Το ποσό προκύπτει από τη διαφορά ενοικίων μεταξύ της αρχικής περιόδου ενοικίασης και της δεύτερης περιόδου ενοικίασης για τη διάρκεια ενός έτους της αρχικής περιόδου ενοικίασης. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις και οχλήσεις των Αιτητών, έχει παραλείψει να διεκπεραιώσει τις πιο πάνω επιδιορθώσεις και/ή ανακαινίσεις στο επίδικο, με αποτέλεσμα να οφείλει το ποσό των €10.800.-. Στις 29.8.2017, η Καθ' ης η Αίτηση 1, με επιστολή της δικηγόρου της, παράνομα και/ή κατά παράβασην του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.6.2017, τερμάτισε την ενοικίαση από 31.8.
  8. Την 1.9.2017, η Καθ' ης η Αίτηση 1 πλήρωσε τα τρία ως άνω ενοίκια και παρέδωσε κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού. Τόσο το ποσό, όσο και τα κλειδιά του επίδικου, παραλήφθηκαν από τους Αιτητές μέσω των δικηγόρων τους, με επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων τους. Μετά την παράδοση του επίδικου, οι Αιτητές προέβησαν σ' όλες τις αναγκαίες ενέργειες και/ή προσπάθειες για ενοικίαση του, πλην όμως ουδείς ενδιαφέρθηκε να το ενοικιάσει, με αποτέλεσμα την απώλεια του ποσού των €1.200.- μηνιαίως από 1.9.2017 μέχρι 31.5.2017, συμφωνημένων ενοικίων, σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.6.2017, πλέον 8% ως η παράγραφος 13 αυτού. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 καταχωρίστηκε την 21.11.2017 και μ' αυτή αρνούνται όλους και κάθε ένα ξεχωριστά, τους ισχυρισμούς των Αιτητών που περιέχονται στην Αίτηση και δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση στην Απάντηση τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται την ιδιότητα των Αιτητών και τις αιτούμενες θεραπείες. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι στην οδό Ηλία Παπακυριακού 42, στην Έγκωμη, Λευκωσία, υπάρχουν 7 συνεχόμενα καταστήματα και καλούν τους Αιτητές σ' αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους αναφορικά με το επίδικο υποστατικό. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν η ενοικιάστρια υποστατικού σε κάθε ουσιώδη χρόνο και ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2 ήταν και είναι η Διευθύντρια και Γραμματέας της Καθ' ης η Αίτηση
  9. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 υπέγραψαν δύο συμβόλαια κάτω από τη λέξη «ΕΓΓΥΗΤΕΣ», ημερομηνίας 1.6.2016 και ημερομηνίας 1.6.2017, χωρίς να τους εξηγηθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο τι σημαίνει η υπογραφή ή/και η αξία της υπογραφής, χωρίς αναφορά στο περιεχόμενο των δύο συμβολαίων στην έννοια της λέξης «ΕΓΓΥΗΤΕΣ». Ως εκ τούτου, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αρνούνται ότι εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση των όρων της ενοικίασης ή/και ότι είχαν οποιαδήποτε ανάμιξη ή/και σχέση υπό την ιδιότητα του Εγγυητή ή/και άλλως πως. Είναι ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 υπέγραψε ένα ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147, με ενοίκιο €300.- μηνιαίως, για περίοδο ενός έτους. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι δεν δικαιούνταν να κάμουν οποιαδήποτε προσθήκη ή/και μετατροπή, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, δηλαδή των Αιτητών. Ουδέποτε οι Αιτητές έδωσαν τη γραπτή συγκατάθεση τους, ενώ περαιτέρω, αναφέρεται στο έγγραφο ο ισχυρισμός ότι το υποστατικό ήταν σε καινούργια κατάσταση, άρα δεν χρειαζόταν οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις ή/και ανακαινίσεις. Στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δεν υπάρχει όρος ή/και ρήτρα πληρωμής ή/και επισκευών ή/και ανακαινίσεων ή/και δεν αναφέρεται οποιοδήποτε ποσό της τάξεως των €10.
  10. Για να εξασφαλίσουν οι Αιτητές την ενοικίαση και για τα επόμενα χρόνια, ανάγκασαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 να υπογράψει και δεύτερο συμβόλαιο. Δεν καθορίζεται χρόνος τερματισμού του δεύτερου συμβολαίου, ενώ η παράγραφος 9 προβλέπει το δικαίωμα του Ενοικιαστή να αποχωρήσει από τα καταστήματα και να τα επιστρέψει στους Ιδιοκτήτες, χωρίς «καμμιά απαίτησιν ή αποζημίωσιν κλπ». Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ουδέποτε συμφώνησαν με τους Αιτητές να προχωρήσουν σε επιδιορθώσεις ή/και ανακαινίσεις αξίας €10.800.- Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε επιστολή ημερομηνίας 14.7.2017 από τους δικηγόρους των Αιτητών, πλην όμως στο περιεχόμενο της αναφέρεται ότι το ποσό απαιτείται λόγω παράβασης της συμφωνίας ημερομηνίας 1.6.2016, ενώ ουδέν τέτοιο ποσό αναφέρεται στη συμφωνία αυτή, αλλά ούτε το ποσό που αναγράφεται στην επιστολή χαρακτηρίζεται ως οφειλόμενα ενοίκια. Η παράγραφος 9 του ενοικιαστηρίου εγγράφου της 1.6.2017, δίδει στους Καθ' ων η Αίτηση το δικαίωμα οποτεδήποτε να επιστρέψουν τα καταστήματα στους ιδιοκτήτες. Περαιτέρω, με την επιστολή της δικηγόρου τους ημερομηνίας 26.6.2017, οι Καθ' ων η Αίτηση εξήγησαν στους Αιτητές για ποιο λόγο ήταν υποχρεωμένοι να ζητήσουν την παράταση της καταβολής ενοικίου προς €300.- μηνιαία μετά τη λήξη του πρώτου ενοικιαστηρίου εγγράφου και μέχρι την καταβολή της Κρατικής Επιχορήγησης και συνεπώς, αφού οι Αιτητές γνώριζαν ότι πρόθεση της Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν ο τερματισμός της ενοικίασης στην περίπτωση αρνητικής απάντησης τους, εντούτοις απάντησαν αρνητικά για να πιέσουν περαιτέρω την Καθ' ης η Αίτηση
  11. Συνεπώς, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να επικαλούνται παράνομο τερματισμό, αφού η δική τους πράξη επέφερε τον τερματισμό της ενοικίασης. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο εξέδωσε εκατέρωθεν Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων, με τα οποία συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητών: Μοναδικός μάρτυρας για τους Αιτητές, κατέθεσε ο κ. Εφραίμ Μαχαιρίτης, Αιτητής
  12. Ο κ. Μαχαιρίτης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32(Ι)/
  13. Ο ίδιος και ο Αιτητής 2, είναι από κοινού και αδιαίρετου κατά ½ μερίδιο έκαστος, ιδιοκτήτες του καταστήματος/υποστατικού ευρισκόμενου στον αρ. 42δ, Λεωφόρος Ηλία Παπακυριακού, Έγκωμη, Λευκωσία, ως αναγράφεται στα μεταξύ των διαδίκων ενοικιαστήρια έγγραφα ημερομηνίας 1.6.2016 και 1.6.2017, ή, σύμφωνα με τους σχετικούς τίτλους ιδιοκτησίας, του καταστήματος αρ. 4 στο ισόγειο και του χώρου στάθμευσης αρ.
  14. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε από τους Αιτητές στην Καθ' ης η Αίτηση 1, της οποίας η Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι η Διευθύντρια και Γραμματέας. Την 1.6.2016 υπογράφτηκαν δύο γραπτές συμφωνίες ενοικίασης του επίδικου υποστατικού, μεταξύ των Αιτητών 1 και 2 αφενός και της Καθ' ης η Αίτηση 1 αφετέρου, ημερομηνίας 1.6.2016 και 1.6.2017, τα οποία υπογράφτηκαν ταυτόχρονα στις 1.6.2016, για αρχική χρονική περίοδο ενοικίασης ενός έτους, από 1.6.2016 μέχρι 31.5.2017 και περαιτέρω περίοδο ενοικίασης δύο ετών, από 1.6.2017 μέχρι 31.5.
  15. Στα εν λόγω ενοικιαστήρια έγγραφα, υπέγραψαν ως Εγγυητές οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  16. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο ως ενοικιάστρια μέχρι τις 1.9.2017, οπότε παρέδωσε ελευθέρα κατοχή, μέσω των δικηγόρων των Αιτητών. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €300.- μηνιαίως για τη διάρκεια της αρχικής περιόδου ενοικίασης, πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα και €1.200 μηνιαίως για τη δεύτερη περίοδο ενοικίασης. Με την υπογραφή των ενοικιαστηρίων εγγράφων, έγινε και προφορική συμφωνία μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση 1 μέσω της Διευθύντριάς της, Καθ' ης η Αίτηση 2, ότι εις αντιπαροχήν του σημαντικά μειωμένου ενοικίου της αρχικής περιόδου ενοικιάσεως, η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα διεκπεραίωνε διάφορες επιδιορθώσεις και/ή ανακαινίσεις του επίδικου, συνολικής συμφωνηθείσας αξίας €10.
  17. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε ότι σε περίπτωση που αυτή δεν εκτελούσε τις συμφωνηθείσες εργασίες, θα πλήρωνε το συγκεκριμένο ποσό στους Αιτητές. Το ποσό προκύπτει από τη διαφορά ενοικίων μεταξύ της αρχικής περιόδου ενοικίασης και της δεύτερης περιόδου ενοικίασης, ήτοι €900.- μηνιαίως, το οποίο αντιστοιχεί σε ποσό €10.800 για τη διάρκεια ενός έτους. Ο κ. Μαχαιρίτης κατέθεσε ότι, η Καθ' ης η Αίτηση 1, παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις και οχλήσεις των Αιτητών, έχει παραλείψει μέχρι σήμερα να διεκπεραιώσει τις πιο πάνω επιδιορθώσεις και/ή ανακαινίσεις στο επίδικο, με αποτέλεσμα να οφείλει στους Αιτητές €10.
  18. Περαιτέρω, την 26.6.2017, με επιστολή της τότε δικηγόρου της, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ζήτησε παράταση πληρωμής του συμφωνηθέντος ενοικίου για τη δεύτερη περίοδο ενοικίασης, δηλώνοντας ότι αδυνατεί «επί του παρόντος να καταβάλλουν €1,200 μηνιαίως έναντι του ενοικίου», προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι «η κρατική επιχορήγηση που ανέμεναν [η Καθ' ης η Αίτηση 1] πρόκειται να τους δοθεί περί τον Οκτώβριο του 2017» και ότι «σε αντίθετη περίπτωση, είναι υποχρεωμένοι όπως διακόψουν την ενοικίαση, καθ' ότι ως προαναφέρεται δεν είναι σε θέση να καταβάλλουν το ενοίκιο των €1200 επί του παρόντος και μέχρι να τους δοθεί η ανωτέρω κρατική χορηγία». Οι Αιτητές δεν φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη για τις όποιες οικονομικές αδυναμίες της Καθ' ης η Αίτηση, ενώ ανέμεναν την τήρηση των όρων των ενοικιαστηρίων εγγράφων από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και απέρριψαν το αίτημα. Με επιστολή των δικηγόρων τους, ημερομηνίας 14.7.2017, κάλεσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1, με κοινοποίηση στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, να πληρώσει το προαναφερθέν οφειλόμενο ποσό των €10.800.- ένεκα μη εκπλήρωσης της μεταξύ των προφορικής συμφωνίας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή οι αξιωματούχοι της παρέλειψαν να το καταβάλουν μέχρι σήμερα. Στις 29.8.2017, η Καθ' ης η Αίτηση 1, με επιστολή της τότε δικηγόρου της ίδιας ημερομηνίας, παράνομα τερμάτισε την ενοικίαση από 31.8.2017, αναφέροντας ότι «αδυνατούν να συνεχίσουν την ενοικίαση του εν λόγω καταστήματος». Στις 1.9.2017, η Καθ' ης η Αίτηση 1 πλήρωσε τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια, σύνολο €3.600, που αντιστοιχεί στα ενοίκια των μηνών Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου 2017 της δεύτερης περιόδου ενοικίασης και παρέδωσε κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού, μέσω των δικηγόρων των Αιτητών, με επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των Αιτητών. Ο κ. Μαχαιρίτης κατέθεσε ότι προέβησαν σ' όλες τις αναγκαίες ενέργειες για ενοικίαση του επίδικου, πλην όμως ουδείς ενδιαφέρθηκε να το ενοικιάσει μέχρι τις 1.3.2019, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να απωλέσουν €1.200.- μηνιαίως συμφωνημένα ενοίκια από 1.9.2017 μέχρι 1.3.2019, πλέον τόκο προς 8% δυνάμει συμφωνίας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει στους Αιτητές το ποσό των €10.800 δυνάμει της μεταξύ των προφορικής συμφωνίας, καθώς και γενικές αποζημιώσεις, για παράβαση της ρηθείσας συμφωνίας, πλέον το ποσό των €21.600, πλέον €1.728 τόκο, ως αποζημιώσεις λόγω του παράνομου τερματισμού του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.6.2017, το οποίο αντιστοιχεί σε μηνιαία ενοίκια προς €1.200 έκαστο, για περίοδο 21 μηνών που αφορά τη δεύτερη περίοδο ενοικίασης, πλην τα 3 ενοίκια που πληρωθήκαν στους Αιτητές την 1.9.2017, πλέον νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως εγγυητές της Καθ' ης η Αίτηση
  19. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι παρέλαβαν το επίδικο ξηλωμένο και χρειαζόταν επιδιορθώσεις. Μέχρι να γίνουν και να ενοικιαστεί εκ νέου, προκύπτει το ποσό που ζητούν. Το είχαν διαφημίσει για ενοικίαση οι ίδιοι και μέσω κτηματομεσίτη. Κατά την αντεξέταση του, κατέθεσε ότι τα ενοικιαστήρια έγγραφα υπεγράφησαν την ίδια ημέρα, στο κατάστημα του, όπου είχαν προσέλθει οι Καθ' ων η Αίτηση και ήταν παρών και ο Αιτητής
  20. Στο ιατρείο του Καθ' ου η Αίτηση 3, είχε πάει για να του δώσουν το ενοίκιο. Τα τέσσερα πρόσωπα τα οποία ανέφερε, ήταν παρόντα κατά την υπογραφή των εγγράφων. Το πρώτο συμβόλαιο έγινε με μειωμένο ενοίκιο για να γίνουν επιδιορθώσεις στο κατάστημα και γράφει ότι έπρεπε να το παραδώσει καινούργιο. Με αναφορά στην παράγραφο 4 του Τεκμηρίου 4, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι για να το ζητήσουν αυτό, σημαίνει ότι ο ίδιος, με δικά του χρήματα από την αποκοπή, θα έκανε το κατάστημα καινούργιο και θα το έδινε καινούργιο. Έκαμαν συμφωνία και η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει να την τηρήσει. Όφειλε να παραδώσει το κατάστημα καινούργιο και το παρέδωσε ξηλωμένο. Οι Αιτητές το παρέδωσαν «ημιξηλωμένο», όπως είπε. Τα €900.- το μήνα για ένα χρόνο, ήταν τα έξοδα για να γίνει καινούργιο και γι' αυτό έγιναν δύο συμβόλαια. Το επίδικο έπρεπε να επιδιορθωθεί είτε από τον ίδιο, είτε από την Καθ' ης η Αίτηση. Εφόσον η τελευταία δέχθηκε το ενοίκιο, όφειλε να το επιδιορθώσει στη βάση των σχεδίων. Δεν της έδωσε συγκατάθεση γραπτώς. Εάν δεν υπέγραφαν οι εγγυητές, δεν θα ενοικίαζε το επίδικο. Δεν έχει συμφωνία εγγύησης, έχει το συμβόλαιο. Η θέση του Μ.Α.1 ήταν ότι, ο εγγυητής για να εγγυηθεί κάτι, σημαίνει ότι συμφωνεί με τους όρους του συμβολαίου. Εάν δεν συμφωνεί, δεν υπογράφει. Η Καθ' ης η Αίτηση του ζήτησε να μπει και τρίτος εγγυητής, ο αδελφός της και της είπε ότι δεν χρειάζεται. Ερωτώμενος για ποιο λόγο επέμεινε να υπογραφούν δύο συμβόλαια, ο μάρτυρας απάντησε ότι το ένα ήταν €300.- και το άλλο €1.
  21. Η διαφορά ήταν για να επιδιορθωθεί το κατάστημα και μετά το ενοίκιο θα γινόταν €1.200, ως η αρχική συμφωνία. Του ζήτησαν να γίνει συμβόλαιο για τρία χρόνια. Εάν δεν γινόταν το δεύτερο συμβόλαιο, θα ενοικιαζόταν προς €300.- μηνιαίως, κατάστημα με τέτοια αξία. Η συμφωνία για τα €10.800 ήταν προφορική και προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου συμβολαίου. Δεν του παρέδωσαν το επίδικο σε άριστη κατάσταση, όπως προνοούν τα συμβόλαια, αλλά ξηλωμένο. Τρεις μήνες μετά τη λήξη του πρώτου συμβολαίου, η Καθ' ης η Αίτηση πλήρωνε τα €1.200, ζήτησε παράταση 3 μήνες και μετά, ζήτησε μείωση και ο μάρτυρας δεν δέχθηκε. Η διαδικασία κινήθηκε επειδή η ενοικιάστρια παρέδωσε το επίδικο χωρίς να το διορθώσει. Η ενοικιάστρια ζήτησε να κάμει νέο συμβόλαιο με €900.- μηνιαίως και της αρνήθηκε. Στη συνέχεια, ακολούθησε η επιστολή Τεκμήριο
  22. Ο κ. Μαχαιρίτης δεν μας έπεισε. Δεν αμφιβάλλουμε για την ειλικρίνεια των όσων κατέθεσε, αλλά αμφιβάλλουμε ζωηρώς εάν οι ενέργειες του περιβάλλονταν με νομιμότητα εξ' αρχής και, κατ' ακολουθίαν, εάν γνώριζε τις νομικές συνέπειες των ενεργειών του εξ' αρχής. Η οποιαδήποτε προφορική συμφωνία δεν μνημονεύεται, ενώ έγιναν δύο έγγραφα, ζητεί μελλοντικές ζημιές, δεν απέδειξε τις προσπάθειες μείωσης της ζημιάς του, δέχθηκε την κακή κατάσταση στην οποία ευρισκόταν το επίδικο στην αρχή της ενοικίασης, δέχθηκε ότι δεν έδωσε συγκατάθεση στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να το διορθώσει, οι εγγυητές δεν υπέγραψαν σε κείμενο. Ο μάρτυρας δεν ήταν ανειλικρινής, αυτό που φαίνεται ότι συνέβη, είναι ότι είχε υπόψην του μια εκδοχή των δικαιωμάτων του ως ιδιοκτήτης και συμβαλλόμενος, που δεν ανταποκρίνεται πλήρως στο νομικό καθεστώς του. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδική μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε η Καθ' ης η Αίτηση 2, κα. Χριστίνα Καλουσίδου. Η κα. Καλουσίδου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως η κυρίως εξέταση της. Είναι ομογενής, από τη Γεωργία και κατοικεί στη Λευκωσία. Εργάζεται ως βοηθός και γραμματέας στο οδοντιατρείο του Δρ. Νίκου Χατζηχαραλάμπους, στην οδό Κωστάκη Παντελίδη 1, 1ος όροφος, στη Λευκωσία, εδώ και αρκετά χρόνια. Η κα. Καλουσίδου κατέθεσε ότι σπούδασε αισθητική και είναι η διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία ιδρύθηκε στις 7.4.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147, αλλά ουδέποτε λειτούργησε μέχρι σήμερα. Το 2016, ως νέα επιχειρηματίας και στα πλαίσια της Κρατικής Επιχορήγησης για νέες επιχειρήσεις, αναζήτησε και βρήκε το επίδικο κατάστημα, με σκοπό να το ενοικιάσει. Το κατάστημα βρισκόταν σε κατάσταση αποσύνθεσης, χωρίς πατώματα, χωρίς ηλεκτρική σύνδεση και εγκατάσταση, στη μια πλευρά είχε φουγάρα και γυψοσανίδες σπασμένες, οι τοίχοι ήταν μαυρισμένοι από φωτιά, τα πατώματα είχαν στοίβες από χώματα, χωρίς κεραμικά μόνο τσιμέντο, δεν υπήρχε πόρτα και η είσοδος στο χώρο γινόταν από το πίσω μέρος. Υπήρχε ψευδοτάβανο, όπου έλειπαν μερικά κομμάτια και άλλα ήταν λερωμένα. Χρειαζόταν πλήρη ανακαίνιση. Οι ιδιοκτήτες και ιδιαίτερα ο Αιτητής 1, ήθελαν να το ενοικιάσουν στην κατάσταση που βρισκόταν και απαιτούσαν από την ίδια να το φέρει σε άριστη και λειτουργήσιμη κατάσταση. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 εξήγησε, όπως είπε, στον Αιτητή 1, ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να το επισκευάσει, εκτός και εάν της καταβαλλόταν η Κρατική χορηγία, για την οποία είχε αιτηθεί και ανέμενε την έγκριση. Μετά από αρκετές συναντήσεις, την 1.6.2016, ο Αιτητής 1 πήγε στο ιατρείο που εργάζεται η μάρτυρας και της έδωσε ένα ενοικιαστήριο συμβόλαιο με ημερομηνία 1.6.2016, για να το υπογράψει, με ενοίκιο €300.- μηνιαίως και για περίοδο ενός έτους. Επιπλέον, είχε μαζί του ακόμα ένα ενοικιαστήριο έγγραφο, ημερομηνίας 1.6.2017, με ενοίκιο €1.200 μηνιαίως και για περίοδο 2 ετών, από 1.6.2017 έως 31.5.2019, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το πρώτο ενοικιαστήριο έγγραφο. Ο Αιτητής 1 απαίτησε από την κα. Καλουσίδου να υπογράψει και το δεύτερο, επειδή έτσι θα τη βοηθούσε, όπως είπε και μόνο αν υπέγραφε και το δεύτερο ενοικιαστήριο συμβόλαιο, θα δεχόταν να της ενοικιάσει το κατάστημα. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι, επειδή περίμενε την έγκριση της χορηγίας, υπέγραψε και τα δύο ενοικιαστήρια συμβόλαια, ως διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση 1 και επιπλέον, ο Αιτητής 1 απαίτησε από την ίδια και το Δρ. Νίκο Χατζηχαραλάμπους, Καθ' ου η Αίτηση 3, να υπογράψουν ως εγγυητές κάτω από την υπογραφή της ως Διευθύντριας, χωρίς να τους εξηγηθεί από τον ίδιο ή/και από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, τι σημαίνει η υπογραφή ή/και η αξία της υπογραφής κάτω από τη λέξη «ΕΓΓΥΗΤΕΣ» ή/και χωρίς να αναφέρεται οτιδήποτε περί τούτου στο περιεχόμενο των δύο συμβολαίων. Μετά την υπογραφή των δύο συμβολαίων, ο Αιτητής 1 αποχώρησε και αργότερα τους πήρε τα δύο συμβόλαια υπογραμμένα από τον άλλο ιδιοκτήτη - Αιτητή 2 και από δύο μάρτυρες, τους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ουδέποτε είδαν. Η κα. Καλουσίδου κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει αν τα πρόσωπα που αναφέρονται στα συμβόλαια ως μάρτυρες, είναι τα πρόσωπα που τα υπέγραψαν, αλλά η ίδια δεν υπέγραψε τα δύο συμβόλαια στην παρουσία τους. Όταν διάβασε το συμβόλαιο, όπου αναφερόταν ότι το κατάστημα βρισκόταν σε καινούρια κατάσταση, πίστεψε ότι οι ίδιοι οι Αιτητές θα επισκεύαζαν τελικά το κατάστημα και ιδιαίτερα, αφού δεν γινόταν μνεία σε οποιαδήποτε δική της υποχρέωση να το επισκευάσει. Εξάλλου, αφού τόσο η ίδια όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση υπέγραψαν ως εγγυητές, δεν ήταν δυνατόν να γνωρίζουν για οποιαδήποτε οικονομική υποχρέωση της εταιρείας να επισκευάσει το κατάστημα. Μετά την υπογραφή των συμβολαίων, ο Αιτητής 1 την πίεζε να επισκευάσει η ίδια το κατάστημα, αλλά αυτό ήταν αδύνατον, αφού, εκτός των άλλων, δεν υπήρχε ηλεκτρική εγκατάσταση. Απαιτούσε να εγκαταστήσει η κα. Καλουσίδου την ηλεκτρική εγκατάσταση, αλλά εκείνη δεν δεχόταν, αφού ήταν δική του υποχρέωση και επίσης, δεν μπορούσε να κάμει οποιαδήποτε επισκευή και μετατροπή χωρίς τη γραπτή του συγκατάθεση. Δεν αναφερόταν κάτι παρόμοιο στο ενοικιαστήριο συμβόλαιο, ούτε υπήρχε οποιαδήποτε ρήτρα για τέτοια υποχρέωση. Ουδέποτε ο Αιτητής 1 ή/και ο Αιτητής 2, έδωσαν τη γραπτή συγκατάθεση τους για να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Από το συμβόλαιο που υπέγραψε, φαίνεται καθαρά ότι της ενοικίασε καινούριο κατάστημα και άρα, οι υποχρεώσεις επισκευής και λειτουργήσιμης κατάστασης, ήταν δικές του. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 ουδέποτε συμφώνησε προφορικά με τους Αιτητές για οτιδήποτε και οποιαδήποτε συμφωνία έπρεπε να είναι γραπτή, αφού πρέπει να αιτιολογηθούν όλα τα έξοδα από τους λογιστές της εταιρείας. Δεν συμφώνησε να καταβάλει το ποσό των €10.800 και ουδέποτε της δόθηκε οποιαδήποτε εκτίμηση ή κατάσταση εργασιών, που ήταν δικές της υποχρεώσεις δυνάμει των συμβολαίων, αναφορικά με την κατάσταση του καταστήματος. Η ενέργεια του Αιτητή 1, δήθεν για να τη βοηθήσει με την υπογραφή των δύο ενοικιαστηρίων συμβολαίων, ήταν παράνομη, αφού δεν είναι νόμιμη η αύξηση κατά 400% του μηνιαίου ενοικίου για υποστατικά της ηλικίας του επίδικου υποστατικού, ως τυγχάνει νομικής συμβουλής. Επιπλέον, το ενοικιαστήριο συμβόλαιο προβλέπει ότι, αν επιθυμεί η εταιρεία να συνεχίσει την ενοικίαση μετά τη λήξη, τότε έπρεπε να γίνουν νέα συμβόλαια. Με τον «εξαναγκασμό» της να υπογράψει και το δεύτερο συμβόλαιο, αποστερήθηκαν δικαιώματα της εταιρείας, όπως της επιλογής να μη συνεχιστεί η ενοικίαση μετά τη λήξη της, αν η επιχείρηση δεν ήταν οικονομικά συμφέρουσα. Μετά τη λήξη του πρώτου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, αυτόματα ξεκίνησε η δεύτερη περίοδος ενοικίασης. Μέχρι εκείνη την ημερομηνία, δεν είχε ακόμα οποιαδήποτε πληροφορία για την τύχη της Κρατικής χορηγίας και το κατάστημα δεν είχε επισκευαστεί από τους ιδιοκτήτες του. Επιπλέον, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ουδέποτε άρχισε τις δραστηριότητες της, αφού η άρνηση των ιδιοκτητών να επισκευάσουν το κατάστημα, ή τουλάχιστον να εγκαταστήσουν την ηλεκτρική εγκατάσταση ώστε να μπορέσει η Καθ' ης η Αίτηση 2 να προχωρήσει με την επισκευή του καταστήματος, δεν επέτρεψε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να έχει οποιεσδήποτε δραστηριότητες και άρα, ούτε εισοδήματα. Την 26.6.2017, απέστειλε επιστολή στους Αιτητές μέσω της δικηγόρου της, με την οποία τους υπενθύμιζε ότι, χωρίς τη έγκριση της Κρατικής Χορηγίας, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν είχε τη οικονομική δυνατότητα να συνεχίσει την ενοικίαση του καταστήματος, το οποίο μέχρι εκείνη την ημέρα, ήταν στην ίδια μη λειτουργήσιμη κατάσταση όπως ήταν πριν ενοικιαστεί. Η δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση 2, με την εν λόγω επιστολή, ζητούσε και κάποιες άλλες διευκολύνσεις και προειδοποίησε τους Αιτητές για τον τερματισμό της ενοικίασης, αν δεν γίνονταν αποδεκτές, λόγω της δεινής οικονομικής δυνατότητας της εταιρείας. Τα αιτήματα και οι διευκολύνσεις, απορρίφθηκαν από τους Αιτητές. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι, μερικές ημέρες αργότερα, παρέλαβε την επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 14.7.2017, για παράβαση κάποιας συμφωνίας ημερομηνίας 1.6.2016, η οποία αναφερόταν στο επίδικο υποστατικό και με την οποία απαιτούσαν από την εταιρεία €10.
  23. Την 29.8.2017, η δικηγόρος της εταιρείας απέστειλε επιστολή στους Αιτητές, με την οποία τερμάτισε την ενοικίαση, σύμφωνα με την παράγραφο 9 του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.6.
  24. Μετά από διάφορες συνομιλίες της δικηγόρου της εταιρείας με τους δικηγόρους των Αιτητών, συμφωνήθηκε να τους πληρώσει η Καθ' ης η Αίτηση 2 το ποσό των €3.600, που αντιπροσωπεύει 3 ενοίκια για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο 2017 και να παραδώσει το κατάστημα. Την 1.9.2017, η δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση παρέδωσε τα χρήματα και τα κλειδιά του καταστήματος στους δικηγόρους των Αιτητών και έλαβε Απόδειξη Παραλαβής. Η κα. Καλουσίδου κατέβαλε προσωπικά όλα τα ενοίκια, αφού η εταιρεία ουδέποτε είχε την δυνατότητα, αλλά ούτε και τα εισοδήματα, για να καταβάλει οτιδήποτε. Συνολικά, κατέβαλε το ποσό των €7.200 ως ενοίκια, για ένα κατάστημα το οποίο ουδέποτε λειτούργησε λόγω της άρνησης των Αιτητών να το επισκευάσουν και αδικαιολόγητα εισέπραξαν τα χρήματα αυτά. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 επιφύλαξε το δικαίωμα της να τα διεκδικήσει. Ουδέποτε παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή από τους Αιτητές, σχετικά με ζημιές ή απαιτήσεις ή κόστος επισκευής για το επίδικο κατάστημα ή λεπτομέρειες αναφορικά με το κόστος επισκευών και ουδέποτε της γνωστοποιήθηκε οποιαδήποτε δαπάνη σχετική με την ανακαίνιση του καταστήματος. Ουδέποτε οι Αιτητές της ανέφεραν, αλλά ούτε και της παρέδωσαν κατάλογο με τις ζημιές, για τις οποίες οι ίδιοι απαιτούν και ισχυρίζονται. Ούτε περίμενε κάτι τέτοιο, αφού ουδέποτε συμφώνησε σχετικά με τους Αιτητές. Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει πόσο ήταν το ποσό που θα έπαιρνε ως Κρατική χορηγία. Σκόπευε να λειτουργήσει το επίδικο ως ινστιτούτο αισθητικής. Ερωτώμενη για πόσο χρονικό διάστημα θα ήταν η ενοικίαση, η μάρτυρας δίστασε και απάντησε ότι έγιναν δύο συμβόλαια, για 1 χρόνο και για δύο χρόνια. Δίστασε ξανά όταν ρωτήθηκε για το ύψος του ενοικίου και απάντησε ότι συμφώνησαν για €1.
  25. Επανέλαβε ότι το επίδικο ήταν σε μη λειτουργήσιμη κατάσταση και ότι θα το διόρθωνε ο ιδιοκτήτης. Για την ίδια, ήταν αδύνατο οικονομικά να επιδιορθώσει το κατάστημα. Ο ιδιοκτήτης της πήρε και τα δύο συμβόλαια για να τα υπογράψει, λέγοντας ότι θα την βοηθούσε και ότι θα ήταν καλυμμένη νομικά. Το ενοίκιο του πρώτου έτους ήταν €300.- και πλήρωνε €300.- για ένα χρόνο. Η χορηγία δεν ήταν για την επιδιόρθωση, όπως είπε, ήταν για τη συνέχεια, επειδή το κατάστημα θα επιδιορθωνόταν, όπως το είχε καταλάβει η ίδια. Το δεύτερο συμβόλαιο προνοούσε ενοίκιο €1.200 μηνιαίως. Στα συμβόλαια υπάρχει σχέδιο το οποίο έκαμε Πολιτικός Μηχανικός. Ήταν γνωστός της και αποτάθηκε για να της κάμει κάτοψη και έκαμε ένα σχέδιο για να δει πώς θα γινόταν το κατάστημα. Δεν γνωρίζει πόσο θα στοίχιζε για να γίνει όπως φαίνεται στο σχέδιο. Πίστευε ότι θα το έφτιαχνε ο ιδιοκτήτης. Όσο ήταν εκείνη εκεί, δεν είχε γίνει επιδιόρθωση. Η κα. Καλουσίδου κατέθεσε ότι η ενοικίαση ξεκίνησε την 1.6.2016 και έλαβε την κατοχή. Η πρώτη επιστολή που έστειλε ήταν το Τεκμήριο 6 και ζήτησε μικρή παράταση για τα ενοίκια, επειδή η Κρατική χορηγία θα αργούσε. Οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν. Όταν ερωτήθηκε εάν είχε πει για τις επιδιορθώσεις στην επιστολή, η μάρτυρας και πάλιν δίστασε και απάντησε ότι περίμενε να το κάμουν. Δεν ζήτησε γραπτώς να γίνει η επιδιόρθωση. Δεν θυμάται να έγινε συμφωνία ότι θα το διόρθωνε η ίδια. Επανέλαβε ότι δεν γνωρίζει για το ποσό των €10.800 και ότι πίστευε ότι θα το διόρθωνε ο ιδιοκτήτης, ο οποίος δεν της είχε δώσει συγκατάθεση να το διορθώσει εκείνη. Το κατάστημα δεν είχε καν ηλεκτρικό ρεύμα, ώστε να προχωρήσει. Σε υποβολή ότι οι ιδιοκτήτες ήθελαν €1.200 ενοίκιο από την αρχή, η κα. Καλουσίδου απάντησε ότι είχε πει ότι δυσκολεύεται να πληρώνει το ποσό από την αρχή, γι' αυτό πήγε στη δουλειά της ο Αιτητής 1 και της πήρε τα δύο συμβόλαια, γιατί έτσι θα τη βοηθούσε. Πίστευε ότι, υπογράφοντας και τα δύο συμβόλαια, ο ιδιοκτήτης όντως θα τη βοηθούσε. Δεν υπήρχε ηλεκτρικός πίνακας στο επίδικο και αυτό ήταν αρμοδιότητα του ιδιοκτήτη να το κάμει. Εγκατάσταση νερού υπήρχε, αλλά δεν είδε εάν υπήρχε τηλεφωνική εγκατάσταση. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι επιμένει πως πίστευε ότι θα το επισκεύαζαν, τους ζήτησε να το επισκευάσουν, να την εξουσιοδοτήσουν για την ηλεκτρική εγκατάσταση ώστε να προχωρήσει η ίδια τουλάχιστον και δεν το έκαμαν. Δέχθηκε ότι τερμάτισε την ενοικίαση επειδή δεν της μείωσαν το ενοίκιο. Δεν είχε γίνει προφορική συμφωνία και δεν γνωρίζει πώς υπολογίστηκε το ποσό των €10.800, ούτε μπορούσε να γνωρίζει το ύψος των εξόδων. Παρατηρώντας την Καθ' ης η Αίτηση 2, έχουμε σχηματίσει την εντύπωση ότι επέδειξε, όχι πανουργία ή πονηρία ή πρόθεση να ξεγελάσει τους Αιτητές, αλλά αφέλεια ως προς τα σχέδια της για τη δημιουργία της επιχείρησης της. Υπέγραψε δύο έγγραφα εξ' αρχής, με πολύ διαφορετικό ποσό ενοικίου, πλήρωνε για ένα χρόνο το ενοίκιο ενός καταστήματος το οποίο ουδέποτε χρησιμοποίησε, ανέμενε να το επιδιορθώσουν οι ιδιοκτήτες ή να της δώσουν εξουσιοδότηση να το επιδιορθώσει η ίδια, χωρίς να έχει κατά τον ουσιώδη χρόνο την οικονομική δυνατότητα προς τούτο, λογάριαζε να εισπράξει μία χορηγία αγνώστου ποσού και τελικώς, όταν είδε ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα έναρξης της λειτουργίας επιχείρησης, παραιτήθηκε της κατοχής. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν είπε ψέματα, μας έπεισε ότι έδρασε με επιπολαιότητα. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Οι Αιτητές 1 και 2 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες κατά ½ μερίδιον έκαστος, ενός καταστήματος με αρ. 4 στο ισόγειο κτιρίου και ενός χώρου στάθμευσης με αρ. 9, σε κτίριο το οποίο κείται επί της οδού Μακεδονιτίσσης, στο Δήμο Έγκωμης, στη Λευκωσία, αρ. εγγραφής 4/4999, Φ/Σχ. 21.52Ε2, Τμήμα 4, Τεμάχιο ΕΠΙ 4578 (Τεκμήριο 1), δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  26. Τεκμαίρεται ότι το επίδικο κατάστημα συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999, εφόσον το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακινήτου Ιδιοκτησίας αναφέρει ότι ενεγράφη επ' ονόματι των Αιτητών 1 και 2 την 22.7.
  27. Σύμφωνα με τη μαρτυρία τόσο του Αιτητή 1 όσο και της Καθ' ης η Αίτηση 2, το επίδικο κατάστημα κείται επί της Λεωφόρου Ηλία Παπακυριακού 42, Έγκωμη, Λευκωσία. Ουδέν περαιτέρω ελέχθη ενώπιον μας επί του ζητήματος αυτού. Επειδή αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία ενοικίασε κατάστημα από τους Αιτητές 1 και 2 και επειδή δεν αμφισβητήθηκε ότι τα Πιστοποιητικά Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας τα οποία κατατέθηκαν ομού ως Τεκμήριο 1, αφορούν στο επίδικο κατάστημα, το Δικαστήριο δεν εξετάζει οτιδήποτε περαιτέρω σε σχέση με αυτό το θέμα. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 ήταν και είναι η Διευθύντρια και Γραμματέας της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, η οποία συστάθηκε την 7.4.2016 (Τεκμήριο 2). Η Καθ' ης η Αίτηση 2 σπούδασε αισθητικός και εργάζεται εδώ και αρκετά χρόνια ως βοηθός και γραμματέας στο οδοντιατρείο του Καθ' ου η Αίτηση
  28. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.6.2016 (Τεκμήριο 4), η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε το επίδικο κατάστημα επί της Λεωφόρου Ηλία Παπακυριακού 42δ, για περίοδο ενός έτους, από 1.6.2016 έως 31.5.2017, με ενοίκιο €300.- μηνιαίως, προπληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός, από 1.6.2016, με τραπεζική εντολή σε συγκεκριμένο λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου. Στο έγγραφο χρησιμοποιείται και πληθυντικός αριθμός για το επίδικο, δηλαδή «καταστήματα». Από την ενώπιον μας μαρτυρία, καταδεικνύεται ότι το επίδικο είναι ένα κατάστημα και αυτό είχε ενοικιαστεί. Οι όροι του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση. Σχετικό είναι το άρθρο 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Η ρήτρα 3 του εγγράφου προνοεί ότι ο ενοικιαστής θα πρέπει να μεταβιβάσει επ' ονόματι του το λογαριασμό της Α.Η.Κ., Υδατοπρομήθειας, τηλεφώνου, αποχετεύσεως, σκυβάλων, κοινοχρήστων, επαγγελματικών φόρων, άδειας λειτουργείας και οποιουδήποτε άλλου που φορά στη λειτουργία της εταιρείας του, με δικά του έξοδα, από την ημερομηνία ενοικίασης. Η δε ρήτρα 3 προνοεί ως εξής: «Ο ενοικιαστής δεν έχει το δικαίωμα να κάνη οιανδήποτε τροποποίησιν ή προσθήκην άνευ της γραπτής συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτη. Οιαδήποτε προσθήκη ή τροποποίησις ούτω γενωμένη θα γίνεται με έξοδα του ενοικιαστού και θα παραμένη ιδιοκτησία του ιδιοκτήτη, χωρίς καμία αποζημίωση του ενοικιαστή. Ο ενοικιαστής υποχρεούται να μετακινήσει οποιαδήποτε τροποποίηση ή προσθήκη και να επαναφέρη τα ενοικιαζόμενα καταστήματα σε καινούρια κατάσταση όπως τα παραλαμβάνη σήμερα. Ο ενοικιαστής είναι υποχρεωμένος να διατηρή το κτίριο σε καλή κατάσταση. Ο ιδιοκτήτης ουδεμία ευθύνη φέρει για επιδιορθώσεις ή ζημιές.» Η ρήτρα 14, προνοούσε ότι ο ενοικιαστής δεν δικαιούνταν να αλλάξει την πρόσοψη του επίδικου καταστήματος. Σύμφωνα με τη ρήτρα 8, εάν ο ενοικιαστής επιθυμούσε τη συνέχιση του ενοικίου, όπως λέγει, μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, θα έπρεπε να γίνουν νέα συμβόλαια από 1.6.2017 και το μηνιαίο ενοίκιο καθορίστηκε σε €1.200 για δύο χρόνια, μέχρι την 31.5.
  1. Εάν δε, είτε οι ιδιοκτήτες, είτε ο ενοικιαστής, δεν επιθυμούσαν τη συνέχιση της ενοικίασης, ο ενοικιαστής θα έπρεπε να επιστρέψει τα καταστήματα χωρίς καμία απαίτηση ή αποζημίωση και θα συνέχιζε να πληρώνει το ενοίκιο μέχρι την παράδοση τους σε άριστη κατάσταση (ρήτρα 9). Οι ρήτρες 10 και 12, αφορούν στην καθυστέρηση πληρωμής του ενοικίου, σε τόκο και αποζημιώσεις: «
  2. Καθηστέρησις πληρωμής οιουδήποτε ενοικίου ζητηθεί τυπικώς είτε όχι, και οιονδήποτε όρου συνεπάγεται αυτόματον ακύρωσιν της συμβάσεως κατ' εκλογή του ιδιοκτήτου και δίδει το δικαίωμα εις τον ιδιοκτήτη όπως επανεισέρχεται εντός του υποστατικού και λαμβάνει κατοχή τούτου άνευ επηρειασμού των δικαιωμάτων του όπως διεκδικεί παν οφειλόμενον υπόλοιπον με τόκον 8% ως και αποζημιώσεις μέχρι την λήξιν του παρόντος συμβολαίου 31/05/2017 και δια παράβασιν οιοδήποτε όρου του παρόντος συμβολαίου.» «
  3. Νοείται ότι ο ενοικιαστής θα εξακολουθήση να είναι υπεύθυνος δια καθυστερημένα ενοίκια εάν υπάρχου με τόκο 8% και δ' αποζημεώσεις δια παράβασιν συμβάσεως ειδικώς και άνευ επηρεασμού οιονδήποτε άλλων απαιτήσεων τας οποίας ο ιδιοκτήτης δυνατόν να έχει εναντίον του ενοικιαστού. Ο ενοικιαστής θα είναι υπεύθυνος δι' αποζημιώσεις ως δια την μη ενοικίασιν του υποστατικού ή δια την ενοικίασιςν εις μικρότερον ενοικίον δια τη περίοδον κατά την οποίαν θα διαρκή η ενοικίασις.» Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, υπέγραψαν, ως κατέθεσε και η Καθ' ης η Αίτηση 2, κάτω από τη λέξη «Εγγυητές», χωρίς οποιοδήποτε κείμενο Εγγύησης. Στο ενοικιαστήριο έγγραφο επισυνάπτεται σχέδιο υφιστάμενης κάτοψης καταστημάτων και προτεινόμενης κάτοψης καταστημάτων, το οποίο ετοιμάστηκε κατ' εντολήν της Καθ' ης η Αίτηση
  4. Το έγγραφο υπογράφεται και από δύο μάρτυρες, οι οποίοι δεν υπέγραψαν ταυτόχρονα με τους Καθ' ων η Αίτηση, όπως κατέθεσε η Καθ' ης η Αίτηση 2 και δεν αμφισβητήθηκε. Ο Αιτητής 1 κατέθεσε ότι υπέγραψαν ταυτόχρονα τα 4 άτομα, δηλαδή οι Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  5. Συνάγεται, ότι οι μάρτυρες δεν υπέγραψαν ταυτόχρονα με τους συμβαλλόμενους. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, δια της Καθ' ης η Αίτηση 2, έλαβε κατοχήν του επίδικου καταστήματος την 1.6.2016, δυνάμει του Τεκμηρίου
  6. Την ίδια ημέρα, υπεγράφη και δεύτερο ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 5), μεταξύ των Αιτητών 1 και 2 και της Καθ' ης η Αίτηση 1, το οποίο στην πρώτη σελίδα φέρει την ημερομηνία 1.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D147 και στην τελευταία, πριν τις υπογραφές, τη φράση «Εν Λευκωσία την 1ην Ιουνίου 2017». Το έγγραφο αφορά στην ενοικίαση του επίδικου καταστήματος για περίοδο δύο ετών, από 1.6.2017 έως 31.5.2019, με δικαίωμα παράτασης για δύο χρόνια, νοουμένου ότι θα πρόκυπτε αύξηση 5% επί του εκάστοτε μηνιαίου ενοικίου του προηγούμενου χρόνου. Δηλαδή, το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €1.200 μηνιαίως από 1.6.2017 έως 31.5.2019, σε €1.260 μηνιαίως από 1.6.2019 και σε €1.323 μηνιαίως από 1.6.2020 κοκ., μέχρι την 31.5.2021, οπότε το ενοικιαστήριο έγγραφο θα έπαυε να έχει ισχύι. Τα δύο έγγραφα είναι, κατά τα λοιπά, πανομοιότυπα, με εξαίρεση τη ρήτρα 8, η οποία στο Τεκμήριο 5, προνοεί ως ακολούθως: «Ο ενοικιαστής αν επιθυμή την συνέχιση του ενοικίου μετά την λήξιν του ενοικιαστηρίου 31/05/2019.Θα πρέπη να ειδοποήει έξη μήνες πρίν την λήξιν του ενοικιαστηρίου δηλαδή 30/11/2018 τους ιδιοκτήτες αντίστηχα με ασφαλισμένη επιστολή ότι δεν επιθυμεί την συνέχδιση της ενοικιάσεως των καταστημάτων τους μέχρι.λήξεως και τη παρατάσεως δηλαδή μέχρι 31/05/
  7. Μετά την λήξιν του συμβολαίου εάν οι ιδιοκτήτες και ο ενοικιαστής επιθυμού την εινοικίασην των καταστημάτων θα πρέπει να γίνου νέα συμβόλαια.» Προστέθηκε επίσης νέα ρήτρα 10 και αναριθμήθηκαν οι υπόλοιπες ρήτρες, ενώ προσαρμόστηκε η ρήτρα 11 με αναφορά στην περίοδο ισχύς του συμβολαίου. Η νέα ρήτρα 10 προνοεί ως εξής: «Εν περιπτώση που οι ιδιοκτήτες ή ο ενοικιαστής δεν επιθυμού τη συνέχισει της ενοικιάσεως των καταστημάτων μετά την λήξιν του ενοικιαστηρίου έξη μήνες πριν την λήξιν του οι ιδιοκτήτες δικαιούνται να θέσουν σε οποιοδήποτε συμείο επί του κτιρίου «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» και ο ενοικιαστής υποχρεούται να επιτρέπει την επίσκεψιν οιοουδήποτε υποψηφίου ενοικιαστή συνοδευομένου από τους ιδιοκτήτες στην παρουσία του ενοικιαστή.» Όπως και το Τεκμήριο 4, το Τεκμήριο 5 υπεγράφη από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, κάτω από τη λέξη «ΕΓΓΥΗΤΕΣ», χωρίς κείμενο εγγύησης και από δύο μάρτυρες οι οποίοι δεν υπέγραψαν ταυτόχρονα με τα μέρη, ενώ επισυνάπτεται επίσης σχέδιο με τις δύο κατόψεις. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν λειτούργησε στο επίδικο υποστατικό, αλλά κατέβαλλε το ενοίκιο από την 1.6.2016 έως την 31.5.2017, δηλαδή για την περίοδο ισχύος του πρώτου ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο
  8. Δεν έχει καταδειχθεί ικανοποιητικά ή αποδειχθεί ενώπιον μας ότι τα μέρη συμφώνησαν γραπτώς ή προφορικώς, σχετικά με τις οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις, ανακαινίσεις ή βελτιώσεις στο επίδικο κατάστημα. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Στα Τεκμήρια 4 και 5, γίνεται μνεία σε καινούργια κατάσταση του επίδικου, αλλά από την ενώπιον μας μαρτυρία, συνάγεται ότι αυτό δεν ήταν σε καλή ή, εν πάση περιπτώσει, σε καινούργια κατάσταση. Ο ίδιος ο Αιτητής 1 κατέθεσε ότι το επίδικο έχριζε επιδιόρθωσης και ότι γι' αυτό, όπως είπε, στο δεύτερο συμβόλαιο έγραψαν ότι η ενοικιάστρια έπρεπε να το παραδώσει καινούργιο όπως το παρέλαβε, παρόλο που δεν το παρέλαβε καινούργιο, επειδή θα το επιδιόρθωνε. Τα δύο συμβόλαια υπεγράφησαν όμως την ίδια ημέρα, το επίδικο δεν ήταν καινούργιο και η οποιαδήποτε συμφωνία επιδιόρθωσης δεν μνημονεύθηκε πουθενά. Περαιτέρω, ήταν κοινό έδαφος ότι οι ιδιοκτήτες δεν έδωσαν οποιαδήποτε γραπτή συγκατάθεση στην Καθ' ης η Αίτηση 1, για να προβεί σε τροποποιήσεις ή προσθήκες στο επίδικο κατάστημα, ως η ρήτρα 4 των δύο εγγράφων. Ουδείς εκ των μερών προέβη σε οποιεσδήποτε εργασίες στο επίδικο κατάστημα, πριν την 31.5.2017 ή σε οποιοδήποτε ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο. Η συμφωνία Τεκμήριο 4, έληξε την 31.5.2017 και από την 1.6.2017, ήταν σε ισχύ η συμφωνία Τεκμήριο
  9. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέβαλε το ενοίκιο του μηνός Ιουνίου
  10. Την 26.6.2017, η τότε δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση 1, απηύθυνε επιστολή προς τους Αιτητές 1 και 2 (Τεκμήριο 6), με την οποία τους πληροφορούσε ότι η Κρατική επιχορήγηση που ανέμεναν οι πελάτες της, επρόκειτο να τους δοθεί περί τον Οκτώβριο 2017 και έτσι, αυτοί αδυνατούσαν να καταβάλλουν το ποσό των €1.200 ως ενοίκιο. Ζήτησε δε από τους Αιτητές όπως δώσουν παράταση μέχρι την 1.10.2017, μέχρι τότε η Καθ' ης η Αίτηση 1 να συνεχίσει να καταβάλλει €300.- μηνιαίως ως το λήξαν συμβόλαιο και από 1.10.2017 να καταβάλλει το ποσό των €1.200 μηνιαίως και αναδρομικά το οφειλόμενο υπόλοιπο εκ €3.
  11. Σε αντίθετη περίπτωση, η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα διέκοπτε την ενοικίαση. Την 14.7.2017, οι δικηγόροι των Αιτητών απηύθυναν επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 2 προσωπικά την 19.7.2017 (επίδοση για την εταιρεία και στον Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν παρουσιάστηκε), με την οποία ζητούσαν την καταβολή εντός 10 ημερών του ποσού των €10.800 ως οφειλόμενο για παράβαση συμφωνίας ημερομηνίας 1.6.2016 (Τεκμήριο 7). Η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση, απηύθυνε επιστολή προς τους Αιτητές, ημερομηνίας 29.8.2017 (Τεκμήριο 8), με την οποία αναφέρθηκε στην επιστολή της ημερομηνίας 26.6.2017 και έδωσε ειδοποίηση τερματισμού της ενοικίασης την 31.8.
  12. Η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση δήλωσε επίσης ότι οι πελάτες της θα παραδώσουν την κατοχή και τα κλειδιά του επίδικου, εξοφλώντας τα ενοίκια τριών μηνών, ήτοι Ιουνίου - Αυγούστου
  13. Η ειδοποίηση δόθηκε σύμφωνα με τη ρήτρα 9 του εγγράφου (βλέπετε πιο πάνω). Πράγματι, την 1.9.2017, η δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε στους δικηγόρους των Αιτητών, το ποσό των €3.600 προς πλήρη εξόφληση των ενοικίων των μηνών Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου 2017, με βάση το Τεκμήριο 5 και τα κλειδιά του επίδικου καταστήματος. Δόθηκε σχετική Απόδειξη Είσπραξης και Παραλαβής (Τεκμήριο 3) και δικηγόροι των Αιτητών επιφύλαξαν τα νόμιμα δικαιώματα των πελατών τους. Νομική πτυχή: Καθ' ύλην αρμοδιότητα: Λήξη ή τερματισμός συμβατικής ενοικίασης: Σύμφωνα με την Νομολογία, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια όπως εγείρει αυτεπάγγελτα θέμα δικαιοδοσίας (ex proprio motu) (βλέπετε Παναγιώτου ν. Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362 και Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1592) και αυτό είναι θέμα του ιδίου του Δικαστηρίου (βλέπετε Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689, 698). Ακόμα και στην περίπτωση παραδοχής του καθεστώτος της θέσμιας ενοικίασης, αυτό πρέπει να αποδεικνύεται προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να κριθεί ότι υπάρχει καθ' ύλην αρμοδιότητα. Η παραδοχή δεν είναι αρκετή για να προσδώσει στο Δικαστήριο δικαιοδοσία εάν αυτό στερείται τέτοιας δικαιοδοσίας. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Lambrianides v. Mavrides
(1958)2 C.L.R. 49. Ακόμα, «Θέσμια ενοικίαση δε δημιουργείται με καταγραφή σε συμβιβασμό, εάν δεν υπάρχουν τα στοιχεία τα οποία τη συνιστούν» (απόσπασμα από την αυθεντία Πετεινός
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 1467, στη σελίδα 1475). Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι αυτά που συνθέτουν την απαίτηση (βλέπετε Sevegep Ltd. v. United Sea Transport
(1989)1(B) C.L.R. 733). Έχω λάβει υπόψη το περιεχόμενο της κυρίως Αίτησης. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τούτου είναι καθορισμένη. Διαφορά η οποία ανάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου, πρέπει να αναφύεται κατά την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και να υπάγεται στο Ενοικιοστάσιο, δηλαδή να συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Νόμου 23/
  1. Μία εκ των προϋποθέσεων είναι ο ενοικιαστής να είναι θέσμιος. Οι όροι «θέσμιος ενοικιαστής» και «πρώτη ενοικίαση» ερμηνεύονται στο άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Σύμφωνα μ' αυτή την ερμηνεία, για να καταστεί ένας ενοικιαστής θέσμιος, πρέπει είτε να λήξει η συμβατική ενοικίαση και να εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο, είτε να τερματισθεί νόμιμα η συμβατική ενοικίαση και να εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο. Η περίοδος της συμβατικής ενοικίασης η οποία προνοείτο από το δεύτερο ενοικιαστήριο έγγραφο, δεν είχε λήξει. Θα έληγε την 31.5.
  2. Δυνάμει της ρήτρας 9 του Τεκμηρίου 5, εάν εκάτερος των μερών δεν επιθυμούσε τη συνέχιση της ενοικίασης, ο ενοικιαστής θα έπρεπε να επιστρέψει το επίδικο στους ιδιοκτήτες χωρίς απαίτηση ή αποζημίωση και θα συνέχιζε να πληρώνει το ενοίκιο μέχρι να το παραδώσει σε άριστη κατάσταση (βλέπετε πιο πάνω). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ειδοποίησε περί της μη συνέχισης της ενοικίασης από μέρους της και τερματισμό αυτής την 31.8.2017 (Τεκμήριο 8) και ότι θα παρέδιδε το επίδικο, εξοφλώντας τα μέχρι τότε ενοίκια. Οι ιδιοκτήτες δικογραφούν ότι αυτός ο τερματισμός ήταν παράνομος και κατά παράβασην του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.6.
  3. Αξιοσημείωτο ότι δεν δικογραφούν οτιδήποτε περί της λήξεως ή του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης πριν την παράδοση της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Είναι η κρίση μας ότι δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε παρανομία ή παράβαση σύμβασης, εφόσον το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο, δίδει αυτό το δικαίωμα. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέδωσε την κατοχή την 1.9.2017 και εξόφλησε τα μέχρι τότε ενοίκια, δηλαδή Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου
  4. Οι ιδιοκτήτες παρέλαβαν την κατοχή (Τεκμήριο 3). Η Καθ' ης η Αίτηση δεν παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου μετά την 31.8.2017 και δεν κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Θα μπορούσε επιτυχώς να προβληθεί ισχυρισμός ότι το πρώτο ενοικιαστήριο έγγραφο έληξε και άρχισε η ισχύς του δεύτερου, η συνομολόγηση του οποίου όμως, δεν συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 77
(1)[2] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, εφόσον προνοεί για ενοικίαση πέραν του ενός έτους και δεν υπεγράφη από δύο μάρτυρες ταυτόχρονα με την υπογραφή από τους συμβαλλόμενους. Μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση. Οι περιοδικές ενοικιάσεις αναφύονται είτε από ενοικιαστήρια έγγραφα τα οποία είναι άκυρα εξ' υπαρχής (void ab initio), είτε από προφορικές συμβατικές ενοικιάσεις όπου το ενοίκιο καταβάλλεται περιοδικά και δεν καθορίζεται σαφώς η περίοδος ισχύς της ενοικίασης. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού. Εφόσον το ενοίκιο ήταν πληρωτέο επί μηνιαίως βάσεως, η ενοικίαση ήταν από μήνα σε μήνα και για να τερματιστεί, έπρεπε να δοθεί ειδοποίηση ενός μηνός τουλάχιστον. Η επιστολή Τεκμήριο 6, έδωσε χρόνο πέραν του ενός μηνός, η περιοδική συμβατική ενοικίαση τερματίστηκε νόμιμα την 31.8.2017 και η κατοχή παραδόθηκε χωρίς η Καθ' ης η Αίτηση 1 να παραμείνει σε κατοχή και ούτως να καταστεί θέσμια ενοικιάστρια. Είναι η κρίση μου ότι, όπως και να αναλυθεί, το νομικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αλλοδαποί - Πολίτες τρίτων χωρών: Εγείρεται ακόμα ένα ζήτημα το οποίο άπτεται της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Η Καθ' ης η Αίτηση 2, διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση 1, κατέθεσε ότι είναι ομογενής από τη Γεωργία. Δεν έχει κατατεθεί ενώπιον μας κατά πόσον έχει Ελληνική ή Κυπριακή υπηκοότητα. Εάν είναι υπήκοος της Γεωργίας, αυτή είναι αλλοδαπή και πολίτης κράτους που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπό το φως των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, όπως αυτές έχουν ερμηνευθεί από την Νομολογία, ενοικιαστής, είτε φυσικό πρόσωπο που είναι Κύπριος πολίτης ή πολίτης κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλέπετε Διογένης Χριστοφόρου Λτδ ν. Giosa Victoria Mikaela,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1196), είτε νομικό πρόσωπο το οποίο ελέγχεται από Κύπριους πολίτες ή πολίτες κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλέπετε Pantazi v. Bata (Cyprus) Ltd.
(1987)1 C.L.R. 350, υπό το φως της Διογένης Χριστοφόρου, πιο πάνω), ακινήτου το οποίο έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.1999 και ήταν ενοικιασμένο ή προσφερόταν προς ενοικίαση κατά την εν λόγω ημερομηνία (βλέπετε Φυσεντζίδη v. K & C SNOOKER & POOL ENTERTAINMENT, Πολιτική Έφεση αρ. 30/2019, απόφαση ημερομηνίας 1.6.2020), ECLI:CY:AD:2020:A171 και το οποίο εμπίπτει σε ελεγχόμενη περιοχή, δυνάμει ενοικίασης που έχει λήξει ή νομίμως τερματιστεί (βλέπετε NICOS CHRISTOU DEVELOPMENTS LTD ν. Π. Τοφινής
(1998)1(Δ) A.A.Δ. 1990 και Κώστας Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654), καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής (άρθρο 2). Η Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι αλλοδαπή και πολίτης κράτους που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ελέγχεται από την Καθ' ης η Αίτηση
  1. Η συμβατική ενοικίαση τερματίστηκε και η κατοχή παραδόθηκε χωρίς η Καθ' ης η Αίτηση 1 να παραμείνει στο επίδικο. Δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία αναφορικά με την ενοικίαση ή προσφορά προς ενοικίαση του επίδικου καταστήματος, κατά την 31.12.
  2. Ενόψει όλων των ανωτέρω, κρίνουμε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέστη θέσμια ενοικιάστρια εν τη εννοία του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Εξετάζουμε τις λοιπές πτυχές της υπόθεσης, ώστε να φαίνεται η κρίση του Δικαστηρίου και τα ευρήματα του, σε περίπτωση που η πιο πάνω κατάληξη ανατραπεί κατ' Έφεσην. Ερμηνεία γραπτών συμβάσεων και εξωγενής μαρτυρία: Έχουμε μελετήσει και λάβει υπόψη αυθεντίες και συγγράμματα σχετικά με την ερμηνεία γραπτών συμβάσεων. Βλέπετε Chitty on Contracts, 28η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 12-041 έως 12-117 και 14-009, Γ.Π. Κακογιάννη «Η Απόδειξη», σελίδες 717 έως 730, EPCO v. Lartico
(1978)1 C.L.R. 201, Polykarpou v. Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182, Saab and Another v. Holy Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499, Mavrou v. Theodorou
(1984)1 C.L.R. 635, Panayiotou v. Island Beach Development Ltd.
(1985)1 C.L.R. 623, Georghiades v. Georgiades
(1988)1 C.L.R. 428, Εθνική Τράπεζα v. Χατζηνέστορος
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 204, Λαζούρας v. Σκυλλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 168, Γεωργ. Ετ. Φούτας v. Ετ. Βάσος Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ. 168, Τάκη Λευκαρίτη κ.α. v. LONG BEACH HOTELS LTD κ.α.,
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 194, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ. v. G & C Exhaust Systems Ltd.,
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 500. Σ' όλες αυτές τις αυθεντίες γίνεται αναφορά και σε ιδιαίτερα χρήσιμη Αγγλική νομολογία από το 1837 και εντεύθεν. Ένας από τους κανόνες οι οποίοι εξάγονται από τις αυθεντίες, αφορά στην προφορική μαρτυρία. Όπου υπάρχει γραπτή συμφωνία, προφορική μαρτυρία δεν γίνεται αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει ή άλλως πώς να τροποποιήσει τη γραπτή συμφωνία. Ο κανόνας αυτός είναι γνωστός ως parol evidence rule και υπόκειται σε εξαιρέσεις. Μία εξαίρεση είναι όπου δεν υπήρχε η πρόθεση το γραπτό κείμενο να περιλαμβάνει ολόκληρη τη συμφωνία μεταξύ των μερών. Δεύτερη εξαίρεση είναι η συνακόλουθη συμφωνία (collateral contract), όπου ο κανόνας δεν ισχύει γιατί η προφορική μαρτυρία περί της συνακόλουθης συμφωνίας δεν τροποποιεί ή προσθέτει στην γραπτή συμφωνία αλλά πρόκειται περί ανεξάρτητης σύμβασης. Τέτοια μαρτυρία είναι επιτρεπτή σε σχέση με ένα θέμα επί του οποίου η γραπτή συμφωνία δεν περιλαμβάνει πρόνοια. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα αποδοχής μαρτυρίας προς απόδειξη μίας υπερισχύουσας προφορικής συμφωνίας ή προς απόδειξη προφορικής υπόσχεσης ότι η γραπτή σύμβαση δεν θα εφαρμοστεί σύμφωνα με τους όρους της (βλέπετε City of Westminster Properties
(1934)Ltd v. Mudd
(1959)Ch. 129). Ακόμα, εξαίρεση στον κανόνα υπάρχει σε περίπτωση κενού ή αμφιβολίας στην ερμηνευόμενη σύμβαση. Τίποτε από τα πιο πάνω δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση και από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνεται ότι δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε προφορική συμφωνία μεταξύ των μερών, η οποία να αφορά στην καταβολή του ποσού των €10.800 στους ιδιοκτήτες και/ή στην επιδιόρθωση του επίδικου καταστήματος από την ενοικιάστρια. Αποζημιώσεις: Ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης κρίνεται ως νόμιμος και εντός των προνοιών του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.6.2017. Έτσι, δεν αναφύεται ζήτημα αποζημιώσεων. Περαιτέρω, οι ιδιοκτήτες δεν απέδειξαν ικανοποιητικά ή και καθόλου, ότι είχαν προβεί σε οποιεσδήποτε προσπάθειες μείωσης της ζημιάς τους, η οποία απέρρεε από τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης πριν τη λήξη της (mitigation). Βλέπετε σχετικά το άρθρο 73
(3)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Έτι περαιτέρω, οι Αιτητές απαιτούν αποζημιώσεις μέχρι την 31.5.2019, ενώ ο Αιτητής 1 κατέθεσε ότι το επίδικο ενοικιάστηκε την 1.3.2019 και η κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε τον Οκτώβριο 2017, δηλαδή πριν καν καταβληθούν εάν καταβλήθηκαν, προσπάθειες ενοικίασης του επίδικου υποστατικού σε τρίτο πρόσωπο και πριν προκύψουν ζημιές. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι οι Αιτητές έχουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, ή 2 ή 3, ή ότι έχουν αποδείξει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των. Εγγύηση: Ενοικιαστήριο έγγραφο: Μεταξύ των Αιτητών 1 και 2 και της Καθ' ης η Αίτηση 1, συνομολογήθηκε ενοικιαστήριο έγγραφο την 1.6.2007 (Τεκμήριο 5), για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος. Η περίοδος ενοικίασης ήταν για δύο χρόνια, από 1.6.2017 έως 31.5.
  1. Το επίδικο είναι ενοικιοστασιακό υποστατικό, αλλά δεν γνωρίζουμε εάν αυτό ικανοποιεί τις προϋποθέσεις της αυθεντίας Φυσεντζίδης (πιο πάνω). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατήρησε την κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι την 31.8.
  2. Καταγράφονται ανωτέρω ουσιώδεις ρήτρες του ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλέπετε πιο πάνω). Η Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση
  3. Λεκτικό: Δεν υπάρχει λεκτικό εγγύησης στο Τεκμήριο 5, στο οποίο να έχουν υπογράψει οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  4. Υπάρχει μόνο η λέξη «Εγγυητές». Ισχύς εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.
  1. Εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 δεν υπέγραψαν οποιοδήποτε λεκτικό εγγύησης, δεν είναι δυνατή η εξέταση του για σκοπούς διαπίστωσης της ισχύος της εγγύησης κατά τη θέσμια ενοικίαση, ενώ έχουμε ήδη κρίνει ότι η ενοικίαση δεν κατέστη θέσμια. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ουδόλως δεσμεύονται έναντι των Αιτητών 1 και 2 σε σχέση με την τήρηση των υποχρεώσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά τη συμβατική ή τη θέσμια ενοικίαση. Παραπομπή: Υπό το φως των προνοιών του άρθρου 64Α [3] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, εφόσον διαπιστώνουμε ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα να εκδικάσει την ενώπιον μας υπόθεση, θα μπορούσε να διακόψουμε τη διαδικασία και να την παραπέμψουμε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας προς εκδίκασην. Επειδή όμως, εξετάζοντας όλα τα επίδικα θέματα ώστε να καταγραφεί η κρίση του Δικαστηρίου ολοκληρωμένα σε περίπτωση Έφεσης, καταλήγουμε ότι οι Αιτητές 1 και 2 δεν έχουν προβάλει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, κρίνουμε ότι τέτοια παραπομπή θα ήταν μάταιη (futile) και δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση εναντίον όλων των Καθ' ων η Αίτηση, αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και εναντίον των Αιτητών 1 και 2, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
  2. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27
(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οποιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχή, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον τούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως. Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [δική μου υπογράμμιση] [2] 77
(1)«Σύμβαση που αφορά μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» [3] «
(2)Κάθε δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας εφόσον διαπιστώσει ότι δεν είναι καθ' ύλην αρμόδιο να εκδικάσει αγωγή ή αίτηση ή υπόθεση που καταχωρίστηκε ενώπιον του, διακόπτει την ενώπιον του διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο ή άλλο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.