← Κύπρος

ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΛΤΔ ν. Ρ.Ρ. PALEX LTD κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ31/19, 16/2/2021

ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΛΤΔ ν. Ρ.Ρ. PALEX LTD κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ31/19, 16/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2021:43 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Δ. Δημάδη και Γ. Κωνσταντίνου, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ31/19 Μεταξύ: ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΛΤΔ Αιτητών - και -

  1. Ρ.Ρ. PALEX LTD (Αρ. Εγγ. 314330)
  2. Παναγιώτη Χριστοδούλου Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------- 16.2.2021 Για τους Αιτητές: κα. Χρ. Λειβαδιώτου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα. Τ. Τζίρτη Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 29.7.2019 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «Απόφαση και/ ή διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 & 2 αλληλέγγυα και/ ή προσωπικά διά:
  3. Ποσό €1,950.- ως καθυστερημένα ενοίκια περιόδου από 1η Ιουνίου 2018 μέχρι και 30η Νοεμβρίου 2018, πλέον
  4. Τόκους προς 9% ετησίως από την λήξη καταβολής εκάστου καθυστερημένου ενοικίου από την ημέρα κατά την οποία κατέστη απαιτητό μέχρι εξοφλήσεως και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσοστό τόκου το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο υπό τις περιστάσεις και/ ή νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθέντος ποσού.
  5. Ποσό €36,55.- που αναλογεί στο τέλος Αμυντικής Θωράκισης (Άμυνας), από το μήνα Ιανουάριο 2018 μέχρι και το μήνα Μάιο 2018 εκ ποσού €7,31.- μηνιαίως.
  6. Ποσό €240,00.- ως ειδικές αποζημιώσεις και/ ή άλλως πως οφειλόμενο λόγω προκληθέντων ζημιών και/ ή για καθαριότητα και/ ή άλλως πως οφειλόμενο ως λεπτομερώς αναφέρεται κατωτέρω.
  7. Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω διαταγή, το Σεβ. Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη λόγω των περιστάσεων.
  8. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.» Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες και/ή εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και/ή δικαιούχοι και/ή κάτοχοι του καταστήματος αρ. 14 επί της οδού Μετεώρων αρ. 21, στο Στρόβολο, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο κατάστημα»). Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, αποτελούσαν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως συσταθείσα με έδρα τη Λευκωσία, ασχολούνταν δε, μεταξύ άλλων, με το εμπόριο ξύλινων κατασκευών και/ή άλλων παρεμφερών ειδών. Επίσης, οι Αιτητές κατά τον ίδιο ουσιώδη χρόνο, αποτελούσαν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως συσταθείσα, με έδρα τη Λευκωσία. Κατά ή περί την 4.4.2016, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενοικίασαν το επίδικο κατάστημα από τους Αιτητές, δυνάμει προφορικής και/ή εγγράφου συμφωνίας και/ή άλλως πως γενομένης, προς χρήσην αποθηκών και/ή γραφείων, για περίοδο δύο ετών, αρχομένης της ενοικίασης από 15.4.2016 μέχρι 15.4.
  9. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε για όλη την πιο πάνω περίοδο σε €7.800.- πληρωτέο διά μηνιαίων δόσεων εκ ποσού €325.- κατά την πρώτη ημέρα εκάστου ημερολογιακού μηνός. Οι Αιτητές δικογραφούν όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κατά ή περί την 4.4.2016, εγγυήθηκε γραπτώς και/ή προφορικώς και/ή άλλως πως, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα μετά των Καθ' ων η Αίτηση 1, τις υποχρεώσεις τους και εφαρμογή όλων των όρων που πηγάζουν από την εν λόγω συμφωνία ενοικίασης. Κατά τη λήξη της πιο πάνω περιόδου ενοικίασης, ο ενοικιαστής παρέμεινε εντός του επίδικου, το οποίο ανεγέρθηκε πριν το έτος 2000 και κατείχε τούτο ως θέσμιος ενοικιαστής δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου 2018, οπότε και το εγκατέλειψε. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2, κατά παράβασην των ουσιωδών όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου, καθυστερούσαν κατ' επανάληψην και καθυστερούν, την καταβολή των ενοικίων της περιόδου από 1.6.2018 μέχρι και 30.11.2018, πλέον την καταβολή τόκων προς 9% επί εκάστου καθυστερημένου μηνιαίου ενοικίου. Περαιτέρω, κατά παράβασην της συμφωνίας τους, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2, παρέλειψαν να καταβάλουν το τέλος Αμυντικής Θωράκισης (Άμυνας) εκ ποσού €7,31.- μηνιαίως, ήτοι εκ συνολικού ποσού €36,55.-, το οποίο αποκόπηκε από τα καταβληθέντα εκ μέρους τους μηνιαία ενοίκια περιόδου 1.1.2018 μέχρι και 31.5.2018, το οποίο τέλος, ως εκ τούτου, υποχρεούνται όπως καταβάλουν οι Αιτητές. Οι Αιτητές ειδοποιήσαν επανειλημμένως τους Καθ' ων η Αίτηση προς καταβολήν των εν λόγω καθυστερημένων ενοικίων και δια συστημένης επιστολής της δικηγόρου τους ημερομηνίας 5.3.2019, αλλά ούτοι μέχρι σήμερα ουδένα ποσό κατέβαλαν και/ή συνεχίζουν να οφείλουν τα ως άνω αναφερόμενα ποσά. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση εγκατέλειψαν το επίδικο δίχως να το παραδώσουν στην ιδία κατάσταση όπως το παρέλαβαν. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 άφησαν εντός του επίδικου υποστατικού ακαθαρσίες και/ή υπολείμματα ξυλουργίας, δίχως να φροντίσουν για την καθαριότητα του, με αποτέλεσμα οι Αιτητές, για αποκατάσταση πάντων των ανωτέρω, να δαπανήσουν το συνολικό ποσό των €240.- Ενόψει των πιο πάνω, οι Αιτητές υφίστανται ζημιά και/ή οικονομική απώλεια για τα ανωτέρω αναφερόμενα ποσά. Απάντηση Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρήθηκε την 20.9.2019 και μ' αυτήν αρνούνται όλους μαζί και καθένα χωριστά τους ισχυρισμούς των Αιτητών και τις αιτούμενες θεραπείες. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 παραδέχονται μόνον ότι οφείλουν ποσόν ύψους €1.625.- για τους μήνες Ιούνιο 2018 μέχρι 30.11.
  10. Οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωσαν ντεπόζιτο ύψους €325.- στους Αιτητές, το οποίο δεν αφαιρέθηκε από τα οφειλόμενα ενοίκια. Είναι ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ότι το οφειλόμενο προς τους Αιτητές ποσό εκ €1.625.- προσφέρθηκε και διά μέσου της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση προς τη δικηγόρο των Αιτητών και από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 προς το διευθυντή των Αιτητών και δεν ανταποκρίθηκαν για να το λάβουν. Αυτά έλαβαν χώραν πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ακόμα, ότι οι Αιτητές κωλύονται να αιτούνται τόκο επί των καθυστερημένων ενοικίων, αφού οι ίδιοι δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα να λάβουν το οφειλόμενο ποσό, καταχωρώντας εκδικητικά και/ή άλλως πως την παρούσα Αίτηση, με σκοπό να ενοχλήσουν και/ή ταλαιπωρήσουν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  11. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται κατηγορηματικά τον ισχυρισμό περί οφειλής τέλους Αμυντικής Θωράκισης, ισχυρίζονται ότι το τέλος αυτό έχει πληρωθεί και επιφυλάσσουν το δικαίωμά τους να προσκομίσουν σχετικές αποδείξεις κατά την ακροαματική διαδικασία της Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται κατηγορηματικά την ύπαρξη ειδικών αποζημιώσεων, αφού παρέδωσαν το υποστατικό σε άριστη κατάσταση και πλήρως καθαρό και/ή στην ίδια κατάσταση μ' αυτήν που το παρέλαβαν αρχικώς και οι Αιτητές το αποδέχθηκαν χωρίς επιφύλαξη. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται την ιδιότητα της Καθ' ης η Αίτηση 1, αλλά δεν παραδέχονται τους ισχυρισμούς αναφορικά με την ιδιότητα των Αιτητών. Δεν έχουν στην κατοχή τους το επίδικο ενοικιαστήριο συμβόλαιο και/ή δεν έλαβαν ποτέ αντίγραφό του και/ή δεν γνωστοποιήθηκαν σ' αυτούς οι όροι του εν λόγω ενοικιαστηρίου συμβολαίου. Ουδέποτε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση
  12. Ακόμη και αν ήθελε αποδειχθεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ούτως εγγυήθηκε, η εγγύηση του περιορίζεται μέχρι που οι ενοικιαστές κατέστησαν θέσμιοι, δηλαδή μέχρι τις 15.4.2018, ημερομηνία λήξης του ενοικιαστηρίου συμβολαίου. Απάντηση στην Απάντηση: Το δικόγραφο των Αιτητών καταχωρήθηκε την 16.12.2019 και μ' αυτό ενώνουν επίδικα θέματα μετά των Καθ' ων η Αίτηση και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς στην Αίτηση τους, αρνούνται δε τους ισχυρισμούς στην Απάντηση. Ενώ υπάρχει παραδοχή περί της μη καταβολής των ενοικίων από Ιούνιο μέχρι και Νοέμβριο 2018, εν τούτοις, ως φαίνεται, οι Καθ' ων η Αίτηση προσφέρουν μόνο ποσό €1.625.- λόγω λανθασμένου υπολογισμού. Από την άλλη, αφαιρούν από μόνοι τους (συμψηφίζουν) το ποσό της εγγύησης, την οποία συμβατικώς έχουν προσφέρει για την πιστή τήρηση των όρων και υποχρεώσεων τους, σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, πράγμα απαράδεκτο. Αυθαίρετα δε, ισχυρίζονται μειωμένη οφειλή, ενώ υπάρχει απαίτηση για προκληθείσες ζημιές και/ή αποζημιώσεις, πλέον τόκους. Οι Αιτητές λέγουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση επιτηδευμένα ισχυρίζονται προσφορά του εν λόγω μειωμένου ποσού προς εξόφλησην τάχα της οφειλής τους, ενώ αποκόπτουν από μόνοι τους από την οφειλή τους το ένα ενοίκιο, τους τόκους, τις ζημιές που προκάλεσαν, όσο και τα έξοδα, με τρόπο απειλητικό. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έκλεισε 4 φορές ραντεβού με το διευθυντή των Αιτητών προς δήθεν διευθέτηση της υπόθεσης, στα οποία δεν ανταποκρίθηκε. Εάν οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν πρόθεση προς καταβολή των οφειλομένων, γνώριζαν πολύ καλά το λογιστήριο των Αιτητών και θα έπρεπε να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους, όπως γινόταν και στο παρελθόν. Επιπλέον, οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν εκ των υστέρων το τέλος της Αμυντικής Θωράκισης και ως εκ τούτου, οι Αιτητές αποσύρουν την απαίτηση τους ως προς τούτο. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση, καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και οδηγίες για την καταχώρηση μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, εφόσον κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι ταχείας εκδίκασης. Η υπόθεση ορίστηκε για Αγορεύσεις / Διευκρινήσεις στις 4.12.2020 και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Μαρτυρία: Αιτητών: Σε ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων και συμπληρωματική ένορκο δήλωση αποκάλυψης εκ μέρους των Αιτητών, προέβη ο Αιτητής 1, κ. Ηρακλής Μιχαηλίδης. Υπό το φως της σχετικής νομολογίας που αφορά στη συνεχή υποχρέωση αποκάλυψης εγγράφων (βλέπετε ενδεικτικά: National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and another,

(1962)1 CL.R. 40, Vernon v. Bosley (No. 2),
(1997)1 All E.R. 614, G.A.P. Navigation Ltd. v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1624, Vector Onega A.G. v. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 4),
(2000)1 Α.Α.Δ. 823, Δ. Λούκος Λτδ κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 2),
(2001)(Β) Α.Α.Δ. 798, Kipagrotiki Ltd. v. Παναγιώτη Σάββα,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1610, Transmarine Shipping Ltd. v. Πανίκου Ονουφρίου κ.ά.,
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 151, Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 31/2013 Marcegaglia SpA κ.ά. v. Του Πλοίου "Vysokogorsk", απόφαση ημερομηνίας 31.5.2016), δεχόμαστε τη συμπληρωματική ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Σε ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη, ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών των Αιτητών και γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης. Υιοθέτησε την Αίτηση και απέρριψε την Απάντηση. Οι Αιτητές κατά τον ουσιώδη χρόνο, αποτελούσαν και αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως συσταθείσα, με έδρα τη Λευκωσία. Επίσης, ήταν και είναι εγγεγραμμένοι Ιδιοκτήτες του ακινήτου υπ' αρ. εγγραφής L 398, επί του οποίου βρίσκεται κτισμένο το επίδικο υποστατικό, ήτοι κατάστημα αρ. 14 επί της οδού Μετεώρων αρ. 21, στο Στρόβολο, Λευκωσία, το οποίο αποπερατώθηκε προ του έτους
  1. Το εν λόγω υποστατικό αποτελεί μέρος κτηρίου δύο επιπέδων (ισογείου και κατωγείου) και είναι ιδιοκτησίας της Αιτήτριας εταιρείας. Το ισόγειο υποστατικό αποτελεί εργοστασιακό χώρο όπου στεγάζεται η Αιτήτρια εταιρεία. Εκεί βρίσκεται και το Λογιστήριο της, όπου οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ανέκαθεν προσέρχονταν και κατέβαλλαν τα ενοίκια του επίδικου υποστατικού. Κατά την 4.4.2016, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενοικίασαν το επίδικο υποστατικό από τους Αιτητές, δυνάμει εγγράφου συμφωνίας, προς χρήσην αποθηκών ή γραφείων, για περίοδο δύο ετών, από 15.4.2016 μέχρι 15.4.
  2. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ασχολούνταν, μεταξύ άλλων με το εμπόριο ξύλινων κατασκευών, παλέττων και άλλων παρεμφερών ειδών. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε για όλη την πιο πάνω περίοδο, σε €7.800.- πληρωτέο διά μηνιαίων δόσεων εκ ποσού €325.- κατά την πρώτη ημέρα εκάστου ημερολογιακού μηνός. Το ενοικιαστήριο έγγραφο περιλάμβανε επίσης άλλους ρητούς και ουσιώδους όρους. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο έγινε εις διπλούν και έκαστος έλαβε από ένα αντίγραφο. Ως εκ τούτου, οποιοιδήποτε ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν το έχουν ή δεν γνωρίζουν, είναι μεγάλο ψέμα, εφόσον το κατείχαν από την πρώτη στιγμή. Εάν για δικούς τους λόγους, δεν το έχουν διαφυλάξει, δεν είναι λόγος προς αποφυγήν των υποχρεώσεων τους. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε προφορικώς μεταξύ των μερών, μετά τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας, όπως το τέλος Αμυντικής Θωράκισης το αποκόπτουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 από την καταβολή του μηνιαίου ενοικίου και το καταβάλλουν οι ίδιοι ως ενοικιαστές. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος ήταν ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, κατά την 4.4.2016 εγγυήθηκε γραπτώς, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα μετά της Καθ' ης η Αίτηση 1, τις υποχρεώσεις της και εφαρμογή όλων των όρων που πηγάζουν από τη συμφωνία ενοικίασης, μέχρι την παράδοση του υποστατικού. Ο κ. Μιχαηλίδης κατέθεσε ότι, πριν τη λήξη της πιο πάνω περιόδου ενοικίασης και παρά το ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παράβηκαν τον όρο 1, ή όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου, αναγκάζοντας την Αιτήτρια εταιρεία να τους ειδοποιήσει να άρουν την οχληρία την οποία προκαλούσαν (που εν πάση περιπτώσει δεν είναι του παρόντος) και να παραδώσουν το υποστατικό κατά τη λήξη της εν λόγω περιόδου, δεν υπήρξε συμμόρφωση. Αφού δε έληξε η εν λόγω περίοδος της ενοικίασης, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέμειναν εντός του επίδικου υποστατικού και το κατείχαν ως θέσμιοι ενοικιαστές, δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου 2018, οπότε και το εγκατέλειψαν, δίχως να ειδοποιήσουν για την παραλαβή του. Εν όψει των ανωτέρω και για άρση της οχληρίας, απεστάλησαν επιστολές και εκ μέρους της Αιτήτριας εταιρείας και εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση
  3. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε σχετική αλληλογραφία και λέγει ότι οι εν λόγω επιστολές δεν θα είχαν ενδιαφέρον επί της παρούσης υπόθεσης, εάν δεν υπήρχε η πιο κάτω απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι δηλαδή, στην επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 8.5.2018, την οποία επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση, απάντησε η Καθ' ης η Αίτηση 1 δια της δικηγόρου της, με επιστολή ημερομηνίας 22.6.
  4. Στην εν λόγω επιστολή, γίνεται μνεία στην τελευταία παράγραφο, στην καταβολή των ενοικίων, όπου αυθαίρετα και ετσιθελικά, οι Καθ' ων η Αίτηση ζητούν το ενοίκιο να πληρώνεται μεν κανονικά όπως αναφέρουν, αλλά σε τραπεζικό λογαριασμό τον οποίο να τους υποδείκνυαν οι Αιτητές. Ο κ. Μιχαηλίδης λέγει ακόμα, ότι η εν λόγω επιστολή ανευρέθηκε εντός του γραμματοκιβωτίου της δικηγόρου των Αιτητών, μετά από περίπου 2 μήνες από την αναγραφόμενη ημερομηνία και παρόλο που ήταν εντός ταχυδρομικού φακέλου με γραμματόσημα, αυτά δεν είναι σφραγισμένα, πράγμα που δείχνει ότι δεν είχε ταχυδρομηθεί. Μετά δε από την επίδοση της επιστολής των Αιτητών ημερομηνίας 8.5.2018, η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία ουδένα ενοίκιο πλήρωσε, παρόλο που στην πιο πάνω επιστολή τους, έστω ληφθείσα τον Αύγουστο, αναφέρουν ότι θα πληρώνουν κανονικά, ήδη όφειλαν 3 καθυστερημένα ενοίκια. Η Αιτήτρια, διά της απαντητικής επιστολής της δικηγόρου της ημερομηνίας 16.11.2018, η οποία απεστάλη δια τηλετύπου, απέρριψε το αίτημα της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλλει τα ενοίκια σε τραπεζικό λογαριασμό και την κάλεσε να τα καταβάλλει ως στο παρελθόν, αλλά δίχως ανταπόκριση. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε περαιτέρω, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2, προς δήθεν διευθέτηση της υπόθεσης, έκλεισε 4 φορές ραντεβού μαζί του, στα γραφεία των Αιτητών, δηλαδή άνωθεν του επίδικου, για να βρει τρόπο να τα κανονίσει, όπως ισχυρίστηκε, αλλά δεν ανταποκρίθηκε. Εάν οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν πρόθεση προς καταβολήν των οφειλόμενων ποσών, γνώριζαν πολύ καλά το Λογιστήριο της Αιτήτριας εταιρείας, αφού είναι ακριβώς άνωθεν του επίδικου και θα έπρεπε να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους, όπως γινόταν και στο παρελθόν και αυτό ήταν το σύνηθες. Εξάλλου, για να μεταβούν στο επίδικο, έπρεπε να περάσουν έμπροσθεν ή πλαγίως από τα γραφεία της Αιτήτριας εταιρείας και από το Λογιστήριο της, άρα δεν υπήρχε λόγος να μετέβαιναν σε τράπεζα. Ακόμα, η Αιτήτρια εταιρεία χειρίζεται το θέμα των ενοικίων ολόκληρου του κτηρίου μέσω του Λογιστηρίου της και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, κ. Π. Χριστοδούλου, αφού έτσι ειπώθηκε και συμφωνήθηκε εξ' αρχής μετά την εγκατάσταση της εταιρείας του στο επίδικο υποστατικό. Η Αιτήτρια εταιρεία απαίτησε εκ νέου την καταβολή των ενοικίων και δια συστημένης επιστολής της δικηγόρου της ημερομηνίας 5.3.2019, χωρίς ανταπόκριση. Ως εκ τούτου, αναγκάστηκε να προβεί στη καταχώρηση της παρούσας Αίτησης μετά πάροδο 5 περίπου μηνών. Ο κ. Μιχαηλίδης, αναφορικά με το ισχυριζόμενο εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση οφειλόμενο ποσό, παρέπεμψε στους εκβιαστικούς ισχυρισμούς της δικηγόρου τους δια της επιστολής της ημερομηνίας 16.9.2019, η οποία στάλθηκε μετά την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, όπου προσφέρει μόνο το ποσό των €1.625.- αντί ολόκληρης της απαίτησης των Αιτητών για ενοίκια, ζημιές, τόκους και έξοδα, πράγμα απαράδεκτο. Όσον αφορά την απαίτηση για αυθαίρετη αποκοπή της εγγύησης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, αυτή δεν ευσταθεί. Η εγγύηση δυνατόν να επιστραφεί, εφόσον δεν υπάρχουν τα θέματα για τα οποία δόθηκε. Ως εκ τούτου, κανένα δικαίωμα είχαν ή έχουν να απαιτούν πρόωρα, ακόμη και δικαστικώς, την επιστροφή της, εφόσον είναι πρόωρο και καμία ανταπαίτηση έχουν επί του θέματος. Η εγγύηση θα επιστραφεί εάν και εφόσον εκτελέσει το σκοπό της. Ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι, εάν υπήρχε ειλικρινές ενδιαφέρον για την καταβολή έστω του εν λόγω ποσού που αναφέρουν στην επιστολή τους, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δικαίωμα και υποχρέωση, εφόσον δεν γινόταν αποδεκτό προς εξόφλησην, να προβούν σε κατάθεση στο Δικαστήριο, πράγμα το οποίο δεν έχουν πράξει. Η εν λόγω επιστολή απαντήθηκε δια της επιστολής της δικηγόρου των Αιτητών ημερομηνίας 21.9.2019, επί της οποίας εκ λάθους γράφτηκε ημερομηνία 18.11.
  5. Το ότι έγινε λάθος, φαίνεται από το ότι η επιστολή αυτή είναι απαντητική της επιστολής τους ημερομηνίας 16.9.2019, ως επίσης από το ότι στάλθηκε διά τηλετύπου με απόδειξη αποστολής ημερομηνίας 21.9.
  6. Τα οφειλόμενα ποσά, όπως εξάλλου και οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται, είναι τα ενοίκια από τον Ιούνιο μέχρι και τον Νοέμβριο 2018, δηλαδή ενοίκια 6 μηνών προς €325.- μηνιαίως, συμποσούμενα σε €1.
  7. Οφείλονται επίσης και οι τόκοι αυτών προς 9% από την ημερομηνία υποχρέωσης καταβολής των, δηλαδή από την 11η ημέρα εκάστου ημερολογιακού μηνός για έκαστο, μέχρι την καταβολή του. Όσον αφορά την απαίτηση των Αιτητών για το ποσό της Αμυντικής Θωράκισης, ο κ. Μιχαηλίδης λέγει ότι έχουν πληροφορηθεί μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν εκ των υστέρων το εν λόγω τέλος και ως εκ τούτου, οι Αιτητές αποσύρουν τη σχετική απαίτηση τους. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση ότι δήθεν πρόσφεραν πριν τη καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, το ποσό των €1.625.- προς τον κ. Ηρακλή Μιχαηλίδη, έτερο διευθυντή της Αιτήτριας εταιρείας και δεν παραλήφθηκε, είναι μεγάλο ψέμα, όπως ο κ. Πανίκκος Μιχαηλίδης πληροφορείται από τον κ. Ηρακλή Μιχαηλίδη. Επίσης, τα λεγόμενα τους έρχονται σε αντίφαση με τους ισχυρισμούς της επιστολής της δικηγόρου τους ημερομηνίας 16.9.2019, διά της οποίας προσφέρουν μεν τάχα το εν λόγω ποσό, αλλά προς εξόφλησην πάσας απαίτησης και εξόδων. Η εν λόγω προσφορά τους έγινε αφού κινήθηκε η παρούσα διαδικασία, για να αποφύγουν την καταβολή των υποχρεώσεων τους με ότι περισώσουν, αφού έχουν ζημιώσει την Αιτήτρια εταιρεία. Εξάλλου, θα μπορούσε ελεύθερα ο διευθυντής τους να προσέλθει στο λογιστήριο της Αιτήτριας και να πληρώσει τα μηνιαία οφειλόμενα ενοίκια, όλα ή μερικά εξ' αυτών και να πάρει απόδειξη, όπως συνηθιζόταν για ότι πλήρωνε, μέχρι την αποπληρωμή τους. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό δίχως να το παραδώσει, αλλά δίχως να το παραδώσει και στην ιδία κατάσταση όπως το παρέλαβε. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, στην ουσία, εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό, αφήνοντας το ανοικτό, με ένα σωρό ακαθαρσίες, μεταξύ άλλων, από ξυλουργικά απομεινάρια / βαρεία και ελαφριά υπολείμματα ξυλουργίας, σπασμένα παλέττα, διάφορες ακαθαρσίες μέσα και έξω στο χώρο της διάβασης έμπροσθεν του καταστήματος, εκεί όπου της έγιναν επανειλημμένως οι παρακλήσεις προς εκκένωση του χώρου στο παρελθόν, δίχως να φροντίσει για την καθαριότητα του, με αποτέλεσμα η Αιτήτρια εταιρεία, για αποκατάσταση πάντων των ανωτέρω, να δαπανήσει το συνολικό ποσό των €241,
  8. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι, για την καθαριότητα του υποστατικού (μεταφορά - πέταγμα και καθαριότητα του χώρου), η Αιτήτρια εταιρεία ανάθεσε την εργασία σε υπαλλήλους της και χρειάστηκε να παραγγείλει σκιπ για το πέταγμα των αχρήστων / ακαθαρσιών, για τα οποία δαπάνησε τα ακόλουθα ποσά: (α) €172,90 για την συνολική εργασία 2 υπαλλήλων της για τουλάχιστο 14 ώρες εργασίας έκαστος {ημερομίσθιο @ €872 (κατώτατος μισθός), πλέον Κοινωνικές ασφαλίσεις και άλλα δικαιώματα = €49,40 ημερομίσθιο} (β) €68,25 έξοδα ΣΚΙΠ για την απομάκρυνση των εν λόγω αχρήστων ή ακαθαρσιών. Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω λεπτομέρειες δεν έχουν δικογραφηθεί. Γραπτή μαρτυρία κατέθεσε επίσης ο κ. Ηρακλής Μιχαηλίδης. Ο κ. Μιχαηλίδης κατέθεσε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Αιτήτριας εταιρείας και γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται στην Απάντηση τους, ότι του προσφέρθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 το ποσό των €1.625.-. Ουδέν αναληθέστερο. Το ποσό αυτό, εξ' όσων ο μάρτυρας έχει πληροφορηθεί από τη δικηγόρο των Αιτητών, προσφέρθηκε μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, δυνάμει επιστολής της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, αλλά για τη συνολική διευθέτηση της υπόθεσης, χωρίς καταβολή των εξόδων, ζημιών και τόκων, αφού από μόνοι τους αφαίρεσαν και το ντεπόζιτο / εγγύηση την οποία έδωσαν προς διασφάλιση των δικαιωμάτων των Αιτητών και μάλιστα, εκβιαστικά. Εάν οι Καθ' ων η Αίτηση ήθελαν να καταβάλουν τις υποχρεώσεις τους, γνώριζαν το λογιστήριο της Αιτήτριας εταιρείας και θα μπορούσαν να καταβάλουν ότι ποσό πρόσφεραν προς καταβολή των ενοικίων κατά μήνα, όπως συνηθιζόταν μέχρι πρότινος. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μέχρι σήμερα ουδέν ποσό κατέβαλαν έναντι του χρέους των. Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: Καταχωρήθηκε ένορκος δήλωση αποκάλυψης εγγράφων από τον κ. Παναγιώτη Χριστοδούλου. Σε ένορκο δήλωση του ιδίου προς υποστηρίξην της υπεράσπισης των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Είναι δε εξουσιοδοτημένος και από την Καθ' ης η Αίτηση 1 να προβεί στη δήλωση του. Ο μάρτυρας απορρίπτει τους ισχυρισμούς στην Αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις των κ.κ. Πανίκκου και Ηρακλή Μιχαηλίδη που είναι αντίθετοι με την Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  9. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα την Κύπρο, η οποία ασχολείται με την εμπορία και πώληση ξυλείας τύπου παλέττων και χρησιμοποιούσε το επίδικο υποστατικό της Αιτήτριας για την αποθήκευση τους. Κατά ή περί την 4.4.2016, η Καθ' ης η Αίτηση 1 σύνηψε συμφωνία ενοικίασης αποθήκης, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας εταιρείας, διάρκειας δύο ετών, από 15.4.2016 μέχρι 15.4.
  10. Το συμφωνημένο ενοίκιο ανερχόταν στο ποσό των €325.- μηνιαίως. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά τη σύναψη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, κατέβαλε ως ντεπόζιτο το ποσό των €325.- που αντιστοιχεί σ' ένα μηνιαίο ενοίκιο. Ο ίδιος ο μάρτυρας και/ή οποιοδήποτε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν έλαβε ποτέ αντίγραφο του εν λόγω ενοικιαστηρίου συμβολαίου και ούτε το έλαβε πριν την υπογραφή του για να το μελετήσει και να λάβει νομική συμβουλή. Για πρώτη φορά έλαβε γνώση για το περιεχόμενο του συμβολαίου, όταν ανέγνωσε τη μαρτυρία του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη, ημερομηνίας 22.9.2020, στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  11. Συγχρόνως, αντιλήφθηκε ότι υπέγραψε προσωπική ευθύνη, νομιζόμενος ότι υπέγραφε το ενοικιαστήριο συμβόλαιο ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
  12. Ακόμα και εάν δεχθεί το Δικαστήριο τον ισχυρισμό της Αιτήτριας σε σχέση με ανάληψη προσωπικής ευθύνης, αυτή περιορίζεται μόνο για τη χρονική διάρκεια ισχύος του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Το ενοικιαστήριο έγγραφο έληξε στις 15.4.2018 και έκτοτε, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι, επομένως, δεν ευθύνεται σε καμία περίπτωση προσωπικά για οποιαδήποτε περίοδο μετά τις 15.4.
  13. Ο κ. Χριστοδούλου κατέθεσε ότι, καθ' όλη τη διάρκεια ενοικίασης του επίδικου υποστατικού, η Καθ' ης η Αίτηση 1 πλήρωνε ανελλιπώς το ενοίκιο ύψους €325.-, από την έναρξη της ενοικίασης μέχρι και το Μάιο 2018, συμπεριλαμβανομένου. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 συνέχισε να χρησιμοποιεί το ακίνητο μέχρι την εξεύρεση νέου υποστατικού για τη στέγαση της επιχείρησης της, αφού ο διευθυντής της Αιτήτριας κ. Ηρακλής Μιχαηλίδης, προκαλούσε συνεχώς προβλήματα, παράκαμπτε και παρεμπόδιζε προκλητικά την απρόσκοπτη χρήση του ακινήτου από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και τους υπαλλήλους της. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παραδέχεται την οφειλή του ποσού των €1.625.- που αντιστοιχεί σε ενοίκια για την περίοδο από τον Ιούνιο 2018 μέχρι και τον Νοέμβριο 2018, οπότε αποχώρησε από το επίδικο υποστατικό, παραδίδοντας το ακριβώς στην κατάσταση που το είχε παραλάβει και χωρίς να προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά, ως οι ψευδείς και ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί των διευθυντών της Αιτήτριας. Από το παραδεκτό ποσό των οφειλόμενων ενοικίων, έχει αφαιρεθεί το ντεπόζιτο, αφού παρακρατείται από την Αιτήτρια και το αποκρύπτει από το Δικαστήριο και επιδιώκει τον αθέμιτο πλουτισμό εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  14. Ο Μ.Κ.1 λέγει ότι το ποσό των €1.625.- προτάθηκε ήδη μέσω της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση προς τη δικηγόρο της Αιτήτριας και από τον ίδιο προσωπικά προς το διευθυντή της Αιτήτριας, κ. Ηρακλή Μιχαηλίδη και δεν ανταποκρίθηκαν για να το λάβουν, προφασιζόμενοι τη δικαιολογία ότι έπρεπε να το πληρώσουν στα γραφεία τους, ενώ ο μάρτυρας είχε ζητήσει τραπεζικό λογαριασμό από τις 22.6.2018, επειδή, λόγω των συνεχών προβλημάτων που του δημιουργούσαν, δεν ήθελε να συναντιόνται. Όμως, το αρνήθηκαν με επιστολή τους ημερομηνίας 16.11.
  15. Αυτά έλαβαν χώρα πριν την καταχώρηση της Αίτησης, αλλά και μετά την καταχώρηση της, ως μια προσπάθεια εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση για αποσυμφόρηση του Δικαστηρίου και περιορισμού των δικηγορικών εξόδων, όμως η Αιτήτρια και η δικηγόρος τους, αδιαφόρησαν. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι, γι' αυτό το λόγο, η Αιτήτρια κωλύεται να απαιτεί 9% τόκο επί των καθυστερημένων ενοικίων, αφού προσφέρθηκε το οφειλόμενο ποσό πριν την καταχώρηση της Αίτησης και η Αιτήτρια αρνήθηκε να το παραλάβει και να υποδείξει τραπεζικό λογαριασμό για κατάθεση, προφασιζόμενη τα υπέρογκα δικηγορικά έξοδα που ζήτησε για την αποστολή της επιστολής και μη δεχόμενη αφαίρεση της εγγύησης των €325.- Τα δικηγορικά έξοδα δεν θα δημιουργούνταν εάν λάμβαναν το οφειλόμενο ποσό των €1.625.- πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Ο τραπεζικός λογαριασμός ζητήθηκε με επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση στις 22.6.2018 και το αναφέρουν και στην επιστολή τους ημερομηνίας 16.11.2018, πριν την καταχώρηση της Αίτησης στις 29.7.
  16. Οι ισχυρισμοί του διευθυντή της Αιτήτριας ότι δήθεν ο μάρτυρας γνώριζε που είναι το λογιστήριο της Αιτήτριας και θα μπορούσε προσωπικά να μεταβεί για εξόφληση, γίνονται για σκοπούς εντυπωσιασμού και δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων στο Δικαστήριο. Ο ίδιος προσωπικά, προσπάθησε αρκετές φορές να εξοφλήσει το ποσό και να παραδώσει το υποστατικό, χωρίς να υπάρχουν διενέξεις με την Αιτήτρια και τους διευθυντές της, όμως καμία συνεργασία υπήρχε απ' αυτούς. Υποδεικνύει ότι δεν μπορούσε να παραδώσει το οφειλόμενο ποσό χωρίς τη λήψη εξοφλητικής απόδειξης και απόδειξης ότι δεν υπάρχει καμιά εκκρεμότητα μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση
  17. Ζήτησε τον αριθμό λογαριασμού της Αιτήτριας, για να έχει έστω έγκυρη απόδειξη της κατάθεσης του ποσού και δεν του τον έδωσαν ποτέ, αφού στόχος τους ήταν να προχωρήσουν δικαστικώς, για να παρουσιάσουν ψευδείς ισχυρισμούς και να προσπαθήσουν να λάβουν δολίως ποσά που δεν ανταποκρίνονται στο πραγματικό οφειλόμενο ποσό. Αναφορικά με το τέλος Αμυντικής Θωράκισης, η Καθ' ης η Αίτηση 1 το πλήρωσε από το 2018 και κωλύεται η Αιτήτρια να το απαιτεί από τους Καθ' ων η Αίτηση το
  18. Το δε επίδικο υποστατικό παραδόθηκε σε άριστη κατάσταση, πλήρως καθαρό και κυρίως, στην κατάσταση που παραλήφθηκε, ως η συμβατική υποχρέωση της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς την Αιτήτρια. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για ύπαρξη ζημιών, για τις οποίες απαιτεί και ειδικές αποζημιώσεις και δη με την επισύναψη απόδειξης πληρωμής σκιπ (skip) με ημερομηνία 14.3.2019, για ποσό μόνο €68,25 και όχι €240.- ως η απαίτησή τους, είναι παντελώς ψευδείς και μόνο στόχο έχουν και πάλι τον πλουτισμό εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Χριστοδούλου υποστήριξε ότι η Αιτήτρια εταιρεία και οι διευθυντές της, μπορούσαν να πληρώσουν skip για να πετάξουν οτιδήποτε δικό τους και εν τέλει να το χρεώσουν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και τον ίδιο, εκδικητικά και για να αποκομίσουν μεγαλύτερο όφελος, πέραν του πραγματικού οφειλόμενου ποσού. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αποχώρησαν τέλος Νοεμβρίου 2018 και χρησιμοποίησαν ένα skip το Μάρτιο 2019, που δεν φαίνεται τι αφορά, άρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Δεν προσκομίστηκαν αποδείξεις για ζημιές ύψους €240.-. Είναι η θέση του κ. Χριστοδούλου ότι οι Αιτητές δεν απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, διπλοσυστημένη επιστολή ή επιστολή με επίδοση, πριν την έγερση της Αίτησης, που να τους καλούν εντός 21 ημερών να πληρώσουν τα καθυστερημένα ενοίκια και να παραδώσουν κατοχή του υποστατικού. Συνεπώς, δεν μπορεί να προχωρήσει το Δικαστήριο και θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση. Σημειώνουμε σ' αυτό το στάδιο, ότι οι Αιτητές δεν ζητούν Διάταγμα έξωσης λόγω καθυστερημένων ενοικίων, για το οποίο υπάρχει η δια Νόμου υποχρέωση αποστολής ειδοποίησης για την εξόφληση οφειλόμενου ποσού ενοικίων εντός 21 ημερών. Ο μάρτυρας υποστήριξε ακόμα ότι το ποσό της εγγύησης θα πρέπει να επιστραφεί δια Νόμου και/ή εκ των όρων του συμβολαίου και δεν χρειάζεται ανταπαίτηση περί τούτου. Συνεπώς, μπορεί να συμψηφιστεί με τα ενοίκια. Σε καμία περίπτωση η Αιτήτρια δικαιούται έξοδα της διαδικασίας, για τους λόγους που πηγάζουν από τα κατατεθειμένα τεκμήρια και ως εκ των ανωτέρω. Τέλος, ο μάρτυρας λέγει ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν είναι δεόντως χαρτοσημασμένο και θα πρέπει να το πράξουν οι Αιτητές έγκαιρα πριν την έκδοση της Απόφασης. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η Αιτήτρια είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως συσταθείσα την 15.5.1980 (Τεκμήριο 11 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη), με έδρα τη Λευκωσία. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως συσταθείσα την 2.11.2012 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου), με έδρα τη Λευκωσία. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εμπορία και πώληση ξυλείας τύπου παλέττων. Οι Μ.Α.1 και 2 είναι διευθυντές της Αιτήτριας εταιρείας και ο Μ.Κ.1 είναι ο Καθ' ου η Αίτηση και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Η Αιτήτρια είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ενός κτιρίου με αρ. εγγραφής L 398, Φ/Σχ. 30.14Ε3, Τμήμα L, Τεμάχιο 396 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη), στο Στρόβολο, Ενορία Αποστόλου Βαρνάβα και Αγίου Μακαρίου, Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  19. Το κτίριο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
  20. Το κτίριο αποτελείται από δύο επίπεδα, ισόγειο και κατώγειο. Το ισόγειο υποστατικό αποτελεί εργοστασιακό χώρο όπου στεγάζεται η Αιτήτρια εταιρεία. Στο κατώγειο υπάρχει κατάστημα με αρ. 14 και διεύθυνση οδός Μετεώρων αρ.
  21. Κατά ή περί την 4.4.2016, η Αιτήτρια ενοικίασε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 το επίδικο κατάστημα αρ. 14, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη). Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για δύο χρόνια, από 15.4.2016 μέχρι 15.4.2018 και το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €7.800 για ολόκληρη την ενοικιαστική περίοδο, δηλαδή σε €325.- μηνιαίως, πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Συμφωνήθηκε όπως ο ενοικιαστής καταβάλει ως εγγύηση (deposit) το ποσό των €325.- για την πιστή τήρηση των όρων και υποχρεώσεων του εγγράφου. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλε ποσό €315.- κατά τη σύναψη του ενοικιαστηρίου εγγράφου την 4.4.2016 (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου) και άλλα €10.- την 28.4.2016 με την καταβολή του ενοικίου Απριλίου 2016 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου). Το επίδικο ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως αποθήκες/γραφεία, από τον ενοικιαστή μόνο. Οι ρήτρες 6, 8 και 10 του εγγράφου προνοούσαν ως ακολούθως: «
  22. Εάν ο ενοικιαστής παραλείψει να πληρώσει το ενοίκιο ενός οποιουδήποτε μηνός ή μέρος του, με καθυστέρηση 10 ημερών, ή/και αν παραβεί οποιονδήποτε όρο ή όρους του παρόντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, ο ιδιοκτήτης θα έχει το δικαίωμα να τερματίσει την παρούσα ενοικίαση και να αναλάβει κατοχή του ενοικιασμένου υποστατικού. Σε αυτή την περίπτωση, ο ιδιοκτήτης θα έχει το δικαίωμα να ενοικιάσει το υποστατικό σε άλλον, και να απαιτήσει οποιανδήποτε διαφορά ενοικίου, αν αυτή υπάρξει για τον υπόλοιπο χρόνο της ενοικιάσεως. Ο ενοικιαστής υποχρεούται να πληρώνει τόκο 9% ετησίως στα καθυστερημένα ενοίκια από την ημέρα οφειλής τους μέχρι εξοφλήσεως τους.» «
  23. Σε περίπτωση που ο ενοικιαστής επιθυμεί την συνέχιση της ενοικίασης για νέα περίοδο αυτός θα πρέπει να ειδοποιήσει τον άλλο συμβαλλόμενο γραπτώς δύο μήνες πριν τη λήξη της παρούσας ενοικίασης. Στην αντίθετη περίπτωση κατά τη λήξη της περιόδου ο ιδιοκτήτης δικαιούται να τοποθετήσει στη πόρτα του υποστατικού πινακίδα «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» και ο ενοικιαστής υποχρεούται να επιτρέπει την επίσκεψη οποιουδήποτε υποψηφίου ενοικιαστού συνοδευόμενου από τον ιδιοκτήτη. Μετά τη λήξη του παρόντος εγγράφου ο Ιδιοκτήτης δικαιούται να αρνηθεί την συνέχιση της ενοικιάσεως χωρίς να δώσει λόγο για την άρνηση του. Σε περίπτωση συνέχισης της ενοικιάσεως ο Ιδιοκτήτης δικαιούται να αυξήσει το ενοίκιο μετά από συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών.» «
  24. Ο ενοικιαστής οφείλει κατά τη λήξη/τερματισμό της ενοικιάσεως να παραδώσει στον ιδιοκτήτη το ενοικιασμένο υποστατικό που περιγράφεται πιο πάνω στην κατάσταση που το παρέλαβε εξαιρουμένης λογικής φυσικής φθοράς ή καταστροφής ή ζημιάς που προξένησαν στοιχεία της φύσης.» Συμφωνήθηκε ότι όλοι οι όροι του εγγράφου ήταν ουσιώδεις. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε εγγύηση επί του εγγράφου (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέλαβε κατοχή του επίδικου υποστατικού δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Η συμβατική ενοικίαση έληξε την 15.4.2018 και η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου υποστατικού, καθιστάμενη θέσμια ενοικιάστρια από 16.4.
  25. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν οφείλει οποιαδήποτε ενοίκια μέχρι και το Μάιο 2018 (βλέπετε και Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου και Τεκμήριο 9 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη). Σημειώνουμε ότι σ' αυτή την απόδειξη, η οποία εκδόθηκε την 8.5.2018, μετά που η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε καταστεί θέσμια ενοικιάστρια, αναγράφεται η φράση «άνευ βλάβης δικαιωμάτων». Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέδωσε την κατοχή του επίδικου και/ή το εγκατέλειψε, τον Νοέμβριο 2018 και οφείλει μέχρι σήμερα, τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου - Νοεμβρίου
  26. Επιστολή της δικηγόρου της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 8.5.2018, επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 την 4.6.2018 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη) και απαντήθηκε με επιστολή της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 22.6.2018, η οποία φαίνεται ότι δεν ταχυδρομήθηκε (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη και Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου) και η οποία παραλήφθηκε από τη δικηγόρο της Αιτήτριας πολύ αργότερα, ισχυρισμός που δεν αντικρούστηκε και γίνεται αποδεκτός. Στην τελευταία παράγραφο της εν λόγω επιστολής της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, μετά από αναφορά στη διολίσθηση των σχέσεων των μερών λόγω της συμπεριφοράς του διευθυντή της Αιτήτριας, κ. Ηρακλή Μιχαηλίδη, καταγράφονται τα ακόλουθα: «Νοείται ότι το ενοίκιο θα πληρώνεται κανονικά, όπως γινόταν μέχρι σήμερα, σε τραπεζικό λογαριασμό που θα υποδείξετε, μέχρι οι πελάτες μου να είναι σε θέση να μετακινηθούν και/ή εξεύρουν νέα επαγγελματική στέγη. Η ημερομηνία της αποχώρησης τους θα σας κοινοποιηθεί έγκαιρα, μόλις είναι σε θέση η επιχείρηση να μετακινηθεί.» Την επιστολή απάντησε με δική της επιστολή η δικηγόρος της Αιτήτριας, ημερομηνίας 16.11.2018 (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη και Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου), καλώντας την Καθ' ης η Αίτηση 1 να καταβάλει παν οφειλόμενο ποσό, να μετακινήσει εμπορεύματα από το χώρο της Αιτήτριας και να παραδώσει ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση 1 για την πληρωμή σε τραπεζικό λογαριασμό κρίθηκε ως αυθαίρετη και δεν κοινοποιήθηκε οποιοσδήποτε λογαριασμός της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια μέσω της δικηγόρους της, απηύθυνε επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 5.3.2019, η οποία εστάλη με συστημένο ταχυδρομείο (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη), με την οποία κλήθηκε η Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει εντός 10 ημερών, ποσό €1.986,55, πλέον τόκους προς 9% ετησίως, αναφορικά με τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου - Νοεμβρίου 2018 και το τέλος Αμυντική Θωράκισης από τον Ιανουάριο μέχρι το Μάιο
  27. Σημειώνουμε ότι σ' αυτή την επιστολή δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε ποσό για αποζημίωση και/ή καθαρισμό του χώρου του επίδικου υποστατικού, παρόλο που λογικώς και σύμφωνα και με το Τεκμήριο 10 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη, το οποιοδήποτε ποσό θα είχε ήδη προκύψει. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό και η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε την 29.7.
  28. Η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση απηύθυνε επιστολή στη δικηγόρο της Αιτήτριας, ημερομηνίας 16.9.2019 (Τεκμήριο 7 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη), με την οποία την πληροφορούσε ότι οι πελάτες της συμφώνησαν να πληρωθεί το καθυστερημένο ποσό, το οποίο της παρέδωσαν, ήτοι €1.625 μετά την αφαίρεση της εγγύησης που πληρώθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση στις 4.4.2016 και 28.4.
  29. Προτάθηκε η διευθέτηση της υπόθεσης με την καταβολή του εν λόγω ποσού προς πλήρη εξόφληση της απαίτησης, χωρίς έξοδα. Σε αντίθετη περίπτωση, θα εδίδετο το ποσό στην Αιτήτρια και θα δικαζόταν το θέμα των εξόδων της δικηγόρου της Αιτήτριας. Η επιστολή αυτή απαντήθηκε και το περιεχόμενο της απορρίφθηκε, με επιστολή της δικηγόρου της Αιτήτριας, ημερομηνίας 18.11.2018, η οποία εστάλη στη δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση με τηλεομοιότυπο την 21.9.2019 (Τεκμήριο 8 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη). Η Αιτήτρια εταιρεία κατέβαλε το ποσό των €68,25 στην εταιρεία ΤΣΙΟΥΤΤΑΣ SKIP LTD, δυνάμει τιμολογίου ημερομηνίας 14.3.2019, για ένα σκιπ στις 28 Φεβρουαρίου (Τεκμήριο 10 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη). Το εν λόγω τιμολόγιο δεν συνδέεται χρονικά με την ημερομηνία παράδοσης του επίδικου υποστατικού και δεν συνδέεται με το επίδικο υποστατικό και/ή με την Καθ' ης η Αίτηση 1, με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Σημειωτέον επίσης ότι η πρώτη φορά που φαίνεται ότι διεκδικήθηκε ποσό ως ειδικές αποζημιώσεις, ήταν με την κυρίως Αίτηση, ενώ απουσιάζει απ' αυτήν ειδική δικογράφηση λεπτομερειών και ενώ δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ως ειδική απόδειξη, ολοκλήρου του απαιτηθέντος ποσού. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω, στο μέρος που αφορά στην νομική πτυχή. Νομική πτυχή: Ειδικές αποζημιώσεις: Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα, δηλαδή την Αιτήτρια εταιρεία. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396, Μαίττα v. Γεωργίου κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 1, Παναγιώτου v. Φραγκέσκου κ.ά.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Λοϊζου v. Μουρτζή
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 883, Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Η Αιτήτρια δεν δικογράφησε ειδικά τις αιτούμενες αποζημιώσεις και απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει και να τις αποδείξει ειδικά και συγκεκριμένα. Αυτή η απαίτηση αποτυγχάνει. Ντεπόζιτο (deposit): Δεν έχουμε αντιληφθεί το σκεπτικό της θέσης της Αιτήτριας εταιρείας σε σχέση με το ποσό της εγγύησης / ντεποζίτου (deposit) το οποίο είναι παραδεκτό ότι καταβλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στην αρχή της συμβατικής ενοικίασης, δυνάμει των προνοιών του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Δεν αρνείται ότι το ποσό αυτό είναι εις χείρας της. Αντίθετα, το επιβεβαιώνει. Το ποσό, σύμφωνα με το έγγραφο, καταβλήθηκε ως εγγύηση για την πιστή τήρηση των όρων και υποχρεώσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1 που προκύπτουν από το ενοικιαστήριο έγγραφο. Η ισχύς του εγγράφου έχει λήξει. Η κατοχή του επίδικου έχει παραδοθεί. Οφείλονται ενοίκια έξι μηνών. Απαίτηση για αποζημιώσεις για ζημιές στο επίδικο για τις οποίες είναι υπόλογη η Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν έχουν αποδειχθεί. Είναι η κρίση μας ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 οφείλει να καταβάλει τα καθυστερημένα ενοίκια και η Αιτήτρια οφείλει να επιστρέψει το ποσό της εγγύησης. Προσφορά ενοικίου (tender of rent): Αναφορικά με την προσφορά ενοικίου (tender of rent), βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Tόμος 12, σελίδα 121, παράγραφος 201, κάτω από την επικεφαλίδα Mode of tender [1], καθώς και το σύγγραμμα Woodfall's Law of Landlord and Tenant, 27η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 760 [2] και 766 [3]. Γίνεται δε παραπομπή στις Αγγλικές αυθεντίες Smith v. Cox
(1940)2 K.B. 558, Simpson v. Egginton
(1855)10 Ex. 845 και Matthews v. Dobbins
(1963)1 W.L.R. 227. Βλέπετε ακόμα το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 27, στις παραγράφους 224 [4] και 226 [5]. Για το θέμα της πληρωμής σε μετρητά, γίνεται παραπομπή στην Αγγλική αυθεντία Henderson v. Arthur
(1907)1 KB
  1. Στην αυθεντία αυτή γίνεται αναφορά και στο σύγγραμμα Adkin's Landlord & Tenant, 16η έκδοση, σελίδα 84: «The tenant should pay his rent, to the person entitled to receive it, in cash; the exact sum should be tendered, and the tender must be a legal tender ... payment by cheque, if accepted, is payment conditional upon the cheque being honoured.» Από την ενώπιον μας μαρτυρία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε και οφείλει τα ενοίκια 6 μηνών (Ιουνίου - Νοεμβρίου 2018). Το ζήτημα είναι κατά πόσον είχε γίνει προσφορά των οφειλομένων ενοικίων από την Καθ' ης η Αίτηση 1 ή εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, πριν την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης ή σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, ζήτημα το οποίο επηρεάζει και αφορά στην οφειλή τόκου επί των οφειλομένων ενοικίων. Έχουμε λάβει υπόψην τις επιστολές της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 22.6.2018 και 16.9.2019 και κρίνουμε ότι προσφορά ενοικίου έγινε ουσιαστικά, με τη δεύτερη επιστολή. Συνεπώς, είναι η κρίση μας ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι υπόλογη για τόκο επί των καθυστερημένων και οφειλομένων ενοικίων κατά 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας, από την ημερομηνία που έκαστο κατέστη πληρωτέο και απαιτητό, μέχρι την 16.9.
  2. Εγγύηση: Ενοικιαστήριο έγγραφο: Μεταξύ της Αιτήτριας εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, συνομολογήθηκε ενοικιαστήριο έγγραφο την 4.4.2016 (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη), για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος. Η περίοδος ενοικίασης ήταν για δύο χρόνια, από 15.4.2016 έως 15.4.
  3. Το επίδικο είναι ενοικιοστασιακό υποστατικό και η ενοικιάστρια, Καθ' ης η Αίτηση 1, κατέστη θέσμια τον Απρίλιο
  4. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατήρησε την κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι τον Νοέμβριο
  5. Καταγράφονται ανωτέρω ουσιώδεις ρήτρες του ενοικιαστηρίου εγγράφου (βλέπετε πιο πάνω). Λεκτικό: Η εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 στο ενοικιαστήριο έγγραφο, έχει το εξής λεκτικό: «Ο υποφαινόμενος Παναγιώτης Χριστοδούλου αρ. ταυτ. .... εγγυούμαι την εκ μέρους του ενοικιαστού πιστή τήρηση του παρόντος εγγράφου ως συνόλου ή και την τήρηση όλων των όρων του παρόντος εγγράφου όχι μόνο κατά τη διάρκεια του παρόντος αλλά μέχρι της επιστροφής του υποστατικού προς τον ιδιοκτήτη, την εξόφληση παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς.» Ισχύς εγγύηση στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.
  1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
  2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8
(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [6]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο δεν υπήρχε ρητή πρόνοια για τη δυνατότητα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [7]. Στην αυθεντία Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.
(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου
(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφής του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows
(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για τον ενοικιαστή που κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση
  1. Η κατοχή του επίδικου υποστατικού λήφθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση
  2. Ο εγγυητής ήταν ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
  3. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες, πλέον οι πρόνοιες του εγγράφου αυτού καθαυτού, τις οποίες λαμβάνουμε υπόψην (βλέπετε πιο πάνω). Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω)).» Λαμβάνω υπόψην τα πιο πάνω, αλλά και τα λεχθέντα υπό του έντιμου Δικαστή κ. Χατζηαναστασίου, στη σελίδα 16 της αυθεντίας Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), όπου ξεκαθάρισε επίσης πως, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Είναι η κρίση μου ότι στην προκείμενη περίπτωση, δεν υπάρχει ξεκάθαρο λεκτικό το οποίο να δεσμεύει τον εγγυητή - Καθ' ου η Αίτηση 2 μετά τη λήξη της συμβατικής σχέσης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας εταιρείας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, για το ποσό των €1.625.- το οποίο αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για το επίδικο υποστατικό, για την περίοδο από Ιούνιο έως Νοέμβριο 2018, αφαιρουμένης της εγγύησης (deposit) εκ €325.-, πλέον τόκο προς 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου μηνιαίου ποσού ενοικίου εκ €325.- από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο μέχρι 16.9.2019, πλέον έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500 - €2.000, πλέον νόμιμο τόκο επ' αυτών, πλέον Φ.Π.Α. Η θεραπεία υπό Β
(3)της κυρίως Αίτησης έχει αποσυρθεί από την Αιτήτρια και απορρίπτεται, χωρίς διαταγή για έξοδα. Η θεραπεία υπό Β
(4)της κυρίως Αίτησης δεν έχει αποδειχθεί και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα έως €500.- Η κυρίως Αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 2, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500 - €2.
  1. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Πανίκκου Μιχαηλίδη. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «The tender need not be made by the tenant; it may be made by a third person with the tenant's prior authority or subsequent ratification; but if a stranger, without any interest in the property, voluntarily tenders the rent, the landlord is not bound to receive it, though the subsequent adoption of the act by the tenant would make the tender valid. The tender must be of the proper amount and be made unconditionally, so that the landlord may accept it without prejudice to his right to recover more if actually due. The question of whether or not a tender was made unconditionally is one of fact. Accompanying words which do not require the landlord to make any admission as to the amount of rent due as a condition of its receipt do not amount to a conditional tender.» [2] «Payment or satisfaction of the amount of the rent due by a stranger to the contract of tenancy does not discharge the tenant unless it is made by that person as agent of the tenant and with his prior authority or subsequent ratification.» [3] «Payment in cash: «The ordinary words 'yielding and paying' used in the reddendum, and 'pay' in the covenant to pay rent import a payment in cash... A rent expressed in terms of money is to be paid in lawful currency.» [4] «By whom rent is payable. In general the landlord is not bound to receive the rent if it is tendered by a stranger to the contract of tenancy who has no interest in the land .. Payment to the landlord by a third person of the amount of rent due does not discharge the tenant, unless it is made by the payer as agent for the tenant and with his prior authority or subsequent ratification.» [5] «Payment in cash or by cheque or notes. Rent reserved in money is payable in cash on the date appointed for payment (the 'rent day') and where a written lease stipulates for payment of rent in advance evidence of an antecedent oral agreement by the landlord to accept a bill of exchange is not admissible.» [6] "Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [7] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.
  2. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly its indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.