ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. ΑΡΚΑΔΙΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε208/2019, 15/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2021:13 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε208/2019
- XXXX ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό
- XXXX ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό
- XXXX ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό
- XXXX ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτητών και
- XXXX ΑΡΚΑΔΙΟΥ, από τη Λεμεσό
- XXXX ΑΡΚΑΔΙΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ων η αίτηση Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης ημερομηνίας 01/12/2020 (αναφορικά με την τελική απόφαση ημ. 12/12/2019) Ημερομηνία: 15/04/2021 Για την Αιτήτρια / Καθ' ης 1 στην Κυρίως Αίτηση: κος Περικλέους για Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 4 / Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση: κα Τζ. Βασιλείου για Αντώνη Μ. Βασιλείου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (ΓΕΓΟΝΟΤΑ - ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ) Στις 12/12/2019 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του Αιτητή 4 (στο εξής «ο Ιδιοκτήτης) και εναντίον της Καθ' ης 1 (στο εξής «η Ενοικιάστρια») στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση που είχε καταχωρηθεί στις 06/11/
- Μέσω της εν λόγω απόφασης διατάχθηκε η ανάκτηση της κατοχής ενός διαμερίσματος που περιγράφεται στην παρ. (Α) της κυρίως αίτησης (στο εξής το Υποστατικό), πλέον το ποσό των €860 έναντι οφειλόμενων ενοικίων πλέον €340 μηνιαίως για ενδιάμεσα οφέλη από 01/01/2020 πλέον 82,50 για οφειλόμενα τέλη αποκομιδής σκυβάλων πλέον τόκους και έξοδα (στο εξής «η Τελική Απόφαση»), το ακριβές κείμενο της οποίας έχει ως εξής: «
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, των αντιπροσώπων και/ή των υπηρετών της, με το οποίο διατάζεται να εκκενώσει και παραδώσει στους Αιτητές κενή και ελεύθερη την κατοχή του διαμερίσματος με αρ. 23 που βρίσκεται στην οδό XXXX XXXX 107, (XXXX Κωρτ) στη Λεμεσό, εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος.
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή 4 και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 για τα πιο κάτω ποσά: α) €860 με τόκο προς 2% ετησίως από 06/11/19 μέχρι εξοφλήσεως, το οποίο αποτελεί τα οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο από 01/09/17 μέχρι 31/12/
- β) €340 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 01/01/20 μέχρι παράδοσης της ελεύθερης κατοχής. γ) €82,50 οφειλόμενα τέλη αποκομιδής σκυβάλων για το έτος 2018 δ) €486 με τόκο προς 2% ετησίως από 06/11/19 μέχρι εξοφλήσεως, έξοδα της παρούσας αίτησης συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως του παρόντος διατάγματος, πλέον Φ.Π.Α. και €27 έξοδα επίδοσης.
- Η απαίτηση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 2, απορριφθεί και δια του παρόντος απορρίπτεται ως μη αποδειχθείσα. » Η Τελική Απόφαση εκδόθηκε δυνάμει αίτησης για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης απάντησης καταχωρηθείσα στις 6/12/
- Η επίδοση της Κυρίως Αίτησης είχε γίνει την 21/11/
- (α) Η παρούσα Αίτηση. Με την υπό εξέταση αίτηση αξιώνεται η αναστολή της Τελικής Απόφασης μέχρι την εκδίκαση της σχετικής Αίτησης ακύρωσης και/ή παραμερισμού που καταχώρησε η Ενοικιάστρια και η οποία υποστηρίζεται τόσο από δική της ένορκη δήλωση όσο και από ένορκη δήλωση του πατέρα της και Καθ' ου αρ. 2 στην Κυρίως Αίτηση, ως επίσης και του δικηγόρου της κ. Παύλου Αγγελίδη. Λόγω ταυτοσημίας του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων της Ενοικιάστριας και του Καθ' ου 2, δεν θα αναφερθώ ξεχωριστά σε κάθε μια. Η ουσία όσων αναφέρονται συνοψίζεται στα ακόλουθα: - Ότι εσφαλμένα εκδόθηκε απόφαση καθότι το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας κατ' επίκληση της Νομολογίας που δημιουργήθηκε με την απόφαση Φυσεντζίδης ν. Ν. K & C Snooker & Pool Entertainment ECLI:CY:AD:2020:A171, Πολ. Έφ. 30/2019 ημερομηνίας 01/06/
- - Ότι η παράλειψη καταχώρησης Απάντησης δεν οφείλεται σε αμέλεια της ίδιας της Καθ' ης
- Ειδικότερα αναφέρεται ότι απαιτείτο χρόνος για συγκέντρωση των αναγκαίων εγγράφων για την ετοιμασία της Απάντησης των Καθ' ων και ότι, παρόλο που ετοιμάστηκαν σχετικές επιστολές προς τον δικηγόρο του ιδιοκτήτη για την προτιθέμενη εμφάνιση των Καθ' ων στη διαδικασία, αυτές εκ παραδρομής δεν απεστάλησαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Προστίθεται πως παρόλο που δόθηκε δικηγορική εξουσιοδότηση με σκοπό την καταχώρηση Απάντησης τούτο δεν έγινε επειδή ο εν λόγω δικηγόρος αντιμετώπισε αναπάντεχο πρόβλημα υγείας με αποτέλεσμα τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα να «παραπέσουν». - Αμφισβητείται το ύψος των οφειλόμενων ενοικίων και πως η απόφαση είναι αποτέλεσμα απόκρυψης από τον Ιδιοκτήτη ουσιωδών γεγονότων προς το Δικαστήριο. Υποστηρίζεται συναφώς ότι υπήρξε παραποίηση του τιμολογίου που σχετίζεται με το ποσό των €82,50 των κατ' ισχυρισμό των οφειλόμενων τελών αποκομιδής σκυβάλων. - Επιπλέον, προβάλλεται ότι τυχόν εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής που εκκρεμεί στην εν λόγω υπόθεση θα προκαλέσει καταστροφικές συνέπειες εις βάρος της Ενοικιάστριας και του αδελφού της που διαμένει μαζί της, λόγω της περιορισμένης εισοδηματικής τους ικανότητας και των συνθηκών που επικρατούν στην αγορά ως προς τις ενοικιάσεις ακινήτων, με ενδεχόμενο να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τόσο τη Λεμεσό, όσο και τις εργασίες τους. Ως προς την ένορκη δήλωση του κ. Αγγελίδη, το περιεχόμενο της συνοψίζεται στην υποστήριξη της θέσης ότι λόγω αναπάντεχου σοβαρού ιατρικού προβλήματος του ιδίου που έλαβε χώρα μεταξύ της ημερομηνίας που οι Αιτητές τον εξουσιοδότησαν να τους υπερασπίσει και της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν κατέστη δυνατή η καταχώρηση Απάντησης εκ μέρους των Αιτητών. Προς ενίσχυση της θέσης του επισυνάπτει και σχετικές ιατρικές βεβαιώσεις και επεξηγεί τον τρόπο οργάνωσης του δικηγορικού γραφείου του οποίου προΐσταται για να υποστηρίξει ότι δίχως τη δική του προσωπική συμβολή, η εν λόγω υπόθεση δεν ήταν δυνατό να προχωρήσει. (β) Η επίδικη Ένσταση. Ο Ιδιοκτήτης, αντιδρώντας στην υπό εξέταση Αίτηση καταχώρησε στις 14/12/2020 ένσταση και με 32 διαφορετικές παραγράφους αμφισβητεί δικονομικά και ουσιαστικά την αιτούμενη θεραπεία. Συνοψίζοντας ό,τι προβάλλεται, αναφέρονται τα εξής: - Αμφισβητείται η δικονομική επάρκεια της επίδικης αίτησης. - Απορρίπτεται ο ισχυρισμός περί ανεπανόρθωτης βλάβης της Ενοικιάστριας. - Προβάλλεται ότι η Ενοικιάστρια δεν αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και καταχώρησε την παρούσα αίτηση με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. - Δεν συντρέχουν ούτε οι προϋποθέσεις για παραμερισμό, ούτε λόγοι για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Ειδικώς, αναφέρεται ότι η αμέλεια δικηγόρου δεν συνιστά λόγο για αναστολή. - Αναφέρεται ότι με την επίδικη Αίτηση παραβιάζεται το δικαίωμα του Ιδιοκτήτη να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας του. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ιδιοκτήτη μέσω της οποίας αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης τονίζοντας ότι η έκδοση της Τελικής Απόφασης επήλθε ως αποτέλεσμα της αμέλειας και αδιαφορίας της Ενοικιάστριας και του δικηγόρου της να καταχωρήσουν Απάντηση εντός των νενομισμένων προθεσμιών. Επιπλέον, αμφισβητούνται τα περί της αδυναμίας του δικηγόρου της Ενοικιάστριας να πράξει τα δέοντα, με παραπομπή στην ιστοσελίδα του εν λόγω δικηγορικού γραφείου και στον ισχυρισμό ότι στο εν λόγω γραφείο εργοδοτούνται τουλάχιστον 7 δικηγόροι. Γίνεται αναφορά στις δικονομικές δυνατότητες που θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί και επισημαίνεται ότι εάν η πλευρά της Ενοικιάστριας ενεργούσε έγκαιρα δεν θα εκδίδετο εναντίον της απόφαση. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών παραπέμπει σε ό,τι εκλαμβάνεται ως αντιφατικό στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν το αίτημα αναστολής αναφορικά με το ζήτημα του επιδικασθέντος ποσού του ως τέλους αποκομιδής σκυβάλων, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι οι αυξήσεις του ενοικίου ήταν καθόλα νόμιμες. Επιπρόσθετα, υποστηρίζει πως η Τελική Απόφαση εκδόθηκε καθόλα νόμιμα αμφισβητώντας τα γεγονότα που επικαλείται η Ενοικιάστρια προς στοιχειοθέτηση του ζητήματος έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Σε αναλυτική αναφορά στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων θα κάνω μόνο εφόσον κρίνω σκόπιμο κατά το στάδιο των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι σχετικές αγορεύσεις των διαδίκων έχουν αποσταλεί ηλεκτρονικά προς το Δικαστήριο και είχα σχετικά την ευκαιρία να αναγνώσω με προσοχή τα σχετικά γραπτά κείμενα που απεστάλησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. Σημειώνεται ότι, επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. (δ) Η αίτηση για ανάκτηση κατοχής ημερομηνίας 04/02/
- Θα πρέπει να σημειωθεί πως η επίδικη αίτηση εξετάζεται παράλληλα μαζί με αίτηση του Ιδιοκτήτη για ανάκτηση κατοχής ημερομηνίας 04/02/2020, επί της οποία η Ενοικιάστρια καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας πανομοιότυπους ισχυρισμούς. Για την αίτηση για ανάκτηση κατοχής ημερομηνίας 04/02/2020 θα δοθεί ξεχωριστή απόφαση. Αυτό που ενδιαφέρει για τον σκοπό της παρούσας αίτησης, είναι ότι στην αίτηση ανάκτησης κατοχής θα εκδοθεί σχετικό διάταγμα. ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Το δικαίωμα για αναστολή μιας δικαστικής απόφασης προβλέπεται στην Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί: « An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been direct. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. » Η Δ.35 θ.18 είναι πανομοιότυπη με την Αγγλική Δ.58 Θ.
- Η επί του δικαιώματος για αναστολή σχετική νομολογία είναι πλούσια και σαφής. Το αποφασιστικό κριτήριο για να δίδεται ή όχι αναστολή είναι η εξισορρόπηση δύο παραγόντων, δηλαδή της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να απολαύσει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και της ανάγκης η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης ή διαδικασίας παραμερισμού να μην χάσει τη σημασία της, μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα. Η καταχώρηση έφεσης, ή κατ' αναλογία, η καταχώρηση αίτησης παραμερισμού, δεν επενεργεί προς αναστολή τέτοιας απόφασης, αλλά η διακριτική εξουσία, είτε του Εφετείου, είτε των πρωτοβάθμιων Δικαστηρίων ασκούνται με βάση την αρχή της διατήρησης μιας δίκαιης ισορροπίας μεταξύ των αντικρουόμενων δικαιωμάτων των διαδίκων, λαμβάνοντας υπόψιν τις επιπτώσεις στην κάθε πλευρά καθώς και τις πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης ή της διαδικασίας παραμερισμού, εφόσον, μπορεί με βεβαιότητα να υπάρξει τέτοια πρόγνωση.[1] H εμβέλεια της Δ.35, θ. 18, εξετάστηκε στη Δημητρούδης v. Λουγκρίδη,
(2011)1Α Α.Α.Δ 687, όπου, με αναφορά σε παλαιότερη νομολογία, λέχθηκε ότι η εν λόγω διαταγή δεν αποτελεί υποκατάστατο ή εναλλακτικό μέσο θεραπείας προνομιακού εντάλματος τύπου «prohibition» εκδιδόμενο μάλιστα από Δικαστήριο ίδιας δικαιοδοσίας. Στη Χατζηπαναγή ν. Αυξεντίου, ECLI:CY:AD:2017:A399, Πολιτική Έφεση Αρ.151/2017, ημερομηνίας 09/11/2017 λέχθηκαν τα εξής: « Μεταξύ των στοιχείων που συνυπολογίζονται κατά την εξέταση αίτησης αναστολής είναι και το ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης αδικίας στο ένα ή στο άλλο μέρος αν το δικαστήριο χορηγήσει ή αρνηθεί να χορηγήσει διάταγμα αναστολής. » (δ) Το δικαίωμα για αναστολή της δικαστικής απόφασης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Το δικαίωμα για να διαταχθεί η αναστολή μιας τελικής απόφασης ενυπάρχει και στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Στο άρθρο 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, αναφέρονται τα εξής: « Το Δικαστήριον, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α),(β) (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ) (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι o ενοικιαστής θα πληρώση παν ποσόν το οποίον νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλη την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλη την ημερομηνίαν κατοχής διά τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελαν συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει καταλλήλους. » Το εν λόγω άρθρο 11
(5)ερμηνεύθηκε στην Ανδρέας Μιχαηλίδης ν Θωμάς Σάββα Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A314, Πολιτική Έφεση Αρ. 285/2016, ημερομηνίας 22/09/2017 και στην Ευαγγελία Ντεμιάν κ.α. ν Μιχάλης Τσαγγαρίδης κ.α. ECLI:CY:AD:2018:A302, Πολιτική Έφεση αρ. 36/2018, ημερομηνίας 22/06/
- Στη τελευταία απόφαση, μεταξύ άλλων, λέχθηκαν τα εξής: « ..το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν εμποδίζεται, όταν υπάρχει έφεση, να αναστείλει την εκτέλεση μιας απόφασης δυνάμει της Δ.35,θ.
- Τα δικαστήρια της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, έχουν γενική εξουσία να αναστέλλουν την εκτέλεση δικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960).[2] Όταν η απόφαση αποτελεί αντικείμενο έφεσης, η άσκηση της εξουσίας αυτής ρυθμίζεται δικονομικά από τη Δ.35,θ.
- Η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Με δεδομένο ότι η αίτηση για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης έφεσης υποβάλλεται πρώτα στο πρωτόδικο Δικαστήριο (βλ. Δ.35, θ.19), η ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στο άρθρο 11
(5)του Νόμου, η οποία δεν μας βρίσκει σύμφωνους, συνεπάγεται, δυνητικά, δραστικό περιορισμό της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος της έφεσης. Το άρθρο 11
(5)του Νόμου είναι γεγονός περιέχει ειδικές πρόνοιες αναφορικά με την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστέλλει τελική απόφαση του, όταν την εκδίδει, σε στάδιο κατά το οποίο δεν βρίσκεται στο προσκήνιο οποιαδήποτε έφεση, αναστέλλοντας το χρόνο εκτέλεσης της μέχρι και ένα έτος, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των διαδίκων. Θεωρούμε ότι η εν λόγω νομοθετική διάταξη δεν είναι ασυμβίβαστη με το δικαίωμα ενός καθ' ου η αίτηση, να επιδιώξει ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και να εξασφαλίσει στην κατάλληλη περίπτωση αναστολή της εκτέλεσης διατάγματος έξωσης, εκκρεμούσης έφεσης που έχει ασκηθεί κατά της δικαστικής απόφασης, ώστε αν αυτή πετύχει η απόφαση του Εφετείου να μην καταστεί κενό γράμμα. Στο λεκτικό του άρθρου 11
(5)δεν υπάρχει οτιδήποτε που να αναιρεί ή να αφαιρεί ή να θέτει οποιοδήποτε περιορισμό στο δικαίωμα αυτό και στην ανάλογη εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την απόφαση εκκρεμούσης της έφεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, που το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν διέταξε την αναστολή της διαταγής για έξωση, η δυνατότητα για υποβολή αίτησης ενώπιον του δυνάμει της Δ.35, θ.18 παρείχετο εξ αρχής, με την καταχώρηση της έφεσης. » Ως προς το θέμα της ανεπανόρθωτης βλάβης σχετικά είναι τα λεχθέντα στη DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED ν. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. 372/2015, ημερομηνίας 15/02/2017 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Η κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των Αιτητών, είναι, βεβαίως, δεσπόζον στοιχείο, δεδομένης της προαναφερθείσας ανάγκης εξισορρόπησης μεταξύ διασφάλισης των καρπών της επιτυχίας επιτυχόντος διαδίκου και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)). Ο,τι μπορεί να εξαχθεί από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι πως περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών, χωρίς όμως να τεκμηριώνεται ανεπανόρθωτη βλάβη ή ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων ως προς το επίδικο αίτημα για αναστολή. Περαιτέρω, η αδιαμφισβήτητη εκτεταμένη παρανομία που καλύπτει το επίδικο ακίνητο καθιστά ανύπαρκτο τον κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού, ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι παράνομη η κατοχή και χρήση του εν λόγω ακινήτου. Η τελεσιδικία συναρτάται άμεσα με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και υποστυλώνει, ευρύτερα, το κράτος δικαίου. Υπό το πρίσμα αυτό και με δεδομένες τις γενικόλογες τοποθετήσεις της πλευράς των Αιτητών ως προς το ζήτημα της ανεπανόρθωτης βλάβης και της ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων, δεν εντοπίζουμε έρεισμα αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης και αποστέρησης από τον επιτυχόντα διάδικο, τους Καθ΄ ων η αίτηση, των καρπών της επιτυχίας τους. » ΙIΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Πριν οτιδήποτε άλλο, οφείλω να σημειώσω πως οτιδήποτε ακολουθεί, σχετίζεται αποκλειστικά με τον περιορισμένο σκοπό της παρούσας αίτησης, δίχως να προκαταβάλλεται το παραμικρό που αφορά το κυρίως αίτημα για Παραμερισμό. Για τον λόγο αυτό, συνειδητά δεν θα ενδιατρίψω σε σχέση με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, παρόλο που έχω εξετάσει με προσοχή τους ισχυρισμούς των διαδίκων. Ξεκινώ με τη δικονομική πτυχή της επίδικης αίτησης, σημειώνοντας πως ο ασυνήθιστος χαρακτήρας των ενδιάμεσων διαδικασιών απαιτεί τον επακριβή προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων.[3] Επ' αυτού, η πρώτη μου διαπίστωση είναι ότι τόσο ο τίτλος όσο και το αιτητικό της επίδικης αίτησης δεν είναι κατάλληλα συντεταγμένα. Πρώτον, ως ορθώς υποδεικνύει η κα Βασιλείου, δεν έχει αναγραφεί στον τίτλο της υπόθεσης το όνομα του Καθ' ου 2, κ. XXXX Αρκαδίου και η υπόθεση παρουσιάζεται να αφορά μόνο την Καθ' ης 1, προδήλως εκ αβλεψίας, αφού στη συνέχεια αναγράφεται ότι η αίτηση καταχωρείται «υπό των Καθ' ων η αίτηση - αιτητών» και, επιπλέον, η αίτηση υποστηρίζεται και από ένορκη δήλωση «του Καθ' ου 2». Κατά τον ίδιο τρόπο, αν και είναι σαφές ότι η επίδικη αίτηση συνδέεται με κάποια αίτηση Παραμερισμού, στο ίδιο το αιτητικό δεν προσδιορίζεται επακριβώς ότι αφορά την αίτηση Παραμερισμού υπ' αρ. Κ*49/2020 και η οποία καταχωρήθηκε την 01/12/2020[4] και όχι προφανώς στις 24/01/2019 που αναγράφεται στο αιτητικό. Παρόλα αυτά, και έχοντας υπόψιν το τι έλαβε χώρα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και ιδίως ότι η Κυρίως Αίτηση υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο εδώ και πολύ καιρό κινείται και προωθείται παράλληλα και ταυτόχρονα με την αντίστοιχη διαδικασία Παραμερισμού που καταχώρησε η Ενοικιάστρια (παλαιότερα την Κ7/20 και τώρα την Κ*49/2020), ως επιβεβαιώνεται μέσω των σχετικών πρακτικών της διαδικασίας, κρίνω, αφενός, ότι δεν έχει προκληθεί οποιαδήποτε πασιφανής αδικία στην άλλη πλευρά[5] συνεπεία των προαναφερόμενων σφαλμάτων και, αφετέρου, ότι με βάση το περιεχόμενο του επίδικου δικαστικού φακέλου παρέχεται στο Δικαστήριο ο τρόπος για προσδιοριστεί με την απαραίτητη σαφήνεια το σκοπούμενο διάταγμα έτσι ώστε η αναφυόμενη διαφορά να επιλυθεί επί της ουσίας, ως επιτάσσει και ο χαρακτήρας τούτης της δικαιοδοσίας (δείτε και Κανονισμό 12(β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983). Προχωρώντας λοιπόν στην ουσία του αιτήματος, εν πρώτοις, παρατηρώ πως οι ισχυρισμοί περί δήθεν παραπλάνησης του Δικαστηρίου για την έκδοση της Τελικής Απόφασης δεν εξειδικεύονται με τη δέουσα σαφήνεια ενώ και το μέρος της απόφασης που αφορά την επιδίκαση του ποσού των €82.50 βασίζεται σε επιστολές που συνέταξε και απέστειλε ο πατέρας της Ενοικιάστριας (Καθ' ου 2 στην Κυρίως Αίτηση) δηλαδή, έγγραφα επισφαλούς αποδεικτικής αξίας, αφού εμπεριέχουν έντονα το στοιχείο της αυτοενίσχυσης. Επιπλέον, ως προς την άνευ αποδείξεων επιχειρηματολογία της πλευράς της Ενοικιάστριας που σχετίζεται με τον ισχυρισμό ότι το Υποστατικό δεν ενοικιαζόταν πριν το 1999, επισημαίνω ότι η εν λόγω θέση στηρίζεται επί νεοφανούς νομολογίας που δημιουργήθηκε μέσω της απόφασης Φυσεντζίδης, ήτοι 6 μήνες αφότου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη Τελική Απόφαση. Υπό τούτο το δεδομένο, δεν είναι κατανοητό πως θα μπορούσε να καταλογιστεί στο Δικαστήριο ότι έσφαλλε κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασής του. Εν πάση περίπτωσει, διατηρώ και επιφυλάξεις εάν τούτο το ζήτημα σχετίζεται καν με το άρθρο 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου η εάν αφορά θέμα που άπτεται αποκλειστικά του αναθεωρητικού ελέγχου.[6] Αυτό όμως που πράγματι με έχει προβληματίσει είναι ο ισχυρισμός και η μαρτυρία της πλευράς της Ενοικιάστριας ότι η παράλειψή της να καταχωρήσει Απάντηση δεν οφείλεται σε δική της αμέλεια.[7] Προτρέχω βεβαίως να διασαφηνίσω πως η επίδικη αίτηση δεν μπορεί να αποτελέσει χώρο για διατύπωση οριστικών ευρημάτων ως προς την εμβέλεια και την ορθή ερμηνεία του άρθρου 6(δ) του Νόμου, δηλαδή της αναφοράς ότι «το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του». Το υπό εξέταση ζήτημα προσδιορίζεται και περιορίζεται στο κατά πόσο τα παρουσιαζόμενα γεγονότα δικαιολογούν, έστω υπό όρους, την προσωρινή αναστολή εκτέλεσης. Τίποτα περισσότερο. Έχοντας σταθμίζει ότι έχει εκατέρωθεν εκτεθεί αποδέχομαι ως ειλικρινή τη μαρτυρία του δικηγόρου της Ενοικιάστριας. Δηλαδή, δέχομαι ότι τα γεγονότα που επικαλείται ως προς το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε αποτελούν το αληθινό υπόβαθρο που οδήγησε συνδυαστικά με τον συγκεντρωτικό τρόπο οργάνωσης του δικηγορικού του γραφείου, στην παράλειψη καταχώρησης Απάντησης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Στη βάση του πιο πάνω υπόβαθρου και εξισορροπώντας τα δικαιώματα των διαδίκων καθώς και τις επιπτώσεις που θα προκύψουν σε κάθε περίπτωση, κρίνω πως, κατ' εξαίρεση (δείτε: ΕΛΕΝΙΤΣΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ν. ΜΑΡΙΑ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΥ κλπ, ECLI:CY:AD:2016:A162, Πολιτική Έφεση αρ. 283/2015 ημερομ. 23/03/2016) η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα έπρεπε να ασκηθεί υπέρ της Ενοικιάστριας, επιτρέποντας την αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης Τελικής Απόφασης, αφού υφίσταται απτός κίνδυνος λόγω της επικείμενης εκτέλεσης του εκδοθέντος εντάλματος ανάκτησης κατοχής, να καταστεί άνευ αντικειμένου η Κυρίως Αίτηση Παραμερισμού της Ενοικιάστριας. Έχω επιπρόσθετα λάβει πολύ σοβαρά υπόψιν τις προσωπικές περιστάσεις της Ενοικιάστριας και το γεγονός ότι σε διαφορετική περίπτωση θα αποστερηθεί την κατοικία της εν μέσω της συνεχιζόμενης και επιδεινούμενης πανδημίας, δεδομένο που, όπως η ίδια υποστηρίζει μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ακόμη και την εργοδότησή της στη Λεμεσό, εάν δεν μπορέσει να εξεύρει άλλο υποστατικό για να ενοικιάσει με ανάλογο ενοίκιο στην ευρύτερη περιοχή. Ως εκ των ανωτέρω, το αίτημα θα εγκριθεί, θέτοντας παράλληλα τους κατάλληλους όρους οι οποίοι θα διασφαλίσουν ότι δεν θα επηρεαστούν δυσανάλογα τα δικαιώματα του Ιδιοκτήτη, διασυνδέοντας το διάταγμα αναστολής με την πληρωμή του αναγκαίου ανταλλάγματος για τη διατήρηση της κατοχής. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατά συνέπεια, η αίτηση επιτυγχάνει ως πιο κάτω αναφέρεται. Διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της Τελικής Απόφασης στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Κυρίως Αίτησης μέχρι την 01/05/2021, και περαιτέρω αναστολή μέχρι και την έκδοση τελικής απόφασης επί της Αίτησης Παραμερισμού υπ' αρ. Κ*49/2020 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου, τμήματος Λεμεσού, νοουμένου ότι θα υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο κάτω όρους: (Α) Εφόσον μέχρι την 30/04/2021, η Ενοικιάστρια εξοφλήσει οποιοδήποτε τυχόν μέχρι τότε οφειλόμενο ποσό ενοικίου (υπολογισθέν επί του ποσού των €300 μηνιαίως), και επιπρόσθετα εφόσον, (Β) από 01/05/2021, και κάθε 1η ημέρα έκαστου επόμενου μηνός, με 3 εργάσιμες μέρες χάριν, η Ενοικιάστρια καταβάλλει στον Ιδιοκτήτη το ποσό των €300 μηνιαίως, προς εξόφληση και/ή έναντι του οφειλόμενου ποσού του ενοικίου για τη διατήρηση της κατοχής του επίδικου Υποστατικού, υποχρέωση που θα συνεχίζει να ισχύει μέχρι την πλήρη εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην Αίτηση Παραμερισμού, και επιπρόσθετα εφόσον, (Γ) μέχρι την 01/06/2021, η Ενοικιάστρια καταβάλει στους δικηγόρους του Ιδιοκτήτη όλα τα έξοδα, πλέον τους τόκους που επιδικάστηκαν υπέρ αυτού στο πλαίσιο της Αίτησης υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, πλέον των εξόδων της αίτησης για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής ως θα έχουν μέχρι τότε υπολογιστεί και εγκριθεί, παράλληλα με την παροχή γραπτής διαβεβαίωσης των δικηγόρων του Ιδιοκτήτη ότι σε περίπτωση ακύρωσης της Τελικής Απόφασης και της επιδίκασης των εξόδων υπέρ αυτού στο πλαίσιο της Αίτησης Παραμερισμού, αυτά θα επιστραφούν αμέσως, και επιπρόσθετα εφόσον, (Δ) μέχρι την 01/09/2021, είτε καταβάλει απευθείας στον Ιδιοκτήτη είτε προβεί σε πληρωμή προς το Δικαστήριο του ποσού των €480 (€40 Χ 12 μήνες), έναντι και/ή προς διασφάλιση της αποπληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους και/ή προς διασφάλιση του αμφισβητούμενου ποσού των €40 μηνιαίως μεταξύ του ενοικίου ύψους των €340 που αξιώνει ο Ιδιοκτήτης και του ποσού των €300 που η Ενοικιάστρια αντιλαμβάνεται ως συμφωνηθέν ενοίκιο. Στην περίπτωση που δεν υπάρξει τελική απόφαση στην Αίτηση Παραμερισμού μέχρι την 31/08/2022, την 01/09/2022 με 3 μέρες χάριν, η Ενοικιάστρια να προβεί σε επιπρόσθετη πληρωμή ύψους €480, υποχρέωση που θα συνεχίζει κατ' έτος μέχρι την έκδοση της σχετικής τελικής απόφασης επί της Αίτησης Παραμερισμού. Μη τήρηση ή παράβαση οποιουδήποτε όρου, θα συνεπάγεται την ακύρωση του διατάγματος για αναστολή, αναδρομικά από την ημερομηνία της παράβασης του εν λόγω όρου. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης, θα είναι στην πορεία και θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης Παραμερισμού, σε καμία όμως περίπτωση δεν θα είναι εις βάρος του Ιδιοκτήτη καθότι η επιτυχία της παρούσας αίτησης δεν βασίστηκε σε λόγους που αφορούν πράξεις ή παραλείψεις αυτού ή των δικηγόρων του. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Δείτε μεταξύ άλλων: Aristidou v. N. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, Charalambous v. C. Nicolaides and A.Neophytou Co.
(1985)1 C.L.R. 737, Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524, Νεοφύτου v. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ. 592, Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Α. Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1Β Α.Α.Δ 797, Α. Παπά ν Ν. Α. Οικονομίδου κ.α.
(2010)1Α Α.Α.Δ 58, Penderhill Holdings Limited και Άλλοι ν. Ιωάννη Κλουκινά και Άλλων
(2011)1 ΑΑΔ 1921, Γιάννος Παύλου κ.ά ν Μαρούλλας Νεοφύτου Νικολάου κ.ά. Πολιτική Έφεση Αρ. 373/2016, ημερομηνίας 10.10.2017, Ευαγγελία Ντεμιάν κ.α. ν Μιχάλης Τσαγγαρίδης κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 36/2018, ημερομηνίας 22/06/2018, Christakis Pilides Construction Ltd ν. Philpool Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 185/2019, ημερομηνίας 12/06/2020 και Navarino Wine Lodge Limited v. T.C.N. Holding Company Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 105/2020, ημερομηνίας 30/10/2020. [2] Το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, έχει ως εξής: «Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεως οιουδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι' όλους τους διαδίκους ευθύς ως αυτή εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ' αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ' έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής να διατάξη όπως ανασταλή ή εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως διά τοσαύτον χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτον δικαστήριον.» [3] Δείτε: Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λ. Ιορδάνους Λτδ.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ.
- [4] Αντίγραφο της εν λόγω αίτησης Παραμερισμού υπ' αρ. Κ*49/2020 εντοπίζεται γενικότερα στον φάκελο της Ε208/2019, αφού έχει επισυναφθεί ως τεκμήριο 3 στην ένσταση που καταχώρησε η Ενοικιάστρια στην αίτηση για ανάκτηση κατοχής ημερομηνίας 04/02/
- [5] Δείτε: C.M.A. Holdings v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, ECLI:CY:AD:2018:A559, Πολιτική Έφεση αρ.265/14, ημερομηνίας 21/12/
- [6] Δοθέντος ότι δεν νοείται ένα πρωτοβάθμιο δικαστήριο να ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του αφού κάτι τέτοιο, θα συνιστούσε υπέρβαση της δικαιοδοσίας του. Δείτε: Αναφορικά με τον Λοϊζίδη κλπ, επί της Πολιτικής Αίτησης αρ. 32/2019, ημερομηνίας 17/4/
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο