ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α. ν. C.H.I THE SHOE BY CORSO ITALIA LTD, Αίτηση Αρ. K23/2020, 13/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2021:16 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση Αρ. K23/2020 Μεταξύ:
- ΧΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, από τη Λεμεσό
- ΧΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτητές και C.H.I THE SHOE BY CORSO ITALIA LTD (HE 304815), από τη Λευκωσία Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 19/11/2020 (Για διαγραφή της Απάντησης των Καθ' ων ημερομηνίας 13/10/2020) Ημερομηνία: 13/05/2021 Για τους Αιτητές στην Κυρίως και στην παρούσα Αίτηση: κ. Φ. Τ. Αποστολίδης Για τους Καθ' ων η Αίτηση στην Κυρίως και στην παρούσα Αίτηση: κ. Ν. Καπελάκης για Ε. Πελεκάνος & Σία. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (ΓΕΓΟΝΟΤΑ - ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ) Με την Κυρίως Αίτηση αξιώνονται από τους Αιτητές και Ιδιοκτήτες του επίδικου Υποστατικού (στο εξής: «οι Ιδιοκτήτες») διάφορα ποσά ως οφειλόμενα ενοίκια και ως αποζημιώσεις για ζημιές σε σχέση με παρελθούσα θέσμια ενοικίαση. Οι Καθ' ων στην Κυρίως Αίτηση και πρώην Ενοικιαστές (στο εξής: «οι Ενοικιαστές») στην Απάντησή τους, ανάμεσα σε άλλα, ισχυρίζονται ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας και επιπρόσθετα διατείνονται ότι ενώ κατά τον χρόνο επιστροφής της κατοχής του Υποστατικού είχαν συμφωνήσει σε συμψηφισμό δικών τους οφειλών και των βελτιώσεων που επέφεραν στον Υποστατικό κατά τη διάρκεια της ενοικίασης, οι Ιδιοκτήτες αρνούνταν να παραλάβουν τα κλειδιά του καταστήματος ως επίσης και τις επιταγές που αφορούσαν το υπόλοιπο των από αυτούς οφειλόμενων ποσών. Επιπλέον, αρνούνται την ύπαρξη ζημιών. (α) Η παρούσα Αίτηση. Με την επίδικη αίτηση ημερομηνίας 19/11/2020 οι Ιδιοκτήτες αξιώνουν: « Τον Παραμερισμό και/ή διαγραφή της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 13/10/2020 και/ή όπως θεωρηθεί ως μηδέποτε καταχωρηθείσα, ένεκα του ότι δεν συντάχθηκε και/ή υποβλήθηκε σύμφωνα με τον επιτακτικό «Τύπο 3» του Παραρτήματος, του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του
- » Η νομική βάση της αίτησης επί της ουσίας εδράζεται στο άρθρο 8 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού και στο παράρτημα «Τύπο 3». Το υπόβαθρο γεγονότων βασίζεται στο περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και ειδικότερα στη θέση ότι η Απάντηση δεν συντάχθηκε σύμφωνα με το υπόδειγμα που υποδεικνύεται στον εν λόγω διαδικαστικό κανονισμό, η τήρηση του οποίου είναι υποχρεωτική. (β) Η επίδικη Ένσταση. Οι Ενοικιαστές, αντιδρώντας στην υπό εξέταση Αίτηση καταχώρησαν στις 12/02/2021 ένσταση η οποία εδράζεται στα εξής: « (α) Η Αίτηση είναι κατά νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική, αδικαιολόγητη και επιδιώκει σκοπούς άλλους από αυτούς που θέτουν οι σχετικοί Νόμοι και Κανονισμοί και ασκείται καταχρηστικά. (β) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. (γ) Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και με αυτό θα επηρεαστούν τα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση για δίκαιη δίκη. (γ) Η παρατυπία που παρουσιάζεται ως προς την απάντηση των Καθ' ων δεν είναι ουσιώδης και είναι θεραπεύσιμη. [Σημείωση: η αρίθμηση έχει διατηρηθεί αυτούσια] (δ) Δεν έχει προκληθεί δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων των Αιτητών από την προαναφερόμενη παρατυπία. (ε) Στην καταχωρηθείσα αίτηση δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος με βάση τον οποίο το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αίτησης. (στ) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court). (ζ) Γενικά δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εξάσκηση της διακριτικής εξουσίας ή/και ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. » Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10/02/2021 της κας Καραϊσκάκη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενοικιαστές μέσω της οποίας, αφενός υποστηρίζεται ότι η μοναδική ουσιαστική παρατυπία είναι η παράλειψη αναφοράς στη διεύθυνση επίδοσης των Ενοικιαστών και αφετέρου ότι συνεπεία της αναφερόμενης παράλειψης δεν έχει προκληθεί δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων των Ιδιοκτητών. (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεδομένου ότι πρόκειται για αμιγώς νομικό ζήτημα, δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας για τους Ενοικιαστές.[1] Οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αποστείλει ηλεκτρονικά τις αγορεύσεις τους στο Δικαστήριο στις 20/04/2021 οπόταν και επιφυλάχθηκε η απόφαση. Ο κ. Αποστολίδης εκ μέρους των Ιδιοκτητών εισηγείται ότι ο τρόπος σύνταξης της Απάντησης με βάση τον σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό υπ' αριθμό 8, πρέπει να έχει συγκεκριμένο σκελετό και να συνάδει με τη μορφή του προβλεπόμενου Τύπου 3, η τήρηση του οποίου είναι υποχρεωτική, εν αντιθέσει με την πιο ευέλικτη προσέγγιση που ακολουθείται στις αστικές υποθέσεις κατ' εφαρμογή των Διαταγών 19 και 20 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υποστηρίζει ότι οι Ενοικιαστές δεν ακολούθησαν τον εν λόγω Τύπο 3 και αναλύει μια προς μια τις παραλείψεις που έχει εντοπίσει. Επιπλέον, παραπέμπει στη Δ.64 λέγοντας πως η εν λόγω Διαταγή δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Καπελάκης για τους Καθ' ων εισηγείται ότι ουσιαστικά από την Απάντηση απουσιάζει η διεύθυνση επίδοσης, που αποτελεί απλή και θεραπεύσιμη παρατυπία, δυνάμει του κανονισμού 12(β) του περί σχετικού Διαδικαστικού Κανονισμού, επισημαίνοντας ότι η Δ.64 δεν τυγχάνει απευθείας εφαρμογή στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Επιπρόσθετα, αναφέρει πως δεν έχει προκληθεί οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός στους Ιδιοκτήτες από την εν λόγω παράλειψη. Και οι δύο πλευρές παρέπεμψαν στη γνωστή απόφαση Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ.
- ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Στον κανονισμό 8 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, προβλέπονται τα εξής: « 8.(α) Πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να την αμφισβητήσει στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών. Η απάντηση υποβάλλεται σύμφωνα με τον Τύπο 3 του παραρτήματος. Η απάντηση καθορίζει τις θεραπείες και γεγονότα που αμφισβητούνται. Θεραπείες και γεγονότα που δεν αμφισβητούνται ρητά θεωρούνται παραδεκτά. (β) Η απάντηση εκθέτει τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την υπόθεση του καθ' ου η αίτηση. (γ) Η απάντηση υπογράφεται από τον καθ' ου η αίτηση ή το δικηγόρο του. Αντίγραφα της απαντήσεως κατατίθενται στη Γραμματεία και παραδίδονται στη διεύθυνση επιδόσεως του αιτητή. (δ) Όταν ο καθού η αίτηση, που διαμένει στην Κυπρο, εκπροσωπείται από δικηγόρο, τότε η απάντηση δε θα γίνεται δεκτή για καταχώρηση από τον Πρωτοκολλητή εκτός εάν αυτή συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου, επιμαρτυρούμενος, όταν ο καθού η αίτηση είναι αγράμματος, από Πρωτοκολλητή, Πιστοποιούντα Υπάλληλο ή δυο ικανούς μάρτυρες που δεν είναι δικηγορικοί υπάλληλοι. Νοείται ότι με την άδεια του δικαστηρίου ή δικαστή που χορηγείται όταν καταδεικνύεται καλός λόγος ο οποίος και καταγράφεται, μπορεί να καταχωρηθεί από δικηγόρο η απάντηση χωρίς να συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου. Σε τέτοια όμως περίπτωση ο τύπος διορισμού θα κατατίθεται μέσα σε χρονικό διάστημα που το δικαστήριο ή δικαστής θα έκρινε ορθό να καθορίσει. (ε) Το έγγραφο διορισμού δικηγόρου από τον αιτητή θα είναι στον Τύπο 4 όπως αυτός προβλέπεται για ενάγοντα με βάση τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και το έγγραφο διορισμού δικηγόρου από τον καθού η αίτηση στον Τύπο 12 Α όπως αυτός προβλέπεται για εναγόμενο στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς με τις αναγκαίες προσαρμογές. » (ο τονισμός των λέξεων είναι του Δικαστηρίου) Ο αναφερόμενος στον κανονισμό 8 «ΤΥΠΟΣ 3» έχει ως εξής: « ΤΥΠΟΣ 3 - ΑΙΤΗΣΗ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΥ Ο ΠΕΡΙ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 1983 ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ - ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ή ΛΕΜΕΣΟΥ/ΠΑΦΟΥ Τμήμα Δικαστηρίου ......... Μεταξύ:..............από............Αιτητή,και..............από............ Καθ' ου η αίτηση. ΑΠΑΝΤΗΣΗ Α. Αποδοχή ή Άρνηση αιτούμενης θεραπείας/ών Ουσιαστικά γεγονότα που υποστηρίζουν την Απάντηση. Β. Γεγονότα που εκτίθενται στην αίτηση και είναι παραδεκτά. Γ. Γεγονότα τα οποία αμφισβητούνται. Δ. Διεκδίκηση αποζημιώσεων όπου ζητείται η έκδοση διατάγματος ανακτήσεως κατοχής, εξώσεως και καθορισμός ύψους αποζημιώσεων. Ε. Άλλα σχετικά γεγονότα. (Υπ.) Αιτητή ή Δικηγόρου. Διεύθυνση Επιδόσεως στην πόλη που εδρεύει το δικαστήριο. Γραμματέας. » Άξιος αναφοράς είναι και ο Κανονισμός 12, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « 12.(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Συναφώς, στη Διαταγή 19 (Pleadings), Θεσμό 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρονται τα ακόλουθα: « The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action. » ΙIΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Κατ' αρχάς, είναι ευχάριστο και βοηθητικό προς το Δικαστήριο το γεγονός ότι οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν ορθώς και σαφώς προσδιορίσει και επικεντρωθεί στο επίδικο θέμα μέσω των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους, δίχως άσκοπους πλατειασμούς. Επί του προκειμένου, αναντίλεκτα η Απάντηση των Ενοικιαστών δεν έγινε με βάση τον προαναφερόμενο Κανονισμό 8 και τον «Τύπο 3» του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, αλλά προσομοιάζει με υπεράσπιση που καταχωρείται στην αστική δικαιοδοσία. Αν και τούτη η αντικανονικότητα αναγνωρίζεται από τον συνήγορο των Ενοικιαστών, αυτό που ουσιαστικά υποβάλλεται είναι ότι εκ του περιεχόμενου του εν λόγω δικογράφου μπορούν να συναχθούν τα ουσιαστικά, τα παραδεκτά και τα αμφισβητούμενα γεγονότα και αρκεί η έκδοση διαταγής για άρση της παρατυπίας. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εν λόγω θέση, τουναντίον, ορθή κρίνεται η θέση του δικηγόρου των Ιδιοκτητών, ότι δηλαδή η τήρηση των προβλεπόμενων τύπων με βάση τον σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό είναι επιτακτική. Δίχως να παραγνωρίζω πως η σύγχρονη νομολογιακή προσέγγιση επιτάσσει την απεγκλώβιση των δικαστηρίων από τον υπερβολικό φορμαλισμό[2] έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ουσιαστική εξέταση των διαφορών των διαδίκων, εντούτοις η εν λόγω τάση δεν νοείται να απολήγει στην κατάλυση των δικονομικών προβλεπόμενων,[3] μέσω των οποίων διασφαλίζεται ότι δεν χωρεί αυθαιρεσία κατά την εφαρμογή του δικαίου. Και το ζήτημα δεν είναι τυπολατρικό. Υπάρχει τόσο λογική όσο και σκοπιμότητα για την ύπαρξη των εν λόγω υποδειγμάτων. Ο σκοπός του παρόντος Δικαστηρίου είναι να επιλύει ταχέως τις αναφυόμενες διαφορές,[4] ενεργώντας συνοπτικά και δίχως δέσμευση από τους κανόνες απόδειξης.[5] Προς επίτευξη των σκοπών του Νόμου, ο υπό συζήτηση Διαδικαστικός Κανονισμός, ανάμεσα σε διάφορα άλλα, προβλέπει τη δυνατότητα για προφορική διεκπεραίωση των ενδιάμεσων διαδικασιών καθώς επίσης την ύπαρξη τυποποιημένων δικογράφων τα οποία, πρώτα και πάνω από όλα, απολήγουν στο να υποβοηθούν το ίδιο το Δικαστήριο να προσδιορίσει και να περιορίσει τα επίδικα θέματα έτσι ώστε να διενεργήσει την αναγκαία έρευνα προς επίλυση της διαφοράς το συντομότερο δυνατό,[6] μέσω διαδικασίας η οποία, εν αντιθέσει με τι ισχύει στην πολιτική δικαιοδοσία, έχει εξεταστικό χαρακτήρα. Υπενθυμίζω συναφώς ότι η ολοκλήρωση της αναγκαίας έρευνας το συντομότερο είναι το πρωταρχικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.[7] Κατά συνέπεια, η διατήρηση του υφιστάμενου δικογράφου, όπως και κάθε δικογράφου το οποίο δεν συμμορφώνεται με τα προβλεπόμενα έντυπα, ουδόλως διευκολύνει στη ταχεία διεκπεραίωση της όλης διαδικασίας. Εξάλλου, αποτελεί υποχρέωση της πλευράς του Ενοικιαστή ο επακριβής προσδιορισμός τόσο των ουσιαστικών, όσο και των παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων δια μέσω της καταχώρισης του προβλεπόμενου στον σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό έντυπου Απάντησης. Δεν είναι επιτρεπτό να μετατοπισθεί αυτή η ευθύνη είτε στους ώμους του Δικαστηρίου, είτε της άλλης πλευράς. Τα προαναφερόμενα απαντούν και στο έτερο βασικό επιχείρημα του κ. Καπελάκη ότι δηλαδή δεν θα προκληθεί δυσμενής επηρεασμός στους Ιδιοκτήτες από τη διατήρηση του υπό εξέταση δικογράφου, διότι ακριβώς το όλο ζήτημα δεν συναρτάται μόνο με τη διευκόλυνση του αντιδίκου τους, αλλά με υποχρέωση των πελατών τους έναντι του Δικαστηρίου. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση θα πετύχει αφού ο ενδεδειγμένος τρόπος για να διορθωθεί η διαπιστωθείσα αντικανονικότητα, είναι μέσω της διαγραφής. Θα δοθούν βεβαίως οδηγίες και το δικαίωμα στους δικηγόρους των Ενοικιαστών για τη σύνταξη νέου δικογράφου των πελατών τους, συμφώνως του Κανονισμού 12(β) και της σχετικής με αυτόν νομολογίας[8] και συνεπώς δεν τίθεται θέμα επηρεασμού του δικαιώματός τους σε δίκαιη δίκη, ως εσφαλμένα εγείρεται μέσω του υπό «γ» λόγου ένστασης. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση επιτυγχάνει. Η ένσταση απορρίπτεται. Εκδίδεται διάταγμα διαγραφής της καταχωρηθείσας Απάντησης. Νέα Απάντηση με βάση τον Τύπο 3 των περί Ενοικιοστάσιου Διαδικαστικών Κανονισμών να καταχωρηθεί εντός 14 ημερών από σήμερα. Τυχόν Απάντηση στην Απάντηση εντός 7 ημερών από την παραλαβή της Απάντησης. Κατά τα λοιπά, να ακολουθηθούν τα δικονομικά προβλεπόμενα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Σημειώνεται ότι, επειδή ακρίβως η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Δείτε: Μεταξύ άλλων, Χέυς ν. Φιλιππίδης, Έφεση αρ. 41/2015, ημερομηνίας 18/02/2020 και Απόφαση ΑΔΔΑ στη Dos Santos Calado κ.α. κατά Πορτογαλίας στις προσφυγές αρ. 55997/14, 6843/16, 78841/16, και 370617, ημερομηνίας 31/03/
- [3] Δείτε: Αθανασίου ν. Reana Manufacturing and Trading Ltd κ.ά
(2001)1 ΑΑΔ 1635 και Pantazis and Sons co Ltd ν. Νικολάου
(2002)1Α Α.Α.Δ 217. [4] Δείτε: Άρθρο 4 του Νόμου. [5] Δείτε: Άρθρο 5 του Νόμου. [6] Δείτε: Κανονισμό 3(στ) του σχετικού Διαδικαστικού Κανονισμού. [7] Δείτε: Μιχαλάκης Δ. Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη
(1989)1 ΑΑΔ 162, A.C.T. Textiles ν. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 [8] Δείτε: N.P. Lanitis v. Panagides
(1986)1 C.L.R. 494. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο