ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ κ.α. ν. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, Αίτηση αρ.E38/2020, 23/6/2021

(1)α(ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (στο εξής: «ο Νόμος»). Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Απάντηση, ανάμεσα σε άλλα, εγείρεται προδικαστική ένσταση που σχετίζεται με το γεγονός ότι από τις 20/08/2018 εκκρεμεί στο ίδιο Δικαστήριο σε σχέση με τα ίδια επίδικα θέματα η Αίτηση υπ' αριθμό Ε93/

1. Δεν καταχωρήθηκε Απάντηση στην Απάντηση, ούτε μεσολάβησε οποιοδήποτε άλλη ενδιάμεση διαδικασία. Στις 02/04/2021, οι Αιτητές, μέσω του προηγούμενου τους δικηγόρου, καταχώρησαν την υπό εξέταση Κλήση για Οδηγίες, η οποία ορίστηκε για πρώτη φορά στις 06/07/
2. Στις 14/04/2021, και κατόπιν σχετικής άδειας, ο φάκελος τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με σκοπό να δοθεί άδεια στον δικηγόρο των Αιτητών για να αποσυρθεί, όπως και έγινε. Ακολούθως, το Δικαστήριο έθεσε αυτεπάγγελτα θέμα συμμόρφωσης της πλευράς των Αιτητών με τα προβλεπόμενα στη νέα Διαταγή 30

(1)επαναπρογραμματίζοντας την υπόθεση με σκοπό να τοποθετηθούν οι Αιτητές μέσω του νέου τους δικηγόρου. Αφού προηγήθηκε ο διορισμός του νέου δικηγόρου των Αιτητών, στις 26/05/2021, οι συνήγοροι των διάδικων υιοθέτησαν έγγραφη επιχειρηματολογία και έδωσαν προς το Δικαστήριο επιπρόσθετες προφορικές διευκρινίσεις.[1] Οι εκατέρωθεν θέσεις. Ο δικηγόρος του Καθ' ου υποστηρίζει πως τα δικόγραφα θεωρούνται ως συμπληρωμένα στις 27/07/2020 και ότι η υπό εξέταση κλήση για οδηγίες καταχωρήθηκε στις 02/04/21, δηλαδή 179 μέρες μετά την λήξη της προθεσμίας των 90 ημερών που προβλέπεται στη Δ.30 θ.1, δίχως να προηγηθεί αίτηση για παράταση και χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει είτε την ύπαρξη αδυναμίας συμμόρφωσης ή άλλο καλό λόγο που να δικαιολογεί την παράταση της προθεσμίας προς όφελος των Αιτητών. Προσθέτει πως η υπό εξέταση Διάταξη έχει επιτακτικό χαρακτήρα και δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής εξουσίας. Από την άλλη, ο κ. Αδάμου για τους Αιτητές, αν και δεν αμφισβητεί ότι έχει παρέλθει ο χρόνος για καταχώριση της Κλήσης για Οδηγίες, υποστηρίζει πως ο Καθ' ου δεν νομιμοποιείται να επικαλείται τα διαλαμβανόμενα στην εν λόγω Διαταγή καθότι καταχώρησε εκπρόθεσμα την Απάντησή του και δίχως να επισυνάψει αποδείξεις εξόφλησης, ως προβλέπεται στο νέο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου. Υποστηρίζει ακόμη ότι ο Γραμματέας δεν τήρησε την ορθή διαδικασία, παραλείποντας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το δικόγραφο Απάντησης προς τελεσίδικη έγκριση. Ο κ. Πούγιουρος ανταπαντά πως το δικόγραφο της Απάντησης καλώς έγινε αποδεκτό, παραπέμποντας στην επιφύλαξη του μεταβατικού άρθρου 37 του Νόμου, με βάση την οποία, μέχρι και την 31/01/2021, τα ενοίκια που οφείλονταν πριν την 31/01/2021 εξαιρούνταν της εφαρμογής του νέου άρθρου 11

(1)(α). ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται αναλογικά στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του κανονισμού 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983 που αναφέρει τα ακόλουθα: « 12.(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Η νέα Διαταγή 30

(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει τα εξής: « 1. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ. .................................. που απορρίφθηκε την .................................. συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση. » Εντός των επόμενων 30 ημερών ο Εναγόμενος/Καθ' ου οφείλει να καταχωρίσει το δικό του Παράρτημα. Μέσω της Δ.30

(2)(β) δίδεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να παρατείνει τις προθεσμίες για καταχώριση της Κλήσης και του Παραρτήματος εφόσον ικανοποιηθεί ότι «υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους». Άξιος αναφοράς είναι ο πέμπτος θεσμός της Δ.30, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « Όπου στα Δικαστήρια ειδικών δικαιοδοσιών δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού επίδικης διαφοράς, το Δικαστήριο δύναται, ανεξαρτήτως των διατάξεων της Δ.30, να χειριστεί την ενώπιον του υπόθεση κατά τον τρόπο που θα εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Προς τούτο δύναται να ακολουθήσει τις ειδικές ρυθμίσεις που γίνονται στους οικείους διαδικαστικούς κανονισμούς είτε αυτούσιες, είτε σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.30. » Ο απώτερος σκοπός της νέας Διαταγής 30 (καθώς και της νέας Διαταγής 25) είναι η αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στην απονομή της Δικαιοσύνης με την έγκαιρη, ουσιαστική και αποτελεσματική επίλυση όλων των προδικαστικών ζητημάτων πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, διότι, όπως επισημάνθηκε και στη Ρέα Ανδρονίκου κ.α. ν. Επιτροπή του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων κλπ, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολιτική Έφεση Αρ. 168/2010 ημερ. 24/02/2016, στις μέρες μας παρατηρείται επίταση «του φαινομένου να παραμερίζεται η εκδίκαση της αγωγής, χάριν ενδιαμέσων διαδικασιών». Στην Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 35/2019, ημερομηνίας 18/3/2019, λέχθηκε ότι: «η Δ.30, όπως τροποποιήθηκε, στόχο έχει τη γρηγορότερη και ευχερέστερη διεξαγωγή των ακροάσεων των πολιτικών υποθέσεων και προς τούτο ασκείται η εξουσία του Δικαστηρίου». Στη Χαραλάμπους ν. Γεωργίου κ.ά. ECLI:CY:AD:2018:A173, Πολιτική Έφεση αρ. 185/17, ημερομηνίας 18/04/2018 αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: « Ορθά ενήργησε υπό τα δεδομένα το πρωτόδικο Δικαστήριο. Η αυστηρή διατύπωση του εδαφίου (γ) δεν άφηνε περιθώρια αναδρομής στους σκοπούς και το πνεύμα της Δ.30 γενικότερα. Με την τροποποίηση της Δ.30 ημερ. 28.7.2017 η αυστηρότητα αυτή έχει καμφθεί με αντικατάσταση του εδαφίου (γ). Όμως, ούτε με την εν λόγω τροποποίηση έχει μεταβληθεί ο χρόνος έναρξης της προθεσμίας των ενενήντα, πλέον, ημερών. Αυτός παραμένει όπως ήταν πάντοτε (και στην αρχική Δ.30) ο χρόνος συμπλήρωσης της δικογραφίας εν τη εννοία της Δ.26, κ.11, ήτοι μεταξύ ενάγοντα και εναγομένου ή εναγομένων. » Τα προαναφερόμενα αντανακλούν τις σύγχρονες[2] νομικές αντιλήψεις με βάση τις οποίες οι προθεσμίες για την έγερση νομικών διαβημάτων θα πρέπει να τηρούνται αυστηρά καθότι αποτελούν την υποστύλωση του νομικού μας συστήματος και τη βασική παράμετρο για την αποτελεσματικότητά του.[3] Παρέκκλιση από τον εν λόγω κανόνα δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. [4] * Επειδή η πλευρά των Αιτητών επιχειρεί να διασυνδέσει το ζήτημα με το νέο Άρθρο 11

(1)α(ii) του Νόμου, θεωρώ χρήσιμο να το παραθέσω αυτούσιο: « 11.—

(1)Ουδεµία απόφασις και ουδέν διάταγµα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήµατος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόµος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσµίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α)(

1. i)Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νοµίµως οφειλόµενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι µίαν ή περισσοτέρας ηµέρας µετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάµει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστηµένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούµενον να εισπράξη τούτο: (
2. ii)απάντηση σε καταχωριζόµενη δυνάµει της υποπαραγράφου (
3. i)αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραµµατέα του ∆ικαστηρίου µόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του ∆ικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο ∆ικαστήριο το αναφερόµενο στην αίτηση οφειλόµενο ποσό ως καθυστερηµένα ενοίκια κατά την ηµεροµηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηµατοπιστωτικού ιδρύµατος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραµµατέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών

(3)εργάσιµων ηµερών ενώπιον του ∆ικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του ∆ικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση· (iii) σε περίπτωση έκδοσης διατάγµατος έξωσης µετά από αίτηση του ιδιοκτήτη ως ανωτέρω, το ∆ικαστήριο δύναται να καθορίσει το χρόνο συµµόρφωσης µε το διάταγµα έξωσης ο οποίος δεν δύναται να είναι µικρότερος των ενενήντα

(90)ηµερών. » Σχετική αναφορά θα πρέπει να γίνει και στο μεταβατικό άρθρο 37 του Νόμου όπου αναγράφονται τα ακόλουθα: « Οι διατάξεις του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόµου του 2020 δεν εφαρµόζονται για υποθέσεις οι οποίες έχουν καταχωρισθεί στο ∆ικαστήριο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω Νόµου, καθώς και για ενοίκια που κατέστησαν πληρωτέα πριν από την ηµεροµηνία αυτή, νοουµένου ότι θα εξοφληθούν εντός δώδεκα

(12)µηνών από την εν λόγω ηµεροµηνία. » IΙΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Έχοντας εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις, συγκλίνω και συμφωνώ με την επιχειρηματολογία του δικηγόρου του Καθ' ου, για τους λόγους που θα αναλύσω στη συνέχεια. Τα ουσιαστικά επίδικα γεγονότα και οι προπαρατεθείσες ημερομηνίες δεν αμφισβητούνται. Αποτελεί κοινό τόπο ότι η ανατρεπτική προθεσμία για την καταχώριση της Κλήσης για Οδηγίες που προβλέπεται στη Δ.30 θ.1 παρήλθε πριν την καταχώρισή της στις αρχές Απριλίου 2021. Θυμίζω ότι τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί οκτώ

(8)και πλέον μήνες νωρίτερα, ήτοι από τις 27 Ιουλίου του 2020. Στο μεσοδιάστημα δεν ζητήθηκε η παράταση του χρόνου καταχώρισης της Κλήσης για Οδηγίες και ούτε τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα προς υποστήριξη ισχυρισμών περί ύπαρξης είτε «αντικειμενικής αδυναμίας συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες» είτε «άλλου καλού λόγου», όπως λόγου χάριν δυσκολίες που προκλήθηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ενέργεια που, κατά πάσα πιθανότητα, θα διαφοροποιούσε την πορεία των πραγμάτων. Η αγόρευση της πλευράς των Ιδιοκτητών, μάλλον λόγω πιο πάνω τετελεσμένων, επικεντρώνεται σε άλλα, δικονομικής φύσης, θέματα, δίχως όμως να απαντά στο ζητούμενο. Ουδεμία εξήγηση δίδεται ως προς την καθυστέρηση για την καταχώριση της υπό εξέταση Κλήσης για Οδηγίες. Η προσπάθεια διασύνδεσης του όλου ζητήματος με τις αρχές της απεμπόλησης δικαιώματος του Καθ' ου, προσκρούσει στο γεγονός ότι το υπό εξέταση ζήτημα εγέρθηκε αυτεπάγγελτα από το ίδιο το Δικαστήριο και όχι από τον Καθ' ου. Ούτε ο ισχυρισμός ότι υφίσταται δικονομική παρατυπία σε σχέση με το δικόγραφο της Απάντησης (καταχώριση μετά την παρέλευση της προθεσμίας για την καταχώρισή της και εσφαλμένη αποδοχή της από τη Γραμματεία επειδή δεν επισυνάπτονταν σε αυτήν αποδείξεις εξόφλησης) είναι πειστικός. Τέτοια ζητήματα δεν είναι σχετικά με το υπό συζήτηση θέμα, αλλά εξετάζονται στο πλαίσιο αιτήματος για διαγραφή δικογράφου. Πρόσφατα, στην Αίτηση αρ. E17/2021 του Δ.Δ.Ε. Λεμεσού - Πάφου, τμήματος Λεμεσού, μεταξύ Φακοντή ν. Νικολάου, ημερομηνίας 03/06/2021, είχα την ευκαιρία να εξετάσω παρόμοιο ζήτημα, στο πλαίσιο αίτησης για διαγραφή Απάντησης, όπου προβλήθηκε εκ μέρους της ιδιοκτήτριας ότι δεν υπήρξε στην πράξη εξόφληση πριν την καταχώριση της Απάντησης. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω το σχετικό απόσπασμα, το οποίο έχει αυτόδηλο περιεχόμενο: « Στο προπαρατεθέν νέο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου τίθενται περιορισμοί και προϋποθέσεις για την καταχώριση Απάντησης. Η δε τελική απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το κατά πόσο θα επιτραπεί ή όχι η καταχώριση του εν λόγω δικογράφου της Απάντησης δεν είναι εφέσιμη. Ούτε προβλέπεται οποιοσδήποτε μηχανισμός για την αναθεώρηση/έλεγχο της εν λόγω τελεσίδικης δικαστικής κρίσης, έστω για την περίπτωση αποδοχής Απάντησης συνεπεία λάθους ή παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Επειδή όμως, κατά την απονομή του Δικαίου δεν χωράνε αδιέξοδα και δεν θα ήταν ούτε λογικό ούτε δίκαιο, ούτε θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του Νόμου να διατηρηθεί εν ισχύ δικόγραφο Απάντησης το οποίο λανθασμένα έγινε αποδεκτό,[5] το ζήτημα επιλύεται δικονομικά μέσω της αναλογικής εφαρμογής των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.[6] Συναφώς, πρόσφατα, στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Στυλιανού, Πολιτική αίτηση αρ. 71/2021, ημερομηνίας 26/04/2021, επιχειρήθηκε η εξέταση του ζητήματος αυτού μέσω αίτησης για προνομιακό ένταλμα, η οποία και απορρίφθηκε. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι το παρακάτω απόσπασμα της αναφερόμενης απόφασης: « ..το γεγονός ότι στο άρθρο ορίζεται πως επί της απόφασης του Δικαστηρίου για έγκριση ή απόρριψη δεν χωρεί έφεση, δεν ισοδυναμεί με μη ύπαρξη θεραπείας άλλης, εκτός της παρούσας. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ισχύουν και εφαρμόζονται στις περί ενοικιοστασίου διαδικασίες, νοουμένου ότι συνάδουν με τους σκοπούς του νόμου (βλ. Κ.12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/83), Χριστοδουλίδου ν. EMKIN (CONSULTING LTD κ.ά. 4.4.2019 και Μιχαλάκης Δράκος ν. Νίκου Αργυρίδη

(1989)1Ε ΑΑΔ 162). Συνεπώς, η φαρέτρα των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (είτε δια της Δ.27 θ.2 είτε στην ευρύτητα της Δ.48 (δη 48

(11), είτε άλλως πως), είναι διαθέσιμη στον αιτητή ώστε να ζητήσει διαγραφή ή παραμερισμό της Απάντησης ή άλλη θεραπεία, θεωρήσει σκόπιμη » Κατά συνέπεια, το ενδεδειγμένο δικονομικό υπόβαθρο είναι όντως η διαδικασία για διαγραφή της Απάντησης, και η επίδικη Αίτηση όσον αφορά τουλάχιστον τη δικονομική της υπόσταση, κρίνεται ορθή. Ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται. » Προφανώς εκ του περισσού, σημειώνεται πως ορθώς η Γραμματεία παρέλαβε την Απάντηση δίχως να αξιώσει την επισύναψη αποδείξεων πληρωμής. Τούτο διότι, στην Κυρίως Αίτηση που υπενθυμίζω ότι καταχωρήθηκε τον Μάιο του 2020, οι Αιτητές επέλεξαν να συμπεριλάβουν και ενοίκια τα οποία ενέπιπταν εντός της εξαίρεσης που τέθηκε στο προαναφερόμενο άρθρο 37 του Νόμου, ήτοι ενοίκια που είχαν καταστεί οφειλόμενα πριν την 31/01/2020, δηλαδή την ημερομηνία που τέθηκε σε εφαρμογή ο τροποποιητικός Νόμος 3(Ι) του 2020.[7] Κατά συνέπεια, λόγω ακριβώς της δικογράφησης, σε συνάρτηση με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 37 του Νόμου, η Κυρίως Αίτηση δεν τελούσε κάτω από το καθεστώς της εν λόγω νέας νομοθεσίας, αφού, όπως ορθώς εισηγείται και ο κ. Πούγιουρος, η περίοδος των δώδεκα μηνών για την εξόφληση των εν λόγω ενοικίων (δηλαδή μέχρι τις 31/01/2021) δεν είχε μέχρι τότε παρέλθει. Ως εκ των πιο πάνω, τίποτα από όσα επικαλείται η πλευρά των Αιτητών συνιστά βάσιμο λόγο είτε για να παραταθεί η προθεσμία για καταχώρησης της Κλήσης για Οδηγίες, είτε για να θεωρηθεί το αναφερόμενο δικόγραφο ότι καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα. Τουναντίον, η ολιγωρία εκ μέρους των Αιτητών για την προώθηση της υπόθεσής τους είναι εμφανής. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά και η απλή επίκλησή της από τους Αιτητές δίχως υποστηρικτικό υλικό, δεν ικανοποιεί ασφαλώς το εν λόγω κριτήριο. Δεν πρέπει συναφώς να λησμονείται ότι η ολοκλήρωση της αναγκαίας έρευνας το συντομότερο αποτελεί το πρωταρχικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αυτού,[8] του οποίου η ταχύτητα αποτελεί το προσδιοριστικό στοιχείο της συνοπτικής του φύσης και λειτουργίας. Αναπόφευκτα η παρούσα Κυρίως Αίτηση, με βάση τα διαλαμβανόμενα στη Δ.30 θεωρείται «εγκαταλειφθείσα» και θα απορριφθεί, ως επιτάσσεται και από τη σχετική νομολογία (δείτε ανωτέρω: Χαραλάμπους ν. Γεωργίου). ΙV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Ως εκ των ανωτέρω η παρούσα Κυρίως Αίτηση, θεωρείται «εγκαταλειφθείσα» και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών και υπέρ του Καθ' ου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι, η πιο πάνω κατάληξη συμπαρασύρει και την εκκρεμούσα ενδιάμεση αίτηση του Καθ' ου ημερομηνίας 14/05/2021. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Δείτε: Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ v. Χ" Νικόλα

(1990)1 ΑΑΔ 470. [3] Δείτε: Μιχαηλίδης ν. Χρίστου

(1996)1 Α.Α.Δ. 1190. [4] Δείτε: Παπαϊωάννου v. Κωνσταντίνου

(2008)1 Α.Α.Δ. 1083,

1. [5] Δείτε: Cyprus Popular Bank Public Co Limited Ν. Πιτσιλλίδης, Πολιτική Έφεση αρ. 245/2018, ημερομηνίας 17/07/
2. [6] Δείτε: Χριστοδουλίδου ν. Emkin Consulting Ltd κ.α. Πολιτική ECLI:CY:AD:2019:B131, Αίτηση αρ. 80/2018 ημερομηνίας 04/04/2019 όπου κρίθηκε αφενός ότι η καταφυγή στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας δεν δημιουργεί ζητήματα που συναρτώνται με την ιεράρχηση των πηγών δικαίου, και αφετέρου πως η εν λόγω διεργασία εφόσον συμβαδίζει με την επίτευξη των σκοπών του Νόμου, δεν συνιστά επέμβαση στο έργο του Νομοθέτη. [7] Δείτε: Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Παράρτημα Πρώτο, Μέρος 1, Αρ. 4740, ημερ. 31/01/
3. [8] Δείτε: Μιχαλάκης Δ. Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη

(1989)1 ΑΑΔ 162, A.C.T. Textiles ν. Zodhiatis

(1986)1 C.L.R. 89. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο