ΛΗΚ κ.α. ν. ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, Αίτηση Αρ. Ε35/20, 11/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2021:29 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε35/20 Μεταξύ׃
- xxxx ΛΗΚ, εκ Λεμεσού
- xxxx, εκ Λεμεσού Αιτητών και xxxx xxxx ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, εκ Λεμεσού Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση του Πρωτοκολλητή ημερομηνίας 16/07/2021 Ημερομηνία: 11/10/2021 Για τον Πρωτοκολλητή: κος Σωτήρης Χριστοφή (αρμόδιος Δικαστικός Επιδότης) Για τους Ιδιοκτήτες / Αιτητές στην Κυρίως Αίτηση: κα Τζ. Βασιλείου Για τον Ενοικιαστή / Καθ' ου στην Κυρίως Αίτηση: Αυτοπροσώπως Για το ενδιαφερόμενο μέρος: κ. Ν. Καλλής ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα από Έδρας) (Αναφορικά με τον τρόπο εκτέλεσης του εντάλματος ανάκτησης κατοχής υπ' αριθμό Νο. 17/2021) Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 14/05/2020 ολοκληρώθηκε με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης στις 24/09/
- Η απόφαση εκδόθηκε στην παρουσία του ίδιου Καθ' ου η αίτηση και Ενοικιαστή και η απόφαση επανασυντάχθηκε στην παρουσία των δικηγόρων των διαδίκων στις 16/06/
- Είχε προηγηθεί, στις 04/06/2020 η καταχώρηση Απάντησης εκ μέρους του Καθ' ου, μέσω της οποίας έγινε αποδεκτό ότι ο Καθ' ου είναι ο θέσμιος ενοικιαστής του Υποστατικού. Την 01/07/2021 εκδόθηκε το υπό εξέταση ένταλμα ανάκτησης κατοχής. ΙΙ. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Μετά την έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ο αρμόδιος Δικαστικός Επιδότης επιχείρησε να προβεί στην εκτέλεσή του. Τότε, του λέχθηκε πως την πραγματική κατοχή την έχει ο πατέρας του Καθ' ου και ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσα διαδικασία. Ως εκ τούτου, ο Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου, μέσω της επίδικης αίτησης, αποτάθηκε στο Δικαστήριο για να λάβει οδηγίες αναφορικά με την εκτέλεση του επίδικου εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Στην αίτηση επισυνάπτεται σχετική ένορκη δήλωση του αρμόδιου Δικαστικού Επιδότη, η οποία κρίνω πως πρέπει να παρατεθεί αυτούσια: « Εγώ, ο XXXXX Χριστοφή, ορκίζομαι και λέγω τα εξής:
- Είμαι Δικαστικός Επιδότης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και αρμόδιος για την εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής με αριθμό sheriff No. 17/21, στην Αίτηση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού-Πάφου, με αριθμό Ε35/20, που βρίσκεται στην οδό xxxx 5, στο κτιριακό συγκρότημα με την ονομασία "xxxx xxxx", Τ.Τ. xxxx, στον Άγιο Σπυρίδωνα στην Λεμεσό, στο κτήμα με αριθμόν εγγραφής xxxx, Φυλ/Σχ. xxxx, xxxx, τεμάχιο xxxx.
- Παρέλαβα το πιο πάνω ένταλμα στις 13.07.20212 και προχώρησα στη διαδικασία εκτέλεσης του. Τηλεφώνησα την ίδια μέρα στον Καθ' ου η αίτηση xxxx xxxx Θεοδούλου, για να τον ενημερώσω σχετικά. Τότε αυτός μου ανέφερε ότι δεν μένει εκεί εδώ και αρκετό καιρό και ότι στο πιο πάνω Υποστατικό μένουν οι γονείς του, κ. xxxx Θεοδούλου (πατέρας) και η κα xxxx xxxx Κυριάκου (μητέρα), εδώ και αρκετά χρόνια.
- Την επόμενη μέρα, με επισκέφθηκε στο γραφείο μου ο κ. xxxx Θεοδούλου, παρουσία και του κ. xxxx Ορφανίδη, Ανώτερου Δικαστικού Επιδότη, και μας ανέφερε και ο ίδιος ότι μένει εκεί εδώ και αρκετά χρόνια, μαζί με τη σύζυγο του και ότι ο γιος του xxxx Ανδρέου Θεοδούλου, δεν μένει πλέον μαζί τους, αφού έχει παντρευτεί στο χωριό Τραχώνι και ότι έμενε σε εκείνη τη διεύθυνση.
- Επίσης, μας παρουσίασε Ενοικιαστήριο Έγγραφο ημερομηνίας 20 Οκτωβρίου 2013 μέχρι 20 Οκτωβρίου 2014, υπογεγραμμένο από τον ίδιο και από τον ιδιοκτήτη του εν λόγω Υποστατικού, κ. xxxx Νεάρχου, καθώς και κάποιες αποδείξεις πληρωμής του ενοικίου, σε διαφορετικές ημερομηνίες, από τον ίδιο. (Αποδείξεις και Ενοικιαστήριο έγγραφο, επισυνάπτονται). Με βάση τα πιο πάνω, παρακαλώ όπως μου δοθούν οδηγίες από το Δικαστήριο, για την εκτέλεση του πιο πάνω εντάλματος ανάκτησης κατοχής. » Μόλις τέθηκε ενώπιον μου η παρούσα αίτηση ζήτησα όπως επιδοθεί σε όλους τους εμπλεκόμενους, οι οποίοι και καταχώρησαν σχετικές ένορκες δηλώσεις για να τοποθετηθούν επί του αναφυόμενου ζητήματος. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Αμέσως προηγουμένως οι συνήγοροι των Ιδιοκτητών και Ενδιαφερόμενου Μέρους αγόρευσαν σχετικά. Η κα Βασιλείου παρουσίασε γραπτό κείμενο και το υιοθέτηση, ο κ. Καλλής τοποθετήθηκε προφορικά. O λόγος δόθηκε και στον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ανέφερε τις δικές του θέσεις. Σε ό,τι λέχθηκε, θα αναφερθώ μόνο εφόσον κρίνω σκόπιμο κατά το στάδιο των συμπερασμάτων.[1] ΙΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ H επίδικη αίτηση βασίζεται στη Διαταγή 40 θεσμός 15 όπου διαλαμβάνονται τα ακόλουθα: «
- If either the deputy sheriff executing a writ or any person interested in or affected by the execution thereof wishes to have the Court's directions in any matter relating to it, he may apply to the Court out of which the writ issued or to a Judge thereof, for directions to the deputy sheriff; and the Court or Judge may, either ex parte or upon notice given to such person as the Court or Judge may think fit, give such directions as may be just. Directions given to the deputy sheriff on his own application need not be entered as an order. In other cases any person interested in or affected thereby may require the directions to be entered as an order and deliver an office copy of the order to the deputy sheriff for compliance therewith, or may appeal therefrom if dissatisfied: Provided that where the application is made by a person claiming property seized under a writ of execution, directions shall not be given ex parte. » Όσον αφορά τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής, συναφής είναι η Διαταγή 43(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « 1.
(1)Where a judgment or order of a Court for the recovery or delivery of possession of any immovable property is sought to be enforced by a writ of possession, the writ may be issued by leave of the Court or a Judge obtained on an ex parte application by the plaintiff supported by an affidavit. The affidavit shall be in Form 39C and the writ in Form 39D.
(2)Such leave shall not be given unless it is shown that all persons in actual possession of the whole or any part of the property have received such notice of the proceedings as may be considered sufficient to enable them to apply to the Court for relief or otherwise.
- Upon any judgment or order for the recovery of any property and costs, there may be either one writ or separate writs of execution for the recovery of possession and for the costs at the option of the successful party.
- Every writ of possession shall be passed to a bailiff for execution, and, where costs are to be recovered under the same writ, the provisions of Order 44 shall be observed in so far as they are applicable except that every writ of possession issued shall be entered in a separate register. » Όπως ρητά προβλέπεται από τη Διαταγή 43(Α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής αξιώνεται μονομερώς. Η εν λόγω διαδικασία συνιστά θεραπεία του κοινοδικαίου με την οποία διατάσσεται η ανάκτηση της κατοχής από τον ενάγοντα/αιτητή. Δεν πρόκειται για προσωποπαγή (in personam) θεραπεία εναντίον του εναγόμενου/καθ' ου η αίτηση, αλλά πραγματοπαγή (in rem), με την οποία δίδεται η εξουσία στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες για να αποδώσει την ελεύθερη κατοχή του υποστατικού στον ενάγοντα/αιτητή.[2] Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις όπου ο Πρωτοκολλητής εκτελεί το ένταλμα εναντίον συγκεκριμένου προσώπου, έχει τη δυνατότητα να προβεί σε έξωση όλων των προσώπων που ελκύουν δικαιώματα από το προαναφερόμενο πρόσωπο. Το Δικαστήριο έχει βεβαίως πάντοτε την ευχέρεια να ρυθμίσει την όλη διαδικασία ώστε να αποτρέψει οποιανδήποτε καταπίεση.[3] Στη Kleopas Panaou v. Chrysanthos Hadjichristofi
(1963)2 CLR 19 σημειώθηκε: « The execution of a judgment is a matter under the Court's supervision and control ; and cannot be allowed to be used for purposes of unnecessary oppression as the circumstances of the present case would seem to suggest ; or, indeed, for any purpose, other than the proper satisfaction of the Court's judgment, under the Court's control » Ομοίως, στη Δ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011, ημερομηνίας 23/03/2017 επιβεβαιώθηκε ότι: « H νομολογία έχει αναγνωρίσει τον κίνδυνο, στον οποίο ήδη αναφερθήκαμε, η εκτέλεση απόφασης να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αδικαιολόγητης καταπίεσης ή οποιοδήποτε άλλο σκοπό αλλότριο προς τη δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. » Βασικός σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι να επιστραφεί η κατοχή στον νόμιμο της ιδιοκτήτη και να δοθούν σχετικές προειδοποιήσεις σε τυχόν τρίτους που επηρεάζονται για οποιονδήποτε λόγο από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο και να ζητήσουν την αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος ανάκτησης κατοχής, με βάση τη Διαταγή Δ.48, θ. 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας,[4] όπως έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη σχετική νομολογία.[5] Θα πρέπει βεβαίως να τονισθεί ότι η αναφορά στην εν λόγω Διαταγή σε «relief or otherwise» δεν ισοδυναμεί με απόδοση οποιωνδήποτε νέων δικαιωμάτων είτε στον ενοικιαστή, είτε σε άλλο κάτοχο του επίδικου υποστατικού. Επισημαίνεται συναφώς πως η παρούσα διαδικασία δυνάμει της Δ. 40 θ. 15 δεν είναι αίτηση ακύρωσης[6] του εντάλματος ανάκτησης κατοχής δυνάμει της Δ.48, θ. 8
(4), αλλά πρόκειται για διαδικασία με την οποία προσδιορίζεται ο τρόπος εκτέλεσης του εκδοθέντος διατάγματος μέσω σχετικών οδηγιών (directions) του Δικαστηρίου προς τον αρμόδιο δικαστικό λειτουργό, με σκοπό, όπως στην προπαρατεθείσα νομολογία υποδεικνύεται, η εκτέλεση να μην απολήγει είτε σε αδικαιολόγητη καταπίεση ή οποιοδήποτε άλλο σκοπό αλλότριο προς τη δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Πριν την έκδοση οποιωνδήποτε οδηγιών, εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να ακούσει οποιαδήποτε πρόσωπα πιθανόν επηρεαστούν από τις προτιθέμενες οδηγίες, εξ ου και στη Δ.40 θ. 15 γίνεται η ακόλουθη ρητή αναφορά «.or upon notice given to such person as the Court or Judge may think fit». ΙV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Έχω μελετήσει με προσοχή την παρούσα Αίτηση καθώς και όλες τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιαστεί, ως επίσης έχω ακούσει και τους εμπλεκομένους. Τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου είναι τα πιο κάτω. Πρώτον, και υπενθυμίζοντας ότι η παρούσα διαδικασία δυνάμει της Δ. 40 θ. 15 δεν ισοδυναμεί με απόδοση οποιωνδήποτε νέων δικαιωμάτων είτε στον ενοικιαστή, είτε σε άλλο κάτοχο του επίδικου υποστατικού, και με δεδομένο ότι δεν υφίσταται διάταγμα το οποίο να ακυρώνει ή να αναστέλλει το διάταγμα το οποίο επέτρεψε την εκτέλεση του εντάλματος για ανάκτηση της κατοχής του επίδικου υποστατικού, το όλο ζήτημα συναρτάται μόνο με τον τρόπο εκτέλεσής του και τίποτα περισσότερο. Δεύτερον, και προς συνοπτική απάντηση των αιτιάσεων του Καθ' ου και του Ενδιαφερόμενου Μέρους, σημειώνω πως η αποδοχή ενοικίου από τρίτο πρόσωπο δεν επιμαρτυρεί, άνευ ετέρου, τη συνομολόγηση νέας ενοικίασης αλλά μόνο στοιχείο συνυπολογισμού. Θα πρέπει τα εκάστοτε περιστατικά να καταδεικνύουν την πρόθεση όλων των μερών για τη δημιουργία νέας συμφωνίας[7] και το σχετικό βάρος το φέρει η πλευρά που επικαλείται την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας και εναπόκειται σε αυτήν να το αποσείσει με την κατάλληλη μαρτυρία.[8] Εν προκειμένω, οι ισχυρισμοί που έχουν παρουσιαστεί από την πλευρά του Καθ' ου και του πατέρα του και Ενδιαφερόμενου Μέρους στη διαδικασία, δεν ανατρέπουν την πραγματικότητα που έχει δημιουργήσει η τελική απόφαση στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Το Ενδιαφερόμενο Μέρος δεν έχει καταδείξει ότι έχει νόμιμο δικαίωμα στην κατοχή του Υποστατικού. Δεν μπορώ να προσδώσω οποιανδήποτε αποδεικτική βαρύτητα στο ενοικιαστήριο έγγραφο του 2013, το οποίο παρουσιάστηκε σε αντίγραφη και μη χαρτοσημασμένη μορφή και η γνησιότητά του δεν είναι αποδεκτή από την άλλη πλευρά. Ούτε η έκδοση κάποιων αποδείξεων στο όνομα του Ενδιαφερόμενου Μέρους δημιουργεί τις νομικές συνέπειες που επιθυμεί το εν λόγω πρόσωπο. Το καθοριστικό είναι ότι μόλις πριν λίγους μήνες εκδόθηκε στην Κυρίως Αίτηση εκ συμφώνου απόφαση ελευθέρα βούληση και στην παρουσία τόσο του Καθ' ου όσο και της δικηγόρου του, δίχως κατά τον κρίσιμο χρόνο να λεχθεί προς το Δικαστήριο το παραμικρό προς αμφισβήτηση της (παραδεκτής) ιδιότητας του Καθ΄ ου ως θέσμιου ενοικιαστή. Το αναντίλεκτο αυτό δεδομένο δημιουργεί εμπόδιο στον τελευταίο να ισχυρίζεται σήμερα ότι δεν είχε κατανοήσει τη δραστικότητα και τις επιπτώσεις του εκδοθέντος διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Οι δικαστικές αποφάσεις έχουν κύρος και επιφέρουν συνέπειες.[9] Οι παραστάσεις στις οποίες ο διάδικος προβαίνει μέσω του δικηγόρου του προς τον αντίδικο του στο πλαίσιο της δίκης, μπορούν να οδηγήσουν μέχρι και στη θεμελίωση εξ υποσχέσεως κωλύματος εναντίον του (δείτε: Γενικός Εισαγγελέας ν. Ετ. Τεχνικών Έργων Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ. 94, 95). Τρίτον, δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου το παραμικρό το οποίο να υποδηλώνει πως η εκτέλεση του υπό εξέταση εντάλματος ανάκτησης κατοχής θα απολήξει είτε σε αδικαιολόγητη καταπίεση είτε εδράζεται σε αλλότριο σκοπό πέραν από τη δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Τουναντίον, είναι η μη εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων που διαβάλλει την αποτελεσματικότητά τους, η οποία αποτελεσματικότητα αποτελεί ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών[10] ζήτημα το οποίο γίνεται εντονότερο σε περιπτώσεις όπως την παρούσα που η κατοχή συνεχίζει να κατακρατείται, δίχως την καταβολή ανταλλάγματος. Τέταρτον, δεν παραγνωρίζω ότι η εκτέλεση του διατάγματος πιθανόν να προκαλέσει δυσκολίες στο Ενδιαφερόμενο Μέρος και παρουσιαζόμενο ως πραγματικό κάτοχο του Υποστατικού. Πρωτίστως αναμένεται ότι ο Καθ' ου θα πράξει τα δέοντα για να βοηθήσει τον πατέρα του για την εξεύρεση νέας κατοικίας. Από πλευράς του Δικαστηρίου, και λαμβάνοντας υπόψιν τις αντικειμενικές δυσκολίες που υφίστανται λόγω και της συνεχιζόμενης υγειονομικής πανδημίας, και παρά το γεγονός ότι συνεχίζονται να οφείλονται ενοίκια, δίδεται μια έσχατη περίοδος χάριτος για την εξεύρεση άλλης κατοικίας, ως φαίνεται στις οδηγίες που ακολουθούν προς τον δικαστικό επιδότη. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί οτιδήποτε άλλο. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εκδίδεται διάταγμα μέσω του οποίου δίδονται οι ακόλουθες οδηγίες προς τον αρμόδιο Δικαστικό Επιδότη:
(1)Όπως εντός των επόμενων 15 (δεκαπέντε) ημερών επιδώσει στον Καθ' ου και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, ή σε περίπτωση δυσκολίας στην επίδοση, θυροκολλήσει επί της θύρας του Υποστατικού και επί οποιουδήποτε άλλου εμφανούς σημείου κρίνει χρήσιμο, σχετική ειδοποίηση (η «Ειδοποίηση») επί της οποίας θα αναφέρεται ότι σε συγκεκριμένη μέρα και ώρα, θα διενεργηθεί η ανάκτηση του Υποστατικού. Στην Ειδοποίηση να επισυναφθεί αντίγραφο τόσο του διατάγματος ανάκτησης κατοχής, όσο και του διατάγματος με το οποίο δόθηκε άδεια για εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής.
(2)Η ανάκτηση του Υποστατικού να λάβει χώρα όχι νωρίτερα από τις 15/12/2021 και όχι αργότερα από τις 31/12/2021.
(3)Η Ειδοποίηση θα απευθύνεται τόσο στον Καθ' ου όσο και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος καθώς και σε οποιονδήποτε τυχόν αντιπρόσωπο, υπάλληλο, υπηρέτη τους, καθώς και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει συμφέρον ή δικαίωμα από αυτούς.
(4)Στην Ειδοποίηση να αναφέρεται ότι εφόσον κατά την κατά την ημερομηνία και ώρα εκτέλεσης του εν λόγω εντάλματος ανάκτησης κατοχής παρευρίσκονται εντός του Υποστατικού ο Καθ' ου, το Ενδιαφερόμενο Μέρος ή άλλα πρόσωπα τα οποία θα αρνούνται να εξέλθουν του Υποστατικού, η απομάκρυνση τους θα γίνει με τη βοήθεια Αστυνομικών οι οποίοι να ειδοποιηθούν και να μεριμνήσουν να είναι παρόντες κατά την εκτέλεση του εντάλματος και την παράδοση της κενής και ελεύθερης κατοχής στους Ιδιοκτήτες ή στους νόμιμους αντιπροσώπους τους.
(5)Σε περίπτωση που το επίδικο Υποστατικό κατά την ημερομηνία και ώρα εκτέλεσης του εν λόγω εντάλματος ανάκτησης κατοχής είναι κλειδωμένο, δίδονται οδηγίες όπως o Δικαστικός Επιδότης, στην παρουσία και με έξοδα των Ιδιοκτητών ή των αντιπροσώπων τους μεριμνήσει για την παραβίαση και την αντικατάσταση της κλειδαριάς του επίδικου υποστατικού.
(6)Εάν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκτησης της κατοχής εντοπισθούν εντός του υποστατικού αντικείμενα, ή εξοπλισμός που αποδεδειγμένα δεν ανήκουν στον Καθ' ου η πλευρά των Ιδιοκτητών να αναλάβει την ασφαλή φύλαξη αυτών των αντικειμένων για περιόδο όχι μεγαλύτερη των δεκαπέντε
(15)ημερών. Σε περίπτωση που τα αντικέιμενα αυτά ή ο εξοπλισμός αυτός δεν αναζητηθούν και δεν ανακτηθούν από τους νόμιμους τους ιδιοκτήτες εντός της προσδιορισθείσας προθεσμίας, εφόσον έχουν αξία να χαρισθούν σε ευαγές ίδρυμα ή για κάποιο άλλο κοινοφελές σκοπό, εφόσον όχι, να καταστραφούν, από και με έξοδα των Ιδιοκτητών. Νοείται ότι, η άδεια που είχε δοθεί κατά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος για την κατάσχεση και εκποίηση επιτρεπόμενης κινητής περιουσίας η οποία βρίσκεται στο υποστατικό και ανήκει στον Καθ' ου προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους, πλέον των εξόδων, εξακολουθεί να ισχύει. Όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα, με βάση τις σχετικές επί του θέματος αρχές,[11] και την ευρεία διακριτική εξουσία που έχει το παρόν Δικαστήριο ως προς τούτο το ζήτημα κρίνω επιδικασθούν υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου, ως υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα €2.000 -€10.
- Καμία διαταγή για έξοδα όσον αφορά το Ενδιαφερόμενο Μέρος, καθότι η συμμετοχή του στη διαδικασία ήταν με πρωτοβουλία του Δικαστηρίου. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Σημειώνεται ότι επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα και ούτε άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Manchester Corporation v Conolly and others [1970] 1 ALL ER
- [3] Δείτε και Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 320 υπό τον τίτλο «Forfeiture of Lease». [4] Η Διαταγή Δ. 48, θ. 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει: «
(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» [5] Μεταξύ άλλων, Αναφορικά με την Αίτηση της Salavu Ltd για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Πολιτική Αίτηση αρ. 45/2015 ημερ. 02/04/2015, Mainland Global Investments Ltd, Πολ. Αίτ. 167/2012, ημερομηνίας 9 Νοεμβρίου
- [6] Για να παραμεριστεί ένα ένταλμα ανάκτησης κατοχής, θα πρέπει ο αιτών τον παραμερισμό να αποδείξει ότι η εκτέλεση του διατάγματος θα είναι είτε άσκοπη, είτε, ότι αυτό, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, αδικαιολόγητα είχε εξ' αρχής εκδοθεί. Σχετικά είναι τα αναφερόμενα στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 17, Κεφ. Particular Forms of Execution, Writ of Possession, σελ. 303, παρ.
- [7] Συναφώς δείτε: Maximos Court Ltd V.
- Χριστοφορου Πιερη κ.α.
(2001)1β ΑΑΔ 875, Λιμνατίτη και άλλη ν. Σύννου και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 817, Κυθραιώτης κ.ά. v. Milington-Ward
(2001)1(B) A.Α.Δ. 1480 και A. M. C. Hotels v. Α. Κάτση
(2011)1Α Α.Α.Δ 102. [8] Δείτε σύγγραμμα Megarry & Wade The nature and Creation of Leases - Types of Leases and Tenancies, σελ. 785 παρ. 17-086, όπου υποδεικνύεται: «The issue has always been to determine the likely intentions of the parties, and it is up to the person asserting that there is a tenancy to make good his claim.» [9] Για παράδειγμα, η παραδοχή που λαμβάνει χώρα σε ποινική κατηγορία υπέχει θέση παραδοχής των γεγονότων που την στοιχειοθετούν και συνιστά τυπική και αποδεκτή παραδοχή σε πολιτική διαδικασία (δείτε: Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1 και Πουρίκκος v. Βασιλείου
(1993)1 Α.Α.Δ. 256 και Αναφορικά με τη Διαιτησία μεταξύ του Μιχάλη Φανή και άλλων, Πολιτική Έφεση αρ. 354/2011 ημερομηνίας 17/05/2016) Έχει δε θεωρηθεί ότι αντίκειται στη δημόσια πολιτική και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η προσπάθεια μέσω νέας διαδικασίας να προσβληθεί τελική απόφαση που ήταν επιβαρυντική για τον προτιθέμενο ενάγοντα. (δείτε: Hunter v. Chief Constable of West Midlands and Another [1981] 3 All E.R. 727) [10]Δείτε: Δ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd (ανωτέρω). [11] Με βάση τον κανονισμό 13(β) του Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμού του 1983, αλλά και τη νομολογία (πχ: Katsiantonis ν. Fragkeskou
(1981)1 CLR 566 και Βασιλείου ν. Ευθυμίου ECLI:CY:AD:2019:A279, Πολ. Έφεση αρ. 336/2013 ημερ. 05/07/2019) το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει ευρύτατη διακριτική εξουσία ως προς την επιδίκαση εξόδων, νοουμένου βεβαίως ότι αυτή η εξουσία ασκείται δικαστικά. Δείτε και Χάσικος ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ, 389, και Θρασυβούλου v. Arto estate Ltd
(1983)1 Α.Α.Δ 12. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο