ΠΑΥΛΟΥ ν. ΣΑΒΒΑ, Αίτηση αρ. Ε103/21, 16/11/2021

(5)χρόνια μέσω του «Ε. Ε. Ε.», εννοώντας προφανώς την Υπηρεσία Διαχείρισης Επιδομάτων Πρόνοιας του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στο εξής η «Υπηρεσία»). · Έκτοτε, η Υπηρεσία προέβαινε σε εξόφληση των ενοικίων μέσω εμβασμάτων σε λογαριασμό της Ιδιοκτήτριας. Όταν όμως για την τελευταία ανανέωση η εν λόγω Υπηρεσία απαίτησε την υπογραφή νέου ενοικιαστηρίου για να συνεχίσει τις πληρωμές, και ο ίδιος είχε ενημερώσει σχετικά την Ιδιοκτήτρια από τις 25/05/2020, η τελευταία, αποσκοπώντας να ενοικιάσει αλλού το Υποστατικό για ψηλότερο ενοίκιο, αρνήθηκε να υπογράψει το νέο ενοικιαστήριο, ενεργώντας αντίθετα προς το πλαίσιο συμφωνίας που υφίστατο μέχρι τότε. Η καταχώριση της Απάντησης έγινε αποδεκτή κατόπιν σχετικής άδειας από το Δικαστήριο (υπό διαφορετική σύνθεση). Το Δικαστήριο, με βάση τη διαδικασία που προβλέπεται στο νέο Άρθρο 11

(1)α(

1. ii)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, εκδίδοντας τη τελεσίδική του κρίση, προέβη στις εξής διαπιστώσεις: « Βρίσκω αφού ανέγνωσα την Απάντηση ότι αυτή θίγει ζητήματα που αφορούν την πρόκληση της καθυστέρησης της καταβολής των ενοικίων με πρόθεση της Αιτήτριας. Εφόσον το ζήτημα φαίνεται να μην αφορά αμιγώς ζήτημα απλής καθυστέρησης στην καταβολή των ενοικίων κρίνω ότι θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση της Απάντησης και δια του παρόντος εγκρίνεται η καταχώρηση της Απάντησης του Καθ' ου η αίτηση. » (α) Η παρούσα Αίτηση και Ένσταση. Η πλευρά της Αιτήτριας μη συμφωνώντας με τα πιο πάνω δεδομένα και θεωρώντας ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα αποδέχθηκε την καταχώρηση της Απάντησης, στις 09/09/2021 καταχώρησε την παρούσα αίτηση, (στο εξής: «η Αίτηση») με την οποία αξιώνει αυτολεξεί τα ακόλουθα: « (α). Την διαγραφή και/ή απόρριψη της Απάντησης η οποία καταχωρήθηκε στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση στις 23/07/21 για τους ακόλουθους λόγους: (
2. i)Η εν λόγω Απάντηση καταχωρήθηκε και/ή έγινε αποδεκτή χωρίς αυτή να συνοδεύεται από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο τα αναφερόμενα στην Αίτηση ως οφειλόμενα ενοίκια ή από αποδείξεις είσπραξης ενοικίων ή από απόδειξη κατάθεσης σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα των εν λόγω ενοικίων προς όφελος της αιτήτριας, κατά παράβαση του άρθρου 11

(1)(α)(

1. ii)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 και/ή η εν λόγω Απάντηση αντίκειται στην προϋπόθεση εξόφλησης οφειλομένων ενοικίων που θέτει ο εν λόγω Νόμος. (
2. ii)Η Απάντηση δεν αποκαλύπτει νομική βάση υπεράσπισης στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. (iii) Η Απάντηση είναι σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και/ή τείνει να προκαταλάβει δυσμενώς και/ή να ενοχλήσει και/ή επιδιώκει να καθυστερήσει την δίκαιη εκδίκαση της με τον πιο κάτω αριθμό και τίτλο Αίτησης. [.] » Η Αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στις Διαταγές 26 θ. 19 και 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ως προς τα γεγονότα, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ιδιοκτήτριας η οποία επιγραμματικά υποστηρίζει ότι ο Καθ' ου εξακολουθεί να οφείλει όλα τα διεκδικούμενα ποσά και ότι η Απάντησή του δεν αποκαλύπτει νόμιμη βάση υπεράσπισης και θα πρέπει να διαγραφεί. Το υπό εξέταση αίτημα προσέκρουσε σε ένσταση του Καθ' ου ο οποίος, κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, απάντησε μέσω χειρόγραφης ένορκης δήλωσης, ως εξής: « Εγώ, ο xxxx Σάββα, αρ. ταυτ. xxxx διαμένω στη xxxx 9 αμφ[ι]σβητώ και πάλι το τι ισχυρίζεται η xxxx Παύλου. Πρώτο ψεύδεται στο δικαστήριο ότι στη οικία μπήκα το 2012. Δεύτερο ότι της οφείλω ενοίκια. Διαμένω 34 χρόνια. Πήρε ενοίκια πέρα των €100.000 χωρίς να χάσει ούτε ένα σεντ. Αυτή τη φορά μιλώ με τεκμήρια. Παρουσιάζω πληρωμές ρεύματος πριν 20 χρόνια. Έχω το ΙΒΑΝ της το οποίο μου έδωσε και αφού συμφώνησε στη διαδικασία. Το ποσό του ενοικίου να γίνεται έμβασμα στο λογαριασμό της. Της εξήγησα ότι αδυνατώ να πληρώνω ενοίκια ότι αποτάθηκα για λόγους υγείας στο ΕΕΕ και δέκτηκε να πληρώνεται από την υπηρεσία αυτή. Εσκεμμένα μαζί με το δικηγόρο της δεν ανανέωσε το συμβόλαιο αρνήτον να παίρνει τα λεφτά που ήταν σίγουρα κάθε μήνα και τώρα ζητά από τον μη έχονταν λεφτά. Και ερωτώ δηλαδή αν πάρει τα ενοίκια που θέλει θα συνεχίσω να διαμένω στη οικία; Και αν ναι τότε γιατί δεν έπαιρνε τα λεφτά από το Ε.Ε.Ε. Παρουσιάζω επίσης την επιστολή από το Ε.Ε.Ε. την οποία την έδειξα ότι για να παίρνει τα λεφτά πρέπει να ανανεώσει το συμβόλαιο και η απάντηση της ήταν θα πάρει επιστολή από δικηγόρο. Έχω επίσης βίντεο όταν ήταν ο γιος μου 3 χρόνων και κάναμε τα γενέθλια το 1991 που φαίνεται καθαρά η οικία στη xxxx 9. Κατά μένα δεν έχει λογική η απάντηση της και γιατί δεν με οδήγησε στο δικαστήριο όταν δεν πήρε το πρώτο νοίκιο €240 και άφησε πάλι εσκεμμένα να γίνει το ποσό τεράστιο; Το σεβαστό δικαστήριο μπορεί να καλέσει λειτουργό του γραφείου ευημερίας για να μαρτυρήσει και λειτουργό του ΕΕΕ επίσης για να μαρτυρήσει ότι η εν λόγω ιδιοκτήτρια δέκτηκε την διαδικασία αυτή. Απ[ώ]τερος σκοπό της είναι να με αφήσει στο δρόμο μετά από 34 χρόνια που έπαιρνε ενοίκια για να κερδίζει το εν ολίγο €700 το μήνα. Πιστεύω μετά από τόσα χρόνια έχω και εγώ δικαιώματα. » (β) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Η ακροαματική διαδικασία[1] έλαβε χώρα στις 20/10/2021 δίχως να ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Κατά τις προφορικές τοποθετήσεις των μερών, ο Καθ' ου επανέλαβε ότι η πλευρά της Ιδιοκτήτριας, εν αντιθέσει με το τι είχε συμφωνήσει στο παρελθόν, κακόπιστα, δεν υπέγραψε την ανανέωση του ενοικιαστηρίου εγγράφου με σκοπό να τον εκδιώξει από το Υποστατικό και να το ενοικιάσει με ψηλότερο ενοίκιο. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Πούγιουρος για την Αιτήτρια, επικεντρώθηκε στη νομική διάσταση του ζητήματος υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: « Έχει κάθε δικαίωμα ο κάθε πελάτης να αρνηθεί να υπογράψει οποιοδήποτε συμβόλαιο. Υπάρχει η ελευθερία του συμβάλλεσθαι. Δεν έχει καμία υποχρέωση η Αιτήτρια να υπογράψει συμβόλαιο και ούτε υπάρχει οτιδήποτε στον Νόμο που να την αναγκάζει να υπογράψει συμβόλαιο. Άρα η υπεράσπιση αυτή, είναι η θέση μου, ότι θα πρέπει να διαγραφεί και με βάση το εδάφιο

(1)γιατί δεν συνοδεύεται από τις αποδείξεις αλλά και για ένα άλλο λόγο. Ότι δεν αποτελεί κατά Νόμο υπεράσπιση. Αναφέρομαι στη Δ.27

(3)και στη Δ.19. » ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Το νέο άρθρο 11

(1)α(ii) του Νόμου έχει ως εξής: « 11.—

(1)Ουδεµία απόφασις και ουδέν διάταγµα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήµατος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόµος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσµίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α)(

1. i)Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νοµίµως οφειλόµενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι µίαν ή περισσοτέρας ηµέρας µετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάµει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστηµένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούµενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το ∆ικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει µέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ηµερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόµενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της µισθώσεως δεν καταβάλλει συστηµατικά το νοµίµως οφειλόµενον· (
2. ii)απάντηση σε καταχωριζόµενη δυνάµει της υποπαραγράφου (
3. i)αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραµµατέα του ∆ικαστηρίου µόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του ∆ικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο ∆ικαστήριο το αναφερόµενο στην αίτηση οφειλόµενο ποσό ως καθυστερηµένα ενοίκια κατά την ηµεροµηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηµατοπιστωτικού ιδρύµατος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραµµατέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών

(3)εργάσιµων ηµερών ενώπιον του ∆ικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του ∆ικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση· (iii) σε περίπτωση έκδοσης διατάγµατος έξωσης µετά από αίτηση του ιδιοκτήτη ως ανωτέρω, το ∆ικαστήριο δύναται να καθορίσει το χρόνο συµµόρφωσης µε το διάταγµα έξωσης ο οποίος δεν δύναται να είναι µικρότερος των ενενήντα

(90)ηµερών. » Η τροποποίηση που έχει επέλθει δυνάμει του Ν. 3(i)/2020, εμφαίνεται με έντονο χρώμα (bold text). Δικονομικώς, το δικαίωμα καταχώρησης Απάντησης, προβλέπεται στον κανονισμό 8 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983 και το δικαίωμα για τη διαγραφή δικογράφου που καταχωρείται στην παρούσα δικαιοδοσία, βασίζεται στα διαλαμβανόμενα στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι εφαρμόζονται κατ' αναλογία δυνάμει του Κανονισμού 12 του ίδιου Διαδικαστικού Κανονισμού. Συνεπώς, δυνάμει του θεσμού 26 της Διαταγής 19 (Pleadings) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην περίπτωση που έχουν εμφιλοχωρήσει σε δικόγραφο ισχυρισμοί που είτε είναι αχρείαστοι (unnecessary) ή σκανδαλώδεις (scandalous) ή τείνουν να προκαταλάβουν δυσμενώς ή να ενοχλήσουν ή επιδιώκουν να καθυστερήσουν τη δίκαια διεξαγωγή της διαδικασίας (may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action), μπορεί να διαταχθεί η διαγραφή τους. Αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου για απόρριψη δικογράφου όταν δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ή όταν αυτή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική (frivolous or vexatious), σχετικοί είναι οι θεσμοί 2 και 3 της Διαταγής 27, η οποία πραγματεύεται την περίπτωση καταφανώς ανυπόστατου δικογράφου το οποίο δεν μπορεί να διασωθεί ούτε μέσω εύλογης τροποποίησης.[2] Τέλος, σχετική με το επίδικο ζήτημα είναι και η Διαταγή 48 θεσμός 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία σχετίζεται με τον παραμερισμό ενδιάμεσων αποφάσεων. ΙIΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Με βάση το πιο πάνω νομικό πλαίσιο και τα σχετικά γεγονότα, τα συμπεράσματά μου ως προς τη δικονομική και ουσιαστική υπόσταση της Αίτησης είναι τα ακόλουθα. Δικονομικώς, η Αίτηση είναι ορθή, αφού στην περίπτωση που η τελεσίδικη δικαστική κρίση είναι αποτέλεσμα λάθους ή παραπλάνησης του Δικαστηρίου, όντως η δικονομική λύση είναι η αίτηση για διαγραφή της Απάντησης μέσω της αναλογικής εφαρμογής των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα λεχθέντα στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Στυλιανού, Πολιτική αίτηση αρ. 71/2021, ημερομηνίας 26/04/2021, έχουν αυτόδηλο περιεχόμενο: « ..το γεγονός ότι στο άρθρο ορίζεται πως επί της απόφασης του Δικαστηρίου για έγκριση ή απόρριψη δεν χωρεί έφεση, δεν ισοδυναμεί με μη ύπαρξη θεραπείας άλλης, εκτός της παρούσας. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ισχύουν και εφαρμόζονται στις περί ενοικιοστασίου διαδικασίες, νοουμένου ότι συνάδουν με τους σκοπούς του νόμου (βλ. Κ.12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/83), Χριστοδουλίδου ν. EMKIN (CONSULTING LTD κ.ά. 4.4.2019 και Μιχαλάκης Δράκος ν. Νίκου Αργυρίδη

(1989)1Ε ΑΑΔ 162). Συνεπώς, η φαρέτρα των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (είτε δια της Δ.27 θ.2 είτε στην ευρύτητα της Δ.48 (δη 48

(11), είτε άλλως πως), είναι διαθέσιμη στον αιτητή ώστε να ζητήσει διαγραφή ή παραμερισμό της Απάντησης ή άλλη θεραπεία, θεωρήσει σκόπιμη » Ως προς τα γεγονότα επί των οποίων βασίστηκε η προαναφερθείσα τελεσίδικη δικαστική κρίση[3] αυτά δεν αμφισβητούνται και είναι τα εξής: · Ο Ενοικιαστής ισχυρίζεται ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ αυτού και της Ιδιοκτήτριας για να εισπράττει η τελευταία απευθείας το επίδομα ενοικίου από την Υπηρεσία, την οποία συμφωνία η Ιδιοκτήτρια αθέτησε, μέσω της απόφασής της να μην υπογράψει το αναγκαίο έγγραφο για την ανανέωση της ενοικίασης, υποκινούμενη από αλλότρια κίνητρα. · Η Ιδιοκτήτρια, δίχως να αρνείται ότι ενήργησε διαφορετικά από ότι στο παρελθόν, κατ' επίκληση του δόγματος της συμβατικής σχέσης (privity of contract) υποστηρίζει πως η συμφωνία ενοικίασης αφορά μόνο την ίδια και τον Ενοικιαστή και είναι δικαίωμά της να μην υπογράψει την αιτηθείσα ανανέωση, ενώ ο Ενοικιαστής δεν έχει αντίστοιχο δικαίωμα για να μην της καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο. Σημειώνεται ότι, τα προαναφερόμενα γεγονότα θα πρέπει να εξετασθούν εντός ενός αυστηρά προκαθορισμένου πλαισίου, το οποίο συναρτάται με το κατά πόσον το Δικαστήριο εκδίδοντας τη τελεσίδικη του κρίση δυνάμει του άρθρου 11

(1)(α) του Νόμου, είτε: · παραπλανήθηκε ως προς τα πραγματικά δεδομένα, είτε · εξέδωσε την απόφασή του συνεπεία κάποιου τυπικού σφάλματος (π.χ. εσφαλμένου μαθηματικού υπολογισμού). Τούτος ο περιορισμός προκύπτει επειδή σε αυτό το στάδιο δεν νοείται ούτε να προαποφασίζονται[4] κατά ουσιαστικό τρόπο τα επίδικα θέματα παρακάμπτοντας τη νενομισμένη ακροαματική διαδικασία, ούτε το Δικαστήριο να ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του, αφού ως γνωστό, διεργασίες που άπτονται της αναθεωρητικής λειτουργίας υπάγονται αυστηρά στη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οποιαδήποτε, έστω έμμεση, παρεμβολή σε τούτο το έργο συνιστά υπέρβαση δικαιοδοσίας.[5] Ως εκ των ανωτέρω, η κατάληξή μου είναι ότι το Δικαστήριο κατά το στάδιο έκδοσης της τελεσίδικης του κρίσης ούτε παραπλανήθηκε, ούτε επέτρεψε την καταχώρηση της Απάντησης λόγω τυπικού σφάλματος ή κάποιας αβλεψίας. Η απόφαση του Δικαστηρίου, και ιδίως η αναφορά του ότι «το ζήτημα φαίνεται να μην αφορά αμιγώς ζήτημα απλής καθυστέρησης στην καταβολή των ενοικίων», υπήρξε αποτέλεσμα αξιολόγησης όλων των απαραίτητων δεδομένων και ιδιαιτέρως, της υπερασπιστικής γραμμής του Ενοικιαστή η οποία αξιολογήθηκε ότι δεν εξαντλείται σε γενικότητες. Τουναντίον, με απλό πλην σαφή τρόπο, ο Ενοικιαστής προεκτείνει και συσχετίζει τη δική του παράλειψη με τη διαφοροποίηση στη στάση και τη συμπεριφορά της Ιδιοκτήτριας. Πως τα προαναφερόμενα επιδρούν στο αίτημα για ανάκτηση κατοχής, δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε λογικό να εξετασθούν στην απουσία του Ενοικιαστή. Η διασφάλιση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης και του δικαιώματος του Ενοικιαστή σε δίκαιη δίκη, υπερσκελίζει τα δικαιώματα της Ιδιοκτήτριας που εκπορεύονται από το νέο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου, δίχως ασφαλώς στο στάδιο αυτό να προκαταβάλλεται η τελική έκβαση της εν λόγω υπερασπιστικής. Όμως, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Μάρκου κ.λ.π., Πολιτική ECLI:CY:AD:2021:D272, Αίτηση αρ. 82/2021, ημερ. 24/06/2021: « Ο Νόμος, όπως προσφάτως τροποποιήθηκε, δεν στοχεύει στη στέρηση του δικαιώματος διεξαγωγής δίκαιης δίκης, βασική παράμετρος της οποίας είναι η παροχή της δυνατότητας προώθησης της υπεράσπισης και προβολής ενώπιον δικαστηρίου των ισχυρισμών που δικογραφούνται. » Τα προαναφερόμενα, εν πολλοίς, απαντούν και στη θέση του κ. Πούγιουρου ότι όσα αναφέρει ο Ενοικιαστής δεν αποτελούν «κατά Νόμο υπεράσπιση». Επαναλαμβάνω ότι το όλο ζήτημα, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως και για τον περιορισμένο σκοπό της επίδικης αίτησης, δεν φαίνεται να είναι τόσο μονοδιάστατο ως επιχειρείται να παρουσιαστεί εκ μέρους της Ιδιοκτήτριας και ούτε περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 11

(1)(α). Ή διαφορετικά και με νομικούς όρους, το επίδικο ζήτημα πιθανόν να συναρτάται, αφενός, με τη διαπίστωση των πραγματικών όρων της ενοικιαστικής σχέσης και της επίδρασης σε αυτούς του άρθρου 27 του Νόμου, και, αφετέρου, με τις αρχές που σχετίζονται με τη διαπίστωση κωλύματος και/ή της απεμπόλησης δικαιώματος.[6] Καταληκτικά, και δίχως να παραγνωρίζονται οι διαδικαστικές δυσκολίες που πιθανόν να προκύψουν επειδή η Απάντηση ετοιμάσθηκε χειρογράφως και δίχως νομική υποστήριξη, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σε τέτοιες περιπτώσεις ως η παρούσα, οι δικονομικοί φορμαλισμοί πρέπει να υποχωρούν, ως επιτάσσει και η σύγχρονη νομολογιακή προσέγγιση των πραγμάτων,[7] επειδή ακριβώς υπερισχύει το δικαίωμα εκείνου του διάδικου που έχει κάτι σημαντικό να πει, να ακουστεί, είτε έχει τη δυνατότητα για νομική εκπροσώπηση είτε όχι. Με αυτό τον τρόπο υλοποιείται και ο απώτερος σκοπός του παρόντος Δικαστηρίου που είναι να απονέμει δικαιοσύνη επιλύοντας επί της ουσίας τις αναφυόμενες διαφορές. Κατά συνέπεια, η αίτηση θα απορριφθεί αφού δεν έχει στοιχειοθετηθεί υπόβαθρο για τον παραμερισμό/διαγραφή της Απάντησης. ΙV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Η αίτηση απορρίπτεται. Δεδομένου ότι ο Καθ' ου δεν εκπροσωπείται νομικά, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Σημειώνεται ότι, επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Δείτε: CYPROMAN SERVICES LTD ν. Martin JOHN COWARD Πολ. Έφεση αρ. 140/2012, ημερομ. 04/04/2018 και ARTESA TRADING CO. LIMITED κ.α. ν. CREDIT BANK OF MOSCOW, Πολ. Έφεση αρ. 147/2012, ημερ. 03/04/2018. [3] Η δικαστική κρίση επί της οποίας επιτράπηκε η καταχώρηση Απάντησης, έχει παρατεθεί προηγουμένως αυτούσια. [4] Κατ' αναλογία, δείτε: Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG

(1984)1 C.L.R.

1. [5] Δείτε: Αναφορικά με τον Λοϊζίδη κλπ, επί της Πολιτικής Αίτησης αρ. 32/2019, ημερομηνίας 17/4/
2. [6] Δείτε, μεταξύ άλλων: Μ. Σ. Σχίζα ν. Μ. Θεοφίλου Θεοφίλου κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2011, ημερομηνίας 03/11/
3. [7] Δείτε: Μεταξύ άλλων, Χέυς ν. Φιλιππίδης, Έφεση αρ. 41/2015, ημερομηνίας 18/02/2020 και Απόφαση ΑΔΔΑ στη Dos Santos Calado κ.α. κατά Πορτογαλίας στις προσφυγές αρ. 55997/14, 6843/16, 78841/16, και 370617, ημερομηνίας 31/03/
4. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο