ΛΟΥΚΑ κ.α. ν. X"ΠΕΤΡΗ, Αίτηση Αρ. Ε9/21, 17/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2021:13 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Τμήμα Λάρνακας ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε9/21 ΜΕΤΑΞΥ:
- xxx ΛΟΥΚΑ, Α.Δ.Τ.xxx, Αραδίππου
- xxx ΛΟΥΚΑ Α.Δ.Τ.xxx, Αραδίππου Αιτητές και xxx X"ΠΕΤΡΗ, Α.Δ.Τ.xxx, οδός xxx, Αραδίππου Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 17 Δεκεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/ Καθ' ης η κυρίως Αίτηση): κκ. ΘΕΜΗΣ ΘΩΜΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η αίτηση/ Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κκ. Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση (Καθ' ης η αίτηση στην αρχική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, που για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας θα αναφέρεται στο εξής ως "η Αιτήτρια"), ζητά από το Δικαστήριο να "παραμερίσει" την απόφαση που εκδόθηκε σε βάρος και ερήμην του στις 25.05.
- Iστορικό Αίτησης[1]: Για σκοπούς πληρέστερης κατανόησης της παρούσας απόφασης, θα πρέπει σ' αυτό το στάδιο να αναφέρω ότι με την κυρίως Αίτηση τους (με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό), οι Καθ' ων η αίτηση ζητούσαν από το Δικαστήριο την έκδοση εναντίον της Αιτήτριας διατάγματος έξωσης, στη βάση καθυστέρησης στην καταβολή οφειλόμενων ενοικίων και της συστηματικής μη πληρωμής. Είναι παραδεκτό ότι η Αιτήτρια κατέχει την επίδικη οικία (που στο εξής θα αναφέρεται ως «το μίσθιο»). Η Αιτήτρια παρέλειψε να καταχωρήσει Απάντηση εντός της προβλεπόμενης, από τους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, προθεσμίας με αποτέλεσμα να εκδοθεί την 25.05.2021, ερήμην της διάταγμα έξωσης και απόφαση εναντίον της για το ποσό των €7.650,00 πλέον ενδιάμεσα οφέλη προς €450,00 μηνιαίως από την 31.03.2021, πλέον τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Η παρούσα αίτηση: Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με βάση τον Τύπο 2 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983, αλλά δεν προωθήθηκε ως χωριστή κυρίως Αίτηση. Αντ' αυτού, καταχωρήθηκε στο φάκελο της Αίτησης έξωσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση εκτίθενται στο σώμα της Αίτησης και συνοψίζονται στα εξής: Όταν η Αιτήτρια ανέθεσε την εκπροσώπηση της στο δικηγορικό γραφείο Θέμης Θωμά και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, οι τελευταίοι ενημέρωσαν τον αντίδικο τους ότι (ένεκα της πανδημίας και των υγειονομικών μέτρων που βρίσκονταν σε ισχύ), θα καταχωρούσαν Απάντηση μετά το πέρας της τότε απαγόρευσης κυκλοφορίας (lockdown). Η δε δικηγόρος (XXXXX Κουρέα) που ανέλαβε την υπόθεση της Αιτήτριας δεν εργαζόταν με φυσική παρουσία στο γραφείο (λόγω της ισχύουσας αναγκαστικής μείωσης του προσωπικού στον χώρο εργασίας). Η XXXXX Κουρέα (Μ.Κ.) ετοίμασε την Απάντηση (αφού συναντήθηκε με την Αιτήτρια και διευθέτησε να προβεί στην καταχώρηση της στις 21.05.
- Λόγω όμως του εμβολιασμού της, στις 20.05.2021, με το εμβόλιο κατά της νόσου covid -19, η Μ.Κ. ανέπτυξε συμπτώματα (πυρετό, ζαλάδες, αδυναμία κτλ) τα οποία δεν της επέτρεπαν να εργαστεί και απουσίασε για τον λόγο αυτό με άδεια ασθενείας μέχρι την 27.05.2021, οπότε και επέστρεψε στην εργασία της. Τότε ενημερώθηκε ότι είχε εντωμεταξύ εκδοθεί απόφαση ερήμην και σε βάρος της Αιτήτριας, στις 25.05.
- Δεν είχε πρόθεση η Μ.Κ να περιφρονήσει το Δικαστήριο και η όποια καθυστέρηση παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της Απάντησης, οφείλεται στις συνθήκες που επικρατούσαν, λόγω της πανδημίας. Η Αιτήτρια έχει καλή βάση για Απάντηση διότι: Δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία και δεν αποστάλθηκε σε αυτήν διπλοσυστημένη επιστολή Η Αιτήτρια διαμένει επί σειρά ετών στο μίσθιο με τα ανήλικα παιδιά της, τα οποία έχουν προσαρμοστεί στο μέρος αυτό, στο σχολείο και γενικά στο περιβάλλον εκείνο. Η αναφορά σε ιδιοκατοίκηση αποτελεί τέχνασμα και μοχλό πίεσης προς το Δικαστήριο. Σκοπός των Καθ' ων η αίτηση είναι η εγκατάλειψη από την Αιτήτρια του μισθίου ή η καταβολή από αυτήν μεγαλύτερου ενοικίου. Δεν θα πρέπει να επιτραπεί να έχει αντίκτυπο στην Αιτήτρια ο εμβολιασμός της συνηγόρου της. Η Αιτήτρια, μόλις έλαβε γνώση της απόφασης προχώρησε με το αίτημα για την ακύρωση και τον παραμερισμό της. Ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 10.08.2021, με την οποία απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και προβάλλουν συνολικά πέντε λόγους ένστασης ως εξής: «
- Η παρούσα Αίτηση δεν στηρίζεται επί ορθής και/ή καθόλου νομικής βάσης.
- Η παρούσα Αίτηση δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα.
- Η παρούσα Αίτηση δεν στηρίζεται στον ορθό τύπο και υπάρχει κώλυμα στην προώθησή της λόγω Δεδικασμένου.
- Η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήριχτη, καθότι η Αιτήτρια καταχώρισε την εν λόγω Αίτηση διατηρώντας τον ίδιο αριθμό αντιστρέφοντας τα μέρη της προηγηθείσας Αίτησης με αρ. Ε9/21 η οποία καταχωρήθηκε 14/4/2021 και εκδόθηκε απόφαση επ' αυτής την 25/05/
- Η Αιτήτρια δεν δικαιούται τις θεραπείες τις οποίες αξιώνει στην Αίτηση της ως η παράγραφος Β». Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και υποστηρίζει τα κάτωθι: Προκειμένου να προέβαινε η Αιτήτρια στην καταχώριση Απάντησης, όφειλε, με βάση την πρόνοια του τροποποιημένου άρθρου 11 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου, να παρουσιάσει αποδείξεις πληρωμής ενοικίων ή καταβολής του ποσού των οφειλόμενων ενοικίων. Καμία τέτοια απόδειξη παρουσιάστηκε και καμία πληρωμή έγινε από την Αιτήτρια μέχρι και την καταχώριση της ένστασης. Πρόθεση της Αιτήτριας είναι να καθυστερήσει την έξωση της και να παρακάμψει το Νόμο. Οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν μεν επιστολή, στις 23/04/2021, αλλά καμία Απάντηση καταχωρήθηκε παρά το γεγονός ότι τα Πρωτοκολλητεία λειτουργούσαν και αποδέχονταν την καταχώριση εγγράφων. Η επιστολή των συνηγόρων της Αιτήτριας περιλάμβανε γενικόλογες και αόριστες αναφορές και δικαιολογίες. Ο χρόνος που δόθηκε για την καταχώριση της Απάντησης ήταν επαρκής, ενώ το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια θα μπορούσε να είχε αναθέσει σε ένα από τους υπόλοιπους δικηγόρους, τον χειρισμό της υπόθεσης της. Ουδέποτε η Αιτήτρια τον προσέγγισε για εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων (τα οποία εκκρεμούν από τον Νοέμβριο του 2019) και η αντίθετοι ισχυρισμοί της είναι αβάσιμοι. Δεν αποδεικνύει η Αιτήτρια καλή βάση για παραμερισμό ή αναστολή της απόφασης και ούτε καταδεικνύει την ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Οι Καθ' ων η Αίτηση υφίστανται ζημιά από την παραμονή της Αιτήτριας στην οικία τους, διότι οφείλει ενοίκια από τον Νοέμβριο του
- Διαδικασία Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους, οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν τις θέσεις τους αντίστοιχα, παραπέμποντας στην νομολογία. Με δεδομένη την ένσταση αναφορικά με τον τύπο της αίτησης και την νομική της βάση, θα με απασχολήσουν αρχικά αυτά τα ζητήματα. Ο ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Οι αιτήσεις για αναθεώρηση, ακύρωση ή τροποποίηση διατάγματος ή απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων καταχωρούνται σύμφωνα με τον Τύπο 2 των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών και αποτελούν νέα αυτοτελή διαδικασία. Αυτό επιβάλλει ο κανονισμός 7 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών: "7(α) Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου αρχίζει με την καταχώριση αιτήσεως σύμφωνα με τον Τύπο 1 ή 2 που καθορίζεται στο παράρτημα των Κανονισμών. (β) Ο Τύπος 1 ακολουθείται σε περιπτώσεις για τον καθορισμό ή αύξηση ενοικίου, την ανάκτηση κατοχής και εξώσεις. Ο Τύπος 2 σε περιπτώσεις που αφορούν την αναθεώρηση διαταγμάτων, αιτήσεις για αποζημιώσεις για ψευδείς παραστάσεις και απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων και σε κάθε άλλη περίπτωση που δεν προνοείται ρητά στους παρόντες Κανονισμούς. .................................. (ζ) Αίτηση που υποβάλλεται σύμφωνα με τον Τύπο 2 πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομέρειες για τα θέματα που καθορίζονται πιο κάτω ανάλογα με τη φύση της αιτήσεως: (ι) Όταν η αίτηση αποσκοπεί στην αναθεώρηση Διατάγματος λεπτομέρειες του διατάγματος που εκδόθηκε και των γεγονότων που δικαιολογούν την αναθεώρησή του. (η) Αίτηση που υποβάλλεται κατά τον Τύπο 1 ή 2 υπογράφεται από την Αιτήτρια ή το δικηγόρο του και ορίζει ότι το πρόσωπο ή πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται έχουν δικαίωμα να αμφισβητήσουν την αίτηση στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών από την επίδοση της αιτήσεως. Η αίτηση καταχωρίζεται στη Γραμματεία του αρμόδιου Δικαστηρίου και η Αιτήτρια εφοδιάζει τη Γραμματεία με τον αναγκαίο αριθμό κατά την κρίση του Γραμματέα αντιγράφων [.]" (Δική μου υπογράμμιση). Στην παρούσα υπόθεση συγκρίνοντας τον Τύπο 2 με την καταχωρηθείσα αίτηση, είναι φανερό ότι η Αιτήτρια ακολούθησε μέχρις ενός σημείου τα όσα προνοούν οι σχετικοί Κανονισμοί, αντιμετώπισε ωστόσο την παρούσα αίτηση όχι ως εναρκτήρια διαδικασία, αλλά ως αίτηση (ενδιάμεση ή μετά την απόφαση). Αυτό προκύπτει φανερά από τα πιο κάτω:
- Η Αιτήτρια κατέθεσε την αίτηση της στον φάκελο της Αίτησης έξωσης με αρ. Ε9/2021 και όχι σαν μια νέα κυρίως Αίτηση.
- Η Αιτήτρια ζήτησε και έλαβε ημερομηνία ορισμού της αίτησης, αντί να ορίσει σε αυτήν "ότι το πρόσωπο ή πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται έχουν δικαίωμα να αμφισβητήσουν την αίτηση στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών από την επίδοση της αιτήσεως."[2] Οι συνέπειες της παρατυπίας προβλέπονται στον Κανονισμό 12(β) (ως έχει αναριθμηθεί ο Κανονισμός 11(α) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού), ως εξής: «12 (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» Παρά το γεγονός ότι δεν τυγχάνει απευθείας εφαρμογής στις υποθέσεις ενοικιοστασίου η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σημειώνω ότι οι πρόνοιες των δύο διατάξεων[3] είναι παρόμοιες και σκοπό έχουν να ανάγουν στο Δικαστήριο την απόρριψη ή διαγραφή (λόγω μη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς), οποιουδήποτε μέτρου. Ως εκ τούτου, οι αρχές που διέπουν την εφαρμογή της Δ.64 τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής και στις περιπτώσεις του κανονισμού 12(β). Βασική αυθεντία στο ζήτημα της παράλειψης συμμόρφωσης με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποτελεί η απόφαση Wunderlich v. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 στην οποία διευκρινίστηκε ότι: «[Σ]σκοπός της νέας Δ.64 ήταν η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά τη διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice 1999, σελ. 10). Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64. Έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα (Βλ. Γιάννη ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων κ.ά.
(1995)3 Α.Α.Δ. 334, Δημοκρατία ν. Lion Ins. Agency Ltd
(1995)3 A.A.Δ. 338, 340 και Panayiotis Georghiou (Catering Ltd) κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)3 A.A.Δ. 323). Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις (Βλ. The Supreme Court Practice 1999, σελ. 10 όπου υποδεικνύεται επίσης "πως η πρόνοια για την ύπαρξη του ενάγοντα κατά την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας αποτελεί βασική νομική αρχή παρά απαίτηση των θεσμών»). . Στην περίπτωση που μας ενδιαφέρει οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι: Ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς (βλ. Metroinvest (πιο πάνω), Carmel Exporters (Sales) Ltd v. Sea-Land Services Inc. [1981] 1 W.L.R. 1068, 1079), η πρόκληση αδικίας στον διάδικο που ευθύνεται για την παρατυπία (βλ. Leal v. Dunlop Bio-Process Inter Ltd [1984] 1 W.L.R. 874, 881), και το μέγεθος της παρατυπίας." Στην μεταγενέστερη απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009 ANS SECRETARIES LTD v. ORIANDA MANAGEMENT FZ LLC κ.α., ημερομηνίας 3.7.2014, λέχθηκαν επίσης τα πιο κάτω: "Με τη νέα Διάταξη 64, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Διαδικαστικό Κανονισμό 2/95, η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει πάντοτε να κλίνει υπέρ της διάσωσης οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου που παρεκκλίνει από τους Θεσμούς, ενώ προηγουμένως αυτό θα εθεωρείτο άκυρο. Ωστόσο, στη νομολογία τονίζεται ότι η Δ.64 δεν είναι πανάκεια και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να θεραπεύει θεμελιώδεις παραλείψεις και ελαττώματα ασύνδετα προς αυτούς (βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου, ανωτέρω, Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 ΑΑΔ 81 και Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, ανωτέρω και Κυριάκου κ.α. ν. Φραντζίδη
(1999)1 ΑΑΔ 2035). [.] Εάν όλες οι παρατυπίες θεραπεύονται αυτόματα, δεν θα υπάρχει πλέον κανένα κίνητρο για το διάδικο που διαπράττει την παρατυπία να αποτείνεται στο δικαστήριο για να την θεραπεύσει (βλ. Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, ανωτέρω). Αντίθετα, για να αποφύγει την πληρωμή τυχόν εξόδων, θα προτιμά να επαναπαύεται αναμένοντας τον αντίδικό του να κινηθεί και το δικαστήριο να ενεργήσει κατά τρόπο που να θεωρεί την παρατυπία ως θεραπευθείσα." Βλέπουμε έτσι ότι στην παρούσα περίπτωση, παρά την προβολή του ζητήματος της παρατυπίας στην ένσταση των Καθ' ων αίτηση, δεν έχει ζητηθεί από την Αιτήτρια η απαλλαγή της Αίτησης από την παρατυπία αυτή. Παρόλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας, εξετάζοντας κατά πόσο η παρατυπία θα μπορούσε να θεραπευθεί, διαπιστώνω ότι η καταχώρηση και προώθηση της αίτησης με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω δεν μπορεί να αποτελέσει απλή παρατυπία. Σε αντίθεση με τις κυρίως Αιτήσεις του Τύπου 2 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών (στις οποίες η διαδικασία διεξάγεται, μεταξύ άλλων, και με βάση τις Δ.30 και 33 των θεσμών Πολιτικής δικονομίας), οι υπόλοιπες αιτήσεις (ενδιάμεσες και/ή μετά την απόφαση), εμπίπτουν στους περιορισμούς της Δ.48, με τις προφανείς επιπτώσεις στον χειρισμό της διαδικασίας καθώς και στην παρουσίαση της μαρτυρίας. Η Αιτήτρια δεν προώθησε την παρούσα ως κυρίως Αίτησης και έχει, επομένως, προβεί σε λανθασμένη έναρξη της διαδικασίας. Λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της παρατυπίας και πως αυτή επηρεάζει δυσμενώς, τα δικαιώματα των διαδίκων, βρίσκω ότι η παρατυπία δεν δύναται να θεραπευθεί. Ως εκ τούτου οδηγεί αναπόφευκτα στην ακυρότητα της όλης διαδικασίας. Η ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Ακόμα όμως και εάν η παρούσα αίτηση μπορούσε να προωθηθεί με τον τρόπο που έχει καταχωρηθεί, διαπιστώνω ότι η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, ως προς την νομική της βάση, φαίνεται να ευσταθεί. Οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο[4], εφόσον δεν υπάρχει στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή στους Κανονισμούς άλλη ρητή πρόνοια. Ανατρέχοντας στη Δ.48 Θ.2
(1)διαπιστώνουμε ότι σε αυτή προνοούνται τα ακόλουθα: "Save where other provision is made, every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded." Η συγκεκριμένη διάταξη έχει αποτελέσει αντικείμενο νομολογίας στην οποία έχει επεξηγηθεί ότι ο καθορισμός των σχετικών διατάξεων στις ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρά, επειδή οι αυτές εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης. Για το λόγο αυτό, πρέπει τα πραγματικά και νομικά ζητήματα να καθορίζονται με ακρίβεια, ώστε να δίδεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα σύντομης εκδίκασης αυτών των διαβημάτων [βλ. Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120]. Προκειμένου να διαπιστωθεί η ορθότητα ή μη της νομικής βάσης της παρούσας Αίτησης, το Δικαστήριο εξετάζει τις διατάξεις που αποτελούν την νομική της βάση. Στην παρούσα περίπτωση, η απουσία νομικής βάσης καθιστά τον έλεγχο αυτό αδύνατο και την αίτηση θνησιγενή. Βρίσκω έτσι ότι είναι βάσιμος και αυτός ο λόγος ένστασης των Καθ' ων η αίτηση και ότι η παρούσα Αίτηση πάσχει και ως προς την νομική της βάση. Ο παραμερισμός απόφασης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων - Σχετικές νομοθετικές πρόνοιες Παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις μου, οι οποίες αποβαίνουν μοιραίες για την παρούσα αίτηση, θα πρέπει για σκοπούς πληρότητας της απόφασης αναφέρω ότι στο παρόν Δικαστήριο δεν τυγχάνει εφαρμογής η Δ.17 Θ10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επομένως, δεν σχετίζεται με το αίτημα για παραμερισμό απόφασης, που έχει εκδοθεί από το παρόν Δικαστήριο, το κατά πόσο η Αιτήτρια έχει «καλή» ή «εκ πρώτης όψεως» υπεράσπιση στην κυρίως Αίτηση. Δεν αποτελεί, αυτό το ζήτημα, επίδικο θέμα (βλ. Συμεού ν. Είκοσι και άλλοι
(2006)1 Α.Α.Δ). Το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία ακύρωσης, αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ή απόφασης, δυνάμει των άρθρων 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83(στο εξής αναφερόμενος ως «ο Νόμος»). Η επιλογή στην επίκληση των άρθρων αυτών, εξαρτάται από το κατά πόσο ο ενοικιαστής, που αξιώνει την ακύρωση του διατάγματος έξωσης, έχει επιστρέψει ή όχι την κατοχή του μισθίου στον ιδιοκτήτη του. Το άρθρο 6 του Νόμου, αφορά τις περιπτώσεις όπως η παρούσα (όπου το μίσθιο δεν έχει παραδοθεί στον ιδιοκτήτη) και προνοεί τα πιο κάτω: "6. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακόλουθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης· (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επιτεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους· (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή διά της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη· (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του. (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» Στην προκειμένη περίπτωση, η εφαρμοζόμενη πρόνοια είναι μόνο το άρθρο 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83, καθότι αυτό υπαγορεύει ο περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμός, στον Κανονισμό 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Εάν η Αιτήτρια αποσείσει, στο βαθμό που απαιτείται, το βάρος να αποδείξει ότι ενώ η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία της, αυτή η απουσία δεν οφειλόταν σε παράλειψη ή σε αμέλεια της ιδίας, τότε η απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί χωρίς να εξεταστούν άλλα ζητήματα (π.χ. η ύπαρξη "καλής υπεράσπισης"). Σημειώνω δε ότι από όσα περιγράφονται στην αίτηση και δεν έχουν αμφισβητηθεί, η Αιτήτρια είχε διορίσει δικηγόρους, συναντήθηκε με μία εξ αυτών και η Απάντηση της συντάχθηκε μεν αλλά δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα στο Δικαστήριο. Προκύπτουν, λοιπόν, τα εξής ερωτήματα: 1. Καταδεικνύει η συμπεριφορά της Αιτήτριας αμέλεια ή αδιαφορία ως προς την υπόθεση της; 2. Αποτελεί η παράλειψη των δικηγόρων να παραλάβουν από την Μ.Κ τον φάκελο της υπόθεσης, για να προωθήσουν την καταχώρηση της Απάντησης, ενόσω αυτή απουσίαζε με άδεια ασθενείας, αμέλεια εκ μέρους τους; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα καλείτο το Δικαστήριο να απαντήσει στην περίπτωση που η αίτηση δεν παρουσίαζε τα ελαττώματα που εντοπίστηκαν πιο πάνω και τα οποία την καταδικάζουν σε αποτυχία. Το θέμα της παράλειψης συμμόρφωσης της Αιτήτριας με τις πρόνοιες του άρθρου 11
(1)(α)(ii) του Ν.23/1983, δεν θα σχολιαστεί αφού αποτελεί πλέον ακαδημαϊκό μόνο ζήτημα. Επισημαίνω μόνο ότι η καταχώρηση πλέον Απαντήσεων σε Αιτήσεις έξωσης λόγω οφειλόμενων ενοικίων, υπόκεινται σε αυστηρές προϋποθέσεις. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στην βάση των πιο όσων προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας (Καθ' ης η κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Αναφέρομαι στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. [2] Βλ. Κανονισμό 7(η) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού (πιο πάνω). [3] Δηλαδή του Κανονισμού 12(β) του και της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία προνοούνται τα εξής: 1.
(1)H μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.
(2)Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.
(3)To Δικαστήριο δε θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς. 2. Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού o διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση. [4] Δυνάμει των Κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο