← Κύπρος

ΜΑΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α. ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε61/12, 26/2/2021

ΜΑΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α. ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε61/12, 26/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2021:16 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε61/12 Μεταξύ:

  1. ΜΑΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, από τη Λάρνακα, [ ]
  2. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, από τη Λάρνακα, [ ] Αιτητών και
  3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ, από τη Λάρνακα, [ ]
  4. ΙΩΑΚΕΙΜ ΙΩΑΚΕΙΜ, από τη Λάρνακα, [ ] Καθ' ων η Αίτηση και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Μεσεγγυούχου και
  5. ΙΩΑΝΝΗ ΙΩΑΚΕΙΜ
  6. ΙΩΑΝΝΗ ΙΩΑΚΕΙΜ ως διαχειριστής του ανικάνου προσώπου Λευκούς Κώστα Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment) 26.2.2021 Για τους Αιτητές: κα. Χ. Θεοδούλου για κ.κ. Χάρη Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, Ιωάννη Ιωακείμ και Λευκού Κώστα: κ. Χρ. Θ. Θεοδούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 11.12.2014 οι Αιτητές 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές») εξαιτούνταν ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάττεται ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και ο μεσεγγυούχος, ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ όπως εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και εξεταστεί σχετικά με τις οφειλές ή/και χρέη που οφείλουν οι Καθ' ου η Αίτηση στους Αιτητές ως επίσης και σε σχέση με οποιαδήποτε ιδιοκτησία του που είναι υποκείμενη σε κατάσχεση εις χείρας τρίτου ή/και μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση χρέους των καθ' ων η αίτηση, όπως αυτό απορρέει από την εκδοθείσα προς όφελος των Αιτητών απόφαση. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάττεται η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ όπως μη αποχωριστεί ή διαθέσει με οποιοδήποτε τρόπο το ως κατώτερο αναφερόμενο ποσό που βρίσκεται κατατεθειμένο σε λογαριασμό επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση
  7. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (writ of attachement) εις χείρας τρίτου δια του οποίου να διατάττεται η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ όπως καταβάλει στους Αιτητές από οποιοδήποτε ποσό ήθελε φανεί ότι βρίσκεται κατατεθειμένο σε τραπεζικό λογαριασμό του εναγόμενου 2, μέχρι ποσού €70.500-, ως οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, μέχρι την 30.06.2014, πλέον νόμιμο τόκο επ' αυτού από 03.07.2014 πλέον €2153.00 δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ επί ποσού €2098.00 πλέον νόμιμο τόκο προς 5.5% από 3.07.2014, πλέον έξοδα επίδοσης του διατάγματος. Δ. Έξοδα της παρούσας αίτησης.» Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 73-81, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.43 και Δ.48 θθ.1 και 2 και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας Μαρίας Γεωργιάδη, από τη Λάρνακα, της ιδίας ημερομηνίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι μια εκ των Αιτητών και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκο δήλωση της. Γνωρίζει δε προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, από προσωπική γνώση και από έγγραφα στα οποία αναφέρεται. Η κας Γεωργιάδη λέγει ότι εκδόθηκε απόφαση την 3.7.2014 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για:
  8. Ποσό €70.500-, ως οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, μέχρι την 30.06.2014, πλέον νόμιμο τόκο επ' αυτού από 03.07.
  10. €2.153.00 δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ επί ποσού €2098.00 πλέον νόμιμο τόκο προς 5.5% από 3.07.2014, πλέον έξοδα επίδοσης του διατάγματος. Εξ' όσων γνωρίζει θετικά, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 διατηρεί λογαριασμό στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ και έχει κατατεθειμένο σ' αυτό άγνωστο ποσό χρημάτων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έχει ωφέλιμο συμφέρον (beneficial interest) στο εν λόγω ποσό και αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση του χρέους του, όπως αυτό απορρέει από την εκδοθείσα εναντίον του απόφαση. Η έκδοση του διατάγματος είναι εξαιρετικά επείγουσα αφού ανά πάσα στιγμή ο Καθ' ου η Αίτηση 2, εάν δεν εμποδιστεί, θα έχει την δυνατότητα να αποσύρει το εν λόγω ποσό που διατηρεί στην τράπεζα και να μην καταστεί δυνατή η εξεύρεση του εν λόγω ποσού. Για τους πιο πάνω λόγους, εξαιτείται να δοθεί άδεια προς έκδοση διατάγματος τύπου nisi (garnishee order nisi) ως η αίτηση, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η πληρωμή ποσού έναντι ή προς εξόφληση της πιο πάνω εκτελεστής ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής. Η αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την 11.12.2014 και ζητήθηκε άδεια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Πρόκειται για ένορκο δήλωση της κα. Γεωργιάδη και πάλιν, η οποία καταχωρήθηκε την ίδια ημέρα. Σ' αυτήν αναφέρεται ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το πιο πάνω ποσό των ενοικίων μέχρι 3.7.2014 και για το ποσό των €1.500 μηνιαίως από 10.7.2014 μέχρι 9.10.2014 και €2.500 μηνιαίως από 10.10.2014 μέχρι παράδοσης, ως ενδιάμεσα οφέλη, πλέον νόμιμο τόκο. Επιπλέον, υπήρχε αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής και του χρηματικού μέρους της απόφασης, από 3.7.2014 μέχρι 10.7.2014 συμπεριλαμβανομένης. Νοουμένου ότι μέχρι την 10.7.2014, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατέβαλλαν το ενδιάμεσο όφελος, η εκτέλεση θα αναστέλλετο περαιτέρω μέχρι 10.8.
  11. Νοουμένου ότι μέχρι 10.8.2014, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατέβαλλαν το ενδιάμεσο όφελος, θα υπήρχε περαιτέρω αναστολή μέχρι 10.9.
  12. Νοουμένου ότι μέχρι την 10.9.2014, οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλλαν το ενδιάμεσο όφελος, η εκτέλεση θα ανεστέλλετο μέχρι 30.9.2014, οπότε θα έληγε τελικά η αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Η κα. Γεωργιάδη λέγει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν τα ενδιάμεσα οφέλη μέχρι την 10.7.2014, μέχρι την 10.8.2014 και μέχρι την 10.9.2014, ενώ παρέδωσαν κενή και ελεύθερη την κατοχή του επίδικου καταστήματος την 30.9.
  13. Η εκτέλεση του χρηματικού μέρους της απόφασης, νοουμένου ότι θα γινόταν η καταβολή του ενδιαμέσου οφέλους μέχρι 10.9.2014, θα ανεστέλλετο μέχρι 10.10.2014 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα, νοουμένου ότι την 10η ημέρα εκάστου μηνός, αρχής γενομένης την 10.10.2014, θα καταβαλλόταν το ποσό των €4.000 έναντι της οφειλής. Σύμφωνα με την απόφαση, με την εμπρόθεσμη συμπλήρωση του ποσού των €40.000, σύμφωνα με τους όρους της αναστολής, η απόφαση, οι τόκοι και τα δικηγορικά έξοδα θα θεωρούνταν πλήρως εξοφληθέντα. Σε περίπτωση παράλειψης καταβολής ενδιάμεσου οφέλους το διάταγμα θα καθίστατο άμεσα απαιτητό. Παράλειψη καταβολής οποιασδήποτε δόσεως εκ €4.000 θα καθιστούσε το ποσό της απόφασης άμεσα απαιτητό. Δεν συμπληρώθηκε εμπρόθεσμα το ποσό των €40.000 σύμφωνα με τους όρους της αναστολής, ώστε να θεωρείται εξοφληθείσα η απόφαση, καθώς και οι τόκοι και τα έξοδα. Δεν καταβλήθηκε το ποσό των €70.500 μέχρι την 30.6.2014 σύμφωνα με την απόφαση και κατά παράβαση των όρων της αναστολής εκτέλεσης του χρηματικού μέρους της απόφασης δεν καταβλήθηκε το ποσό των €4.000 από 10.10.2014 και την 10η ημέρα κάθε μήνα, με αποτέλεσμα ολόκληρο το ποσό της απόφασης να είναι άμεσα απαιτητό. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με τους όρους της απόφασης και το μεγαλύτερο ποσό αυτής παραμένει ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Μεσεγγυούχος: Την 18.12.2014 οπότε ήταν ορισμένο το προσωρινό ένταλμα κατάσχεσης, εμφανίστηκε εκπρόσωπος του μεσεγγυούχου και, μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είχαν τραπεζικούς λογαριασμούς οι οποίοι είχαν κάποια χρηματικά ποσά. Είχαν κοινό λογαριασμό που δεν είχε υπόλοιπο και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε ένα λογαριασμό που δεν είχε υπόλοιπο. Οι λογαριασμοί ήταν ακίνητοι για αρκετό καιρό. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε ένα λογαριασμό με μικρό ποσό από τον οποίο γινόταν αποκοπή για πιστωτική κάρτα, ενώ είχε και λογαριασμούς με τρίτα πρόσωπα στους οποίους υπήρχαν υπόλοιπα, αλλά δεν προσκομίστηκαν στοιχεία στο Δικαστήριο, καθότι τα τρίτα πρόσωπα δεν αναφέρονταν στο ένταλμα. Ιστορικό: Πρωτόδικα: Την 11.12.2014, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό (order nisi) ένταλμα κατασχέσεως (writ of attachment) δια ποσόν €75.000, εις χείρας του Μεσεγγυούχου, ώστε να μην πληρώσει το ποσό αυτό στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ή κατ' εντολήν του και/ή να μην παραιτηθεί της φύλαξης οιωνδήποτε χρηματικών ποσών και/ή επιταγών και/ή άλλως στα οποία δικαιούται ο Καθ' ου Αίτηση 2 καθώς επίσης και στα ποσά στα οποία θα δικαιούται ο Καθ' ου η Αίτηση 2, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, εκτός εάν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο την 18.12.2014 και ώραν 9.00 π.μ. και δείξει λόγο γιατί να ακυρωθεί το ένταλμα κατάσχεσης. Εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου την 18.12.2014 και την 22.1.2015, οι δικηγόροι των Αιτητών 1 και 2 και του Καθ' ου η Αίτηση 2 και εκπρόσωπος του Μεσεγγυούχου. Εκ μέρους του Καθ' η Αίτηση 2, καταχωρήθηκε ένσταση την 22.1.
  14. Το Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση στις 23.4.2015, με την οποία οριστικοποίησε το Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε την 11.12.2014 και επέτρεψε την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (writ of attachement) εις χείρας τρίτου δια του οποίου να διατάττεται ο μεσεγγυούχος, δηλαδή η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, όπως καταβάλει στους Αιτητές από οποιοδήποτε ποσό ήθελε φανεί ότι βρίσκεται κατατεθειμένο σε τραπεζικό λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση 2, ποσό μέχρι €70.500.- ως οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, μέχρι την 30.06.2014, πλέον νόμιμο τόκο επ' αυτού από 3.7.2014, πλέον €2.153.- δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €2.098.- πλέον νόμιμο τόκο προς 5,5% από 3.7.2014, πλέον έξοδα επίδοσης του Διατάγματος. Το Δικαστήριο είπε επίσης ότι, ο μεσεγγυούχους είχε δικαίωμα ανάκτησης των εξόδων του σε σχέση με τη διαδικασία, από τον τραπεζικό λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση 2, τον οποίο διατηρούσε. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάστηκαν υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, ως αυτά τα υπολογίζονταν από τη Γραμματέα και εγκρίνονταν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης ημερομηνίας 3.7.
  15. Η Έφεση: Εναντίον της Απόφασης ασκήθηκε Έφεση από τους σημερινούς Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, δηλαδή τον Ιωάννη Ιωακείμ προσωπικά και ως διαχειριστή της περιουσίας ανικάνου προσώπου, της Λευκούς Κώστα, εναντίον των Αιτητών 1 και 2 στην παρούσα και των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην παρούσα, καθώς και του Μεσεγγυούχου. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση στις 18.11.2020, στην Πολιτική Έφεση Αρ. Ε142/
  16. Στη σελίδα 5 της Απόφασης, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Χ. Μαλαχτός, στα πλαίσια παράθεσης του ιστορικού της υποθέσεως και της πρωτόδικης Απόφασης, αναφέρει τα ακόλουθα: «Έχοντας το πρωτόδικο Δικαστήριο διαγνώσει ότι η κατάσχεση θα αφορούσε και χρήματα που ήταν κατατεθειμένα σε λογαριασμούς του Εφεσίβλητου 4 (Καθ' ου η Αίτηση 2 στην παρούσα) με τρίτα πρόσωπα, επέτρεψε την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης για τους λογαριασμούς του αδιακρίτως, χωρίς να διατάξει τη γνωστοποίηση της διαδικασίας στα τρίτα αυτά πρόσωπα. Είχε διαφανεί από την ένορκο δήλωση του Εφεσίβλητου 4 που υποστήριζε την ένσταση του ότι υφίστατο τουλάχιστον ένας κοινός λογαριασμός της μητέρας του, του αδελφού του και του ίδιου στη μεσεγγυούχο Τράπεζα, με αδιευκρίνιστο υπόλοιπο χρημάτων που, κατά τη θέση του, ανήκε εξ ολοκλήρου στην πρώτη. Ήταν η θέση του Εφεσίβλητου 4 ότι το λογαριασμού διατηρούσε αρχικά η μητέρα του και πως ο αδελφός του και ο ίδιος είχαν εγγραφεί ως συνδικαιούχοι προς διευκόλυνση της, αφού λόγω ηλικίας δεν μπορούσε να διακινείται ευχερώς και να μεταβαίνει στην Τράπεζα.» Στη συνέχεια, στη συνέχεια, στις σελίδες 9 και 12 της Απόφασης, αντίστοιχα: «Το γεγονός ότι ο Εφεσίβλητος 4 ήταν δικαιούχος του συγκεκριμένου λογαριασμού δικαιολογούσε όπως το ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου, δυνάμει του άρθρου 73, εκδοθεί αδιάκριτα ώστε να περιλαμβάνει και το λογαριασμό αυτό. Ωστόσο αυτό δεν έπρεπε να οδηγήσει χωρίς άλλο στη διαταγή για πληρωμή του εκεί κατατεθειμένου ποσού στους εξ αποφάσεως πιστωτές. Το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχει το άρθρο 78 του Κεφ.
  17. Δεν φαίνεται να ασκήθηκε διακριτική ευχέρεια από το πρωτόδικο Δικαστήριο, που προφανώς θεώρησε ότι, μετά τη διαπίστωση ότι υπήρχε σχέση πιστωτή και χρεώστη μεταξύ του Εφεσίβλητου 4 και της Τράπεζας, η εξουσία του ήταν δέσμια. Ενδεχομένως γι' αυτό και δεν έκρινε σκόπιμο να καλέσει τον αδελφό και τη μητέρα του Εφεσίβλητου 4 που, ως εκ της φύση του κοινού λογαριασμού, παρουσιάζονταν εκ πρώτης να έχουν τα ίδια δικαιώματα σε αυτό όπως και ο Εφεσίβλητος
  18. Ο Εφεσείοντας και η μητέρα του (Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 στην παρούσα) είχαν με την πρωτόδικη απόφαση στερηθεί περιουσίας στην οποία το ίδιο το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε αποδεχτεί ότι είχαν συμφέρον, χωρίς να τους ακούσει. Δικαιούνταν να ακουστούν από το πρωτόδικο Δικαστήριο προτού αυτό ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 78 του Κεφ. 6 (In re Panaretou

(1972)1 C.L.R. 165, Travelwise Ltd
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 242, 247 και Trans Dol Shipping Ltd
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 916, 922).» «Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν άσκησε τη διακριτική ευχέρεια που καθηκόντως όφειλε να ασκήσει και δεν ανέλαβε ενεργό ρόλο ώστε να τεθούν ενώπιον του οι αναγκαίες πληροφορίες ώστε να μπορούσε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δικαστικά και ορθά. Ενήργησε ως εάν να μην είχε τέτοια εξουσία. Δεν προδιαγράφεται πώς θα ενεργούσε, ακόμα και αν εκτιμούσε ότι η θέση του Εφεσίβλητου 4 είχε παραμείνει αναντίλεκτη. Φαίνεται πως δεν είχε θεωρήσει πειστική την χωρίς λεπτομέρειες θέση του Εφεσίβλητου 4.» Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε το Διάταγμα ημερομηνίας 23.4.2015, στην έκταση που αφορά τον κοινό λογαριασμό του Εφεσείοντα και της μητέρας του (Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4) με τον Εφεσίβλητο 4 (Καθ' ου η Αίτηση 2), ως και τη διαταγή ως προς τα έξοδα και παρέπεμψε την υπόθεση στο παρόν, πρωτόδικο Δικαστήριο, για να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 78 του Κεφ. 6, αφού ακούσει ή καλέσει κει τον Εφεσείοντα και τη μητέρα του (Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4). Το προσωρινό Διάταγμα που το παρόν, πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε την 11.12.2014, παρέμεινε σε ισχύ. Μετά από σχετικό διάβημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, προς τον Πρωτοκολλητή, η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση ένστασης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 3 και
  1. Ένσταση: Ένσταση καταχωρήθηκε την 12.1.2021, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θθ.1 και 2, Δ.48, θθ.1-9, Δ.42Α, Δ.43, Δ.43Α, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 29, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Μέρος 7, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 9, 15, 23, 28 και 179, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας του, να εξετάζει και εγκρίνει παρόμοιας φύσεως αιτήματα, στους Αγγλικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στο Δίκαιο της Επιείκειας (Equity), στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στις Αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  2. Η αίτηση των Αιτητών έχει καταχωρηθεί στα πλαίσια ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι εναρκτήριας και/ή πρωτογενής (originating summons) διαδικασίας όπως προβλέπεται και μεταξύ άλλων η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου.
  3. Η αίτηση των Αιτητών δεν αιτιολογεί την έκδοση και οριστικοποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθιστώντας την αίτηση νόμω και ουσία αβάσιμη, αφού δεν υποστηρίζεται ούτε από την ισχύουσα νομολογία και/ή τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις των αιτητών.
  4. Η νομική βάση της αίτησης σε συνάρτηση με τους αναιτιολόγητους ισχυρισμούς των αιτητών δεν υποστηρίζει και/ή δεν δικαιολογεί τα αιτούμενα διατάγματα.
  5. Η αίτηση των Αιτητών δεν πληρεί τις προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή οριστικοποίησης αυτών.
  6. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει το ύψος του ποσού το οποίο οφείλεται κατά την ημερομηνία της καταχώρησης της υπό εξέτασης αίτησης και δεν υπήρχε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη.
  7. Δεν προσφέρεται μαρτυρία και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία για συγκεκριμένο λογαριασμό που διατηρεί ο καθ' ου η αίτηση 2 στους μεσεγγυούχους και δεν υπάρχει η αποκάλυψη της πηγής πληροφόρησης των Αιτητών για τους ισχυρισμούς τους.
  8. Δεν έχει δοθεί μαρτυρία, και δεν αποκαλύπτεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, και κατ' επέκταση δεν αποδεικνύεται η σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του καθ' ου η αίτηση 2 και του μεσεγγυούχου και δεν αποδεικνύεται το ωφέλιμο συμφέρον (beneficial interest) για να υπάρχει το δικαίωμα κατάσχεσης.
  9. Η μαρτυρία που δόθηκε μέσω της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 11/12/2014 των αιτητών είναι κατά παράβαση της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και δεν αποκαλύπτεται η πηγή πληροφόρησης των ισχυρισμών τους.
  10. Η έκδοση και οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης αλλά παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα των ενδιαφερόμενων μερών και περαιτέρω το δικαίωμα στην περιουσία τρίτων προσώπων και/ή συνιστά Res inter alia act.» Τα γεγονότα της ένστασης, όπως αναφέρεται, φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Ιωάννη Ιωακείμ, από τη Λάρνακα. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, υπό την προσωπική του ιδιότητα και ως Διαχειριστής της περιουσίας ανικάνου προσώπου, της Λευκούς Κώστα, ως επηρεαζόμενα και ενδιαφερόμενα μέρη, δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά και προβαίνει στη δήλωση του. Στα πλαίσια της Αίτησης με αρ. 7/2017, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, εξασφάλισε Διάταγμα ημερομηνίας 14.9.2017 με το οποίο η υπερήλικη μητέρα του, Λευκού Κώστα, κηρύχθηκε ανίκανο πρόσωπο και διορίστηκε ο ίδιος Διαχειριστής της περιουσίας της. Κατ' αρχάς, αναφέρει ότι η υπό εκδίκαση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου, αφού έχει καταχωρηθεί και εξεταστεί ως ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης, ενώ θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί και εκδικασθεί ως πρωτογενής και εναρκτήρια αίτηση (originating summons) και αυτό από μόνο του συνιστά κατάφωρη παραβίαση της διαδικασίας και επομένως, δεν ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και γι' αυτό το λόγο θα πρέπει να απορριφθεί. Άνευ βλάβης της προηγούμενης θέσης, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι έχει αναγνώσει την ένορκο δήλωση και τη συμπληρωματική ένορκο δήλωση που συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση, στις οποίες δεν καταγράφεται όπως απαιτείται από τις αρχές για την έκδοση τέτοιων Διαταγμάτων, μαρτυρία με την οποία να δίδεται επ' ακριβώς το ποσό της οφειλής κατά τις 11.12.
  11. Γίνεται μόνο αναφορά στο ποσό της απόφασης που εκδόθηκε στις 3.7.2014 και στις παραλείψεις καταβολών του Καθ' ου η Αίτηση 2, αλλά δεν αναφέρεται συγκεκριμένα το ποσό της οφειλής κατά την εν λόγω ημερομηνία και δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου να προβαίνει σε εικασίες ή μαθηματικούς υπολογισμούς στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές όφειλαν να κατονομάσουν την πηγή πληροφόρησης τους μέσω της μαρτυρίας τους, σε σχέση με τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη λογαριασμών στο Μεσεγγυούχο στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι δήθεν υπάρχει συμφέρουν του Καθ' ου η Αίτηση 2 σε λογαριασμούς στο Μεσεγγυούχο και ότι σ' αυτούς τους λογαριασμούς υπάρχουν χρήματα που μπορούν να ικανοποιήσουν το εξ' αποφάσεως χρέος. Αυτό αντίκειται στην νομολογία και στη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου, πρόκειται για μαρτυρία που δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψην από το Δικαστήριο. Η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου Αίτηση 2 έχει ωφέλιμο συμφέρον (beneficial interest) σ' αυτό το ποσό, το οποίο μπορεί να ικανοποιήσει το χρέος, χωρίς να αποκαλύπτει την πληγή πληροφόρησης της και αναιτιολόγητα ισχυρίζεται ότι, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει τη δυνατότητα να αποσύρει το εν λόγω ποσό. Ο κ. Ιωακείμ κατέθεσε ότι διάβασε την ένσταση ημερομηνίας 22.1.2015, και την ένορκο δήλωση του αδελφού του, Καθ' ου η Αίτηση 2, με τον οποίο δεν έχουν καλές σχέσεις εδώ και αρκετά χρόνια και δει πριν από το
  12. Συμφωνεί και υιοθετεί τους ισχυρισμούς του στις παραγράφους 6, 12-18, εκτός όπου συγκρούονται με τα όσα αναφέρει ο ίδιος. Σε σχέση με την παράγραφο 15 της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η Αίτηση 2, τοποθετίεται στη δικήτου δήλωση, εφόσον ο ίδιος έχει καλύτερη γνω΄ση των λογαριασμών και των μέσων βιοπορισμού της μητέρας τους, φαού την έτρεχε κατ' εξοχήν ο ίδιος. Από τα πρακτικά του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.12.2014, 18.12.2014, 22.1.2015, 5.2.2015, 5.3.2015 και 23.4.2015, ο εκπρόσωπος του Μεσεγγυούχου δήλωσε, μετά από αναφορά του δικηγόρου των Αιτητών, ότι υπάρχουν λογαριασμοί με τρίτα πρόσωπα αλλά δεν έφερε στοιχεία επειδή δεν αναφέρονται στο Διάταγμα (εννοώντας το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11.12.2014). Ο εκπρόσωπος του Μεσεγγυούχου, χωρίς να προηγηθεί σχετική ερώτηση και ενώ προηγουμένως είπε ότι δεν έφερε στοιχεία επειδή δεν αναφέρονται στο Διάταγμα, ανέφερε ότι στους λογαριασμούς υπάρχουν υπόλοιπα, χωρίς να υπάρχει σχετικής ερώτηση και αυτό θα έπρεπε να εγείρει ερωτηματικά στο Δικαστήριο. Δεν προηγήθηκε και δεν υπήρχε άλλη ερώτηση είτε από το Δικαστήριο είτε από τους Αιτητές σε σχέση με τους εν λόγω λογαριασμούς, τους αριθμούς και τα ποσά τα οποία διατηρούνταν, αλλά και τους όρους ή εντολές των λογαριασμών. Δηλαδή, η αναφορά και μαρτυρία του Μεσεγγυούχου ως έχει, ξεκαθάριζε ότι δεν υπάρχει σχέση χρεώστη πιστωτή μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 2 και του Μεσεγγυούχου και δεν υπήρχε μαρτυρία που να δείχνει ότι τα εν λόγω χρήματα στον εν λόγω λογαριασμός οφείλονταν στον Καθ' ου η Αίτηση
  13. Ο κ. Ιωακείμ αναφέρει περαιτέρω, ότι καμία μαρτυρία υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, που να αποδεικνύει την ύπαρξη ωφέλιμου συμφέροντος στους εν λόγω κοινούς λογαριασμούς που ανέφερε ο Μεσεγγυούχος, γενικά και αόριστα για το λόγο ότι δεν καταγράφονται στο προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11.12.2014 και δεν υπάρχει οτιδήποτε περί του αντιθέτου. Συνεπώς, δεν αποδείχθηκε στο Δικαστήριο το ωφέλιμο συμφέρον του Καθ' ου η Αίτηση 2 στους εν λόγω λογαριασμούς αλλά ούτε και εδραιώθηκε η σχέση χρεώστη-πιστωτή μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση και του Μεσεγγυούχου ή άλλως πως σχέση με την οποία να μπορεί το εν λόγω ποσό να δεσμευθεί και να κατασχεθεί. Ο κ. Ιωακείμ υπέβαλε ότι, από τη στιγμή που δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου για τις λεπτομέρειες των εν λόγω λογαριασμών, πρέπει να εξαιρεθούν και να μην αποτελέσουν αντικείμενο κατάσχεσης. Υποστηρίζει ότι οι Αιτητές είχαν υποχρέωση, στα πλαίσια της καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης τους, να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, κάτι το οποίο δεν έπραξαν και μπορούσαν εύλογα μέσω δικαστικών αιτήσεων τύπου Norwich Pharmacal, να ανακαλύψουν. Ο ίδιος έχει υποχρέωση να το πράξει, στα πλαίσια της πλήρους διαφάνειας και καλοπιστίας και να αποδείξει ότι οι Αιτητές ενήργησαν αντίθετα με τις αρχές έκδοσης Διαταγμάτων. Οι Αιτητές, με παράνομα μέσα, χωρίς εξουσιοδότηση και άρση του τραπεζικού απορρήτου, πληροφορήθηκαν για τους εν λόγω λογαριασμούς, που ήταν επ' ονόματι και του Καθ' ου η Αίτηση 2, στο Μεσεγγυούχο και, ενώ το γνώριζαν αυτό, δεν έγιναν οι σχετικές ερωτήσεις στον εκπρόσωπο του Μεσεγγυούχου κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο, δίδοντας σκόπιμα στο Δικαστήριο, λανθασμένη εικόνα της κατάστασης. Άνευ βλάβης της θέσεως του περί της μη ειλικρινούς αποκάλυψης και συμμόρφωσης με τη Δ.39, ο κ. Ιωακείμ κατέθεσε ότι, στο Μεσεγγυούχο διατηρούνται δύο τραπεζικοί λογαριασμοί στους οποίους συνιδιοκτήτες είναι η μητέρα του, Λευκού Κώστα, ο ίδιος και ο Καθ' ου η Αίτηση
  14. Οι εν λόγω τραπεζικοί λογαριασμοί έχουν αριθμούς [ ] και [ ]. Ο λογαριασμός με αριθμό 0564-07-005371, αφορά γραμμάτιο με όλες τις οικονομίες της μητέρας του και χρήματα προς όφελος της. Εξ' όσων θυμάται ο ενόρκως δηλών, το γραμμάτιο ήταν αρχικό σε λογαριασμό μόνο επ' ονόματι της μητέρας του και μετέπειτα, λόγω του ότι δυσκολευόταν στις μετακινήσεις λόγω ηλικίας, περί το 2002, έγινε νέος λογαριασμός και στη συνέχεια, ο λογαριασμός αρ. [ ] περί το 2004, στον οποίο προστέθηκαν ο ίδιος και ο αδελφό του, Καθ' ου η Αίτηση 2, καθαρά για να εξυπηρετήσουν τη μητέρα τους όποτε το χρειαζόταν, η οποία τότε ήταν σχεδόν 90 ετών. Ήταν γραμμάτιο, ανανεωνόταν αυτόματα στη λήξη του (ήταν εμπρόθεσμο για 12 μήνες) και ήταν ξεκάθαρο ότι τα χρήματα αυτά ήταν κατατεθειμένα και δεν υπήρχε όφελος άλλου προσώπου εκτός από τη μητέρα τους, άσχετα εάν φαίνονταν στο λογαριασμό ο ίδιος και ο Καθ' ου η Αίτηση
  15. Καμία κίνηση υπάρχει στο λογαριασμό, αφού ανανεωνόταν αυτόματα. Η μόνη κίνηση που υπήρξε ήταν μία ανάληψη ύψους Λ.Κ. 2.000, η οποία πραγματοποιήθηκε με εντολές της μητέρας του περί τις 9.1.2010, για να ανοιχθεί ο λογαριασμός αρ. [ ]. Σε σχέση με τον πιο πάνω λογαριασμό, υπήρχε εντολή από τις 10.12.2002 (Mandate for a Joint Deposit Account), η οποία ισχύει μέχρι και σήμερα, όπως όλες οι αναλήψεις, πληρωμές και εντολές, γίνονται μόνο από τη Λευκού Κώστα. Ο λογαριασμός αρ. [ ], στον οποίο συνιδιοκτήτες και πάλιν είναι η Λευκού Κώστα, ο ίδιος και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ανοίχθηκε περί το Φεβρουάριο 2010, με μία ανάληψη Λ.Κ.2.000 ως ανωτέρω. Έγινε επίσης γραμμάτιο με προσθήκη ακόμα Λ.Κ.892,91, που αφορούσαν χρήματα που έμειναν ως υπόλοιπο από τη σύνταξη της μητέρας του και κάποια δικά του χρήματα και συστάθηκε ως εμπρόθεσμο για 3 μήνες, για να είναι άμεσα προσβάσιμο σε κάποιες έκτακτες ανάγκες της μητέρας του, για να μη γίνονται αναλήψεις από το μεγάλο γραμμάτιο. Καμία κίνηση υπάρχει στο λογαριασμό, αφού ανανεωνόταν αυτόματα. Ο κ. Ιωακείμ κατέθεσε ότι, σ' αυτό το λογαριασμό υπήρχε μία ελαστικότητα από τη μητέρα του, λόγω του πιο χαμηλού ποσού και λόγω του σκοπού για τον οποίο ανοίχθηκε και έκρινε ότι, για να γίνει οποιαδήποτε ανάληψη, έπρεπε να ήταν σύμφωνα με την εντολή για κοινό λογαριασμό καταθέσεων ημερομηνίας 1.2.2010, δηλαδή όλες οι εντολές να δίδονται από κοινού και από τους τρεις. Συνήθως, για τους εν λόγω λογαριασμούς, όπου απαιτείτο η υπογραφή της μητέρας του, λάμβανε ο ίδιος ως επί το πλείστον, γραπτή εξουσιοδότηση, αφού η μητέρα του είναι σήμερα 104 ετών, τότε 90 ετών και άνω και αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες στη μετακίνηση της. Μέχρι το 2016, η μητέρα του δεν μπορούσε να κηρυχθεί ανίκανο πρόσωπο για οποιοδήποτε λόγο. Κατά τις αρχές του 2017, όταν άρχισε να επιδεινώνεται η κατάσταση της και αφού πρόκυψε εξέταση από ψυχίατρο στις 19.1.2017, διαπιστώθηκε ότι είναι ανίκανο πρόσωπο. Έτσι, κατόπιν Αίτησης με αρ. 7/17 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, διορίστηκε ο ίδιος Διαχειριστής της περιουσίας της, κατόπιν συγκατάθεσης των αδελφών τους, αφού γνώριζαν ότι ο εκείνος την έτρεχε περισσότερο. Οι εντολές που έχουν υπογραφεί και ειδικότερα, η εντολή ημερομηνίας 10.12.2002, αποδεικνύουν ότι τα χρήματα των κοινών λογαριασμών ανήκουν αποκλειστικά στη μητέρα τους, η οποία παραμένει η αποκλειστική και ωφέλιμη δικαιούχος αυτών και γι' αυτό, μέσω των εντολών που δόθηκαν στην Τράπεζα, προκύπτει ο άμεσος και έμμεσος έλεγχος της. Τόσο ο ίδιος ο ενόρκως δηλών, όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ήταν στους λογαριασμούς για τυπικούς λόγους, που αφορούσαν καθαρά την εξυπηρέτηση της μητέρας τους και επειδή βρίσκονταν στη Λάρνακα, όπου διαμένει η μητέρα τους, σε αντίθεση με τον τρίτο αδελφό, Λουκή Ιωακείμ, ο οποίος βρίσκεται στη Λευκωσία. Η προσθήκη και του Καθ' ου η Αίτηση 2 στους λογαριασμού, πρόκυψε λόγω βεβαρημένου ιατρικού ιστορικού του Καθ' ου η Αίτηση 3, ώστε να μπορέσει να εξυπηρετήσει εκείνο σε περίπτωση που δεν θα μπορούσε ο Καθ' ου η Αίτηση
  16. Διαφορετικά, στους λογαριασμούς θα ήταν μόνο ο ενόρκως δηλών και η μητέρα τους, αφού τα αδέλφια του τον εμπιστεύονται, όπως κατέθεσε. Στο λογαριασμό που αφορά στο γραμμάτιο, αρ. [ ], δεν υπήρξε δική του συνεισφορά, εκτός από ένα μικρό ποσό που αφορά τον άλλο λογαριασμό), ούτε του Καθ' ου η Αίτηση 2, ούτε είναι προς όφελος τους οποιοδήποτε ποσό, ενόσω η μητέρα τους βρίσκεται στη ζωή. Κατ' επέκτασην, αυτό ισχύει και για το λογαριασμό αρ. [ ], που αποτελεί ουσιαστικά προϊόν του προαναφερθέντος λογαριασμού. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, τα χρήματα στους εν λόγω λογαριασμούς δεν είναι δεκτικά κατάσχεσης και θα πρέπει να επιστραφούν από τους Αιτητές. Ο κ. Ιωακείμ κατέθεσε ότι, εάν κατά τον ουσιώδη χρόνο η μητέρα του δεν βρισκόταν στη ζωή, τότε θα υπήρχε το ωφέλιμο συμφέρον επί του κληρονομικού μεριδίου του αδελφού του, Καθ' ου η Αίτηση 2 μόνο, λαμβανομένης υπόψην την καταχώρηση διαχείρισης, αφαίρεσης εξόδων, τυχόν τελών και φόρων και διανομή της περιουσίας της μητέρας τους σε τρία, αφού είναι τρία αδέλφια. Σε τέτοια περίπτωση, δεν θα υπήρχε ένσταση από πλευράς του ενόρκως δηλούντα. Η οριστικοποίηση των προσωρινών Διαταγμάτων και η μη ακύρωση τους, θα αποτελέσει εξόφθαλμη κλοπή από την ιδιοκτησία και βιός της μητέρας του και κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικών της δικαιωμάτων. Η περιουσία των κοινών λογαριασμών είναι της Λευκούς Κώστα και δεν είναι δεκτική κατάσχεσης. Ενόψει των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση και η μαρτυρία που έχει προσφερθεί στο σύνολο της, δεν υποστηρίζει και δεν αιτιολογεί την έκδοση και οριστικοποίηση των αιτούμενων Διαταγμάτων, η οποία θα προκαλέσει αδικία η οποία δεν υποστηρίζεται από το φάκελο ούτε από την ισχύουσα νομολογία. Η νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης, προβλέπει την παρούσα διαδικασία για να διαπιστώσει το Δικαστήριο, ακούγοντας τα ενδιαφερόμενα ή επηρεαζόμενα μέρη, κατά πόσον ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έχει ωφέλιμο συμφέρον στους εν λόγω λογαριασμούς. Είναι η θέση του κ. Ιωακείμ ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, αποδεικνύει ότι τα χρήματα είναι μόνο της μητέρας τους και το προσωρινό Διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί σε ότι αφορά τους λογαριασμούς της μητέρας του. Τέλος, τυχόν οριστικοποίηση των Διαταγμάτων, θα παραβιάσει κατάφωρα τα δικαιώματα της μητέρας τους αλλά και των ιδίων ως κληρονόμων, αφού σε μελλοντικό χρόνο, ο ενόρκως δηλών και ο Λουκής Ιωακείμ, θα έχουν κληρονομικό συμφέρον επί των χρημάτων και γενικότερα, δεν θα εξυπηρετήσει την απονομή της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο πρέπει να απορρίψει την υπό εξέταση αίτηση και να διατάξει την επιστροφή των ήδη κατασχεθέντων χρημάτων. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος: Σχετικό είναι το Μέρος VII του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και τα άρθρα 73-81 [1]. Αναφορά στην ακολουθητέα διαδικασία γίνεται στην αυθεντία F. Hoffman La Roche and Co. A.G. v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Limited Curtis and others,
(1969)1 C.L.R. 106, στη σελίδα 113 [2]. Σημειώνω ιδιαίτερα ότι η διαδικασία θεωρείται εναρκτήρια παρά το ότι καταχωρείται μονομερής αίτηση (βλέπετε σχετικά Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 2),
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 711) και έχει ως αντικείμενο την έκδοση Διατάγματος κατάσχεσης, ενώ ακολουθεί Δικαστική διεργασία για την ακύρωση ή οριστικοποίηση του. Η θέση των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, ότι λανθασμένα η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε ως ενδιάμεση διαδικασία, δεν ευσταθεί. Η επίδοση της Διαταγής μεσεγγυούχου δεν έχει ως αποτέλεσμα να καταστήσει τον εξ' αποφάσεως πιστωτή, πιστωτή του μεσεγγυούχου αλλά απλώς αποκτά δικαίωμα να εμποδίσει τον μεσεγγυούχο να πληρώσει τον πιστωτή του. Όπου το χρέος που καθορίζεται στο Διάταγμα είναι εξ' αποφάσεως χρέος, η επίδοση του Διατάγματος μεσεγγυούχου, δεν ενεργεί ως αναστολή εκτέλεσης (βλέπετε σχετικά Αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1118). Από τις αυθεντίες προκύπτουν οι εξής αρχές: · Η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (George Th. Rossides v. Emetullah HajiTosun (VII) C.L.R. 43). · Το διάταγμα αφορά κινητά ή χρέη εκ δικαστικής απόφασης οφειλέτη χρέους. · Δύναται να εκδοθεί διάταγμα σε σχέση με δικαιώματα σε αγαθά, χρήματα και εγγυήσεις (securities) για χρηματικά ποσά (Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd. & Others,
(1990)1 Α.Α.Δ. 28). · Για την έκδοση διατάγματος πρέπει να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση που αφορά το συμφέρον του εξ' αποφάσεως χρεώστη στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Ο νόμος ορίζει ότι πρέπει να είναι ο δικαιούχος του αντικειμένου ("beneficially interested"). · Το συμφέρον πρέπει να είναι άμεσο και όχι έμμεσο και η άσκηση του να μην τελεί υπό όρους (Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd & Others, (πιο πάνω). · Άλλη προϋπόθεση αφορά τον τρόπο αποπληρωμής του χρέους, με την έννοια του προσδιορισμού του δικαίου της χώρας που τυγχάνει εφαρμογής και την ευχέρεια λήψης μέτρων για εκτέλεση του εξ' αποφάσεως χρέους. Η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης αποτελεί μέσον εκτέλεσης δικαστικής απόφασης (Carna Plants Ltd. v. Masalcha Brothers Ltd & Others, (πιο πάνω). · Πρέπει να υπάρχει η σχέση πιστωτή - χρεώστη μεταξύ του εξ' αποφάσεως οφειλέτη και του μεσεγγυούχου (βλέπετε σχετικά Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 528). · Ένας από τους δικαιούχους κοινού τραπεζικού λογαριασμού, θεωρείται ότι έχει συμφέρον στον λογαριασμό αυτό, "beneficially interested", (βλέπετε σχετικά Κυριάκος και Νικόλας Τρικομίτες Λτδ. v. Τουμαζή κ.ά.,
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.
  1. Ευρήματα: Στην παρούσα περίπτωση, υπάρχει Απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και υπέρ των Αιτητών 1 και 2, δια της οποίας ο πρώτος είναι εξ' αποφάσεως οφειλέτης των τελευταίων. Η Απόφαση έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο στην ένορκο δήλωση των Αιτητών που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Διαπιστώθηκε ήδη από το Δικαστήριο, στην Απόφαση του ημερομηνίας 23.4.2015, ότι δεν αμφισβητήθηκε πως η αρχική Απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί, πλην της καταβολής των ενδιαμέσων οφελών για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2014 και πως η κατοχή του επίδικου υποστατικού παραδόθηκε το Σεπτέμβριο
  2. Κατ' ακολουθίαν, τα καθυστερημένα ενοίκια και τα έξοδα οφείλονται. Διαπιστώθηκε ήδη από το Δικαστήριο και δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 ως ζήτημα πραγματικό, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι δικαιούχος χρημάτων τα οποία είναι κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς με το Μεσεγγυούχο, στο όνομα του και στο όνομα τρίτων προσώπων. Εξάχθηκε ήδη το συμπέρασμα ότι υπάρχει η σχέση πιστωτή - χρεώστη μεταξύ του εξ' αποφάσεως οφειλέτη και του Μεσεγγυούχου. Αυτό το συμπέρασμα δεν ανετράπην κατ' Έφεσην. Οφείλεται ποσό δυνάμει Απόφασης Δικαστηρίου και η υπό εξέταση αίτηση αφορά σε διαδικασία η οποία αποτελεί μέσον εκτέλεσης της Απόφασης του Δικαστηρίου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση, εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και υπέρ των Αιτητών, η οποία είναι ισχυρή και εκτελεστή. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ανέτρεψε τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου και δεν ακύρωσε το προσωρινό Διάταγμα με το οποίο εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (decree nisi). Αντίθετα, στη σελίδα 9 της απόφασης του έντιμου Δικαστή κ. Χ. Μαλαχτού, σημειώνεται ότι: «Το γεγονός ότι ο Εφεσίβλητος 4 [Καθ' ου η Αίτηση 2] ήταν δικαιούχος του συγκεκριμένου λογαριασμού δικαιολογούσε όπως το ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου, δυνάμει του άρθρου 73, εκδοθεί αδιάκριτα ώστε να περιλαμβάνει και το λογαριασμό αυτό.» Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε το Διάταγμα πληρωμής από το Μεσεγγυούχο στους Αιτητές, ημερομηνίας 23.4.2015, στο βαθμό που αφορά στον κοινό λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και παρέπεμψε την υπό εξέταση αίτηση πίσω στο πρωτόδικο Δικαστήριο, για να ακούσει όλους όσους έχουν συμφέρον στους λογαριασμούς με το Μεσεγγυούχο, στους οποίους έχει συμφέρον και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, δηλαδή τους Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Κατ' ακολουθίαν, οι πλείστοι εκ των λόγων ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4, δεν ευσταθούν. Δεν αφορούν ζητήματα επί των οποίων αποφάνθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο. Ούτε ζητήματα επί των οποίων κατέληξε σε ευρήματα το παρόν Δικαστήριο και αυτά έχουν ανατραπεί. Είναι ξεκάθαρο ότι το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Δεν επανεξετάζει την αίτηση των Αιτητών, ολοκληρωτικά και εκ νέου. Δεν προβαίνει εκ νέου σε ευρήματα επί όλων των ζητημάτων. Η Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι σαφής και ταυτόχρονα, οριοθετεί το εύρος της άσκησης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και της διακριτικής του ευχέρειας, επί της αιτήσεως ενώπιον του. Το προσωρινό Διάταγμα της 11.12.2014, δυνάμει του οποίου εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας του Μεσεγγυούχου, παρέμεινε σε ισχύ, για να εξεταστεί εκ νέου η έκδοση η μη, Διαταγής πληρωμής στους Αιτητές των κατασχεθέντων από τους κοινούς λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4, ποσών. Για το σκοπό αυτό, ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ακούστηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και
  3. Αυτά που λαμβάνει ουσιαστικά υπόψην το Δικαστήριο, είναι όσα αναφέρονται στις παραγράφους 15 και επέκεινα, της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η Αίτηση
  4. Δίδονται λεπτομέρειες αναφορικά με τους κοινούς λογαριασμούς με το Μεσεγγυούχο, αναφορικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στο άνοιγμα και διατήρηση των εν λόγω λογαριασμών, με τον καθορισμό των δικαιωμάτων των συνιδιοκτητών των λογαριασμών και, καίρια, με τον προσδιορισμό του οφέλους ή συμφέροντος ή δικαιώματος του κάθε συνιδιοκτήτη στα ποσά των λογαριασμών. Η εν λόγω μαρτυρία επιβεβαιώνει και ενισχύει τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 2, στην παράγραφο 15 της ενόρκου δηλώσεως του η οποία συνοδεύει την ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση των Αιτητών. Με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 3 και στην απουσία οποιασδήποτε αντεξέτασης ή συμπληρωματικής μαρτυρίας από πλευράς των Αιτητών, συμπληρώνεται τη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από όλα τα πρόσωπα που έχουν συμφέρον και/ή δικαίωμα στους κοινούς λογαριασμούς με το Μεσεγγυούχο. Από όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, κρίνω ότι το πρωταρχικό συμφέρον, όφελος και δικαίωμα στα ποσά που είναι ή ήταν κατατεθειμένα στους κοινούς λογαριασμούς επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4, με το Μεσεγγυούχο, είχε και έχει η Καθ' ης η Αίτηση 4, Λευκού Κώστα. Η δυνατότητα κατάσχεσης των ποσών των λογαριασμών εις χείρας του Μεσεγγυούχου, υπήρχε, εφόσον είναι συνιδιοκτήτης σ' αυτούς ο Καθ' ου η Αίτηση
  5. Ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, με βάση τον Νόμο και την νομολογία, κρίνω ότι δεν χωρεί η έκδοση Διαταγής πληρωμής των κατασχεθέντων ποσών από το Μεσεγγυούχο στους Αιτητές. Κατ' ακολουθίαν, το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11.12.2014, ακυρώνεται. Τα μέρη αποκαθίστανται στο καθεστώς που είχαν κατά την 11.12.2014, πριν την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος και του εντάλματος κατάσχεσης. Η διαταγή ως προς τα έξοδα, ημερομηνίας 23.4.2015, ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ενόψει των πιο πάνω, τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 3 και
  6. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 11.12.2014, απορρίπτεται και το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11.12.2014, ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και εναντίον των Αιτητών 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της Απόφασης ημερομηνίας 3.7.
  7. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «
  8. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.
  9. Το ένταλμα επιδίδεται στο πρόσωπο το οποίο διατάσσεται με αυτό να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους, και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του προσώπου που διατάσσεται να εμφανιστεί, και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτό προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους κατά τον πιο πάνω χρόνο ή κατά τη διάρκεια αυτού, καθίστανται στην έκταση που ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον επί αυτών και υπό την επιφύλαξη οποιουδήποτε καλή τη πίστη προηγούμενου τίτλου, δικαιώματος επίσχεσης ή επιβάρυνσης επί αυτών, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.
  10. Κάθε πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου το οποίο χωρίς άδεια ή διάταγμα του Δικαστηρίου, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την επίδοση του εντάλματος σε αυτό και πριν από την άρση της κατάσχεσης στα χέρια τρίτου, εν γνώσει του και εκούσια παραιτείται από τη φύλαξη ή τον έλεγχο οποιασδήποτε ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια του ή μεταφέρει αυτήν εκτός της Δημοκρατίας ή πωλεί ή διαθέτει αυτήν ή εξοφλεί χρέος το οποίο οφείλει στον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός μόνο προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή προς όφελος αυτού, θεωρείται ότι απείθησε και υπόκειται στην ίδια διαδικασία ωσάν να είχε απειθήσει σε διάταγμα του Δικαστηρίου.
  11. Σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την επίδοση του εντάλματος το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για την ασφαλή φύλαξη της ιδιοκτησίας που αναφέρεται στο ένταλμα.
  12. Το Δικαστήριο αφού ακούσει τα πρόσωπα που δυνατό να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα ή αφού ειδοποιήσει αυτά να παραστούν, δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε μέρος της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια τρίτου, το οποίο συνίσταται από χρήματα και τραπεζογραμμάτια ή επαρκές μέρος αυτών, πληρωθεί στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή όπως πωληθεί κάποιο μέρος που δεν συνίσταται από χρήματα ή τραπεζογραμμάτια, στο μέτρο κατά το οποίο θεωρείται αναγκαίο για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, και τα χρήματα από την πώληση ή επαρκές μέρος αυτών διατεθούν για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης και όπως το ένταλμα αρθεί ή δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ως ήθελε κρίνει δίκαιο και εκδίδει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση του εντάλματος, ως ήθελε κρίνει ορθό.
  13. Αν πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου παραλείψει να συμμορφωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε δυνάμει του εντάλματος, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εκτέλεση κατά αυτού για το ποσό της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια του, ή για τέτοιο μέρος αυτού όσο θα ήταν επαρκές για ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης με όλα τα έξοδα της διαδικασίας, και η εκτέλεση διενεργείται ανάλογα.» [2] "Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of a writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment. Sections 73 to 81, referred to above, are contained in Part VII of the Civil Procedure Law, which part has as its heading 'Execution by Attachment of Property'." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.