ΣΟΛΩΜΟΥ κ.α. ν. ΤΣΕΛΕΠΟΣ, Αίτηση αρ.: Κ6/2020, 24/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2021:5 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ6/2020 Μεταξύ:
- xxx ΣΟΛΩΜΟΥ, από την Πάφο
- xxx ΛΕΩΝΙΔΟΥ, από την Πάφο Αιτητές και xxx ΤΣΕΛΕΠΟΣ, από την Πάφο Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερ. 30.10.2020 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία 24/02/2021 Για τους Αιτητές: κος Χαράλαμπος Γ. Σιαηλής Για τον Καθ' ου η αίτηση: κος Γιώργος Χρ, Τσέλεπος Ενδιάμεση Απόφαση Οι Αιτητές καταχώρισαν στις 30.10.2020 την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Με αυτήν αξιώνουν από το Δικαστήριο την έκδοση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση απαγορευτικών διαταγμάτων καθώς και απόφασης για αποζημιώσεις. Ταυτόχρονα, οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία εξασφάλισαν, στις 02.11.2020, την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: "
- [.] Προσωρινό διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στους ενοικιαστές ήτοι τους Αιτητές να προβούν σε διαδικασίες επανασύνδεσης της υδατοπρομήθειας, άνευ της συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτη ήτοι του Καθ' ου η αίτηση, επί του καταστήματος Νο. x στα ακίνητα xxxx επί της οδού xxx xxx Νο.x, Τ.Κ. xxxx στην Πάφο. 2.[.] Προσωρινό διάταγμα [.] το οποίο απαγορεύει στον ιδιοκτήτη (Καθ' ου η αίτηση) να επεμβαίνει και/η να αποκόπτει την υδατοπρομήθεια, το ηλεκτρικό ρεύμα και το τηλέφωνο στο ειρημένο κατάστημα Νο. x ως ανωτέρω αναφέρεται." Η αίτηση βασίζεται "στα άρθρα 32 και 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960), στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στην Δ.48, Θ. 1-4 και 7-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στον περί ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 και στις συναφείς τροποποιήσεις, στην νομολογία και στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, στην οποία αναφέρει τα εξής: Είναι εξουσιοδοτημένος από τον Αιτητή 2 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Οι Αιτητές έχουν ενοικιάσει το κατάστημα με αρ.5 που βρίσκεται στην οδό xxx xxx x, στην Πάφο (στο εξής αναφερόμενο ως "το μίσθιο"), το οποίο ανήκει στον Καθ' ου η αίτηση, για την περίοδο από 01/09/2018 μέχρι 31/08/2020, με μηνιαίο ενοίκιο €350,
- Όροι του ενοικιαστηρίου εγγράφου ήταν, πέρα από την πληρωμή του ενοικίου, η πληρωμή της υδατοπρομήθειας, του ηλεκτρικού ρεύματος, των τελών αποκομιδής σκυβάλων κ.τ.λ. Υπήρξαν συνεπής με τις πληρωμές που προέβλεπε η συμφωνία ενοικίασης και έχουν καταβάλει τα ενοίκια του μισθίου μέχρι και το μήνα Αύγουστο του 2020, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται να παραλάβει τα ενοίκια Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2020 και για το λόγο αυτό του έχει επιδοθεί, στις 08/10/2020,σχετική επιστολή Ενώ απολάμβαναν, όπως αναφέρει, οι Αιτητές την ειρηνική κατοχή του μισθίου, ζήτησαν από τον Καθ' ου η αίτηση να επιδιορθώσει το μίσθιο λόγω πτώσης σοβάδων και υγρασίας. Αρνήθηκε, όμως, ο Καθ' ου η αίτηση και έτσι οι Αιτητές ανακαίνισαν το μίσθιο με δική τους δαπάνη ύψους €900,
- Ανέφεραν στον Καθ' ου η αίτηση ότι το ποσό αυτό θα αποκοπεί από τα ενοίκια, στο τέλος της ενοικίασης. Ο Καθ' ου η αίτηση, με επιστολή του ημερομηνίας 15/09/2020, υποστηρίζει ότι οι Αιτητές υπενοικιάζουν το μίσθιο, ότι έχουν προβεί σε προσθηκομετατροπές σε αυτό, χωρίς τη συγκατάθεση του, ότι έχουν κριθεί ένοχοι από το Δικαστήριο για οχληρία και τους καλεί να του παραδώσουν το μίσθιο εντός 21 ημερών. Ακολούθως, κατά την 06/10/2020, ο Καθ' ου η αίτηση παρουσιάστηκε στο Τμήμα Υδατοπρομήθειας του Δήμου Πάφου και διέκοψε την υδατοπρομήθεια στο μίσθιο. Διαμαρτυρήθηκαν οι Αιτητές, μέσω του δικηγόρου τους (με την επιστολή ημερομηνίας 09/10/2020) και κάλεσαν τον Καθ' ου η αίτηση να επανασυνδέσει την υδατοπρομήθεια. Ακολούθησε αλληλογραφία, αλλά η επανασύνδεση της υδατοπρομήθειας δεν επιτεύχθηκε, παρά τις ενέργειες των ιδίων, διότι απαιτείται είτε η συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση (ο οποίος δεν συνεργάζεται) ή διάταγμα του Δικαστηρίου. Η επανασύνδεση της υδατοπρομήθειας επείγει διότι χωρίς νερό δεν μπορεί να λειτουργήσει η επιχείρηση τους, ενώ χωρίς τις τουαλέτες κινδυνεύει η δημόσια υγεία λόγω και της πανδημίας του κορωνοϊού. Η καθυστέρηση που έχει παρατηρηθεί στην καταχώρηση της αίτησης οφείλεται στο γεγονός ότι ο δικηγόρος των Αιτητών έχει πρόσφατα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Τυχούσα απόρριψη της αίτησης θα στερήσει τους Αιτητές από τους οικονομικούς τους πόρους και την ειρηνική απόλαυση του μισθίου, ενώ δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν μελλοντικά, αφού θα έχουν αναγκαστεί να κλείσουν την επιχείρηση τους. Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, που καταχώρισε στις 16.11.2020 ο Καθ' ου η αίτηση, προβάλλει τους κάτωθι έξη λόγους ένστασης στην αίτηση των Αιτητών: «
- Η αίτηση των Αιτητών είναι νόμω και ουσία αβάσιμος και δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος.
- Δεν πληρούνται οι αρχές και προϋποθέσεις που εφαρμόζονται για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων.
- Οι Αιτητές αποκρύβουν και/ή δεν αποκαλύπτουν στο Δικαστήριο και/ή παραποιεί τα πραγματικά και ουσιαστικά περιστατικά της υπόθεσης ότι ουσιαστικά προέβηκαν σε προσθηκομετατροπές στο κατάστημα και τοποθετήσεις υδροδοτικών σωληνώσεων χωρίς την συγκατάθεση του καθ' ου η αίτηση κατά παράβαση της γραπτής τους συμφωνίας ημερ. 01/09/2020 οι οποίες προκαλούν αναρρόφηση του νερού από το κατάστημα προς την ταράτσα του κτηρίου με αποτέλεσμα να πλημμυρίζει η ταράτσα και τα διαμερίσματα άνωθεν του καταστήματος.
- Ο καθ' ου η αίτηση ζήτησε σε πολλές περιπτώσεις από τους αιτητές να άρουν τις επεμβάσεις οι οποίες προκαλούν προβλήματα και ζημιές στο κτήριο αλλά αυτοί αμελούν και ή αρνούνται να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια προκειμένου να σταματήσει να προκαλείται ζημιά στο κτήριο και ή στο κατάστημα.
- Ο καθ' ου η αίτηση μη έχοντας άλλη επιλογή και προκειμένου να προστατεύει την περιουσία του αναγκάστηκε να προβεί σε αποκοπή της υδρομέτρησης του καταστήματος καθ' ότι προκλήθηκαν ζημιές στο κτήριο και το κατάστημα εξ' αιτίας της αμέλειας των αιτητών.
- Γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση και περαιτέρω γεγονότα, εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 16/11/2020». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, ιδίας ημερομηνίας, στην οποία απορρίπτει τις θέσεις των Αιτητών, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει τα εξής: Αναγκάστηκε, πράγματι, να διακόψει την υδατοπρομήθεια του μισθίου, διότι οι Αιτητές έχουν προβεί σε προσθηκομετατροπές, χωρίς την έγκριση του (κατά παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 01/09/2018). Οι προσθηκομετατροπές αφορούν κατεδάφιση τοίχων εντός του μισθίου, προσθήκη μπαρ, προσθήκη υδροδοτικών σωληνώσεων (εντός και εκτός του μισθίου), κατασκευή παταριού και τουαλετών με τοποθέτηση εξωτερικής σωλήνας αποχέτευσης, η οποία καταλήγει σε αδρανή αποχετευτικό λάκκο. Οι παράνομες αυτές επεμβάσεις δημιουργούν αναρρόφηση νερού στο ντεπόζιτο στην οροφή της πολυκατοικίας, όπου βρίσκεται το μίσθιο, με αποτέλεσμα να πλημμυρίζει η οροφή και να δημιουργείται πρόβλημα στα διαμερίσματα άνωθεν του μισθίου. Παρά τις οχλήσεις του, οι Αιτητές αρνούνται να άρουν τις παράνομες επεμβάσεις και να σταματήσουν τις ζημιές που προκαλούνται. Διέκοψε έτσι, στις 06/10/2020, το νερό στο μίσθιο διότι ήταν ο μόνος τρόπος να προστατεύσει την περιουσία του και να περιορίσει τη ζημιά του. Τυχούσα επανασύνδεση του νερού, χωρίς την άρση των επεμβάσεων, θα του προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά και έτσι έχει αποταθεί στο δικηγόρο του και έχει ξεκινήσει διαδικασία έξωσης των Αιτητών και απαίτησης αποζημιώσεων από αυτούς. Αρνούνται οι Αιτητές να του επιτρέψουν να εισέλθει στο μίσθιο για να το επιθεωρήσει και έχει προβεί σε εξωτερική επιθεώρηση, στη διάρκεια της οποίας έλαβε φωτογραφίες που δείχνουν τις επεμβάσεις των Αιτητών. Ζητά την απόρριψη της Αίτησης, με έξοδα σε βάρος των Αιτητών. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων, για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και του άρθρου 4 του Κεφ.6 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Η ύπαρξη της επίδικης ενοικίασης είναι παραδεκτή από τους διαδίκους, ως επίσης και τα πιο κάτω γεγονότα: · Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου στο οποίο περιλαμβάνεται το μίσθιο, · Η επίδικη ενοικίαση δημιουργήθηκε με την σύναψη γραπτής συμφωνίας, ημερ. 1.9.2018, η οποία είχε διάρκεια 2 έτη και εξέπνευσε την 31.8.2020. · Ο Αιτητής συνέχισε να κατέχει το μίσθιο μετά την επνοή της συμφωνίας. · Το μίσθιο εμπίπτει στην δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου. · Ο Καθ' ου η αίτηση έχει προβεί στην διακοπή της υδροδότησης του μισθίου. Σύμφωνα με τη νομολογία [βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου (πιο πάνω)]: «Αν υπάρχει διάσταση πάνω στα γεγονότα μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4, ο διάδικος που έχει το βάρος της απόδειξης πρέπει να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται - (βλ., μεταξύ άλλων, Stylianou v. Stylianou, (ανωτέρω) σελ. 527.)». Για το περιορισμένο σκοπό της εξέτασης των προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων διαπιστώνω, μέσα από την προσφερόμενη μαρτυρία, δηλαδή τις ένορκες δηλώσεις (αφού δεν ζητήθηκε από οποιαδήποτε η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα ώστε να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου και προφορική μαρτυρία) ότι η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση έχει παραμείνει αναντίλεκτη. Στην βάση αυτής, προκύπτουν τα εξής: ΟΙ Αιτητές έχουν προβεί στην πορεία της ενοικίασης σε οικοδομικές εργασίες στο μίσθιο, χωρίς την συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση. Οι εργασίες αυτές επεκτάθηκαν και στην υδραυλική εγκατάσταση, η οποία έκτοτε παρουσιάζει πρόβλημα διαρροής ύδατος στην ταράτσα του επίδικου ακινήτου. Διαδικασία: Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση και εφόσον δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες, οι δύο πλευρές αγόρευσαν γραπτώς, προς υποστήριξη των θέσεων τους. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, "στα άρθρα 32 και 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960), στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 [.]". Σύμφωνα με το άρθρο 4
(1)του Κεφ.6, το Δικαστήριο "δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιασδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, να προξενηθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. [.]". Διαπιστώνω επίσης ότι έχει κριθεί από τη νομολογία πως «το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248)».[1] Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζει ο Καθ' ου η αίτηση ότι οι Αιτητές έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Ότι δηλαδή παρέλειψαν να αναφέρουν ότι έχουν προβεί σε παράνομες προσθηκομετατροπές στο μίσθιο, χωρίς τη δική του έγκριση και οι οποίες έχουν προκαλέσει βλάβη σε γειτονικά υποστατικά. Ο Καθ' ου η αίτηση εγείρει ζήτημα μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στους Αιτητές η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι uberrima fides και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Σχετική είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Ελληνικής Τράπεζας Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D412, Αίτηση αρ. 92/2018, ημερ. 20/9/2018 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το Δικαστήριο σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι ο Αιτητής δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων στο στάδιο μονομερούς αίτησης πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος Διατάγματος, εδώ Άδειας, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. [.] Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Rybolovlev v. Rybolovleva κ.α.
(2010)1 Α.Α.Δ. 82)». Στην απόφαση Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.α. ν. Adeona Holdings Limited κ.α. Π.Ε. Ε6/2014 ημερ. 27.2.2015, στην οποία παραπέμπει και η Πολιτική Αίτηση Αρ.92/2018 (πιο πάνω), λέχθηκαν τα κάτωθι: «[.] σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. [.] Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)
(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Tράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014). Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος». Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009). Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. &Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Στην παρούσα υπόθεση, ο Καθ' ου η αίτηση εισηγείται ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο το γεγονός ότι έχουν προβεί, χωρίς την έγκριση του ιδιοκτήτη, σε προσθηκομετατροπές στο μίσθιο, οι οποίες περιλαμβάνουν και επέμβαση στην υδραυλική εγκατάσταση του μισθίου. Σημειώνω εδώ ότι οι Αιτητές στην μονομερή τους αίτηση αναφέρονται στην από μέρους τους "ανακαίνιση" του μισθίου, μετά από άρνηση του Καθ' ου η αίτηση να προβεί σε διορθώσεις. Ωστόσο, καμία λεπτομέρεια δόθηκε σχετικά με τις εργασίες αυτές. Ούτε και ανέφεραν ότι οι εργασίες στο μίσθιο δεν είχαν την έγκριση του Καθ' ου η αίτηση. Αρκέστηκαν στην αναφορά ότι επιβαρύνθηκαν οι ίδιοι με τα έξοδα της "ανακαίνισης" τα οποία θα αξιώσουν στο τέλος της ενοικίασης. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι η λέξη "ανακαινίζω" ερμηνεύεται ως "η επισκευή, ανανέωση διακόσμησης ή αναδιαμόρφωση του χώρου [.]"[2]. Δεν αποκαλύπτουν οι Αιτητές ότι η ανακαίνιση δεν περιορίστηκε σε επιδιορθώσεις οποιωνδήποτε φθορών στο μίσθιο, ούτε ότι επεκτάθηκε στις μετατροπές που περιγράφει ο Καθ' ου η αίτηση και για τις οποίες δεν έλαβαν έγκριση, παρά την περί του αντιθέτου πρόνοια της συμφωνίας ενοικίασης. Επομένως, με την αναφορά τους σε "ανακαίνιση", οι Αιτητές δημιουργούν την εντύπωση ότι έχουν προβεί μόνο σε επισκευές και αναδιαμόρφωση του χώρου, κάτι που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να ευσταθεί. Επαναλαμβάνω ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έτυχε αντεξέτασης, ούτε οι ισχυρισμοί του απαντήθηκαν ή αμφισβητήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο. Βρίσκω ότι το γεγονός της επέμβασης αυτής των Αιτητών στο μίσθιο και ειδικά η επέμβαση τους στην υδραυλική του εγκατάσταση, χωρίς να εξετάζω σε αυτό το στάδιο την κατ' ισχυρισμό πρόκληση οχληρίας και ζημιάς σε γειτονικά υποστατικά, αποτελεί ουσιώδες γεγονός, το οποίο θα επηρέαζε την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης. Καταλήγω επομένως στο συμπέρασμα ότι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση είναι βάσιμος και ότι εγείρεται στην παρούσα αίτηση ζήτημα απόκρυψης και/ή μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων κατά το στάδιο που οι Αιτητές αιτούνταν μονομερώς την έκδοση των επίδικων προσωρινών Διαταγμάτων. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου, που αποβαίνει μοιραία ως προς την διατήρηση σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος, επειδή το συμπέρασμα μου αυτό δυνατόν να ανατραπεί σε περίπτωση εξέτασης της αίτησης κατ' έφεση, θα εξετάσω και τις προϋποθέσεις έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263).
- Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[3]. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση, με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, στην βάση των παραδεκτών γεγονότων της θέσμιας ενοικίασης, η οποία συνεπάγεται ότι οι Αιτητές έχουν αυτοδίκαια δικαίωμα κατοχής και χρήσης του επίδικου υποστατικού και της επέμβασης στο μίσθιο, με την διακοπή της υδατοπρομήθειας από τον Καθ' ου η Αίτηση, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση και επομένως ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
- Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι, προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών. Αν αυτοί είναι σε θέση να δείξουν κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Η ικανοποίηση ή μη της προϋπόθεσης αυτής θα προκύψει από την αναγωγή της μαρτυρίας που προσέφεραν οι Αιτητές, στους νομικούς κανόνες που διέπουν την αξίωση τους. Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, 23 Μαρτίου 2017: "Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»" Προκύπτει επομένως από την νομολογία ότι η προοπτική επιτυχίας της αξίωσης των Αιτητών, θα εξεταστεί υπό το πρίσμα και της εκδοχής του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος δεν έχει αντεξεταστεί αναφορικά με τους δικούς του, σημαντικούς ισχυρισμούς. Tο Δικαστήριο, στην παρούσα περίπτωση καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτοί να έχουν, δυνάμει των όρων της θέσμιας ενοικίασης, δικαίωμα στις αξιώσεις τους, στην κυρίως Αίτηση. Αναφέρομαι ειδικά (αλλά όχι περιοριστικά) στις απαιτήσεις τους για (α) την απαγόρευση επέμβασης του Καθ' ου η αίτηση στη, απόλαυση του μισθίου και στην υδροδότηση του, (β) την έκδοση προστακτικού διατάγματος επανασύνδεσης την υδατοπρομήθειας, (γ) την έκδοση απόφασης για γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις). Οι Αιτητές επικαλούνται την παραβίαση του δικαιώματος τους στην ειρηνική απόλαυση του μισθίου (το οποίο δικαίωμα αποτελεί εξυπακουόμενο όρο στη θέσμια ενοικίαση). Το αγαθό της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου συνεπάγεται το δικαίωμα του μισθωτή να αφεθεί να κατέχει και να απολαμβάνει το μίσθιο χωρίς ενόχληση ή παρέμβαση από μέρους του ιδιοκτήτη. Το νομικό αυτό ζήτημα της "ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου" έχει εξεταστεί σε βάθος στην απόφαση στην Αίτηση αρ. Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.
- Στην έννοια της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου, περιλαμβάνεται επίσης το δικαίωμα σε βασικές υπηρεσίες, όπως π.χ. η υδροδότηση του μισθίου. Προκύπτει, έτσι, ότι η διακοπή της υδροδότησης του μισθίου δυνατόν να αποτελεί παρέμβαση στο δικαίωμα της κατοχής και επομένως της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου από τους Αιτητές. Αυτό εξετάζεται πάντοτε στο πλαίσιο των συνθηκών υπό τις οποίες διακόπηκε η υπηρεσία αυτή. Ανατρέχω στην μαρτυρία, όπου διαπιστώνω από την περιορισμένη αξιολόγηση της, ότι οι Αιτητές κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας ενοικίασης (και κατ' επέκταση της θέσμιας ενοικίασης) χωρίς την έγκριση ή συγκατάθεση του Καθ' ου η αίτηση, έχουν προβεί σε οικοδομικές εργασίες στο μίσθιο (προσθηκομετατροπές), οι οποίες εκφεύγουν της έννοιας της "ανακαίνισης" και οι οποίες περιλαμβάνουν και επέμβαση στην υδραυλική εγκατάσταση του μισθίου. Η υδραυλική εγκατάσταση έχει παρουσιάσει έκτοτε πρόβλημα και η διακοπή της υδροδότησης είναι επιβεβλημένη, μέχρι να αρθούν οι επεμβάσεις στην υδραυλική εγκατάσταση και αυτή να αποκατασταθεί. Η επέμβαση του Καθ' ου η αίτηση στην υδροδότηση του μισθίου, έχει προκληθεί από τις ενέργειες των Αιτητών, οι οποίες είναι πέρα και εκτός της συνήθους χρήσης του μισθίου. Ενώ δηλαδή οι Αιτητές επέμβηκαν αντισυμβατικά στην υδραυλική εγκατάσταση του μισθίου με αποτέλεσμα την δημιουργία της ανάγκης να διακοπεί η υδροδότηση, τώρα επικαλούνται την διακοπή για να εξασφαλίσουν την συνέχιση της χρήσης του μισθίου χωρίς ωστόσο να άρουν την επέμβαση (και/ή να αποκαταστήσουν την υδραυλική εγκατάσταση). Βρίσκω έτσι ότι δεν υπάρχει, εκ πρώτης όψεως, σοβαρή πιθανότητα (πέραν από απλή πιθανολόγηση), οι Αιτητές να δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες της κυρίως Αίτησης τους.
- Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "δυσκολία της απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο". Όπως έχει λεχθεί στη νομολογία, "η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη" (βλ. P & MA Restaurant Ltd κ. α. ν Eric John Wakeham
(2013)1 ΑΑΔ 464). Στη βάση των πιο πάνω και με δεδομένη την παραδοχή ότι στο μίσθιο ασκούν κάποια επιχείρηση οι Αιτητές, θα ανέμενε κάποιος ότι θα παρουσιάζονταν από αυτούς λεπτομέρειες της φύσης των εργασιών της επιχείρησης τους, αλλά και θα γινόταν αναφορά στον τρόπο και στην έκταση επηρεασμού της, από την διακοπή της υδροδότησης του μισθίου. Καμία λεπτομέρεια δίδεται από τους Αιτητές, πέρα από την γενική αναφορά στην "αδυναμία λειτουργίας της επιχείρησης" και στον "κίνδυνο στη δημόσια υγεία". Αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική νομολογία και στην βάση της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στην παρούσα περίπτωση δεν προκύπτει η δυσκολία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την οριστικοποίηση των μονομερώς εκδοθέντων Προσωρινών Διαταγμάτων. Επομένως, δεν ικανοποιείται ούτε και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Απομένει να εξεταστεί χάριν πληρότητας της παρούσας απόφασης, το ισοζύγιο της ευχέρειας, εάν δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να διατηρηθεί το προσωρινό διάταγμα σε ισχύ. Το Δικαστήριο καλείται να σταθμίσει τους κινδύνους που διατρέχει ο κάθε διάδικος από την τυχούσα λανθασμένη έγκριση ή απόρριψη ενός προσωρινού διατάγματος. Η αρχή αυτή έχει διατυπωθεί στην απόφαση Ευστρατίου ν. Dicran Ouzounian and Company Limited
(2014)1 Α.Α.Δ. 212, με τον εξής τρόπο: «[.] το ισοζύγιο των πιθανών επιπτώσεων (balance of convenience) έχει στο επίκεντρο του τον κίνδυνο αδικίας που θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. Ο κίνδυνος αυτός εναποθέτει στο Δικαστήριο το καθήκον όπως, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, ισοζυγίζει τα ενώπιον του στοιχεία και υιοθετεί εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας (βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788, η οποία υιοθέτησε τα λεχθέντα από το Δικαστή Hoffman στην Films Rover International Ltd v. Cannon Film Sales Ltd [1987] 1 W.L.R. 670). Αξιολογώντας τα περιστατικά της παρούσας περίπτωσης, βρίσκω ότι ο ισοζυγισμός των επιπτώσεων θα ήταν προς όφελος του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος με την αναντίλεκτη του μαρτυρία έχει καταδείξει ότι η διατήρηση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος θα επέτρεπε στους Αιτητές να χρησιμοποιούν τη διαμορφωμένη, χωρίς έγκριση, υδραυλική εγκατάσταση η οποία προκαλεί βλάβη στο κτίριο, ενώ δεν έχει αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο ποια θα ήταν η ζημιά που οι Αιτητές θα υφίσταντο, σε περίπτωση ακύρωσης του προσωρινού διατάγματος. Κατάληξη: Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω και ειδικά στην βάση της διαπίστωσης μου περί παράλειψης των Αιτητών να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο, (στο στάδιο εξέτασης της αίτησης μονομερώς) ουσιώδη γεγονότα, το προσωρινό διάταγμα, ημερομηνίας 02.11.2020, ακυρώνεται και η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1]Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita - Aluminium Co Limited και Άλλων
(2002)1 ΑΑΔ 2015 [2]Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, Χρ. Γ. Χαραλαμπάκη, Ακαδημία Αθηνών, 2014. [3]Οι αιτούμενες θεραπείες περιγράφονται στη σελίδα 1, πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο