← Κύπρος

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κ.α. ν. Marangos Mobile Phone Ltd κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε6/2019, 30/7/2021

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κ.α. ν. Marangos Mobile Phone Ltd κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε6/2019, 30/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2021:26 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε6/2019 Μεταξύ: xxx ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, εκ xxx xxx ΜΙΧΑΗΛ, εκ xxx Αιτητριών και

  1. Marangos Mobile Phone Ltd, εκ xxx
  2. xxx Μαραγκός, εκ xxx Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 30.07.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Γεώργιος Παπαθεοδώρου Για Καθ' ων η αίτηση 1 και 2: κκ. Αντώνιος Χουβαρτάς και Ελένη Λουκά ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25.09.2020 Η Αιτήτριες είναι ιδιοκτήτριες καταστήματος στην οδό xxx xx, επί της πλατείας xxx, στην Πάφο (στο εξής αναφερόμενο ως «το μίσθιο») και προσέφυγαν στο παρόν Δικαστήριο με την Αίτηση έξωσης, με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, ζητώντας την ανάκτηση από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 της κατοχής του μισθίου. Εξασφάλισαν με την απόφαση του Δικαστηρίου στις 07.10.2019, διάταγμα έξωσης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
  3. Προβλεπόταν στην απόφαση και περίοδος αναστολής εκτέλεσης μέχρι την 01.11.2019 και ακολούθως από μήνα σε μήνα, υπό όρους. Με την παρούσα αίτηση οι Αιτήτριες ζητούν να τους παραχωρηθεί άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του μισθίου. Η αίτηση βασίζεται «επί των Θεσμών της Πολιτικής δικονομίας Δ.48 Θ.2, 8, 9, Δ.40 Θ.5 Δ.43Α 1, 2, 3, στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό (ο Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) Δικαστικός Κανονισμός αριθμός 1 του 1983 άρθρα 8 - 11 ως επίσης και επί των Γενικών και συμφυών εξουσιών του Σεβαστού Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας
  4. Σε αυτήν, η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στην έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης και στο περιεχόμενο της. Η απόφαση περιλαμβάνει Διάταγμα έξωσης εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 (και των αντιπροσώπων, υπαλλήλων, υπηρετών τους, κτλ.) Απόφαση υπέρ των Αιτητριών και εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 για · το ποσό των €20.000,00 πλέον τόκους και έξοδα, · το ποσό των €520,00 μηνιαίως, ως ενδιάμεσα οφέλη από την 01.11.2019, μέχρι την παράδοση της κατοχής του μισθίου στις Αιτήτριες, · το ποσό των €4.426,00 (υπολογισθέντα έξοδα) πλέον τόκο. Πρόνοια για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης καταρχήν μέχρι την 01.11.2019 και ακολούθως από μήνα σε μήνα, υπό τον όρο της καταβολής του ενδιάμεσου οφέλους πλέον ποσού €3.000,00 (έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους) κάθε μήνα, με 7 μέρες περίοδο χάριτος. Εφόσον τηρούνταν οι όροι της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, με την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους θα ακυρωνόταν και το διάταγμα της έξωσης αυτοδίκαια. Οι Καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν το μηνιαίο ποσό των €3.520,00 για τους μήνες Νοέμβριο 2019 μέχρι και Μάρτιο 2020 στις ημερομηνίες 1.11.2019, 5.12.2019, 7.1.2020, 7.2.2020, 9.3.2020 Δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό οι Καθ' ων η αίτηση στην διάρκεια των μηνών Απρίλιου 2020 και Μάιου
  5. Ακολούθησαν οι εξής πληρωμές, Στις 2.6.2020 ποσό €2.520,00 Στις 10.6.2020 ποσό €2.520,00 Στις 17.8.2020 ποσό €1.560,00 Στις 14.9.2020 ποσό €2.540,00 Η απόφαση και το διάταγμα έχουν καταστεί εκτελεστά από τον Απρίλιο του
  6. Το διάταγμα επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στις 10.09.
  7. Ένσταση Οι Αιτήτριες επέλεξαν να επιδώσουν την Αίτηση στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίοι προέβαλαν ένσταση Στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, που καταχώρησαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 14.10.2020, προβάλλουν, μεταξύ άλλων, τους πιο κάτω λόγους ένστασης: α. Δεν πληρούνται οι νομικές ή άλλες προϋποθέσεις για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. β. Δεν αποκαλύπτονται και/η δεν εκθέτονται με την αίτηση όλα τα γεγονότα. γ. Η αίτηση στερείται ερείσματος και δεν υποστηρίζεται από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως. δ. Το επίδικο ακίνητο κατέχει και διαχειρίζεται ο XXXXX Αριστοτέλους συνεργάτης των Καθ' ων η αίτηση
  8. ε. Οι Αιτήτριες δεν έχουν επιδώσει στον XXXXX Αριστοτέλους την απαραίτητη ειδοποίηση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ο Καθ' ου η αίτηση 2 επαναλαμβάνει τους λόγους έντασης και υποστηρίζει περαιτέρω ότι το εξ' αποφάσεως χρέος έχει εξοφληθεί και ότι η απόφαση έχει ικανοποιηθεί κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των διαδίκων. Διαδικασία Εφόσον το ζήτημα της παρούσας αίτησης είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές παρουσίασαν τις αγορεύσεις τους. Στις αγορεύσεις θα γίνει αναφορά όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Θα με απασχολήσει αρχικά το κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης της αιτούμενης άδειας. Χρόνος συμμόρφωσης με το διάταγμα έξωσης και χρόνος επίδοσης του διατάγματος στους Καθ' ων η αίτηση 1 Απλή ανάγνωση του διατάγματος που οι Αιτήτριες εξασφάλισαν εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, αποκαλύπτει ότι οι διάδικοι δεν καθόρισαν τον χρόνο συμμόρφωσης των Καθ' ων η αίτηση 1 στο διάταγμα έξωσης. (Η παράλειψη αυτή οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι συμφωνήθηκε παράλληλα με την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, η αναστολή της εκτέλεσης του, με σκοπό να διατηρήσουν οι Καθ' ων η αίτηση 1 την κατοχή του μισθίου, νοουμένου ότι θα ήταν συνεπείς με τους όρους που τέθηκαν.) Αυτό όμως προσκρούσει την Δ.34 Θ.5 όπου αναφέρονται τα εξής¨ "Every judgment or order made in any cause or matter requiring any person to do an act thereby ordered shall state the time, or the time after service of the judgment or order, within which the act is to be done. " Η παράλειψη αυτή επηρεάζει επομένως την εκτελεστότητα του διατάγματος. Σύμφωνα με την σχετική νομολογία (Nικολαΐδου Έλλη ν. Nίκου Aττίπα και Άλλου

(1999)1 ΑΑΔ 1620) «Απαιτείται ρητά να προσδιορίζεται ο χρόνος ή ο χρόνος μετά την επίδοση της απόφασης ή του διατάγματος μέσα στον οποίο η πράξη πρέπει να γίνει [..].» Δική μου υπογράμμιση. Πέραν των πιο πάνω, ακόμα και εάν δεχθούμε ότι ο χρόνος συμμόρφωσης των Καθ' ων η αίτηση 1 προς το διάταγμα έξωσης ήταν η περίοδος εντός της αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος, διαπιστώνουμε ότι η αναστολή εκτέλεσης καθορίστηκε καταρχήν μέχρι την 01.11.2019 και ακολούθως από μήνα σε μήνα και ότι αυτή έληξε οριστικά στο τέλος Μαρτίου 2020, αφού δεν υπήρξε κάποια πληρωμή εντός του μηνός Απριλίου 2020 (ως απαιτείτο από την απόφαση, προκειμένου να συνεχιστεί η αναστολή της εκτέλεσης). Η επίδοση στους Καθ' ων η αίτηση 1 έγινε την 10.09.2020 δηλαδή πέντε μήνες μετά την εκπνοή της ανατολής εκτέλεσης. Αυτό το γεγονός καθιστά σύμφωνα με την νομολογία, το διάταγμα έξωσης μη δεκτικό εκτέλεσης. Στην απόφαση Μακρίδης
(1991)1 ΑΑΔ 401, λέχθηκαν τα εξής από τον Νικήτα, Δ.: "To διάταγμα της 22/5/89 δεν ήταν δεκτικό εκτέλεσης γιατί η επίδοση δεν έγινε έγκαιρα. Η γνώμη αυτή ενισχύεται από τη 2η διαπίστωση την οποία έκαμε η Iberian Trust Limited, ανωτέρω, που διατυπώνεται ως εξής στη σύνοψη της απόφασης. "
(2)That the order was unenforceable also, because it was not served on the defendant company or its directors until after the expiration of the time limited by the order for the return of the shares." Στην Annual Practice 1954 συναντούμε το παρακάτω απόσπασμα που σχετίζεται άμεσα με το υπό συζήτηση θέμα: "Service within Time Fixed. Where a certain time is limited for doing the act required, the order must be served within that time (Iberian Trust, Ltd. v. Founders Trust and Investment Co., Ltd., [1932] 2 K.B.D. 87); or else a supplemental order extending the time fixed must be obtained (Treherne v. Dale [1884] 27 Ch. D. 66; Re Seal, [1903] 1 Ch. 87)." Επισημαίνεται πως στην προκείμενη περίπτωση δεν ελήφθη συμπληρωματικό διάταγμα (supplementary order) παράτασης της προθεσμίας.» Στην απόφαση Nικολαΐδου Έλλη ν. Nίκου Aττίπα και Άλλου
(1999)1 ΑΑΔ 1620, η οποία αφορά ζήτημα όμοιο με αυτό που εξετάζεται εδώ, λέχθηκαν επίσης τα εξής: "[.] Έχουμε αναφερθεί στο περιεχόμενο και στη δομή του διατάγματος της 6.2.
  1. Δεν περιέχει αναφορά σε χρόνο, όπως απαιτεί η Δ.34 Θ.
  2. Με την κατ' ισχυρισμό άρση της αναστολής λόγω της μή τήρησης των όρων υπό τους οποίους τελούσε, έχουμε απόφαση άμεσα εκτελεστή μεν αλλά χωρίς προσδιοριμένο χρόνο, όπως απαιτεί ο Κανονισμός. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοιος χρόνος η όποια, άγνωστη κατά το χρόνο της έκδοσης του διατάγματος, στιγμή κατά την οποία αυτό θα καθίστατο εκτελεστό. Πάνω σε τέτοια βάση, ως τέτοιος χρόνος στην παρούσα υπόθεση θα ήταν η στιγμή κατά την οποία οι εφεσίβλητοι παρέλειψαν να πληρώσουν τις πρώτες £
  3. Και ενώ, επομένως, από εκείνη τη στιγμή θα έπρεπε να θεωρούνται ως μή συμμορφωθέντες προς το διάταγμα, η επίδοσή του που πραγματοποιηθήκε αρκετά αργότερα, αναπόφευκτα θα προσέκρουε στην απαίτηση για επίδοση πριν την εκπνοή του καθορισμένου χρόνου. Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν αναθεώρησε το διάταγμα της 6.2.
  4. Διαπίστωσε ατέλεια που δεν θεραπεύθηκε με κατάλληλο δικονομικό διάβημα και, για τους λόγους που εξηγήσαμε, θεωρούμε ορθή την προσέγγιση του. Αφού η έκδοση εντάλματος κατοχής τελεί υπό την προϋπόθεση της επίδοσης του διατάγματος με προσδιορισμένο σ' αυτό το χρόνο που τάσσεται για συμμόρφωση, η διαπίστωση πως δεν τασσόταν τέτοιος χρόνος, ορθά οδήγησε στον παραμερισμό του." Η κατάληξη στην παρούσα αίτηση είναι πλέον είναι προφανής. Εφόσον οι Αιτήτριες δεν προώθησαν δικονομικό διάβημα (έστω μεταγενέστερα της έκδοσης της απόφασης) για την θεραπεία της ατέλειας και τον καθορισμό του χρόνου συμμόρφωσης στο διάταγμα έξωσης, ώστε αυτό να επιδοθεί εμπρόθεσμα στους Καθ' ων η αίτηση 1, κρίνω ότι το διάταγμα έξωσης δεν είναι δεκτικό εκτέλεσης και πως η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, αναφορά θα πρέπει να γίνει και στον τύπο της ένορκης δήλωσης που σύμφωνα με την Δ.43Α πρέπει να συνοδεύει τις αιτήσεις τέτοιας φύσεως. Συμμόρφωση της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας 1 με τον Τύπο 39 Γ[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.43Α, Θ.1, η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση πρέπει να ακολουθεί τον Τύπο 39Γ των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, για να εκδοθεί από το Δικαστήριο άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής θα πρέπει να καταδειχθεί ότι όλα τα πρόσωπα που έχουν πραγματική κατοχή όλου ή μέρους του μισθίου έχουν ειδοποιηθεί δεόντως. Παραθέτω, πιο κάτω, τις σχετικές πρόνοιες της Διαταγής 43A: «Δ.43Α 1.
(1)Where a judgment or order of a Court for the recovery or delivery of possession of any immovable property is sought to be enforced by a writ of possession, the writ may be issued by leave of the Court or a Judge obtained on an ex parte application by the plaintiff supported by an affidavit. The affidavit shall be in Form 39C and the writ in Form 39D.
(2)Such leave shall not be given unless it is shown that all persons in actual possession of the whole or any part of the property have received such notice of the proceedings as may be considered sufficient to enable them to apply to the Court for relief or otherwise. [.]» Δική μου υπογράμμιση Στο Annual Practice, 1953, δίδεται η ερμηνεία της λέξης, ειδοποίηση ("notice"), που συναντάται στη Δ.43Α, Θ 1
(2). "'notice' - Where the defendant is the only person in possession of the premises no formal notice is required but he should be given notice of the judgment. Where there are other persons (not parties to the proceedings) in actual possession it is necessary to serve them with such written notice as will give them a reasonable opportunity of applying to the Court." Από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας 1, προκύπτει η παράλειψη της τελευταίας να αναφερθεί στο ζήτημα της πραγματικής κατοχής του υποστατικού, αφού αναφέρει μόνο ότι η απόφαση του Δικαστηρίου επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 10.09.2020 και ότι οι τελευταίοι ενώ είχαν την δυνατότητα, δεν απευθύνθηκαν στο Δικαστήριο για θεραπεία. Οι συνέπειες της παράλειψης ρητής αναφοράς στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1, στην κατοχή του μισθίου θα πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα του Κανονισμού 12(α) και 12(β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού, όπου αναφέρονται τα εξής: «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» Στη βάση των πιο πάνω βρίσκω ότι η μη συμμόρφωση της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας με τον Τύπο 39Γ αποτελεί περίπτωση «μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες των Κανονισμών» και δεν οδηγεί αυτοδίκαια σε απόρριψη της αίτησης, αλλά εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Εφόσον στην ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση περιέχεται ισχυρισμός περί την κατοχής του μισθίου από τρίτο πρόσωπο, βρίσκω ότι η παράλειψη των Αιτητριών να ακολουθήσουν τον Τύπο 39Γ δημιουργεί κενό στα γεγονότα, τα οποία πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να εκδοθεί η αιτούμενη άδεια. Επομένως, στην παρούσα περίπτωση, ακόμα και εάν το διάταγμα έξωσης ήταν δεκτικό εκτέλεσης, οι Αιτήτριες θα είχαν να αντιμετωπίσουν και το ζήτημα της συμμόρφωσης με τον Τύπο 39Γ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδά σε βάρος των Αιτητριών 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] FORM No. 39C : AFFIDAVIT IN SUPPORT OF APPLICATION FOR WRIT OF POSSESSION (O. 43.A, r. 1). IN THE DISTRICT COURT OF (Title and number of the action). I, of hereby make oath and say as follows: 1. I am the plaintiff (or as the case may
  1. be)in the above action in which judgment (or order), was given on the day of , 19 , in my favour for possession of the property hereinafter described, that is to say, . 2. A copy of the said judgment (or order) was served on the defendant personally on the day of , 19 , and the same has not been obeyed. *3. On the day of , 19 , I sent by prepaid post to A.B. and C.D., the persons being in actual possession of the said premises or property, a letter setting out the particulars of the said judgment (or order) and asking them to vacate the said premises forthwith (summarise the contents of the letter) and stating that in default of vacating the said premises or of any application by them to the Court for relief or otherwise I would proceed to recover possession upon the said judgment (or order) without further notice. *4. On the day of , 19 , I received from A.B. and C.D. the letter(
  2. s)which is/are annexed hereto and marked. 5. I am informed and according to the best of my knowledge and information verily believe (state source of information and grounds for belief) that save for the defendant (and) his family and the above-named persons served with notice of these proceedings there is no other person who is in actual possession of the whole or nay part of the said premises and who would be entitled to apply to the Court for relief or otherwise (or as the case may be). I submit that the defendant (and the above-named persons) has/have received sufficient notice of these proceedings to enable him/them to apply to the Court for relief and I crave leave to issue forthwith a writ for recovery of possession of the said premises (and, should a plaintiff so desire, for recovery of the amount due under the said judgment or order). Sworn, etc. Note.- The form should be modified to suit the circumstances of each particular case. When the defendant is the only person in possession, no formal notice is required. Where there are other persons (not parties to the proceedings) in actual possession it is necessary to serve them with such written notice as will give them a reasonable opportunity of applying to the Court. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.