STONE HOUSE HOTEL APARTMENTS LTD ν. ΛΟΙΖΟΥ, Αρ. Αίτησης: Ε1/2021, 30/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2021:10 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε1/2021 Μεταξύ: STONE HOUSE HOTEL APARTMENTS LTD ΗΕ xxx Αιτητές και xxx ΛΟΙΖΟΥ Καθ' ου η Αίτηση Aίτηση ημερομηνίας 09.04.2021 Ημερομηνία: 30.08.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/ Καθ' ων η παρούσα αίτηση: κος Ανδρέας Αναστασίου Για Καθ' ου η κυρίως αίτηση/ Αιτητής στην παρούσα αίτηση: κα Ελένη Κ. Μιντή για κκ. Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, οι Αιτητές [υπό την ιδιότητα των ιδιοκτητών του επίδικου υποστατικού (οίκημα στη λεωφόρο xxx στην xxx xxx, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής xxx, Φ/Σχ. xxx, τεμάχιο xxx και επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής xxx, Φ/Σχ. xxx, τεμάχιο xxx) που στο εξής θα καλείται ως "το μίσθιο"], ζητούν από το Δικαστήριο να εκδώσει σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση διάταγμα έξωσης και απόφαση για το ποσό των €41.800.- ως καθυστερημένα ενοίκια πλέον ενδιάμεσα οφέλη πλέον τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Για τους σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης, οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση και Καθ' ων η παρούσα αίτηση, θα αποκαλούνται στο εξής ως "οι Καθ' ων η αίτηση". Προτού καταχωρήσει Απάντηση, ο Καθ' ου η κυρίως Αίτηση (που για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης θα αποκαλείται ως " ο Αιτητής ") καταχώρησε στις 09.04.2021, την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση: «
- Διατάγμα[τος] του Δικαστηρίου που να διατάζει την απόρριψη και/ή τον παραμερισμό ή/και διαγραφή της Αίτησης Έξωσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή/και της δικαστικής διαδικασίας της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης της Αιτήτριας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση διότι η Αιτήτρια-Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα δεν έχει και/ή δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα («actionable right») και/η αιτία αγωγής («cause of action») και/ή βάση αγωγής («basis of the action») εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση.
- Διατάγμα[τος] του Δικαστηρίου που να διατάζει την απόρριψη και/ή τον παραμερισμό ή/και διαγραφή της Αίτησης Έξωσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή/και της δικαστικής διαδικασίας της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης της Αιτήτριας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση διότι η καταχώρηση και/ ή συνέχιση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of court' s process). Διαζευκτικά:
- Διατάγμα[τος] του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση Απάντησης εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, Αιτητή στην παρούσα, εντός 15 ημερών από την ημέρα σύνταξης του διατάγματος. [.]» Η Αίτηση βασίζεται «στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Θ.1,10, Δ.19, Θ.4, 5, 26, Δ.27, Θ.1-3, Δ.48, Θ.1-3, 9, 9(ο), 11-12, Δ.57 Θ.2., Δ.64, Θ.1,2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60) και άρθρα 21, 22, 29, 30 του Ν.14/60, στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/1983) Κ.9, στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε οποιαδήποτε άλλη σχετική νομολογία, στην δικαστική πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες τον Δικαστηρίου.» Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: Δυνάμει γραπτής συμφωνίας, στις 14/11/1986, οι Καθ' ων η αίτηση νοίκιασαν το μίσθιο στον ίδιο και σε δύο ακόμα φυσικά πρόσωπα. Στη σύμβαση ενοικίασης υπήρχε πρόνοια για παραχώρηση της ενοικίασης σε νομικό πρόσωπο που θα σύστηναν οι ενοικιαστές. Έτσι, όταν στις 26/01/1987 συστάθηκε η εταιρεία xxx, (στο εξής αναφερόμενη ως "η εταιρεία") αυτή ανέλαβε την κατοχή του μισθίου. Από το έτος 1987 μέχρι και τις 24/07/1996, προέκυψαν καθυστερήσεις στην καταβολή των ενοικίων και παρά το γεγονός ότι τα οφειλόμενα ενοίκια εξοφλήθηκαν, οι Καθ' ων η αίτηση τερμάτισαν τη συμφωνία. Παράλληλα, περί τα τέλη του 1996, οι Καθ' ων η αίτηση συμφώνησαν προφορικά την ενοικίαση του μισθίου στην εταιρεία (πλην ενός διαμερίσματος στον πρώτο όροφο των υποστατικών, την κατοχή του οποίου επιθυμούσαν να διατηρήσουν οι Καθ' ων η αίτηση). Το ετήσιο ενοίκιο συμφωνήθηκε σε Λ.Κ. 21.176.-, ενώ όταν παραδιδόταν και το διαμέρισμα στην εταιρεία, το ποσό θα αυξανόταν κατά Λ.Κ.2.000.-. Παρά τη συνεννόηση για κατάρτιση γραπτής συμφωνίας, αυτό ουδέποτε έγινε διότι υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ των συμβαλλομένων και κανένα πρόβλημα ανέκυψε κατά την εφαρμογή της προφορικής συμφωνίας. Το ενοίκιο αυξήθηκε σταδιακά και με την μετατροπή του νομίσματος σε ευρώ, αυτό ανήλθε σε €41.800.-, ετησίως. Υπήρξε, από την έναρξη της ενοικίασης ρητός όρος ότι το ετήσιο ενοίκιο θα καταβαλλόταν στο τέλος κάθε έτους, αφού οι επιχειρήσεις της εταιρείας ήταν εποχιακές και αφορούσαν την καλοκαιρινή και φθινοπωρινή περίοδο. Κατά τις 25/09/2000, η εταιρεία (με τη σύμφωνη γνώμη των Καθ' ων η αίτηση) πώλησε την επιχείρηση δισκοθήκης-καμπαρέ που διατηρούσε στο μίσθιο, καθώς και την εμπορική εύνοια αυτής στον xxx και παράλληλα υπενοικίασε σε αυτόν, μέρος του μισθίου για περίοδο 10 ετών. Η συμφωνία υπενοικίασης ανανεώθηκε στη συνέχεια για άλλα 10 έτη. Από το έτος 1996, που τερματίστηκε η γραπτή συμφωνία ενοικίασης και συνομολογήθηκε νέα προφορική συμφωνία, οι Καθ' ων η αίτηση λαμβάνουν τα ενοίκια από την εταιρεία και εκδίδουν τις αποδείξεις στο όνομα της. Επίσης, όλοι οι φόροι πληρώνονται από την εταιρεία, ενώ η συμβατική σχέση των Καθ' ων η αίτηση με την εταιρεία επιβεβαιώνεται από τις οικονομικές καταστάσεις και των δύο. Οι Καθ' ων η αίτηση στρέφονται εναντίον του ιδίου, επικαλούμενοι τη σύμβαση ενοικίασης ημερομηνίας 14/11/1986, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η σύμβαση αυτή τερματίστηκε και ακολούθησε νέα προφορική συμφωνία μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της εταιρείας. Η αξίωση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία στρέφεται προσωπικά εναντίον του, είναι λανθασμένη, αβάσιμη, επιπόλαια, ενοχλητική και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Εμποδίζεται ο ίδιος να καταχωρήσει Απάντηση, προβάλλοντας τις θέσεις του, διότι σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτό προϋποθέτει την προσκόμιση των αποδείξεων εξόφλησης των απαιτούμενων ενοικίων, κάτι που δεν μπορεί να γίνει, εφόσον ο ίδιος δεν είναι ενοικιαστής. Η εταιρεία συνεχίζει να κατέχει το μίσθιο και είναι η μόνη κατάλληλη διάδικος. Ένσταση Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, που καταχώρησαν στις 13.05.2021, οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Ο Καθ' ου η αίτηση-αιτητής δεν έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε εμφάνιση αλλά ούτε και απάντηση στην Αίτηση Ε1/21 και ως εκ τούτου δεν δικαιούται να εμφανίζεται στην παρούσα διαδικασία και δη να καταχωρεί την παρούσα αίτηση. Ως εκ τούτου η αίτηση του Καθ' ου η αίτηση-αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Ο Καθ' ου η αίτηση-αιτητής δεν έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία σύμφωνα με τους προβλεπόμενους θεσμούς και ως εκ τούτου δεν δικαιούται να καταχωρεί και να προωθεί την παρούσα αίτηση, η οποία και πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Ο Καθ' ου η αίτηση-αιτητής δεν έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε απάντηση που να συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το αναφερόμενο στην αίτηση οφειλόμενο ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου στην Αίτηση Ε1/21 και ως εκ τούτου δεν δικαιούται να εμφανίζεται στην παρούσα διαδικασία και δη να καταχωρεί την παρούσα αίτηση. Η αίτηση είναι νομικά ή/και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή είναι αντίθετη με το άρθρο 11
(1)(α) (ιι) του περί ενοικιοστασίου νόμου 12/1983 αφού ο Καθ' ου η αίτησης δεν αμφισβητεί ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό ενοικίου και ως εκ τούτου η αίτηση του Καθ' ου η αίτηση-αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Η ένορκος δήλωση του κου xxx Λοΐζου είναι ελαττωματική, αντικανονική, παράτυπη, αντιδικονομική, παράνομη, αντίθετη με τις διατάξεις της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και δεν παραθέτει οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο για τη στήριξη της αίτησης του Καθ' ου η αίτηση-αιτητή.
- Η νομική βάση της αίτησης του Καθ' ου η αίτηση-αιτητή είναι λανθασμένη και δεν στηρίζει σε καμία περίπτωση το αιτητικό της αίτησης του, και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Η επίδοση της Κυρίως Αίτησης Ε1/21 προς τον Καθ' ου η αίτηση-αιτητή έγινε νόμιμα και νομότυπα και δεν νομιμοποιείται ή/και δεν δικαιούται στη θεραπεία που αναζητεί με τη παρούσα αίτηση ακύρωσης και/ή παραμερισμού της επίδοσης της και/ή της Κυρίως Αίτησης Ε1/
- Ο Καθ' ου η Αίτηση-αιτητής προβάλλει ανυπόστατους ισχυρισμούς με μόνη επιδίωξη την καθυστέρηση άνευ λόγου και αιτίας της έκδοσης απόφασης στην Κυρίως Αίτηση Ε1/
- Η αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται για σκοπούς καθυστέρησης της προώθησης των θεραπειών που ζητά ο Αιτητής στην Κυρίως Αίτηση τους Ε1/
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για να επιτύχει η αίτηση του Καθ' ου η αίτησης.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Μούζουρου, διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, στην οποία αυτός επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή και περαιτέρω υποστηρίζει (μεταξύ άλλων) τα ακόλουθα: Η αρχική συμφωνία ενοικίασης έχει τερματιστεί νομότυπα, λόγω της καθυστέρησης στην καταβολή των ενοικίων. Αυτό αναφέρεται και στη σύμβαση ημερομηνίας 03/09/1989, η οποία υπογράφηκε από τον Αιτητή. Σε αυτή τη συμφωνία, υπάρχει και ρητή αναφορά στην ανάκληση του τερματισμού της αρχικής συμφωνίας. Επομένως, μετά την εκπνοή της αρχικής συμφωνίας, οι λοιποί όροι αυτής συνεχίζουν να ισχύουν και ο Αιτητής έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής. Την ύπαρξη της εταιρείας xxx δεν γνώριζε προηγουμένως και ούτε η συμφωνία του έτους 1989 συνάφθηκε με την εν λόγω εταιρεία. Πέραν τούτου, οι όροι που αφορούσαν την σύσταση νομικού προσώπου από μέρους των ενοικιαστών δεν τηρήθηκαν, αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι αρχικοί ενοικιαστές ήταν διευθυντές της εταιρείας. Οι ισχυρισμοί για τη σύναψη προφορικών συμφωνιών αποτελούν επινοήσεις του Αιτητή και βρίσκονται σε αντίθεση με τη ρήτρα 7 της αρχικής συμφωνίας. Ο Αιτητής έχει προπληρωθεί, για την περίοδο 15/11/2019 μέχρι 14/11/2020, το ετήσιο ενοίκιο από τον υπενοικιαστή xxx (€46.000 στις 12/10/2019), αλλά παρόλα αυτά, υποστήριξε στο συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση, ψευδώς, ότι δεν έχει λάβει τα ενοίκια από τον υπενοικιαστή. Οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε συγκατατέθηκαν στην πώληση της εμπορικής εύνοιας του μισθίου και ούτε εισέπραξαν οποιοδήποτε ποσό από την πώληση αυτή. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων θα γίνει όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. Νομική πτυχή: Το ζήτημα της διαγραφής αγωγής διέπεται από τη Δ.27, Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν δικαστήριο δυνάμει των Κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ. 27, Θ. 3 προνοεί τα ακόλουθα: "The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgement to be entered accordingly as may be just.". Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια αγωγή όταν αυτή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική (frivolous or vexatious). Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ διότι η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο. Σχετική είναι η απόφαση In re Pelmako Development Ltd.
(1991)1 C.L.R. 246, όπου λέχθηκαν τα εξής: «[.] κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. [.] Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.» (Δική μου υπογράμμιση). Συνάγεται από τις πιο πάνω αρχές, ότι η εξουσία αυτή ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δικόγραφο είναι ανυπόστατο και ότι από αυτό δεν προκύπτει αιτία αγωγής. Σε τέτοια περίπτωση, η διατήρηση του δικογράφου και η συνέχιση της διαδικασίας με βάση αυτό, θα ισοδυναμούσε με κατάχρηση της διαδικασίας. «Η ορθή προσέγγιση είναι να εντοπισθούν οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο δικόγραφο και να εξετασθεί κατά πόσον λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι οι ισχυρισμοί αυτοί τεκμηριώνονται, θα μπορούσε να εγερθεί το αγώγιμο δικαίωμα που επικαλείται ο Ενάγων. Εάν η απάντηση είναι καταφατική δεν δικαιολογείται η διαγραφή του δικογράφου, ανεξαρτήτως του αν η υπόθεση του Ενάγοντα πιθανόν να είναι αδύνατη και οι πιθανότητες επιτυχίας, αν και υπαρκτές, να προδιαγράφονται περιορισμένες»[1]. Οι Αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου αναφορικά με το αίτημα για διαγραφή δικογράφου, έχουν αναλυθεί στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην απόφαση Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 A.A.Δ. 1119, αναφέρονται τα εξής: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή, το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (βλ. In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246). Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Βλ. Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 C.L.R. 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305» (Δική μου υπογράμμιση). Στην απόφαση Λοίζος Λουκά Λτδ ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας
(1999)1 ΑΑΔ 1316, λέχθηκαν τα κάτωθι: «[το αίτημα για απόρριψη της αγωγή ικανοποιείται] μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» (Δική μου υπογράμμιση). Προκύπτει λοιπόν από την νομολογία ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το κατά πόσον το δικόγραφο που ζητείται να διαγραφεί αποκαλύπτει «εύλογη αιτία αγωγής». Στην υπόθεση Gargill ν. Greenock
(1990)1 ΑΑΔ 40, εξετάζεται το ζήτημα αυτό με αναφορά στην Αγγλική νομολογία: «Στην υπόθεση Drummond-Jackson v. British Μ. Ass. & Others [1970] 1 All E.R. 1094, ο Λόρδος Pearson στη σελ. 1101, γράμμα b είπε: "Over a long period of years it has been firmly established by many authorities that the power to strike out a statement of claim as disclosing no reasonable cause of action is a summary power which should be exercised only in plain and obvious cases. ...... but, I think, 'reasonable cause of action' means a cause of action with some chance of success when (as required by r.l9
(2)) only the allegations in the pleading are considered. If when those allegations are examined it is found that the alleged cause of action is certain to fail, the statement of claim should be struck out." [.] Στην ίδια υπόθεση ο Ser Gordon Willmer στη σελ. 1105 γράμμα a είπε: "The power to strike out in limine is no doubt a valuable weapon in the hands of the Court, enabling it to prevent abuse of its process by the prosecution of vexatious or frivolous litigation. But it is clear that such a drastic power must be sparingly exercised, and it has long been established that recourse will be had to it only in plain and obvious cases." Επομένως, η «εύλογη αιτία αγωγής» θα εξεταστεί λαμβάνοντας υπόψη μόνο το κείμενο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί (δηλαδή της Αίτηση έξωσης). Εύλογη αιτία αγωγής είναι αυτή που αποκαλύπτει κάποια προοπτική επιτυχίας. Εάν από την εξέταση των ισχυρισμών του δικογράφου συνάγεται ότι η αγωγή δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας, τότε το δικόγραφο πρέπει να διαγραφεί. Περαιτέρω καθοδήγηση ως προς την έννοια των όρων «άσχετο» και «σκανδαλώδες» μπορεί ν' αντληθεί επίσης από την Αγγλική νομολογία, η οποία υπαγορεύει ότι: · το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σχετικό, κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών αυτών, σε σχέση και με την αιτούμενη θεραπεία. (βλ. Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503). · το γεγονός και μόνο ότι ισχυρισμοί αναφέρονται σε ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν τους μετατρέπει σε σκανδαλώδεις εάν είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα (βλ. Millington v. Loring
(1880)6 Q.B.D. 196). Στην βάση όλων των πιο πάνω αναφερόμενων αρχών, ανατρέχω στο περιεχόμενο της Αίτηση έξωσης ώστε να εξετάσω κατά πόσον αυτή αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής. Επαναλαμβάνω ότι η αιτία αγωγής θα αναζητηθεί στο περιεχόμενο του δικογράφου μόνον και πάντα υπό το δεδομένο ότι ο Ενάγοντας (Αιτητής στην κυρίως Αίτηση, όπως είναι η παρούσα περίπτωση) θα αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Με την κυρίως Αίτηση αξιώνεται από το Δικαστήριο η έκδοση σε βάρος του Αιτητή, διατάγματος έξωσης και απόφαση για το ποσό των €41.800.- πλέον τόκοι, έξοδα, κ.τ.λ. Οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση ισχυρίζονται ότι · Οι ίδιοι είναι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου (μισθίου), · Το μίσθιο καλύπτεται από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, · Ο Καθ' ου η κυρίως Αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής του μισθίου από το έτος 1996, · Οφείλει ο ενοικιαστής ενοίκια τους ιδιοκτήτες του μισθίου ύψους €41.800.-, για τα οποία έχει σταλεί από τους τελευταίους σχετική ειδοποίηση, · Αρνήθηκε να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια ο ενοικιαστής για περίοδο πέραν των 21 ημερών από την λήψη της ειδοποίησης. · Το μίσθιο έχει υπενοικιαστεί σε τρίτο πρόσωπο και η επιχείρηση που διατηρείται στο μίσθιο έχει πωληθεί κατά παράβαση των συμφωνιών των διαδίκων. Στην βάση των προνοιών του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου[2], βρίσκω ότι η παρούσα Αίτηση έξωσης, αποκαλύπτει αιτία αγωγής σε βάρος του Αιτητή. Το γεγονός ότι ο Αιτητής στην έντασή του υποστηρίζει ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με το μίσθιο και ότι τα οποιαδήποτε ποσά τυχόν οφείλονται δεν αποτελούν δική του υποχρέωση, αποτελούν ισχυρισμούς υπεράσπισης και (στην βάση της πιο πάνω νομολογίας) δεν ακυρώνουν με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτό το στάδιο την αιτία αγωγής των Καθ' ων η αίτηση. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή θα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο εξέτασης της ουσίας της κυρίως Αιτησης. Το Δικαίωμα καταχώρησης Απάντησης δυνάμει των προνοιών του άρθρου 11
(1)(α)ii του Ν.23/1983. Με την παρούσα Αίτηση, ο Αιτητής αξιώνει, επίσης, την παραχώρηση άδειας για την καταχώρηση Απάντησης, χωρίς την παρουσίαση των εγγράφων που η νομοθεσία προνοεί (προκειμένου να επιτραπεί η καταχώρησης του δικογράφου της Απάντησης). Η σχετική πρόνοια της νομοθεσίας βρίσκεται στην πρόσφατη τροποποίηση του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/1983 (με την προσθήκη στο άρθρο 11
(1)(α), της παραγράφου (ii): "(
- ii)απάντηση σε καταχωριζόμενη δυνάμει της υποπαραγράφου (
- i)αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραμματέα του Δικαστηρίου μόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το αναφερόμενο στην αίτηση οφειλόμενο ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραμματέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών
(3)εργάσιμων ημερών ενώπιον του Δικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του Δικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση. [.]" Το ζήτημα της αποδοχής για καταχώρηση Απάντησης σε Αίτηση έξωσης [με βάση το άρθρο 11
(1)(α) του Ν.23/1983] εξετάζεται αρχικά από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου, του οποίου η απόφαση θα εγκριθεί ή θα απορριφθεί (αναλόγως της περίπτωσης). Δεν παρέχεται δικονομικά η δυνατότητα της εκ των προτέρων λήψης από τον διάδικο άδειας από το Δικαστήριο για την καταχώρηση της Απάντησης του, προτού αυτή παρουσιαστεί για καταχώρηση στον Γραμματέα του Δικαστηρίου. Σημειωτέο ότι, υπό την προϋπόθεση της εξασφάλισης παράτασης χρόνου για την καταχώρηση της Απάντησης (με δεδομένη της πάροδο της σχετικής προθεσμίας), η όποια απόφαση για την καταχώρηση της Απάντησης θα εξεταστεί υπό το πρίσμα της πρόσφατης νομολογίας (Βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ VEGGERA TRADING STORES LTD, Πολιτική Αίτηση Αρ. 82/2021, 24/7/2021, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΡΟΣΣ-ΚΛΟΥΝΙΣ κ.α., Πολιτική Αίτηση αρ. 102/2021, 9/6/2021, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Πολιτική Αίτηση αρ.71/21, 26/4/2020.) ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην βάση των όσων προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή (Καθ' ου η κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν με το πέρας της εξέτασης της κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Ανδρέα Νεάρχου κ.α. ν. Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο κ.α., Αρ. Αγωγής: 4472/10, 5/4/2013 Ε. Δ. Λευκωσίας. [2] Βλ. Άρθρο 11
(1)(α) του Ν.23/1983. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο