← Κύπρος

JEM BETTERFOOD LTD ν. Μαρίας Σωφρονίου κ.α., Αίτηση Αρ. Ε4/22, 3/6/2022

JEM BETTERFOOD LTD ν. Μαρίας Σωφρονίου κ.α., Αίτηση Αρ. Ε4/22, 3/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2022:3 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε4/22 (i-justice) Μεταξύ: JEM BETTERFOOD LTD, H.E. 333710, από τη Λευκωσία, Αιτήτριας και

  1. Μαρίας Σωφρονίου, Α.Δ.Τ. [ ]
  2. Κατερίνας Σωφρονίου, Α.Δ.Τ. [ ]
  3. Δημήτρη Σωφρονίου, Α.Δ.Τ. [ ] Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------------------------ Αναστολή εκτέλεσης της απόφασης 3.6.2022 Για την Αιτήτρια εταιρεία: κ. Φ. Ζωμενής και κα. Ι. Γεωργιάδου για κ.κ. Μιχάλης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3: κα. Α.Π. Βασιλείου για κ.κ. Δράκος & Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 2.2.2022, η Αιτήτρια εξαιτείται προσωρινού Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης και του Διατάγματος ημερομηνίας 17.7.2021 και κάθε σχετικού μέτρου εκτέλεσης που λήφθηκε, μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 2.2.2022 ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2(β), 6(δ) και 31 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/1983, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.27, Δ.39, Δ.48 θθ.2, 3, 8 και Δ.64, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη σχετική νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Gatienne Emanuelle Marie Thibaut, η οποία μεταφράστηκε στην Ελληνική γλώσσα από την κα. Μαργαρίτα Χριστοδουλίδου, από τη Λευκωσία, δικηγορική υπάλληλο στη δικηγορική εταιρεία η οποία εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Η κα. Thibaut κατέθεσε ότι κατάγεται από τη Γαλλία, είναι διευθύντρια και Γραμματέας της Αιτήτριας εταιρείας και εξουσιοδοτημένη υπ' αυτής να προβεί στη δήλωση της. Η Αιτήτρια είναι Κυπριακή εταιρεία, με αριθμό εγγραφής ΗΕ333710 και διαχειρίζεται το Γαλλικό εστιατόριο «Brasserie Au Bon Plaisir», το οποίο στεγάζεται από το 2014 στο ακίνητο των Καθ' ων η Αίτηση, επί της Λεωφόρου Λάρνακος 87, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η αρχική ενοικίαση έγινε δυνάμει σύμβασης ενοικίασης ημερομηνίας 5.7.2015 και ήταν για περίοδο 5 ετών. Μετά από τη λήξη της, η εταιρεία παρέμεινε στο υποστατικό ως θέσμια ενοικιάστρια. Στις 3.6.2021, επιδόθηκε στην ενόρκως δηλούσα η Αίτηση Ε53/
  4. Αμέσως αποτάθηκε σε δικηγόρο και του έδωσε οδηγίες για την υπεράσπιση και ανταπαίτηση της εταιρείας. Συμφωνήθηκε ότι η αμοιβή του θα ήταν €1.000, εκ των οποίων του κατέβαλε ποσό €500.- ως προκαταβολή. Ενώ ανέμενε ενημέρωση για την πορεία της υπόθεσης, στις 13.9.2021 της επιδόθηκε κάποιο έγγραφο στα Ελληνικά, το περιεχόμενο του οποίου δεν αντιλήφθηκε, αφού δεν ομιλεί την Ελληνική. Όπως έμαθε μετά, επρόκειτο για απόφαση του Δικαστηρίου που λήφθηκε εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα, αφού, όπως ανακάλυψε η κα. Thibaut εκ των υστέρων, ο τότε δικηγόρος της ουδέποτε καταχώρησε εμφάνιση ή υπεράσπιση, με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση ερήμην της εταιρείας, για ποσό οφειλόμενων ενοικίων και για ανάκτηση κατοχής του επίδικου υποστατικού. Όταν η ενόρκως δηλούσα παρέλαβε το πιο πάνω έγγραφο, αποτάθηκε και πάλι στον τότε δικηγόρο της, ο οποίος της είπε ότι το Δικαστήριο εκδίκασε την υπόθεση και αποφάσισε εναντίον της εταιρείας, χωρίς όμως να της αποκαλύψει ότι ουδέποτε είχε καταχωρήσει εμφάνιση ή απάντηση στην Αίτηση της άλλης πλευράς ή ανταπαίτηση, όπως ήταν οι οδηγίες που του έδωσε. Παρόλο που της προκάλεσε έκπληξη πόσο γρήγορα διεκπεραιώθηκε η υπόθεση και μάλιστα χωρίς να κληθεί η ίδια να καταθέσει, θεώρησε, με βάση τα όσα της είπε ο τότε δικηγόρος της, ότι το Δικαστήριο αξιολόγησε τις θέσεις και των δύο πλευρών και λήφθηκε απόφαση εναντίον της εταιρείας, Αιτήτριας στην παρούσα υπόθεση. Η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει κατά πόσον προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες συμμόρφωσης με την απόφαση του Δικαστηρίου στην Ε53/21, μετά την ημερομηνία που αυτή της επιδόθηκε, δηλαδή το Σεπτέμβριο
  5. Κατέθεσε ότι, λίγες μέρες πριν την ένορκο δήλωση της, σε συνομιλία που είχε με άλλο δικηγόρο από τη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Αιτήτρια σήμερα, της αναφέρθηκε ότι δεν υπήρχε περίπτωση η υπόθεση να διεκπεραιωθεί τόσο γρήγορα εάν είχε καταχωρηθεί εμφάνιση και Απάντηση και της εισηγήθηκε να προβούν σε έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης για να διαπιστώσουν τα πραγματικά γεγονότα. Πράγματι, στις 21.1.2022, έγινε η σχετική έρευνα με τη βοήθεια της εν λόγω δικηγόρου, αφού η ενόρκως δηλούσα δεν γνωρίζει Ελληνικά και διαπιστώθηκε ότι ο προηγούμενος δικηγόρος της εταιρείας, παρά τις οδηγίες που του έδωσε η κα. Thibaut και παρά τις διαβεβαιώσεις του, δεν έκαμε το παραμικρό για την υπόθεση, δεν καταχώρησε εμφάνιση και Απάντηση και άφησε την υπόθεση να εξελιχθεί στην απουσία οποιοσδήποτε υπεράσπισης και χωρίς να προβάλει την Ανταπαίτηση της Αιτήτριας, για διάφορες αξιώσεις εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα. Μόλις πληροφορήθηκε τα πιο πάνω, έδωσε οδηγίες στους νέους δικηγόρους να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για παραμερισμό της Απόφασης. Η κα. Thibaut κατέθεσε ότι πληροφορήθηκε μετά την έκδοση της Απόφασης, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, έλαβαν διαβήματα για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, το οποίο ένταλμα εκκρεμεί προς εκτέλεση και θα εκτελεσθεί στις 17.2.
  6. Η όλη διαδικασία εξελίχθηκε έτσι, λόγω της παράλειψης του τότε δικηγόρου της Αιτήτριας να ακολουθήσει τις οδηγίες της ενόρκως δηλούσας και στη συνέχεια, της παράλειψης του να την ενημερώσει για την πορεία της υπόθεσης και αντ' αυτού, να την παραπλανήσει. Ουδέποτε η Αιτήτρια είχε την πρόθεση να μην εμφανισθεί και να μην προβάλει την υπεράσπιση της ή να αγνοήσει τη διαδικασία ή το Δικαστήριο. Είναι η θέση της ότι η Αιτήτρια έχει πολύ καλή υπεράσπιση και στερήθηκε της ευκαιρίας να την προβάλει, ενώ έχει και η ίδια διάφορες αξιώσεις εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίες είναι βάσιμες. Το ποσό του ενοικίου το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση απαίτησαν στην υπόθεση Ε53/21 και για το οποίο εκδόθηκε Απόφαση, δεν είναι το πραγματικά οφειλόμενο. Αποτελούσε ρητό όρο της συμφωνίας ενοικίασης, ότι μαζί με το επίδικο υποστατικό, οι Αιτητές ήταν υποχρεωμένοι να παρέχουν στην Καθ' ης η Αίτηση 10 χώρους στάθμευσης. Σε αντίθετη περίπτωση, το μηνιαίο ενοίκιο θα μειωνόταν κατά €50.- κάθε μήνα, μέχρι οι Καθ' ων η Αίτηση να παρέχουν νέους χώρους στάθμευσης. Οκτώ από τους χώρους στάθμευσης βρίσκονταν σε παρακείμενο ακίνητο, το οποίο επίσης ανήκε στους Αιτητές σ' εκείνη την υπόθεση - Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα. Κατά παράβαση της πιο πάνω υποχρέωσης, από τον Αύγουστο 2018, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παρείχαν χρήση των πιο πάνω χώρων στάθμευσης, επειδή έχασαν την κατοχή του παρακείμενου ακινήτου. Σαν αποτέλεσμα, από τον Αύγουστο 2018, το ενοίκιο θα έπρεπε να μειώνεται σύμφωνα με τους όρους της ενοικίασης, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση με την Αίτηση τους, απαίτησαν και έλαβαν Απόφαση για ολόκληρο το ποσό. Επίσης, στον υπολογισμό του ποσού της αξίωσης, δεν λήφθηκε καθόλου υπόψη το ποσό των €3.000 που καταβλήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση ως προκαταβολή, το οποίο θα έπρεπε να είχε αφαιρεθεί από το ποσό της αξίωσης. Ο τελευταίος ισχυρισμός είναι αντικείμενο άρνησης από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση και επίσης, από το Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση της ίδιας της κας. Thibaut, φαίνεται ότι το ποσό των €3.000 είχε αφαιρεθεί από το οφειλόμενο ποσό. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα υποστήριξε ότι, εάν ληφθούν υπόψην τα ποσά που καταβλήθηκαν χωρίς τη μείωση που δικαιούται η Αιτήτρια και το ποσό της προκαταβολής, τότε δεν υπάρχουν καθυστερημένα ενοίκια, ή τουλάχιστον το ποσό είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό που διεκδικούν οι Καθ' ων η Αίτηση και για το οποίο εκδόθηκε Απόφαση. Η κα. Thibaut δεν κατέθεσε περί του ύψους του οφειλόμενου, κατά την Αιτήτρια εταιρεία, ποσού. Διαφαίνεται όμως ότι όντως υπήρχε οφειλόμενο ποσό. Σε συνάρτηση μ' αυτή τη διαπίστωση, η ενόρκως δηλούσα δεν εξηγεί εάν θα εδύνατο ο πρώην δικηγόρος της Αιτήτριας να καταχωρίσει Απάντηση εκ μέρους της στην Ε53/21, ενόψει των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2020, Ν.3(Ι)/
  7. Υποστήριξε ότι η παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να παρέχουν τους χώρους στάθμευσης που συμφωνήθηκαν, αποτελεί περαιτέρω παράβαση της σύμβασης ενοικίασης καθ' ότι εξ' αιτίας της εν λόγω παράλειψης, η αρμόδια Αρχή, δηλαδή ο Δήμος Λευκωσίας, αρνήθηκε να ανανεώσει την άδεια χρήσεως του υποστατικού ως εστιατορίου, ενώ το ακίνητο ενοικιάσθηκε ρητά για το σκοπό αυτό. Συνεπώς, λόγω της παράλειψης των Καθ' ων η Αίτηση να τηρήσουν τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης, ο σκοπός για τον οποίο ενοικιάσθηκε το ακίνητο δεν μπορεί να εκπληρωθεί. Σαφώς, ο ισχυρισμός αυτός δεν δύναται να αποτελέσει υπεράσπιση σε υπόθεση έξωσης λόγω οφειλομένων ενοικίων. Η ενόρκως δηλούσα κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν επίσης να προβούν σε αναγκαία έργα τα οποία υπέδειξε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, η εκπλήρωση των οποίων αποτελούσε όρο για την ανανέωση της άδειας λειτουργίας του υποστατικού από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού. Σαν αποτέλεσμα, ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού δεν έχει ανανεώσει την άδεια λειτουργίας του υποστατικού ως εστιατόριο. Ακόμα και αν η αξίωση των Καθ' ων η Αίτηση στη βάση οφειλόμενων ενοικίων, ήταν βάσιμη, ο Νόμος παρείχε τη δυνατότητα στην Αιτήτρια στην παρούσα, να καταβάλει τα απαιτούμενα ποσά εντός 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης και σε τέτοια περίπτωση, δεν θα εκδιδόταν Διάταγμα για ανάκτηση κατοχής. Λόγω των ενεργειών του προηγούμενου δικηγόρου της, η Αιτήτρια στερήθηκε της δυνατότητας αξιοποίησης αυτής της πρόνοιας. Ενόψει της λήψης μέτρων για την εφαρμογή της Απόφασης του Δικαστηρίου και την ανάκτηση κατοχής από τους Καθ' ων η Αίτηση, το θέμα είναι εξαιρετικά επείγον και δικαιολογείται η εξέταση του μονομερώς. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης και ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Επίσης, είναι φανερό ότι, εκτός εάν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, αφού εν τω μεταξύ η Αιτήτρια θα αναγκασθεί να παραδώσει το επίδικο υποστατικό. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι καταστροφική για την Αιτήτρια, η οποία θα απωλέσει το υποστατικό από το οποίο δραστηριοποιείται, καθώς και τη μεγάλη επένδυση την οποία έχει κάνει για την αναβάθμιση του, ενώ ταυτόχρονα, θα αναγκασθεί να απολύσει το προσωπικό της. Η κα. Thibaut δεν εξήγησε κατά πόσον η Αιτήτρια εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στο επίδικο, εφόσον δεν κατέχει άδειες λειτουργίας, σύμφωνα με τα λεγόμενα της, αλλά και ενόψει των όσων καταθέτουν οι Καθ' ων η Αίτηση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων εντός του επίδικου υποστατικού. Είναι η θέση της ότι η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων δεν θα έχει οποιοδήποτε αντίκτυπο στους Καθ' ων η Αίτηση, αφού η Αιτήτρια είναι πρόθυμη μέχρι την επίλυση της διαφοράς, να καταβάλλει το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο (β)

(2)της Απόφασης. Είναι εύλογο και δίκαιο να γίνει δεκτό το αίτημα της Αιτήτριας εταιρείας, η οποία είναι πρόθυμη να συμμορφωθεί με οποιουσδήποτε όρους ήθελε θέσει το Δικαστήριο. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, καταχωρήθηκε την 3.3.2022 και αυτή βασίζεται στα άρθρα 6(δ), 11
(1)(α)(ii) και 31 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/1983, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17, Δ.26, Δ.27, Δ.33 θ.5, Δ.39, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 7, 8 και 9, Δ.57 θ.2, Δ.64, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην Νομολογία, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και την Πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  1. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κατά νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  2. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση από την ημέρα έκδοσης της απόφασης στα πλαίσια της Ε53/2021 και/ή χωρίς να δίδεται οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για την εν λόγω καθυστέρηση.
  3. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή γίνεται κακόπιστα και/ή σκοπό έχει την καθυστέρηση στην διαδικασία έξωσης των αιτητών ως αποφασίστηκε στα πλαίσια της Ε53/2021 και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα ανάκτησης κατοχής.
  4. Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, αφού αφενός οι Αιτητές γνώριζαν για την καταχώρηση της αίτησης Ε53/2021 και αφετέρου οι Αιτητές δεν προβάλλουν καμία ουσιαστική υπεράσπιση.
  5. Οι Αιτητές είχαν λάβει πλήρη γνώση της διαδικασίας της αίτησης Ε53/
  6. Η ερημοδικία των Αιτητών στα πλαίσια της αίτησης Ε53/2021 που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης εναντίον τους είναι αποκλειστικό αποτέλεσμα της αδιαφορίας και/ή της αμέλειας που οι ίδιοι οι Αιτητές επέδειξαν για να εμφανιστούν και/ή για να καταχωρήσουν εμφάνιση οι Δικηγόροι τους κατά τον καθορισθέντα τρόπο και χρόνο.
  7. Οι Αιτητές σε κάθε περίπτωση, είχαν πραγματική γνώση για την εναντίον τους διαδικασία και/ή τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης υποδηλώνουν ότι οι Αιτητές γνώριζαν για την ύπαρξη της Αίτησης Ε53/2021 και/ή τις συνέπειες της μη εμφάνισής τους στο Δικαστήριο, τις οποίες αποδέχθηκαν, και εμποδίζονται και/ή κωλύονται πλέον να αμφισβητούν.
  8. Οι Αιτητές δεν προβάλλουν οποιανδήποτε σοβαρή και/ή εύλογη δικαιολογία για την παράλειψή τους να εμφανιστούν στη διαδικασία της αίτησης Ε53/
  9. Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως και/ή οποιανδήποτε ουσιαστική Υπεράσπιση και/ή οποιοδήποτε συζητήσιμο σημείο που να δικαιολογεί την παροχή δυνατότητας σε αυτούς να επαναφέρουν την Υπόθεση.
  10. Οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης επιβάλλουν όπως το Σεβαστό Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια κατά της έγκρισης του αιτούμενου Διατάγματος.
  11. Οι Αιτητές υποβάλλουν την παρούσα Αίτηση με πλήρη περιφρόνηση προς τη δικαστική διαδικασία και των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση.
  12. Σε περίπτωση ακύρωσης και/ή παραμερισμού της εκδοθείσας Απόφασης στα πλαίσια της Ε53/2021, οι Καθ' ων η Αίτηση θα στερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας της και θα καταπατηθούν οι αρχές που αναφέρονται στην αναγκαιότητα για ταχεία διεκπεραίωση των υποθέσεων καθώς και στην αναγκαιότητα διατήρησης της ισχύος των αποφάσεων,
  13. Η συμπεριφορά που επέδειξαν οι Αιτητές εξισώνεται με περιφρονητική παραγνώριση της δικαστικής διαδικασίας.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Κατερίνας Σωφρονίου, από τη Λευκωσία. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Καθ' ης η Αίτηση 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 να προβεί στη δήλωση της. Αρνείται τους ισχυρισμούς που φαίνονται στην υπό εξέταση αίτηση και στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Με βάση την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου, για να δοθεί η δυνατότητα στον Καθ' ου η Αίτηση να καταχωρήσει Απάντηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, θα πρέπει πρώτα να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια όπως αυτά αναφέρονται στην Αίτηση που καταχωρείται, ή να παρουσιάσει στο Δικαστήριο σχετικές αποδείξεις εάν ισχυρίζεται ότι τα ενοίκια είναι ήδη εξοφλημένα. Δεν γίνεται αντιληπτό από την παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Thibaut, πώς θα μπορούσαν οι δικηγόροι της να καταχωρήσουν Απάντηση εφόσον η ίδια δεν είχε εξοφλήσει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με την οφειλή της ως αυτή παρουσιαζόταν στην Αίτηση Ε53/
  14. Η κα. Σωφρονίου υποστηρίζει ότι τα όσα προβάλλονται στις παραγράφους 6, 7 και 8 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Thibaut, δεν δικαιολογούν την παράλειψη της Αιτήτριας στην παρούσα να εμφανιστεί στο Δικαστήριο. Στην παράγραφο 7 μάλιστα, γίνεται παραδεκτό ότι η απόφαση του Δικαστηρίου παρουσιάστηκε στους δικηγόρους της εταιρείας και της εξηγήθηκε το περιεχόμενο της Απόφασης. Συνεπώς, παραμένει αναιτιολόγητο γιατί η κα. Thibaut, αφού δεν ικανοποιήθηκε απ' εκείνη την στιγμή με την εξέλιξη της υπόθεσης της, δεν προέβη τότε σε οποιοδήποτε διάβημα για να αναστείλει την απόφαση. Στην παράγραφο 8 φαίνεται ότι, παρόλο που το περιεχόμενο της Απόφασης ήταν απόλυτα αντιληπτό στη διευθύντρια των Αιτητών, αυτή επέλεξε να μη συμμορφωθεί σε κανένα σημείο της εν λόγω Απόφασης, με αποτέλεσμα να αγνοήσει τη Διαταγή του Δικαστηρίου, χωρίς να καταβάλει οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό, αλλά και χωρίς να παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του υποστατικού εντός 90 ημερών από την επίδοση της Απόφασης, ήτοι στις 13.12.
  15. Η ενόρκως δηλούσα ενημερώνεται από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι στις 5.8.2021 καταχώρησαν ένταλμα ανάκτησης κινητής περιουσίας εναντίον της εταιρείας JEM BETTERFOOD LTD, το οποίο επιστράφηκε στις 19.10.2021, με τη σημείωση ότι η εν λόγω εταιρεία στερείται οποιασδήποτε κινητής περιουσίας η οποία να υπόκειται σε κατάσχεση με βάση τον Νόμο. Σε επικοινωνία των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, με τους Δικαστικούς επιδότες που εκτέλεσαν το ένταλμα, κατά την επίσκεψη τους στον χώρο για την εκτέλεση του εντάλματος, συνομίλησαν με την ίδια τη διευθύντρια των Αιτητών στην παρούσα, η οποία τους παρουσίασε και όλα τα σχετικά έγγραφα που της ζήτησαν. Συγκεκριμένα, παρουσίασε συμφωνία που είχε συνάψει με κάποιο κ. Yannick Tankova, με την οποία του μεταβίβαζε κινητή περιουσία της εταιρείας JEM BETTERFOOD LTD την 1.5.
  16. Τότε, ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους της εταιρείας, ενημερώνοντας τους ότι οι οφειλές της εταιρείας προς τους Καθ' ων η Αίτηση, ξεκίνησαν πολύ πριν την εν λόγω συμφωνία, γεγονός το οποίο τους επιτρέπει να πιστεύουν ότι η σύναψη της συμφωνίας έγινε με δόλιο τρόπο για αποφυγή των εν λόγω υποχρεώσεων της εταιρείας. Το Δικαστήριο επισημαίνει ότι όλα τα προαναφερθέντα παρέμειναν αναπάντητα από πλευράς της Αιτήτριας, παρόλο που αφορούν και επηρεάζουν τις προϋποθέσεις οριστικοποίησης του προσωρινού Διατάγματος. Συνεπώς, ως υποστηρίζει η κα. Σωφρονίου, η κα. Thibaut ήξερε ότι υπάρχει εναντίον της εταιρείας Απόφαση Δικαστηρίου, με την οποία η εταιρεία της οφείλει να εξοφλήσει τις οφειλές της προς τους Καθ' ων η Αίτηση και παρ' όλα αυτά, αμέλησε και τότε να προβεί σε οποιαδήποτε διαβήματα εναντίον της εν λόγω Απόφασης, παραμένοντας εντός του επίδικου υποστατικού, χωρίς να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό. Η Αιτήτρια όφειλε να συμμορφώνεται με τους Νόμους και Κανονισμούς και με τις Αποφάσεις και Διατάγματα του Δικαστηρίου. Οι λόγοι τους οποίους προβάλλει ως δικαιολογία για την απάθεια της για 6 και πλέον μήνες, ενώ γνώριζε πολύ καλά για την εναντίον της Απόφαση, δεν είναι δικαιολογημένοι. Η κα. Σωφρονίου αρνείται τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 15, 16 και 17 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Thibaut και θεωρεί ότι γίνεται προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, η παράγραφος 15.1.1 δεν θα μπορούσε να αποτελέσει Υπεράσπιση ή δικαιολογία για την άρνηση και την αμέλεια της Αιτήτριας να καταβάλλει τακτικά και τυπικά τα ενοίκια της ως όφειλε και περαιτέρω, η Αιτήτρια ουδέποτε κατέβαλε μειωμένο κατά €50.- ενοίκιο, όπως αναφέρει ότι θα έπρεπε να πράττει, αλλά δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό όπως φαίνεται στην Αίτηση Ε53/2021, με αποτέλεσμα να παραμένουν απλήρωτα τα εν λόγω ενοίκια. Περαιτέρω, η παράγραφος 15.1.2 είναι απόλυτα παραπλανητική προς το Δικαστήριο, αφού στην Απόφαση ημερομηνίας 17.7.2021 στην Ε53/2021, υπάρχει σημείωση του Δικαστηρίου ότι από το ποσό που επιδικάστηκε, αφαιρέθηκε το ποσό των €3.000 το οποίο είχε κατατεθεί ως προκαταβολή. Οι πραγματικοί λόγοι απόρριψης της αίτησης για ανανέωση της άδειας χρήσης του εστιατορίου, είναι διότι η Αιτήτρια μετέτρεψε μέρος από το πατάρι σε υπνοδωμάτιο, με την Πυροσβεστική να επισημαίνει το σημείο αυτό ως το λόγο για τη μη έγκριση της άδειας. Τα όσα δε αναφέρονται για τους χώρους στάθμευσης, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφού η ίδια η Διευθύντρια της Αιτήτριας δεν αποδεχόταν να αγοραστούν θέσεις στάθμευσης από το Δημαρχείο, αλλά προτιμούσε το χώρο δίπλα από το επίδικο ακίνητο το οποίο κάποτε ανήκε στην οικογένεια της κας. Σωφρονίου. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι εντός των 5 και πλέον μηνών από την έκδοση της Απόφασης στα πλαίσια της Ε53/2021, η Αιτήτρια είχε άπλετο χρόνο για να προβεί σε οποιεσδήποτε διευθετήσεις επιθυμούσε. Αντ' αυτού, εκμεταλλευόταν το χρόνο που περνούσε εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, αφού δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό όλους αυτούς τους μήνες, δημιουργώντας τεράστια οικονομικά προβλήματα στους Καθ' ων η Αίτηση. Η στάση της Αιτήτριας δείχνει περιφρόνηση προς τη Δικαστική διαδικασία και απόφαση, η οποία ενώ ήταν εις γνώση της, ουδέν μέτρο έλαβε για συμμόρφωση. Είναι άδικο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα αποστερηθούν το ακίνητο τους για περισσότερους μήνες και θα αποστερηθούν περαιτέρω της δυνατότητας να το εκμεταλλευτούν όπως οι ίδιοι κρίνουν καλύτερα για το οικονομικό τους συμφέρον. Είναι βέβαιο ότι η ζημιά που δημιουργήθηκε από την αδράνεια της Αιτήτριας να συμμορφωθεί με τη Δικαστική απόφαση όλους αυτούς τους μήνες, είναι τεράστια και σήμερα ξεπερνά τις €15.
  17. Φαίνεται από τη συμπεριφορά της Αιτήτριας, ότι μοναδικός στόχος είναι η καθυστέρηση στη διαδικασία έξωσης της και γι' αυτό το λόγο καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση σ' αυτό το σημείο. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η συμπεριφορά που επέδειξαν οι Αιτητές προς το Δικαστήριο, εξισώνεται με περιφρονητική παραγνώριση της Δικαστικής διαδικασίας. Οι Αιτητές προσπαθούν εκ των υστέρων να δικαιολογήσουν στο Δικαστήριο τη μη εμφάνισή τους στη διαδικασία, με δικαιολογίες που δεν ευσταθούν. Οι Αιτητές δεν λέγουν την αλήθεια και ούτε προσφεύγουν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Αν παραμερισθεί η εκδοθείσα απόφαση, θα προσβληθεί το συνταγματικό δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση, για δίκαιη και γρήγορη απονομή της Δικαιοσύνης και για αποκόμιση των καρπών της προς όφελος τους απονομής της Δικαιοσύνης από το Δικαστήριο. Οι Αιτητές αποσκοπούν στην αποφυγή των ευθυνών και υποχρεώσεών τους. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί της κας. Thibaut αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις, με σκοπό να δικαιολογήσουν τη μη εμφάνιση στη διαδικασία στα πλαίσια της Ε53/2021 και την παράλειψη τους να συμμορφωθούν με την Απόφαση. Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που το Δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν σοβαρή ζημιά καθότι δεν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τις οφειλές των Αιτητών και να προχωρήσουν στην ανάκτηση κατοχής του επίδικου υποστατικού. Ιστορικό: Διάταγμα: Την 2.2.2022, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα ως η υπό εξέταση αίτηση, υπό την αίρεση της καταβολής του ενοικίου και/ή ενδιάμεσου οφέλους για το επίδικο υποστατικό, από την Αιτήτρια εταιρεία, αρχής γενομένης την 7.2.2022 και στη συνέχεια την 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα, με επτά
(7)ημέρες χάρη. Περαιτέρω, το Διάταγμα εκδόθηκε υπό τον όρο της υπογραφής εγγύησης από πλευράς της Αιτήτριας εταιρείας, ύψους €15.
  1. Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτηση, καταχωρίστηκε την 2.2.2022 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «
  2. Αναθεώρηση ή/και ακύρωση ή/και παραμερισμό (to set aside) του συνόλου της απόφασης καθώς και του διατάγματος έξωσης, που εκδόθηκαν στις 17/7/2021 στην αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως υπ' αριθμό Ε53/2021 (η «Απόφαση») με απάτη ή/και ψευδείς παραστάσεις ή/και κατόπιν απόκρυψης ουσιαστικών λόγων ή/και γεγονότων ή/και ουσιώδους λάθους ή/και ότι η απόφαση ημερομηνίας 17/7/2021 εκδόθηκε εν της απουσία της Αιτήτριας η οποία δεν ωφείλετο σε οποιαδήποτε παράλειψη ή/και αμέλεια εκ μέρους της ή/και ένεκα της ύπαρξης καλής Απάντησης.
  3. Οδηγίες όπως η Αιτήτρια καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών από την ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναθεώρηση της Απόφασης.
  4. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία ήθελε κρίνει δίκαια το Δικαστήριο.
  5. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Η Αιτήτρια ενάγει ως ενοικιάστρια του ισογείου καταστήματος το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο Λάρνακος αρ. 87, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία (στην παρούσα αναφερόμενο ως «το επίδικο υποστατικό»). Οι Καθ' ων η Αίτηση ενάγονται ως οι σημερινοί ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέδωσαν τις αγορεύσεις τους την 15.4.
  6. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Εντάλματα εκτέλεσης: Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η αναστολή κάθε σχετικού μέτρου εκτέλεσης της απόφασης και του Διατάγματος ημερομηνίας 17.7.2021 στην Αίτηση Ε53/
  7. Η απόφαση περιλάμβανε Διάταγμα ανάκτησης κατοχής και απόφαση για χρηματικά ποσά (Τεκμήριο 1 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση). Στην παράγραφο 12 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, αναφέρεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, έλαβαν διαβήματα για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, το οποίο εκκρεμεί προς εκτέλεσην. Με την υπό εξέταση αίτηση, δεν ζητείται ο παραμερισμός και/ή η ακύρωση της άδειας για την έκδοση του εν λόγω εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Εντάλματα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων εκδίδονται από τα αρμόδια Πρωτοκολλητεία των διαφόρων Δικαστηρίων, ανάλογα με την περίπτωση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 420). Η μόνη περίπτωση μετά την έκδοση απόφασης κατά την οποία το Δικαστήριο ασχολείται με την εκτέλεση της απόφασης δια της έκδοσης εντάλματος, είναι στην περίπτωση που οι Θεσμοί προνοούν την παροχή άδειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του εντάλματος, όπως στην περίπτωση ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής (βλέπετε σχετικά Halsbury's ως ανωτέρω και Διαταγή 43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει ένταλμα σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις. Βλέπετε Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 425: "If there is a defect or error in any writ, indorsement or return the court may allow it to be amended upon such terms as may be just. As a general rule an amendment should be allowed if it can be made without injustice. Leave will be given to amend the writ even after levy when it has been issued for too small or too large a sum, or when the date in the writ does not correspond with the date of the judgement. The indorsement will be amended when the wrong amount is inserted, or interest is omitted either on the judgement debt or costs." Από τη στιγμή που η απόφαση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε ένα ένταλμα και επί της οποίας αυτό εδράζεται είναι σε ισχύ, κρίνω ότι δεν υπάρχει δικαιοδοσία ακύρωσης του εντάλματος ή αναστολής εκτέλεσης αυτού. Επί τούτου, παραπέμπω στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 451, η οποία αφορά και την άσκηση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, την οποία επικαλείται η Αιτήτρια. Προϋποθέσεις και νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15 του Νόμου). Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου
  1. Όταν ζητείται ακύρωση διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685 της αυθεντίας). Η Αιτήτρια πρέπει να καταδείξει ότι έχει καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/
  2. Με την κυρίως Αίτηση της, η Αιτήτρια επικεντρώνεται ουσιαστικά, σε δύο λόγους, που αντιστοιχούν στα εδάφια (β) και (δ), τα οποία προνοούν ως ακολούθως: «Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (β) Εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους. (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του.» Πρωτίστως τονίζω, ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σ' ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ' ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση. Η Δ.17 θ.10 δεν τυγχάνει εφαρμογής σε διαδικασία ως η παρούσα, ούτε και η σχετική νομολογία (δηλαδή, μεταξύ άλλων, οι αυθεντίες Evans v. Bartlam
(1937)1 All ER 646, Βίκα Πίκα Ντίσκο κ.α. v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ.28). Εδάφιο (β): Στρέφομαι στον πρώτο λόγο ακύρωσης δυνάμει του άρθρου 6. Στην περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσία και Κανονισμούς επί του θέματος της καταχώρισης Απάντησης, δηλαδή υπεράσπισης, ο Κανονισμός 8(α) είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείας. Η προθεσμία που τάσσεται είναι υποχρεωτική. Η επιλογή του Καθ' ου η Αίτηση συνίσταται στην καταχώριση, ή μη, Απάντησης και στη καταβολή ή μη παντός οφειλομένου ποσού. Οι προθεσμίες τάσσονται για να τηρούνται. Αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου είναι συνοπτική (Καν. 3(στ)). Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών από την επίδοση της κυρίως Αίτησης, αφού καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια, εάν είναι αυτός ο λόγος έξωσης, εντός των 14 ημερών, ή προσκομίζοντας αποδείξεις ότι τα έχει καταβάλει. Δεν προβλέπεται η καταχώρηση Εμφάνισης ή Ειδοποίησης ή άλλως πως. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει αίτηση για απόφαση δυνάμει του Καν. 12(α) και της Δ.26 θ.7, η οποία μπορεί να είναι μονομερής δυνάμει της Δ.48 θ.8
(1)(y) και να μη συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δυνάμει της Δ.48 θ. 8
(2). Υπάρχει επίσης η δυνατότητα υποβολής αιτήματος για την παράταση του χρόνου των 14 ημερών, με την άδεια του Δικαστηρίου και αφού υποδειχθεί λόγος για την παράταση. Η Αιτήτρια δεν ισχυρίζεται ότι έπραξε οποιοδήποτε εκ των ανωτέρω. Δηλώνει ότι δεν καταχώρισε Απάντηση στην Αίτηση Ε53/2021 και ότι δεν ειδοποιήθηκε περαιτέρω. Δεν υπήρχε υποχρέωση να ειδοποιηθεί περαιτέρω, είτε από τους Αιτητές σ' εκείνη την υπόθεση, είτε από το Δικαστήριο. Ποιο λοιπόν είναι, εκ πρώτης όψεως, αντικειμενικά ή έστω υποκειμενικά κατά την Αιτήτρια, το ουσιώδες λάθος στην απόφαση της Ε53/2021, ή οι ψευδείς παραστάσεις ή η απάτη εκ μέρους των σημερινών Καθ' ων η Αίτηση; Το ερώτημα αυτό δεν έχει απαντηθεί, στο βαθμό που πρέπει να απαντηθεί σ' αυτό το στάδιο. Κατ' ακρίβειαν, δεν υποδεικνύονται στην κυρίως Αίτηση, ψευδείς παραστάσεις ή απάτη. Εάν το ουσιώδες λάθος αφορά στο ποσό της απόφασης στην Ε53/21, δεν δικογραφείται στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, το ακριβές κατά την Αιτήτρια ποσό. Εάν το ουσιώδες λάθος αφορά σ' αυτή τούτη την έκδοση Διατάγματος ανάκτησης κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτηση, διακρίνεται εμμέσως πλην σαφώς, αποδοχή ή παραδοχή ότι οφειλόταν κάποιο ποσό ενοικίων. Κρίνω ότι, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, υπό το φως του εδαφίου (β). Εδάφιο (δ): Στρέφομαι στο δεύτερο λόγο ακύρωσης δυνάμει του άρθρου 6. Οι πρόνοιες σχετικά με την υποχρέωση και το δικαίωμα καταχώρησης Απάντησης σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, καταγράφονται πιο πάνω. Υπό το φως αυτών, κρίνω, πρώτον, ότι είναι πάντα υποχρέωση του ιδίου του διαδίκου να βεβαιώνεται ότι οι προθεσμίες που τάσσονται είτε από το Νόμο και τους Κανονισμούς, είτε από το Δικαστήριο, τηρούνται, αφού ο διάδικος είναι υπόλογος για τις προθεσμίες αυτές και είναι υποχρέωση του να δείχνει ενδιαφέρον για το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται η υπόθεση του ανά πάσα στιγμή. Είμαι της άποψης ότι ο σκοπός του νομοθέτη όταν θεσπιζόταν το εδάφιο (δ) του άρθρου 6, ήταν η παροχή ευκαιρίας σε διάδικο να ακυρώσει απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον του, όταν αυτός έπραξε ότι ήταν δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ή να εξοφλήσει την οφειλή του και αυτό δεν κατέστη δυνατόν, ή όπου ήταν παντελώς αδύνατον ή εξαιρετικά δύσκολο για το διάδικο έστω να λάβει μέτρα ή να προνοήσει για την εμφάνιση ή εκπροσώπηση του ενώπιον του Δικαστηρίου ή την εξόφληση οφειλόμενου ποσού. Είναι η κρίση μου ότι η κατάληξη σε οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα, κυρίως σε υπόθεση ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου, θα εγκυμονούσε κινδύνους για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, την έγκαιρη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων και την επίλυση των διαφορών που ανάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, σύμφωνα και με το άρθρο 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με το οποίο καθιδρύθηκε το παρόν Δικαστήριο. Έρεισμα για την κρίση μου, βρίσκω στη Νομολογία και αναφέρω ενδεικτικά την αυθεντία Καλλής v. Alpha Bank Ltd.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 793. Βλέπετε επίσης σχετικά την αυθεντία, αφορώσα την επαναφορά Έφεσης, Αναφορικά με την Deux L Designs Ltd.(Αρ. 1),
(2002)1(Α) Α.Α.Δ.64, στη σελίδα 66 της απόφασης του εντίμου Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Γ.Μ. Πική [2]. Δεύτερον, η Αιτήτρια δεν ισχυρίζεται ότι είχε ή έχει μέχρι σήμερα εξοφλήσει τα οφειλόμενα ποσά ή ότι αυτά δεν οφείλονται, ή τουλάχιστον ότι δεν οφείλεται μέρος τους. Ποια είναι η υπεράσπιση για τα οφειλόμενα ενοίκια την οποία δεν πρόταξε λόγω παράλειψης του δικηγόρου της να καταχωρίσει δικόγραφο; Γιατί να παραμεριστεί η απόφαση; Τρίτον, η Αιτήτρια προβάλλει ότι η απουσία της από την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία στην Ε53/21 και η μη καταχώριση δικογράφου, οφειλόταν σε λάθος ή αβλεψία ή παράλειψη του προηγούμενου δικηγόρου της και όχι σε δική της ολιγωρία, αφού ο συνήγορος αδράνησε μετά που πήρε οδηγίες από την Αιτήτρια για τη καταχώρηση δικογράφου. Στην αυθεντία Ευσταθίου κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1007, στη σελίδα 1010, ο έντιμος Δικαστής κ. Κωνσταντινίδης λέγει τα ακόλουθα: «Θεωρούμε πως με την αδιαμφισβήτητη ανάθεση της υπόθεσης σε δικηγόρο προς καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και υπεράσπιση ευλόγως δεν θα αναμενόταν, πάντως όχι πέντε μήνες αργότερα, έκδοση τελικής απόφασης για τέτοια παράλειψη. Η δε εξομοίωση, στη περίπτωση, της παράλειψης του δικηγόρου προς παράλειψη που αντανακλούσε περιφρονητική διαγωγή του διαδίκου, δεν εδικαιολογείτο.» Η διευθύντρια της Αιτήτριας ισχυρίζεται ότι έδωσε οδηγίες σε κατονομασθέντα δικηγόρο αμέσως μετά την επίδοση σ' αυτήν της Αίτησης Ε53/
  1. Ο δικηγόρος δεν καταχώρισε Απάντηση εκ μέρους της Αιτήτριας και εκδόθηκε απόφαση εναντίον της ερήμην της. Εκ πρώτης όψεως, αυτό δεν εξομοιώνεται με περιφρονητική συμπεριφορά έναντι του Δικαστηρίου εκ μέρους της Αιτήτριας. Ταυτόχρονα όμως, σ' αυτό το πρόωρο στάδιο και με όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, διακρίνεται ότι η Αιτήτρια ικανοποιήθηκε με την εξήγηση που της δόθηκε από τον τότε δικηγόρο της αναφορικά με την έκδοση απόφασης εναντίον της ερήμην και ουδέν έπραξε τότε, είτε προς παραμερισμό της απόφασης είτε προς ικανοποίηση της και συμμόρφωσης με το Διάταγμα του Δικαστηρίου. Τα προαναφερθέντα αγγίζουν και το ζήτημα της καθυστέρησης στη λήψη μέτρων μετέπειτα, δηλαδή την υπό εξέταση αίτηση και την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Η επίδειξη περιφρονητικής συμπεριφοράς έναντι του Δικαστηρίου, εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης για παραμερισμό απόφασης σε πολιτική αγωγή. Ακόμα και εάν υποθέσουμε ότι κατ' αναλογία, εφαρμόζεται και στα πλαίσια του εδαφίου (δ) του άρθρου 6, το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι η Αιτήτρια δεν επέδειξε περιφρονητική συμπεριφορά έναντι του Δικαστηρίου και η έκδοση της απόφασης ερήμην της δεν οφείλεται σε δική της παράλειψη, αφού είχε προβεί στο διορισμό δικηγόρου προς τον οποίο είχε δώσει οδηγίες. Φαίνεται όμως από τα όσα καταγράφονται πιο πάνω, ότι η ίδια η Αιτήτρια επέδειξε αμέλεια όσον αφορά την Αίτηση Ε53/
  2. Η κυρίως Αίτηση στην Ε53/21, επιδόθηκε στη διευθύντρια της Αιτήτριας, όπως η ίδια λέγει, την 3.6.2021 και σύμφωνα με τους Κανονισμούς, σε Αίτηση επί του Τύπου 1 για ανάκτηση κατοχής, υπάρχει Σημείωση ότι σε περίπτωση που ο Καθ' ου η Αίτηση επιθυμεί να αμφισβητήσει την Αίτηση, πρέπει να καταχωρίσει Απάντηση εντός 14 ημερών από την ημερομηνία επιδόσεως. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)(α) ο ενοικιαστής έχει το δικαίωμα να καταβάλει παν οφειλόμενο ποσό εντός 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης και να αποφύγει την έκδοση Διατάγματος έξωσης. Έχει δε την υποχρέωση να καταβάλει παν οφειλόμενο ποσό, εντός 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης, ώστε να δυνηθεί να καταχωρίσει Απάντηση, δηλαδή υπεράσπιση. Η διευθύντρια της Αιτήτριας δεν αναφέρει εάν και με ποιο τρόπο ενδιαφέρθηκε να βεβαιωθεί ότι είχε καταχωριστεί Απάντηση εκ μέρους της Αιτήτριας εντός των 14 ημερών ή ότι είχε δοθεί παράταση για τη καταχώριση της, με την οποία υπήρξε συμμόρφωση και γιατί δεν ενδιαφέρθηκε να καταβάλει παν οφειλόμενο υπό της Αιτήτριας ποσό, εντός των 14 ημερών. Τέταρτον, το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, το οποίο διασφαλίζεται με το άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος, πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα ακρόασης μίας υπόθεσης σε εύλογο χρόνο δυνάμει του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, που επίσης συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και εχέγγυο για τη διασφάλισης της λειτουργίας της Δικαστικής εξουσίας. Βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Μουγής v. Σπανούδης
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 997 και Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας v. Sazen Fast Food Ltd.,
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1283, όπου γίνεται και αναφορά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Πέμπτον, το κατά πόσον πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Νόμου για τους σκοπούς έκδοσης της συγκεκριμένης απόφασης τη συγκεκριμένη ημερομηνία, στην Αίτηση Ε53/2021, εκφεύγει από την εμβέλεια της δικαιοδοσίας εξέτασης του παρόντος Δικαστηρίου στα πλαίσια Αίτησης για αναθεώρηση απόφασης. Καταληκτικά, είναι η κρίση μου πως, εκ πρώτης όψεως και στα πλαίσια εξέτασης της ενδιάμεσης αίτησης, φαίνεται ότι η Αιτήτρια δεν έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην κυρίως Αίτηση, ούτε και καλές πιθανότητες επιτυχίας αυτής. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)[3], όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.
(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher
(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042). Έχω ήδη αποφανθεί επί της πρώτης προϋπόθεσης (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την άλλες δύο προϋποθέσεις, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 231)». Από όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο παρόν στάδιο, φαίνεται ότι η Αιτήτρια δεν λειτουργεί πλέον επιχείρηση εντός του επίδικου υποστατικού. Συνεπώς, δεν θα παύσει να λειτουργεί επιχείρηση εάν εκτελεστεί το εναντίον της εκδοθέν Διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίες ήταν ουσιαστικές αναφορικά με τη μη οριστικοποίηση αλλά την ακύρωση του προσωρινού Διατάγματος, παρέμειναν αναντίλεκτες. Σημειώνω δε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι δεν υπάρχει καλή πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, αν δεν οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κρίνω ότι δεν είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της διατήρησης της κατάστασης (status quo) ως είχε μετά την έκδοση της Απόφασης στην Ε53/2021. Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Καθυστέρηση: Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε την 2.2.2022, ως και η υπό εξέταση αίτηση. Η Απόφαση και το Διάταγμα στην Αίτηση Ε53/2021, εκδόθηκαν την 17.7.2021 και επιδόθηκαν την 13.9.2021. Η Αιτήτρια δεν έλαβε ή επιδίωξε τη λήψη οποιουδήποτε διαβήματος σε οποιοδήποτε προηγούμενο στάδιο. Είναι η κρίση μου ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε μέχρι την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, επηρεάζει αρνητικά την τύχη της. Ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Δ. Χατζηχαμπής, στην αυθεντία Χριστοδούλου v. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, είπε στη σελίδα 1481: «Το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση δεν ήταν επομένως ο χρόνος έγερσης της αιτίας αγωγής αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση αυτή θεραπεία.» Στην αυθεντία Τσιαντής v. Hellenic Bank (Investments) Ltd.
(2001)1(Γ) 2029, με αναφορά στην Bacardi & Co Ltd. v. Vinco Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: «κατά την εξέταση της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής καθώς και το κατά πόσο ο εναγόμενος έχει επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της καθυστέρησης.» (σελίδα 2040). Η πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως Αίτησης, έχει ήδη εξεταστεί. Όσον αφορά τους Καθ' ων η Αίτηση, φαίνεται ότι είναι σε διαδικασία εκτέλεσης της υπέρ των εκδοθείσας Απόφασης και Διατάγματος, για την είσπραξη του λαβείν των και της κατοχής του υποστατικού των. Στην αυθεντία Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, ο έντιμος Δικαστής κ. Φρ. Νικολαϊδης είπε (στη σελίδα 287): «η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελίδα 223).» Είναι η κρίση μου ότι αυτό ισχύει στην παρούσα υπόθεση και υπάρχει βάση για την επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση. Απόφαση: Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 2.2.2022 ακυρώνεται. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Αίτηση Ε53/2021. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «Καθώς επισημαίνεται στη Cyprus Import Corporation Ltd., v. Σενέκη Κώστα
(1998)1 Α.Α.Δ. 1108, το δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνει το Άρθρο 30.3(β) απολήγει στη διασφάλιση λογικής ευκαιρίας στο διάδικο να θέσει την υπόθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Διευκρινίζεται στην ίδια υπόθεση 'Αυτό δε συμβαίνει εκεί όπου η μη άσκηση του δικαιώματος οφείλεται σε αδιαφορία, αμέλεια, ή σφάλμα του.' Διαφωτιστικές επί του ιδίου θέματος και επεξηγηματικές ως προς τις παραμέτρους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να επαναφέρει απορριφθείσα έφεση είναι και οι αποφάσεις στις ακόλουθες υποθέσεις: Τουβλ. Γίγας Λτδ v. Ουστά (Αρ. 2) (ανωτέρω), Πάνου Π. Βαρδιάνου v. Edwin John Thomas Richards
(1998)1 Α.Α.Δ. 698, A. N. Stasis Estates Co Ltd (Avlida Hotel) v. Χαράλαμπου Ιωάννου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1082, Deux L Designs Limited v. Κατερίνας Κλεόπα κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 2072.» [3] 32
(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.