Γεώργιου Παυλή ν. Κύπρου Αντωνίου, Αίτηση Αρ.: Ε14/21, 14/7/2022

(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (Ν. 23/83), όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης ως άνω περιγραφόμενου διαμερίσματος, με αριθμό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας Ν4671, Φ/Σχ. 21/55W2, Τμήμα Ν, Τεμάχιο ΕΠΙ 2218 (εν τοις εφεξής καλούμενο «το επίδικο διαμέρισμα»). Η κοινόκτητη οικοδομή, μέρος της οποίας αποτελεί το επίδικο διαμέρισμα, ανεγέρθη πριν την 31.12.1999 και εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί. Το επίδικο ενοικιάστηκε από τον Αιτητή μέσω της θυγατέρας του, ως Πληρεξούσια αυτού, στον Καθ' ου η Αίτηση, έπειτα από συνομολόγηση γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 5.12.

1. Ήταν ρητός όρος του ενοικιαστηρίου εγγράφου (ρήτρα 9) ότι: «σε περίπτωση κατά την οποία ο ενοικιαστής αρνηθεί ή παραλείψει να παραδώσει κατά τη λήξη ή τον τερματισμό της ενοικιάσεως το ρηθέν κτήμα, θα θεωρηθεί ότι το κατέχει παράνομα ή/ και ότι επεμβαίνει παράνομα στο ρηθέν κτήμα του ιδιοκτήτη.» Οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής, καθότι η συμβατική περίοδος ενοικίασης του διαμερίσματος, παρήλθε στις 31.1.
2. Έκτοτε, δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε έγγραφη ανανέωση του ενοικιαστηρίου εγγράφου ή δεν έχει υπογράφει οποιοδήποτε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των διαδίκων. Το συμφωνηθέν καταβαλλόμενο ενοίκιο από τον Καθ' ου η Αίτηση προς τον Αιτητή, ανέρχεται στο ποσό των €430.- μηνιαίως, συμπεριλαμβανομένων των κοινοχρήστων, πληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί. Ο Αιτητής, με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 28.12.2020, γνωστοποίησε στον Καθ' ου η Αίτηση την πρόθεσή του για ανάκτηση της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, με σκοπό τη στέγαση του ιδίου και της συζύγου του και κάλεσε τον Καθ' ου η Αίτηση όπως, εντός 30 ημερών από την επίδοση της επιστολής, παραδώσει ελευθέρα και κενή την κατοχή του διαμερίσματος μαζί με τα κλειδιά αυτού, στον Αιτητή και/ή σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο αυτού. Εις απάντησην, ο Καθ' ου η Αίτηση, μέσω των δικηγορών του, απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 8.1.2021, με την οποία ενημέρωνε τον Αιτητή για τη διαφωνία του αναφορικά με τον τερματισμό της ενοικίασης του διαμερίσματος, δηλώνοντας ταυτοχρόνως την απροθυμία του να παραδώσει την κατοχή του. Ο Αιτητής είναι πρόσφυγας από την Κερύνεια και περί το 1975 μετανάστευσε με τη σύζυγο του στη Ζιμπάμπουε, όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα και δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα του λιανικού εμπορίου. Μετά από 46 περίπου χρόνια, ο Αιτητής με τη σύζυγο του, αποφάσισαν να επαναπατριστούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, για σωρεία λόγων. Η ποιότητα ζωής του Αιτητή και της συζύγου του στη Ζιμπάμπουε, έχει επηρεαστεί σημαντικά συνεπεία της έξαρσης της εγκληματικότητας, της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά και λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει ο Αιτητής. Στη Ζιμπάμπουε δεν υπάρχει οποιοδήποτε συνταξιοδοτικό σχέδιο και δεν θα λαμβάνουν οποιοδήποτε ποσό ως σύνταξη. Από την 1.8.2018, ο υιός του Αιτητή, Χριστάκης Παυλή, επέστρεψε στην Κύπρο από την Αφρική μαζί με τη σύζυγο του και τα δύο τέκνα τους και έκτοτε διαμένουν στη Λευκωσία. Στις 29.1.2019, ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση Έξωσης 19/2019 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, με την οποία αιτήθηκε Διατάγματος Έξωσης του Καθ' ου η Αίτηση για σκοπούς στέγασης του υιού του, της συζύγου του και των δύο ανήλικων τέκνων τους, οι οποίοι δεν είχαν άλλη διαθέσιμη επιλογή διαμονής στην Κύπρο και ειδικά στη Λευκωσία, όπου ο Χριστάκης Παυλή εργάζεται, τα τέκνα του πηγαίνουν σχολείο και στην οποία διαμένουν και οι γονείς της συζύγου του. Το Δικαστήριο απέρριψε την Αίτηση. Η εγκατάσταση και διαμονή του Αιτητή και της συζύγου του στο επίδικο διαμέρισμα θα εξυπηρετήσει και/ή ευνοήσει και/ή ωφελήσει και τους δύο, αφού θα βρίσκονται κοντά σε συγγενικά τους πρόσωπα, όσο και τον υιό του Αιτητή και την οικογένεια του, καθώς ο Αιτητής και η σύζυγος του θα είναι σε θέση να τους βοηθούν με τα ανήλικα τέκνα τους. Ο Αιτητής και η σύζυγος του έχουν ήδη αρχίσει να προβαίνουν στις απαραίτητες ενέργειες και/ή πράξεις για διευθέτηση των εκκρεμοτήτων τους στη Ζιμπάμπουε, ούτως ώστε να επιστρέψουν στην Κύπρο το συντομότερο δυνατόν. Έχουν ήδη αποστείλει τα προσωπικά τους αντικείμενα στην Κύπρο, τα οποία φυλάσσονται σε αποθήκες. Ενόψει των ανωτέρω και αφενός, την αδυναμία εξεύρεσης διαμερίσματος που να ικανοποιεί τις βιοτικές ανάγκες του Αιτητή και της συζύγου του και αφετέρου, τη μη ύπαρξη οποιουδήποτε άλλου διαθέσιμου διαμερίσματος στα περιουσιακά τους στοιχεία εντός της Επαρχίας Λευκωσίας, πλην του επίδικου, ο Αιτητής και η σύζυγος του χρειάζονται το επίδικο διαμέρισμα για στέγαση τους. Δημιουργείται για τον Αιτητή και τη σύζυγο του, αλλά και την οικογένεια του υιού τους, δυσανάλογα μεγάλη ταλαιπωρία και/ή ανησυχία και/ή αβεβαιότητα ως προς τις συνθήκες προσαρμογής και/ή παραμονής και/ή διαμονής τους στην Κύπρο, ενώ υπάρχει το επίδικο το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρήθηκε την 5.4.2021 και μ' αυτήν αρνείται όλες τις αιτούμενες θεραπείες και προβαίνει σε ορισμένες παραδοχές, τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση πως η κυρίως Αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83, ούτε στην ορθή ερμηνεία του άρθρου 11

(1)(στ). Ο Καθ' ου η Αίτηση αγνοεί και συνεπώς αρνείται τις προσωπικές περιστάσεις που επικαλείται ο Αιτητής και αρνείται την ύπαρξη οποιαδήποτε ανάγκης για κατοίκηση του Αιτητή και της συζύγου του στη Λευκωσία. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται ότι ο Αιτητής έχει γνήσια επιθυμία να αξιοποιήσει το επίδικο διαμέρισμα για στέγαση του ιδίου και της συζύγου του, ή ότι αδυνατεί να εξεύρει διαμέρισμα που να καλύπτει τις βιοτικές του ανάγκες. Είναι ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση, ότι ο Αιτητής διαθέτει άλλο ιδιόκτητο ακίνητο εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να εγκατασταθεί ο ίδιος και η σύζυγος του. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απαίτηση του Αιτητή δεν συνιστά «λογική απαίτηση» εν τη ουσία του Νόμου, αντιθέτως η Αίτηση αποτελεί συνέχεια επαναλαμβανόμενης και επίμονης προσπάθειας ανάκτησης της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, για αλλότριους σκοπούς που δεν καλύπτονται από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Ουδεμία αληθινή πρόθεση υπάρχει για επαναπατρισμό του Αιτητή στην Κύπρο, ακόμα όμως και να υπήρχε τέτοια πρόθεση, καμία οικονομική συνέπεια θα υποστεί ο Αιτητής από τη μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η μη έκδοση του Διατάγματος δεν θα προκαλέσει καμία ταλαιπωρία στον Αιτητή και τη σύζυγο του και δεν θα επηρεάσει τη μετακόμιση τους στην Κύπρο, καθότι μπορούν να διαμένουν σε άλλους χώρους που διαθέτει ο ίδιος και/ή στενά συγγενικά τους πρόσωπα και/ή ο Αιτητής διαθέτει τα οικονομικά μέσα για την κατοίκηση του σε άλλο χώρο. Εν αντιθέσει, η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλέσει τεράστια ταλαιπωρία, αναστάτωση και ζημία στον Καθ' ου η Αίτηση, πολύ μεγαλύτερη απ' αυτή που θα υποστεί ο Αιτητής με τη μη έκδοση του. Η αξίωση του Αιτητή δεν είναι γνήσια και η πραγματική πρόθεση του είναι η πώληση του διαμερίσματος και/ή η τυχόν ενοικίαση του με υψηλότερο μηνιαίο ενοίκιο. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ειδοποίηση από τον Αιτητή κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο και/ή ως προνοείται από τον Νόμο. Περαιτέρω, ο Αιτητής κωλύεται να καταχωρίσει την παρούσα Αίτηση, καθότι υπάρχει δεδικασμένο κατόπιν αποφάσεως του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στην υπόθεση υπ' αριθμόν Ε19/

1. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση, καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο εξέδωσε εκατέρωθεν Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων και αμφότερα τα μέρη συμμορφώθηκαν. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, εφόσον κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι Ταχείας Εκδίκασης. Γραπτή Μαρτυρία: Αιτητή: Κατέθεσε ένορκο δήλωση ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Γεώργιος Παυλή, από την Κερύνεια. Τόσο ο ίδιος, όσο και η σύζυγος του, Ελένη Ζάμπα Παυλή, είναι πρόσφυγες, ζούσαν στη Ζιμπάμπουε, όπου γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν το
2. Εγκαταστάθηκαν εκεί μόνιμα και δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα του λιανικού εμπορίου. Έχουν δε αποκτήσει τρία τέκνα, τη Χριστίνα, τον Χριστάκη - Μιχαήλ και τη Μαρία Παυλή, τα οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Αφρική. Η Χριστίνα διαμένει μόνιμα στην Πάφο από το 2002, η Μαρία βρίσκεται στην Αφρική, ενώ ο Χριστάκης - Μιχαήλ διέμενε μόνιμα στην Αφρική μέχρι τον Αύγουστο του 2018, όπου αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα μαζί με την οικογένειά του στην Κύπρο και συγκεκριμένα, στη Λευκωσία. Ο κ. Παυλή είναι ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Το επίδικο ανεγέρθη πολύ πριν τις 31.12.1999 και εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ενόψει του ότι διέμενε μόνιμα στη Ζιμπάμπουε και η θυγατέρα του, Χριστίνα Παυλή, ζει μόνιμα στην Πάφο, τη διόρισε ως Ειδική Πληρεξούσια Αντιπρόσωπο του και νομιμοποιείται όπως, ενεργεί αντ' αυτού και για λογαριασμό του, όλες ανεξαιρέτως τις νόμιμες πράξεις και ενέργειες που κρίνονται αναγκαίες και σχετίζονται με τη διαχείριση του επίδικου υποστατικού. Στις 5.12.2014, η θυγατέρα του Αιτητή προχώρησε στη σύναψη σύμβασης μίσθωσης του επίδικου, με τον Καθ' ου η Αίτηση, στην οποία συμφωνήθηκε ως καταβαλλόμενο μηνιαίο ενοίκιο, το ποσό τον €430.-, πληρωτέο την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός. Στις 31.1.2017 ολοκληρώθηκε η συμβατική περίοδος ενοικίασης και έκτοτε, ουδεμία έγγραφη ή προφορική ανανέωση έχει υπάρξει, ούτε οποιοδήποτε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο έχει υπογραφεί μεταξύ της Πληρεξούσιας Αντιπροσώπου του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση. Ο κ. Παυλή κατέθεσε ότι αποφάσισαν με τη σύζυγο του να επαναπατριστούν στην Κύπρο και συγκεκριμένα, στη Λευκωσία. Η ποιότητα ζωής τους στη Ζιμπάμπουε επηρεάστηκε σημαντικά συνεπεία της έξαρσης της εγκληματικότητας, της πανδημίας του κορωνοϊού αλλά και λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει ο ίδιος. Στις 14.11.2019, το ζεύγος Παυλή ήταν θύματα απόπειρας ανθρωποκτονίας εντός της οικίας τους. Ένα χρόνο μετά, δεν είχε γίνει οποιαδήποτε σύλληψη. Συνεπεία αυτού, ένιωθαν μεγάλη ανασφάλεια, άγχος και αβεβαιότητα για τη ζωή τους στη Ζιμπάμπουε. Λαμβάνοντας επίσης υπόψιν ότι ο ίδιος είναι 74 ετών και η σύζυγος του 65 ετών, αποφάσισαν να κλείσουν την επιχείρηση τους και με τη βοήθεια των παιδιών τους, να διευθετήσουν όλα τα ζητήματα τους στη Ζιμπάμπουε και να επαναπατριστούν, ώστε να βρίσκονται κοντά στην οικογένεια τους, αλλά και σε μια σαφώς ασφαλέστερη χώρα. Ως εκ τούτου, από το καλοκαίρι του 2020, άρχισαν να πακετάρουν τα προσωπικά τους αντικείμενα και τον οικιακό εξοπλισμό και περί τον Ιούλιο 2020, μεταφορική εταιρεία παρέλαβε 237 κουτιά από την οικία τους, με σκοπό να σταλούν στην Κύπρο. Τα εν λόγω κουτιά φορτώθηκαν σε πλοίο από το λιμάνι της Μοζαμβίκης, με τελικό προορισμό το λιμάνι Λεμεσού. Περί τις αρχές Οκτωβρίου 2020, τα εν λόγω κουτιά αφίχθηκαν στο λιμάνι Λεμεσού. Ενόψει του ότι δεν είχαν διαθέσιμο υποστατικό να φυλάξουν τα 237 κουτιά, αναγκάστηκαν να τα τοποθετήσουν σε αποθήκες. Αρχικά, αποθηκεύτηκαν προσωρινά σε αποθήκες συγγενικών τους προσώπων, ωστόσο από τις 26.5.2021 μέχρι σήμερα, ο Αιτητής και η σύζυγος του αναγκάζονται να ενοικιάζουν αποθήκες, έναντι €50.- την εβδομάδα, πλέον Φ.Π.Α., γεγονός που τους επιβαρύνει οικονομικά. Στις 28.12.2020, ο Αιτητής απέστειλε επιστολή μέσω των δικηγόρων του, στον Καθ' ου η Αίτηση, η οποία επιδόθηκε αυθημερόν μέσω ιδιώτη δικαστικού επιδότη, γνωστοποιώντας του την πρόθεσή του Αιτητή για ανάκτηση της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, με σκοπό τη στέγαση του ιδίου και της συζύγου του. Ο Αιτητής κάλεσε τον Καθ' ου η Αίτηση όπως, εντός 30 ημερών από την επίδοση της επιστολής, παραδώσει ελευθέρα και κενή την κατοχή του επίδικου, μαζί με τα κλειδιά αυτού. Ο Καθ' ου η Αίτηση, με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 8.1.2021, αρνήθηκε την παράδοση του επίδικου υποστατικού και συνέχισε να παραμένει σ' αυτό και μετά την πάροδο της ταχθείσας ημερομηνίας παράδοσης. Ο Αιτητής προέβη στην καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Ο κ. Παυλή κατέθεσε ότι δεν έχουν άλλο διαθέσιμο υποστατικό στην Επαρχία Λευκωσίας, είτε ο ίδιος είτε η σύζυγος του, το οποίο να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες τους. Η ανάγκη για εγκατάσταση και διαμονή τους στο επίδικο, έγκειται σε πολλούς λόγους. Θα τους δοθεί η δυνατότητα να βρίσκονται κοντά στα συγγενικά τους πρόσωπα, αφού στη Λευκωσία διαμένουν οι πλείστοι συγγενείς τους, ο υιός τους και τα αδέλφια τους. Επιθυμούν κυρίως να βρίσκονται κοντά στον υιό τους και την οικογένεια του, ώστε να είναι σε θέση να τους βοηθούν με τα ανήλικα τέκνα τους. Τα εγγόνια τους είναι 7 και 3 ετών και η νύμφη τους δεν είναι δυνατόν να εργαστεί, διότι δεν έχει βοήθεια με τα ανήλικα τέκνα της. Επομένως, ο Αιτητής και η σύζυγος του, όπως υποστηρίζει, με την εγκατάσταση τους στο επίδικο υποστατικό, θα είναι σε θέση το μεσημέρι να παραλαμβάνουν τα εγγόνια τους από το σχολείο και να τους πηγαίνουν στις απογευματινές τους δραστηριότητες, αλλά και να τους απασχολούν όλο το απόγευμα, γεγονός που θα επιτρέψει στην νύμφη τους να εξεύρει εργασία και κατά συνέπεια, να αυξηθεί το οικογενειακό τους εισόδημα. Εν καιρώ πανδημίας ειδικότερα, τα εγγόνια τους πολύ συχνά πρέπει να βρίσκονται κατά διαστήματα στο σπίτι όλη μέρα και άρα, κάποιος πρέπει να είναι μαζί τους. Όλα αυτά δυσχεραίνουν την οικογενειακή και οικονομική κατάσταση του υιού του και της νύμφης του. Ο κ. Παυλή κατέθεσε επίσης ότι, θα μπορούν να φιλοξενούν τα παιδιά του υιού τους αλλά και της θυγατέρας τους, κατά τα Σαββατοκύριακα ή σχολικές αργίες και τις διακοπές, καθότι το επίδικο έχει τρία υπνοδωμάτια. Επιπρόσθετα, η μεγαλύτερη εγγονή τους είναι 17 ετών και ενδέχεται να φοιτήσει σε Πανεπιστήμιο στη Λευκωσία. Σε τέτοια περίπτωση, θα διαμένει μαζί τους. Ο Αιτητής αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα υγείας και χρειάζεται συχνή παρακολούθηση από τον ιατρό του, ο οποίος είναι στη Λευκωσία. Πάσχει από [ ] και[ ] πάθηση. Έχει επίσης χρόνια [ ] στο [ ] και πάσχει από [ ] και [ ], με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται στην καθημερινότητα του. Η [ ] του προκαλεί [ ] σε πολλά σημεία του σώματος του, με το πιο σοβαρό τα γόνατα, κάτι που τον δυσκολεύει να ανεβοκατεβαίνει σκαλιά. Ο συνδυασμός των [ ], της [ ] και της κατάστασης της [ ] του, δεν του επιτρέπουν να ανεβοκατεβαίνει σκαλιά σε καθημερινή βάση και άρα, επιβάλλεται να διαμένει σε μονώροφη κατοικία ή διαμέρισμα, προσβάσιμο με ανελκυστήρα. Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης μιας διώροφης κατοικίας στην Πάφο και ενός διαμερίσματος στην Πάφο, το οποίο δεν φαίνεται στο Πιστοποιητικό Έρευνας. Ακόμη και να ήταν επιθυμία και επιλογή τους να κατοικήσουν στην Πάφο, πράγμα το οποίο δεν είναι λειτουργικό, η διώροφη κατοικία δεν είναι διαθέσιμη καθότι εκεί διαμένει η θυγατέρα του ζεύγους, Χριστίνα Παυλή, με το σύζυγο της και τις δύο τους κόρες τους, ηλικίας 17 και 13 ετών, για περίοδο πέραν των 19 ετών, άνευ καταβολής ενοικίου. Τα δε διαμέρισμα δεν βρίσκεται σε κατοικήσιμη κατάσταση, καθότι είναι παλιό και χρειάζεται αρκετές επιδιορθώσεις. Ως εκ τούτου, ούτε από το εν λόγω ακίνητο λαμβάνει οποιοδήποτε εισόδημα ο κ. Παυλή. Η σύζυγος του Αιτητή, είναι ιδιοκτήτρια τεσσάρων διαμερισμάτων επί της οδού[ ] 24, στη Γεροσκήπου, στην Επαρχία Πάφου. Όλα τα εν λόγω διαμερίσματα ενοικιάζονται σε τρίτα πρόσωπα, για το συνολικό ποσό των €1.460.- συμπεριλαμβανομένων των κοινοχρήστων. Επιπρόσθετα, αναφορικά με το ακίνητο Α, στο οποίο η σύζυγος του Αιτητή κατέχει ¼ μερίδιο, εντός αυτού έχουν ανεγερθεί 3 καταστήματα και 1 αποθήκη. Τα εν λόγω καταστήματα ενοικιάζονται και το ποσό που αναλογεί και λαμβάνει η σύζυγος του, ανέρχεται στα €300.- μηνιαίως. Όσον αφορά το ακίνητο Β, σ' αυτό υπάρχει κτισμένη ισόγεια κατοικία, η κατάσταση της οποίας την καθιστά ακατάλληλη για ενοικίαση. Ως εκ τούτου, η σύζυγος του Αιτητή δεν λαμβάνει οποιοδήποτε εισόδημα από το εν λόγω ακίνητο. Τα ποσά που λαμβάνουν ο Αιτητής και η σύζυγος του ως ενοίκια από τα προαναφερόμενα διαμερίσματα, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2.190.- και αποτελούν τη μοναδική πηγή εισοδήματος σήμερα, καθότι στη Ζιμπάμπουε δεν υπάρχει οποιοδήποτε συνταξιοδοτικό σχέδιο από το οποίο να δικαιούνται σύνταξη. Δεν λαμβάνουν ούτε στην Κύπρο οποιοδήποτε ποσό ως σύνταξη από την Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθότι δεν είναι ασφαλισμένοι στο Σχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο κ. Παυλή κατέθεσε ότι το πιο πάνω εισόδημα δεν είναι αρκετό για να καλύπτει τα έξοδα τους και να πληρώνουν και ενοίκιο. Πέραν από τα έξοδα διατροφής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που δεν καλύπτεται από το ΓεΣΥ, καταβάλλουν φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας, ασφάλιστρα και τέλη αποχετεύσεων για τα προαναφερόμενα ακίνητα, καθώς επίσης καλύπτουν όλα τα έξοδα συντήρησης των ακινήτων. Το ζεύγος Παυλή κατέχει δύο αυτοκίνητα, τα οποία επίσης πρέπει να συντηρούν. Το όχημα της συζύγου του το απέκτησαν εκ κληρονομίας και είναι δύσχρηστο και πολύ μεγάλο για καθημερινή χρήση. Έτσι, προχώρησαν σε αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου, πολύ μικρότερου σε μέγεθος και αυτόματου, ούτως ώστε να μπορεί και ο ίδιος να οδηγεί πιο εύκολα. Ο Αιτητής κατέγραψε στη γραπτή μαρτυρία του, ορισμένα από τα πάγια έξοδα του ιδίου και της συζύγου του. Τα έξοδα τα οποία είναι σε ετήσια βάση, ανέρχονται στο ποσό των €4.782,35 και συνεπώς, κατ' αναλογίαν, στο ποσό των €398,52 μηνιαίως. Συνυπολογίζοντας αυτά τα έξοδα με τα έξοδα τα οποία είναι σε μηνιαία βάση, προκύπτει ότι τα πάγια μηνιαία έξοδα του ζεύγους, ανέρχονται πέριξ του ποσού των €1.
3. Αφαιρώντας από το μηνιαίο εισόδημα τους των €2.190, το ποσό των €1.756 ως τα ελάχιστα πάγια μηνιαία έξοδα τους, απομένει ποσό €433.-, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετό για να καλύψει την καταβολή ενοικίου για διαμέρισμα αντίστοιχο με το επίδικο, στη Λευκωσία. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι η ενοικίαση υποστατικού αντίστοιχου με το επίδικο, ανέρχεται περί τα €800.- μηνιαίως, πλέον τα κοινόχρηστα τα οποία κυμαίνονται στα €50.- μηνιαίως. Ως εκ τούτου, δεν είναι σε θέση να ενοικιάσουν άλλο διαμέρισμα. Εάν μείνουν στο επίδικο, παρότι το εισόδημα τους θα μειωθεί κατά €430.- στο ποσό των €1.760.-, δεν θα έχουν το έξοδο καταβολής ενοικίου και τα έσοδα τους θα είναι αρκετά για να καλύπτουν τουλάχιστον τα πάγια έξοδα τους. Συνεπεία της συνεχιζόμενης άρνησης του Καθ' ου η Αίτηση να παραδώσει ελευθέρα και κενή την κατοχή του επίδικου υποστατικού, ο Αιτητής και η σύζυγος του, από την ημέρα που επέστρεψαν στην Κύπρο, αναγκάζονται να διαμένουν σε συγγενικά τους πρόσωπα και να γίνονται βάρος. Διαμένουν ανά διαστήματα με τη θυγατέρα τους Χριστίνα στην Πάφο, τον υιό τους Χριστάκη στη Λευκωσία και την αδελφή της συζύγου του στη Λευκωσία. Ο κ. Παυλή αγόρασε το επίδικο, με σκοπό να εξασφαλίσει τη διαμονή του και της συζύγου του ή των μελών της οικογένειας του, όταν θα επαναπατρίζονταν από τη Ζιμπάμπουε. Πριν λάβουν την απόφαση να επαναπατριστούν και ως εκ τούτου να χρειάζονται το επίδικο για δική τους χρήση, στις 29.1.2019 καταχώρισε μέσω των δικηγόρων του την Αίτηση Έξωσης Ε19/2019, εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, με σκοπό να κατοικήσει σ' αυτό ο υιός του. Στις 8.10.2020, το Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση με την οποία απέρριψε την Αίτηση Ε19/2019, με αποτέλεσμα ο υιός του να συνεχίσει να επιβαρύνεται με την καταβολή ενοικίου. Η παρούσα Αίτηση Έξωσης γίνεται καλόπιστα, καθότι υπάρχει πραγματική ανάγκη όπως το επίδικο διατεθεί για τις ανάγκες στέγασης του ζεύγους. Δεν είναι εύλογο όπως η οικογένεια του Αιτητή επιβαρυνθεί με την καταβολή επιπρόσθετου ενοικίου, από τη στιγμή που υπάρχει το επίδικο υποστατικό, το οποίο αγοράσθηκε γι' αυτό το σκοπό. Ο Αιτητής πληροφορείται από τη θυγατέρα του, Χριστίνα Παυλή, αλλά και από το μεσιτικό γραφείο που είχε αναλάβει την εξεύρεση ενοικιαστή, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε οικονομική ζημιά ή αδικία ή ταλαιπωρία, μεγαλύτερη από αυτή που υφίσταται ο ίδιος ο Αιτητής και η σύζυγος του, καθώς θα μπορεί να ενοικιάσει άλλο διαμέρισμα, ενώ από τη στιγμή που διαμένει μόνος του, ακόμη και ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου, θα είναι δυνατόν να καλύψει τις ανάγκες του, σε αντίθεση με τις δικές τους. Καθ' ου η Αίτηση: Γραπτή μαρτυρία κατέθεσε ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, κ. Κύπρος Αντωνίου. Ο κ. Αντωνίου διαμένει στο επίδικο διαμέρισμα από τις 1.2.
4. Αρχικά, είχε συνάψει σύμβαση μίσθωσης χρονικής διάρκειας 2 ετών, από 2.1.2015 έως 31.1.
5. Μετά τη λήξη της ενοικίασης, κατέχει το διαμέρισμα ως θέσμιος ενοικιαστής. Καθ' όλη τη διάρκεια της ενοικίασης, πληρώνει €430.- ως ενοίκιο και είναι συνεπής σ' όλες του τις υποχρεώσεις ως ενοικιαστής. Ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί τη μόνιμη εγκατάσταση του Αιτητή στην Κύπρο και δεν θεωρεί ότι τα όσα αναφέρει στη μαρτυρία του, είναι αρκετά για να την αποδείξουν. Παρόμοια αφορμή είχε προτάξει και στο παρελθόν για να επιτύχει την έξωση του Καθ' ου η Αίτηση από το ακίνητο. Την 18.9.2018, ο κ. Αντωνίου έλαβε επιστολή από το μεσιτικό γραφείο «Copa Real Estates», με την οποία καλείτο όπως παραδώσει το επίδικο στη Χριστίνα Παυλή, θυγατέρα του Αιτητή, μέχρι τις 30.11.2018, καθότι το χρειαζόταν για σκοπούς στέγασης μέλους της οικογένειας της. Απάντησε μέσω των δικηγόρων του, με επιστολή ημερομηνίας 3.10.2018, αναφέροντας ότι δεν επιθυμούσε τον τερματισμό της ενοικίασης, αλλά ούτε και θεωρούσε την αξίωση της Χριστίνας Παυλή ως αληθή και γνήσια. Έλαβε απάντηση από τον Αιτητή, μέσω του δικηγόρου του, με επιστολή ημερομηνίας 5.12.2018, στην οποία απάντησε με επιστολή των δικών του δικηγόρων ημερομηνίας 7.1.2019, επαναλαμβάνοντας ότι δεν προτίθεται να αποχωρήσει από το επίδικο και επέσυρε την προσοχή τους στα δικαιώματα του με βάση τον Νόμο. Έπειτα, ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση Ε19/19 με την οποία διεκδικούσε ανάκτηση της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος για να κατοικήσει ο υιός του, ο οποίος κατά τα λεγόμενα του, θα επαναπατριζόταν στην Κύπρο. Η Αίτηση απορρίφθηκε, αφού το Δικαστήριο έκρινε μη λογική την απαίτηση του Αιτητή. Επιπλέον, το Δικαστήριο έκρινε ότι η ταλαιπωρία που θα είχε ο Καθ' ου η Αίτηση από την έξωση του από το επίδικο διαμέρισμα, θα ήταν πολύ μεγαλύτερη απ' αυτήν της άλλης πλευράς. Ο κ. Αντωνίου υπέδειξε ότι, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την απόρριψη της προηγούμενης Αίτησης του, ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα Αίτηση, ισχυριζόμενος αυτή τη φορά, την ανάγκη κατοίκησης του ιδίου και της συζύγου του, στο επίδικο διαμέρισμα. Είναι η θέση του ότι πρόκειται απλώς για μια δεύτερη προσπάθεια να επιτευχθεί η ανάκτηση της κατοχής του επίδικου, για να το εκμεταλλευτεί ο Αιτητής για οικονομικό όφελος και ότι δεν υπάρχει γνήσια ανάγκη ιδιοκατοίκησης. Ο ισχυριζόμενος επαναπατρισμός του Αιτητή είναι απλώς μια αφορμή για να πετύχει ο Αιτητής την έξωση του Καθ' ου η Αίτηση, εφόσον τα ενοίκια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή και τα Τεκμήρια προς απόδειξην της γνησιότητας του επαναπατρισμού του, δεν επαρκούν για να την αποδείξουν. Ακόμα και εάν ο Αιτητής και η σύζυγος του επαναπατρίστηκαν, ο επαναπατρισμός αυτός είναι μια καλή ευκαιρία να χρησιμοποιηθεί ως πρόφαση για να επιδιώξουν την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου, εφόσον με τον επαναπατρισμό του υιού τους δεν το πέτυχαν. Τα Τεκμήρια 7 έως 12 του Αιτητή, δεν μπορούν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς του τελευταίου, καθότι η δήλωση ότι αυτά αφορούν οικιακά είδη, δεν αποτελεί απόδειξη ότι πράγματι αφορούν είδη τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα στον Αιτητή και τη σύζυγο του, για σκοπούς διαμονής τους. Σε κάθε περίπτωση, οι αποθηκευτικές αποδείξεις δεν είναι στο όνομα του Αιτητή, γεγονός το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρεί σημαντικό. Επομένως, τα αμφισβητεί. Ο κ. Αντωνίου κατέθεσε ότι ο Αιτητής και η σύζυγος του διαθέτουν πάρα πολλές επιλογές και πολλά ακίνητα τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για τη στέγαση τους ή θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν έσοδα απ' αυτά, για να εξεύρουν άλλο διαμέρισμα να διαμείνουν, οπουδήποτε θέλουν. Π.χ. σε σχέση με το διαμέρισμα στην Πάφο, ακόμα και αν χρήζει επιδιορθώσεων, είναι παράλογο εδώ και πέραν του ενάμιση έτους που αποφασίστηκε ο επαναπατρισμός του Αιτητή, να μη γίνουν διευθετήσεις για τη διόρθωση ή οικονομική εκμετάλλευση του, προς το σκοπό της εξυπηρέτησης των αναγκών του Αιτητή και να ζητείται από τον Καθ' ου η Αίτηση να υποστεί μια τόσο μεγάλη ταλαιπωρία χωρίς λόγο. Η δήλωση του Αιτητή ότι το διαμέρισμα του στην Πάφο είναι παλιό, είναι ενδεικτική των αληθινών του προθέσεων, νοουμένου ότι και το επίδικο είναι επίσης παλιό. Η δε δήλωση ότι είναι μη κατοικήσιμο, είναι ανεπαρκής για σκοπούς απόδειξης αυτού του ισχυρισμού και επί της ουσίας, μη αληθής. Η σύζυγος του Αιτητή είναι ιδιοκτήτρια 4 διαμερισμάτων στην Πάφο και μιας ισόγειας κατοικίας, τα οποία θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για ιδιοκατοίκηση και οι ισχυρισμοί περί της μη δυνατότητας χρήσης τους, αμφισβητούνται. Είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση πως η ύπαρξη αυτών των ακινήτων είναι βαρύνουσας σημασίας και ο Αιτητής δεν θα έπρεπε να περιοριστεί στην απλή αναφορά, ενώ έχει μπει σε τόση λεπτομέρεια, με τεκμήρια, για να προσπαθήσει να αποδείξει άλλους ισχυρισμούς του. Ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο Αιτητής και η σύζυγος του, κάλλιστα θα μπορούσαν να διαμένουν σ' ένα από τα υπόλοιπα ακίνητα που κατέχουν. Το γεγονός ότι τα ακίνητα δεν βρίσκονται στην Λευκωσία αλλά στην Πάφο, δεν συνιστά κώλυμα, ως ο Αιτητής προσπαθεί να παρουσιάσει. Αντιθέτως, στην Πάφο διαμένει μόνιμα η θυγατέρα του Αιτητή εδώ και 20 χρόνια, έχουν δε πληθώρα ακίνητης περιουσίας με ανάγκες διαχείρισης, γεγονός το οποίο καταδεικνύει ότι η Πάφος θα ήταν ενδεχομένως λογικότερη επιλογή διαμονής. Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο Αιτητής, θα μπορούσαν να καλυφθούν με ιατρική βοήθεια που θα έχει από νοσοκομεία και ιατρούς στην Πάφο, εν πάση όμως περιπτώσει, σύμφωνα με την έκθεση του ιατρού του Αιτητή, χρήζει παρακολούθησης κάθε έξι μήνες, συχνότητα η οποία δεν απαγορεύει την παρακολούθηση του ενόσω βρίσκεται σε άλλη πόλη, ιδίως υπό το φως του ότι ο Αιτητής παρακολουθείτο τακτικά από τον ιατρό του από το 2014, ενώ διέμενε ακόμα στη Ζιμπάμπουε. Ο Αιτητής σκόπιμα αποκρύπτει αποταμιεύσεις χρημάτων, οι οποίες πρόκυψαν από τη για σειρά δεκαετιών, δραστηριοποίηση του ιδίου και της συζύγου του στο λιανικό εμπόριο. Επιπλέον, ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί και το ύψος των ισχυριζόμενων εξόδων του Αιτητή και της συζύγου του, μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται έξοδα συντήρησης της πολύ μεγάλης ακίνητης περιουσίας των, την οποία είναι επιλογή τους να κατέχουν μέχρι σήμερα και προφανώς έχουν τη δυνατότητα να συντηρούν και πολύ υψηλά έξοδα για ασφάλεια υγείας, ιατρικά έξοδα και έξοδα κοινωνικής ζωής. Ο Αιτητής και η σύζυγος του, είναι οικονομικά δυνατοί και σε απόλυτη θέση να ενοικιάσουν οποιοδήποτε διαμέρισμα θέλουν, οπουδήποτε θέλουν. Ακόμα και αν η οικονομική δυνατότητα, είναι αυτή που παρουσιάζεται στην ένορκο δήλωση του Αιτητή, ως ο ίδιος αναφέρει, απομένει ποσό ύψους €433.- το οποίο θα μπορούσαν να διαθέσουν για καταβολή ενοικίου. Σε συνδυασμό με το ότι ήδη καταβάλλουν το ποσό των €200.- με €250.- μηνιαίως ως ενοίκιο για αποθήκευση των προσωπικών τους αντικειμένων, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσαν, χωρίς να επηρεαστεί η καθημερινότητα τους και η οικονομική τους κατάσταση, να διαθέσουν τουλάχιστον μέχρι και €633.- με €683.- μηνιαίως, ως ενοίκιο. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι δεν καταδεικνύεται οποιαδήποτε ανάγκη να μένουν στην περιοχή του επίδικου, η οποία είναι κεντρική και έχει αυξημένα ενοίκια. Μπορούν να βρουν ένα διαμέρισμα που να ανταποκρίνεται στην οικονομική τους κατάσταση, χωρίς υπέρογκο ενοίκιο. Αυτά, σε αντίθεση με τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος, εάν αναγκαστεί να εγκαταλείψει το επίδικο, θα υποστεί μεγάλη ταλαιπωρία και οικονομική ζημία. Κατέθεσε ότι είναι ηλικίας 64 ετών, συνταξιούχος και λαμβάνει ως σύνταξη μηνιαίως το ποσό των €1.550 περίπου. Δεν έχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο. Έχει ένα δάνειο στην Τράπεζα Κύπρου και δίνει δόση €163,99 μηνιαίως. Περαιτέρω, έχουν καταχωρηθεί εναντίον του 4 Αγωγές, που αφορούν δάνεια στα οποία είναι εγγυητής και 4 Αγωγές που αφορούν δάνεια στα οποία είναι πρωτοφειλέτης. Επομένως, όλες αυτές οι υποχρεώσεις που έχει, αλλά και τα βασικά μηνιαία έξοδα του, όπως το ενοίκιο, οι λογαριασμοί ρεύματος και νερού, τα απαραίτητα για τη διαβίωση του είδη πρώτης ανάγκης, υπερκαλύπτουν τη σύνταξη που λαμβάνει. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι η οικονομική του κατάσταση είναι τόσο δυσχερής, που μετά δυσκολίας μπορεί να καλύπτει τα βασικά του έξοδα και, σε κάθε περίπτωση, είναι αδύνατο να δίνει ενοίκιο υψηλότερο απ' αυτό που δίνει τώρα. Στο επίδικο έχει όλα τα προσωπικά του είδη και οικιακό εξοπλισμό, τα οποία δεν θα χωρούσαν σε μικρότερο διαμέρισμα και δεν έχει άλλο χώρο για να τα μεταφέρει. Ταυτόχρονα, θα ήταν εξοντωτικό για τον Καθ' ου η Αίτηση, όπως είπε, να πρέπει να πληρώσει τα οποιαδήποτε έξοδα μετακόμισης και τυχόν προκαταβολικά ενοίκια, σε περίπτωση ενοικίασης νέου διαμερίσματος. Τον τελευταίο χρόνο, πάσχει από σοβαρό πρόβλημα στη μέση, για πολύ καιρό έμεινε κλινήρης στο σπίτι και τώρα έχει επανέλθει με δυσκολία στην καθημερινότητα του. Με τη σημερινή κατάσταση της υγείας του, αδυνατεί πλήρως να μπει σε διαδικασία μετακόμισης. Περαιτέρω, το επίδικο διαμέρισμα είναι σε περιοχή η οποία είναι ιδανική για να ζει και του είναι πολύ δύσκολο να την εγκαταλείψει, καθότι ζει μόνος και λόγω της κακής οικονομικής του κατάστασης, δεν έχει αυτοκίνητο, οπότε μετακινείται κυρίως με τα πόδια και σπανίως, με το λεωφορείο. Η περιοχή του επίδικου προσφέρεται για να μετακινείται με τα πόδια, καθότι έχει γύρω όλα όσα χρειάζεται για τις ανάγκες της καθημερινότητας και είναι κοντά και η αδερφή του, η οποία επίσης δεν οδηγεί. Δεν έχει κανένα άλλο συγγενικό πρόσωπο εν ζωή. Η αδερφή του ζει επίσης μόνη της, σε απόσταση 5-10 λεπτών με τα πόδια από το επίδικο και επισκέπτονται ο ένας τον άλλο καθημερινά. Τον τελευταίο χρόνο, λόγω του προβλήματος που αντιμετωπίζει με τη μέση του, αναγκάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα να μείνει στο σπίτι και η αδερφή του τον φρόντιζε καθημερινά. Θα είναι μεγάλη ανασφάλεια για τον Καθ' ου η Αίτηση, να μετακομίσει μακριά από την αδερφή του γιατί, εάν έχει επιδείνωση στην υγεία του, δεν θα έχει κανένα να τον φροντίζει. Εξ' όσων γνωρίζει, υπάρχει τεράστια ζήτηση για ενοικιαζόμενα, ιδιαίτερα στην περιοχή του επίδικου διαμερίσματος. Δεν υπάρχουν ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και γενικά, ακίνητα, στην περιοχή και σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμο άλλο, ανάλογο και με λογικό ενοίκιο μέρος για να στεγαστεί. Δεν μπορεί να βρει διαμέρισμα, είτε ενός υπνοδωματίου, είτε δύο υπνοδωματίων και πόσο μάλλον τριών, με ενοίκιο ίδιο είτε λίγο υψηλότερο απ' αυτό που πληρώνει τώρα. Επίσης, χρειάζεται να βρει είτε ισόγειο διαμέρισμα, είτε διαμέρισμα σε πολυκατοικία με ανελκυστήρα. Ο Καθ' ου η Αίτηση υποστήριξε ότι η εκδίωξη του από το επίδικο διαμέρισμα, για να μετακομίσει ο Αιτητής με την σύζυγο του, θα αποτελούσε κατάφωρη αδικία εις βάρος του. Εάν το Δικαστήριο διατάξει την έξωση του, η ταλαιπωρία που θα υποστεί ο Καθ' ου η Αίτηση είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τον Αιτητή, ο οποίος, επί της ουσίας, καμία απολύτως ζημιά ή ταλαιπωρία θα υποστεί, νοουμένου ότι έχει ήδη διαρρεύσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημέρα του ισχυριζόμενου επαναπατρισμού και προφανώς, έχει ήδη βολευτεί με τις διαρρυθμίσεις του. Ο Αιτητής και η σύζυγος του, δεν έχουν καμία απολύτως συναισθηματική σύνδεση με καμία ελεύθερη περιοχή της Λευκωσίας ή της Κύπρου. Δεν εργάζονται ώστε να επιβάλλεται να βρίσκονται σε συγκεκριμένη περιοχή, ούτε οι συνθήκες της οικογένειας τους, τους επιβάλλουν τη διαμονή τους στην Λευκωσία. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής είναι ο ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος, με αριθμό 502, επί της οδού [ ] 5, Στρόβολος, με αριθμό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας Ν4671, Φ/Σχ. 21/55W2, Τμήμα Ν, Τεμάχιο ΕΠΙ 2218, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Στροβόλου (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή), δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
6. Τεκμαίρεται ότι το κτίριο, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο διαμέρισμα, συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999, εφόσον ο Αιτητής απέκτησε το επίδικο διαμέρισμα το έτος 1997 (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Ο Αιτητής κατοικούσε στη Ζιμπάμπουε μέχρι τουλάχιστον το 2020, συνεπώς δεν χρησιμοποιούσε ο ίδιος το διαμέρισμα κατά την 31.12.
7. Ο Αιτητής κατάγεται από την Κερύνεια και μετανάστευσε στη Ζιμπάμπουε (πρώην Ροδεσία), τη δεκαετία του
8. Το 1975 νυμφεύθηκε στη Ζιμπάμπουε την επίσης Κύπρια, Ελένη Ζαμπά (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Το ζεύγος ζούσε και εργαζόταν στη Ζιμπάμπουε για πέραν των 40 ετών και απέκτησε τρία παιδιά: τη Χριστίνα, τον Χριστάκη - Μιχαήλ και τη Μαρία Παυλή. Η Χριστίνα διαμένει μόνιμα στην Πάφο από το 2002, η Μαρία στην Αφρική, ενώ ο Χριστάκης - Μιχαήλ επαναπατρίστηκε και εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στη Λευκωσία, περί τον Αύγουστο
9. Ο Αιτητής παραχώρησε Ειδικό Πληρεξούσιο Έγγραφο την 5.1.2014 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή), προς τη θυγατέρα του Χριστίνα Παυλή, αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα. Η κα. Παυλή προχώρησε στην ενοικίαση του επίδικου διαμερίσματος, δια Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 5.12.2014 (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή), προς τον Καθ' ου η Αίτηση. Το έγγραφο προνοούσε για ενοικίαση δύο ετών και ουχί ενός έτους όπου αναφέρεται επ' αυτού, εφόσον η περίοδος ενοικίασης ήταν από 1.2.2015 μέχρι 31.1.
10. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν €430.- μηνιαίως, συμπεριλαμβανομένων των κοινοχρήστων, προπληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Το επίδικο ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία υπό του Καθ' ου η Αίτηση και ούτως χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέλαβε την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος δυνάμει του ενοικιαστηρίου έγγραφου. Το έγγραφο υπεγράφη από δύο μάρτυρες και υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 77

(1)του περί Συμβάσεων Νόμου. Η συμβατική ενοικίαση έληξε την 31.1.

1. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου και ούτως κατέστη θέσμιος ενοικιαστής από 1.2.
2. Το πληρωτέο ενοίκιο παρέμεινε στα €430.-. Ο Αιτητής ήταν θύμα επίδοξης ένοπλης ληστείας, στην οικία του στη Ζιμπάμπουε, τον Νοέμβριο 2019 (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Μέχρι τον Νοέμβριο 2020, δεν είχε γίνει οποιαδήποτε σύλληψη σχετικά με το συμβάν (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Τον Ιούλιο 2020, ο Αιτητής απέστειλε στην Κύπρο ατμοπλοϊκώς, 237 κουτιά, με προσωπικά είδη και είδη σπιτιού, συνολικού βάρους 5.332,5 (Τεκμήριο 7 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στα έγγραφα φορτωτικής, καταγράφεται ως παραλήπτης ο Αιτητής, με διεύθυνση στο Γέρι, στην Κύπρο, για την οποία ουδέν ελέχθη στη μαρτυρία. Η ίδια διεύθυνση φαίνεται και στα Τεκμήρια 9 και
3. Το φορτίο έφτασε στην Κύπρο περί τον Οκτώβριο 2020 (Τεκμήρια 9 και 10 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή), δηλαδή πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Εταιρεία με έδρα την Πάφο, χρέωσε τη θυγατέρα του Αιτητή, Χριστίνα Παυλή, για τη φύλαξη αγαθών μεταξύ των ημερομηνιών 26.5.2021 και 24.11.2021 (Τεκμήριο 11 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή) και μεταξύ 24.11.2021 και 23.2.2022 (Τεκμήριο 12 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στα Τεκμήρια φαίνεται διεύθυνση της κας. Παυλή στο Γέρι. Τον Αύγουστο 2018, ο υιός του Αιτητή, Χριστάκης Παυλή, επαναπατρίστηκε με την οικογένεια του. Στις 29.1.2019, ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση Έξωσης 19/2019 ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία αιτήθηκε Διατάγματος Έξωσης του Καθ' ου η Αίτηση για σκοπούς στέγασης του υιού του, της συζύγου του και των δύο ανήλικων τέκνων τους. Το Δικαστήριο απέρριψε την Αίτηση με απόφαση του ημερομηνίας 8.10.2020 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση). Με επιστολή των Copa Real Estates, προς τον Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 18.9.2018, εκ μέρους της Χριστίνας Παυλή, δόθηκε ειδοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση να παραδώσει το επίδικο διαμέρισμα, καθότι η κα. Παυλή το χρειαζόταν για τη στέγαση μέλους της οικογένειας της (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση). Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης μιας διώροφης κατοικίας στην Έμπα της Πάφου (Τεκμήριο 15 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στο Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, εκδόθηκε την 12.11.2020, φαίνεται ως διεύθυνση του Αιτητή το διαμέρισμα 33Α, στην οδό [ ] 4, στην Έμπα. Η ίδια διεύθυνση φαίνεται και στο Τεκμήριο 16 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή, το οποίο εκδόθηκε την ίδια ημέρα). Στο Ειδικό Πληρεξούσιο το οποίο παραχώρησε στη θυγατέρα του, δηλώνεται ως διεύθυνση της θυγατέρας του η οδός [ ] 4, στην Έμπα (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Η κατοικία στην Έμπα φαίνεται ότι αποκτήθηκε από τον Αιτητή το
4. Ο ίδιος κατέθεσε ότι η θυγατέρα του ζει στην Κύπρο από το 2002 και ότι κατοικεί (άγνωστο από πότε) στην εν λόγω διώροφη κατοικία. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι είναι ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος στην Πάφο, το οποίο όμως δεν φαίνεται στο Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 15 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Μήπως είναι το διαμέρισμα στην οδό Αγίου Γεωργίου 4; Άγνωστον. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο ίδιο Πιστοποιητικό Έρευνας αναγράφεται ότι ο Αιτητής δεν έχει άλλη ιδιοκτησία στη Λευκωσία, Αμμόχωστο, Λάρνακα ή Λεμεσό και δεν φαίνεται πουθενά ούτε το επίδικο διαμέρισμα. Μήπως ο Αιτητής διαθέτει και άλλη ακίνητη ιδιοκτησία, η οποία δεν φαίνεται στο Πιστοποιητικό Έρευνας; Επιπρόσθετα, το εν λόγω διαμέρισμα στην οδό [ ] 4, στην Έμπα, φαίνεται ότι ενοικιάστηκε από τη σύζυγο και τη θυγατέρα του Αιτητή, σε τρίτο πρόσωπο, τον Αύγουστο 2021, για περίοδο ενός έτους (Τεκμήριο 19 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Η διεύθυνση διαμέρισμα 33Α, [ ] 4, Έμπα, Πάφος, καταγράφεται ως η διεύθυνση του Αιτητή σε φορολογία του Δήμου Στροβόλου για το έτος 2021, η οποία αφορά στο επίδικο διαμέρισμα, σύμφωνα με τον αριθμό εγγραφής (Τεκμήριο 25 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Το ίδιο ισχύει και για τέλη του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας για το έτος 2021 για το επίδικο διαμέρισμα (Τεκμήριο 26 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή), για τέλη του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου για το έτος 2020/1 (Τεκμήριο 27 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή) και για τη φορολογία του Κοινοτικού Συμβουλίου Έμπας για το έτος 2018 (Τεκμήριο 28 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση είναι ιδιοκτήτρια τριών χωραφιών στη Λευκωσία, ¼ μεριδίου σε δύο οικόπεδα στη Γεροσκήπου, τεσσάρων διαμερισμάτων στη Γεροσκήπου και ενός χωραφιού στη Λυσό της Πάφου (Τεκμήριο 16 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στο Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας, με ημερομηνία έκδοσης επίσης την 12.11.2020, η διεύθυνση της συζύγου του Αιτητή, καταγράφεται ως [ ] 4, στην Έμπα της Πάφου. Η διεύθυνση αυτή, σχετικά με τη σύζυγο του Αιτητή, καταγράφεται και στην Κατάσταση Λογαριασμού του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου (Τεκμήριο 30 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Η σύζυγος του Αιτητή σύναψε Ενοικιαστήριο Έγγραφο με τρίτο πρόσωπο, την 1.5.2021, για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος στη Γεροσκήπου, για περίοδο ενός έτους. Η θυγατέρα του Αιτητή σύναψε Ενοικιαστήριο Έγγραφο (Tenancy Agreement), την 17.6.2021, για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος στη Γεροσκήπου, για περίοδο ενός έτους και την 6.8.2021, για την ενοικίαση άλλου διαμερίσματος στη Γεροσκήπου για περίοδο ενός έτους (Τεκμήριο 19 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Σαφώς, την Άνοιξη και το Καλοκαίρι 2021, μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, η οικογένεια του Αιτητή ενοικίασε μεγάλο μερίδιο της ακίνητης περιουσίας της οικογένειας στην Κύπρο, σε τρίτα πρόσωπα. Στο Πιστοποιητικό Εγγραφής Μηχανοκίνητου Οχήματος, για το όχημα του Αιτητή, το οποίο απέκτησε τον Νοέμβριο 2021, η διεύθυνση του Αιτητή καταγράφεται ως [ ] 1, Πάφος (Τεκμήριο 23 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στο Πιστοποιητικό Εγγραφής Μηχανοκίνητου Οχήματος, για το όχημα της συζύγου του Αιτητή, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «ελαφρύ φορτηγό» και το απέκτησε τον Ιανουάριο 2018, καταγράφεται η διεύθυνση της ως [ ] 33, Έμπα (Τεκμήριο 24 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή) και στο ασφαλιστήριο έγγραφο για το ίδιο όχημα, ως [ ] 4, [ ] 33Α, Έμπα (Τεκμήριο 36 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στη χρέωση του Δήμου Γεροσκήπου για το έτος 2021, επ' ονόματι της συζύγου του Αιτητή, η διεύθυνση της καταγράφεται ως [ ] 113, Κολώνη (Τεκμήριο 29 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Ουδέν ελέχθη για όλες αυτές τις διευθύνσεις. Ο Αιτητής υπεβλήθη σε καρδιολογική χειρουργική επέμβαση το 2012 και από το 2014, παρακολουθείται από ιατρό στη Λευκωσία. Μεταξύ Ιανουαρίου 2019 και Αυγούστου 2021, δεν είχε επισκεφθεί τον ιατρό του (Τεκμήριο 17 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Το Μάρτιο 2021, ο Αιτητής είχε εξεταστεί από ιατρό στη Ζιμπάμπουε (Τεκμήριο 18 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή), γεγονός που δεικνύει ότι δεν είχε ακόμα μετακομίσει μόνιμα στην Κύπρο για σκοπούς επαναπατρισμού του. Περαιτέρω, η σύζυγος του Αιτητή, ανανέωσε Ασφαλιστήριο Έγγραφο, με περιοχή κάλυψης την υπο-Σαχάρια Αφρική, τον Αύγουστο 2021 (Τεκμήριο 32 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Δεν έχουμε πεισθεί μήτε ότι ο Αιτητής και η σύζυγος του έχουν επαναπατριστεί μόνιμα, μήτε σχετικά με την ακίνητη ιδιοκτησία τους στην Κύπρο, τη διάθεση αυτής και τη διεύθυνση στην οποία διέμεναν ή διαμένουν στην Κύπρο, τόσο πριν όσο και μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου σχετικά με τα ακίνητα επ' ονόματι του Αιτητή και τις διάφορες διευθύνσεις που εμφανίζονται, για τις οποίες δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση, αντανακλούν στην αξιοπιστία του Αιτητή και στο βάσιμο των θέσεων του. Ο Αιτητής και η σύζυγος του είναι σε συντάξιμη ηλικία. Δεν λαμβάνουν σύνταξη στη Ζιμπάμπουε (Τεκμήριο 20 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή) και δεν είναι ασφαλισμένοι στο Σχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην Κύπρο (Τεκμήρια 21 και 22 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι επίσης συνταξιούχος και λαμβάνει σύνταξη από τη Δημοκρατία (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση). Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν διαθέτει ακίνητη περιουσία επ' ονόματι του (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση). Ο Αιτητής απέστειλε επιστολή μέσω των δικηγόρων του, στον Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 7.12.2020, η οποία επιδόθηκε την 9.12.2020, για την επιθεώρηση του επίδικου διαμερίσματος (Τεκμήριο 13 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Ο Καθ' ου η Αίτηση, μέσω των δικηγόρων του, με επιστολή ημερομηνίας 8.1.2021, προς τους δικηγόρους του Αιτητή, αρνήθηκε να παραδώσει την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος (Τεκμήριο 14 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή). Στην επιστολή αυτή γίνεται αναφορά σε επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή ημερομηνίας 28.12.2020, η οποία δεν παρουσιάστηκε από τον Αιτητή στη μαρτυρία του και δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Κρίνουμε ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης όλων των προϋποθέσεων του Νόμου, το οποίο φέρει. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Νομική πτυχή: Λόγος έξωσης - Ιδιοκατοίκηση: Το άρθρο 11

(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί τα ακόλουθα: «11

(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται δια την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, δια το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή δια την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (στ) Σε περίπτωση κατά την οποία το ακίνητο απαιτείται λογικά από τον ιδιοκτήτη για ιδιοκατοίκηση ή για την κατοίκηση του συζύγου, τέκνου ή εξαρτώμενου γονέα ή του συζύγου του τελευταίου, ή όταν ο ιδιοκτήτης είναι οικογενειακή εταιρεία, για ιδιοκατοίκηση μέλους της και το δικαστήριο θεωρεί λογική την έκδοση τέτοιας απόφασης ή τέτοιου διατάγματος. Νοείται ότι ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα θα εκδίδωνται δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν το Δικαστήριον πεισθή ότι, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστάσεων της υποθέσεως, θα επροξενείτο μεγαλυτέρα ταλαιπωρία δια της εκδόσεως του διατάγματος ή της αποφάσεως παρά δια της αρνήσεως εκδόσεως τούτου. Δια τους σκοπούς της παραγράφου αυτής ο όρος 'περιστάσεις της υποθέσεως' περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το κατά πόσον ο ενοικιαστής είναι εκτοπισθείς ή παθών, ως οι όροι ούτοι καθορίζονται εις το Μέρος V του παρόντος Νόμου, το κατά πόσον υπάρχει διαθέσιμον έτερον ανάλογον και με λογικόν ενοίκιον μέρος στεγάσεως δια τον ενοικιαστή, και το κατά πόσον ο ιδιοκτήτης ηγόρασε το ακίνητον μετά την ημερομηνία καθ' ήν ετέθη εν ισχύι ο παρών Νόμος προς τον σκοπόν αποκτήσεως κατοχής δυνάμει των διατάξεων της παρούσης παραγράφου». Για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης των αυθεντιών τις οποίες παραθέτω, σημειώνω ότι το αντίστοιχο άρθρο στην προηγούμενη του Νόμου 23/83 νομοθεσίας, στον Νόμο 36/75, την οποία αντικατέστησε ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος του 1983, ήταν το άρθρο 16

(1)(ζ) (ή (g)) και αυτό βασίστηκε στο section 3 paragraph (h) του Αγγλικού First Schedule to the Rent and Mortgage Interest Restrictions (Amendment) Act 1933, ως τροποποιήθηκε από τα Rent Acts 1957 και 1968. Εξίσου σημαντικό είναι να υποδειχθεί πως ο Νόμος 36/75, όπως και ο Νόμος 23/83 πριν την τροποποίηση του το 1995, περιλάμβανε στις περιστάσεις της υπόθεσης τις οποίες εξετάζει το Δικαστήριο, το κατά πόσον υπάρχει διαθέσιμο έτερο μέρος στεγάσεως για τον ιδιοκτήτη ή τον ενοικιαστή. Όπως ο Νόμος ισχύει κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο, στις περιστάσεις της υπόθεσης περιλαμβάνεται το κατά πόσον υπάρχει διαθέσιμο έτερο μέρος στεγάσεως για τον ενοικιαστή. To άρθρο 11

(2)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, προνοεί τα ακόλουθα: «11

(2)Σε όσες περιπτώσεις δεν απαιτείται από το άρθρο αυτό άλλη γραπτή προειδοποίηση για έξωση, ο ιδιοκτήτης οφείλει να επιδώσει στον ενοικιαστή γραπτή προειδοποίηση έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως, χωρίς αυτό να επηρεάζει τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου υποθέσεις από της δημοσίευσης του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικός) Νόμος του 1995.» Το άρθρο 29

(1)[1], ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί περί της αποστολής ειδοποίησης δυνάμει του Νόμου. Τα δύο τελευταία ισχύουν για όλους τους λόγους έξωσης. Συνεπώς, για να εκδοθεί διάταγμα ανάκτησης κατοχής για ιδιοκατοίκηση, πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις, σωρευτικά:

1. Το επίδικο ακίνητο να κείται εντός ελεγχόμενης, εν τη εννοία του Νόμου, περιοχής και να έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.
3. Ο Ενοικιαστής να είναι θέσμιος ενοικιαστής.
4. Ο ιδιοκτήτης να έχει επιδώσει στον ενοικιαστή γραπτή προειδοποίηση ένα τουλάχιστο μήνα πριν τη καταχώριση της Αίτησης.
5. Η οικία να απαιτείται λογικά προς κατοχή από τον ιδιοκτήτη.
6. Το Δικαστήριο να κρίνει ότι η έκδοση του διατάγματος έξωσης είναι λογική.
7. Η έκδοση του διατάγματος, κατά τη κρίση του Δικαστηρίου, θα προκαλέσει λιγότερη ταλαιπωρία παρά η μη έκδοση του. Η επιφύλαξη που αφορά την ταλαιπωρία, είναι η ίδια με την επιφύλαξη του εδαφίου (ζ) που αφορά την ιδία χρήση. Κατ' ακρίβειαν και η πρώτη παράγραφος είναι πολύ παρόμοια, με την εξαίρεση ότι το εδάφιο (στ) ομιλεί για κατοίκηση και όχι για στέγαση επιχείρησης και δεν περιλαμβάνει την εξέταση της δυνατότητας εξασφάλισης άλλης επαγγελματικής στέγης από τον Αιτητή. Στην προκείμενη περίπτωση, κρίνουμε ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις ικανοποιούνται αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση. Σχετική και καθοδηγητική, αναφορικά με τις υπόλοιπες τρεις προϋποθέσεις, είναι η αυθεντία Χριστοδουλίδης v. Ολυμπίου

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 838 (απόφαση μειοψηφίας που υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ως προς το σημείο αυτό, στην υπόθεση Πουκή v. Ξενοπούλου & άλλης

(1990)1 Α.Α.Δ. 104, στη σελίδα 107). Τρίτη προϋπόθεση - Αποστολή γραπτής προειδοποίησης: Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επιστολή προειδοποίησης από τον Αιτητή προς τον Καθ' ου η Αίτηση, ότι απαιτεί το επίδικο για σκοπούς ιδιοκατοίκησης (βλέπετε σχετικά και πιο πάνω). Η επιστολή των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 8.1.2021, αναφέρεται σε επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή ημερομηνίας 28.12.2020, η οποία δεν έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο. Η τρίτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Τέταρτη προϋπόθεση - Λογικό απαίτησης ιδιοκτήτη: Πέραν των πιο πάνω αυθεντιών, στην Παμπορίδη v. Χουλιώτη κ.α.

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 604, αναφερόμενος στο άρθρο 11

(1)(ζ), ο έντιμος Δικαστής κ. Φρ. Νικολαϊδης, είπε: «Η φράση απαιτείται λογικώς ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων. Έχει αποφασιστεί ότι η φράση προϋποθέτει την ύπαρξη ανάγκης η οποία πρέπει να είναι γνήσια υφιστάμενη ανάγκη, κάτι περισσότερο από απλή επιθυμία αν και κάτι κατά πολύ λιγότερο της απόλυτης ανάγκης (βλ. Yiannopoulos v. Theodoulou

(1979)1 C.L.R. 215), ενώ στην υπόθεση Andreou v. Christodoulou

(1978)1 C.L.R. 192, λέχθηκε ότι η ανάγκη θα πρέπει να είναι οριστική και άμεση.» Επιπλέον, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος ανάκτησης κατοχής δυνάμει του άρθρου 11

(1)(ζ), όπως αυτές καταγράφονται στην απόφαση της μειοψηφίας στην υπόθεση Χριστοδουλίδης v. Ολυμπίου (βλέπετε πιο πάνω), και που ισχύουν και για το εδάφιο (στ) και μάλιστα λιγότερο αυστηρές, η ανάγκη πρέπει να είναι υποκειμενικά γνήσια και αντικειμενικά εύλογη όχι όμως απαραίτητα επιτακτική. Αναφορά στις ίδιες αποφάσεις ως την Παμπορίδης πιο πάνω, αλλ' αυτή τη φορά στα πλαίσια υπόθεσης ιδιοκατοίκησης με βάση το εδάφιο (στ), προβαίνει ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Π. Αρτέμης στην αυθεντία Κολόμβου v. Κωνσταντίνου κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ.

1. Βλέπετε ακόμα το σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδες 284 και
2. Στη σελίδα 284, ξεκαθαρίζεται ότι το βάρος απόδειξης του λογικού της απαίτησης του ιδιοκτήτη, φέρει ο ιδιοκτήτης. Στην αυθεντία Yiannopoulos v. Theodoulou, πιο πάνω, στη σελίδα 224, ο έντιμος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Μ. Τριανταφυλλίδης, αναφέρεται στο ζήτημα του λογικού της απαίτησης του ιδιοκτήτη: "As was pointed out in the case of Ikosis v. Thoma, 21 C.L.R., 125, 127, by Zekia J., as he then was, the landlord cannot be, in a case of this nature, the sole arbiter of his requirements once this matter is qualified by law with reasonableness. It is correct that in Ireland v. Taylor, [1949] 1 K.B. 300, it was, indeed, held that the landlord is the sole arbiter of his own requirements, but that case is, in our view, clearly distinguishable from the present one, because it was based on section 5

(1)(b) of the Landlord and Tenant Act, 1927, in England, where the word 'required' is not qualified, as in our own section 16

(1)(g) of Law 36/75, by the word 'reasonably'." Είναι η κρίση μας ότι η απαίτηση του Αιτητή να ανακτήσει την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος για σκοπούς ιδιοκατοίκησης, δεν είναι λογική. Δεν έχουμε πεισθεί ότι όντως έχει ήδη μετοικίσει στην Κύπρο με τη σύζυγο του, ώστε η ανάγκη να είναι υποκειμενικά γνήσια. Περαιτέρω, διαθέτει άλλη ακίνητη περιουσία στην Κύπρο, τόσο ο ίδιος, όσο και η σύζυγος του. Το επίδικο διαμέρισμα κείται στη Λευκωσία και ο Αιτητής και η σύζυγος του έχουν συγγενείς τόσο στη Λευκωσία, όσο και στην Πάφο, όπου διαθέτουν άλλα ακίνητα. Δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του Αιτητή και τις οικονομικές δυνατότητες του, ώστε να κριθεί κατά πόσον αυτές επηρεάζουν και αφορούν στην ανάγκη του να κατοικήσει στο επίδικο διαμέρισμα και όχι αλλού, αφ' ης στιγμής έχει άλλες επιλογές. Παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο μαρτυρία σχετικά με τα έσοδα του ζεύγους στην Κύπρο από ενοίκια και τα έξοδα τους, που αφορούν κυρίως την ακίνητη περιουσία τους. Αυτό δεν εξομοιώνεται με τη διάθεση άλλων οικονομικών πόρων και/ή δυνατοτήτων. Κρίνουμε ότι δεν υπάρχει υποκειμενικά γνήσια, υφιστάμενη και αντικειμενικά εύλογη ανάγκη ανάκτησης της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος από τον Αιτητή. Αυτό που αποκάλυψε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι απλή επιθυμία. Ο Αιτητής έχει στη διάθεση του αριθμό επιλογών για την κατοίκηση του ιδίου και της συζύγου του και όχι αναγκαστικά στη Λευκωσία. Η τέταρτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Πέμπτη προϋπόθεση - Λογικότητα έκδοσης διατάγματος και Έκτη προϋπόθεση - Ταλαιπωρία: Προχωρούμε στην εξέταση των δύο τελευταίων προϋποθέσεων, μόνο για σκοπούς Έφεσης, εφόσον το ισοζύγιο της ταλαιπωρίας εξετάζεται αν αποδειχθεί το εύλογο της απαίτησης του ιδιοκτήτη (Παμπορίδη v. Χουλιώτη κ.ά., πιο πάνω, σελίδα 608), το οποίο έχουμε ήδη κρίνει ότι δεν αποδείχθηκε. Συνεκτιμώντας το σύνολο των περιστάσεων των μερών όπως έχουν παρουσιαστεί, σε συσχετισμό με τους σκοπούς της νομοθεσίας για να προσδιορίσουμε αν είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη η έκδοση Διατάγματος έξωσης, ασκούμε τη διακριτική μας ευχέρεια και κρίνουμε ότι η έκδοση του Διατάγματος δεν είναι λογική. Στο τι πρέπει να λάβουμε υπόψην έχουμε καθοδηγεί τόσο από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, όσο και από την Αγγλική αυθεντία Cumming v. Danson

(1942)2 All ER 653, αναφορά στην οποία κάνει και ο έντιμος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Μ. Τρανταφυλλίδης, στην αυθεντία Yiannopoulos v. Theodoulou, πιο πάνω, στη σελίδα 223 [2]. Έχουμε λάβει υπόψη εάν η έκδοση του Διατάγματος θα προκαλέσει λιγότερη ταλαιπωρία παρά η μη έκδοση του. Κρίνουμε ότι η έκδοση του Διατάγματος θα προκαλέσει μεγαλύτερη ταλαιπωρία στον Καθ' ου η Αίτηση, παρά η μη έκδοση του στον Αιτητή. Το βάρος απόδειξης ότι θα προκληθεί μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση του Διατάγματος έξωσης παρά από τη μη έκδοση του, έφερε προηγούμενα ο ενοικιαστής δυνάμει του λεκτικού του άρθρου 16

(1)(ζ) του Νόμου 36/75 (βλέπετε επίσης σελίδα 220 στην Yiannopoulos v. Theodoulou, πιο πάνω). Στον Νόμο 23/83, το νομοθέτης λέγει «εάν το Δικαστήριο πεισθή» και όχι «εάν ο ενοικιαστής πείση το Δικαστήριον», όπως ήταν το λεκτικό της προηγούμενης νομοθεσίας. Υπό το φως του λεκτικού της νομοθεσίας όπως έχει σήμερα, είναι η κρίση μου ότι το κάθε μέρος φέρει το βάρος απόδειξης της δικής του ταλαιπωρίας, ώστε στη συνέχεια το Δικαστήριο να αποφασίσει επί του ισοζυγίου αυτής. Αποτελεί εύρημα μας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατέδειξε ικανοποιητικά τη δική του ταλαιπωρία εάν εκδοθεί Διάταγμα έξωσης εναντίον του. Είναι συνταξιούχος και έχει λόγους να παραμένει στο επίδικο, τόσο λόγω της περιοχής, αφού υπάρχει δυνατότητα διακίνησης του χωρίς όχημα και υπάρχει και εγγύτητα με την αδελφή του, όσο και λόγω του ύψους του ενοικίου. Πρόβαλε ισχυρισμούς αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση, η οποία σχετίζεται με το ύψος του πληρωτέου ενοικίου για το επίδικο διαμέρισμα. Ταυτόχρονα, δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία αναφορικά με το κατά πόσον υπάρχει η δυνατότητα εξεύρεσης άλλου, διαθέσιμου, ανάλογου και με λογικό ενοίκιο, διαμερίσματος ή κατοικίας για τη στέγαση του Καθ' ου η Αίτηση, πέραν της μαρτυρίας του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, ότι στην περιοχή του επίδικου διαμερίσματος, τα ενοίκια είναι αρκετά υψηλότερα του επίδικου και, εκτός των οικονομικών δυνατοτήτων του. Ο Αιτητής δεν κατέδειξε ικανοποιητικά ότι θα υποστεί ταλαιπωρία από τη μη έκδοση του Διατάγματος έξωσης. Έχει στη διάθεση του εναλλακτικές λύσεις για τη στέγαση του στην Κύπρο. Επιπρόσθετα, ο Αιτητής και/ή η σύζυγος του, διέθεσαν εκ των ακινήτων τους, σε τρίτα πρόσωπα, δυνάμει ενοικιαστηρίων εγγράφων, μετά την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Σχετικά με τις οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις του Αιτητή, υπό το φως της εξέτασης του ζητήματος της λογικότητας έκδοσης του Διατάγματος έξωσης και του ζητήματος της ταλαιπωρίας, παρατηρούμε ότι τα στοιχεία που παρουσίασε ο Αιτητής, δεν είναι ικανοποιητικά. Παρουσίασε μαρτυρία για τα έξοδα και τα έσοδα του ιδίου και της συζύγου του στην Κύπρο. Δεν λαμβάνει σύνταξη μεν από τη Ζιμπάμπουε, αλλά αυτό το γεγονός δεν εξομοιώνεται με την απουσία οποιουδήποτε άλλου οικονομικού πόρου, όπως καταθέσεις ή άλλα εισοδήματα. Το Δικαστήριο αξιολογεί, εξάγει συμπεράσματα και δέχεται μαρτυρία η οποία τίθεται ενώπιον του με τον προσήκοντα τρόπο. Δεν καταλήγει σε συμπεράσματα από τα συμφραζόμενα, τις περιστάσεις και τους ισχυρισμούς, ή τις εισηγήσεις των συνηγόρων στο στάδιο της αγόρευσης. Τι κατέδειξε ο Αιτητής με τη μαρτυρία του; Ότι είναι ένας ευκατάστατος και νοικοκυρεμένος άνθρωπος, ο οποίος διαθέτει περιουσία που εκμεταλλεύεται και δυνατόν να χρησιμοποιήσει. Παρόλο που θεωρητικώς δεν θα ήταν αδύνατη η μετακίνηση του Καθ' ου η Αίτηση, εφόσον υπήρχε άλλο διαθέσιμο, ανάλογο και με λογικό ενοίκιο μέρος για στέγαση του, φρονούμε ότι από τα ενώπιον μας τεθέντα, καθίσταται ευκόλως αντιληπτόν, πως θα προκληθεί ταλαιπωρία στον Καθ' ου η Αίτηση, σαφώς μεγαλύτερη από την ταλαιπωρία που θα προκληθεί στον Αιτητή, εάν στερηθεί στον παρόντα χρόνο, την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος. Ο Αιτητής δεν πρόσφερε ικανοποιητική μαρτυρία αναφορικά με την επιθυμία και/ή ανάγκη του να κατοικίσει στην περιοχή όπου κείται το επίδικο, ή σε οποιαδήποτε περιοχή ή ακόμα και στη Λευκωσία. Δεν έχει ενώπιον μας καταδειχθεί ότι υπάρχει σύνδεση του Αιτητή με τη Λευκωσία, ή τη συγκεκριμένη περιοχή της Λευκωσίας, μεγαλύτερη από άλλη περιοχή της ελεύθερης Κύπρου και ιδιαίτερα, της Πάφου. Ο υιός του κατοικεί στη Λευκωσία, όπως κατέθεσε ο ίδιος, σε άγνωστη περιοχή, η θυγατέρα του όμως κατοικεί στην Πάφο, στην ίδια περιοχή όπου ο Αιτητής διαθέτει και άλλο ακίνητο. Ως εκ των ανωτέρω, κρίνουμε ότι η έκτη και η έβδομη προϋπόθεση δεν ικανοποιούνται και ο λόγος έξωσης αποτυγχάνει. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με την σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, ο λόγος έξωσης με βάση το άρθρο 11

(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, αποτυγχάνει και η απαίτηση απορρίπτεται. Ελλείψει ειδικών περιστάσεων, τα έξοδα της υπόθεσης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα έως €500.- Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «29.

(1)Τηρουμένων των σχετικών διατάξεων του περί Πολιτικής Δικονομίας διαδικαστικού κανονισμού και οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού εκδιδομένου δυνάμει του παρόντος Νόμου, οιαδήποτε ειδοποίησις, αίτησις, απαίτησις ή άλλο έγγραφον δυνάμει του παρόντος Νόμου υποβάλλεται εγγράφως και δύναται να επιδίδηται εις το πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή είτε προσωπικώς, είτε, δια της παραδόσεως τούτου δι' αυτό εις το τελευταίον γνωστόν μέρος διαμονής ή εργασίας του εν Κύπρω ή δια της αποστολής τούτου διά του ταχυδρομείου δι' ησφαλισμένης επιστολής απευθυνόμενης εις αυτό εις την τελευταίαν γνωστήν ταχυδρομικήν του διεύθυνσιν εν Κύπρω, το δε πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή περιλαμβάνει οιονδήποτε αντιπρόσωπον τοιούτου προσώπου δεόντως εξουσιοδοτημένον προς τούτο. Νοείται ότι σε κάθε περίπτωση δύναται να γίνει ιδιωτική επίδοση με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης της ηλεκτρονικής επίδοσης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα του Δικαστηρίου: Νοείται περαιτέρω ότι επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δύναται να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεθνή σύμβαση, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό που ισχύει στη Δημοκρατία.» [2] "The correct approach of a trial Court to the question of whether it is reasonable to make an order of eviction on a ground such as that which is involved in the present case has been expounded in, inter alia, the case of Cumming v. Danson, [1942] 1 All E.R. 653, where (at p. 655) Lord Greene M.R. stated:- 'In considering reasonableness under sect. 3

(1), it is, in my opinion, perfectly clear that the duty of the Judge is to take into account all relevant circumstances as they exist at the date of the hearing. That he must do in what I venture to call a broad, common-sense way as a man of the world, and come to his conclusion giving such weight as he thinks right to the various factors in the situation. Some factors may have little or no weight, others may be decisive, but it is quite wrong for him to exclude from his consideration matters which he ought to take into account.'" cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο