Κωνσταντίας Μιχαήλ ν. Χρίστου Χριστοδουλίδη, Αίτηση Αρ.:Ε63/20, 21/6/2022

(1)(α-ε), Δ.48 θθ.1-2, 8

(1)(qq), Δ.57 θ.2, Δ.64 και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Αργυρώς Κύρου, από τη Λευκωσία. Η ενόρκως δηλούσα κατέθεσε ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια και πλήρως εξουσιοδοτημένη υπ' αυτής. Στις 10.9.2020, καταχωρήθηκε η Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση. Μεσολάβησε η έκδοση οδηγιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου για αναστολή των προθεσμιών λόγω κορωνοϊού, με αποτέλεσμα η Ανταπάντηση να καταχωρηθεί εκπρόθεσμα στις 27.4.

1. Είναι γεγονός ότι ο χρόνος για την καταχώρηση της Ανταπάντησης παρήλθε πριν την αναστολή των προθεσμιών και αυτή καταχωρήθηκε καθυστερημένα. Αυτό όμως οφείλεται, εξ' όσων η ενόρκως δηλούσα πληροφορείται από το δικηγόρο κ. Ρ. Βραχίμη, στο γεγονός ότι κατά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο, το γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, ήταν υποστελεχομένο. Το δε Σεπτέμβριο 2020 και κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο 2021, αφότου ανεστάλησαν τα μέτρα αναστολής λόγω κορωνοϊού, υπήρξε αυξημένος φόρτος εργασίας στο γραφείο, ο οποίος συνεχιζόταν και για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο και ενώ αυτό εξακολουθούσε να είναι υποστελεχομένο, αλλά και λόγω της πανδημίας δεν κατέστη δυνατή η έγκαιρη σύνταξη και καταχώρηση της Ανταπάντησης και κατ' επέκτασης της αίτησης για κλήση για οδηγίες. Πρόκειται για καθαρή αβλεψία και/ή λάθους, ενώ υπήρξε η κάθε πρόθεση από πλευράς της Αιτήτριας για προώθηση της υπόθεσης της. Επιπλέον, το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια έκλεισε αναγκαστικά σε δύο περιπτώσεις, από 24.9.2020 μέχρι 8.10.2020 και από 25.2.2021 μέχρι 11.3.2021, λόγω κρουσμάτων κορωνοϊού. Αυτό το γεγονός επίσης συνέβαλε σημαντικά στην καταχώρηση της Ανταπάντησης εκπρόθεσμα. Η κα. Κύρου κατέθεσε ότι έχει υποβληθεί αίτηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, για ακύρωση της καταχωρηθείσας Ανταπάντησης, καθώς και της Κλήσης για Οδηγίες, η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Όμως η άλλη πλευρά, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 30, δεν θα υποστεί οποιαδήποτε αδικία επί της ουσίας, εφόσον η ίδια η Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επιτρέπει την εκ νέου καταχώρηση της κυρίως Αίτησης σε περίπτωση απόρριψης της λόγω μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της Διαταγής για την καταχώρηση της Κλήσης για Οδηγίες εντός 90 ημερών από το κλείσιμο των δικογράφων. Η εν λόγω διάταξη επιτρέπει την καταχώρηση εκ νέου της κυρίως Αίτησης, με την καταβολή διπλών χαρτοσήμων και την προϋπόθεση καταβολής των εξόδων. Η απόρριψη της κυρίως Αίτησης επειδή δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες προθεσμίες της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες, δεν δημιουργεί δεδικασμένο, ως ρητά προνοείται στη Διαταγή
2. Η ενόρκως δηλούσα υποδεικνύει ότι στην παρούσα περίπτωση επιλέγηκε η καταχώρηση αίτησης για παραμερισμό της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες. Τυχόν παραμερισμός της Ανταπάντησης, θα έχει ως αποτέλεσμα την εκπρόθεσμη καταχώρηση και της Κλήσης για Οδηγίες, με αποτέλεσμα η κυρίως Αίτηση να πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής
3. Ως εκ τούτου και προς αποφυγή περαιτέρω διαδικασιών, εάν η υπό εξέταση αίτηση εγκριθεί και παραταθεί η προθεσμία, θα θεραπευθεί η παρατυπία η οποία υπάρχει και με την ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση. Επί της ουσίας, τα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση ουδόλως παραβλάπτονται με την αιτούμενη παράταση χρόνου και/ή τη θεραπεία της παρατυπίας. Η κα. Κύρου δέχεται ότι η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε κάπως καθυστερημένα και αφότου η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε αίτηση παραμερισμού της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες. Θεώρησαν ότι δεν θα τίθετο θέμα για την καταχώρηση της εκπρόθεσμης Ανταπάντησης και για αυτό δεν καταχώρησαν αίτηση για παράταση χρόνου της προθεσμίας πριν την καταχώρηση της. Ακολούθως, επικεντρώθηκαν στο να καταχωρήσουν ένσταση στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση, την οποία καταχώρησαν στις 16.12.2021 και μετά από περαιτέρω μελέτη του θέματος, αποφασίστηκε όπως καταχωρηθεί και η υπό εξέταση αίτηση. Ο χρόνος ο οποίος παρήλθε από την καταχώρηση της αίτησης του Καθ' ου η Αίτηση για παραμερισμό ημερομηνίας 8.10.2021, η οποία ορίστηκε για πρώτη φορά στις 11.10.2021, ήταν απαραίτητος για τη μελέτη του θέματος της καταχώρησης ένστασης και την ετοιμασία της υπό εξέταση αίτησης. Υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης και της πανδημίας, είναι εύλογο όπως το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη Διάταξη 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και όπως βοηθήσει την Αιτήτρια, η οποία επέδειξε πλημμέλεια σε κάποιο βαθμό σε ότι αφορά τις προθεσμίες των Θεσμών και όπως διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα. Η ενόρκως δηλούσα εισηγείται την επιδίκαση εξόδων υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρήθηκε την 17.2.2022 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.2, Δ.21 θ.14, Δ.26 θ.11, Δ.30 θ.1, Δ.48 θθ.1-7, 8

(4), 9, 13, Δ.57, Δ.64 θθ.1 και 2, στους Κανονισμούς 3, 7, 9, 12 και 13 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, στο άρθρο 30

(3)(α)(β) του Συντάγματος, στην Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η αίτηση είναι παντελώς νομικά αλλά και ουσιαστικά ανυπόστατη και/ή αβάσιμη και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέλει ο νόμος και/ή η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
2. Η Δ.30 δεν παρέχει περιθώρια για παράταση του χρόνου καταχώρησης κλήσης για οδηγίες και κατ' επέκταση για διάσωση της αγωγής, όταν δεν τηρούνται οι προβλεπόμενες προθεσμίες.
3. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν αποκαλύπτουν λόγους επιτυχίας της Αίτησης και/ή παράτασης του χρόνου καταχώρισης της Ανταπάντησης και/ή της Κλήσης για Οδηγίες.
4. Το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.30 Κ 1(γ) έχει δέσμια εξουσία να απορρίψει την παρούσα και κατ' επέκταση την κυρίως Αίτηση καθώς δεν παρέχεται διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο επέκτασης της προθεσμίας μετά τη λήξη και των 15 ημερών της Δ.30 Θ. 1(γ).
5. Η παρούσα Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή χωρίς να δοθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος που να δικαιολογεί αυτή την υπέρμετρη καθυστέρηση.
6. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμία που τίθεται για καταχώρηση Ανταπάντησης από τους Θεσμούς.
7. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας που θέτει η Δ.30 για καταχώρηση της Κλήσης για Οδηγίες.
8. Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση.
9. Οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης επιβάλλουν όπως το Σεβαστό Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια κατά της έγκρισης του αιτούμενου διατάγματος.
10. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), κατά παράβαση και καθ' υπέρβαση των λόγων για του οποίους ο Νομοθέτης τάσσει στην παρούσα διαδικασία και καταχωρείται δια την πρόκληση καθυστέρησης στη διαδικασία και τη δημιουργία βλάβης, ταλαιπωρίας και εξόδων στον Καθ' ου η Αίτηση.
11. Η Αιτήτρια υποβάλλει την παρούσα Αίτηση με πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση.
12. Η συμπεριφορά που επέδειξε η Αιτήτρια εξισώνεται με περιφρονητική παραγνώριση της δικαστικής διαδικασίας και είναι ενάντια στην ασφάλεια δικαίου που διέπει την άσκηση δικαστικής διαδικασίας.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Χρίστου Χριστοδουλίδη, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τυγχάνει νομικής συμβουλής. Στις 13.7.2020 καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια η πιο πάνω Αίτηση και του επιδόθηκε την 22.7.
13. Καταχώρησε Απάντηση μέσω των δικηγόρων του, στις 10.9.
14. Στις 27.4.2021, η Αιτήτρια καταχώρησε Ανταπάντηση στην Απάντηση και την ίδια ημέρα, καταχωρήθηκε η Κλήση για Οδηγίες της Αιτήτριας, η οποία ορίστηκε στις 29.6.
15. Η Ανταπάντηση στην Απάντηση καταχωρήθηκε παράτυπα, καθότι η προθεσμία η οποία τίθεται από τους Θεσμούς, είναι επτά

(7)ημέρες. Η παράλειψη καταχώρησης της Απάντησης εντός της πιο πάνω προθεσμίας [αντιλαμβάνομαι εννοεί την Ανταπάντηση], είχε ως αποτέλεσμα την ολοκλήρωση των δικογράφων μετά το πέρας της πιο πάνω προθεσμίας. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, η Αιτήτρια όφειλε εντός ενενήντα

(90)ημερών να εκδώσει Κλήση για Οδηγίες. Ο κ. Χριστοδουλίδης κατάθεσε ότι, με τον περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2020, όλες οι χρονικές προθεσμίες για την καταχώρηση οποιουδήποτε δικογράφου ή άλλου εγγράφου ή αιτήσεως ή γενικά για την τέλεση ή τη διεκπεραίωση οποιουδήποτε δικονομικού βήματος, ανεστάλησαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, από την 12.11.2020 μέχρι την κατάργηση του πιο πάνω Κανονισμού την 8.3.2021 με τον περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικό) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2021. Τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν την 18.9.2021, ήτοι με το πέρας των 7 ημέρων από την καταχώρηση της Απάντησης. Από την πιο πάνω ημερομηνία μέχρι την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) (Αρ.3) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2020, είχαν παρέλθει 55 ημέρες. Συναφώς, από τη 8.3.2021 μέχρι και την 27.4.2021, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε η Κλήση για Οδηγίες, παρήλθαν άλλες 50 ημέρες. Παρήλθαν άπρακτες 105 ημέρες αντί 90, ως προνοείται από τους Θεσμούς. Ως εκ των ανωτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε στις 8.10.2021, αίτηση για διαγραφή της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες, καθώς και απόρριψη της κυρίως Αίτησης. Η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση 16 μήνες μετά το κλείσιμο των δικογράφων. Τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, δεν αποτελούν καλό λόγο για να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Ειδικότερα, το μεγάλο χρονικό διάστημα το οποίο έχει μεσολαβήσει από την παρέλευση των προθεσμιών μέχρι και τη καταχώρηση της παρούσας αίτησης, είναι υπέρμετρα μεγάλο και το σφάλμα ή η αβλεψία των δικηγόρων της Αιτήτριας, δεν μπορεί να αποτελέσει καλό λόγο. Σε κάθε περίπτωση, δεν παρέχεται διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο επέκτασης της προθεσμίας μετά τη λήξη των 15 ημερών της Δ.30 θ.1(γ) και το Δικαστήριο έχει δέσμια εξουσία να απορρίψει την παρούσα και κατ' επέκτασην, την κυρίως Αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση είναι καταχρηστική των Δικαστικών διαδικασιών και δημιουργεί περιττά έξοδα. Ιστορικό: Δικόγραφα: Το χρονικό της καταχώρησης της κυρίως Αίτησης και των λοιπών δικογράφων, της Κλήσης για Οδηγίες και της ενδιάμεσης αίτησης του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 8.10.2021, περιγράφεται επαρκώς στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση και την ένσταση. Διαδικασία: Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν αφορά στην ουσία της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για ενδιάμεσο αίτημα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική και δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τη Διαταγή 25 θεσμός 6, ως έχει τροποποιηθεί και/ή αντικατασταθεί από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2) και του 2017: «Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25 και Δ.30 θα διαβάζονται αναλόγως.» Ο θεσμός 7 της Διαταγής 25, όπως τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε από τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, αναφέρει τα εξής: «Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25, θα διαβάζονται ανάλογα.» Διαγράφηκε δηλαδή η ρητή αναφορά στην εφαρμογή της Διαταγής 30 από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας, όπως το παρόν Δικαστήριο. Είναι όμως φανερόν από το λεκτικό του θεσμού 10 της Διαταγής 30, ως αυτός ισχύει από 27.4.2018, ότι η Διαταγή 30 εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας. Προνοεί δε η Διαταγή στο θεσμό 10

(5), ότι: «Όπου στα Δικαστήρια ειδικών δικαιοδοσιών δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού επίδικης διαφοράς, το Δικαστήριο δύναται, ανεξαρτήτως των διατάξεων της Δ.30, να χειριστεί την ενώπιον του υπόθεση κατά τον τρόπο που θα εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Προς τούτο δύναται να ακολουθήσει τις ειδικές ρυθμίσεις που γίνονται στους οικείους διαδικαστικούς κανονισμούς είτε αυτούσιες, είτε σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.30». [δική μου υπογράμμιση] Σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού της επίδικης διαφοράς. Διαταγή 30: Η Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αντικαταστάθηκε και τροποποιήθηκε από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2), του 2017 και του 2018 (Αρ. 1), προνοεί ως ακολούθως: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται ενός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστήριο σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψη της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρούμενων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με την αγωγή αρ. που απορρίφθηκε την συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα, ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.» «2.(α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστηρίου ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» [δική μου υπογράμμιση] «9. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (i) το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς (ii) τη σπουδαιότητα της (iii) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών.» Βλέπετε επίσης το θεσμό 10

(5)της Διαταγής 30 (πιο πάνω). Η Διαταγή περιλαμβάνει ρητή πρόνοια διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες και Παραρτήματος. Διαταγή 57: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Διαταγή 57 θεσμός 2 [2]. των Θεσμών Πολιτική Δικονομίας. Ενόψει των προνοιών του Κανονισμού 12(α) πιο πάνω και στην απουσία ειδικής και/ή αντίστοιχης ρύθμισης στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή Κανονισμούς, τυγχάνει εφαρμογής ο εν λόγω θεσμός σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Υπάρχει πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος. Στην αυθεντία Κολλάτου v. Παναγιώτου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 895, η οποία αφορούσε αίτηση για την παράταση του χρόνου υποβολής περιγράμματος αγόρευσης σε Έφεση, για το θέμα της παράτασης προθεσμιών για τη λήψη θεσμικών μέτρων, ο έντιμος Πρόεδρος κ. Γ.Μ. Πικής, είπε (σελίδα 898): «Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί το γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να εγκρίνει την παράταση των προθεσμιών που τίθενται είτε από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας είτε από διαταγή του δικαστηρίου για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων. Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεση του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης. Κάθε απόκλιση από αυτούς πρέπει να δικαιολογείται γίνεται δεκτή εφόσον δεν αντιστρατεύεται τα θέσμια της δικαίας δίκης, ως η περίπτωση της ηθελημένης αδιαφορίας για την τήρηση τους. Τα συμφέροντα του αντιδίκου, του διαδίκου που εξαιτείται την παράταση, λαμβάνονται υπόψη, όλως ιδιαίτερα, ο πιθανός επηρεασμός των ουσιαστικών, καθώς και των δικονομικών του δικαιωμάτων. Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον η παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Η αντίστοιχη της Διαταγής 57 θεσμός 2, είναι η παλαιά Αγγλική πρόνοια Order 64 rule 7. Στην υποσημείωση με την επικεφαλίδα «Scope of Rule», στη σελίδα 1813 του Annual Practice 1958, αναφέρεται ότι: "Where the time, sought to be enlarged, is not 'appointed by these Rules' but by the Practice Masters' Rules (which have no statutory force) or some other rule of practice, r.7 does not apply, and in interlocutory proceedings the Court or Judge has inherent jurisdiction to extend the time independently of it (see Keymer v. Reddy, [1912] 1 K.B. p. 221, C.A.; Pole-Carew v. Western Counties Manure Co., Ltd.

(1919), 89 L.J. Ch.100, C.A.) Semble, the same applies to the extension of a period of time fixed by an interlocutory order of the Court or Judge for doing some act or taking some proceeding: there is an inherent jurisdiction (apart from this rule) to extend the time (unless the order was by consent, Australasian Automatic, etc., Co. v. Walter, [1891] W.N. 170)." [δική μου υπογράμμιση] Στην αυθεντία Αυξεντίου v. Σάββα

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1963, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε ενώπιον του το θέμα έκδοσης Διατάγματος παράτασης χρόνου εντός του οποίου ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούτο να δώσει λογαριασμό στον εξ' αποφάσεως πιστωτή και αποφάσισε ότι το Δικαστήριο είχε σύμφυτη εξουσία να διατάξει την έκδοση του εν λόγω διατάγματος ώστε να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της απόφασης του (βλέπετε σελίδες 1966 και 1967 [3]). Είναι η κρίση μου ότι αίτημα για παράταση χρόνου, δύναται να εξεταστεί και υπό το φως της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, στην οποία βασίζεται η υπό εξέταση αίτηση. Συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου (inherent jurisdiction): Η ερμηνεία της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, απαντάται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 12 [4]. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην Κύπρο επί του θέματος, όπως οι αυθεντίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου: Constantinides v. Vima et al

(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας v. Bank Fur Arbeit Uno Wirtschaft AG

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 585, Κουλέρμος v. Κουμπαρίδου

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 493 και Βασιλείου v. Μακρίδη

(2000)2 Α.Α.Δ. 133. Είναι η κρίση μου ότι ένας πρέπει πάντα να έχει κατά νουν, πως είναι υποχρέωση του διαδίκου να πράξει ότι είναι δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου και να συμμορφωθεί με όλες τις πρόνοιες του Νόμου και των Κανονισμών. Το ίδιο ισχύει για όλες τις αστικές υποθέσεις. Υπό το φως και του άρθρου 30.3(β) του Συντάγματος της Δημοκρατίας, τυγχάνει εφαρμογής η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ευσταθίου κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1007, όπου, ειρήσθω εν παρόδω, υπήρξε παράλειψη του δικηγόρου να καταχωρίσει υπεράσπιση ενωρίτερα. Στη σελίδα 1010 ο έντιμος Δικαστής κ. Γ. Κωνσταντινίδης, είπε τα εξής: «Θεωρούμε πως με την αδιαμφισβήτητη ανάθεση της υπόθεσης σε δικηγόρο προς καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και υπεράσπιση ευλόγως δεν θα αναμενόταν, πάντως όχι πέντε μήνες αργότερα, έκδοση τελικής απόφασης για τέτοια παράλειψη. Η δε εξομοίωση, στη περίπτωση, της παράλειψης του δικηγόρου προς παράλειψη που αντανακλούσε περιφρονητική διαγωγή του διαδίκου, δεν εδικαιολογείτο.» Έχοντας υπόψην ότι το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, το οποίο διασφαλίζεται με το άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος, πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα ακρόασης μίας υπόθεσης σε εύλογο χρόνο δυνάμει του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, που επίσης συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και εχέγγυο για τη διασφάλισης της λειτουργίας της Δικαστικής εξουσίας (βλέπετε Μουγής v. Σπανούδης

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 997 και Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας v. Sazen Fast Food Ltd.,

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1283, όπου γίνεται και αναφορά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), είναι η κρίση μου ότι, λαμβανομένων υπόψην των εξαιρετικών περιστάσεων που επικράτησαν στη χώρα λόγω της πανδημίας του κορονωϊού, δεν υπήρξε εκ μέρους της Αιτήτριας κατάχρηση της διαδικασίας, υπό το φως των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, σύμφωνα με την επιταγή του Συντάγματος της Δημοκρατίας. Παραπέμπω επίσης στην αυθεντία Evand Promotions κ.ά. v. Rutman (Αρ. 2),

(1998)1Δ) Α.Α.Δ. 2123, στη σελίδα 2127 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα εξής: «Η τήρηση των προθεσμιών και γενικά των κανόνων που διέπουν τη λήψη δικαστικών μέτρων, αποτελεί παράγοντα, ο οποίος άπτεται σε κάθε περίπτωση των συμφερόντων της δικαιοσύνης ... δεν είναι όμως αφ' εαυτού καθοριστικός, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, εκτός όπου επιδεικνύεται αδιαφορία για τα θέσμια, σε βαθμό και έκταση που υπονομεύει το θεσμικό πλαίσιο επίκλησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου» Πανδημία και μέτρα που αφορούσαν στην τήρηση των προθεσμιών και στην καταχώρηση εγγράφων: Η ύπαρξη πανδημίας η οποία επηρέασε το σύνολο της κοινωνίας στην Κυπριακή Δημοκρατία, αποτελεί Δικαστική γνώση (Judicial notice). Τα Διατάγματα, οι Οδηγίες και οι Ανακοινώσεις των Θεσμών του Κράτους, οι Τροποποιητικοί Νόμοι και Κανονισμοί, αποτελούν πρωτογενή και δευτερογενή νομοθεσία και είναι γνωστά στο Δικαστήριο. Από την έναρξη της πανδημίας στην Κύπρο, ο Υπουργός Υγείας εξέδιδε Διατάγματα με βάση τον περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμο, τα οποία αφορούσαν και επηρέαζαν ολόκληρη την κοινωνία, ολόκληρο το φάσμα της οικονομίας και την καθημερινότητα των πολιτών. Πέραν αυτών, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδιδε Οδηγίες και Ανακοινώσεις, που αφορούσαν ειδικά στη Δικαστική Υπηρεσία και τη διεκπεραίωση των υποθέσεων. Αναφορικά με τις ημερομηνίες και περιόδους που είναι ουσιώδεις για την υπό εξέταση αίτηση, σημειώνω ότι την 30.4.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Ανακοίνωση, με βάση την οποία, από 4.5.2020 άρχισε η κανονική λειτουργία των Πρωτοκολλητείων, ώστε ήταν δυνατή πλέον η καταχώρηση νέων υποθέσεων και η προώθηση υφιστάμενων υποθέσεων. Άρχισε επίσης, λαμβάνοντας υπόψην τα Διατάγματα του Υπουργού Υγείας και τις οδηγίες των Ιατρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας, η εκδίκαση υποθέσεων, περιλαμβανομένων Αιτήσεων Έξωσης. Με τον περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2020, η οποίος δημοσιεύθηκε την 22.5.2020 και τέθηκε σε ισχύ από 5.6.2020, καταργήθηκε ο περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικός) (Αρ.1) Διαδικαστικός Κανονισμός του

1. Στις 14.9.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Ανακοίνωση με την οποία, ουσιαστικά επανέλαβε τις οδηγίες που είχε εκδώσει την 30.4.2020, με κάποιες διαφοροποιήσεις. Τα Πρωτοκολλητεία λειτουργούσαν κανονικά από τον Ιούνιο 2020 και η διεκπεραίωση των υποθέσεων γινόταν με τρόπο και ρυθμούς, εν πολλοίς, φυσιολογικούς. Εν τω μεταξύ, η Βουλή των Αντιπροσώπων θέσπισε τον περί Ενοικιοστασίου (Προσωρινές Διατάξεις) (Τροποποιητικό) Νόμο του 2020, Ν.53(Ι)/2020, ο οποίος δημοσιεύθηκε την 29.5.2020 και τροποποίησε τον Ν.30(Ι)/20, ώστε η ημερομηνία 31.5.2020 να αντικατασταθεί με την ημερομηνία 30.9.
2. Έτσι, Αιτήσεις Έξωσης λόγω καθυστερημένων ενοικίων, για ενοίκια που οφείλονταν από 1.3.2020 και εντεύθεν, μπορούσαν να καταχωρηθούν αλλά όχι να προωθηθούν, μέχρι την 30.9.
3. Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε την 13.7.2020 και περιλαμβάνει απαίτηση για την έκδοση Διατάγματος ανάκτησης κατοχής και απόφασης για καθυστερημένα ενοίκια από το Μάρτιο 2020 και ενδιάμεσα οφέλη. Η Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρήθηκε την 10.9.
4. Η Αιτήτρια παρέλειψε να καταχωρήσει Απάντηση στην Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση εντός των προθεσμιών που προνοούνται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, δηλαδή εντός 7 ημερών από της καταχώρησης της Απάντησης του Καθ' ου η Αίτηση. Την καταχώρησε την 27.4.
5. Στις 12.11.2020, δύο μήνες μετά την καταχώρηση της Απάντησης του Καθ' ου η Αίτηση, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Ανακοίνωση, με την οποία ανεστάλησαν μέχρι 30.11.2020, οι προθεσμίες που προβλέπονται από τους Θεσμούς και οι καθορισθείσες Δικαστικά προθεσμίες για τη διενέργεια δικαστικών πράξεων. Στις 20.11.2020, δημοσιεύθηκε ο περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικός) (Αρ.3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2020, με ισχύ από 12.11.2020 και χωρίς ημερομηνία λήξης, με τον οποίο: «Οπουδήποτε στο Βασικό Διαδικαστικό Κανονισμό ή κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, προνοούνται χρονικές προθεσμίες για την καταχώρηση οποιουδήποτε δικογράφου ή άλλου εγγράφου ή αιτήσεως, ή γενικά για την τέλεση ή τη διεκπεραίωση οποιουδήποτε δικονομικού βήματος, αυτές αναστέλλονται λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και μέχρι την έκδοση νέου σχετικού Διαδικαστικού Κανονισμού που θα καταργεί την παρούσα διάταξη, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.» Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Ανακοίνωση την 30.12.2020, με την οποία ανέστειλε προσωρινά την εκδίκαση ή περαιτέρω προώθηση όλων των υποθέσεων σε όλα τα Δικαστήρια, κάθε βαθμίδας και δικαιοδοσίας, μέχρι την 10.1.2021, με εξαίρεση την εκδίκαση εξαιρετικά επειγόντων προσωρινών Διαταγμάτων. Έτσι, από τις 30.12.2020, δεν καταχωρούνταν δικόγραφα ή οποιεσδήποτε ενδιάμεσες αιτήσεις, είτε Αιτήσεις Έξωσης ή Καθορισμού Ενοικίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Ανακοίνωση την 11.1.2021, η οποία αναθεωρήθηκε την 12.1.
6. Ουσιαστικά, δεν διαφοροποιήθηκε οτιδήποτε, με εξαίρεση την άδεια καταχώρησης δικογράφων όπου η καταχώρηση τους θεωρείτο κατεπείγουσα από το αρμόδιο Δικαστήριο. Με νέα Ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.1.2021, η λειτουργία των Δικαστηρίων συνεχίστηκε ως η Ανακοίνωση ημερομηνίας 12.1.
7. Αυτό ίσχυσε μέχρι την 8.2.
8. Με Ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.2.2021, από 8.2.2021 άρχισε η κανονική λειτουργία όλων των Πρωτοκολλητείων και τα πρωτόδικα Δικαστήρια προγραμμάτισαν τις ενώπιον τους υποθέσεις με τρόπο ώστε να προωθηθούν. Συνακόλουθα, την 12.2.2021, δημοσιεύθηκε ο περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικός) (Αρ.1) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2021, με τον οποίο καταργήθηκε ο περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του
9. Η Ανταπάντηση και η Κλήση για Οδηγίες της Αιτήτριας, καταχωρήθηκαν την 27.4.
10. Ακολούθησε η καταχώρηση αίτησης υπό του Καθ' ου η Αίτηση για την ακύρωση και/ή διαγραφή της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες, την 8.10.
11. Ουδέν άλλο δικονομικό μέτρο λήφθηκε, είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά, μεταξύ Σεπτεμβρίου 2020 και Απριλίου 2021 και στη συνέχεια, μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου
12. Κρίση: Δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 21 θεσμός 14 και της Διαταγής 26 θεσμός 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η Ανταπάντηση (Reply) ή Απάντηση στην Απάντηση, δυνατόν να καταχωρηθεί εντός επτά

(7)ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης. Όπου η Απάντηση περιλαμβάνει Ανταπαίτηση (counterclaim), ο Ενάγων ή Αιτητής, έχει δικαίωμα καταχώρησης Υπεράσπισης ή Απάντησης στην Ανταπαίτηση, εντός 14 ημερών από την καταχώρηση αυτής. Τα δικόγραφα θεωρούνται ότι συμπληρώθηκαν μετά την πάροδο της εν λόγω προθεσμίας. Η Αιτήτρια καταχώρισε Ανταπάντηση στην Απάντηση σε ημερομηνία πέραν των 7 ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης. Ο Κανονισμός 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, προνοεί ότι η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δεν συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. Το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να κρίνει ως άκυρο και/ή υποκείμενο σε παραμερισμό το δικόγραφο της Αιτήτριας, επειδή αυτό καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, χωρίς να εξασφαλιστεί προηγούμενα άδεια του Δικαστηρίου για την επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης του. Περαιτέρω και επικουρικά, ο Κανονισμός 12(γ) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, προνοεί ότι διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολο της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. Η Αιτήτρια δεν καταχώρισε εμπρόθεσμα αίτηση για την παράταση του χρόνου καταχώρισης της Ανταπάντησης της και της Κλήσης για Οδηγίες. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν καταχώρισε σε εύλογο χρονικό διάστημα, αίτηση για τον παραμερισμό της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες, παρά μόνο 6 μήνες μετά την καταχώριση της Ανταπάντησης και της Κλήσης για Οδηγίες. Επιπλέον, εάν ο Καθ' ου η Αίτηση θεώρησε ότι τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί μετά την παρέλευση 7 ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης του, τότε είχε το δικαίωμα υποβολής αιτήματος για την απόρριψη της κυρίως Αίτησης, εφόσον δεν είχε καταχωρηθεί Κλήση για Οδηγίες εντός της περιόδου που προνοείται από τη Διαταγή

1. Γεγονός αποτελεί επίσης ότι οι προθεσμίες για την καταχώριση δικογράφων αλλά και ενδιάμεσων αιτήσεων, είχαν ανασταλεί σε διάφορα χρονικά διαστήματα, για διάφορες χρονικές περιόδους, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Τα Πρωτοκολλητεία υπολειτουργούσαν και οι υποθέσεις δεν εκδικάζονταν για σημαντικές χρονικές περιόδους. Επιπλέον, Αιτήσεις Έξωσης λόγω καθυστερημένων ενοικίων τα οποία οφείλονταν από το Μάρτιο 2020 και εντεύθεν, ως η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, δεν εδύναντο να προωθηθούν μέχρι την 30.9.
2. Είναι η κρίση μου ότι, λαμβανομένου υπόψην του συνόλου των περιστάσεων κατά πάντα ουσιώδη προς την υπό εξέταση αίτηση και την κυρίως Αίτηση χρόνο, δεν επιδείχθηκε τέτοια καθυστέρηση από πλευράς της Αιτήτριας στην καταχώρηση του σημερινού αιτήματος της, η οποία να καταδεικνύει ή να ισοδυναμεί με κατάχρηση διαδικασίας ή αδιαφορία για τους Κανονισμούς και τη διαδικασία. Δεν έχω διακρίνει κακοπιστία από πλευράς της Αιτήτριας. Επιπλέον, είναι η κρίση μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει τεθεί σε τέτοια δυσμενέστερη θέση εκ της δικονομικής συμπεριφοράς της Αιτήτριας μέχρι σήμερα, από τη θέση στην οποία θα ήταν ή μπορούσε να ήταν, εάν είχαν ακολουθηθεί οι προθεσμίες των Κανονισμών και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο χρόνο που αυτές ίσχυσαν, ώστε να μην είναι δυνατή η αποκατάσταση του με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα. Είναι η κρίση μου ότι το δικόγραφο της Αιτήτριας δεν είναι αυθαίρετο και αντικανονικό ως εκπρόθεσμο και ότι η Κλήση για Οδηγίες η οποία καταχωρήθηκε την 27.4.2021, δεν αντικανονική. Κρίνω ότι, κατά διαστήματα, η Αιτήτρια αντιμετώπιζε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις προθεσμίες των Θεσμών και/ή ότι επέδειξε καλό λόγο για τη μη συμμόρφωση της με αυτές. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου, αφορά χειρισμό της υπόθεσης με σκοπό την εξυπηρέτηση της ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης, σύμφωνα με την επιταγή της Δ.30 θ. 10

(5)και του Κανονισμού 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα του Δικαστηρίου ως η παράγραφος Α αυτής. Υπό το φως της κατάληξης αυτής του Δικαστηρίου, περιττεύει η έκδοση Διατάγματος ως η παράγραφος Β της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] Σε ελεύθερη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα: «57

(2)Ένα Δικαστήριο ή Δικαστής θα έχει την εξουσία να επεκτείνει ή να μειώνει τον χρόνο που καθορίζεται από αυτούς τους κανονισμούς ή ορίζεται από οιονδήποτε διάταγμα επεκτάσεως του χρόνου για να γίνει κάτι ή να αρχίσει κάποια διαδικασία υπό τοιούτους όρους (αν υπάρχουν) που το δίκαιο της περίπτωσης θα απαιτεί και οιαδήποτε τέτοια επέκταση του χρόνου μπορεί να διαταχθεί παρόλον που η αίτηση για αυτό το σκοπό θα έχει γίνει μετά τη λήξη του χρόνου που ορίστηκε ή επετράπη νοούμενου ότι όταν ο χρόνος για την παράδοση οιουδήποτε δικογράφου ή εγγράφου ή καταχώρισης οιασδήποτε ενόρκου δηλώσεως, απαντήσεως ή εγγράφου ή τελέσεως οιασδήποτε πράξεως είναι ή έχει ορισθεί ή καθοριστεί από οιονδήποτε των κανονισμών αυτών ή από οιανδήποτε οδηγία ή διάταγμα του Δικαστηρίου ή Δικαστού, τα έξοδα οιασδήποτε αιτήσεως για παράταση τοιούτου χρόνου και οιουδήποτε διατάγματος θα καταβάλλονται από το διάδικο που κάμνει την τοιαύτη αίτηση εκτός εν το Δικαστήριο ή Δικαστής διατάξει διαφορετικά.» [3] «Η Δ.57 θ.2 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο 'to enlarge or abridge the time appointed by this rule, or fixed by any order enlarging time ..'. Αντίστοιχος θεσμός είναι η Αγγλική O.64 r.7. Σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία, ο κανονισμός αυτός έχει εφαρμογή μόνο όπου ο χρόνος καθορίζεται από νομοθετική ρύθμιση, όπως οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και όχι σε άλλες περιπτώσεις. Επισημαίνεται όμως ότι σε ενδιάμεσες διαδικασίες το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να παρατείνει το χρόνο, ανεξάρτητα από οποιουσδήποτε κανονισμούς. Στην υπόθεση Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ v. Ουστά (Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 109 στη σελ. 112 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με το θέμα της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. 'Η φύση και τα όρια της σύμφυτης εξουσίας του δικαστηρίου εξετάστηκαν στη Sofocli v. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 584. Όπως προκύπτει, σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσία ανεξάρτητης από το νόμο και τους θεσμούς.' .. Είναι προφανές από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης πως αν το Δικαστήριο αρνηθεί να δεχθεί την εγκυρότητα της παράτασης, τούτο αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε εξουδετέρωση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με το οποίο διέταξε την υποβολή λογαριασμών. .. Είναι, έτσι, κατά την άποψη μας, η παρούσα μία κλασσική περίπτωση όπου υπάρχει σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, έστω και αν δεχθούμε ότι η Δ.57 θ.2 για παράταση του χρόνου δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση. Η ύπαρξη της είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου ώστε να εφαρμοστεί η απόφαση του. Διαφορετική κατάληξη θα καθιστούσε την απόφαση του Δικαστηρίου άνευ σημασίας.» [4] "The overriding feature of the inherent jurisdiction of the court is that it is a part of procedural law, both civil and criminal, and not a part of substantive law; it is exercisable summary process, without a plenary trial; it may be invoked not only in relation to parties in pending proceedings, but in relation to any one, whether a party or not, and in relation to matters not raised in the litigation between the parties; it must be distinguished from the exercise of judicial discretion; and it may be exercised even in circumstances governed by rules of court. .. In summary, it may be said that the inherent jurisdiction of the court is a virile and viable doctrine, and has been defined as being the reserve or fund of powers, a residual source of powers, which the court may draw upon as necessary whenever it is just or equitable to do, in particular to ensure the observance of the due process of law, to prevent vexation or oppression, to do justice between the parties and to secure a fair trial between them." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο