Σταύρου Σεραφείμ ν. Ανδρούλλας Σάββα, Αίτηση Αρ.: Κ3/15, 21/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2022:29 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Ν. Χατζηχριστοφόρου, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ3/15 Μεταξύ: Σταύρου Σεραφείμ, εκ [ ] Αιτητή και Ανδρούλλας Σάββα, εκ [ ] Καθ' ης η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------------------------------- 21.7.2022 Για τον Αιτητή: κα. Α. Κοζάκου για κ.κ. Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: κα. Μ. Πανταζή Σταυρινού για κ.κ. Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 28.1.2015 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «
- €2.105,00 καθυστερημένα ενοίκια όπως λεπτομερώς κατωτέρω αναφέρεται.
- €1.968,00 ζημίες που προκλήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση στο υποστατικό του Αιτητή που ευρίσκεται στη Λεωφόρο Λυκαβητού αρ. 5Β στη Λακατάμια.
- Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο.
- Έξοδα και ΦΠΑ.» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης του πιο πάνω υποστατικού, το οποίο ενοικίασε η Καθ' ης η Αίτηση δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, αρχικά για ένα χρόνο, από 1.4.2006 μέχρι 1.4.2007, για το ποσό των £250, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Την 1.4.2007, υπεγράφη νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, για την περίοδο από 1.4.2007 μέχρι 31.3.2009, με μηνιαίο ενοίκιο εκ £280.- για τον πρώτο χρόνο και από 1.4.2008 με μηνιαίο ενοίκιο £320.- (€545.-). Την 1.4.2009, υπεγράφη νέο ενοικιαστήριο έγγραφο για την περίοδο από 1.4.2009 μέχρι 31.3.2011, με μηνιαίο ενοίκιο €545,00 για τον πρώτο χρόνο και από 1.4.2010 με μηνιαίο ενοίκιο €620,
- Από 1.4.2012, το ενοίκιο αυξήθηκε κατά 8%, ήτοι €669.- το μήνα. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή του επίδικου υποστατικού στον Αιτητή την 30.1.2013, σύμφωνα με διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, το οποίο εκδόθηκε στην Αίτηση υπ' αριθμόν Ε252/10, την 28.1.2013, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Είναι επίσης παραδεκτό ότι η Καθ' ης η Αίτηση, όταν παρέδωσε το υποστατικό, ήταν θέσμια ενοικιάστρια. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να καταβάλει τις συμφωνηθείσες αυξήσεις του ενοικίου, σύμφωνα με τα ενοικιαστήρια έγγραφα που υπέγραψε και κατέβαλλε πάντοτε αυθαίρετα το ποσόν των €590.- μηνιαίως. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να καταβάλει συνολικά τα εξής ποσά: για το έτος 2010, για 9 μήνες ποσό €270.-, για το έτος 2011, για 12 μήνες, ποσό €360.-, για το έτος 2012, για 12 μήνες, ποσό €806.- και το ενοίκιο του μηνός Ιανουάριου 2013 εκ €669.- Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει συνολικό ποσό €2.105.- Το επίδικο υποστατικό, κατά το χρόνο της παράδοσης του από την Καθ' ης η Αίτηση, είχε τις πιο κάτω ζημιές, οι οποίες δεν προέρχονταν από φυσική φθορά και τις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να αποκαταστήσει ή αποζημιώσει:
- Αντικατάσταση βιτρινών € 708,00
- Επανασύνδεση εξωτερικού φωτισμού € 60,00
- Επαναφορά αρχικού χρώματος € 720,00
- Αλλαγή και τοποθέτηση τσεκουλαδούρας € 250,00
- Επιδιόρθωση πατώματος εισόδου € 230,00 Σύνολο €1.968,00 Ο Αιτητής εζήτησε επανειλημμένα από την Καθ' ης η Αίτηση την καταβολή των καθυστερημένων ενοικίων και την αποκατάσταση των ζημιών, χωρίς οποιαδήποτε ανταπόκριση. Στην πρώτη ενοικίαση, η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταβάλει ως εγγύηση ποσό €478.- το οποίο παραμένει στα χέρια του Αιτητή, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρίστηκε την 16.2.2017 και μ' αυτό εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει καθ' ότι υπάρχει δεδικασμένο. Το Δικαστήριο αποφάσισε στις 28.1.2013 επί των αυτών αξιώσεων που σήμερα ο Αιτητής αιτείται με την παρούσα Αίτηση. Ανεξάρτητα με τη πιο πάνω ένσταση, η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και προβαίνει σε ορισμένες παραδοχές τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Το Διάταγμα στην υπόθεση Ε252/10, είχε εκδοθεί εκ συμφώνου και, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι θα παρέδιδε την κατοχή του επίδικου υποστατικού το αργότερο μέχρι και 31.1.2013, ότι τα ενδιάμεσα οφέλη από 1.12.20212, ήταν €590.- μηνιαίως και μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως της κατοχής και ότι, εάν παρέδιδε το επίδικο μέχρι 31.12.2013, το ενδιάμεσο όφελος μηνός Ιανουάριου θα της χαριζόταν. Η Καθ' ης η Αίτηση δικογραφεί ότι τα ισχυριζόμενα ποσά για δήθεν ζημιές που προκάλεσε, είναι ισχυρισμοί εκτός τόπου και χρόνου. Ο Αιτητής αρνείται μέχρι σήμερα να καταβάλει στην Καθ' ης η Αίτηση το ποσό της εγγύησης, το οποίο αξιώνει ανταπαιτητικώς, πλέον έξοδα. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο του Αιτητή καταχωρήθηκε την 22.5.2017 και μ' αυτό αρνείται τους ισχυρισμούς της Απάντησης και Ανταπαίτησης. Αρνείται επίσης ότι υπάρχει δεδικασμένο και λέγει ότι ουδεμία σχέση έχει η Αίτηση Έξωσης Ε252/10 με την παρούσα Αίτηση, τα γεγονότα της οποίας ήταν διαφορετικά και άσχετα με την παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω, ο Αιτητής, κατά την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 28.1.2013, με τη σύμφωνο γνώμη της Καθ' ης η Αίτηση, ρητά επεφύλαξε το δικαίωμα του για έναρξη νέας Δικαστικής διαδικασίας, σ' ότι αφορά οποιεσδήποτε ζημιές υπάρχουν στο υποστατικό κατά την παράδοση της κατοχής. Εξάλλου, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τις ζημιές του υποστατικού πριν την παράδοση του. Η ίδια επιφύλαξη έγινε και για τυχόν οφειλόμενα ενοίκια. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι τo ποσό της εγγύησης αφορά ζημιές και έξοδα και παραμένει εις χείρας του. Το εν λόγω ποσό αποτελεί δεδικασμένο, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει η Καθ' ης η Αίτηση. Στην Αίτηση αρ. Ε252/2010, υπήρχε Ανταπαίτηση, η οποία απερρίφθη ανεπιφύλακτα. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση καταχωρίστηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία καταχώρισαν Παραρτήματα και οι δύο πλευρές. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων και από τις δύο πλευρές και για την παραδοχή ορισμένων γεγονότων από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Αμφότερα τα μέρη συμμορφώθηκαν. Εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, καταχωρήθηκε Παραδοχή Γεγονότων την 13.12.2017, με την οποία παραδέχθηκε ότι ενοικίασε το επίδικο υποστατικό δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, για ένα χρόνο, από 1.4.2006 μέχρι 1.4.2007 και ότι παρέδωσε την κατοχή αυτού την 30.1.
- Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του, κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Σταύρος Σεραφείμ. Ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32(Ι)/
- Κατέθεσε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού το οποίο βρίσκεται στην οδό Λυκαβηττού αρ.5, Λακατάμια, Αρχάγγελος, Λευκωσία
- Κατά ή περί την 1.4.2006, υπεγράφη ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ του ιδίου και της Αντρούλλας Σάββα, για το κατάστημα το οποίο αποτελεί μέρος του ακινήτου του στη Λεωφόρο Λυκαβηττού αρ.5 (στην παρούσα αναφερόμενο ως «το επίδικο υποστατικό»). Η διάρκεια ενοικίασης ήταν για ένα χρόνο, από 1.4.2006 μέχρι 1.4.2007 για ποσό Λ.Κ.250.- Την 1.4.2007, υπεγράφη νέο ενοικιαστήριο έγγραφο για την περίοδο από 1.4.2007 μέχρι 31.3.2009, με μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.280.- για τον πρώτο χρόνο και από 1.4.2008 με μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.320.- (€545.-). Ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε ότι, την 1.4.2009, υπεγράφη νέο ενοικιαστήριο έγγραφο για την περίοδο από 1.4.2009 μέχρι 31.3.2011, με μηνιαίο ενοίκιο €545.- για τον πρώτο χρόνο και από 1.4.2010, με μηνιαίο ενοίκιο εκ €620.- Κατά τον ουσιώδη χρόνο υπογραφής των ενοικιαστηρίων εγγράφων, ο Νόμος προέβλεπε αύξηση κατά 14%. Από την 1.4.2012, όπου ο Νόμος προέβλεπε αύξηση κατά 8%, το ενοίκιο αυξήθηκε σε €669.- μηνιαίως. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να καταβάλει τις αυξήσεις του ενοικίου σύμφωνα με τα ενοικιαστήρια έγγραφα που υπέγραψε και κατέβαλλε αυθαίρετα το ποσό των €590.- μηνιαίως. Συγκεκριμένα, παρέλειψε να καταβάλει ποσό €270.- για το έτος 2010, ποσό €360.- για το έτος 2011, ποσό €722.- για το έτος 2012 και το ενοίκιο Ιανουαρίου 2013, ύψους €590.-, σύνολο €1.942.- Στις 12.12.2012, εκδόθηκε Διάταγμα έξωσης στην αίτηση Ε252/2010, το οποίο διορθώθηκε στις 28.1.2013 και η Καθ' ης η Αίτηση διετάχθη να παραδώσει την ελεύθερη κατοχή του υποστατικού. Οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση παρέδωσαν επιστολή στο δικηγόρο του Αιτητή, όπως κατέθεσε, την 30.1.2013, με την οποία τον ενημέρωναν ότι παρέδωσαν τα κλειδιά. Ο δικηγόρος του Αιτητή παρέλαβε την επιστολή και τα κλειδιά άνευ βλάβης παντός δικαιώματος σε σχέση με τις ζημιές και τα οφειλόμενα ενοίκια. Είναι η θέση του Αιτητή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, καθ' ότι τα γεγονότα της Αίτησης Έξωσης είναι διαφορετικά από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην Αίτηση Έξωσης, αντικείμενο ήταν η έξωση. Ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε ότι, κατά το χρόνο παράδοσης του υποστατικού, εκτός από τα οφειλόμενα ενοίκια ύψους €1.942.- το υποστατικό είχε ζημιές οι οποίες δεν προέρχονταν από φυσική φθορά και αφορούν σε αντικατάσταση βιτρινών, επανασύνδεση εξωτερικού φωτισμού, επαναφορά αρχικού χρώματος, αλλαγή και τοποθέτηση τσεκουλαδούρας και επιδιόρθωση πατώματος εισόδου, σύνολο €1.908,
- Ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε ότι ζητήθηκε επανειλημμένα από την Καθ' ης η Αίτηση η καταβολή των καθυστερημένων ενοικίων και η αποκατάσταση των ζημιών, αλλά δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό μέχρι σήμερα. Όταν η Καθ' ης η Αίτηση υπέγραψε την πρώτη ενοικίαση, κατέβαλε ως εγγύηση το ποσό των €478.- το οποίο ο Αιτητής κατακράτησε, διότι αφορά δεδικασμένα στην Αίτηση Ε252/
- Το θέμα αυτό εγειρόταν στην Ανταπαίτηση η οποία απερρίφθη ανεπιφύλακτα. Το Δικαστήριο είχε καθορίσει το ποσό των €590.- μηνιαίως, ως ενδιάμεσα οφέλη, από την 1.12.2012 μέχρι την παράδοση της κατοχής τον Ιανουάριο
- Υπήρχε σύμφωνη γνώμη και επειδή η Καθ' ης η Αίτηση ήθελε να φύγει, συμφώνησαν σε €590.- ως ενδιάμεσα οφέλη για το Δεκέμβριο 2012 και τον Ιανουάριο 2013, οπότε έπρεπε να το παραδώσει. Για προγενέστερους χρόνους, ίσχυαν τα ενοίκια. Το Τεκμήριο 10, αφορούσε την περίοδο 1.4.2009 - 31.3.
- Το ενοίκιο ήταν €545.- από το προηγούμενο έγγραφο και από 1.4.2010, αυξήθηκε σύμφωνα με τον Νόμο, σε €620.-, όπως κατέθεσε ο Αιτητής. Ουδέποτε έλαβε αυτό το ποσό και η Καθ' ης η Αίτηση του κατέβαλλε, αυθαίρετα, €590.-Το δε πρώτο μήνα, δεν ήθελε ούτε αυτό να το πληρώνει και ήθελε να παραμείνει το ενοίκιο στο ίδιο ύψος. Του έδωσε επιταγή για €545.- τον Απρίλιο 2009 και μετά ακόμα μία επιταγή για €45.- Αναφορικά με την επιστολή ημερομηνίας 28.3.2012, ο Αιτητής κατέθεσε ότι ζητούσε καθυστερημένα ενοίκια γιατί στις 31.3.2012 είχαν κλείσει δύο χρόνια από την αύξηση και ζητούσε το 8%, το ενοίκιο αυξήθηκε στα €669.- Ετοίμασε το Τεκμήριο 6, που αποτελεί Κατάσταση και τη συμπλήρωσε σύμφωνα με τις επιταγές που του έδινε η Καθ' ης η Αίτηση. Για τους μήνες Δεκέμβριο 2012 και Ιανουάριο 2013, λήφθηκε υπόψην η οφειλή, σύμφωνα με το Διάταγμα έξωσης. Ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε αναθεωρημένη Κατάσταση ως Τεκμήριο
- Από το Μάρτιο 2012, προφανώς λόγω της επιστολής του δικηγόρου του, οι επιστολές από το δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση αφήνονταν στο γραμματοκιβώτιο του Αιτητή. Η Καθ' ης η Αίτηση του έδινε επιταγή, πάντοτε με ημερομηνία εξαργύρωσης την τελευταία ημέρα του μήνα. Ο Αιτητής εξήγησε ποιο μήνα αφορούσε η κάθε επιστολή και η κάθε επιταγή, ενώ υπέδειξε ορισμένα λάθη στους αριθμούς των επιταγών, όπως είχαν καταγραφεί στις επιστολές, πχ. ο ίδιος αριθμός επιταγής καταγράφεται σε πάνω από μία επιστολή. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση άφηνε υπόλοιπο. Αναφορικά με το Τεκμήριο 7 και την παράδοση του υποστατικού, ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε ότι έδωσε οδηγίες να παραλάβουν το επίδικο, άνευ βλάβης παντός δικαιώματος σε σχέση με ζημιές και τα ενοίκια που απαιτούσε με την Ε252/
- Με την παρούσα υπόθεση, εκτός από τα καθυστερημένα ενοίκια, απαιτεί αποζημιώσεις. Μεταξύ άλλων, κατέθεσε ότι έσπασε η τσεκολλαδούρα του πατώματος και προκλήθηκε ζημιά στο πάτωμα, λόγω της γυάλινης πόρτας, επειδή ο μηχανισμός της πόρτας βυθίζεται στο πάτωμα. Η Καθ' ης η Αίτηση αποκατέστησε μέρος των ζημιών. Δεν του έδωσε κάποιο ποσό, αλλά παραμένει το ντεπόζιτο ύψους €478.- Στο τέλος Ιανουαρίου και ενώ εργάζονταν στο επίδικο δύο πρόσωπα, ο κ. Σεραφείμ υπέδειξε, όπως είπε, στην Καθ' ης η Αίτηση, ότι μπορούσαν να εισέλθουν στην παράπλευρη ράμπα, να παραλάβουν τις δύο βιτρίνες και να τις τοποθετήσουν. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν του έδωσε απάντηση. Κατά την αντεξέταση του, ο Αιτητής κατέθεσε ότι η αύξηση στα €545.- καθορίζεται από το πρώτο ενοικιαστήριο έγγραφο και η αύξηση στα €620.- ήταν η μοναδική που έγινε μετά και έγινε με το έγγραφο Τεκμήριο
- Το Τεκμήριο 10 ήταν η συνέχεια του Τεκμηρίου 3, το οποίο ήταν η επισφράγιση του Τεκμηρίου
- Μετά την παραλαβή της κατοχής, δεν υπήρχε επικοινωνία με την Καθ' ης η Αίτηση. Ο Αιτητής είχε αναφέρει το ζήτημα των ζημιών στο επίδικο, στο δικηγόρο του και στις 6.2.2013, πήρε την πρώτη προσφορά για επιδιόρθωση. Είχε πει στο δικηγόρο του να επικοινωνήσει με την Καθ' ης η Αίτηση για τις ζημιές, οι οποίες ήταν εμφανείς, ενώ οι βιτρίνες ήταν εκεί, όπως είπε. Για το θέμα των βιτρινών, ο Αιτητής κατέθεσε ότι αυτές που εγκατέστησε η Καθ' ης η Αίτηση, τοποθετήθηκαν περίπου 1, 1 ½ χρόνο μετά που μπήκε στο επίδικο και δεν είχε ζητήσει την άδεια του για τις αλλάξει. Οι παλιές βιτρίνες ήταν δώρο των γονιών του. Οι ενέργειες αυτές έγιναν ότι εκείνος απουσίαζε. Οι βιτρίνες έμειναν στην είσοδο της ράμπας για ένα μήνα. Οι βιτρίνες που εγκατέστησε η Καθ' ης η Αίτηση προκαλούν ανομοιομορφία. Ο εξωτερικός φωτισμός στο επίδικο όντως αποσυνδέθηκε, για να ικανοποιηθούν ανάγκες εγκατάστασης ηλεκτρικού προβολέα και ηλεκτρικής τέντας, τα οποία τοποθέτησε η Καθ' ης η Αίτηση. Στη συνέχεια, τα αφαίρεσε αλλά δεν έκαμε την επανασύνδεση του φωτισμού εξωτερικά. Η τελευταία επιταγή την οποία έλαβε, ήταν με την επιστολή του δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 2.1.2013 και αφορούσε το Δεκέμβριο
- Ο κ. Σεραφείμ κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε δημιουργήσει κάποιες διαφορές και την κατάγγειλε στην Αστυνομία. Εκείνη τον κατάγγειλε στο Υπουργείο Άμυνας. Ο αριθμός αυτοκινήτου που φαίνεται στο Τεκμήριο 17, είναι του αυτοκινήτου της Καθ' ης η Αίτηση. Σε υποβολή ότι δεν δικαιούται να απαιτεί ποσό για την επαναφορά του επίδικου, ο Αιτητής αποκρίθηκε ότι η απάντηση είναι στο Τεκμήριο 16, δηλαδή στο Διάταγμα και την Απόφαση του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής κατέθεσε με σαφήνεια και λεπτομέρεια. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και δεν ανασκεύασε. Το ερώτημα κατά πόσον αυτά τα οποία είπε, προσδίδουν νομικό υπόβαθρο στις απαιτήσεις του, απαντάται πιο κάτω. Τα δύο δεν πηγαίνουν πάντα χέρι-χέρι. Δηλαδή, εάν κάποιος απαντά ευθαρσώς και με σαφήνεια, δεν σημαίνει αυτόματα ότι η εικόνα που περιγράφει, υποστηρίζεται νομικά. Το γεγονός ότι ο Αιτητής εξακολουθεί να διώκει μία ενοικιάστρια, η οποία παρέδωσε την κατοχή του υποστατικού του και έφυγε, πριν 9 χρόνια, επειδή του αφαίρεσε τις βιτρίνες, χωρίς να τις καταστρέψει και τοποθέτησε καινούργιες, τις οποίες ο Αιτητής διατήρησε, εγείρει ερωτηματικά για την προώθηση της υπόθεσης και, αναπόφευκτα, σε σχέση με την αξιολόγηση του ιδίου ως διαδίκου και ιδιαίτερα ως μάρτυρα ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει νομικό έρεισμα η υπόθεση του; Το ερώτημα απαντάται πιο κάτω. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Αιτητή, κατέθεσε ο κ. Γεώργιος Κακούρης. Ο κ. Κακούρης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Είναι αλουμινιτζής στον επάγγελμα και διευθυντής της εταιρείας Κακούρης & Κοιλανιώτης Κατασκευές Αλουμινίου Λτδ. Στις 6.2.2013, του ζήτησε ο κ. Σταύρος Σεραφείμ να μεταβεί σε κατάστημα του που βρίσκεται στη Λεωφόρο Λυκαβηττού, για να δει τη βιτρίνα που έχει στο υποστατικό του και να του δώσει προσφορά για το κόστος που θα έχει εάν αφαιρεθεί η βιτρίνα και τοποθετηθεί μία άλλη που είχε παλαιότερα και η οποία βρισκόταν τοποθετημένη δίπλα, ακουμπισμένη στον τοίχο της ράμπας. Ο μάρτυρας είδε τη δουλειά και έδωσε την ίδια ώρα την προσφορά του στον κ. Σεραφείμ (Τεκμήριο 11). Το κόστος ανερχόταν τότε στο ποσό των €
- Πρόσφατα, πέρασε ξανά από το επίδικο και οι βιτρίνες ήταν ακουμπισμένες στο πλάι της ράμπας. Η αλλαγή γυαλιών, στην οποία αναφέρεται στην προσφορά του, αφορά σε ορισμένα γυαλιά που απουσίαζαν από τις προηγούμενες βιτρίνες και έλειπαν επίσης δύο κλειδαριές. Όταν είδε τη βιτρίνα το 2013, νομίζει ότι ήταν ραγισμένο το γυαλί κάτω στη γωνιά και είχαν επίσης βγάλει τρύπα για να μπει η «σούστα» του πατώματος. Μέχρι σήμερα, δεν έχει προβεί σε επανατοποθέτηση των βιτρινών. Σύντομη μαρτυρία, ο Μ.Α.2 κατέθεσε τι είδε και πώς υπολόγισε την εργασία την οποία του υπέδειξαν να υπολογίσει, ως επαγγελματίας. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Τρίτη μάρτυρας κατέθεσε η κα. Ανδριανή Σιακαλλή, Πρωτοκολλητής, η οποία κατέθεσε τα δικόγραφα της υπόθεσης Ε252/
- Η κα. Σιακαλλή δεν αντεξετάστηκε. Ήταν τυπική μάρτυρας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Τέταρτος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Θεοδόσης Βούρκας. Ο κ. Βούρκας κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Γ, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Είναι τεχνίτης στις κατασκευές οικοδομών και το 2007 είχε εγγράψει την εταιρεία «ΤΗΕΟΝΑ CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD». Λόγω της οικονομικής κρίσης του 2013, η εταιρεία διαγράφηκε στις 31.12.
- Μετά το 2013, άρχισε να εργάζεται στο Τμήμα Αρχαιοτήτων. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή στις αρχές Φεβρουάριου 2013, τον κάλεσε ο Αιτητής για να δει το κατάστημα του στη Λεωφόρο Λυκαβηττού, το οποίο είχε μόλις ξενοικιαστεί και να του δώσει προσφορά για την επιδιόρθωση του. Εν τω μεταξύ, στις αρχές του 2006, πριν ενοικιαστεί το κατάστημα, το είχε φρεσκάρει ο ίδιος, το έβαψε με χρώμα magnolia και έκαμε κάποιες επιδιορθώσεις στην τουαλέτα. Όταν είδε το κατάστημα, είχε αρκετές φθορές από επεμβάσεις που έγιναν και αλλοίωσαν την κατάσταση που αυτό είχε αρχικά. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είχαν αλλάξει εντελώς τις βιτρίνες του καταστήματος. Έσκαψαν το πάτωμα για να τοποθετήσουν μηχανισμό για τις νέες βιτρίνες, καταστρέφοντας το πάτωμα της εισόδου. Για να μπουν ξανά οι βιτρίνες που είχε αρχικά το κατάστημα, έπρεπε να γίνε η εργασία από αλουμινιτζή. Γι' αυτό το λόγο, ο κ. Βούρκας ζήτησε από τον Αιτητή να πάρει προσφορά από αλουμινιτζή πριν δώσει ο κ. Βούρκας την προσφορά του, διότι δεν μπορούσε να κοστολογήσει αυτή την εργασία. Στην εξωτερική βεράντα, φαίνονταν οι φθορές από αφαίρεση συρμάτων και φωτισμών. Είχε τοποθετηθεί ηλεκτρική τέντα και προβολέας, τα οποία αφαίρεσε ο ενοικιαστής και έμειναν οι τρύπες και τα χαλάσματα. Έτσι, έπρεπε να επαναφέρει τη βεράντα και το φωτισμό. Το κατάστημα είχε μπογιατιστεί με λευκό χρώμα και έπρεπε να ξαναβαφτεί. Στο πάτωμα είχε μαρμαράκι και τοποθετήθηκε από πάνω πάτωμα τύπου laminate, το οποίο για να στερεωθεί στο χώρο, έπρεπε να τρυπηθούν οι τσεκκουλαδούρες. Όταν αφαιρέθηκε το laminate, καταστράφηκαν οι τσεκκουλαδούρες. Για να επανατοποθετηθούν οι βιτρίνες, χρειαζόταν επιδιόρθωση του πατώματος. Ο Μ.Α.4 κατέθεσε ότι ο Αιτητής του πήγε προσφορά από τους αλουμινιτζίδες Κακούρης & Κοιλανιώτης, για την αφαίρεση των βιτρινών και την αλλαγή γυαλιών στις κλειδαριές και τα χέρια της κλειδαριάς. Κατέγραψε αυτή την προσφορά στη δική του προσφορά, ημερομηνίας 13.2.
- Στην προσφορά του περιγράφει την αντικατάσταση βιτρινών, την επανασύνδεση του εξωτερικού φωτισμού, το βάψιμο του υποστατικού στο αρχικό του χρώμα, την αλλαγή και τοποθέτηση τσεκκουλαδούρας και την επιδιόρθωση του πατώματος της εισόδου. Το σύνολο της προσφοράς ανήλθε στο ποσό των €1.968,
- Ο Αιτητής του ζήτησε να αρχίσει αμέσως την επιδιόρθωση, αλλά επειδή το μήνα εκείνο είχε μια εργολαβία που έπρεπε να παραδώσει, ο μάρτυρας είπε στον κ. Σεραφείμ ότι θα του στείλει ένα καλό του συνεργάτη τότε, εξ Ελλάδος, που θα μπορούσε να του κάμει αμέσως τις επιδιορθώσεις. Ο εν λόγω συνεργάτης προέβη αμέσως, βάση της προσφοράς του μάρτυρα, στην επανασύνδεση εξωτερικού φωτισμού (€60), στην επαναφορά του αρχικού χρώματος (€720) και στην αλλαγή και τοποθέτηση των τσεκκουλαδούρων (€250). Ήλεγξε ο μάρτυρας τις εργασίες και ο κ. Σεραφείμ πλήρωσε απευθείας τον τότε συνεργάτη του μάρτυρα, το ποσό των €1.
- Η επανατοποθέτηση των βιτρινών (€708) και η επιδιόρθωση του πατώματος εισόδου που προαπαιτούσε την αφαίρεση των βιτρινών και την επανατοποθέτηση των αρχικών (€230), δεν έχουν γίνει ακόμη. Σε πρόσφατη δε επίσκεψη του Μ.Α.4 στον εξωτερικό χώρο του επίδικου υποστατικού, πρόσεξε ότι οι βιτρίνες είναι ακόμα ακουμπισμένες στον τοίχο, δίπλα από τη ράμπα. Κατά την αντεξέταση του κατέθεσε ότι γνωρίζει τον Αιτητή χρόνια και είναι πελάτης του. Τις νέες βιτρίνες τις είχε δει για πρώτη φορά το Φεβρουάριο
- Για να τοποθετηθούν, πρέπει να χαραχθεί το πάτωμα και μπαίνει μέσα ένας μηχανισμός. Είναι ένα κουτί και από πάνω μία λαμαρίνα. Η δική του δουλειά συνίσταται στο να ανοίξει τρύπα για να μπει ο μηχανισμός. Αυτός ο μηχανισμός μπαίνει για να δουλέψει η πόρτα. Η πόρτα είναι μαζί με τις βιτρίνες. Οι βιτρίνες στερεώνονται στις κάσες. Η ζημιά είναι στο πάτωμα, όπου μπήκε ο μηχανισμός. Για να αφαιρεθούν οι βιτρίνες και η πόρτα, πρέπει να αφαιρεθεί και ο μηχανισμός που είναι στο πάτωμα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η χρέωση για να βαφτεί ένα δωμάτιο, είναι ανάλογη με την προεργασία που χρειάζεται να γίνει. Στο επίδικο υπήρχε tracking. Αλλού το έσπασαν, αλλού έμεινε η γόμα του και έπρεπε να αφαιρεθεί. Όταν πήγε στο επίδικο το Φεβρουάριο 2013, δεν υπήρχε πάτωμα τύπου laminate. Ρώτησε τον Αιτητή τι υπήρχε εκεί, γιατί υπήρχε τόση ζημιά. Η τσεκκολαδούρα του πατώματος δεν μπορεί να στερεωθεί στον τοίχο χωρίς να καρφωθεί, ακόμα και εάν δεν χρειαστεί να καρφωθεί το πάτωμα. Είδε τη ζημιά που προκλήθηκε από το «πιστόλι» με το οποίο καρφώθηκε η τσεκκολαδούρα. Όταν επισκέφθηκε το επίδικο κατάστημα, το φως έξω δεν άναβε. Δεν υπήρχαν ούτε καλώδια στο ταβάνι, είχαν αφαιρεθεί. Είχαν περάσει άλλα σύρματα στο κουτί και έδωσαν καλώδια σε προβολέα πάνω από την πόρτα και στα αριστερά, πήραν άλλο καλώδιο για το μηχανισμό της ηλεκτρικής τέντας. Τα καλώδια χρειάστηκε να περάσουν μέσα στην πλάκα και έπειτα, έβαλαν tracking για να τα οδηγήσουν στο συγκεκριμένο σημείο. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι το σημείο ήταν βαμμένο, αλλά είχε υπολείμματα γόμας, όπως είπε, μέχρι και βελόνα στο ταβάνι. Είχε βαφτεί το σημείο, αλλά χωρίς να διορθωθεί. Ο Μ.Α.4 κατέθεσε και ως επαγγελματίας αλλά και ως συνεργάτης του Αιτητή. Κρίνουμε ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Όμως, η κατάθεση του περιλαμβάνει στοιχεία για τα οποία ο ίδιος δεν έχει πρωτογενή γνώση. Π.χ. δεν προέβη ο ίδιος στις εργασίες στο επίδικο μετά την αποχώρηση της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά άλλο πρόσωπο. Επιπλέον, για ορισμένα ζητήματα όπως οι τσεκολλαδούρες, ρώτησε τον Αιτητή τι υπήρχε εκεί και πως έγινε ζημιά. Δεν γνώριζε ο ίδιος, δεν είχε εικόνα και ιδίαν αντίληψην. Καθ' ης η Αίτηση: Πρώτη μάρτυρας για την πλευρά της κατέθεσε η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση, κα. Ανδρούλλα Σάββα. Η κα. Σάββα κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Δ, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Ενοικίαζε από τον Αιτητή, δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 1.4.2006, το υποστατικό το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο Λυκαβηττού 5Β, στη Λακατάμεια, Λευκωσία και το χρησιμοποιούσε ως μπουτίκ γυναικείων ρούχων. Το συμφωνημένο ενοίκιο ήταν αρχικά για το ποσό των £250.- και με διάφορες αυξήσεις, πλήρωνε από 1.4.2010, το ποσό των €590.- Η κα. Σάββα κατέθεσε ότι κατέβαλλε ανελλιπώς το ενοίκιο στον Αιτητή, από την ημερομηνία ενοικίασης του υποστατικού, μέχρι την ημερομηνία παράδοσης του. Το τελευταίο ενοίκιο πληρώθηκε στον Αιτητή με επιταγή της Τράπεζας Κύπρου. Στις 12.12.2012 εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα, το οποίο διορθώθηκε στις 28.1.2013, στην Αίτηση Ε252/2010 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, την οποία είχε καταχωρήσει εναντίον της ο Αιτητής. Ο λόγος που ήθελε το κατάστημα ο Αιτητής και ζητούσε την έξωση της, ήταν για να χρησιμοποιηθεί, όπως είπε στην κα. Σάββα, από τη θυγατέρα του ως επαγγελματική στέγη. Η κα. Σάββα συγκατατέθηκε στην έκδοση του Διατάγματος έξωσης, αφού ο Αιτητής, όπως της ανέφερε, το ήθελε για τη θυγατέρα του και της ασκούσε πίεση για να φύγει από το επίδικο κατάστημα. Αποφάσισε να φύγει για να βρει την ησυχία και ηρεμία της και δέχθηκε την έκδοση του Διατάγματος. Ο δικηγόρος της, της είπε ότι επειδή το υποστατικό αποτελούσε επαγγελματική στέγη, δικαιούνταν να ζητήσει αποζημίωση μέχρι 18 μηνών ενοίκια. Επειδή όμως ο Αιτητής την πίεζε καθημερινά, αφού το σπίτι του είναι στο ίδιο κτίριο, η κα. Σάββα είπε στον κ. Παπαχαραλάμπους ότι ήθελε να τελειώσει η υπόθεση γρήγορα και να φύγει. Ο κ. Παπαχαραλάμπους της είπε ότι εάν εγκατέλειπε την απαίτηση της για αποζημίωση, θα εκδιδόταν άμεσα το Διάταγμα και έτσι, συγκατατέθηκε και δεν ζήτησε αποζημίωση. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε ότι, στις 30.1.2013 παρέδωσε κενή και ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού στον Αιτητή, σύμφωνα με το Διάταγμα. Κατέβαλε όλα τα μηνιαία ενοίκια μέχρι και την 31.1.2013 και δεν οφείλει οποιοδήποτε ενοίκιο. Με την παρούσα Αίτηση, ο Αιτητής ζητά διάφορα ποσά τα οποία αφορούν ισχυριζόμενες αυξήσεις επί του ποσού του ενοικίου, οι οποίες αρχικά ανέρχονταν, όπως ο ίδιος ο Αιτητής ισχυριζόταν, στο ποσό των €2.105.- και στη συνέχεια, κατά την κατάθεση του στο Δικαστήριο, μείωσε το ποσό στα €1.947.- Μέχρι το Μάρτιο 2010, πλήρωνε ως ενοίκιο το ποσό των €545.- Ο Αιτητής συμφώνησε από το Απρίλιο 2010, να πληρώνει το ποσό των €590.- και όχι €620.- λόγω του ότι ο Νόμος τροποποιήθηκε και η αύξηση των ενοικίων, από 14%, μειώθηκε στο 8%. Ο Αιτητής, από τον Απρίλιο 2010, ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε και για δύο και πλέον χρόνια, λάμβανε τα ενοίκια των €590.- χωρίς καμιά διαμαρτυρία, αφού αυτή ήταν η συμφωνία τους. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε ότι και από άλλα γεγονότα φαίνεται πως ο Αιτητής κωλύεται και δεν δικαιούται να ζητά την πληρωμή προς αυτόν ισχυριζόμενης αύξησης στα ενοίκια. Καταχώρισε την παρούσα Αίτηση δύο ολόκληρα χρόνια μετά που παράδωσε το κατάστημα η Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς να αναφέρει ότι υπήρχαν οφειλόμενα ενοίκια. Ο Αιτητής είχε καταχωρήσει την Αίτηση Ε252/2010 και δεν ζητούσε αύξηση, ούτε αναφέρθηκε ότι δικαιούτο αύξηση επί του ποσού του καταβαλλόμενου ενοικίου των €590.- και κατά την έκδοση του Διατάγματος, ουδεμία αναφορά έγινε για αύξηση του ενοικίου. Περαιτέρω, στο Διάταγμα στην Ε252/2010, αναφέρεται ότι από την 1.12.2012 μέχρι και την παράδοση της κατοχής, το καταβαλλόμενο ενοίκιο είναι το ποσό των €590.- Σχετικά με την κατάσταση του επιδίκου κατά την παράδοση του στον Αιτητή, η κα. Σάββα κατέθεσε ότι αυτό ήταν σε άριστη κατάσταση, καλύτερη από όταν το ενοικίασε. Ο Αιτητής απαιτεί €1.908.- ως αποζημίωση για δήθεν ζημιές στο κατάστημα, ενώ δεσμεύεται από το Διάταγμα ημερομηνίας 28.1.2013 στην Αίτηση Ε252/10, με το οποίο παραιτήθηκε και εγκατέλειψε τη θεραπεία επαναφοράς του υποστατικού στην αρχική του κατάσταση. Η αντικατάσταση των βιτρινών έγινε με την πλήρη συγκατάθεση του Αιτητή, ο οποίος ήταν πολύ ικανοποιημένος, αφού με τις καινούργιες βιτρίνες υπήρξε αναβάθμιση του καταστήματος. Εν πάση περιπτώσει, η αντικατάσταση δεν αποτελεί ζημιά. Ο Αιτητής δεν είχε ζητήσει επαναφορά των βιτρινών κατά την έκδοση του Διατάγματος και παραιτήθηκε από μια τέτοια αξίωση. Αναφορικά με τον εξωτερικό φωτισμό, καμιά απολύτως αποσύνδεση ή επέμβαση έγινε. Είχε τοποθετηθεί φωτισμός από μια λάμπα στο όνομα του καταστήματος και πριν παραδώσει η Καθ' ης η Αίτηση το υποστατικό, αφαιρέθηκε, χωρίς να αφήσει οποιαδήποτε ζημιά. Όταν μπήκε στο κατάστημα, οι εσωτερικοί τοίχοι ήταν χρώματος ώχρα, για αυτό με την άδεια του Αιτητή, τους έβαψε σε άσπρο χρώμα. Ήταν μέσα στο κατάστημα για σχεδόν 7 χρόνια και ουδέποτε ο Αιτητής προέβη σε οποιαδήποτε περαιτέρω επιδιόρθωση ή βάψιμο. Εν πάση περιπτώσει, ο Αιτητής απαιτεί το ποσό των €720.- για το βάψιμο των τεσσάρων εσωτερικών τοίχων του καταστήματος, το οποίο είναι παράλογο και υπερβολικό και δεν έχει φέρει οποιαδήποτε απόδειξη ότι πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό. Ουδεμία απολύτως ζημιά έγινε στην τσεκουλαδούρα. Πρόκειται για τσεκουλαδούρα από μαρμαράκι. Η τοποθέτηση του πατώματος laminate έγινε χωρίς να προκληθεί απολύτως καμιά ζημία, γιατί τα κομμάτια που το αποτελούν μπαίνει το ένα μέσα στο άλλο, χωρίς να χρειάζεται ούτε μηχάνημα, ούτε κόλλημα. Επίσης, καμιά ζημιά προκλήθηκε στο πάτωμα της εισόδου. Η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρθηκε στην Πολιτικό Μηχανικό Ριάνα Κλάβαρη Λοϊζου, η οποία ανέλαβε την επιθεώρηση του υποστατικού προτού παραδοθεί στον Αιτητή και στην οποία αναφέρεται ότι δεν υπήρχε ζημιά στο κατάστημα. Περαιτέρω, η κα. Σάββα κατέβαλε στον Αιτητή το ποσό των €478.- ως εγγύηση, ποσό το οποίο ο Αιτητής δέχθηκε ότι κρατεί, αλλά αρνείται να το επιστρέψει και το οποίο αξιώνει η ίδια ανταπαιτητικώς. Κατά την αντεξέταση της, η Καθ' ης η Αίτηση αναγνώρισε την υπογραφή της στα Τεκμήρια 2, 3 και
- Το Τεκμήριο 10 προνοεί για ενοίκιο €620.- από 1.4.2010, αλλά για κάποιο λόγο, δεν έγινε. Μεσολάβησε ο Νόμος και από 14% η αύξηση έγινε 8%, έτσι κατέλεξαν σε €590.- Δέχθηκε ότι υπέγραψε για να γίνει το ενοίκιο €620.- και κατέθεσε ότι δεν έδιδε κάθε δύο χρόνια στον Αιτητή 14%, αλλά κάθε χρόνο. Δεν ζήτησε ποτέ μείωση η ίδια. Ο Αιτητής της είχε πει ότι θα της το αφήσει Λ.Κ.250.- επειδή γνώριζε το σύζυγο της και ότι θα έβαζαν αύξηση 14% κάθε χρόνο. Εκείνη δέχθηκε διότι ήθελε το κατάστημα. Πλήρωνε €590.-, ο Αιτητής ζήτησε την έξωση της και το Δικαστήριο είπε ότι θα συνέχιζε να καταβάλλει €590.- Η αντίληψη της ήταν ότι το Διάταγμα αφορούσε και προηγούμενα ενοίκια, όχι μόνο τους δύο μήνες πριν παραδώσει κατοχή. Ο Αιτητής είχε συμφωνήσει με το ποσό των €590.- και έπαιρνε τις επιταγές. Τον τελευταίο χρόνο, η επιταγή της διδόταν στο δικηγόρο και πληρωνόταν ο Αιτητής. Το τελευταίο ενοίκιο το έδωσε σε μετρητά στο δικηγόρο της και το διευθέτησε μέσω της Τράπεζας. Η κα. Σάββα επέμεινε ότι κατέβαλε το ενοίκιο Ιανουαρίου
- Εάν ο δικηγόρος της έδινε δική του επιταγή, δεν το γνωρίζει. Δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στον Αιτητή. Ο Αιτητής της είχε κάμει το βίο αβίωτο και δεν την ενδιέφερε να πάρει την αποζημίωση των 18 μηνών. Έσβυνε τα φώτα, έδιωχνε τις πελάτισσες να μην σταθμεύουν, έριχνε κουκούτσια στην τέντα, ένωσε τη σωλήνα του κλιματιστικού με τον υπόνομο, σχεδόν καθημερινά κτυπούσε βίαια τους τοίχους. Η ίδια ήθελε να ηρεμίσει. Την παρενοχλούσε αργά το βράδυ στο κινητό της τηλέφωνο. Η συμπεριφορά του δεν ήταν αξιοπρεπής. Θεώρησε ότι οι επιστολές Τεκμήρια 5 και 13, ήταν μοχλός πίεσης από μέρους του Αιτητή για να την αναγκάσει να φύγει. Δεν έκαμε τίποτε στο κατάστημα χωρίς να ρωτήσει τον Αιτητή, ο οποίος είχε δώσει προφορική συγκατάθεση. Όταν τοποθέτησαν τις βιτρίνες, ο Αιτητής ήταν εκεί και επέβλεπε. Τον είχε ρωτήσει που να βάλουν τις παλιές και της είχε υποδείξει το χώρο. Ό,τι έκαμαν το επανάφεραν στην πρότερα κατάσταση. Το χρώμα του καταστήματος το άλλαξε με την άδεια του Αιτητή και όταν έφυγε, το ξανάβαψε άσπρο. Τις τσεκολλαδούρες δεν τις είχαν πειράξει καθόλου. Χαμηλών τόνων και αξιοπρεπής παρουσία, η Καθ' ης η Αίτηση έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Κατέθεσε αβίαστα, δεν κόμπιασε, δεν ανασκεύασε. Η μαρτυρία της ήταν στρωτή και λογική. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, κατέθεσε η κα. Ριάνα Κλάβαρη Λοίζου. Η κα. Λοίζου κατέθεσε ότι είναι Πολιτικός Μηχανικός. Η πραγματογνωμοσύνη της μάρτυρος δεν αμφισβητήθηκε και το Δικαστήριο τη δέχεται ως εμπειρογνώμονα - πολιτικό μηχανικό. Γνωρίζει την Καθ' ης η Αίτηση και ήταν πελάτισσα στο κατάστημα που διατηρούσε. Αναγνώρισε τη Βεβαίωση την οποία είχε εκδώσει. Είχε δει το επίδικο όταν μετακόμισε η Καθ' ης η Αίτηση, πριν το παραδώσει. Η Βεβαίωση εκδόθηκε τον Ιανουάριο
- Από την πρώτη φορά που πήγε στο επίδικο, δεν είδε τροποποιήσεις, δεν είχε κτιστεί τοίχος, δεν είχε γίνει μόνιμη επέμβαση. Βάση αυτού, υπέθεσε ότι δεν έγινε τροποποίηση. Δεν είχε τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τις κατόψεις του επίδικου. Η μάρτυρας δεν θυμόταν το χρώμα στους τοίχους και κατέθεσε ότι εάν άλλαξε το χρώμα, αυτό δεν αποτελεί ζημιά. Η Βεβαίωση της αφορά στο ότι το επίδικο δεν είχε ζημιές. Ένα κατάστημα είναι ένας ορθογώνιος χώρος. Όταν άδειασε το επίδικο ήταν εντάξει. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν άφησε εμφανή στοιχεία καταστροφής. Η κα. Λοίζου δεν γνωρίζει εάν οι βιτρίνες του επίδικου ήταν οι αρχικές. Εάν άλλαξε το σύστημα των βιτρινών, αυτό θεωρείται τροποποίηση. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ως γνωστή της Καθ' ης η Αίτηση αλλά ταυτόχρονα και ως εμπειρογνώμονας. Από τη μαρτυρία της, η οποία αξιολογείται θετικά, εξάγεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να προέβη σε τροποποιήσεις στο επίδικο, όπως η αλλαγή του συστήματος των βιτρινών, αλλά δεν προέβη σε ζημιές, με την έννοια των καταστροφών. Τρίτος μάρτυρας για την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Παπαχαραλάμπους. Ο κ. Παπαχαραλάμπους κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Ε, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ο μάρτυρας ασκεί τη δικηγορία από το
- Γνωρίζει τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και η Καθ' ης η Αίτηση είναι ξαδέλφη του. Χειρίστηκε ως δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση την υπόθεση με αριθμό Ε252/2010, την οποία καταχώρησε ο κ. Σεραφείμ εναντίον της κας. Σάββα. Με την Αίτηση Ε252/2010, ο κ. Σεραφείμ ζητούσε την έξωση της από το κατάστημα το οποίο η κα. Σάββα ενοικίαζε και το οποίο χρησιμοποιούσε ως μπουτίκ ρούχων, στη Λεωφόρο Λυκαβηττού 5Β. Ο κ. Σεραφείμ ισχυρίστηκε ότι ήθελε το κατάστημα για επαγγελματική στέγη της θυγατέρας του. Ο κ. Παπαχαραλάμπους κατέθεσε ότι είχε αρκετές επαφές και συνομιλίες για το θέμα, με τον κ. Δώρο Ιωαννίδη, δικηγόρο, οποίος εκπροσωπούσε τον κ. Σεραφείμ. Ο μάρτυρας είχε αναφέρει στην κα. Σάββα ότι, σε περίπτωση που έφευγε από το κατάστημα, εδικαιούτο, σύμφωνα με τον Νόμο, σε αποζημίωση μέχρι 18 μηνών ενοίκια, λόγω του ότι το χρησιμοποιούσε ως επαγγελματική στέγη. Η κα. Σάββα του είχε πει πολλές φορές, ότι ο κ. Σεραφείμ την παρενοχλούσε και ασκούσε πίεση πάνω της για να φύγει από το κατάστημα. Το σπίτι του κ. Σεραφείμ ήταν στην ίδια πολυκατοικία, στο ισόγειο της οποίας βρίσκεται το κατάστημα το οποίο ενοικίαζε η κα. Σάββα. Κάθε μέρα που περνούσε η συμπεριφορά του κ. Σεραφείμ χειροτέρευε έναντι της κας. Σάββα. Η συμπεριφορά του ξέφυγε κάθε ορίου και ο κ. Παπαχαραλάμπους αναγκάστηκε, όπως κατέθεσε, να προβεί σε καταγγελία στο Υπουργείο Άμυνας, καθότι ο Αιτητής ήταν αξιωματικός του Στρατού. Ενημέρωσε επίσης τον κ. Δώρο Ιωαννίδη για την όλη συμπεριφορά του και τον παρακάλεσε να επισπεύσουν όσο μπορούν, την Αίτηση έξωσης. Ο κ. Ιωαννίδης τον πληροφόρησε ότι ο πελάτης του δεν ήταν διατεθειμένος να δώσει οποιοδήποτε ποσό ως αποζημίωση. Παράλληλα, ο Αιτητής ασκούσε αφόρητη πίεση στην Καθ' ης η Αίτηση και ψυχολογική βία. Ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ότι ο σκοπός του Αιτητή ήταν να αναγκάσει την Καθ' ης η Αίτηση να φύγει. Ο ίδιος ανέφερε στην Καθ' ης η Αίτηση ότι, αν πράγματι δεν υποφέρεται ο Αιτητής και δεν τον αντέχει, να φύγει χωρίς αποζημίωση, πράγμα το οποίο φέρει βαρέως, όπως είπε, γιατί δεν επέμεινε ως δικηγόρος να λάβει αποζημίωση την οποία δικαιούτο. Λόγω του ότι με την Καθ' ης η Αίτηση έχουν στενούς δεσμούς από τα παιδικά τους χρόνια, ότι της έλεγε εκείνη το θεωρούσε Ευαγγέλιο. Λόγω της πιο πάνω κατάστασης, του είπε ότι αποφάσισε να φύγει και δεν θα διεκδικούσε αποζημίωση. Έτσι, μετά από συνεννόηση με τον κ. Ιωαννίδη, συμφώνησαν να εκδοθεί Διάταγμα έξωσης και εκδόθηκε το Δεκέμβριο
- Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ότι η κα. Σάββα παρέδωσε την κατοχή του υποστατικού στις 30.1.
- Έδωσε τα κλειδιά στον ίδιο και εκείνος τα παρέδωσε στον κ. Ιωαννίδη, στον οποίο έστειλε και το τελευταίο ενοίκιο του μηνός Ιανουάριου 2013, με επιταγή της Τράπεζας Κύπρου, για το ποσό των €590.- που ήταν το καταβαλλόμενο ενοίκιο. Ο μάρτυρας γνωρίζει ότι η κα. Σάββα είχε τοποθετήσει καινούριες βιτρίνες στο κατάστημα και επειδή ο κ. Σεραφείμ ήταν ευχαριστημένος μ' αυτές, δηλώθηκε στο Δικαστήριο, κατά την έκδοση του Διατάγματος, ότι δεν υπήρχε εκ μέρους του απαίτηση για επαναφορά του υποστατικού στην αρχική του κατάσταση. Το μηνιαίο ενοίκιο, μέχρι και την παράδοση του υποστατικού, πληρωνόταν στον κ. Σεραφείμ μέσω του γραφείου του κ. Παπαχαραλάμπους. Το ποσό το οποίο πληρωνόταν από τον Απρίλιο 2010, είναι €590.-. Ουδέποτε τέθηκε θέμα, ούτε και κατά την έκδοση του Διατάγματος έξωσης, για οφειλόμενα ενοίκια, ή αναφέρθηκε οτιδήποτε από τον κ. Σεραφείμ ή το δικηγόρο του, ότι οφείλονταν ενοίκια. Ο κ. Σεραφείμ, κατά την έκδοση του Διατάγματος έξωσης, δέχθηκε ότι το καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν €590.- και αυτό το ποσό δηλώθηκε ότι θα πληρωνόταν μέχρι την παράδοση του υποστατικού. Όταν από το πουθενά, η Καθ' ης η Αίτηση πήρε την παρούσα Αίτηση, ο μάρτυρας εξεπλάγην και τηλεφώνησε στον κ. Ιωαννίδη. Εκείνος του ανέφερε ότι θα έπειθε τον πελάτη του να την αποσύρει, εξ' ου και υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της Απάντησης στην παρούσα Αίτηση. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Παπαχαραλάμπους κατέθεσε ότι δεν ήταν ο ίδιος μάρτυρας περιστατικού παρενόχλησης της Καθ' ης η Αίτηση από τον Αιτητή. Αποτυπώματα περιστατικών, όπως είπε, έπεσαν στην αντίληψη του όταν επισκεπτόταν το χώρο. Συνέχεια λερώνονταν οι βιτρίνες, χύνονταν νερά, γίνονταν αφύσικα πράγματα. Γι' αυτή τη συμπεριφορά παρενόχλησης, έγινε καταγγελία από μέρους του στο Υπουργείο Άμυνας. Τον παρακάλεσε ο κ. Ιωαννίδης να δώσουν ένα τέλος και δυστυχώς, πείστηκε. Ίσως διέπραξε και πειθαρχικό αδίκημα, επειδή έπεισε την Καθ' ης η Αίτηση να απεμπολήσει το δικαίωμα της για τα 18 ενοίκια. Το ότι η συμπεριφορά του Αιτητή προς την Καθ' ης η Αίτηση είχε ξεφύγει από τα όρια, ο μάρτυρας το γνωρίζει από την Καθ' ης η Αίτηση, με την οποία έχει στενή σχέση και δεν πιστεύει να του είπε το ελάχιστο ψέμα. Έστειλε επιστολή στο Υπουργείο Άμυνας, μέσω του δικηγορικού γραφείου του, επειδή ο Αιτητής είναι στρατιωτικός. Η απάντηση ήταν ότι είναι ιδιωτική διαφορά. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ότι, το να μην θέλει να εμπλακεί το Υπουργείο Άμυνας, δεν σημαίνει ότι η συμπεριφορά του στρατιωτικού έναντι του πολίτη, ήταν άψογη. Η ξαδέλφη του επέμενε να κινήσουν Αγωγή και η θέση του κ. Παπαχαραλάμπους ήταν αντίθετη. Επειδή πίστευε ότι εκτραχύνθηκε τόσο η άλλη πλευρά, μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα σε προσωπική βάση. Ο μάρτυρας προτιμούσε να γίνει η έξωση μέσω Δικαστηρίου, επειδή έκρινε τη συμπεριφορά του Αιτητή και επειδή του είχαν δημιουργηθεί υποψίες. Προτιμούσε να εκδοθεί Διάταγμα έξωσης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, με το οποίο θα ρυθμίζονταν ως μηδενικές οι απαιτήσεις του Αιτητή. Ήθελε να κατοχυρώσει την Καθ' ης η Αίτηση για το μέλλον. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν ήθελε να φύγει από το επίδικο. Ο Αιτητής είχε σοφιστεί την ιδιόχρηση και τελικά, δεν το χρησιμοποίησε. Ο κ. Ιωαννίδης είχε παρακαλέσει τον κ. Παπαχαραλάμπους να μην τεθεί θέμα αποζημίωσης, ούτε ποσό για τη μετακόμιση, ούτε για goodwill. Δεν είδε προσωπικά οποιοδήποτε περιστατικό μεταξύ Αιτητή και Καθ' ης η Αίτηση, αλλά η τελευταία πήγαινε στο γραφείο του μάρτυρα και έκλαιγε και του έλεγε για το bullying το οποίο υφίστατο. Αναφορικά με το Διάταγμα έξωσης, το οποίο τροποποιήθηκε την 28.1.2013, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ο λόγος που το δέχθηκε είναι επειδή πήγε και είδε το επίδικο κατάστημα και δεν είχε τίποτε μεμπτό. Γνωρίζοντας την πορεία του Αιτητή, παρακάλεσε την Καθ' ης η Αίτηση να πάρει και ένα Πολιτικό Μηχανικό, επειδή ήταν σίγουρος ότι ο Αιτητής μπορεί να σκαρφιζόταν κάτι. Ορθώς ο κ. Ιωαννίδης σημείωσε το «άνευ βλάβης» στο Τεκμήριο
- Θα ανέμενε να το έγραφε αυτό ο κάθε δικηγόρος. Δέχθηκε ότι από τότε γνώριζε ότι ο Αιτητής μπορούσε να έχει απαίτηση. Είχε δώσει στον κ. Ιωαννίδη επιταγή για €590.- και τα κλειδιά του επίδικου. Η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε αυτό το ποσό για πλήρη και τελειωτική εξόφληση. Εκδόθηκε bankers' draft από το λογιστήριο του γραφείου του για το ποσό των €590.- Η Καθ' ης η Αίτηση είχε πάρει στο γραφείο του τα χρήματα και τα κλειδιά. Είναι ιδιοκτησία του Αιτητή το bankers' draft και είτε εξαργυρώθηκε είτε όχι, αυτά τα λεφτά ανήκαν στον Αιτητή. Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει την τύχη αυτής της επιταγής. Δεν έγινε επιστροφή του ποσού της. Στην προηγούμενη υπόθεση, ο Αιτητής ζητούσε το κατάστημα για ιδιόχρηση. Η αλλαγή των βιτρινών ήταν προς όφελος του Αιτητή. Η θέση του μάρτυρα είναι πως η αλλαγή βιτρινών δεν είναι τροποποίηση. Ουδεμία ζημιά υπέστη ο Αιτητής και όλα αυτά γίνονται για εκδικητικούς σκοπούς, αφού διακατέχεται από πείσμα. Το ενοίκιο πληρωνόταν μέσω του γραφείου του κ. Παπαχαραλάμπους επειδή είχαν αρχίσει προστριβές μεταξύ των μερών. Τα μέρη είχαν συμφωνήσει σε ενοίκιο €590.- επειδή έγινε τροποποίηση του Νόμου. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα κέρδιζε τίποτε να έδινε €30.- Ο Αιτητής είχε κάμει Αίτηση έξωσης λόγω ιδιόχρησης και η αποζημίωση της Καθ' ης η Αίτηση θα λογαριαζόταν στα €590.- αντί στα €620.- Ο Αιτητής έπαιρνε για μήνες €590.- και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε. Σχετικά με την επιστολή ημερομηνίας 28.3.2012, ο κ. Παπαχαραλάμπους κατέθεσε ότι του είχε πει ο κ. Ιωαννίδης να την αγνοήσει. Ο κ. Παπαχαραλάμπους κατέθεσε ως συγγενής της Καθ' ης η Αίτηση και γνώστης των γεγονότων, χωρίς να αποδυθεί την ιδιότητα του δικηγόρου της. Χειμαρρώδης λόγος, με τον οποίο καταγράφηκαν γεγονότα στη σφαίρα της γνώσης του μάρτυρα και, παρόλο που χρησιμοποίησε γλαφυρότητα, δεν παραβίασε τα όρια των γεγονότων ώστε να διεισδύσει στη σφαίρα των εικασιών. Κρίνουμε ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ενός καταστήματος με αρ. 3, στο ισόγειο οικοδομής και χώρου στάθμευσης αρ. 5 στο υπόγειο, με αρ. εγγραφής 3/2768, Φ/Σχ. 21.60Ε2, Τμήμα 3, Τεμάχιο ΕΠΙ 670 (Τεκμήριο 1), επί της οδού Λυκαβηττού 5, Ενορία Αρχάγγελος/Ανθούπολη, εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Λακατάμειας, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
- Το επίδικο κατάστημα ενεγράφη επ' ονόματι του Αιτητή την 9.9.
- Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ημερομηνία συμπλήρωσης της οικοδομής, μέρος της οποίας αποτελεί το επίδικο κατάστημα. Περαιτέρω και νοουμένου ότι αυτή συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία σχετικά με το κατά πόσον το επίδικο ενοικιαζόταν ή προσφερόταν προς ενοικίασην κατά την 31.12.
- Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Κωστάκη Φυσεντζίδη v. K & C SNOOKER & POOL ENTERTAINMENT, Πολιτική Έφεση Αρ. 30/19, Απόφαση ημερομηνίας 1.6.2020, ECLI:CY:AD:2020:A
- Η παράλειψη αυτή αγγίζει αυτή τούτη την καθ' ύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου και αποτελεί από μόνη της θανάσιμο πλήγμα για την υπόθεση του Αιτητή. Έτι περαιτέρω, από το Τεκμήριο 1, φαίνεται ότι το επίδικο υπόκειται σε δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής υπέρ τρίτου προσώπου, της Παρασκευής Σεραφείμ. Ο επικαρπωτής δικαιούται τόσο την κατοχή, όσο και τους καρπούς της ακίνητης ιδιοκτησίας. Υπάρχει δε υποχρέωση όπως, ενόψει ακριβώς αυτού του δικαιώματος, ο επικαρπωτής συνενούται ως διάδικος σε υπόθεση η οποία αφορά στην εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία, πράγμα που δεν έγινε στην παρούσα περίπτωση. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Τα ανωτέρω είναι αρκετά για να απορριφθεί η κυρίως Αίτηση, καθότι το Δικαστήριο στερείται καθ' ύλην αρμοδιότητας και/ή καθότι δεν έχουν συνενωθεί ως διάδικοι όλα τα αναγκαία πρόσωπα και/ή καθότι ο Αιτητής δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα να αιτείται τις αιτούμενες με την παρούσα υπόθεση θεραπείες, εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Το Δικαστήριο προχωρεί με την εξέταση των υπολοίπων ζητημάτων τα οποία εγείρονται ώστε να αποφανθεί επί της ενώπιον του μαρτυρίας, σε περίπτωση κατά την οποία η πιο πάνω κρίση του ανατραπεί κατ' Έφεσην. Ο Αιτητής σύναψε ενοικιαστήριο έγγραφο με την Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 1.4.2006, για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος, χωρίς το χώρο στάθμευσης, για περίοδο ενός έτους, από την 1.4.2006 έως την 1.4.2007 (Τεκμήριο 2). Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.250.- πληρωτέο προκαταβολικά την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Συμφωνήθηκε επίσης ότι, σε ανανέωση (της ενοικίασης) από 1.4.2007, το ενοίκιο θα ήταν Λ.Κ.280.- και από την 1.4.2008 Λ.Κ.320.- Οι ρήτρες 1, 4 και 5, του εγγράφου προνοούν ως ακολούθως: «1) Το ενοικιαζόμενο κτήμα ευρίσκεται εις καλήν κατάσταση, ο δε ενοικιαστής υποχρεούται κατά τη λήξη της ενοικιάσεως να επιστρέψει το άνω κτήμα εις αυτή την κατάσταση εις ην το παρέλαβε και θα ευθύνεται δια πάσαν ζημιά ή βλάβη, προξενηθείσα εις αυτό εξ αμελείας και υπαιτιότητος του, εκτός εκ φυσικής φοράς προερχόμενης. Ο ενοικιαστής οφείλει να επιτρέπει εις τον ιδιοκτήτη ή αντιπρόσωπο αυτού να επιθεωρεί από καιρού εις καιρόν την κατάσταση του κτήματος του και απαιτεί την άμεσο επιδιόρθωση τυχόν ζημιών. 4) Διαρκούσης της ενοικιάσεως ουδεμία επιδιόρθωση ή προσθήκη να γίνηται εις το υπ' ενοικίασιν κτήμα άνευ της γραπτής συναινέσεως του ιδιοκτήτου, όπως και ανάρτηση πινακίδος - ρεκλάμας. 5) Η συμφωνία για τη χρονική διάρκεια της ενοικίασης του μισθίου είναι συγκεκριμένη για το παραπάνω χρονικό διάστημα και μόνον, με την λήξη δε του ενοικιαστηρίου εγγράφου ο ενοικιαστής υποχρεούται να παραδώσει το μισθίο στον ιδιοκτήτη χωρίς να προβάλει οποιανδήποτε δικαιολογία, ισχυρισμό, νομοθεσία για παράταση, ανανέωση ή αποζημίωση του. Ο όρος αφορά στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης θα χρησιμοποιήσει ο ίδιος το ενοικιαζόμενο κτήμα καθώς και σε περίπτωση άρνησης του ενοικιαστή να καταβάλει την αύξηση του 14%.» Περαιτέρω, το έγγραφο περιλαμβάνει εγγύηση από κάποιο Ανδρέα Γεωργίου καθώς και όρο ότι, αντί άλλης εγγύησης, η ενοικιάστρια έδωσε στον ιδιοκτήτη ποσό Λ.Κ.250.- το οποίο θα παρέμενε άτοκο και θα επιστρεφόταν στην ενοικιάστρια μετά τη λήξη της ενοικίασης, την παράδοση της κατοχής του επίδικου στον ιδιοκτήτη και την πλήρη εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων της ενοικιάστριας. Ο Αιτητής σύναψε ενοικιαστήριο έγγραφο με την Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 1.4.2007, για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος χωρίς το χώρο στάθμευσης, για περίοδο δύο ετών, από 1.4.2007 μέχρι 31.3.2009 (Τεκμήριο 3). Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.280.- και από 1.4.2008 στο ποσό των Λ.Κ.320.- πληρωτέο προκαταβολικά την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Οι όροι του εγγράφου είναι πανομοιότυποι με τους όρους του Τεκμηρίου 2 (πιο πάνω). Περαιτέρω, το έγγραφο περιλαμβάνει εγγύηση από κάποιο Ανδρέα Γεωργίου καθώς και όρο ότι, αντί άλλης εγγύησης, η ενοικιάστρια έδωσε στον ιδιοκτήτη ποσό Λ.Κ.280.- το οποίο θα παρέμενε άτοκο και θα επιστρεφόταν στην ενοικιάστρια μετά τη λήξη της ενοικίασης, την παράδοση της κατοχής του επίδικου στον ιδιοκτήτη και την πλήρη εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων της ενοικιάστριας. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για ενοικίαση δύο ετών, αλλά δεν φέρει την υπογραφή δύο μαρτύρων, κατά παράβασην του άρθρου 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
- Μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση, από μήνα σε μήνα, η οποία έληξε την 31.3.
- Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Ο Αιτητής σύναψε ενοικιαστήριο έγγραφο με την Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 1.4.2009, για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος χωρίς το χώρο στάθμευσης, για περίοδο δύο ετών, από 1.4.2000 μέχρι 31.3.2011 (Τεκμήριο 10). Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των €545.- και από 1.4.2010 στο ποσό των €620.-, πληρωτέο προκαταβολικά την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Οι όροι του εγγράφου είναι πανομοιότυποι με τους όρους των Τεκμηρίων 2 και 3 (πιο πάνω). Περαιτέρω, το έγγραφο περιλαμβάνει εγγύηση από κάποιο Ανδρέα Γεωργίου, καθώς και όρο ότι, αντί άλλης εγγύησης, η ενοικιάστρια έδωσε στον ιδιοκτήτη ποσό €478.- το οποίο θα παρέμενε άτοκο και θα επιστρεφόταν στην ενοικιάστρια μετά τη λήξη της ενοικίασης, την παράδοση της κατοχής του επίδικου στον ιδιοκτήτη και την πλήρη εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων της ενοικιάστριας. Είναι παραδεκτό ότι ο ιδιοκτήτης έχει εις χείρας του το ποσό της εγγύησης. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για ενοικίαση δύο ετών, αλλά δεν φέρει την υπογραφή δύο μαρτύρων, κατά παράβασην του άρθρου 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
- Μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση, από μήνα σε μήνα, η οποία έληξε την 31.3.
- Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέμεινε στο επίδικο μετά την 31.3.2011 και ούτως θα είχε καταστεί θέσμια ενοικιάστρια, νοουμένου ότι ικανοποιούνταν οι δύο προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται ανωτέρω, δηλαδή ότι το επίδικο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και ότι κατά την 31.12.1999, αυτό ήταν ενοικιασμένο ή προσφερόταν προς ενοικίαση. Δεν παραγνωρίζουμε ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως η Καθ' ης η Αίτηση κατέστη θέσμια ενοικιάστρια του επίδικου. Η παραδοχή δεν είναι όμως αρκετή από μόνη της. Το Δικαστήριο εξετάζει τις πρόνοιες της Νομοθεσίας και της νομολογίας. Επ' αυτού, βλέπετε και πιο κάτω. Για σκοπούς κάλυψης όλων των πτυχών της υπόθεσης, υποθέτουμε ότι η Καθ' ης η Αίτηση κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Οι όροι του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση. Σχετικό είναι το άρθρο 27
(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με το τελευταίο ενοικιαστήριο έγγραφο, το πληρωτέο ενοίκιο από την 1.4.2010 μέχρι την 31.3.2011, ήταν €620.- μηνιαίως. Νοουμένου ότι η Καθ' ης η Αίτηση κατέστη θέσμια ενοικιάστρια μετά την 31.3.2011, το πληρωτέο ενοίκιο θα ανερχόταν στα €620.- μηνιαίως. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέβαλλε €590.- μηνιαίως ως ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό (Τεκμήριο 6). Εν τω μεταξύ, οι σχέσεις μεταξύ των μερών είχαν αρχίσει να διολισθένουν, όπως φαίνεται και από τα Τεκμήρια 17, 18, 25 και 26. Μεταξύ άλλων, υποβλήθηκε καταγγελία στο Υπουργείο Άμυνας, εναντίον του Αιτητή, ο οποίος είναι Στρατιωτικός. Οι μεταξύ των διαδίκων διαφορές, κρίθηκαν από το Υπουργείο Άμυνας ως ιδιωτικής φύσεως. Ο Αιτητής, μέσω των δικηγόρων του, απέστειλε επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 28.3.2012 (Τεκμήριο 5), με την οποία την ειδοποίησε όπως εξοφλήσει το μέρος του ενοικίου που όφειλε από την 1.4.2010 και ανερχόταν σε €30.- μηνιαίως, εντός 21 ημερών. Η επιστολή παραλήφθηκε από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση (Τεκμήριο 13). Ο Αιτητής ειδοποίησε επίσης την Καθ' ης η Αίτηση, με την ίδια επιστολή, ότι από την 1.4.2012, το μηνιαίο ενοίκιο θα αυξανόταν κατά 8%. Στις θέσμιες ενοικιάσεις, το πληρωτέο ενοίκιο δυνατόν να συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 8
(2)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ή να καθοριστεί από το Δικαστήριο, στα πλαίσια Αίτησης Καθορισμού. Το ενοίκιο δεν δύναται να αυξηθεί μονομερώς. Η ειδοποίηση του Αιτητή περί τούτου, ουδεμία νομική υπόσταση έχει. Από τον Απρίλιο 2012, η Καθ' ης η Αίτηση κατέβαλλε το ενοίκιο του επίδικου υποστατικού, μέσω των δικηγόρων της (Τεκμήριο 15). Παρά την ως άνω επιστολή, ο Αιτητής συνέχισε να εισπράττει το ενοίκιο των €590.- μηνιαίως, χωρίς την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του, ενώ δεν προχώρησε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση με τη λήψη οποιωνδήποτε νομικών μέτρων, για την έξωση της λόγω μη καταβολής μέρους του ενοικίου, ως η ως άνω επιστολή του. Αντίθετα, ο Αιτητής καταχώρισε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, την Αίτηση Έξωσης αρ. 252/10, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, την 3.12.2010 (Τεκμήριο 20), με την οποία εξαιτείτο την έξωση της από το επίδικο κατάστημα, λόγω χρήσης από τη θυγατέρα του Αιτητή, ως επαγγελματική στέγη. Δεν ζητείτο η καταβολή οποιουδήποτε καθυστερημένου ενοικίου, ή μέρους αυτού, ή η έξωση της Καθ' ης η Αίτηση λόγω καθυστερημένων ενοικίων. Είναι η κρίση μου ότι ο Αιτητής αποποιήθηκε του δικαιώματος του να εξαιτείται την καταβολή ενοικίου σε ύψος €620.-, ενώ η απαίτηση του για την καταβολή ακόμα μεγαλύτερου ποσού, ήταν μονομερής και στερείτο νομικού υπόβαθρου. Με την ίδια Αίτηση, ο Αιτητής απαιτούσε επίσης την επαναφορά του υποστατικού στην αρχική του κατάσταση. Σχετικά με την τελευταία απαίτηση του Αιτητή, στην παράγραφο Δ.4 της κυρίως Αίτησης στην εν λόγω υπόθεση, δικογραφούσε ως εξής: «
- Είναι περαιτέρω η θέση του αιτητή ότι θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα ανάκτησης κατοχής διότι η κατάστασης του καταστήματος έχει επιδεινωθεί λόγω καταστρεπτικών πράξεων της καθ' ης η αίτηση η οποία επροξένησε σημαντικές ζημίες στο κατάστημα. Ειδικά η καθ' ης η αίτηση. (α) Έκλεισε τα παράθυρα του υποστατικού και αφαίρεσε τις δύο τρίθυρες προσθήκες παραβιάζοντας τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τη πολεοδομική άδεια. (β) Επέκτεινε πρόχειρα και παράνομα την ηλεκτρική εγκατάσταση με αποτέλεσμα να προκαλούνται διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος και να υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς. (γ) Τοποθέτησε παράνομα τέντα.» Στην ίδια υπόθεση, η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση, η οποία περιλάμβανε Ανταπαίτηση, την 28.12.2010 (Τεκμήριο 21). Στην παράγραφο 7 του δικογράφου της, εις απάντησην της παραγράφου 4 της κυρίως Αίτησης (πιο πάνω), η Καθ' ης η Αίτηση δικογραφεί ως ακολούθως: «
- Η Καθ' ης η αίτηση αρνείται το περιεχόμενο της παρ. 4 της αίτησης και καλεί τον αιτητή σε αυστηράν απόδειξη των ισχυρισμών του. Είναι η θέσης της Καθ' ης η αίτηση ότι διατηρεί το κατάστημα σε καλύτερη κατάσταση απ' ότι το παρέλαβε, καμία δε παραβίαση των αρχιτεκτονικών σχεδίων και της πολεοδομικής άδειας έγινε. Επίσης καμία επέκτασης έγινε της ηλεκτρικής εγκατάστασης. Η ηλεκτρική τέντα τοποθετήθηκε νόμιμα και με τη συγκατάθεση του αιτητή.» Ο Αιτητής καταχώρισε Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, την 24.2.2011 (Τεκμήριο 22). Με την παράγραφο 2 αυτής, αρνείται, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο της πιο πάνω παραγράφου 7 της Απάντησης της Καθ' ης η Αίτηση. Στην Αίτηση Ε252/10, εκδόθηκε εκ συμφώνου Απόφαση και Διάταγμα, το οποίο διορθώθηκε την 28.1.2013 (Τεκμήριο 16). Η Καθ' ης η Αίτηση διατάχθηκε να παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού επί της Λεωφόρου Λυκαβηττού 5Β, στη Λακατάμεια, το αργότερο μέχρι την 31.1.
- Διατάχθηκε επίσης όπως καταβάλλει στον Αιτητή ποσό €590.- μηνιαίως από 1.12.2012 μέχρι παράδοσης της κατοχής, ως ενδιάμεσα οφέλη. Η απόφαση είχε μεν εκδοθεί εκ συμφώνου, αλλά το ενοίκιο το οποίο είχε δικογραφηθεί από πλευράς του Αιτητή στην κυρίως Αίτηση, ως το πληρωτέο, ήταν €620.- και δεν διεκδικήθηκε (Τεκμήρια 16 και 20). Οι παράγραφοι (ε) και (στ) της συνταγμένης Απόφασης του Δικαστηρίου, αναφέρουν ως εξής: «(ε) Ο Αιτητής διατηρεί και επιφυλάττει το δικαίωμα έναρξης νέας δικαστικής διαδικασίας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, σε ότι αφορά σε οποιεσδήποτε ζημιές ήθελε φανεί ότι υπάρχουν στο επίδικο υποστατικό κατά το χρόνο παράδοσης προς αυτόν κενής και ελεύθερης της κατοχής αυτού άλλες πλην των, εκ φυσικής φθοράς και βλάβης, προερχόμενων. (στ) Η δια της Αίτησης, αιτούμενη θεραπεία επαναφοράς του υποστατικού στην αρχική αυτού κατάσταση, έχει εγκαταλειφθεί και, δια του παρόντος απορρίπτεται, ως εγκαταλειφθείσα.» Εκ των ανωτέρω, συνάγεται ότι με την κυρίως Αίτηση στην υπόθεση Ε252/10, ο Αιτητής ζητούσε την ανάκτηση κατοχής του επίδικου υποστατικού και την επαναφορά του στην αρχική του κατάσταση. Στα ουσιαστικά γεγονότα που υποστήριζαν την αιτούμενη θεραπεία, φαίνεται ότι ζητούσε την έξωση της Καθ' ης η Αίτηση ΚΑΙ λόγω επιδείνωσης της κατάστασης του επίδικου καταστήματος, από καταστρεπτικές πράξεις της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία είχε προξενήσει σημαντικές ζημιές στο επίδικο κατάστημα. Αυτός είναι δεύτερος λόγος έξωσης, πέραν της ιδιόχρησης, η σημασία του οποίου και οι νομικές και δικονομικές επιπτώσεις του, εκφεύγουν των επίδικων θεμάτων στην παρούσα υπόθεση και το Δικαστήριο δεν θα ασχοληθεί περαιτέρω. Λόγος έξωσης ή μη, για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης σημασία έχει ότι, οι καταστρεπτικές πράξεις της Καθ' ης η Αίτηση στην Ε252/10, δικογραφούνται και περιγράφονται ως: το κλείσιμο των παραθύρων και η αφαίρεση των τρίθυρων προθηκών (αντιλαμβάνομαι ότι με τις «προσθήκες», εννοεί τις προθήκες), η επέκταση της ηλεκτρικής εγκατάστασης και η τοποθέτηση ηλεκτρικής τέντας. Σχετικά μ' αυτές τις καταστρεπτικές, ως χαρακτηρίζονται, πράξεις, ο Αιτητής δεν εξαιτείτο οτιδήποτε περαιτέρω στην Ε252/
- Ένας μπορεί λογικώς να υποθέσει ότι η επαναφορά του επίδικου η οποία ζητείτο στις αιτούμενες θεραπείες, αφορά αυτές τούτες τις πράξεις. Με το ίδιο σκεπτικό, κατά συνέπειαν, η αιτούμενη θεραπεία επαναφοράς του υποστατικού στην αρχική αυτού κατάσταση, η οποία εγκαταλείφθηκε και απορρίφθηκε, αφορά τις εν λόγω δικογραφημένες πράξεις. Η δε παράγραφος (ε) του συνταγμένου Διατάγματος, δυνατόν να διαβαστεί ως μη αφορώσα τις πιο πάνω πράξεις και τις ζημιές στο επίδικο που προέρχονται από φυσική φθορά και βλάβη. Έτσι, ο Αιτητής διατήρησε μεν το δικαίωμα να εναγάγει εκ νέου την Καθ' ης η Αίτηση, για ζημιές στο επίδικο υποστατικό, πλην όμως των πιο πάνω πράξεων και ζημιών εκ φυσικής φθοράς. Οτιδήποτε αντίθετο, αφορά σε δεδικασμένο. Επ' αυτού βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ο Αιτητής εξαιτείται αποζημιώσεων για ζημίες στο επίδικο, οι οποίες δεν προέρχονται από φυσική φθορά και τις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να αποκαταστήσει (παράγραφος Δ.4Β της κυρίως Αίτησης). Πρώτον, ο Αιτητής, στα πλαίσια της Αίτησης Έξωσης Ε252/10, είχε ήδη αποσύρει αίτημα του για την επαναφορά του επίδικου στην αρχική του κατάσταση. Δεύτερον, η πρώτη ζημία την οποία δικογραφεί, αφορά στην αντικατάσταση των βιτρινών του επίδικου. Το ζήτημα αυτό είχε εγερθεί στην Ε252/10, ως μία εκ των καταστρεπτικών πράξεων. Ο Αιτητής δεν δύναται να το εγείρει ξανά. Τρίτον, από την ενώπιον μας μαρτυρία, εξάγεται αβίαστα, ότι η Καθ' ης η Αίτηση άλλαξε τις βιτρίνες στο επίδικο, όταν έλαβε την κατοχή του, αφαιρώντας τις υφιστάμενες βιτρίνες και τοποθετώντας νέες. Οι υφιστάμενες βιτρίνες δεν καταστράφηκαν, αλλά τοποθετήθηκαν έξω από το υποστατικό, σ' ένα τοίχο του κτιρίου στο πλάι, δίπλα από τη ράμπα και παραμένουν εκεί. Οι δε νέες βιτρίνες που τοποθετήθηκαν στο επίδικο κατάστημα από την Καθ' ης η Αίτηση, επίσης παραμένουν στη θέση τους μέχρι σήμερα. Ποία είναι η ζημία του Αιτητή, εάν και εφόσον είχε το δικαίωμα να τη διεκδικεί; Το κατάστημα του έχει βιτρίνες, δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία ότι αυτές δεν είναι λειτουργικές και οι παλαιές βιτρίνες, οι οποίες επίσης του ανήκουν, υπάρχουν και είναι στο χώρο του. Τέταρτον, η δεύτερη ζημία την οποία δικογραφεί ο Αιτητής αφορά στην επανασύνδεση εξωτερικού φωτισμού. Ο Αιτητής είχε καταθέσει ότι ο εξωτερικός φωτισμός στο επίδικο αποσυνδέθηκε για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες εγκατάστασης ηλεκτρικού προβολέα και ηλεκτρικής τέντας, τα οποία τοποθέτησε η Καθ' ης η Αίτηση και στη συνέχεια αφαίρεσε, αλλά χωρίς να επανασυνδέσει εξωτερικά το φωτισμό. Αφενός μεν το ζήτημα της ηλεκτρικής τέντας ηγέρθη στην Αίτηση Ε252/10 και δεν δύναται να εγερθεί εκ νέου στην παρούσα υπόθεση, για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Αφετέρου, δεχόμαστε μεν τη μαρτυρία του Μ.Α.4 ότι ο εξωτερικός φωτισμός του επίδικου, δεν λειτουργούσε μετά την παράδοση της κατοχής, αλλά σημειώνουμε ότι δεν προέβη ο ίδιος ο μάρτυρας σε οποιαδήποτε εργασία σε σχέση μ' αυτό, ούτε πληρώθηκε ο ίδιος για οποιαδήποτε εργασία σε σχέση μ' αυτό, ώστε να είναι σε θέση να μαρτυρήσει θετικά. Πέμπτον, η τρίτη αξίωση του Αιτητή αφορά στην επαναφορά του αρχικού χρώματος. Ο Αιτητής είχε αποσύρει την αξίωση του για επαναφορά του επίδικου στην αρχική του κατάσταση. Επιπλέον, στην απουσία οποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού και μαρτυρίας για ζημιά στους τοίχους, το μπογιάτισμα αφορά στη φυσική φθορά. Εν πάση περιπτώσει, η πλευρά του Αιτητή δέχθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε μπογιατίσει το κατάστημα πριν φύγει, έστω με άλλο χρώμα όχι σε μανόλια, αφού ο Μ.Α.4 είχε καταθέσει, μεταξύ άλλων, ότι το κατάστημα είχε μπογιατιστεί αλλά υπήρχαν υπολείμματα γόμας από tracking. Τέλος, η προτίμηση σε χρώμα, δεν αφορά καν σε φθορά, φυσική ή άλλως πως. Έκτον, η αξίωση για αλλαγή και τοποθέτηση τσεκουλλαδούρας και επιδιόρθωση του πατώματος της εισόδου, αφορούν σε εργασίες που δεν έχουν γίνει στο επίδικο κατάστημα. Ο Αιτητής τα άφησε ως έχουν. Απ' αυτό καταδεικνύεται εκ πρώτης όψεως, ότι δεν συνιστούν ζημιές. Περαιτέρω, η επιδιόρθωση του πατώματος της εισόδου, σχετίζεται με την αφαίρεση των νέων βιτρινών, η οποία δεν έχει γίνει και δεν υπάρχει ενώπιον μας ότι όντως θα γίνει, αφού οι βιτρίνες τις οποίες εγκατέστησε η Καθ' ης η Αίτηση, είναι πιο καινούργιες από τις αρχικές και είναι λειτουργικές. Μ' αυτές λειτουργούσε η ίδια το κατάστημα και, εφόσον δεν έχουν αντικατασταθεί, τεκμαίρεται ότι μ' αυτές λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Ο ιδιοκτήτης είχε αποσύρει την απαίτηση του για επαναφορά του επίδικου στην αρχική του κατάσταση. Ο ιδιοκτήτης είναι υπεύθυνος για τη φυσική φθορά του υποστατικού του και τα αποτελέσματα λογικής χρήσης. Βλέπετε σχετικά το άρθρο 27
(2)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (πιο κάτω) και τη ρήτρα 1 του ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 10). Ο ιδιοκτήτης κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση αποκατέστησε μέρος των ζημιών. Ποιο μέρος και σε πόσα χρήματα μεταφράζεται αυτό, δεν γνωρίζουμε. Δεν έχουμε πεισθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση προκάλεσε και/ή άφησε στο επίδικο οποιεσδήποτε ζημιές πέραν της φυσικής φθοράς από λογική χρήση. Κρίνουμε ότι ο Αιτητής δεν έχει ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει, στον απαιτούμενο βαθμό, αναφορικά με την ευθύνη της Καθ' ης η Αίτηση για οποιεσδήποτε ζημιές και/ή βλάβες στο επίδικο κατάστημα. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή του επίδικου υποστατικού στον Αιτητή την 30.1.2013, δια της παράδοσης των κλειδιών δ' επιστολής των δικηγόρων της ημερομηνίας 30.1.2013, προς το δικηγόρο του Αιτητή (Τεκμήριο 7). Ο Αιτητής παρέλαβε την κατοχή άνευ βλάβης παντός δικαιώματος σε σχέση με ζημιές και οφειλόμενα ενοίκια, όπως σημειώθηκε από το δικηγόρο του στην ίδια επιστολή. Το τελευταίο ενοίκιο το οποίο εισέπραξε ο Αιτητής από την Καθ' ης η Αίτηση, πληρώθηκε δια τραπεζικής επιταγής με ημερομηνία 31.12.2012, εκ ποσού €590.- (Τεκμήρια 6 και 15(x)). Η Καθ' ης η Αίτηση υποστήριξε ότι κατέβαλε το ενοίκιο του Ιανουαρίου 2013, μέσω του δικηγόρου της, αλλά δεν απέδειξε τον ισχυρισμό της. Το ενοίκιο του μηνός Ιανουαρίου 2013, ύψους €590.- δυνατόν να αφαιρεθεί από την εγγύηση, ύψους €478.- η οποία κρατείται εις χείρας του Αιτητή και το υπόλοιπον, δηλαδή €112.-, οφείλεται από την Καθ' ης η Αίτηση στον Αιτητή. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η εγγύηση ή ντεπόζιτο ύψους €478.- κατακρατήθηκε από τον ίδιο επειδή αφορά δεδικασμένα, όπως κατέθεσε, στην Αίτηση Ε252/10. Όμως, στην απόφαση του Δικαστηρίου στην Ε252/10, δεν καταγράφεται οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, εκτός από τα ενδιάμεσα οφέλη από το Δεκέμβριο 2012, μέχρι την παράδοση της κατοχής. Ουδεμία μνεία γίνεται για το ποσό της εγγύησης και ουδεμία επιφύλαξη σημειώθηκε. Συνεπώς, ο Αιτητής οφείλει να το επιστρέψει. Στον αντίποδα, η Καθ' ης η Αίτηση ανταπαιτεί το ποσό της εγγυήσεως. Η Ανταπαίτηση της θα μπορούσε να επιτύχει εφόσον δεν αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η κυρίως Αίτηση. Όμως, αφενός μεν εξακολουθεί να υπάρχει το ζήτημα της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου το οποία επηρεάζει και την Ανταπαίτηση και αφετέρου, εφόσον βρίσκουμε ότι η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει το ενοίκιο Ιανουαρίου 2013, το ποσό του οποίου υπερκαλύπτει την εγγύηση, κρίνουμε ότι δεν δυνάμεθα να εκδώσουμε απόφαση υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της Ανταπαίτησης. Νομική πτυχή: Περιοδικές Ενοικιάσεις (Periodic Tenancies): Το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 10, προνοούσε για περίοδο ενοικίασης δύο ετών, αλλά δεν υπεγράφη από δύο μάρτυρες. Το έγγραφο ήταν άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio) δυνάμει των προνοιών του άρθρου 77
(1)[2] του Κεφ. 149 και, εφόσον το ενοίκιο ήταν πληρωτέο επί μηνιαίας βάσεως, μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε περιοδική συμβατική ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αυθεντία Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα, αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή τη λήξη της περιόδου που προβλέπεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε σελίδα 1995 [3]). Τα ίδια αποφασίστηκαν και στην αυθεντία Μιχαήλ κ.ά. ν. Γιαννή,
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2052. Ακολουθώντας τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, Tryfon Co. v. Black and Decker
(1983)1 C.L.R. 971) και Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη
(1995)1 Α.Α.Δ. 889, πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση η οποία να εκπνέει στο τέλος της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης. Ειδοποίηση η οποία λήγει στο μέσο της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης δεν είναι καλή ειδοποίηση και δεν έχει το αποτέλεσμα του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης (βλέπετε Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη, πιο πάνω). Με τον Τροποποιητικό Νόμο 128(Ι)/2007, εισήχθη στη βασική νομοθεσία, δηλαδή τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/83, νέο άρθρο 11
(4). Λαμβάνοντας υπόψην το λεκτικό του εν λόγω εδαφίου [4], καθώς και την αυθεντία Εταιρεία Ακινήτων Ονασαγόρας Λτδ v. Κύπρος Σπανούδης,
(2014)1(Β) Α.Α.Δ. 1533, η ειδοποίηση η οποία στέλνεται από τον ιδιοκτήτη προς τον ενοικιαστή για την εξόφληση καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, δύναται να τερματίσει και περιοδική ενοικίαση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11
(4). Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, φαίνεται ότι η περίοδος ενοικίασης η οποία προβλεπόταν στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο, έληξε την 31.3.2011. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέμεινε στο επίδικο και, νοουμένου ότι αυτό είναι ενοικιοστασιακό, κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Θέσμια ενοικίαση: Η θέσμια ενοικίαση σχετίζεται με το μίσθιο και δεν εξαρτάται από τη σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά Polycast v. Vourkas Fabrics
(1986)1 C.L.R. 107, στη σελίδα 117. Βλέπετε επίσης Dias United Publishing Co. Ltd. v. Chr. Hjikyriacos Estates Ltd.
(1986)1 C.L.R. 173 και Marcroft Wagons v. Smith
(1951)2 All E.R. 271. Είναι πλάσμα νόμου και η δημιουργία θέσμιας ενοικίασης προϋποθέτει την ύπαρξη ενοικίασης (βλέπετε Πετεινός
(1992)1 Α.Α.Δ. 1467). Σχετικό είναι και το σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 197. Στην υπόθεση Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365, στη σελίδα 379 ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης είπε: «Η θεσμία ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα.» Ακόμα και στην περίπτωση παραδοχής του καθεστώτος θεσμίας ενοικίασης, αυτό πρέπει να αποδεικνύεται προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να κριθεί ότι υπάρχει καθ' ύλην αρμοδιότητα. Η παραδοχή δεν είναι αρκετή για να προσδώσει στο Δικαστήριο δικαιοδοσία εάν αυτό στερείται τέτοιας δικαιοδοσίας. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Lambrianides v. Mavrides
(1958)2 C.L.R. 49. Ακόμα, « 'Θέσμια ενοικίαση' δε δημιουργείται με καταγραφή σε συμβιβασμό, εάν δεν υπάρχουν τα στοιχεία τα οποία τη συνιστούν» (απόσπασμα από την αυθεντία Πετεινός, πιο πάνω, στη σελίδα 1475). Επικαρπία: Ο Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου καταστήματος επί του οποίου διατηρεί δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής, τρίτο πρόσωπο, ονόματι Παρασκευή Σεραφείμ. Σχετικό είναι το άρθρο 11
(1)του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα [5]. Είναι η κρίση μου ότι, ο δικαιούχος της επικαρπίας έχει το δικαίωμα κατοχής και το δικαίωμα είσπραξης των καρπών ακινήτου περιουσίας, εφ' όρου ζωής. Το δικαίωμα δημιουργείται με βάση το προαναφερόμενο άρθρο και εγγράφεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, με βάση, τόσο το προηγούμενο άρθρο όσο και το άρθρο 40 του ιδίου Νόμου [6]. Στην Αγγλία, το δικαίωμα αυτό είναι γνωστό ως profits a prendre που αποτελεί εμπράγματο βάρος (charge). Στην υπόθεση Οικονομίδης κ.ά. v. Παπά, Αίτηση Αρ. Κ28/02, Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, απόφαση ημερομηνίας 5.8.2004, στη σελίδα 9 [7], ο έντιμος Πρόεδρος κ. Α. Ν. Αγρότης έδωσε τη δική του ερμηνεία αναφορικά με την επικαρπία vis a vis το αγώγιμο δικαίωμα για έξωση και διεκδίκηση καθυστερημένων ενοικίων, με την οποία συμφωνώ και την οποία υιοθετώ. Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Ι. Πογιατζή, στην υπόθεση Κυριάκου κ.ά. v. Δημοκρατίας κ.ά.,
(1992)4(Δ) Α.Α.Δ. 3051, όπου το κρίσιμο ενώπιον του Δικαστηρίου ζήτημα, ήταν η επενέργεια επί της επίδικης διαφοράς, συμβολαίου των Αιτητών με τον εκλιπόντα πατέρα τους, με το οποίο μετέβαινε μεν η κυριότητα του συγκεκριμένου ακινήτου σ' αυτούς, η κατοχή και η κάρπωση του δε παρέμεινε στον πατέρα τους, περιλαμβανομένου του δικαιώματος εκμίσθωσης και είσπραξης των ενοικίων, ο δε πατέρας βρισκόταν εν ζωή καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου που αποτέλεσε τη βάση υπολογισμού για την επιβολή των επίδικων φορολογιών. Βλέπετε σχετικά τις σελίδες 3064 έως 3068. Το δικαίωμα κατοχής και είσπραξης μπορεί να αποκλείσει το αγώγιμο δικαίωμα του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη για έξωση λόγω καθυστερημένων ενοικίων, καθώς και το δικαίωμα καθορισμού του πληρωτέου ενοικίου για μίσθιο, εφόσον η σχέση είναι και μπορεί να είναι, μεταξύ του δικαιούχου της επικαρπίας και του ενοικιαστή. Η ειδοποίηση που στέλνεται με βάση τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο σε ενοικιαστή, πρέπει να σταλεί, εφόσον αφορά την κατοχή και την είσπραξη ενοικίων, από το δικαιούχο της επικαρπίας και αυτός μπορεί να είναι ο μόνος Ενάγων / Αιτητής. Είναι η κρίση μου ότι θα μπορούσε να καταχωριστεί Αγωγή / Αίτηση με τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη και το δικαιούχο στον τίτλο, αλλά όχι Αγωγή / Αίτηση χωρίς το δικαιούχο και μόνο τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ως Ενάγοντα / Αιτητή. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ο Αιτητής εξαιτείται οφειλόμενα ενοίκια, δηλαδή καρπούς και δεν έχει συνενώσει στην Αίτηση του, την επικαρπωτή. Κώλυμα λόγω Δεδικασμένου (Estoppel per rem judicatam / Estoppel by record): Η Καθ' ης η Αίτηση με την Απάντηση της, εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η κυρίως Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει καθ' ότι υπάρχει δεδικασμένο, αφού το Δικαστήριο αποφάσισε στις 28.1.2013 επί των αυτών αξιώσεων που σήμερα ο Αιτητής εξαιτείται. Έχουμε υποδείξει πιο πάνω, ότι ο Αιτητής είχε αποσύρει στην Ε252/10, την απαίτηση του για επαναφορά του επίδικου στην πρότερα κατάσταση, ότι δικογραφούσε καταστρεπτικές πράξεις εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και την κατάληξη του Δικαστηρίου πως μπορεί να σχετίζονται η απαίτηση και η ενέργεια απόσυρσης. Ο Κανόνας της ύπαρξης κωλύματος (estoppel) έχει εξελιχθεί και εφαρμοστεί σε διάφορα θέματα, τόσο στο Κοινοδίκαιο (common law) όσο και στην Επιείκεια (equity). Το κώλυμα λόγω Δεδικασμένου, γνωστό στην Αγγλική γλώσσα ως estoppel by record και στη Λατινική ως estoppel per rem judicatam, εμπίπτει στο Κοινοδίκαιο. «The rationale for the existence of estoppel by record can be summed up in two expressions, that it is in the public interest that there should be an end of litigation (interest reipublicae ut sit finis litium) and that no one should be proceeded against twice for the same cause (nemo debet bis vexari pro una et eadem causa). It accords with the first of these expressions that a party relying on estoppel by record should be able to show that the matter has been determined by a court of competent jurisdiction in a judgment which is final.» (απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16
(2), παράγραφος 964). Ο κανόνας του δεδικασμένου θεμελιώνεται στην αρχή της τελεσιδικίας (βλέπετε Γαβριήλ κ.α. v. Αγαπίου
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ.1868). Έχω επίσης λάβει υπόψην τις ακόλουθες, σχετικές αυθεντίες: Henderson v. Henderson (1843-60) All E.R. 378, Boyadji v. Papachristoforou
(1958)XXIII C.L.R. 299, Fidelitas Shipping Co. Ltd. V. V/O Exportchleb
(1965)2 All ER 4, Mills v. Cooper
(1967)2 Q.B. 459, Vakanas v. Pantelaki
(1979)2 J.S.C. 211, Demetriou v. Hilides
(1980)1 J.S.C. 211, Themistokleous v. Atlas Assurance
(1981)1 J.S.C. 41, Pieris v. Republic
(1983)3 (B) C.L.R. 1054, Theori and Another v. Djoni and Another
(1984)1 C.L.R. 296, Nicolaides v. Yerolemi
(1984)1 C.L.R. 742, Georghiades v. Republic
(1989)1 C.L.R. 239, Level Tachexcavs Ltd. (Αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ. 1105, K.S.R.Comercio S.A. κ.α. v. Bluecoral Nav. Ltd.
(1995)1 Α.Α.Δ. 309, Παμπορίδης v. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, Γαβριήλ κ.α. v. Αγαπίου (πιο πάνω), Αναστασία Forrest κ.α. v. Κίμωνας Βαρδάκης κ.α.,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 6, Σοφίας Κλεόπα v. Χριστόφορου Αντωνίου,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Ανδρέα Σοφοκλέους v. Κωστάκη Ταβελούδη κ.α.,
(2002)1(Α) Α.Α.. 92, Υπουργός Εσωτερικών v. Θεοδόση Μυλωνά,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 120. Στην παρούσα υπόθεση ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση δεν αφορά κώλυμα λόγω δεδικασμένου αναφορικά με την αιτία της αγωγής (cause of action estoppel), αλλά κώλυμα αναφορικά με επίδικο θέμα (issue estoppel), δηλαδή την επαναφορά του επίδικου στην αρχική του κατάσταση και/ή αντίστοιχα, αποζημιώσεις για ζημιές προκληθείσες στο επίδικο από την Καθ' ης η Αίτηση (βλέπετε Παμπορίδης v. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ., πιο πάνω). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16
(2), στην παράγραφο 953, κάτω από την επικεφαλίδα Estoppel by record, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Estoppel by record, also known as estoppel per rem judicatam, arises: ..
(3)where an issue has been judicially determined as a necessary step in reaching a judgment and the issue arises in subsequent proceedings between the same parties (this is usually known as issue estoppel). The line between cause of action estoppel and issue estoppel is not always clear cut. The principles have been explained in a recent Court of Appeal decision as follows. If a claim has been explicitly determined in previous concluded proceedings between the same parties, that claim cannot be raised again, other than on appeal, unless there is fraud or collusion. If a necessary element of a claim has been explicitly determined in previous concluded proceedings between the same parties, that issue, cannot be raised again, if, as is likely but not inevitable, it would be an abuse to raise that issue again; this may also extend to an implicitly necessary element of the previous determination. The previous determination may include a settlement. Cause of action estoppel and issue estoppel may be compared with the concept of abuse of process and are sometimes regarded as particular forms of this wider concept.» [δική μου υπογράμμιση] Η απόφαση στην Αίτηση Ε252/10 είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Μία απόφαση που εκδίδεται εκ συμφώνου είναι τελεσίδικη ωσάν να είχε εκδοθεί μετά από δικαστική διαδικασία (βλέπετε Halsbury's Laws of England, πιο πάνω, παράγραφος 968). Οι διάδικοι και στις δύο υποθέσεις είναι τα ίδια πρόσωπα. Επίδικο θέμα θεωρείται ως δεδικασμένο εφόσον έχει εγερθεί και στις δύο διαδικασίες και υπάρχει ταυτότητα των διαδίκων και στις δύο υποθέσεις. Η απαίτηση για αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση στο επίδικο κατάστημα, δεν περιλαμβανόταν στην Αίτηση Ε252/10. Όμως, σ' αυτήν περιλαμβανόταν απαίτηση για επαναφορά του επίδικου στην αρχική του κατάσταση, η οποία αποσύρθηκε και ισχυρισμός για πρόκλησης καταστρεπτικών πράξεων στο επίδικο από την Καθ' ης η Αίτηση, για τις οποίες δεν ζητείτο αποζημίωση. Ήδη καταγράψαμε πιο πάνω, πώς το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται και εκλαμβάνει, τις παραγράφους (ε) και (στ) της συνταγμένης Απόφασης στην Ε252/10, σε συνδυασμό με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς σ' εκείνη την υπόθεση και στην παρούσα υπόθεση. ο Αιτητής διατήρησε μεν το δικαίωμα να εναγάγει εκ νέου την Καθ' ης η Αίτηση, για ζημιές στο επίδικο υποστατικό, πλην όμως του κλεισίματος των παραθύρων, της αφαίρεσης των προθηκών, της επέκτασης της ηλεκτρικής εγκατάστασης και της τοποθέτησης ηλεκτρικής τέντας και ζημιών εκ φυσικής φθοράς. Αναφορικά με τα προαναφερθέντα, κρίνουμε ότι υπάρχει δεδικασμένο, εφόσον πρόκειται για κοινό μεταξύ των δύο Αιτήσεων, επίδικο θέμα (issue) και ο Αιτητής κωλύεται να προωθεί σχετική απαίτηση. Αποζημιώσεις: Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396, Μαίττα v. Γεωργίου κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 1, Παναγιώτου v. Φραγκέσκου κ.ά.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Λοϊζου v. Μουρτζή
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 883, Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Το άρθρο 27 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, που αφορά στους όρους της θέσμιας ενοικίασης, προνοεί τα ακόλουθα, στα εδάφια
(2)και
(3): «
(2)Αν δεν υπάρχει ενοικιαστήριο συμβόλαιο ή αν το συμβόλαιο δεν αναφέρει το αντίθετο, ο ιδιοκτήτης υποχρεούται να επιδιορθώσει ελαττώματα που δεν είναι εμφανή (latent defects), το υδατοστεγές της οροφής, την ηλεκτρική, υδραυλική και αποχετευτική εγκατάσταση και από τις φυσικές φθορές όσες δημιουργούν κίνδυνο για τη ζωή του ενοίκου ή περιοίκου.» «
(3)Με την επιφύλαξη των διατάξεων των προηγούμενων εδαφίων του παρόντος άρθρου, ο ενοικιαστής υποχρεούται να προστατεύει το ακίνητο από ζημιές που μπορούν να προκληθούν από τον ίδιο, από τους ενοίκους, από αντιπροσώπους ή προσκεκλημένους του και υποχρεούται να τις επιδιορθώνει χωρίς καθυστέρηση. Ο ενοικιαστής υποχρεούται να επιτρέπει στον ιδιοκτήτη να επιθεωρεί το ενοικιαζόμενο ακίνητο σε λογικά χρονικά διαστήματα και ύστερα από προειδοποίηση.» Οι υποχρεώσεις των μερών κατά τη διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης, οριοθετούν και την ευθύνη ενός εκάστου εξ' αυτών για την κατάσταση του μίσθιου κατά την παράδοση του και τη λήξη της ενοικιαστικής σχέσης. Ο ιδιοκτήτης είναι υπεύθυνος για όλες τις φυσικές φθορές, άμα τη λήξει της ενοικίασης, ενώ κατά τη διάρκεια της έχει ευθύνη για όσες δημιουργούν κίνδυνο για τη ζωή του ενοίκου, όπως προνοείται στο εδάφιο
(2)πιο πάνω. Ακολουθώντας το Ανώτατο Δικαστήριο στη Zeytountsian v. Attorney - General
(1975)7 J.S.C. 914), αναφερόμαστε στο πιο κάτω απόσπασμα από την Αγγλική αυθεντία Regis Property Co. Ltd. v. Dudley
(1959)A.C. 370, στη σελίδα 407, του Λόρδου Denning: «.. there is no term of the tenancy - express or implied - which requires the tenant to do any repairs at all. He is not therefore, under the terms of the tenancy, responsible for any repairs - not even for 'some' of them. But, nevertheless he is, by the common law, under an obligation not to commit waste, that is to say voluntary waste; and he is also under an obligation to use the premises in a tenant-like manner.» Το ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των μερών περιλαμβάνει σχετικό όρο (βλέπετε πιο πάνω). Ανεξαρτήτως του οποιουδήποτε κωλύματος, η απαίτηση του Αιτητή αναφορικά με αποζημιώσεις για ζημιές στο επίδικο κατάστημα, απορρίπτεται επειδή δεν έχουμε πεισθεί ότι υπήρχαν ζημιές σ' αυτό κατά την παράδοση της κατοχής από την Καθ' ης η Αίτηση, ότι αυτές προκλήθηκαν υπαιτιότητι της Καθ' ης η Αίτηση και ότι δεν εμπίπτουν στη φυσική φθορά. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η κυρίως Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ο Αιτητής να καταβάλει τα έξοδα της Καθ' ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 10. Η Ανταπαίτηση επίσης απορρίπτεται, για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω. Υπό τις περιστάσεις ως σύνολο, κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μη εκδοθεί διαταγή για έξοδα αναφορικά με την Ανταπαίτηση, η οποία, σημειούται, αποτέλεσε πολύ μικρό μέρος των γεγονότων, της μαρτυρίας και της αποφάσεως. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27
(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οποιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχή, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον τούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως. Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [δική μου υπογράμμιση] [2] 77
(1)«Σύμβαση που αφορά μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» [3] «Έτσι, προκύπτει καθαρά από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού.» [4] «Η γραπτή προειδοποίηση που αποστέλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου θεωρείται και ως κατάλληλη ειδοποίηση που τερματίζει αυτόματα τη σύμβαση ενοικίασης, χωρίς αυτό να επηρεάζει, κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2007, τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου ή ενώπιον οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου υποθέσεις.» [5] «11
(1)Κανένα δικαίωμα διόδου ή οποιοδήποτε προνόμιο, ελευθερία, δουλεία, ή οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα ή πλεονέκτημα δεν αποκτάται επί της ακίνητης ιδιοκτησίας άλλου εκτός (α) δυνάμει παραχώρησης από τον κύριο αυτής δεόντως καταχωρισμένης στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ή (ζ) όπου αυτό επιφυλάχθηκε εγγράφως από τον κύριο οποιασδήποτε ακίνητης ιδιοκτησίας με τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας αυτής: Νοείται ότι η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται και στην περίπτωση που περιλαμβάνεται οποιαδήποτε πρόνοια που σχετίζεται με τη χρήση ή την ανάπτυξη οποιασδήποτε ακίνητης ιδιοκτησίας ή με περιορισμό ως προς τη χρήση ή ανάπτυξη αυτής». [6] «40
(1)Καμία μεταβίβαση ή εμπράγματο βάρος πάνω σε ακίνητη ιδιοκτησία δεν είναι έγκυρη ή έγκυρο εκτός αν εγγραφεί ή καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο». [7] «Η επικαρπία είναι εμπράγματο δικαίωμα και σαν τέτοιο παρέχει στο δικαιούχο εξουσία άμεση και κατά παντός δηλαδή απόλυτη, αναφορικά με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Κύρια δικαιώματα του επικαρπωτή είναι το δικαίωμα χρήσης δηλαδή άμεσης χρησιμοποιήσεως του καταστήματος για τις ανάγκες του και δικαίωμα καρπώσεως δηλαδή λήψης των καρπών του, δηλαδή των ενοικίων. Οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου διατηρούν, μέχρι του θανάτου των επικαρπωτών την ψιλή κυριότητα. Δηλαδή τα δικαιώματα τους περιορίζονται στην ουσία, την υπόσταση του πράγματος κάτι που οφείλουν οι επικαρπωτές να διατηρούν ακέραιη. Δέστε σχετικά ελληνικά συγγράμματα Περί Εμπραγμάτου Δικαίου αναφορικά με την επικαρπία & οίκηση όπως το Σ. Σπυριδάκη, του Κ. Βαβούσκου κ.ά. Εφόσον η εξουσία των γονιών των ιδιοκτητών είναι απόλυτη μόνο αυτοί έχουν την εξουσία διεξαγωγής της δίκης, μόνο αυτοί μπορούν να είναι διάδικοι. Οι ιδιοκτήτες που μόνον την ψιλή κυριότητα κατέχουν δεν μπορούν να έχουν λόγο αναφορικά με αυτό γιατί πρέπει να έχουν άμεσον έννομο συμφέρον στην ενοικίαση. Οι ιδιοκτήτες, εφόρου ζωής των επικαρπωτών δεν έχουν το δικαίωμα κατοχής του καταστήματος αλλά τούτο ανήκει στους επικαρπωτές, οι οποίοι και έχουν απόλυτο και αποκλειστικό δικαίωμα στην εκμετάλλευση του. Η ενοικιαστική σχέση στην περίπτωση μας είναι μεταξύ των επικαρπωτών και του ενοικιαστή.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο