Ιάκωβου Αναστασίου κ.α. ν. EL TORITO LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε165/13, 21/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2022:30 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Ε165/13 Μεταξύ:
- Ιάκωβου Αναστασίου, Α.Δ.Τ.[ ], από τη Λευκωσία
- Κλαίρης Αναστασίου, Α.Δ.Τ. [ ], από τη Λευκωσία δια του πληρεξουσίου αυτής αντιπροσώπου Ιάκωβου Αναστασίου Αιτητών -και-
- EL TORITO LIMITED, HE 73982, από τη Λευκωσία
- JACQUELINE BALTAYIAN, από τη Λευκωσία
- Παναγιώτη Σπύρου, Α.Δ.Τ.[ ], από τη Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------------- 21 Ιουλίου 2022 Για τους Αιτητές 1 και 2: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3: κ. Χαρ. Χαραλάμπους και κ. Αλ. Γρηγοριάδης για κ.κ. Γιώτα Μιλτιάδους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 4.7.2013 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνταν ως ακολούθως: «
- Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβ. Δικαστηρίου διατάττον τους καθ' ων η Αίτηση 1 ή οποιονδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει την κατοχή του «ακινήτου» που βρίσκεται στην Λεωφόρο Καλλιπόλεως 39 Α στη Λευκωσία όπως το παραδώσουν στους Αιτητές αμέσως ή μέσα σε δέκα ημέρες από της ημερομηνίας της έκδοσης της απόφασης/διατάγματος στην υπόθεση αυτή.
- €12.456.00.- καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες από Ιανουάριο 2013 μέχρι και Ιούνιο του 2013 προς €2076.00.- τον
- Ενδιάμεσα οφέλη/κέρδη προς €2076.00.- τον μήνα από 1.07.2013 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του «ακινήτου» στους Αιτητές.
- €960.00.- ως έξοδα που αναλογούν στους καθ' ων η Αίτηση 1 για την συντήρηση και καθαρισμό του αποχετευτικού συστήματος του «ακινήτου» για τα έτη 2000 μέχρι
- €227.58.- ως φόρο αποχετεύσεων που αναλογεί στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και οφείλεται από αυτούς για τα έτη 2000 και
- €973.34.- ως φόρο κατόχου που οφείλουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 που αναλογεί στο «ακίνητο» για τα έτη 2000 μέχρι
- €1871.02.- ως έξοδα Ασφάλειας Πυρός του επίδικου ακινήτου για τα έτη 2000 μέχρι 2013 τα οποία είναι πληρωτέα από τους Καθ' ων η Αίτηση
- Νόμιμο τόκο επί όλων των αξιουμένων ποσών.
- Οποιανδήποτε άλλη παρεμφερή ή συναφή θεραπεία ήθελε θεωρήσει ορθή ή/και δίκαιη το Σεβ. Δικαστήριο όπως αποδώσει στην παρούσα υπόθεση.
- Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβ. Δικαστηρίου διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ή οποιονδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει την κατοχή του επίδικου ακινήτου όπως το παραδώσει αμέσως στους Αιτητές λόγω του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την διάρκεια της μίσθωσης του ακινήτου, συστηματικά δεν καταβάλλουν τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια αναφορικά με το «ακίνητο».
- Έξοδα, νόμιμο τόκο επί των εξόδων και ΦΠΑ.
- Έξοδα επίδοσης.» Οι Αιτητές 1 και 2 ισχυρίζονται ότι είναι οι ιδιοκτήτες ή τα πρόσωπα τα νομιμοποιούμενα όπως εγγραφούν ως οι ιδιοκτήτες του ακινήτου που αποτελείται από μία οικία επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 39Α, στη Λευκωσία, εκτός των τριών δωματίων τα οποία ευρίσκονται στην αριστεράν οπισθίαν πλευράν του κτιρίου - οικίας και έχουν ξεχωριστή είσοδο (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Απάντηση και Ανταπαίτηση: Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, καταχώρισαν Απάντηση και Ανταπαίτηση, την 10.9.2013 και τροποποιημένη την 13.12.
- Οι παράγραφοι 7 και 9 αυτής, αναφέρουν ως ακολούθως: «
- Καμία γραπτή επιστολή δεν έχει αποσταλεί από την Καθ' ης η Αίτηση 1 προς τους Αιτητές κατά την διάρκεια ισχύς του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 27/11/2000 και/ή τουλάχιστον τρεις μήνες πριν την λήξη της εκεί προβλεπόμενης περιόδου ενοικίασης και/ή μέχρι την 30/09/2004 και/ή άλλως ως δυνάμει του όρων του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου εκφράζοντας την επιθυμία συνέχισης ενοικίασης του επίδικου ακινήτου και/ή δεν υπέγραψε συμφώνως των όρων του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου καινούργιο Ενοικιαστήριο Έγγραφο μέχρι την 31/01/2004 και/ή ουδέποτε μέχρι σήμερα. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή άνευ βλάβης των εν λόγω ισχυρισμών τους, οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, 2 και 3 ισχυρίζονται και λένε ότι ενόψει των ανωτέρω η ισχύς του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 27/11/2000 και/ή η Ενοικίαση δυνάμει του εν λόγω ενοικιαστηρίου εγγράφου τερματίστηκε αυτόματα και/ή την 31/12/2004 και/ή εν πάση περιπτώσει δεν υφίσταται σήμερα.» «
- Οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, 2 και 3 αποδέχονται το περιεχόμενο των παραγράφων Γ.3 και Γ.4 της αίτησης. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή άνευ βλάβης της ως άνω παραδοχής τους, οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 1, 2 και 3 ισχυρίζονται τα κατωτέρω: 9.1 Η οποιαδήποτε εγγύηση και/ή γραπτή εγγύηση ημερομηνίας 27/11/2000 την οποία οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 παρείχαν προς εκπλήρωση των όρων του επίδικου Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 27/11/2000 από την Καθ' ης η Αίτηση 1, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με την Καθ' ης η Αίτηση 1, αφορά σε και/ή εκτείνεται και/ή ισχύει και/ή δεσμεύει τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3 μόνο και/ή αποκλειστικά για την τήρηση και/ή εκπλήρωση των όρων του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου κατά την διάρκεια της συμβατικής περιόδου και/ή μέχρι και την 31/12/2004 και/ή μόνο για το χρόνο κατά τον οποίον το Ενοικιαστήριο Έγγραφο βρισκόταν σε ισχύ. 9.2 Η γραπτή εγγύηση ημερομηνίας 27/11/2000 δεν καλύπτει υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή όρους συμφωνίας και/ή σύμβασης ενοικίασης και/ή θέσμιας ενοικίασης που προέκυψε μετά την λήξη της ισχύς του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου και/ή μετά την 31/12/2004 και/ή δυνάμει της οποίας οι Αιτητές απαιτούν οποιεσδήποτε χρηματικές και/ή άλλες αξιώσεις στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1,2 και 3 επιφυλάσσονται να παρέχουν σχετικές λεπτομέρειες κατά τη δικάσιμο.» Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση: Οι Αιτητές καταχώρισαν Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση την 13.9.2013 και τροποποιημένη την 21.12.
- Με τις ακόλουθες παραγράφους 4 και 6 αυτής, αρνούνται τις παραγράφους 7 και 9 της Απάντησης και Ανταπαίτησης (ανωτέρω): «
- Παράγραφος 7 της ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ: Οι Αιτητές αρνούνται ένα έκαστο ως και όλους τους ισχυρισμούς αυτούς των Καθ' ων η Αίτηση. Σε περίπτωση απόδειξης των ισχυρισμών αυτών των Καθ' ων η Αίτηση είτε οποιοσδήποτε από αυτούς, οι Αιτητές θα ισχυρισθούν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 από την 1.01.2005 ημερομηνία λήξης της συμβατικής περιόδου ενοικίασης κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές από μήνα σε μήνα, μέχρι την 30.06.2015 ημερομηνία κατά την οποία αυτοί τερμάτισαν την ενοικίαση και εγκατέλειψαν το επίδικο 'ακίνητο'». «
- Παράγραφοι 9, 9.1 και 9.2 της ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ Δεν γίνονται αποδεκτοί οι ισχυρισμοί αυτοί των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι εμποδίζονται δια σύμβασης και ειδικότερα εμποδίζονται αυτοί από τους ρητούς όρους του εγγράφου του τιτλοφορούμενη ΕΓΓΥΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ημερ. 27.11.2000, το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ρητά εγγυούνται προς τους Αιτητές όλες τι υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και σε περίπτωση που αυτοί καθίσταντο θέσμιοι ενοικιαστές ή/και μέχρι την παράδοση του 'ακινήτου' στους Αιτητές ή/και τη λήξη της ενοικίασης.» Αίτηση Κ29/13: Οι συνήγοροι ζήτησαν όπως η παρούσα υπόθεση αναμένει την εκδίκαση και το αποτέλεσμα της αδελφής υπόθεσης Κ29/13, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, η οποία αφορούσε στον καθορισμό του ενοικίου του επίδικου υποστατικού. Επίδικο θέμα προς εξέτασην: Μετά την έκδοση της Απόφασης του Δικαστηρίου στην Κ29/13, τα μέρη κατέληξαν σε συμβιβασμό της παρούσης υπόθεσης και εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου, υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Παρέμεινε προς εκδίκασην ένα νομικό σημείο και συγκεκριμένα, κατά πόσον καλύπτεται η υποχρέωση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 από το εγγυητήριο έγγραφο. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν από κοινού, ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 27.11.2000, στο οποίο επισυνάπτεται εγγύηση για τον ενοικιαστή, με την ίδια ημερομηνία. Το Δικαστήριο έλαβε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και η απόφαση επ' αυτού του σημείου επιφυλάχθηκε την 15.6.2022, για να εκδοθεί σήμερα. Απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1: Την 15.6.2022, εκδόθηκε εκ συμφώνου, απόφαση υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, για το ποσό των €57.717,00 το οποίο αφορά οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.7.2013 έως 30.6.2015, οπότε παραδόθηκε η κατοχή του επίδικου υποστατικού. Η θεραπεία υπό Β
(1)της κυρίως Αίτησης απορρίφθηκε άνευ αντικειμένου, εφόσον η κατοχή έχει παραδοθεί. Οι Αιτητές επιφύλαξαν τα δικαιώματα τους τα οποία προκύπτουν από την εκκρεμούσα Έφεση η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της Απόφασης στην Αίτηση Κ29/
- Επίσης, επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα 50.000 - €100.
- Ενοικιαστήριο έγγραφο: Το Τεκμήριο 1 αποτελεί Ενοικιαστήριο Έγγραφο μεταξύ των Αιτητών 1 και 2 και της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ημερομηνίας 27.11.2000, για την ενοικίαση της οικίας επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 39Α, στη Λευκωσία, εκτός των τριών δωματίων τα οποία ευρίσκονται στην αριστεράν οπίσθιαν πλευράν του κτιρίου και έχουν ξεχωριστή είσοδο. Η ενοικίαση αφορούσε την περίοδο από 1.12.2000 μέχρι την 31.12.
- Το έγγραφο φέρει τις υπογραφές τριών μαρτύρων. Το υποστατικό ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως ταβέρνα ή εστιατόριο. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε Λ.Κ.900.- από 1.12.2000 μέχρι 31.12.2001, σε Λ.Κ.1.025 από 1.1.2002 μέχρι 31.12.2002, σε Λ.Κ.1.025 από 1.1.2003 μέχρι 31.12.2003 και σε Λ.Κ.1.170 από 1.1.2004 μέχρι 31.12.2004 και ήταν πληρωτέο εντός των πρώτων πέντε ημερολογιακών ημερών εκάστου μηνός (ρήτρα 6). Η δε ρήτρα 12 προνοούσε ως ακολούθως: «Ο Ενοικιαστής κατά τον τερματισμόν της ενοικιάσεως υποχρεούται να παραδώσει ειρηνικώς την κατοχή του Κτήματος εις τον Ιδιοκτήτη. Σε περίπτωση που ο Ενοικιαστής επιθυμεί να συνεχίσει να ενοικιάζει το Κτήμα του Ιδιοκτήτη, πρέπει να δηλώσει αυτή την επιθυμία του σε γραπτή επιστολή του προς τον Ιδιοκτήτη τουλάχιστο τρεις μήνες πριν την λήξη της περιόδου ενοικίασης του παρόντος εγγράφου (δηλαδή μέχρι την 30η Σεπτεμβρίου 2004), και να υπογράψει, μετά τη σύμφωνο γνώμη του Ιδιοκτήτη για συνέχιση της ενοικίασης, καινούργιο ενοικιαστήριο έγγραφο (το παρών συμβόλαιο αυτόματα ακυρώνεται) μέχρι την 31η Οκτωβρίου
- Σε αντίθετη περίπτωση η ενοικίαση τερματίζεται αυτόματα και ο Ενοικιαστής υποχρεούται να παραδώσει την κατοχή του Κτήματος εις τον Ιδιοκτήτη το αργότερο μέχρι την 15η Νοεμβρίου 2004.» Πραγματικά γεγονότα: Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψην ως πραγματικά γεγονότα, τα ακόλουθα, ως προκύπτουν από τις δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων, τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, το Τεκμήριο 1 και την εκ συμφώνου Απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1: Οι Αιτητές 1 και 2 υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο με την Καθ' ης η Αίτηση 1, για την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού, διαρκείας τεσσάρων ετών και ενός μηνός, από 1.12.2000 μέχρι 31.12.2004, το οποίο δεν ανανεώθηκε και δεν υπεγράφη άλλο, μεταγενέστερο έγγραφο μεταξύ των μερών. Στο ενοικιαστήριο έγγραφο περιλαμβάνεται εγγύηση, η οποία υπεγράφη από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 (βλέπετε και πιο κάτω). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο υποστατικό μετά την 31.12.2004, ως θέσμια ενοικιάστρια, μέχρι την 30.6.2015, οπότε παρέδωσε την κατοχή αυτού. Εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει εκδοθεί απόφαση για καθυστερημένα ενοίκια, από τον Ιούλιο 2013 μέχρι τον Ιούνιο
- Νομική πτυχή: Εγγύηση και θέσμια ενοικίαση: Λεκτικό: Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, την 27.11.2000, υπέγραψαν έγγραφο με τίτλο «ΕΓΓΥΗΣΙΣ ΓΙΑ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ», συνημμένο στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο, Τεκμήριο 1, το οποίο φέρει και τις υπογραφές τριών μαρτύρων και έχει το εξής λεκτικό: «Οι κάτωθι υποφαινόμενοι δια του παρόντος εγγράφου εγγυώμεθα αλληλεγγύως μετά του Ενοικιαστή, την πιστή τήρηση των όρων του παρόντος συμβολαίου υπό τούτου, συμπεριλαμβανομένης οιασδήποτε παρατάσεως ή ανανεώσεως του παρόντος συμβολαίου ή/και θεσμίας ενοικιάσεως ή της ενοικιάσεως εν γένει, μέχρι τελείας εξοφλήσεως και παραδόσεως του Κτήματος στον Ιδιοκτήτη. Περαιτέρω, δίδωμε το δικαίωμα τόσο ατομικά αλλά και ως σύνολο εις τον Ιδιοκτήτη να δίδει παράταση ως προς την πληρωμή του ενοικίου ή/και των ζημιών προς τον Ιδιοκτήτη ή να συμβιβάζεται μετά του Ενοικιαστού χωρίς τη συγκατάθεση μας. Η εγγύηση αυτή δεν αποσύρεται λόγω θανάτου ή πτωχεύσεως οιουδήποτε από εμάς ή λόγω θανάτου ή πτωχεύσεως του Ενοικιαστή. Ο κάθε ένας εκ των εγγυητών που υπογράφουν πιο κάτω εγγυόμαστε την κάλυψη όλων των υποχρεώσεων ή/και οφειλών του Ενοικιαστή προς τον Ιδιοκτήτη.» Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.
- Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
- In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8
(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16 της αυθεντίας Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), ότι, το κατά πόσον, σε συγκεκριμένη περίπτωση, η εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, αφορά την πρόθεση των μερών όπως φαίνεται στο λεκτικό το οποίο χρησιμοποιήσαν, λαμβάνοντας υπόψην τη θέση του κάθε ενός κατά το χρόνο κατά τον οποίο συνήφθη το έγγραφο. Η νομοθεσία σε ισχύ τότε, ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law. Με την προαναφερθείσα αυθεντία, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται ξεκάθαρο λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [1]. Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [2]. Στην παρούσα περίπτωση, το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για τη δυνατότητα υποβολής πρόθεσης από πλευράς του ενοικιαστή, για την ανανέωση της συμβατικής ενοικίασης, την οποία θα ακολουθούσε η υπογραφή νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου, όχι καθαρή και οριστική πρόνοια ανανέωσης. Αποτέλεσε δε κοινό έδαφος, ότι η συμβατική ενοικίαση έληξε με τη λήξη της περιόδου που προβλεπόταν στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Στην αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), η σύμβαση ενοικίασης προέβλεπε συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δεν δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν, δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.
(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου
(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφή του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows
(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για τον ενοικιαστή, ο οποίος κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1. Περαιτέρω, αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο υπεγράφη από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και ότι η κατοχή του επίδικου λήφθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και διατηρήθηκε μετά το πέρας των τεσσάρων ετών και ενός μηνός της συμβατικής ενοικίασης. Αυτή ήταν η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο υπογραφής του εγγράφου και αυτές ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες. Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω).» Κρίνουμε ότι από το λεκτικό της εγγύησης η οποία δόθηκε, ιδία δε από τη σαφή αναφορά σ' αυτή καθαυτή τη θέσμια ενοικίαση, ότι προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο η παραχώρηση εγγύησης για την καταβολή του ενοικίου κατά τη θέσμια ενοικίαση. Κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 είναι υπόλογοι για οποιαδήποτε καθυστερημένα και οφειλόμενα υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοίκια, μετά τη λήξη της συμβατικής ενοικίασης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως μετά της Καθ' ης η Αίτηση 1, για το ποσό των €57.717,00 το οποίο αφορά τα οφειλόμενα ενοίκια στα πλαίσια που έχουν δηλωθεί, για την περίοδο από Ιούλιο 2013 έως Ιούνιο 2015, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000 - €100.
- (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.
- In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση [2] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο