ORA JOANNIDES LIMITED ν. ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΜΥΛΩΝΑ (ΑΚΙΝΗΤΑ - ΛΕΥΚΩΣΙΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτηση Αρ.: Κ14/21, 15/4/2022

(4), στα Άρθρα 31, 32, 41 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 2, 6, 6(β), 6(δ), 11, 15, 16, 29, 30, 33 του περί Ενοικιοστάσιου Νόμου 1983 (23/1983) και τα Άρθρα/Κανονισμούς 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 12 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών (2/1983), στα άρθρα 9

(1)-

(4), 14, 15, 16, 17, 18, 19 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα Άρθρα 16, 23, 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου της Κύπρου, στις Αρχές τις Επιείκειας και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Άκη Ιωαννίδη, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο και εξακολουθεί να είναι, μοναδικός διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας και γνωρίζει από πρώτο χέρι τα γεγονότα τα οποία καταθέτει, ενώ έχει τύχει και νομικής συμβουλής. Κατά ή περί την 23.3.2021, στο πλαίσιο της Αίτησης Ε130/2020, εκδόθηκε απόφαση ή και Διάταγμα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα και εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα, για παράδοση ελευθέρας κατοχής του υποστατικού επί της οδού Στασικράτους 45Α, 1065 Λευκωσία και για ποσό €11.900,00 ως καθυστερημένα ενοίκια, €900.- ως ενδιάμεσα οφέλη μέχρι παραδόσεως κενής κατοχής, νόμιμο τόκο, έξοδα της Αίτησης και έξοδα επίδοσης. Κατά αυτής της απόφασης, καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, περί την 25.5.

1. Ως τυγχάνει συμβουλής ο κ. Ιωαννίδης, υπάρχουν εξαιρετικά καλές πιθανότητες να ευδοκιμήσει η κυρίως Αίτηση και το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της Αιτήτριας για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Με την κυρίως Αίτηση, η Αιτήτρια ουσιαστικά αιτείται την αναθεώρηση και/ή ακύρωση του Διατάγματος ή Απόφασης ημερομηνίας 23.3.2021, για το λόγο ότι επετεύχθη συνεπεία απάτης, ψευδών παραστάσεων και ουσιώδους λάθους και επειδή η απουσία της Αιτήτριας δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους της. Ο κ. Ιωαννίδης κατέθεσε ότι η εν λόγω Απόφαση συντάχθηκε την 7.4.2021 και επιδόθηκε στον ίδιο, διευθυντή της Αιτήτριας και συγκεκριμένα, στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας. Ο επιδότης τον κάλεσε στο κινητό για να του εξηγήσει που είναι το εγγεγραμμένο γραφείο, αφού με τη διεύθυνση που είχε ο ίδιος δεν μπορούσε να το βρει και ο ενόρκως δηλών του ανέφερε ότι είναι στο Διαμέρισμα
2. Το εγγεγραμμένο γραφείο είναι το ίδιο από τις 10.7.2019 και δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα. Αναγράφεται δημόσια και στον Έφορο Εταιρειών, όπου με απλή έρευνα μπορεί να εξακριβωθεί. Μοναδικός Διευθυντής της εταιρείας και ο μόνος εξουσιοδοτημένος να λαμβάνει έγγραφα εκ μέρους της, είναι ο ενόρκως δηλών και Γραμματέας η κα. Μαριλένα Ιωαννίδου. Κατόπιν έρευνας στο φάκελο της υπόθεσης και λήψης πιστών αντιγράφων την 21.5.2021, η Αιτήτρια αντιλήφθηκε τα πιο κάτω γεγονότα επί των οποίων βασίζεται τόσο η παρούσα, όσο και η κυρίως Αίτηση. Η Αίτηση Ε130/20 καταχωρήθηκε την 4.12.
3. Στον τίτλο αναφέρεται λανθασμένα ότι η διεύθυνση της Αιτήτριας στην παρούσα, είναι Λεωφόρος Αθαλάσσας 32, 2012 Στρόβολος, Λευκωσία. Η εν λόγω διεύθυνση αφορά το ισόγειο του κτηρίου και στεγάζει άλλη εταιρεία και άλλο κατάστημα, άσχετο με την Αιτήτρια και το διευθυντή της. Το εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας βρίσκεται στο δεύτερο όροφο του κτηρίου επί της Αθαλάσσας 32, 2012 Στρόβολος, Λευκωσία, στο διαμέρισμα
4. Στην τρίτη και τελευταία σελίδα της Αίτησης Ε130/20 και στο τέλος της, όπου και αναγράφεται η διεύθυνση για επίδοση της Αίτησης, λανθασμένα και/ή ψευδώς δεν αναφέρεται ο όροφος και/ή το διαμέρισμα
5. Το ίδιο ισχύει και για το Διοριστήριο Δικηγόρου. Στις 18.2.2021, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση υπό της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, για την έκδοση απόφασης εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα. Στον τίτλο της ενδιάμεσης μονομερούς αίτησης, αναγράφεται και πάλι λανθασμένη οδός, χωρίς καμία αναφορά σε Διαμέρισμα
6. Την 24.2.2021, η μονομερής αίτηση ορίστηκε για απόδειξη με ένορκο δήλωση, την 5.3.
7. Την 4.3.2021, καταχωρήθηκε ένορκος δήλωση του κ. Γιάννου Μυλωνά. Στον τίτλο της ενόρκου δηλώσεως και πάλιν αναγράφεται λανθασμένα η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας Ora Joannides Limited. Πουθενά δεν παρουσιάζεται ως τεκμήριο η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου, για να δυνηθεί και το ίδιο το Δικαστήριο να εξακριβώσει κατά πόσον έγινε ορθή επίδοση και κατά πόσον έλαβε γνώση η εταιρεία Ora Joannides Limited. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, στην παράγραφο 14 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Γιάννου Μυλωνά ημερομηνίας 4.3.2021, παραπλανητικά και/ή λανθασμένα αναφέρεται ότι: «στις 28/09/2020 μέσω τηλεομοιότυπου και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ως το Τεκμήριο 9 πληροφόρησε την Καθ' ης η Αίτηση ότι τερμάτισε την ενοικίαση λόγω παράβασης ουσιώδους όρου και/ή λόγω μη πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων ..». Ο κ. Μυλωνάς παραπέμπει στο δικό του Τεκμήριο 9 το οποίο εστάλη, κατ' ισχυρισμόν, στην ηλεκτρονική διεύθυνση «[ ]@watchesofswitzerland.com» και στο τηλεομοιότυπο με αριθμό
8. Είναι η θέση του κ. Ιωαννίδη ότι τα ανωτέρω παραπλανούν, αφού απεκρύβη το γεγονός ότι ουδέποτε ανταλλάχθηκε η οποιαδήποτε ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων και συγκεκριμένα, μέσω της διεύθυνσης «[ ]@watchesofswitzerland.com», η οποία διεύθυνση δεν ανήκει στην Αιτήτρια εταιρεία τα τελευταία 3 με 4 χρόνια, ούτε και έχει πρόσβαση η εταιρεία, ούτε και μπορεί να τη χρησιμοποιήσει. Όπως φαίνεται και στο ίδιο το Τεκμήριο 9 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Γιάννου Μυλωνά, η ηλεκτρονική αποστολή επεστράφη από το watchesofswitzerland "UK.mailanyone" και αυτό γιατί το domain name watchesofswitzerland.com ανήκει τα τελευταία 3 με 4 χρόνια, στην Αγγλική εταιρεία watchesofswitzerland και όχι στην Αιτήτρια εταιρεία. Άρα, ούτως η άλλως δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος για την Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, να αποστείλει σ' αυτή τη διεύθυνση. Ούτε δόθηκε ποτέ η εξουσιοδότηση να επιδίδονται ειδοποιήσεις σ' αυτή τη διεύθυνση. Συνεπώς, ουδέποτε παραλήφθηκε η επιστολή. Τα εν λόγω γεγονότα απεκρύβησαν και/ή λανθασμένα δεν αναφέρθηκαν στην ένορκο δήλωση του κ. Γιάννου Μυλωνά. Η ηλεκτρονική διεύθυνση της εταιρείας ήταν και είναι η [ ]@cytanet.com.cy, στην οποία ουδέποτε απεστάλη επιστολή σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Ο κ. Ιωαννίδης δήλωσε ότι δεν υπήρχε πρακτική και δεν συνηθιζόταν να επικοινωνούν μεταξύ τους οι εταιρείες ή/και οι διευθυντές, με ηλεκτρονική αλληλογραφία, άρα δεν εξηγείται γιατί επέλεξε αυτή την οδό και όχι την νενομισμένη ή και συνηθισμένη μεταξύ των διαδίκων, που ήταν είτε με επιδότη είτε με φαξ στο [ ]. Στο συμβόλαιο, στον όρο 17, αναφέρεται ξεκάθαρα ότι: «η οποιαδήποτε προειδοποίηση για τερματισμό γίνεται δια της αποστολής προς τον Ενοικιαστήν συνήθους επιστολής του Ταχυδρομείου εις την διεύθυνσιν του ενοικιαζόμενου υποστατικού και θα λογίζεται ως δεόντως επιδοθείσα προς τον ενοικιαστήν 5 ημέρας μετά την αποστολήν της τοιαύτης επιστολής». Δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι έγινε συμμόρφωση με την καθιερωμένη πρακτική ή/και επεξήγηση γιατί δεν έγινε ως προνοείτο στο συμβόλαιο ενοικίασης. Επιπρόσθετα, ο αριθμός [ ], δεν ανήκει στην εταιρεία, ούτε και χρησιμοποιήθηκε απ' αυτήν, γεγονός το οποίο γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει από παλαιότερη ανταλλαγή επιστολών μέσω του ορθού αριθμού που κατείχε ανέκαθεν η Αιτήτρια εταιρεία, δηλαδή στο
9. Αυτό το νούμερο παρουσιάζεται και σε επιστολές που αντάλλαξαν μεταξύ τους οι διάδικοι στο παρελθόν. Συνεπώς, ουδέποτε παρέλαβε η Αιτήτρια το εν λόγω Τεκμήριο 9, όπως λανθασμένα και/ή παραπλανητικά ανέφερε ο κ. Γιάννος Μυλωνάς στο πλαίσιο της Αίτησης Ε130/
10. Ο κ. Ιωαννίδης συνεχίζει και λέγει ότι, στην παράγραφο 15 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Γιάννου Μυλωνά ημερομηνίας 4.3.2021, παραπλανητικά και/ή λανθασμένα αναφέρεται ότι: «εστάλη νέα επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση μέσω τηλεομοιότυπου και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η οποία κατατίθεται ως Τεκμήριο 10, καλώντας την όπως εντός 21 ημερών από της λήψεως της εν λόγω επιστολής καταβάλει όλα τα οφειλόμενα ποσά, διαφορετικά η Αιτήτρια θα υποχρεωθεί να προβεί στην λήψη Δικαστικών μέτρων εναντίον της για έξωση». Προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, παραπέμπει στο Τεκμήριο 9, όπου βρίσκονται 2 επιστολές ημερομηνίας 2.11.2020 και ένα "transmission verification report" από το γραφείο Criton A. Papaloizou προς το Fax No. [ ]. Ουδέν ηλεκτρονικό μήνυμα επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 10, ούτε και γίνεται αναφορά στα Τεκμήρια σε ποιο email απεστάλη η επιστολή ημερομηνίας 2.11.2020, άρα ούτε η Αιτήτρια στην παρούσα, ούτε το Δικαστήριο ήταν ή είναι σε θέση να εξακριβώσει κατά πόσον όντως στάλθηκε ηλεκτρονικά. Η Αιτήτρια εταιρεία ουδέποτε έλαβε ηλεκτρονικά οποιαδήποτε επιστολή ημερομηνίας 2.11.
11. Επιπρόσθετα και πάλι γίνεται αναφορά ότι στάλθηκε το φαξ την 2.11.2020, στον αριθμό [ ]. Ουδέποτε παρελήφθη το εν λόγω Τεκμήριο 10, όπως λανθασμένα και/ή παραπλανητικά ανέφερε ο κ. Γιάννος Μυλωνάς στο πλαίσιο της Ε130/
12. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι η επιστολή 2.11.2020, με την οποία ζητείται η καταβολή οφειλόμενων ενοικίων εντός 21 ημερών, είναι επιστολή με την οποία μπορεί μεταγενέστερα να προωθηθεί η Αίτηση Ε130/
13. Από τη στιγμή που ουδέποτε παραδόθηκε νομότυπα και/ή ορθά στην εταιρεία Ora Joannides Ltd., αλλά ούτε και αποδείχθηκε ότι παραδόθηκε νομότυπα ή/και ορθά, τότε η όλη διαδικασία πάσχει και/ή είναι ελαττωματική εξ' αρχής. Την 5.3.2021, επιφυλάχθηκε απόφαση στην Αίτηση αρ. Ε130/
14. Εκδόθηκε στις 23.3.2021 και συνετάχθη στις 7.4.
15. Από την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 9.12.2020, του επιδότη κ. Δημήτρη Γιαγκόπουλου (δεύτερη σελίδα του Τεκμήριου 11), φαίνεται ότι η Αίτηση Ε130/20, αφέθηκε στην παρουσία του κ. Κώστα Ιωαννίδη, από τη Λευκωσία, την 7.12.2020 και έπειτα αναφέρεται λανθασμένα και/ή ψευδώς, ότι ο κ. Κώστας Ιωαννίδης είναι «αρμόδιο άτομο παραλαβής δικαστικών εγγράφων στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της πιο πάνω εταιρείας». Στην εν λόγω ένορκο δήλωση επίδοσης, επισυνάπτεται η Αίτηση Ε130/20, με λανθασμένη τη διεύθυνση επίδοσης ή/και του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας Ora Joannides Limited. Ο κ. Άκης Ιωαννίδης κατέθεσε ότι ο κ. Κώστας Ιωαννίδης, ο οποίος είναι αδερφός του, του ανέφερε ότι κατά την ημερομηνία επίδοσης, εξήγησε στον επιδότη ότι το υποστατικό / κατάστημα επί του ισογείου και της Λεωφόρου Αθαλάσσας 32, 2012 Στρόβολος, Λευκωσία, δεν έχει καμία σχέση με τον κ. Άκη Ιωαννίδη ή με την εταιρεία Ora Joannides Limited. Ο επιδότης αγνόησε την εν λόγω δήλωση και άφησε την Αίτηση Ε130/20 στο κατάστημα του αδερφού του κ. Άκη Ιωαννίδη, στο ισόγειο του κτηρίου στην Λεωφόρο Αθαλάσσας 32, 2012 Στρόβολος, Λευκωσία. Παρά τις αντίθετες δηλώσεις του κ. Κώστα Ιωαννίδη, ο επιδότης ψευδώς και/ή λανθασμένα, ανέφερε ότι ο κ. Κώστας Ιωαννίδης είναι αρμόδιο άτομο παραλαβής δικαστικών εγγράφων και βρισκόταν στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, στην πραγματικότητα, στη Λεωφόρο Αθαλάσσας 32, 2012 Στρόβολος Λευκωσία, στεγάζεται το κατάστημα της εταιρείας Panayiotis loannides Ltd., διευθυντής της οποίας είναι ο κ. Κώστας Ιωαννίδης. Ο τελευταίος, πέραν του ότι είναι αδερφός του, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την Αιτήτρια εταιρεία, ούτε είναι αρμόδιο άτομο παραλαβής δικαστικών εγγράφων, ούτε βρισκόταν στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας. Ο δε κ. Άκης Ιωαννίδης, δεν είναι ούτε διευθυντής, ούτε μέτοχος, ούτε έχει οποιαδήποτε σχέση με την εταιρεία Panayiotis loannides Ltd. Η Αιτήτρια εταιρεία ουδέποτε είχε οποιαδήποτε σχέση με το ισόγειο του κτηρίου στη Λεωφόρο Αθαλάσσας
16. Ο αριθμός φαξ 22496672, στον οποίο η Αιτήτρια στην Αίτηση Ε130/20, έστειλε όλες τις σχετικές ειδοποιήσεις, ανήκει στον κ. Κώστα Ιωαννίδη, για σκοπούς της εταιρείας του Panayiotis loannides Ltd. Αναπόφευκτα, οι προϋποθέσεις για έναρξη και προώθηση Αίτησης στο παρόν Δικαστήριο, πάσχουν και/ή είναι εξ υπαρχής άκυρες και/ή πάσχουν από θεμελιώδες λάθος, αφού η επίδοση τόσο της επιστολή απαίτησης ημερομηνίας 2.11.2020, όσο και της Αίτησης Ε130/20, έγιναν λανθασμένα. Κατ' ακολουθίαν, δεν υπήρχε οποιαδήποτε ευχέρεια εμφάνισης από πλευράς εταιρείας Ora Joannides Limited στη διαδικασία της Αίτησης Ε130/
17. Η απουσία της δεν οφείλεται σε παράλειψη ή αμέλεια της ιδίας, αλλά στην παράλειψη της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, να επιδώσει ορθά, ως προνοεί ο Νόμος, την Αίτηση Ε130/
18. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, πως είναι άσχετο ή/και δεν επηρεάζει την παρούσα, το κατά πόσον έλαβε μεταγενέστερα γνώση της ύπαρξης κάποιας Αίτησης για έξωση στο Δικαστήριο, από τους δικηγόρους ή/και αντιπροσώπους της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, όταν μεταγενέστερα έγιναν διάφορες προσπάθειες μέσω εξωδικαστικών και άνευ βλάβης συνομιλιών, με στόχο την εξεύρεση λύσης στις διαφορές μεταξύ των εταιρειών και για την επίλυση της διαφοράς ως προς το ποιος είναι ο ενοικιαστής του επίδικου ακινήτου. Το βάρος για τέλεση ορθής επίδοσης και απόδειξης ορθής επίδοσης, βαραίνει πάντα τον εκάστοτε Αιτητή, η δε μη επίδοση, συνιστά θεμελιώδες λάθος, το οποίο συμπαρασείρει όλες τις μεταγενέστερες διαδικασίες και ακυρώνει τη διαδικασία εξ' αρχής. Πέραν των πιο πάνω, λανθασμένα παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της Ε130/20, ότι ο ενοικιαστής του επίδικου ακινήτου είναι η εταιρεία Ora Joannides Limited και όχι η εταιρεία Ritz Holdings Ltd (ΗΕ114056), με την οποία υπογράφηκε το συμβόλαιο ενοικίασης του επίδικου ακινήτου την 4.2.
19. Έγινε δε απόκρυψη και/ή παραπλάνηση προς τούτο, αφού με επιστολή ημερομηνίας 29.5.2017, της εταιρείας Ritz Holdings Ltd. προς τους τότε δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, κ. Ρένο Σχίζα και Συνεργάτες, ξεκαθαρίστηκε ότι ουδέποτε η Ora Joannides Ltd. ανέλαβε το επίδικο ακίνητο και ότι οι οποιεσδήποτε πληρωμές ενοικίων που γίνονταν από την Ora Joannides Ltd., γίνονταν πάντα προς όφελος της Ritz Holdings Ltd. Η οποιαδήποτε προσπάθεια της Καθ' ης η Αίτηση, να εμπλέξει την Αιτήτρια ως ενοικιαστή, είχε απορριφθεί. Η έκδοση αποδείξεων προς την Αιτήτρια αντί τη Ritz Holdings Ltd., είχε απορριφθεί με την επιστολή ημερομηνίας 29.5.2017, αφού ήταν απλά προσπάθεια της Καθ' ης η Αίτηση να εμπλέξει και την Αιτήτρια στην ενοικίαση, χωρίς την οποιαδήποτε εξουσιοδότηση ή/και συμφωνία της εταιρείας ή/και των διευθυντών της. Το ότι και η Αιτήτρια χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις του επίδικου με την άδεια της ενοικιάστριας, αφού και οι δύο εταιρείες ανήκουν στον κ. Άκη Ιωαννίδη, δεν σημαίνει κατ' ανάγκην, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι η Αιτήτρια είναι η ενοικιάστρια. Συνεπώς, το Διάταγμα εκδόθηκε εναντίον λανθασμένου διαδίκου και/ή εναντίον διαδίκου ο οποίος δεν ενοικιάζει το επίδικο ακίνητο. Το ίδιο λάθος σχετικά με την επίδοση, έγινε και κατά την επίδοση στις 18.5.2021 της εν λόγω Απόφασης ή Διατάγματος ημερομηνίας 23.3.2021, αφού ως φαίνεται στην Απόφαση και πάλιν η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου αναγράφεται λανθασμένα και με μολύβι ή και άλλο χειρόγραφο τρόπο, έχει προστεθεί κατά την επίδοση ή και μεταγενέστερα, το «Δ.201» στη διεύθυνση στον τίτλο της Αίτησης Ε130/20, δηλαδή το διαμέρισμα 201 που είναι η ορθή διεύθυνση της Αιτήτριας. Κατά την άποψη του ενόρκως δηλούντα, αυτό το γεγονός επιβεβαιώνει ότι η διαδικασία στην Ε130/20, έπασχε εξ' αρχής λόγω λανθασμένης επίδοσης και/ή λόγω παραπλάνησης του Δικαστηρίου ως προς την ορθή επίδοση ή/και ορθή διεύθυνση της Αιτήτριας εταιρείας. Η απόφαση επιδόθηκε στις 18.5.
20. Στις 21.5.2021 δόθηκαν από το Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου πιστά αντίγραφα του περιεχομένου του φακέλου της Ε130/20 και στις 25.5.2021, καταχωρήθηκε η κυρίως Αίτηση. Με το Διάταγμα είχαν δοθεί οδηγίες για παράδοση κατοχής 15 ημέρες από την επίδοση, δηλαδή μέχρι τις 31.5.
21. Εάν προχωρήσει η εκτέλεση του Διατάγματος, θα δημιουργηθούν αχρείαστα έξοδα και στο τέλος της ημέρας, θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η Αιτήτρια, αφού πλέον η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη, εφόσον θα πρέπει να συμμορφωθεί με εξ' υπαρχής άκυρο Διάταγμα. Αυτή τη στιγμή και μετά την καταστροφή που επέφερε η πανδημία και τα μέτρα για αναχαίτηση της, πλέον στο επίδικο ακίνητο στεγάζεται το μοναδικό σημείο λιανικής πώλησης εμπορευμάτων (ρολογιών και κοσμημάτων) της Αιτήτριας εταιρείας και αν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 23.3.2021, τότε ουσιαστικά συνεπάγεται και το οριστικό κλείσιμο της επιχείρησης, όπως και ο αναγκαστικός τερματισμός απασχολήσεως του ενόρκως δηλούντος και της υπαλλήλου στο εν λόγω κατάστημα. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να μεταφερθούν όλα τα πολύτιμης αξίας έπιπλα τα οποία είναι εντός του επίδικου και θα πρέπει να ξηλωθούν όλοι οι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι, αφού το κατάστημα δημιουργήθηκε με τεράστια έξοδα, λόγω των αυστηρών και υποχρεωτικών προδιαγραφών που επέβαλλαν οι αντιπροσωπείες του εξωτερικού για την προώθηση πολυτελών ρολογιών και κοσμημάτων. Δεν πρόκειται δηλαδή για απλή μετακόμιση. Η Αιτήτρια θα έχει σοβαρά προβλήματα με τις συνεργασίες και τους όρους που θέτουν οι αντιπροσωπείες, οι οποίες συνεργασίες και συμφωνίες έγιναν στη βάση του ότι κατέχει και το επίδικο ακίνητο, έχει διαμορφωθεί σύμφωνα με τις οδηγίες τους και βρίσκεται στη συγκεκριμένη, κεντρική τοποθεσία. Εάν εκτελεστεί η απόφαση, ενδεχομένως να χαθούν συμφωνίες αποκλειστικής αντιπροσωπείας, πράγμα που θα ήταν καταστροφικό για την Αιτήτρια. Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει και λέγει ότι, παρά την όλη παρατυπία της διαδικασίας, θα πρέπει η Αιτήτρια να καταβάλει τα ποσά της απόφασης ενώ με τα όσα έχουν αναφερθεί περί λανθασμένου διαδίκου και άλλου ενοικιαστή, εάν αποδεχθεί αυτές τις θέσεις το Δικαστήριο, τότε θα αναγκαστεί να καταβάλει ποσά ωσάν η Αιτήτρια να ήταν εγγυητής της ενοικιάστριας Ritz Holdings Ltd. Ακόμα και εάν δεν εξεταστεί αυτός ο ισχυρισμός στο παρόν στάδιο, δεν παύει να αναγκαστεί να πληρώσει μεγάλα ποσά τα οποία βασίζονται σε μία διαδικασία για την οποία ουδέποτε έλαβε γνώση. Παρατηρώ ότι ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει οτιδήποτε περί του βασίμου και υπαρκτού της οφειλής την οποία αφορά η απόφαση του Δικαστηρίου στην Ε130/
22. Ο ίδιος λέγει ότι και οι δύο εταιρείες είναι δικές του. Οφείλει κάποιος ποσά γι' αυτό το κατάστημα ή δεν οφείλει; Εάν ο διάδικος ήταν λανθασμένος, θα έπρεπε να φαίνεται στον τίτλο της υπό τον ως άνω αριθμό Αίτησης και η κατ' ισχυρισμόν πραγματική ενοικιάστρια, δηλαδή η εταιρεία Ritz Holdings Ltd. και να διακηρύττει ότι είναι η κάτοχος του επίδικου. Εάν η βάση της κυρίως Αίτησης παραμερισμού, είναι η λανθασμένη επίδοση και το Δικαστήριο εξέτασε το ζήτημα της επίδοσης στα πλαίσια της Ε130/20, τότε ποιο είναι το υποδειχθέν ουσιώδες λάθος, ή οι ψευδείς παραστάσεις ή η απάτη; Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρίστηκε την 15.6.2021 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.17 θ.10, Δ.26 θθ.14 και 15, Δ.48 θθ.1-13, Δ.40 θ.7, Δ.43(Α), Δ.44 θ.11, Δ.48 θθ.1, 2, 8

(4), στα άρθρα 31, 32, 41, 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον περί Ενοικιοστάσιου Νόμο 1983 (Ν.23/1983), στους περί Ενοικιοστάσιου Διαδικαστικούς Κανονισμούς (2/1983), στα άρθρα 9, 14 - 19 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα Άρθρα 16, 23, 30 και 35 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη διακριτική ευχέρεια, την πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή αποτελεί εσφαλμένο ένδικο μέσο για παραμερισμό της απόφασης καθότι δεν προβάλλει νέα βάση αγωγής και/ή αίτησης, αλλά ουσιαστικά επιδιώκει τον παραμερισμό της Απόφασης για διαδικαστικές, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, ελλείψεις, ήτοι την κακή επίδοση επιστολής και/ή την κακή επίδοση της αίτησης, ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί αυτοί έπρεπε να εξεταστούν στο πλαίσιο της Αίτησης Αρ.Ε130/2020 και συνεπώς η Αιτήτρια έχει προβεί σε λανθασμένο δικονομικό διάβημα. (β) Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική βάση και/ή δεν ικανοποιούνται με την αίτηση και/ή με την ένορκο δήλωση των Αιτητών που την συνοδεύει και/ή με αποδεκτή ή επαρκή μαρτυρία οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και/ή το Δικαστήριο στερείται εξουσίας βάσει της αίτησης για να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και/ή δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος για παραμερισμό και/ή αναστολή και/ή συνέχιση της αναστολής του επίδικου διατάγματος. (γ) Η ένορκη δήλωση των Αιτητών που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή ανεπαρκής ενώ τα γεγονότα που εκτίθενται σε αυτήν δεν αντιπροσωπεύουν καθόλου την πραγματικότητα και/ή είναι αναληθή και/ή είναι ασαφή. (δ) Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν καλόπιστα και/ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην αίτηση Αρ. Ε130/2020 καθότι η Αιτήτρια επέλεξε την σιωπή και/ή αδράνησε για περίοδο σχεδόν πέντε μηνών από της επίδοσης της Αίτησης και/ή για να ανατρέψει την απόφαση του Δικαστηρίου και/ή Διάταγμα ημερομηνίας 23/03/

1. (ε) Η Αιτήτρια στερείται υπεράσπισης έναντι της αίτησης έξωσης. Περαιτέρω στερείται υπεράσπισης όσον αφορά την τεκμηριωμένη εξόφληση των αιτούμενων ενοικίων, τα οποία έχουν προσδιοριστεί στο δικόγραφο της Αίτησης Ε 130/20 με πάσα σαφήνεια. (ζ) Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή οι Αιτητές κωλύονται (estopped by their conduct) από του να αιτούνται τα αιτούμενα και/ή οιαδήποτε διατάγματα και η συμπεριφορά των αποτελεί προσβολή και/ή κατάχρησης των διαδικασιών συνεπώς η αναστολή και/ή ακύρωση του αρχικού διατάγματος ισοδυναμεί με κατάχρηση της δικαιοσύνης και της θέσμιας ενοικίασης. (η) Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα χωρίς να δικαιολογείται η καθυστέρηση και/ή η αδιαφορία που οι Αιτητές επέδειξαν και/ή οι λόγοι που προβάλλουν είναι αναληθείς και/ή αβάσιμοι και/ή ατεκμηρίωτοι. (θ) Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Αιτητές αναφορικά με την επίδοση των επιστολών και της αίτησης είναι γενικοί και/ή αόριστοι και/ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. (ι) Δεν συντρέχουν ούτε στοιχειοθετούνται λόγοι για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης και/ή συνέχισης της ισχύς του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 27/5/
2. (κ) Οι Αιτητές προέβησαν στην παράθεση ψευδών και/ή χαλκευμένων και/ή ανεπαρκών στοιχείων και/ή τεκμηρίων και οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, τουναντίον προέβησαν στην προώθηση ψευδών ισχυρισμών και /ή απέκρυψαν τα αληθή γεγονότα με σκοπό να πετύχουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (λ) Άνευ βλάβης των πιο πάνω ισχυρισμών δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/1960 καθότι δεν υπάρχει σοβαρό θέμα προς συζήτηση αφού τα καθυστερημένα ενοίκια που οφείλονται από την 1η Αυγούστου μέχρι τέλος Δεκεμβρίου 2020 πλέον τα ενδιάμεσα ενοίκια αληθώς οφείλονται και ουδέποτε υπήρξε δικονομικό διάβημα για να κατατεθούν σε ειδικό λογαριασμό του Δικαστηρίου, ούτε και έχουν οιανδήποτε εξοφλητική απόδειξη προς ενίσχυση των ισχυρισμών τους, ούτε οι Δικηγόροι και/ή αντιπρόσωποι της Καθ' ης η Αίτηση έλαβαν οποιαδήποτε από τα οφειλόμενα ποσά. (μ) Δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού η Καθ' ης η Αίτηση είναι φερέγγυα και αν φανεί ή αποδειχθεί ότι η Αιτήτρια δικαιούται οιονδήποτε ποσόν το οποίο πρέπει να καταβληθεί ένεκα οποιοσδήποτε ζημιάς υπέστη, τότε θα αποζημιωθεί πλήρως και δεν τίθεται ζήτημα να υπάρξει ανεπανόρθωτη ζημιά. (ν) Γενικά δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομοθεσία και/ή Νομολογία για την έκδοση και/ή συνέχιση της ισχύς των αιτούμενων διαταγμάτων.» Η ένσταση συνοδεύεται από τρεις ένορκες δηλώσεις. Η πρώτη είναι του κ. Γιάννου Γ. Μυλωνά, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτησης εταιρείας και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του, ενώ γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Ο κ. Μυλωνάς είναι δικηγόρος και δηλώνει ότι προβαίνει και σε σχολιασμό υπ' αυτή του την ιδιότητα. Οι ισχυρισμοί του κ. Άκη Ιωαννίδη έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα έλαβαν χώρα τους τελευταίους μήνες, πριν και κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης του Διατάγματος στην Αίτηση Ε130/
3. Είναι η θέση του ότι η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, κακόπιστα, με επίκληση ανεδαφικών και ψευδών ισχυρισμών και με υπέρμετρη καθυστέρηση. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο κ. Ιωαννίδης σχετικά με την αποστολή και λήψη των επιστολών, αλλά και αναφορικά με την επίδοση της Αίτησης, είναι το λιγότερο αναληθείς και εντέχνως χαλκευμένοι, με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν την εύνοια του Δικαστηρίου, χρησιμοποιώντας τεχνάσματα και επινοήσεις, ξεγελώντας το Δικαστήριο ώστε να προβεί στην έκδοση του Διατάγματος αναστολής. Είναι προφανές ότι ο κ. Ιωαννίδης και οι Αιτητές στηρίζουν την αίτηση τους, προφασιζόμενοι ότι η Αίτηση και οι επιστολές δεν παραλήφθηκαν και η Αίτηση δεν επιδόθηκε ορθά και/ή νομότυπα, ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αναληθείς και αβάσιμοι. Ο κ. Μυλωνάς κατέθεσε ότι, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει ο κ. Ιωαννίδης, ο ιδιώτης επιδότης κ. Δημήτρης Γιαγκόπουλος αναφέρει σε δική του ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, όσον αφορά την επίδοση της απόφασης, ότι γνώριζε πολύ καλά τα γραφεία των Αιτητών στην παρούσα και το εν λόγω κτίριο το οποίο είναι ενιαίο και αποτελεί οικογενειακή επιχείρηση και ουδέποτε έλαβε χώρα η στιχομυθία στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Ιωαννίδης. Ο επιδότης κάλεσε τον τελευταίο στο κινητό και του απάντησε, σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές όταν τον καλούσε και κτυπούσε το θυροτηλέφωνο για να επιδώσει την Αίτηση, οπόταν του επέτρεψε την είσοδο από την πλαϊνή πλευρά του κτιρίου και η συνάντηση έγινε στον εν λόγω όροφο. Ο επιδότης γνώριζε πολύ καλά τη διάταξη του κτιρίου και ποιο είναι το εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών, αφού είχε επισκεφθεί τουλάχιστον άλλες 2-3 φορές τα εν λόγω γραφεία, στα πλαίσια επιδόσεως άλλων εγγράφων, στο πρόσφατο παρελθόν. Ο κ. Άκης Ιωαννίδης, ουδέποτε εξήγησε στον επιδότη που είναι το εγγεγραμμένο γραφείο, αφού δεν του τέθηκε τέτοιο ερώτημα. Περαιτέρω, ο εν λόγω ισχυρισμός έρχεται και σε αντίθεση με το γεγονός και αναφορά των Αιτητών, ότι στο αντίγραφο της απόφασης αναγραφόταν χειρογράφως ο αριθμός του διαμερίσματος
4. Γιατί συνεπώς να τον ρωτήσει που ευρίσκεται, αφού είχε μάλιστα ήδη επισκεφθεί το κτίριο στα πλαίσια επίδοσης της Αίτησης και ο αριθμός αναγράφετο στο έγγραφο που κρατούσε; Ο κ. Μυλωνάς λέγει ότι, αυτό το οποίο τον ερώτησε, είναι αν θα του επιτρέψει την είσοδο αφού εκρύβετο και δεν του απαντούσε τα τηλέφωνα. Αυτά τα αναφέρει ο ίδιος ο επιδότης. Το ότι δε στον τίτλο της Αίτησης δεν αναγράφηκε ο αριθμός του διαμερίσματος, αποτελεί τυπική παράλειψη. Ο επιδότης γνώριζε ποιο είναι το εγγεγραμμένο γραφείο και από προηγούμενες του επισκέψεις για επίδοση εγγράφων. Μετά που παραδόθηκε στον επιδότη αντίγραφο της Αίτησης Ε130/20, κατά ή περί την 4.12.2020, επιχείρησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον κ. Άκη Ιωαννίδη για να δει κατά πόσον θα ήταν εφικτό να τον συναντήσει στο επίδικο κατάστημα επί της οδού Στασικράτους ή στα γραφεία του. Καθότι δεν ανταποκρίνετο και αφού και ο ίδιος ο κ. Μυλωνάς γνώριζε και τον ενημέρωσε ότι δεν προσέρχεται πλέον στο επίδικο κατάστημα, ο επιδότης μετέβη μετά πάροδο μερικών ημερών στα εν λόγω γραφεία και προσπάθησε να εισέλθει από την πλαϊνή είσοδο, ώστε να μεταβεί στο δεύτερο όροφο. Εκεί έλαβαν χώραν γεγονότα στα οποία αναφέρεται ο ίδιος ο επιδότης στην ένορκο δήλωση του (πιο κάτω) και επαναλαμβάνει ο κ. Μυλωνάς. Υποστηρίζει ότι οι Αιτητές στην παρούσα, προφανώς μη έχοντας άλλο τρόπο να προωθήσουν την Αίτηση τους, στηρίχτηκαν στην εν λόγω παράλειψη, ήτοι τη μη αναγραφή των λέξεων «Διαμ. 201» στην Αίτηση, αλλά και στο γεγονός ότι τα έγγραφα «αφέθηκαν στην παρουσία» του κ. Κώστα Ιωαννίδη και δεν παρέθεσαν στο Δικαστήριο τα αληθή γεγονότα. Ο κ. Μυλωνάς λέγει ότι γνωρίζει πολύ καλά, πως πολλές φορές στα δικόγραφα αναγράφεται λανθασμένη διεύθυνση ή ελλιπής ή οι Εναγόμενοι ανευρίσκονται σε άλλη διεύθυνση από τον επιδότη, κατόπιν και δικών του ενεργειών. Σημασία ασφαλώς έχει τι αναφέρει ο επιδότης στην ένορκη δήλωση επίδοσης του, που επιδόθηκαν δηλαδή τα δικόγραφα, σε ποιόν, τι προηγήθηκε και τι έλαβε χώραν κατά τον τόπο και χρόνο επίδοσης. Είναι πολύ εύκολο να ισχυρίζεται εκ των υστέρων, γενικά και αόριστα ο ενόρκως δηλών, ότι ο αδελφός του δεν είναι αρμόδιο πρόσωπο και/ή ουδέποτε παρέλαβε υπ' αυτή την ιδιότητα ή ότι ουδέποτε τον εξουσιοδότησε. Τα γεγονότα και ο επιδότης, τον διαψεύδουν. Είναι η θέση του ότι από την ένορκο δήλωση του επιδότη κ. Δημήτρη Γιαγκόπουλου, ημερομηνίας 9.12.2020, δεν προκύπτει οτιδήποτε το μεμπτό, καθότι το κτίριο στη Λεωφόρο Αθαλάσσης 32 είναι ενιαίο και ένα συγκρότημα, κάτι το οποίο οι Αιτητές προφανώς απέκρυψαν. Τα ισόγεια γραφεία και/ή κατάστημα, επικοινωνούν εσωτερικά με σκάλα και με το Διαμέρισμα 201, το οποίο βρίσκεται σ' ολόκληρο το δεύτερο όροφο της εν λόγω οικοδομής, τα οποία ανήκουν στην οικογένεια Ιωαννίδη. Επίσης ουσιώδες, είναι το γεγονός ότι ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν για την εν λόγω επίδοση, ούτε και προέβησαν οι δικηγόροι της Αιτήτριας σε εμφάνιση υπό όρους ή έστω σε αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης. Αντ' αυτού, ζητούσαν χρόνο για να καταχωρήσουν Απάντηση. Αναφέρουν μάλιστα ότι ο αδελφός (Κώστας) παρέδωσε τα έγγραφα στον κ. Άκη Ιωαννίδη, χωρίς καθυστέρηση. Δεν ισχυρίζονται δηλαδή ότι τα φύλαξε κλπ. Συνεπώς, παρεμποδίζονται και κωλύονται να θέτουν διάφορα νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα εκ των υστέρων, αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης της αίτησης, αλλά και των επιστολών (they are estopped by their conduct and behaviour). Οι ισχυρισμοί του κ. Άκη Ιωαννίδη αναφορικά με την ηλεκτρονική διεύθυνση, είναι ψευδείς, ανυπόστατοι και παραπλανητικοί. Υπάρχει απόδειξη παράδοσης των emails. Προκύπτει το ερώτημα πως είναι δυνατόν διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το προσωπικό του όνομα να μην του άνηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο ή να παραχωρήθηκε σε τρίτους και άλλα τα οποία ισχυρίζεται; Περαιτέρω, εάν η εν λόγω διεύθυνση είχε ακυρωθεί ή δεν ίσχυε, ασφαλώς και το μήνυμα (email) δεν θα παραδιδόταν και θα επέστρεφε ως ανεπίδοτο (undelivered). Οι αναφορές όσον αφορά το domain κλπ., είναι πλήρως αβάσιμες και προβάλλονται για σκοπούς παραπλάνησης. Το εν λόγω email το έδωσε ο ίδιος στον κ. Μυλωνά και του είχε αποστείλει και προηγουμένως ο ίδιος από την εν λόγω διεύθυνση. Το ίδιο ισχύει και για τον αριθμό τηλεομοιότυπου. Ο ίδιος τον είχε δώσει στο παρελθόν στον κ. Μυλωνά. Το Τεκμήριο 10 του κ. Ιωαννίδη, είναι επιστολόχαρτο της εταιρείας Ritz Holdings Ltd. και όχι της ενοικιάστριας Αιτήτριας. Προσπάθησαν δηλαδή και μ' αυτό τον τρόπο να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Ο κ. Μυλωνάς κατέθεσε ότι, πριν τις επιστολές τερματισμού μέσω των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση, προηγήθηκε από τον ίδιο προσωπικά, μία επιστολή σε πολύ εποικοδομητικό πνεύμα, στις 5.8.2020, μέσω φαξ στον αριθμό
5. Αυτός ο αριθμός του δόθηκε από τον ίδιο τον κ. Άκη Ιωαννίδη, στο πρόσφατο παρελθόν, όταν ο τελευταίος του ανέφερε πως για οποιοδήποτε θέμα μπορεί να του αποστέλλει σ' αυτό τον αριθμό. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση [ ]@watchesofswitzerland.com είχε αποστείλει και email την 5.8.2020 και επισύναψε την εν λόγω επιστολή. Σ' αυτό τον αριθμό αλλά και ηλεκτρονική διεύθυνση, είχε σταλεί στις 26.5.2020 και επιστολή από τον προηγούμενο δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία και πάλι παραλήφθηκε. Κατά τον ενόρκως δηλούντα, προκύπτει το ερώτημα που βρήκε τον εν λόγω αριθμό τηλεομοιότυπου, εάν δεν του τον έδωσε ο ίδιος ο κ. Ιωαννίδης. Το ίδιο ισχύει και για τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Για ποιο λόγο να στείλει σ' αυτά, εάν δεν του τα είχε δώσει ο ίδιος και είχαν επικοινωνία στο παρελθόν; Διερωτήθηκε εάν αυτό σημαίνει πως είχε και τους δύο αριθμούς και επέλεξε να στείλει σε λανθασμένο αριθμό. Ταυτόχρονα, τα ηλεκτρονικά μηνύματα για τα οφειλόμενα ενοίκια και τον τερματισμό, που απέστειλαν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, στάλθηκαν στις 28.9.2020 και στις 2.11.2020, στο akisjoannides@watchesofswitzerland.com σύμφωνα με το Τεκμήριο 9, ενώ πράγματι, στο Τεκμήριο 10 δεν υπάρχει η απόδειξη αποστολής στο πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα εκ λάθους και/ή παραλείψεως, αλλά επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Μυλωνά που συνοδεύει την ένσταση. Όταν δε εστάλησαν οι ειδοποιήσεις, αυτές εστάλησαν τόσο με email όσο και με φαξ και έγιναν νομότυπα και η Αιτήτρια έλαβε επαρκή ειδοποίηση. Ασφαλώς ο ίδιος ή οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, δεν είχαν νομική ευθύνη ή υποχρέωση να ελέγξουν κατά πόσον τα κατήργησε ή αν άλλαξε e-mail ή και φαξ, τα οποία εν πάση περιπτώσει, ισχυρίζεται αναληθώς. Στις 22.3.2017 απέστειλε στον κ. Μυλωνά από την πιο πάνω ηλεκτρονική διεύθυνση, στοιχεία και μέρος των Πιστοποιητικών της εταιρείας Ora Joannides Limited, για να τον βοηθήσει με την αίτηση που θα υπόβαλλε στη συνέχεια προς το Δημαρχείο, με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση οικονομικών κινήτρων. Επιπλέον, στις 18.1.2018, με θέμα «Ενοίκιο», απέστειλε στον κ. Μυλωνά νέα ηλεκτρονική επιστολή, για να του εξηγήσει τα μόνιμα προβλήματα της επιχείρησης του, ότι δεν έχει καθόλου δουλειά και πως υπήρχε η πιθανότητα να κλείσει το κατάστημα και πάλιν από τη συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση. Ο κ. Μυλωνάς σημειώνει ότι, αν και προέβη, σύμφωνα και με την Έκθεση Γεγονότων της δικής του Αίτησης Έξωσης, σε δύο απανωτές μειώσεις, αυτό όχι μονάχα δεν εκτιμήθηκε, αλλά για χρόνια ολόκληρα, από το 2013 μέχρι τέλος Ιουλίου 2019, ο κ. Άκης Ιωαννίδης εφάρμοζε την τακτική να καταβάλλει μέρος των οφειλομένων ενοικίων, αλλά να του εκδίδει απόδειξη ο κ. Μυλωνάς για κάλυψη μεγαλύτερης ενοικιαστικής περιόδου. Συνεπώς, είναι η θέση του πως οι εν λόγω ισχυρισμοί αναφορικά με το τηλεομοιότυπο και ηλεκτρονική διεύθυνση, δεν ευσταθούν και είναι εμφανές ότι είναι αβάσιμοι και τα στοιχεία που προωθεί ο κ. Ιωαννίδης, χαλκευμένα και παρουσιάστηκαν με τέτοιο τρόπο, ώστε να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Αναφορικά δε με το ότι κρυβόταν και στο παρελθόν ώστε να μην του επιδίδονται έγγραφα και δικόγραφα, όταν έγιναν προσπάθειες για να του επιδοθεί επιστολή καθυστερημένων ενοικίων στο παρελθόν και συγκεκριμένα περί τις 15.5.2020, χρησιμοποιούσε τεχνάσματα, επινοήσεις, υπεκφυγές, για να αποφύγει την επίδοση, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, για να υποπέσει το Δικαστήριο σε εσφαλμένη αντίληψη ότι δήθεν ουδέποτε έλαβε γνώση των ειδοποιήσεων και της Αιτήσεως. Σχετική είναι η δήλωση του Ιδιώτη Δικαστικού Επιδότη κ. Σωτήρη Μέσσιου ημερομηνίας 26.5.2020, η οποία ομιλεί αφ' εαυτής. Ο κ. Μυλωνάς την επισυνάπτει στη δήλωση του, ως και αντίγραφο της ενόρκου δηλώσεως του επιδότη κ. Ανδρέα Αβρααμίδη, που αφορά επιστολή καθυστερημένων ενοικίων ημερομηνίας 11.2.2019, όπου αρνήθηκε να υπογράψει την παραλαβή του εγγράφου, ενδεικτικό της απροθυμίας του να συνεργαστεί με τους επιδότες και με την ιδιοκτήτρια εταιρεία. Η επιστολή επιδόθηκε στην πιο πάνω εταιρεία στις 20.2.2019 και στρέφεται προς την Αιτήτρια ως ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού και όχι προς τη Ritz Holdings Ltd. Ο δικηγόρος των Αιτητών τηλεφώνησε στον κ. Μυλωνά λίγο πριν τα Χριστούγεννα 2020, σε μία ύστατη προσπάθεια εξεύρεσης εξώδικου συμβιβασμού. Ο μάρτυρας υποδεικνύει ότι ενισχύεται ο ισχυρισμός του από την αλληλογραφία που αντάλλαξαν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπου στις 21.12.2020, σε ηλεκτρονική επικοινωνία που είχε ο δικηγόρος των Αιτητών με το δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση, με θέμα «Αρ.Αίτησης Ε130/2020 Μαρούλλα Μυλωνά (Ακίνητα - Λευκωσία) Λιμιτεδ ν Ora Joannides Limited», υπήρχε ρητή αναφορά ότι θα ετοιμάσουν και θα καταχωρήσουν την Απάντηση τους το συντομότερο δυνατό, με παράκληση να τους δοθεί ακόμα λίγος χρόνος, προτού λάβει η ιδιοκτήτρια εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, οποιοδήποτε δικαστικό διάβημα. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η Αιτήτρια είχε αρκετό χρόνο στη διάθεση της για να εμφανιστεί, από την ημερομηνία επιδόσεως της Αίτησης Ε130/2020 στις 7.12.2020, κάτι που για άγνωστους λόγους δεν έπραξε. Συνεπώς, η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα (material facts) επί της ουσίας της υπόθεσης, αφού οι δικηγόροι της Αιτήτριας είχαν αλληλογραφία για διάστημα περίπου 3 μηνών και από τη στιγμή που η υπόθεση ανατέθηκε σε δικηγόρο, η Αιτήτρια είχε αρκετό χρόνο ενώπιον της, όμως όχι μόνο δεν αντέδρασε, αλλά επέδειξε πλήρη αδιαφορία. Επιπλέον, ο δικηγόρος της Αιτήτριας ουδεμία αναφορά έκαμε στην εν λόγω αλληλογραφία, για την κατ' ισχυρισμόν κακή επίδοση ή τερματισμό και από τη στιγμή που δόθηκαν όλα τα δικαστικά και άλλα έγγραφα στην Αιτήτρια, είχε το νόμιμο και συνταγματικό δικαίωμα να εμφανιστεί, έστω υπό διαμαρτυρία ή/και να εγείρει τα όσα σήμερα ισχυρίζεται, κάτι που πάλι δεν έπραξε, για πέντε και πλέον μήνες. Η Αίτηση Ε130/2020 επιδόθηκε στις 7.12.2020, ενώ η αίτηση για απόφαση, καταχωρήθηκε στις 18.2.
6. Το Δικαστήριο την όρισε για απόδειξη στις 24.2.2021, όμως ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην Ε130/2020, ζήτησε νέα ημερομηνία για σκοπούς ετοιμασίας και ορίστηκε εκ νέου στις 5.3.2021 και τότε, προχώρησαν σε απόδειξη. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η ουσιαστική διαφωνία που είχε προκύψει στο στάδιο των διαπραγματεύσεων, ήταν πόσα ενοίκια θα χάριζε η Καθ' ης η Αίτηση. Στις 4.2.2021, ο κ. Παπαλοίζου ενημέρωσε τον κ. Κληρίδη τα εξής: «παρακαλώ όπως έχω την τελική θέση του πελάτη σου εντός των επόμενων ημερών. Σε αντίθετη περίπτωση παρακαλώ όπως εντός της ερχόμενης εβδομάδας προχωρήσεις στην καταχώρηση υπεράσπισης καθότι οι οδηγίες που έχω είναι να προχωρήσω στην καταχώρηση αίτησης», προφανώς για την έκδοση απόφασης. Ο κ. Κληρίδης απάντησε την επόμενη ημέρα, ανάμεσα σε άλλα: «λάβετε όποια διαβήματα θεωρείτε εσείς πρέπον». Όπως προκύπτει, παρήλθε άλλος ένας μήνας και οι Αιτητές θα μπορούσαν να καταχωρήσουν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και/ή απάντηση, το οποίο δεν έπραξαν. Οι ισχυρισμοί του κ. Άκη Ιωαννίδη περί μη λήψης των επιστολών, δεν ευσταθούν, αφού με το που έλαβε τις επιστολές, επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί με τον πατέρα του κ. Μυλωνά και ήταν έντονος, προφανώς διότι παρέλαβε τις επιστολές, αλλά ουσιαστικά καθυστερούσε με το πρόσχημα ότι θα μπορούσαν να τα βρουν ή/και μέσω δικηγόρων. Το εν λόγω γεγονός επιβεβαιώνει ο πατέρας του σε δική του ένορκο δήλωση. Το ίδιο έπραξε και αμέσως μετά την επίδοση της Αίτησης έξωσης και επιθυμούσε να διευθετήσει συνάντηση με τον πατέρα του κ. Μυλωνά, στα πλαίσια προσπάθειας εξώδικης κατάληξης, λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων
7. Ανέφερε μάλιστα ότι με τον πατέρα του τα «βρίσκει», ενώ με τον κ. Μυλωνά καθόλου. Ο λόγος δε της συνάντησης, σχετιζόταν με το να χαριστούν στην Αιτήτρια, μεγάλος αριθμός οφειλόμενων ενοικίων, προσπαθώντας να πείσει τον ηλικιωμένο πατέρα του κ. Μυλωνά να συμφωνήσει και για να φέρει τον ίδιο προ τετελεσμένων γεγονότων. Υπήρξε και γραπτή παρατήρηση προς το δικηγόρο των Αιτητών, όπως ο κ. Ιωαννίδης παύσει να ενοχλεί τον πατέρα του κ. Μυλωνά. Όταν συμπτωματικά, ο κ. Γιάννος Μυλωνάς εισήλθε στο εργαστήριο του πατέρα του, στα μέσα τηλεφωνικής συνομιλίας που είχαν, η οποία έλαβε χώραν μετά την επίδοση της Αίτησης, περί τις εορτές των Χριστουγέννων 2020, ανέφερε στον πατέρα του ότι δεν μπορούν να χαρίσουν πέραν των τριών ενοικίων, ένεκα και των κατασκευαστικών έργων στην οδό Στασικράτους, γιατί αυτή τη συμφωνία είχε ο κ. Γιάννος Μυλωνάς και με τους άλλους ενοικιαστές. Τότε απάντησε ο κ. Ιωαννίδης και είπε επί λέξει δύο φορές: «όταν τραβάς το σσοινί εννά κοπεί το σσοινί». Είναι ισχυρισμός του κ. Μυλωνά ότι τα πιο πάνω επιβεβαιώνουν πως οι ειδοποιήσεις τερματισμού και η Αίτηση Έξωσης Ε130/2020, περιήλθαν στη γνώση και αντίληψη του κ. Άκη Ιωαννίδη και του δικηγόρου της Αιτήτριας και εάν πίστευαν ότι είχε γίνει κακή επίδοση, τότε όφειλαν να προβούν σε παραμερισμό της επίδοσης και όχι να αφήσουν να παρέλθουν πέραν των πέντε μηνών, με σκοπό να βρεθούν προ τετελεσμένων γεγονότων και ακολούθως να αναζητούν εκ των υστέρων προσχήματα για παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή αναθεώρηση της αρχικής απόφασης ή Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.3.
8. Είναι η θέση του επίσης, ότι οι Αιτητές έχουν υποπέσει σε αντιφάσεις στην προσπάθεια τους να προβάλουν όλες αυτές τις αναλήθειες. Υποδεικνύει ότι στην παράγραφο 14, ο κ. Ιωαννίδης ισχυρίζεται πως το Δικαστήριο δεν μπορούσε να εξακριβώσει κατά πόσον όντως έγινε ορθή επίδοση και «κατά πόσο έλαβε γνώση η εταιρεία Ora Joannides Limited», ενώ στην παράγραφο 30, ισχυρίζεται «ότι είναι άσχετο ή και δεν επηρεάζει την παρούσα το κατά πόσο έλαβα μεταγενέστερα γνώση της ύπαρξης κάποιας αίτησης για έξωση στο Δικαστήριο» στα πλαίσια προσπάθειας για εξώδικη διευθέτηση. Στην παράγραφο 44 και πάλι αναφέρει αντιφατικά, ότι «ουδέποτε έλαβε γνώση» της εν λόγω διαδικασίας. Είναι η θέση του κ. Μυλωνά ότι οι ισχυρισμοί του κ. Ιωαννίδη καταρρίπτονται από την πιο πάνω ανάλυση και τεκμήρια που κατέθεσε ο ίδιος. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές δεν είναι ενοικιαστές του επίδικου υποστατικού, αλλά η εταιρεία Ritz Holdings Ltd., η Καθ' ης η Αίτηση έφερε εις γνώσην του Δικαστηρίου, στα πλαίσια της αρχικής ενόρκου δηλώσεως του κ. Μυλωνά προς απόδειξην της Αίτησης, ότι πρόκυπτε αβίαστα πως ενοικιαστές ήταν οι Αιτητές. Πρώτον, από τις αποδείξεις που εκδίδονταν στο όνομα των Αιτητών κατόπιν συνεννόησης και με τον κ. Ιωαννίδη, αφού και οι επιταγές που εξέδιδε και τους παρέδιδε, ήταν της εν λόγω εταιρείας, δηλαδή των Αιτητών. Δεύτερον, από το γεγονός ότι στην Αίτηση Παροχής Κινήτρων του Σχεδίου Ανάκαμψης Αστικού Εμπορικού Κέντρου, η οποία φέρει και τη σφραγίδα του Δήμου Λευκωσίας και η οποία παρελήφθη στις 31.3.2017, προκύπτει ότι η Ora Joannides Limited ενεργούσε και υπέβαλε τα σχετικά, υπό την ιδιότητα του ενοικιαστή του επίδικου υποστατικού. Τρίτον, ο ίδιος ο ελεγκτικός οίκος των Αιτητών, απέστειλε στον ελεγκτή της Καθ' ης η Αίτηση τη «βεβαίωση παρακράτησης αμυντικής εισφοράς από τα ενοίκια» όπου για την οδό Στασικράτους 45Α, ο εν λόγω ελεγκτικός οίκος για το έτος 2017 βεβαιώνει ότι ο ενοικιαστής είναι η Ora Joannides Limited. Επομένως, δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί του κ. Ιωαννίδη στις παραγράφους 33, 34 και 35 της ενόρκου δηλώσεως του. Το Δικαστήριο εξέτασε τα πιο πάνω στο πλαίσιο απόδειξης της Αίτησης και προφανώς ικανοποιήθηκε ως προς το ενοικιαστικό καθεστώς του επίδικου υποστατικού. Τα πιο πάνω είχαν τεθεί υπόψην και του δικηγόρου των Αιτητών σε κάποιο στάδιο, όμως επέλεξαν να τα αποκρύψουν και να προωθήσουν αυτούς τους αναληθείς και αβάσιμους ισχυρισμούς, με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και να υποδείξουν ότι έχουν και υπεράσπιση, κάτι το οποίο καταρρίπτεται. Σε ότι αφορά τις παραγράφους 42, 43 και 44 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Άκη Ιωαννίδη, ο κ. Μυλωνάς δηλώνει ότι σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε ο τελευταίος με τον πατέρα του (πιο πάνω), παραδέχθηκε λίγο πριν τα Χριστούγεννα 2020, ότι κλείνει σχεδόν όλες του τις επιχειρήσεις και μάλιστα χρειαζόταν χρόνο για να εκκενώσει και να προβεί σε μετακόμιση από το κατάστημα του που διατηρούσε στο κέντρο της Λεμεσού. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνει και ο πατέρας του κ. Μυλωνά. Ο ισχυρισμός του ότι εάν εκτελεστεί η απόφαση σ' αυτό το στάδιο, ενδεχομένως να χαθούν και συμφωνίες αποκλειστικής αντιπροσωπείας, αποτελεί ανεδαφικό και ψευδή ισχυρισμό, καθότι υπάρχουν πηγές και πληροφορίες και δεν το είχε διαψεύσει ούτε ο ίδιος, πως έχασε την αποκλειστική αντιπροσωπεία των ωρολογίων Chopard και επομένως, δεν πρόκειται να υπάρξουν οποιεσδήποτε ουσιαστικές ζημιές για την Αιτήτρια. Προκύπτει επίσης το ερώτημα, γιατί δεν πλήρωνε τα ενοίκια για δύο και πλέον χρόνια, εάν η Αιτήτρια είχε δραστηριότητες, συμφωνίες και συνεπώς έσοδα και θα ζημιώσει, ως ισχυρίζεται. Στο email που έστειλε στον κ. Γιάννο Μυλωνά την 18.1.2018, αναφέρεται στην κακή οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν. Είναι η θέση του κ. Μυλωνά ότι είναι προφανές πως πρόθεση του κ. Ιωαννίδη είναι να διατηρήσει το κατάστημα με οποιοδήποτε κόστος, αλλά αυτό να γίνεται πάντοτε στη ζημιά της Καθ' ης η Αίτηση. Η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε καθόλα νόμιμα και ορθά. Είναι ηλίου φαεινότερο, κατά το μάρτυρα, ότι το να επιτραπεί εκ των υστέρων παραμερισμός της απόφασης και/ή αναθεώρηση και/ή ακύρωση του αρχικού Διατάγματος, θα ισοδυναμούσε με κατάχρηση κάθε αρχής δικαίου. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να απονέμει ουσιαστικά δικαιοσύνη επί της ουσίας της διαφοράς. Ο ενόρκως δηλών καμία νύξη ή αναφορά κάμνει στην ένορκο δήλωση του, αναφορικά με τα οφειλόμενα ενοίκια. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, πλήττει τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση και ειδικότερα, τους στερεί τα έννομα αποτελέσματα της Δικαστικής απόφασης. Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ των Αιτητών και είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να μην εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα για παραμερισμό της πρωτόδικης απόφασης και να απορριφθεί η αίτηση με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η δεύτερη ένορκος δήλωση είναι του κ. Γιώργου Μυλωνά, από τη Λευκωσία. Ο κ. Μυλωνάς λέγει ότι είναι ο πατέρας του κ. Γιάννου Γ. Μυλωνά, ο οποίος είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας και γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Συμφωνεί με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του υιού του και το υιοθετεί στην έκταση που αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία γνωρίζει ο ίδιος. Στο παρελθόν, είχε διατελέσει μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Είχε κτίσει την οικία και τα επίδικα καταστήματα στο ισόγειο, μαζί με τη σύζυγο του, κατά ή περί το έτος 1983 και είχε δραστηριοποιηθεί ως ηλεκτρονικός μηχανικός, που ήταν το επάγγελμα του, στο κατάστημα στην οδό Στασικράτους 45Β. Το κατάστημα στην οδό Στασικράτους 45Α, ενοικιάστηκε αρχικά από την εταιρεία RITZ HOLDINGS LTD, ιδιοκτησίας του κ. Άκη Ιωαννίδη, με συμβόλαιο που έγινε πριν 20 περίπου χρόνια και το οποίο έληξε. Οι σχέσεις των με τον κ. Άκη Ιωαννίδη στα αρχικά στάδια, ήταν πολύ καλές, αφού ο ενόρκως δηλών διέμενε πάνω από τα επίδικα καταστήματα και είχαν συχνή επαφή. Εξ' όσων γνώριζε ο κ. Μυλωνάς και είχε αντιληφθεί, η εν λόγω επιχείρηση και κατάστημα δραστηριοποιείτο αρκετά, είχε σημαντικά έσοδα και ήταν μία επικερδής επιχείρηση. Περί τα μέσα του 2013, ένεκα της οικονομικής κρίσης, οι δουλειές της Αιτήτριας έπεσαν κατακόρυφα, ως τον ενημέρωσε ο διευθυντής κ. Άκης Ιωαννίδης και τους παρακάλεσε να του μειώσουν προσωρινά το ενοίκιο, κάτι το οποίο έγινε και με τη συγκατάθεση του ενόρκως δηλούντος. Ακολούθως, για να τον βοηθήσουν, όπως κατέθεσε, να κρατήσει την επιχείρηση, του έγιναν άλλες δύο απανωτές μειώσεις. Έφτασαν στο σημείο, μετά και από τις μειώσεις αυτές, να καταβάλλει, αντί τέσσερα οφειλόμενα ενοίκια, τα τρία για εξόφληση και ούτω καθ' εξής. Ο κ. Μυλωνάς γνωρίζει ότι, σε μία περίοδο ο κ. Ιωαννίδης χρωστούσε στην εταιρεία δέκα ενοίκια και στο τέλος, με τη μεσολάβηση του δικηγόρου κ. Ρένου Σχίζα, αντί του ποσού των €7.000 που ήταν το σύνολο των καθυστερημένων ενοικίων, ο κ. Άκης Ιωαννίδης κατέβαλε μόνο €5.000 και απαιτούσε εξοφλητική απόδειξη. Υποχώρησαν και πάλι και του την έδωσαν. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι γνωρίζει από πρώτο χέρι πως η Αιτήτρια δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ενοίκιο από την 1.8.2019 μέχρι και σήμερα, μέχρι πριν από μερικές μέρες που πλήρωσε δυνάμει σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου, κατά ή περί την 7.6.
9. Περί τον Νοέμβριο 2020, ο κ. Άκης Ιωαννίδης τηλεφώνησε στον κ. Μυλωνά πρεσβύτερο, στο εργαστήριο του, στην οδό Στασικράτους 45 και του ανέφερε ότι είχε λάβει επιστολές από το δικηγόρο της εταιρείας πως θα προχωρήσουν με έξωση και ότι θα τακτοποιήσει την εκκρεμότητα που είχε, νοουμένου ότι θα του χαριστούν κάποια ενοίκια. Στη συνέχεια, τηλεφώνησε εκ νέου και πέρασε και από το εργαστήριο του μάρτυρα, στις αρχές Δεκεμβρίου
10. Ήταν λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και ο κ. Ιωαννίδης του τόνισε την ανάγκη όπως του χαρισθούν περίπου επτά ενοίκια, καθότι στην περιοχή γίνονταν για μεγάλη περίοδο κατασκευαστικά έργα. Ο κ. Μυλωνάς του είπε ότι θα μιλήσει και με τον υιό του. Ο κ. Ιωαννίδης του είπε ότι μαζί του τα βρίσκει, αλλά με τον υιό του καθόλου, ότι προωθεί διαδικασία έξωσης μέσω Δικαστηρίου και καλύτερα να μιλούν μαζί. Ο κ. Ιωαννίδης πέρασε ξανά από το εργαστήριο του κ. Μυλωνά, περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2020 και τον ρώτησε αν δέχονται να χαρισθούν επτά ενοίκια. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι του ανέφερε πως είναι δύσκολο, γιατί ο γιος του χάρισε μόνο δύο - τρία ενοίκια στους υπόλοιπους ενοικιαστές και θα δημιουργηθεί προηγούμενο και τους φέρνει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Του είπε ακόμα επί λέξει: «μιλούμε ότι θα γίνει η εξαίρεση του κανόνα εδώ, θα δω τι μπορώ να κάνω να σου χαριστούν περισσότερα ενοίκια με την προϋπόθεση ότι δεν θα ξαναρχίσεις τα ίδια και να δοθούν προς τους ιδιοκτήτες κάποιες εξασφαλίσεις αυτή την φορά, να υπογράψεις μία εγγύηση στο Δικαστήριο ή να καταρτίσουμε μία νέα συμφωνία παρουσία εγγυητών», αλλά ο κ. Άκης Ιωαννίδης αρνήθηκε. Μετά από μερικές ημέρες τηλεφώνησε στον κ. Μυλωνά και τον ρώτησε αν έγιναν δεύτερες σκέψεις από τον υιό του. Ο κ. Μυλωνάς τότε του επανέλαβε τη θέση τους για τις εξασφαλίσεις και εκείνος του είπε: «έχει αγκούριν». Κατά τη διάρκεια μιας από τις συνομιλίες του με τον κ. Άκη Ιωαννίδη, μπήκε μέσα στο εργαστήριο ο υιός του, Γιάννος. Ο κ. Ιωαννίδης αντιλήφθηκε ότι συνομιλούσε με τον υιό του και ότι του είπε να μην δεχθεί να χαρίσουν περισσότερα ενοίκια και ο κ. Ιωαννίδης τότε είπε στον υιό του κ. Μυλωνά από το τηλέφωνο, «όταν τραβάς το σσοινί εννά κοπεί το σσοινί». Ο ενόρκως δηλών αναφέρθηκε στις παραγράφους 42, 43 και 44 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Άκη Ιωαννίδη και κατέθεσε ότι, ο ίδιος σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε μαζί του λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2020, του ανέφερε ότι κλείνει σχεδόν όλες του τις επιχειρήσεις και μάλιστα χρειαζόταν χρόνο για να εκκενώσει και να προβεί σε μετακόμιση από το κατάστημα του που διατηρούσε στο κέντρο της Λεμεσού και εν συνεχεία, να τακτοποιήσει τις οικονομικές εκκρεμότητες που έχουν. Τότε, είναι που διαπίστωσε ο κ. Μυλωνάς, όπως είπε, ότι θα συνεχίσει να τους ταλαιπωρεί αφάνταστα και ότι όπως δείχνουν τα πράγματα, μάλλον έχασε και την αντιπροσωπεία. Μετά τα πιο πάνω, δεν είχαν καμία επικοινωνία με τον κ. Ιωαννίδη και ως τον ενημέρωσε ο υιός του, προχώρησε η διαδικασία στην απουσία του και εκδόθηκε Δικαστική απόφαση. Εκ των υστέρων, τον ενημέρωσε πως μετά που εκδόθηκε η απόφαση, οι δικηγόροι του πέτυχαν προσωρινή αναστολή της, ισχυριζόμενος ότι δεν έλαβε γνώση των επιστολών και της Αίτησης. Ο κ. Μυλωνάς εξεπλάγην, γιατί ο ίδιος επικοινώνησε μαζί του, ζητώντας να βρεθεί λύση μεταξύ τους, (δηλαδή του κ. Μυλωνά και του κ. Ιωαννίδη), καθότι ο υιός του κ. Μυλωνά, προωθεί διαδικασίες έξωσης του. Είναι η θέση του ότι, δυστυχώς αντί να εκτιμηθεί η στάση τους όλα αυτά τα χρόνια, ο κ. Άκης Ιωαννίδης φαίνεται ότι εκμεταλλεύτηκε την καλοσύνη τους, με αποτέλεσμα να έχει να καταβάλει ενοίκια εδώ και δύο έτη και να προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο από την ουσία της υπόθεσης. Η τρίτη ένορκος δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, είναι του κ. Δημήτρη Γιαγκόπουλου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ιδιώτης επιδότης, εγγεγραμμένος στο σχετικό Μητρώο, εξασκεί το εν λόγω επάγγελμα τα τελευταία οκτώ χρόνια και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Διαφωνεί πλήρως με τους λόγους που προβάλλονται στην ένορκο δήλωση του κ. Άκη Ιωαννίδη και με τους ισχυρισμούς που αναφέρονται σ' αυτήν, όσον αφορά τις εκ μέρους του ενόρκως δηλούντα επιδόσεις και για όσα ισχυρίζεται σχετικά με τη συνομιλία τους. Ο κ. Γιαγκόπουλος κατέθεσε ότι γνώριζε πολύ καλά τα γραφεία των Αιτητών και το εν λόγω κτίριο, καθότι στο πρόσφατο παρελθόν είχε μεταβεί και επέδωσε έγγραφα άλλες δύο φορές. Το εν λόγω κτίριο είναι ενιαίο, ως διαπίστωσε και στεγάζει τα γραφεία της οικογένειας Ιωαννίδη. Την πρώτη φορά που επισκέφθηκε το εν λόγω κτίριο για να επιδώσει στην εταιρεία Ora Joannides Ltd., εισήλθε στην είσοδο του ισογείου, όπου υπάρχει κατάστημα. Εκεί, συνάντησε τον κ. Κώστα Ιωαννίδη, ως του συστήθηκε. Του ανέφερε ότι είχε έγγραφα να επιδώσει στην εν λόγω εταιρεία και στον κ. Άκη Ιωαννίδη. Ο κ. Κώστας Ιωαννίδης του είπε ότι είναι αδελφός του και ακολούθως, τον οδήγησε, μέσω εσωτερικής σκάλας, στο δεύτερο όροφο, όπου συνάντησε τον κ. Άκη Ιωαννίδη και του επέδωσε. Τη δεύτερη φορά που επισκέφθηκε και πάλι για να επιδώσει στην εν λόγω εταιρεία, εισήλθε και πάλι στο ισόγειο κατάστημα, αφού θυμόταν τι είχε γίνει την προηγούμενη φορά. Συνάντησε και πάλι τον κ. Κώστα Ιωαννίδη. Του ανέφερε ότι είχε να επιδώσει έγγραφα στην εν λόγω εταιρεία και εκείνος του ζήτησε να εξέλθει του ισογείου, να πάει στο πλάι όπου υπάρχει πόρτα και να κτυπήσει το θυροτηλέφωνο για να του ανοίξουν στο δεύτερο όροφο. Ο κ. Γιαγκόπουλος κατέθεσε ότι αυτό έπραξε, αλλά κτύπησε και δεν του άνοιγαν. Όταν επέστρεψε και του το ανέφερε, του απάντησε ότι θα παραλάμβανε τα εν λόγω έγγραφα και να του τα αφήσει, αλλά δεν θα υπέγραφε και ο μάρτυρας ούτως έπραξε. Την 4.12.2020, μετά την καταχώρηση της Αίτησης, του παραδόθηκαν στη θυρίδα που διατηρεί στο Δικαστήριο, αντίγραφα της Αίτησης Ε130/20, με σκοπό την επίδοση. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι θυμάται πως επικοινώνησε μαζί του, τόσο ο δικηγόρος κ. Αντώνης Παπαλοίζου, όσο και ο κ. Γιάννος Μυλωνάς, οι οποίοι τον παρακάλεσαν όπως δώσει προτεραιότητα, καθότι αφορούσε προσωπική υπόθεση του κ. Μυλωνά. Τους ανέφερε ότι γνώριζε τον εν λόγω κύριο και την εταιρεία του, λόγω και των προηγούμενων επιδόσεων και θα προσπαθούσε άμεσα να επιδώσει τα έγγραφα. Τις επόμενες ημέρες, κάλεσε στο κινητό τηλέφωνο 99630940, το οποίο ως του είχε δοθεί σημείωση, άνηκε στον κ. Άκη Ιωαννίδη. Δεν του απαντούσε, οπότε την 7.12.2020, επισκέφθηκε το εν λόγω κτίριο. Προσπάθησε αρχικά να εισέλθει από την πλαϊνή είσοδο, ώστε να μεταβεί στο δεύτερο όροφο. Τα γραφεία του κ. Άκη Ιωαννίδη και της εν λόγω εταιρείας, καταλαμβάνουν ολόκληρο το δεύτερο όροφο. Δεν υπάρχουν δηλαδή άλλα διαμερίσματα και γραφεία στο δεύτερο όροφο και οι όροφοι μεταξύ τους συνδέονται εσωτερικά με σκάλα και με το ισόγειο. Κτύπησε το θυροτηλέφωνο, αλλά δεν του άνοιγε, ούτε του απαντούσε το τηλέφωνο. Ακολούθως, εισήλθε στο ισόγειο κατάστημα και συνάντησε τον αδελφό του. Του ανέφερε για ποιο σκοπό είχε μεταβεί, ότι δηλαδή είχε έγγραφα να επιδώσει στην εταιρεία Ora Joannides Limited, παρόλο που ο κ. Γιαγκόπουλος εικάζει ότι ο πρώτος τον αναγνώρισε. Ακολούθως, κοίταξε στο χώρο στάθμευσης και του απάντησε ότι είναι μέσα το αυτοκίνητο του αδελφού του και να πάει στο πλάι να κτυπήσει το θυροτηλέφωνο για να του ανοίξει. Ο κ. Γιαγκόπουλος του ανέφερε ότι ήδη είχε πάει και κτύπησε, αλλά δεν του άνοιγε, ούτε το τηλέφωνο του απαντούσε. Τότε ο ίδιος του ανέφερε να του αφήσει τα εν λόγω έγγραφα και θα του τα δώσει. Παρόλο που θυμόταν ο επιδότης ότι ήταν ο αδελφός του κ. Άκη Ιωαννίδη, δεν θυμόταν το μικρό του όνομα και τον ρώτησε για να σημειώσει στην ένορκο δήλωση επίδοσης. Του απάντησε ότι είναι ο Κώστας, δεν συναίνεσε όμως να του υπογράψει. Ο ενόρκως δηλών διάβασε με έκπληξη τους ισχυρισμούς ότι δήθεν ο κ. Κώστας Ιωαννίδης του ανέφερε ότι δεν έχει σχέση με την Αιτήτρια εταιρεία και ότι το εν λόγω υποστατικό δεν έχει σχέση κλπ. και ότι τον αγνόησε και άφησε τα έγγραφα. Διερωτήθηκε δε ποιος ήταν ο λόγος να το κάνει αυτό. Είχαν παρέλθει μόλις μερικές ημέρες από την παράδοση των εγγράφων στον ίδιο και ασφαλώς θα μπορούσε να επανέλθει και να καταβάλει και άλλες προσπάθειες ή πολύ απλά, να ενημερώσει τους δικηγόρους ότι δεν ήταν εφικτή η επίδοση και να προχωρήσουν με αίτηση για θυροκόλληση. Δηλώνει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί τον προσβάλλουν σαν επαγγελματία επιδότη. Τονίζει επίσης το γεγονός ότι έλεγξε αν το αυτοκίνητο του αδελφού του ήταν μέσα και ενώ το αυτοκίνητο ήταν και προφανώς και ο αδελφός του και δεν απαντούσε στον επιδότη, ο ίδιος ανέφερε στον κ. Γιαγκόπουλο ότι θα παραλάβει. Στην παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως του, ο κ. Άκης Ιωαννίδης ισχυρίζεται αναληθώς ότι, στα πλαίσια επίδοσης της απόφασης, επικοινώνησε μαζί του ο κ. Γιαγκόπουλος και τον ρώτησε που είναι το εγγεγραμμένο γραφείο, διότι, ως ισχυρίζεται δεν γνώριζε ο επιδότης και του ανέφερε ότι είναι το διαμέρισμα 201 στην εν λόγω διεύθυνση. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι ουδέποτε έλαβε χώραν αυτή η συζήτηση. Όντως, κατά την προσπάθεια του να επιδώσει την απόφαση του Δικαστηρίου, τον κάλεσε και πάλι, όπως είχε πράξει στο παρελθόν κατά το στάδιο επίδοσης της Αίτησης. Αυτή τη φορά όμως του απάντησε. Τις προηγούμενες φορές, το Δεκέμβριο δηλαδή, δεν του απαντούσε. Ο κ. Γιαγκόπουλος του ανέφερε ότι θα πρέπει να του επιδώσει απόφαση του Δικαστηρίου και εκείνος του είπε να πάει να κτυπήσει το κουδούνι στο πλάι του κτιρίου, όπως και έπραξε μετά από λίγα λεπτά, καθότι βρισκόταν στην περιοχή. Αυτή τη φορά, κτύπησε το κουδούνι και του άνοιξε ο κ. Ιωαννίδης και του επέδωσε. Την απόφαση έπρεπε να του την επιδώσει προσωπικά, για αυτό δεν κατέβαλε προσπάθεια να επιδώσει στον αδελφό του και έψαχνε τον ίδιο. Καταλήγοντας, ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει ότι γνώριζε ποια είναι τα γραφεία της εταιρείας Ora Joannides Limited, από προηγούμενες του επισκέψεις. Άφησε στην παρουσία του κ. Κώστα Ιωαννίδη τα εν λόγω έγγραφα, τα οποία παρέλαβε εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας, αδιαμαρτύρητα, χωρίς ένσταση και χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε, ειδικότερα τα όσα αναληθώς ισχυρίζεται. Επίσης, όταν του απάντησε ο κ. Άκης Ιωαννίδης, ασφαλώς και δεν τον ρώτησε που είναι το διαμέρισμα
11. Μετά την επίδοση της Αίτησης και μετά πάροδο μερικών μηνών, όταν συνάντησε τον κ. Παπαλοίζου στο Δικαστήριο και μίλησαν για διάφορα θέματα, του ανέφερε ότι ήταν σε επικοινωνία με τους δικηγόρους της εν λόγω εταιρείας και γίνονταν προσπάθειες για εξώδικη κατάληξη. Ακολούθως, όταν πέτυχαν την έκδοση απόφασης την οποία του παρέδωσε για να επιδώσει, του ανέφερε ότι όλως παραδόξως, οι δικηγόροι της εν λόγω εταιρείας, δεν προχώρησαν σε καταχώρηση Απάντησης, ούτε ο ίδιος ο κ. Ιωαννίδης επανήλθε, οπότε θα προχωρούσαν με τη διαδικασία έξωσης. Ιστορικό: Προσωρινό Διάταγμα: Την 27.5.2021, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα ως η παράγραφος (Β) της υπό εξέταση αίτησης, αφορόν στο Διάταγμα έξωσης και στο χρηματικό μέρος της απόφασης ημερομηνίας 23.3.2021, η οποία εξεδόθη στα πλαίσια της Αίτησης Ε130/2020, υπό τον όρο της υπογραφής εγγύησης από πλευράς της Αιτήτριας εταιρείας και προσωπικά του Διευθυντή της και ενόρκως δηλούντα, ύψους €17.
12. Περαιτέρω, το προσωρινό Διάταγμα τελεί υπό τον όρο της καταβολής του ποσού των €900.- μηνιαίως από την Αιτήτρια, άνευ βλάβης των οποιωνδήποτε ισχυρισμών τους οποίους πρόβαλε σε σχέση με την απόφαση στην Ε130/2020, την πρώτη κάθε μήνα, αρχής γενομένης την 1.6.2021, με επτά

(7)ημέρες χάρη. Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, καταχωρίστηκε την 25.5.2021 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εταιρεία εξαιτείται αναθεώρησης και/ή ακύρωσης του Διατάγματος ή Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.3.2021 στην Αίτηση Ε130/2020, για το λόγο ότι επετεύχθη συνεπεία απάτης, ψευδών παραστάσεων, ουσιώδους λάθους και λόγω έκδοσης των στην απουσία της Αιτήτριας η οποία δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους της. Η Αιτήτρια δικογραφεί ότι δεν καταγράφεται η ορθή και/ή πλήρης διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Αιτήτριας, στα δικόγραφα της Ε130/2020 και ότι η επίδοση της κυρίως Αίτησης και της επιστολής απαίτησης και/ή τερματισμού, δεν επιδόθηκαν ορθά ή/και καθόλου. Δικογραφεί περαιτέρω ότι ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού, είναι η εταιρεία Ritz Holdings Ltd. και όχι η Αιτήτρια εταιρεία. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει ακόμα καταχωρίσει Απάντηση στην κυρίως Αίτηση. Διαδικασία: Με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 20.12.2021, απερρίφθη αίτηση δια κλήσεως υπό της Αιτητρίας, για την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων στην υπό εξέταση αίτηση. Το Δικαστήριο έκρινε ότι τα όσα αναφέρονταν στις προτεινόμενες ένορκες δηλώσεις, εν πολλοίς αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του κ. Άκη Ιωαννίδη, η οποία συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (πιο πάνω), με βάση την οποία εκδόθηκε μονομερώς το προσωρινό Διάταγμα, ότι η συγκεκριμένη μαρτυρία έπρεπε να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου εξ' αρχής, στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης, ότι αρκετά από όσα αναφέρονταν στις προτεινόμενες ένορκες δηλώσεις δυνατόν να αποτελέσουν μέρος της αγόρευσης της Αιτήτριας και αρκετά αφορούν την ουσία της κυρίως Αίτησης. Κατά την ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις στις 10.3.2022. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Πραγματικά Γεγονότα για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης: Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4

(2)) και λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνον: Στις 23.3.2021, το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση στα πλαίσια της Αίτησης Ε130/2020, όπου Αιτήτρια ήταν η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα και Καθ' ης η Αίτηση ήταν η Αιτήτρια στην παρούσα, υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, για χρηματικά ποσά και Διάταγμα ανάκτησης κατοχής του καταστήματος επί της οδού Στασικράτους 45Α, 1065 Λευκωσία. Η Απόφαση εκδόθηκε ερήμην της Καθ' ης η Αίτηση στην εν λόγω υπόθεση, Αιτήτριας στην παρούσα και αφορά στην καταβολή των πιο κάτω ποσών: «(α) €11.900,00 οφειλόμενα ενοίκια μηνών Αυγούστου 2019 - Δεκεμβρίου 2020, εντόκως προς 2% ετησίως από 4.12.2020 μέχρις εξοφλήσεως. (β) €900,00 μηνιαίως, ως ενδιάμεσα οφέλη από 1/1/2021 μέχρι παράδοσης της κατοχής, εντόκως προς 2% ετησίως επί εκάστου ποσού εκ €900,00 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο, μέχρις εξοφλήσεως. (γ) €1.115,00 δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 2% ετησίως από 4.12.2020 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €16,50 έξοδα επιδόσεως, πλέον €42,00 έξοδα εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως, πλέον Φ.Π.Α.» Η Απόφαση επιδόθηκε στο διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση και Αιτήτριας στην παρούσα, την 18.5.2021 και στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και η υπό εξέταση αίτηση. Οφείλεται ένα ποσό δυνάμει απόφασης Δικαστηρίου. Κατακρατείται ακόμα η κατοχή ενός υποστατικού παρά την έκδοση Διατάγματος Δικαστηρίου. Ουδέν ελέχθη στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, σχετικά μ' αυτή την οφειλή. Τα ποσά και η περίοδος την οποία αφορούν, ως εμφαίνονται στην απόφαση του Δικαστηρίου, δεν έχουν αμφισβητηθεί. Αμφισβητήθηκε ο διάδικος, εάν δηλαδή η απόφαση και το Διάταγμα εκδόθηκαν εναντίον του ορθού διαδίκου. Πέραν της εξέτασης ή μη από το Δικαστήριο, στα πλαίσια της Ε130/2020, αυτής της παραμέτρου, ο κατ' ισχυρισμόν ορθός διάδικος, δεν συνενώθηκε, ως θα αναμενόταν, ως διάδικος στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, η ίδια Αιτήτρια στην παρούσα ζητεί την αρωγή τη Δικαστηρίου για να μη χάσει την κατοχή του επίδικου καταστήματος. Την οποία, εν τέλει, έχει; Ως ενοικιάστρια ή άλλως πως; Αμφισβητείται από την Αιτήτρια η ορθή και νομότυπη επίδοση επιστολής και της κυρίως Αίτησης, στη πλαίσια της Ε130/

1. Αυτά αποτελούν θέματα εξέτασης από το Δικαστήριο για σκοπούς έκδοσης απόφασης. Πέραν αυτού, ο επιδότης κατέθεσε σχετικά ενώπιον του Δικαστήριο και δεν αντεξετάστηκε, παρόλο που η μαρτυρία του αντικρούει τη μαρτυρία του διευθυντή της Αιτήτριας. Δεν έχουν υποδειχθεί εκ πρώτης όψεως, ψευδείς παραστάσεις και απάτη. Οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί περί ουσιώδους λάθους, με αναφορά στην επίδοση, έχουν αντικρουστεί και η μαρτυρία της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση έχει μείνει αναντίλεκτη. Κατ' ακολουθίαν, αφαιρείται και το υπόβαθρο του ισχυρισμού περί απουσίας της Αιτήτριας από την Ε130/20 η οποία δεν οφειλόταν σε δική της αμέλεια. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και περί Δικαστηρίων Νόμος: Διαταγή 40 και άρθρο 47: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο θεσμό 7 της Διαταγής 40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (a) If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (b) The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» Είναι η κρίση μου ότι η πιο πάνω διάταξη δεν δύναται να αποτελέσει βάση για τις θέσεις της Αιτήτριας όπως αυτές φαίνονται στην υπό εξέταση αίτηση, αφού η αναστολή εκτέλεσης που προνοείται αφορά αφενός το χρόνο έκδοσης της απόφασης ή του διατάγματος και αφετέρου, το χρόνο πριν την έκδοση του οποιουδήποτε είδους εντάλματος προς εκτέλεσην (writ). Σημειώνω σ' αυτό το στάδιο, ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρισμός ότι έχει εκδοθεί οποιοδήποτε ένταλμα προς το σκοπό εκτέλεσης της Απόφασης στην Ε130/
2. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται επίσης στη Διαταγή 40 θεσμός 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Η Αιτήτρια δεν είχε καταχωρίσει δικόγραφο στην Ε130/20 και, εν πάση περιπτώσει, ο θεσμός 11 σχετίζεται με την αναστολή εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης ή Διατάγματος όπου έχει καταχωριστεί Έφεση, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου

(1990)1 Α.Α.Δ. 284, όπου στη σελίδα 288, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής, λέγει: «Αφετέρου, η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται από τις πρόνοιες της Δ.40, κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την αναστολή εκτέλεσης, περιορίζεται στα θέματα τα οποία εξειδικεύονται από τις διατάξεις της και τα οποία δεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει επισημανθεί στην Stavrou & Another v. Christopoulos

(1985)1 Α.Α.Δ. 449, η πιο πάνω διάταξη δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης.» Κρίνω ότι η πιο πάνω διάταξη δεν προσφέρει δικαιοδοτική βάση στο αίτημα του Αιτητή. Επίδοση σε εταιρεία: Σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 2.11.2020, στην οποία αναφέρεται ο διευθυντής της Αιτήτριας, οι πρόνοιες του εδαφίου

(1)του άρθρου 29 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τηρουμένων των σχετικών διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προνοούν για την έγγραφη υποβολή ειδοποίησης και, μεταξύ άλλων, την προσωπική επίδοση της. Σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας», ενώ η Δ.5 θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο ουσιαστικό της μέρος, προνοεί: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd,

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 43, Maxana Oil Ltd. v. Poltava Petroleum Company

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 834, J.Z. Classic Music Pro Ltd. v. Alkadia Music Land Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1151, Παναγιώτης Αντωνίου v. C. Poupakis Transport Ltd.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 651, I.P.M. Industries Co Ltd. v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ

(2006)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Όλες, με εξαίρεση τη Maxana, αφορούσαν επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Η Maxana αφορούσε την επίδοση ειδοποίησης εγγραφής αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, δηλαδή και πάλιν δικαστικό έγγραφο. Αναφορικά με την επίδοση της κυρίως Αίτησης στην Ε130/20, ισχύουν ότι και για το κλητήριο ένταλμα. Στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, (πιο πάνω), με αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις, τέθηκε εν αμφιβόλω η εφαρμογή του άρθρου 372 στην επίδοση δικαστικών εγγράφων. Ο έντιμος Δικαστής κ. Νικήτας είπε, στη σελίδα 48: «.. το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρο 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρο 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των 'θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών' του Συντάγματος.» Κρίνω, ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο τυγχάνει εφαρμογής η Δ.5 θ.7 που ζητεί, εναλλακτικά, την επίδοση σε αξιωματούχο εταιρείας. Στην I.P.M. Industries (πιο πάνω), κρίθηκε πως επίδοση αγωγής εναντίον εταιρείας σε γραμματέα της εταιρείας, είναι καλή επίδοση, υπό το φως της Δ.5 θ.
2. Τα όσα κατέθεσε ο επιδότης ο οποίος διετέλεσε την επίδοση της επιστολής της κυρίως Αίτησης Ε130/20, παρέμειναν αναντίλεκτα και εκ πρώτης όψεως, δεν διαπιστώνεται να είχε συντελεστεί τέτοιο λάθος στην επίδοση των εγγράφων, ώστε να καταδεικνύεται απάτη, ουσιώδες λάθος, ψευδείς παραστάσεις ή επιμέλεια να εμφανιστεί στην υπόθεση και υπερασπιστεί, εκ μέρους της Αιτήτριας στην παρούσα. Απόκρυψη γεγονότων (non disclosure): Από τα ενώπιον του τεθέντα, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι πλείστα όσα γεγονότα και/ή ισχυρισμούς παραθέτει ο κ. Γιάννος Μυλωνάς στην ένορκο δήλωση του η οποία συνοδεύει την ένσταση, αναφορικά με αλληλογραφία και επικοινωνία μεταξύ των μερών η οποία προηγήθηκε της Αίτησης Ε130/20, επικοινωνίας μεταξύ των δικηγόρων των μερών αλλά και των ιδίων των διαδίκων μετά την καταχώρηση της Αίτησης Ε130/20 και πριν την έκδοση απόφασης, τα οποία ασφαλώς διαφοροποιούν την προβαλλόμενη εικόνα σχετικά με τη γνώση του διευθυντή της Αιτητρίας και συνεπώς, της Αιτήτριας, δεν είχαν παρατεθεί από πλευράς της Αιτήτριας εταιρείας και/ή είχαν αποκρυφθεί κατά το στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης και ούτε έχουν απαντηθεί εκ των υστέρων. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή, εάν έχει εκδώσει τέτοια μονομερώς (βλέπετε σχετικά Global Cruises v. Metro Shipping

(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.

(1997)1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές ότι διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Η παρούσα είναι τέτοια περίπτωση. Κρίνω ότι η Αιτήτρια είναι ένοχη απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων από το Δικαστήριο κατά το στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης της και έκδοσης του προσωρινού Διατάγματος. Συμφυείς εξουσίες: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself.» Τα πιο πάνω συνάδουν με τη διαπίστωση στην οποία προβαίνω και στη συνέχεια, ότι δηλαδή η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του. Προϋποθέσεις και νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης - άρθρα 32 και 6: Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [2] του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα και να εκδοθούν τα υπόλοιπα αιτούμενα Διατάγματα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα και εκδοθούν τα υπόλοιπα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση. Σχετικά είναι τα άρθρα 6 [3] και 15 [4]. Κάτω από το άρθρο 6, ένας δύναται να ζητήσει ακύρωση απόφασης όπου η θέση του εμπίπτει σε τουλάχιστον ένα από τα εδάφια και δεν έχει ακόμα απωλέσει κατοχή και κάτω από το άρθρο 15, δύναται να ζητήσει αποζημιώσεις όπου καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου και έχει απωλέσει κατοχή (βλέπετε σχετικά Μιχαηλίδου v. Μακρίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 679). Τονίζω σ' αυτό το στάδιο, ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν πρέπει να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451, πιο πάνω). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σ' ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Τίποτε απ' αυτά δεν συνεπάγεται τον έλεγχο του κατά πόσον το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε τον Νόμο, ορθά έκρινε τη μαρτυρία, οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνταν και ελήφθησαν υπόψη όλα όσα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Όλα αυτά εμπίπτουν στη δικαιοδοσία Εφετείου και όχι του ιδίου του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έρεισμα για τη ρηθείσα θέση βρίσκω στην ίδια την νομοθεσία και στις αυθεντίες Kennedy Hotels Ltd. v. Georghiou

(1982)2 J.S.C. 173 και Savvides v. Boscovits

(1965)1 C.L.R.

1. Για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης, σημειώνω ότι τα άρθρα 6 και 15 του Νόμου 23/83 απαντώνται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρα 14 και 21, στο Rent Control (Business Premises) Law 1961, Νόμος 17/61, ως άρθρα 5 και 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν. 36/75, άρθρα 5 και 19, αντίστοιχα. Με τη δεύτερη αυθεντία πιο πάνω, κατέστη ξεκάθαρο ότι, κάτω από το άρθρο 5 του Νόμου 17/61, η εξουσία του πρωτόδικου Δικαστηρίου ουδόλως επηρεάζει τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι περιπτώσεις στις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο δύναται να αναθεωρήσει ή παραμερίσει δική του απόφαση, δεν αποτελούν λόγους Έφεσης. Με την κυρίως Αίτηση, η Αιτήτρια εταιρεία επικεντρώνεται ουσιαστικά, σε δύο λόγους, που αντιστοιχούν στα εδάφια (β) και (δ) του άρθρου 6, τα οποία προνοούν ως ακολούθως: «
2. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους. (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του.» Είναι η κρίση μου ότι, εκ πρώτης όψεως και από όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία και ότι δεν υπάρχει καλή πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)[5], όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits

(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.

(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher

(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas

(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042). Έχω ήδη αποφανθεί επί των δύο πρώτων προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 231)». Οι αναντίλεκτες θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση ήταν ουσιαστικές αναφορικά με τη μη οριστικοποίηση αλλά την ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος και τη μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Βλέπετε και την κατάληξη του Δικαστηρίου σ' αυτό το πρόωρο στάδιο, στα πραγματικά γεγονότα, πιο πάνω. «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι αν δεν οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα και δεν εκδοθούν τα υπόλοιπα αιτούμενα Διατάγματα, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κρίνω ότι δεν είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα και να εκδοθούν τα υπόλοιπα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της διατήρησης της κατάστασης (status quo) ως είχε κατά την έκδοση της Απόφασης στην Ε130/2020. Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Απόφαση: Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 27.5.2021, ακυρώνονται. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Αίτηση Ε130/20, ήτοι €10.000 - €50.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «32

(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» [3] 6. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τας ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή δια της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11

(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης. [4] 15. Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος διά κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριον θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος. [5] 32

(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο