ATTIKOURIS ENTERPRISES LTD ν. GKS TRADING LTD, Αρ. Αίτησης: Κ59/2019, 25/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2022:22 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Κ59/2019 Μεταξύ: ATTIKOURIS ENTERPRISES LTD, εκ Λεμεσού Αιτητές και GKS TRADING LTD, εκ Λεμεσού Καθ΄ ων η αίτηση Ημερομηνία: 25/05/2022 Για τους Αιτητές: κ. Δ. Λοϊζίδης για Χρ. Δημητριάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων: κ. Γ. Πότσης για Πατρίκιο Παύλου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση ημερομηνίας 03/03/2022 για παρουσίαση συμπληρωματικής μαρτυρίας) Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ / ΕΠΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ. Με την Κυρίως Αίτηση αξιώνεται η αναπροσαρμογή του δίκαιου ενοικίου του επίδικου υποστατικού (στο εξής: «το Υποστατικό») με βάση το άρθρο 8 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (στο εξής: «ο Νόμος»). Η υπόθεση έχει προχωρήσει με βάση τη διαδικασία της ταχείας εκδίκασης που προβλέπεται στη νέα Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έχουν συναφώς δοθεί οδηγίες για την κατά σειρά καταχώριση της έγγραφης μαρτυρίας των διαδίκων και οι διάδικοι έχουν ενεργήσει σχετικά. (α) Η επίδικη Αίτηση. Ως γνωστό, η νέα Διαταγή 30 προβλέπει τη δυνατότητα για καταχώριση αίτησης για αντεξέταση των προσώπων που προσφέρουν εγγράφως την μαρτυρία τους στο πλαίσιο της διαδικασίας της ταχείας εκδίκασης. Αντί αυτού, και ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις στις 16/03/2022, στις 03/03/2022 οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση (στο εξής: «η Αίτηση»), αξιώνοντας τα εξής: « Α. Άδεια/διάταγμα του Δικαστηρίου για καταχώριση εντός 7 ημερών από την παραχώρηση της άδειας ή εντός τέτοιου άλλου χρόνου όπως θα καθορίσει το Δικαστήριο ένορκης δήλωσης του εκτιμητή κ. ΧΧΧ ΧΧΧ Αγαθαγγέλου ως συμπληρωματική μαρτυρία προς υποστήριξη της Αίτησης για καθορισμό ενοικίου ημερομηνίας 10/10/
- Β. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της Αίτησης. » Ως προς τα γεγονότα, η Αίτηση βασίζεται σε δυο ένορκες δηλώσεις. Η πρώτη συντάχθηκε από τον διευθυντή των Αιτητών και η ουσία όσων αναφέρει εντοπίζεται στις παραγράφους 4, 5, 6 και 11, οι οποίες παρατίθενται αυτούσιες: «
- Στην Ε/Δ Κουρουσίδη δεν υιοθετείται απλώς η έκθεση εκτίμησης του ημερομηνίας 29/9/2021, αλλά προστίθενται ισχυρισμοί και θέσεις που δεν υπήρχαν στην εκτίμηση του.
- Ειδικότερα, όπως πληροφορούμαι από τον κ. Αγαθαγγέλου, στην Ε/Δ Κουρουσίδη αναπτύσσεται το τεχνικής φύσεως ζήτημα περί των συγκριτικών ενοικίων που χρησιμοποιούνται από εκάστοτε εκτιμητή και την αιτιολόγηση αυτών, το οποίο χρήζει σχολιασμού και απάντησης εκ μέρους των Αιτητών, ούτως ώστε να έχει το Σεβαστό Δικαστήριο ενώπιον του όλα τα γεγονότα και τις πλήρεις θέσεις των δυο πλευρών.
- Δεν είναι, δηλαδή, ζήτημα που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με την αντεξέταση του κ. Κουρουσίδη. Θα πρέπει να δοθεί θετική αντικρουστική μαρτυρία.
- Είναι η θέση των Αιτητών ότι υπό τις περιστάσεις είναι απόλυτα δικαιολογημένο να τους δοθεί ευκαιρία να χολιάσουν τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ε/Δ Κουρουσίδη ημερομηνίας 10/2/2022 μέσω του δικού τους εκτιμητή, έχοντας υπόψη ότι η εκτίμηση του κ. Αγαθαγγέλου και η Δήλωση του κ. Αττικούρη, στην οποία επισυνάφθηκε η εκτίμηση του κ. Αγαθαγγέλου ως Τεκμήριο, έγινε πριν από την Ε/Δ Κουρουσίδη και η Ε/Δ Κουρουσίδη περιέχει ισχυρισμούς που δεν μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί. » Η δεύτερη ένορκη δήλωση έγινε από τον εκτιμητή των Αιτητών. Στην παράγραφο 8 υποστηρίζονται τα εξής: «
- Σκοπός της παρούσας ένορκης δήλωσης είναι να απαντηθούν και να σχολιαστούν τεχνικής φύσεως και άλλοι ισχυρισμοί που περιέχονται στην Ε/Δ Κουρουσίδη και συγκεκριμένα να τοποθετηθούν οι Αιτητές στα όσα για πρώτη φορά αναφέρει ο κ. Κουρουσίδης αναφορικά με τα συγκριτικά ενοίκια που χρησιμοποιήθηκαν για τις εκτιμήσεις από την κάθε πλευρά. » (β) Η Ένσταση. Το επίδικο αίτημα προσέκρουσε στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής: «η Ένσταση»), η οποία αναπτύσσεται στους ακόλουθους λόγους: «
- Η παρούσα αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή δεν αποτελεί το κατάλληλο δικονομικό διάβημα και/ή βασίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή νομική βάση και/ή είναι άγνωστη στο δικαιϊκό μας σύστημα και/ή δεν συνάδει με τις πρόνοιες του νόμου, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της σχετικής επί του θέματος νομολογίας και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και/ή οι νομοθετικές πρόνοιες στις οποίες στηρίζεται η αίτηση δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία και/ή αρμοδιότητα να ασχοληθεί με την ουσία της αίτησης και/ή να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα.
- Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι γενικό και/ή αόριστο και/ή ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν καταδεικνύεται ούτε και προκύπτει ότι τα όσα επιχειρείται να κατατεθούν δικαιολογούν την καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας και/ή οι ισχυρισμοί των Αιτητών δεν αποτελούν καλό λόγο και/ή ούτε καταδεικνύουν ειδικές περιστάσεις και/ή οι Αιτητές απέτυχαν να εξηγήσουν επαρκώς και/ή ικανοποιητικά γιατί τα όσα επιχειρούν να καταχωρήσουν μέσω της Προτεινόμενης Συμπληρωματικής μαρτυρίας δεν παρουσιάστηκαν εξ αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου.
- Η παρούσα αίτηση και/ή το αιτούμενο διάταγμα παραβιάζει τους κανόνες περί διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας και/ή συγκρούεται με τη σχετική νομοθεσία και/ή τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, καθότι πρόκειται περί διαδικασίας ταχείας εκδίκασης και/ή επιχειρείται σε χρόνο μετά που οι Αιτητές - οι οποίοι έχουν το βάρος απόδειξης - έκλεισαν την υπόθεσή τους και αφού οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσίασαν την υπόθεση τους, να προσκομιστεί περαιτέρω μαρτυρία από τους Αιτητές και/ή τυχόν έγκριση της αίτησης θα προξενήσει πρόσθετη και περαιτέρω καθυστέρηση της δικαστικής διαδικασίας κατά παράβαση της Δ.30 και του άρθρου 30 του Συντάγματος.
- Η παρούσα αίτηση παραβιάζει τα εχέγγυα της δίκαιης δίκης και/ή το συνταγματικό δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση για δίκαιη δίκη και/ή τις αρχές περί τις ισότητας των όπλων. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη και/ή ζημιά στα δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση.
- Οι Αιτητές επέλεξαν να προσκομίσουν εξ ακοής μαρτυρία και/ή δεν παρουσίασαν γραπτή άμεση μαρτυρία του εκτιμητή τους, κάτι που επιχειρούν να διορθώσουν και/ή θεραπεύσουν κατά τρόπο ανεπίτρεπτο με την υπό κρίση αίτηση. Δεν είναι ορθό και δίκαιο και δεν θα πρέπει να επιτραπεί στους Αιτητές σε αυτό το στάδιο να διορθώσουν δικονομικές πράξεις και/ή παραλείψεις τους και το σεβαστό Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα.
- Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση επιχειρούν να διορθώσουν και/ή θεραπεύσουν δικονομικές πράξεις και/ή παραλείψεις και/ή λάθη και/ή να διορθώσουν το γεγονός ότι δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους τους. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα οδηγήσει σε αχρείαστη παράταση της διαδικασίας και/ή αχρείαστη ταλαιπωρία και/ή χρόνο και/ή έξοδα και δεν θα πρέπει να σε αυτό το στάδιο - και μετά που είχαν την ευκαιρία να μελετήσουν τη μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση - να επιτραπεί στους Αιτητές να θεραπεύσουν τα λάθη και/ή τις παραλείψεις τους.
- Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και/ή των δικονομικών κανονισμών και/ή της νομολογίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει και/ή προσκομίσει στοιχεία ότι υπάρχει και/ή συντρέχει καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης άδειας και/ή διατάγματος για καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής μαρτυρίας.
- Η μαρτυρία και/ή οι ισχυρισμοί και/ή τα τεκμήρια που επιδιώκουν να εισάγουν οι Αιτητές με την προτεινόμενη συμπληρωματική μαρτυρία ήταν εν πολλοίς γνωστά στους Αιτητές πριν την καταχώριση της Μαρτυρίας των Αιτητών και/ή της ένορκης δήλωσης του κ. Κώστα Αττικουρή ημερομηνίας 06/10/2021 και/ή αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επιχειρηματολογία και/ή επανάληψη και/ή σχολιασμό και/ή περαιτέρω σχολιασμό μαρτυρίας και/ή ισχυρισμών που έχουν ήδη προσκομιστεί και/ή μαρτυρία που οι Αιτητές είχαν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν και/ή προσκομίσουν προηγουμένως και επέλεξαν να μην το πράξουν και δεν δικαιολογείται η καταχώριση της μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή μαρτυρίας. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν εξηγούν και/ή δικαιολογούν επαρκώς και/ή ικανοποιητικά την παράλειψη τους να συμπεριλάβουν αυτή τη μαρτυρία σε προγενέστερο χρόνο και/η πριν οι Αιτητές κλείσουν την υπόθεσή τους και/ή ολοκληρώσουν τη μαρτυρία τους και/ή εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές είχαν την ευκαιρία να σχολιάσουν και/ή πράγματι σχολίασαν την Εκτίμηση Κουρουσίδη και/ή δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί στους Αιτητές να προσφέρουν μαρτυρία, την οποία οι ίδιοι επέλεξαν να μην προσφέρουν προηγουμένως χωρίς καμία δικαιολόγηση.
- Η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή προωθείται κακόπιστα και/ή με αλλότριους σκοπούς και/ή χρησιμοποιείται ως μέσο προσβολής των νόμιμων και/ή συνταγματικών δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης τους και/ή καθορισμό των δικαιωμάτων τους εντός εύλογου χρόνου και/ή για δίκαιη δίκη και/ή για ισότητα των όπλων και/ή σκοπεί στην καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό της διαδικασίας και/ή άσκησης πίεσης και/ή αποτελεί μέτρο καταπίεσης και/ή εξαναγκασμού των Καθ' ων η Αίτηση να ασκήσουν δικονομικά δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις τους και/ή για να παρουσιάσουν την υπόθεσή τους με τον τρόπο που επιθυμούν οι Αιτητές.
- Η παρούσα αίτηση προωθείται με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα, αφού δεν καταχωρήθηκε τουλάχιστον 30 μέρες πριν την ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση.
- Οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται από το να εγείρουν ισχυρισμούς περί μη έγκαιρης και/ή εκπρόθεσμης καταχώρισης της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση, αφού οι δικηγόροι των Αιτητών είχαν δώσει τη ρητή συγκατάθεση τους στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση για την παράταση του χρόνου καταχώρισης της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση, στην οποία οι Καθ' ων η Αίτηση βασίστηκαν. » Ως προς τα γεγονότα, η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή των Καθ' ων. Συνοψίζοντας τους ισχυρισμούς του, εξάγονται στα εξής: · Η πλευρά των Αιτητών έχει ολοκληρώσει με την παρουσίαση της μαρτυρίας της, επιλέγοντας τον τρόπο και το είδος της μαρτυρίας που θα παρέθετε προς το Δικαστήριο. Όλα όσα επιχειρούνται να εισαχθούν μέσω της επίδικης αίτησης δεν εδράζονται σε νεοφανή γεγονότα, ούτε οι Αιτητές εμποδίζονταν, κατ' οποιονδήποτε τρόπο, να τα αναπτύξουν κατά την παρουσίαση της μαρτυρίας τους. · Τυχόν έγκριση του αιτήματος αντίκειται στα δικονομικά προβλεπόμενα και θα θέσει την πλευρά των Καθ' ων σε δυσμενέστερη θέση έναντι των Αιτητών δίδοντας στους τελευταίους την ευκαιρία να διορθώσουν κενά επί της προσφερθείσας μαρτυρίας. · Η επίδικη αίτηση βασίζεται σε λανθασμένο δικονομικό υπόβαθρο. · Εν πάση περιπτώσει, δεν προκύπτει επί της ουσίας «καλός λόγος» για την έγκριση του αιτήματος, καθότι το όλο ζήτημα δεν συναρτάται με την ισχυριζόμενη ανάγκη για παρουσίαση αντικρουστικής μαρτυρίας, αλλά επιχειρείται εμμέσως η συμπλήρωση κενών της μαρτυρίας των Αιτητών. (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.[1] Κατά την ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι των διαδίκων, παρουσίασαν γραπτά κείμενα προς υποστήριξη των αντίθετων θέσεων τους και απάντησαν σε σχετικές διευκρινήσεις που τους ζητήθηκαν από το Δικαστήριο. Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 07/04/
- ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Στους Κανονισμούς 4 και 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, προβλέπονται τα ακόλουθα: « 4.(α) Οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίου Νόμου και οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Θεσμοί τυγχάνουν εφαρμογής αναφορικά με την κλήτευση και παρουσία μαρτύρων. Μάρτυρας δεν είναι υποχρεωμένος να απαντήσει σε ερώτηση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου τείνει να τον ενοχοποιήσει. Οι διάδικοι παρουσιάζουν μαρτυρία και προσάγουν αποδεικτικά στοιχεία με τη σειρά που προβλέπεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς. Μάρτυρες εξετάζονται, αντεξετάζονται και επανεξετάζονται όπως προνοείται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. (β) Μάρτυρας δεν είναι υποχρεωμένος να απαντήσει σε ερώτηση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου τείνει να τον ενοχοποιήσει. (γ) Το Δικαστήριο έχει δικαίωμα να υποβάλει ερωτήσεις σε μάρτυρες προς διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας για επίλυση της διαφοράς. Το δικαστήριο έχει επίσης δικαίωμα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να καλέσει ή επανακαλέσει μάρτυρα προς διεκπεραίωση και συμπλήρωση της έρευνας. » « 12.(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Η νέα Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας διαχωρίζει πλέον τις αστικές υποθέσεις σε δύο κατηγορίες, την «ακροαματική» και την «ταχεία» εκδίκαση (Διαταγή
- θ. 6). Η ταχεία εκδίκαση διεκπεραιώνεται, κατά κανόνα, με την εκατέρωθεν καταχώριση έγγραφης μαρτυρίας[2] η οποία οφείλει να «είναι σε συμφωνία με τους ισχυρισμούς γεγονότων που περιέχονται στο κλητήριο ένταλμα, στην έκθεση απαίτησης ή την υπεράσπιση ή στην ανταπαίτηση, αναλόγως της περιπτώσεως»[3] και να συντάσσεται δίχως πλατειασμούς ή άσχετα ή μη καλυπτόμενα από τα δικόγραφα γεγονότα, η παρείσφρηση των οποίων, δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο όχι μόνο να απαγορεύσει, είτε την κυρίως εξέταση, είτε την αντεξέταση,[4] αλλά και να καταδικάσει με την ανάλογη διαταγή εξόδων εκείνον τον διάδικο που επιχειρεί να εισαγάγει τέτοιου είδους μη αποδεκτή μαρτυρία.[5] Μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται είτε η αντεξέταση, είτε η παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας. Επισημαίνεται ότι το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει της Διαταγής 30 Θ. 10
(5), έχει ευρύτατη διακριτική ευχέρεια ως προς τον τρόπο χειρισμού των ενώπιον του υποθέσεων, εξουσία που αποσκοπεί στο να «εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης». ΙΙΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Με βάση ό,τι τέθηκε προς το Δικαστήριο τα συμπεράσματά μου είναι τα ακόλουθα. Πρώτον, διαπιστώνω ότι η Αίτηση αντιμετωπίζει διάφορες δικονομικές δυσκολίες. Η πρώτη σχετίζεται με την επάρκεια της νομικής της βάσης, η οποία είναι η ακόλουθη: « Η Αίτηση βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κ. 1-13, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Δ.30, Δ.39 και Δ.48 ΘΘ. 1 - 9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρο 8, στη συμφυή πρακτική, νομολογία και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. » Τα πιο πάνω δεν αρκούν. Διαβλέποντας προφανώς το πρόβλημα, ο κ. Λοϊζίδης κατά την ακρόαση ανέφερε ότι η Αίτηση εδράζεται στο άρθρο 26 του περί Αποδείξεως Νόμου καθώς και στη Διαταγή 33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας χαρακτηρίζοντας την απουσία των εν λόγω διατάξεων από τη νομική βάση που υποστηρίζει την Αίτηση ως απλή παρατυπία η οποία μπορεί να αρθεί δυνάμει της Διαταγής 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αν και συμφωνώ πως η Διαταγή 33, και ορθότερα ο θεσμός 7(ii)(β)(γ), όπου αναφέρεται στη δυνατότητα για παρουσίαση απαντητικής μαρτυρίας («evidence in reply»), θα έπρεπε να αποτελεί το δικονομικό υπόβαθρο της Αίτησης, διαφωνώ ότι η απουσία της ανάγεται σε απλή παρατυπία. Είναι καλά θεμελιωμένο ότι η παράλειψη προσδιορισμού της βασικής δικονομικής βάσης μιας ενδιάμεσης αίτησης συνιστά παράλειψη στήριξής της και όχι θεραπεύσιμη παρατυπία που μπορεί να θεραπευθεί, είτε με βάση τον Κανονισμό 12(β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού, είτε, με βάση τη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (δείτε σχετικά: Bank For Foreign Trade of Russian Federation «VNESHTORGBANK», ν. ICC CHEMICALS (UK) LTD
(1999)1Γ Α.Α.Δ 172). Ο κανόνας είναι αυστηρός, επειδή ο ασυνήθιστος χαρακτήρας των ενδιάμεσων διαδικασιών απαιτεί τον επακριβή προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων.[6] Ως συναφώς σημειώθηκε στη Φλουρέντζου κ.α. ν. Cashgrove Betting Ltd κ.α
(2007)1Α Α.Α.Δ 393, εάν η διάταξη στην οποία στηρίζεται μια αίτηση είναι εντελώς άσχετη, τότε η νομική της βάση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Ομοίως, στη Παπακοκκίνου Κ.Α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημοσιά Εταιρεία Λτδ (αρ. 1)
(2012)1Α Α.Α.Δ 643 υποδείχθηκε ότι: « Επομένως, η παρούσα αίτηση δεν συνάδει με την πάγια θεμελιωμένη αρχή της νομολογίας μας, ότι στο σώμα μιας αίτησης και ειδικά μιας ενδιάμεσης αίτησης, θα πρέπει να αναγράφονται ρητά και συγκεκριμένα οι νομικές και δικονομικές διατάξεις στις οποίες αυτή βασίζεται. » Πέραν τούτου, δεν έχω πεισθεί ότι η διαδικασία της ταχείας εκδίκασης παρέχει δικαίωμα σε διάδικο για να ζητήσει να καταχωρίσει συμπληρωματική μαρτυρία, προς επιβεβαίωση ή ενίσχυση της ήδη παρουσιασθείσας μαρτυρίας. Παρέχεται μόνο, κατ' εξαίρεση και υπό προϋποθέσεις,[7] η δυνατότητα για αντεξέταση και για την παρουσίαση «προφορικής μαρτυρίας». Οι δε θεσμοί που προϋπήρχαν της νέας Διαταγής 30 και συγκεκριμένα η Διαταγή 33 θ.7(ii)(β)(γ), δεν μπορούν παρά να εξετάζονται υπό το πρίσμα όσων η νέα Διαταγή 30 διαλαμβάνει και κυρίως της αναφοράς ότι «η έγγραφη μαρτυρία αποτελεί την όλη μαρτυρία που παρουσιάζεται προς το Δικαστήριο».[8] Ούτε το επίδικο αίτημα μπορεί να εξισωθεί με το δικαίωμα για παρουσίαση «προφορικής μαρτυρίας», διότι, πολύ απλά, αφορά άλλο πράγμα. Εξάλλου, ακόμη και εφικτή να ήταν η εν λόγω εξίσωση, τότε το αίτημα θα ήταν εκπρόθεσμο, αφού η Αίτηση καταχωρήθηκε μόλις 13 μέρες πριν την ημερομηνία της ακρόασης, αντί της προθεσμίας του ενός μηνός που θέτει η νέα Διαταγή 30 θεσμός 7(β). Στο σημείο αυτό και ανεξαρτήτως των πιο πάνω, παρεμβάλλω και υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο έχει αυτεπάγγελτη δυνατότητα να επανακαλέσει οποιονδήποτε μάρτυρα με σκοπό τη διεκπεραίωση και συμπλήρωση της αναγκαίας έρευνας,[9] τηρουμένης βεβαίως της αρχής ότι τα δικόγραφα καθορίζουν, αυστηρά, τα επίδικα θέματα.[10] Συνεπώς, και παρά τη δεδομένη δικονομική ανεπάρκεια της επίδικης αίτησης, έχω διερευνήσει και επί της ουσίας το επίδικο αίτημα. Εντούτοις δεν έχω ικανοποιηθεί για την αναγκαιότητα της παρουσίασης της προτιθέμενης μαρτυρίας. Ειδικότερα, και συμφωνώντας με την πλευρά των Καθ' ων, αναδεικνύεται ότι η μαρτυρία που οι Αιτητές σήμερα θέλουν να παρουσιάσουν χαρακτηρίζοντάς την είτε ως «συμπληρωματική» είτε ως «αντικρουστική», απορρέει από γεγονότα για τα οποία υπήρχε η δυνατότητα να παρουσιαστούν κατά την σύνταξη της έγγραφης τους μαρτυρίας. Οι περί του αντιθέτου εξηγήσεις που δίδονται προς αιτιολόγηση της παράλειψης των Αιτητών δεν με έχουν πείσει. Τουναντίον, φαίνεται ότι όλα τα σχετικά δεδομένα ήταν υπόψη των Αιτητών κατά τη σύνταξη της μαρτυρίας τους, όπως με πειστικότητα υποστηρίζει ο κ. Πότσης στις σελ. 9 έως και 11 της αγόρευσής του, παραπέμποντας ιδιαίτερα στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 30 της μαρτυρίας των Αιτητών. Αυτός ήταν και ο σκοπός της προηγηθείσας διαταγής για ένορκη αποκάλυψη και ανταλλαγή όλων των σχετικών με την παρούσα υπόθεση εγγράφων μεταξύ των διαδίκων. Οι Αιτητές επέλεξαν τον τρόπο με τον οποίο θα παρουσίαζαν την μαρτυρία τους στο Δικαστήριο. Το γεγονός ότι ο εκτιμητής των Καθ' ων πέραν της παραπομπής στο περιεχόμενο, προέβη και σε ανάλυση της έκθεσής του, αυτό ήταν αναμενόμενο και δεν δικαιολογεί, δίχως άλλο, την έγκριση του αιτήματος. Η παρουσίαση «αντικρουστικής μαρτυρίας» (evidence in rebuttal), έχει διαφορετικό στόχο, ήτοι να αποτρέψει την πρόκληση αδικίας, η οποία δημιουργήθηκε συνεπεία παραπλάνησης ή αιφνιδιασμού διαδίκου από τη μαρτυρία του αντιδίκου του. Παρουσίαση τέτοιας μαρτυρίας συναρτάται με κατ' εξαίρεση διαδικασία η οποία δεν μπορεί να καταργεί τον βασικό κανόνα που επιτάσσει ότι ο διάδικος έχει υποχρέωση να παρουσιάσει με ολοκληρωμένο τρόπο την υπόθεσή του, ως και στην Αττελσή κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1Α.Α.Δ. 2222 με επάρκεια επεξηγείται. Οι Αιτητές υποβάλλουν ακόμη ότι εν προκειμένω το Δικαστήριο έχει μόνο δύο επιλογές. Είτε να απορρίψει την Αίτηση, διαπιστώνοντας παράλληλα ότι η μαρτυρία της πλευράς των Καθ' ων κινείται εκτός δικογράφων και να την αγνοήσει, είτε να την εγκρίνει, παρέχοντας σε αυτούς το δικαίωμα να απαντήσουν. Ευσεβάστως αποκλίνω. Δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα. Κατ' αρχάς, η παρούσα αίτηση δεν παρέχει το ενδεδειγμένο πλαίσιο για να εξεταστεί το κατά πόσο η μαρτυρία των Καθ' ων κινείται εκτός των δικογραφημένων θέσεων τους. Ως προς το δεύτερο σκέλος της εισήγησης, επαναλαμβάνω ότι τα δικόγραφα καθορίζουν τα επίδικα θέματα και προσθέτω ότι ούτε ο εξεταστικός χαρακτήρας τούτης της δικαιοδοσίας, ούτε η ευελιξία ως προς τους κανόνες απόδειξης επιτρέπουν οποιανδήποτε απόκλιση.[11] Συνεπώς, εάν στην έγγραφη μαρτυρία των Καθ' ων έχει εμφιλοχωρήσει οτιδήποτε που δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα, η παροχή άδειας προς Αιτητές για να απαντήσουν επί μη δικογραφημένης μαρτυρίας, δεν θα διορθώσει αλλά θα διαιωνίσει και θα επεκτείνει το πρόβλημα. Τέλος, το υπό εξέταση ζήτημα δεν σχετίζεται και δεν μπορεί να ενταχθεί εντός εκείνης της ειδικής κατηγορίας των υποθέσεων που η συμπλήρωση της αναγκαίας έρευνας εμποδίζεται από την ύπαρξη μιας τυπικής παράλειψης, όπως για παράδειγμα στη Μιχαλάκης Δ. Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη
(1989)1 Α.Α.Δ. 162 όπου κρίθηκε εσφαλμένη η άρνηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ακούσει απαντητική μαρτυρία ως προς την ανανέωση της άδειας οικοδομής, με αποτέλεσμα την απόρριψη της υπόθεσης δίχως την ουσιαστική εξέτασή της. Κατά συνεπεία, πέραν των δικονομικών εμποδίων, δεν ικανοποιούνται ούτε οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έγκριση του αιτήματος. Αναπόδραστα, η Αίτηση θα απορριφθεί. IV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Η Ένσταση επιτυγχάνει, οι λόγοι ένσταση αριθμός 1,3,6,9 και 11 έχουν βάση. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά υπολογισθούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Όσον αφορά τη δυνατότητα παρουσίασης μαρτυρίας μέσω ένορκης δήλωσης, σχετική είναι η Διαταγή 39 θ. 1, όπου αναφέρεται: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Η δε Δ.48 θ.4
(2), η οποία αφορά ενδιάμεσες διαδικασίες προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ο προσδιορισμός του τι ακριβώς συνιστά «καλό λόγο», είναι ζήτημα που κρίνεται κατά περίπτωση. Σχετικά, στη Κοκκίνου ν. Κοκκίνου Έφεση αρ. 29/2014, ημερομηνίας 03/11/2016, λέχθηκε ότι: « «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» [3] Δείτε: Διαταγή 30 θ. 5
(5)(iii). [4] Δείτε: Διαταγή 30 θ. 5
(5)(v). [5] Δείτε: Διαταγή 30 θ. 5
(5)(vi). [6] Δείτε: Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λ. Ιορδάνους Λτδ.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 743. [7] Δείτε: Διαταγή 30
(7)(γ) και (δ) εδ. 2. [8] Δείτε: Διαταγή 30.5
(5)(ii). [9] Δείτε: Κανονισμό 4(γ) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983. [10] Δείτε: Κούρτης v. Ιασωνίδης
(1970)1 Α.Α.Δ 180, Πουρίκκου v. Μυροφόρα Σάββα
(1991)1 Α.Α.Δ. 507. [11] Δείτε: Αθανασίου ν. Reana Manufacturing & Trading Co Ltd κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1635 και Pantazis and Sons co Ltd ν. Νικολάου
(2002)1Α Α.Α.Δ 217. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο