Αντρούλλας Ζαμπυρίνη κ.α. ν. Θανάση Παναρέτου κ.α., Αρ. Αίτησης: Κ4/2019, 16/11/2022

(30)λεπτών. Β. Να δώσει λεπτομέρειες αναφορικά με:- (α) Το ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία ενέχεται στην εν λόγω υπόθεση λόγω της ανάμειξης της σε συνεισφορά και/ή πληρωμές σε ανακαινίσεις που έγιναν εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στο επίδικο ακίνητο. (β) Το ότι οι πραγματικοί Ενοικιαστές είναι οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και αυτό εξ' όσων φαίνεται και από την έγγραφη μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση. (γ) Σχετικά με την αλληλογραφία που είχαν οι διάδικοι μεταξύ τους και πως κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ενεπλάκη η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ως ενοικιάστρια μέσω των Διευθυντών ης που την εκπροσωπούσαν έναντι των Αιτητών. (δ) Την διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 που είναι η ίδια με τα επίδικα υποστατικά. (ε) Το ότι η μία εταιρεία διαδέχεται την άλλη και δηλώνουν ενοικιαστές χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση ή έγκριση των Αιτητών. (στ) Οτιδήποτε άλλο γεγονός ή στοιχείο που θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα επίδικα και τα πιο πάνω θέματα. » Ως προς τα γεγονότα που στηρίζεται η Αίτηση, παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: « 4. Μεταξύ άλλων οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτησης αρ. 2 εταιρεία ουδεμία σχέση έχει με την ενοικίαση. Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν ευσταθεί και επί τούτου θα δοθεί προφορική μαρτυρία από τη κα Αντρούλλα Ζαμπυρίνη (Αιτήτρια αρ. 1) ως επί της Αίτησης μου ανωτέρω Α (α-ε) γεγονότα που η ίδια γνωρίζει προσωπικά και δεν θα τα επαναλάβω. 5. Η κα Αντρούλλα Ζαμπυρίνη η οποία θα δώσει προφορική μαρτυρία γνωρίζει προσωπικά και θα επεξηγήσει κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 Εταιρεία συνεχίζει να είναι ή όχι η ενοικιάστρια μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση αρ.1 στα επίδικα υποστατικά μας και/ή πως αναμειγνύεται στη παρούσα υπόθεση. 6. Περαιτέρω εξ' όσων φαίνεται και από την έγγραφη μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμ.5), επί των τιμολογίων ανακαίνισης και αποδείξεων είσπραξης, αναφέρεται η εταιρεία A. TRYFONOS ESTATES & CONSTRUCTIONS LTD, καθώς και επί του Τεκμ.10 και πάλιν επί των αντιγράφων αποδείξεων ανακαίνισης αναφέρεται η ως άνω εταιρεία ως ενοικιάστρια μας. 7. Είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και της όλης διαδικασίας η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, καθώς επίσης όπως μας δοθεί η ευκαιρία διασαφήνισης κατά πόσο και πως αναμειγνύεται η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία στην παρούσα υπόθεση και πως αυτή ενεπλάκη στην ενοικίαση ως η πραγματική ενοικιάστρια και όχι όπως οι τρίτες εταιρείες ισχυρίζονται ότι είναι (δήθεν) ενοικιαστές μας. » (β) Η Ένσταση. Το επίδικο αίτημα προσέκρουσε στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 19/09/2022, (στο εξής: «η Ένσταση»), η οποία αναπτύσσεται στους ακόλουθους λόγους: « 1. Δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση ή αναγκαιότητα ώστε να δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. 2. Δεν υπάρχει επίκληση τέτοιων εξαιρετικών περιστάσεων από τους Αιτητές που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 3. Οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση τους επιδιώκουν να διορθώσουν και/ή να συμπληρώσουν παραλείψεις και/ή κενά στην ήδη καταχωρηθείσα μαρτυρία τους ημερομηνίας 06/08/2020 η οποία υποστηρίζει την Κυρίως αίτηση και/ή να μετατοπίσουν το βάρος απόδειξης που αυτοί οφείλουν αποσείσουν. 4. Οι Αιτητές έχουν αποτύχει να υποδείξουν και/ή να στοιχειοθετήσουν ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί και/ή να καταγραφεί νωρίτερα η μαρτυρία που επιδιώκουν να εισάγουν με την υπό κρίση αίτηση. 5. Η υπό κρίση Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και θα επιφέρει την καταστρατήγηση της διαδικασίας ταχείας εκδίκασης. 6. Τυχόν επιτυχία της υπό κρίση αίτησης και έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει κατάφορη αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή θα θέσει αυτούς σε μειονεκτική θέση. 7. Η υπό κρίση Αίτηση έχει καταχωρηθεί με μεγάλη καθυστέρηση. 8. Οι Αιτητές προσπαθούν να εισάγουν σε αυτό το στάδιο μαρτυρία η οποία δεν είναι ουσιώδης και/ή είναι άσκοπη και/ή μαρτυρία η οποία αποτελεί σχολιασμό της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση. 9. Οι Αιτητές προσπαθούν να εισάγουν μαρτυρία η οποία δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα τους. 10. Οι Αιτητές έχουν αποτύχει να στοιχειοθετήσουν ικανοποιητικό λόγο και/ή αναγκαιότητα στη βάση της οποίας θα πρέπει να κριθεί ότι η παρούσα αποτελεί περίπτωση για την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. 11. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. 12. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει σαφώς υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και δεν είναι δίκαιη και/ή εύλογη η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. » H Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, η ουσία της οποίας συνοψίζεται στο ακόλουθο απόσπασμα: « 3(

1. ii)Στην προκειμένη περίπτωση δεν στοιχειοθετείται αλλά ούτε και υφίσταται ουσιαστικός λόγος και αναγκαιότητα παρουσίασης περαιτέρω προφορικής μαρτυρίας από πλευράς των Αιτητών. Αντιθέτως οι Αιτητές ζητούν να προσκομίσουν επιπρόσθετη μαρτυρία σε αυτό το στάδιο δήθεν για να διασαφηνίσουν, όπως ρητώς αναφέρει η ενόρκως δηλούσα Μηλίτσα Σκανναβιά, «γεγονότα τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσίασαν από το πουθενά». Ευσεβάστως υποβάλλουμε ότι οι θέσεις και ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση ήτο γνωστοί στους Αιτητές και περαιτέρω ήσαν πλήρως δικογραφημένοι από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα οι Αιτητές γνώριζαν ότι αποτελεί θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν είναι εκείνοι οι ενοικιαστές του Επίδικου Καταστήματος αλλά η εταιρεία A. TRYFONOSCONSTRUCTIONS LTD, ως αναφέρεται ρητώς και στο δικόγραφο Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 18/02/2019. Ως εκ τούτου οι Αιτητές φέροντας το βάρος απόδειξης της υπόθεσης τους όφειλαν να καταχωρήσουν το σύνολο της μαρτυρίας τους και να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που φέρουν, κατά το στάδιο ου δόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες για καταχώρηση της μαρτυρίας των Αιτητών. iii. Σε κάθε περίπτωση οι πρόνοιες της Διαταγής 30, θεσμός 7 δεν προσφέρονται στους διαδίκους για να μετατρέπουν την διαδικασία ταχείας εκδίκασης σε διαδικασία αέναης παρουσίασης μαρτυρίας επί της μαρτυρίας της άλλης πλευράς αλλά ούτε και για να διορθώνονται κενά και παραλήψεις της μίας πλευράς σε βάρος μάλιστα της άλλης. Τουναντίον, ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου οι πρόνοιες της Διαταγής 30, θεσμός 7 προσφέρονται αυστηρώς και μόνο για περιπτώσεις όπου καταδεικνύεται πραγματική αναγκαιότητα προσκόμισης γραπτής μαρτυρίας αλλά και αδυναμία προγενέστερης προσκόμισης της εν λόγω μαρτυρίας ως γραπτής. (
2. iv)Οι Αιτητές είχαν κάθε ευκαιρία να προσκομίσουν την μαρτυρία τους, κάτι το οποίο έπραξαν ολοκληρώνοντας και κλείνοντας την υπόθεση τους την 06/08/2020, ήτοι πριν από δύο και πλέον έτη, ενώ ακολούθως καταχωρήθηκε η μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση. Στη συνέχεια, η υπόθεση είχε οριστεί ξανά αρκετές φορές τόσο για οδηγίες όσο και για ακρόαση την 30/09/2021, χωρίς να υπάρξει οποιοδήποτε αίτημα προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας από πλευράς των Αιτητών. Επομένως, καθίσταται σαφές ότι οι Αιτητές ενήργησαν με μεγάλη καθυστέρηση για την οποία επίσης δεν προσέφεραν καμία ικανοποιητική εξήγηση. (vii) Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου δεν υπάρχει επίκληση τέτοιων εξαιρετικών περιστάσεων από τους Αιτητές που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αντιθέτως, η μαρτυρία που ζητούν να παρουσιάσουν οι Αιτητές, αποσκοπεί στην συμπλήρωση των ισχυρισμών τους και την διόρθωση παραλείψεων και κενών στην ήδη καταχωρηθείσα μαρτυρία τους ημερομηνίας 06/08/2020. » (γ) Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης. Δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.[1] Κατά την ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι των διαδίκων, παρουσίασαν γραπτά κείμενα προς υποστήριξη των αντίθετων θέσεων τους και απάντησαν σε σχετικές διευκρινήσεις που τους ζητήθηκαν από το Δικαστήριο. Η απόφαση επιφυλάχθηκε στις 18/10/2022. ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Στους Κανονισμούς 4 και 12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, προβλέπονται τα ακόλουθα: « 4.(α) Οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίου Νόμου και οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Θεσμοί τυγχάνουν εφαρμογής αναφορικά με την κλήτευση και παρουσία μαρτύρων. Μάρτυρας δεν είναι υποχρεωμένος να απαντήσει σε ερώτηση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου τείνει να τον ενοχοποιήσει. Οι διάδικοι παρουσιάζουν μαρτυρία και προσάγουν αποδεικτικά στοιχεία με τη σειρά που προβλέπεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς. Μάρτυρες εξετάζονται, αντεξετάζονται και επανεξετάζονται όπως προνοείται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. (β) Μάρτυρας δεν είναι υποχρεωμένος να απαντήσει σε ερώτηση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου τείνει να τον ενοχοποιήσει. (γ) Το Δικαστήριο έχει δικαίωμα να υποβάλει ερωτήσεις σε μάρτυρες προς διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας για επίλυση της διαφοράς. Το δικαστήριο έχει επίσης δικαίωμα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να καλέσει ή επανακαλέσει μάρτυρα προς διεκπεραίωση και συμπλήρωση της έρευνας. » « 12.(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Η νέα Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας διαχωρίζει πλέον τις αστικές υποθέσεις σε δύο κατηγορίες, την «ακροαματική» και την «ταχεία» εκδίκαση (Διαταγή 30. θ. 6). Η ταχεία εκδίκαση διεκπεραιώνεται, κατά κανόνα, με την εκατέρωθεν καταχώριση έγγραφης μαρτυρίας[2] η οποία οφείλει να «είναι σε συμφωνία με τους ισχυρισμούς γεγονότων που περιέχονται στο κλητήριο ένταλμα, στην έκθεση απαίτησης ή την υπεράσπιση ή στην ανταπαίτηση, αναλόγως της περιπτώσεως»[3] και να συντάσσεται δίχως πλατειασμούς ή άσχετα ή μη καλυπτόμενα από τα δικόγραφα γεγονότα, η παρείσφρηση των οποίων, δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο όχι μόνο να απαγορεύσει, είτε την κυρίως εξέταση, είτε την αντεξέταση,[4] αλλά και να καταδικάσει με την ανάλογη διαταγή εξόδων εκείνον τον διάδικο που επιχειρεί να εισαγάγει τέτοιου είδους μη αποδεκτή μαρτυρία.[5] Μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται είτε η αντεξέταση, είτε η παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας και υπό την προϋπόθεση της τεκμηρίωσης της σκοπιμότητας και της αναγκαιότητας για την έγκριση του αιτήματος. Συναφώς στην Α.Ο ν. Δ. Τ. V., Πολιτική Έφεση αρ. 19/2022, ημερομηνίας 20/10/2022, μέσω της οποίας αμφισβητήθηκε η ορθότητα της απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση, με βάση τη νέα Διαταγή 30, αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: « Στην παρούσα υπόθεση εφαρμογή είχε η Δ.30, θ.7 των Κανονισμών που προνοεί ότι το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει, κατ' εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του. Όταν την αντεξέταση αιτείται διάδικος, οφείλει (Δ.30, θ.7(δ)) να καθορίσει το λόγο και την αναγκαιότητα της αντεξέτασης. Ο Εφεσείων φαινομενικά μόνο συγκεκριμενοποίησε τις πτυχές στις οποίες επιθυμούσε να αντεξετάσει την Εφεσίβλητη, αφού ουσιαστικά αναφέρθηκε σε όλες τις παραμέτρους της μαρτυρίας της. » Επισημαίνεται ότι το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει της Διαταγής 30 Θ. 10

(5), έχει ευρύτατη διακριτική ευχέρεια ως προς τον τρόπο χειρισμού των ενώπιον του υποθέσεων, εξουσία που αποσκοπεί στο να «εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης». ΙΙΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Με βάση ό,τι τέθηκε προς το Δικαστήριο, είναι πρόδηλο ότι η Αίτηση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας, όπως σαφώς προκύπτει από την ανάγνωση του αιτητικού και των γεγονότων που στηρίζουν την αιτούμενη θεραπεία, ως έχουν προηγουμένως αυτούσιες παρατεθεί. Κατ' αρχάς, σημειώνω ότι τα δικόγραφα καθορίζουν τα επίδικα θέματα. Ούτε ο εξεταστικός χαρακτήρας τούτης της δικαιοδοσίας, ούτε η ευελιξία τούτου του Δικαστηρίου ως προς τους κανόνες απόδειξης επιτρέπουν οποιανδήποτε απόκλιση.[6] Εν προκειμένω, βασικός πυλώνας της υπεράσπισης των Καθ' ων είναι ότι δεν είναι οι ίδιοι οι ενοικιαστές του Υποστατικού, θέση την οποία έχουν δεόντως δικογραφήσει. Η πλευρά των Αιτητών, όφειλε εγκαίρως και με πληρότητα, να αντιμετωπίσει τούτο τον ισχυρισμό, δηλαδή μέσω της έγγραφης της μαρτυρίας που καταχώρησε στις 06/08/2020, δίχως να διαπιστώνεται η ύπαρξη οποιουδήποτε εμπόδιου, το οποίο δεν επέτρεπε στους Αιτητές να καταχωρήσουν εξ' αρχής όλη τη μαρτυρία που επιθυμούσαν να παρουσιάσουν προς το Δικαστήριο. Οι «επεξηγήσεις» που σήμερα επιδιώκεται να παρουσιαστούν μέσω προφορικής μαρτυρίας, μπορούσαν και θα έπρεπε να είχαν ήδη δοθεί. Θυμίζω πως η νέα Διαταγή 30 επιβάλλει ότι «η έγγραφη μαρτυρία αποτελεί την όλη μαρτυρία που παρουσιάζεται προς το Δικαστήριο»[7] εξ ου και καθορίζεται ότι τόσο η παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας, όσο και η αντεξέταση αποτελούν την εξαίρεση του κανόνα. Η εν λόγω ρύθμιση συνάδει με τον βασικό κανόνα που επιτάσσει ότι ο διάδικος έχει υποχρέωση να παρουσιάσει με ολοκληρωμένο τρόπο την υπόθεσή του, ως και στην Αττελσή κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2013)1Α.Α.Δ. 2222 με επάρκεια επεξηγείται. Στην πραγματικότητα, αυτό που επιχειρείται να εξασφαλιστεί μέσω της επίδικης αίτησης είναι η παρουσίαση «αντικρουστικής μαρτυρίας» (evidence in rebuttal) η οποία όμως έχει διαφορετικό στόχο, ήτοι να αποτρέψει την πρόκληση αδικίας, η οποία δημιουργήθηκε συνεπεία παραπλάνησης ή αιφνιδιασμού διαδίκου από τη μαρτυρία του αντιδίκου του, που προφανώς δεν είναι η περίπτωση. Ούτε το υπό εξέταση ζήτημα μπορεί να ενταχθεί εντός εκείνης της ειδικής κατηγορίας των υποθέσεων που η συμπλήρωση της αναγκαίας έρευνας εμποδίζεται από την ύπαρξη μιας τυπικής παράλειψης, όπως για παράδειγμα στη Μιχαλάκης Δ. Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη

(1989)1 Α.Α.Δ. 162 όπου κρίθηκε εσφαλμένη η άρνηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ακούσει απαντητική μαρτυρία ως προς την ανανέωση της άδειας οικοδομής, με αποτέλεσμα την απόρριψη της υπόθεσης δίχως την ουσιαστική εξέτασή της. Επιπρόσθετα, τυχόν έγκριση του αιτήματος, αναμφίβολα θα προκαλέσει καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της διαδικασίας, προοπτική που επιβάλλεται να αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα σε μια συνοπτικής φύσης δικαιοδοσία, όπου η ολοκλήρωση της αναγκαίας έρευνας αποτελεί το πρωταρχικό κριτήριο για την άσκηση της αντίστοιχης διακριτικής ευχέρειας.[8] Όσον αφορά τέλος το ούτω καλούμενο «συμφέρον της δικαιοσύνης», που επικαλείται η πλευρά των Αιτητών, αρκούμαι να υποδείξω πως αυτό επιτυγχάνεται μέσω της τήρησης και όχι της κατάργησης των δικονομικών κανόνων, οι οποίοι ακριβώς προστατεύουν από την αυθαιρεσία κατά την επιβολή του δικαίου. Εν κατακλείδι, δεν έχει καταδειχθεί η σκοπιμότητα και η αναγκαιότητα για την έγκριση του αιτήματος (δείτε: Α.Ο ν. Δ. Τ. V., Πολιτική Έφεση αρ. 19/2022, ανωτέρω) και αναπόδραστα η Αίτηση θα απορριφθεί. IV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Η Ένσταση επιτυγχάνει, οι λόγοι ένστασης υπ' αριθμό 1 και 4 έχουν βάση. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά υπολογισθούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι, επειδή το υπό εξέταση θέμα αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. [2] Όσον αφορά τη δυνατότητα παρουσίασης μαρτυρίας μέσω ένορκης δήλωσης, σχετική είναι η Διαταγή 39 θ. 1, όπου αναφέρεται: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Η δε Δ.48 θ.4

(2), η οποία αφορά ενδιάμεσες διαδικασίες προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ο προσδιορισμός του τι ακριβώς συνιστά «καλό λόγο», είναι ζήτημα που κρίνεται κατά περίπτωση. Σχετικά, στη Κοκκίνου ν. Κοκκίνου Έφεση αρ. 29/2014, ημερομηνίας 03/11/2016, λέχθηκε ότι: « «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» [3] Δείτε: Διαταγή 30 θ. 5

(5)(iii). [4] Δείτε: Διαταγή 30 θ. 5

(5)(v). [5] Δείτε: Διαταγή 30 θ. 5

(5)(vi). [6] Δείτε: Αθανασίου ν. Reana Manufacturing & Trading Co Ltd κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1635 και Pantazis and Sons co Ltd ν. Νικολάου

(2002)1Α Α.Α.Δ 217. [7] Δείτε: Διαταγή 30.5

(5)(ii). [8] Η παρούσα δικαιοδοσία είναι συνοπτικής φύσης με την ταχύτητα να αποτελεί το προσδιοριστικό στοιχείο της λειτουργίας του Δικαστηρίου. Δείτε: Άρθρο 5 του Νόμου καθώς και Μιχαλάκης Δ. Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη

(1989)1 ΑΑΔ 162, και A.C.T. Textiles ν. Zodhiatis

(1986)1 C.L.R. 89. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο