← Κύπρος

CCSRE REAL ESTATE COMPANY LTD κ.α. ν. ΣΧΟΛΕΣ ΧΟΡΟΥ «ΑΘΑΝΑΣΙΑ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε11/2019, 6/10/2022

CCSRE REAL ESTATE COMPANY LTD κ.α. ν. ΣΧΟΛΕΣ ΧΟΡΟΥ «ΑΘΑΝΑΣΙΑ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε11/2019, 6/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2022:21 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε11/2019 Μεταξύ:

  1. CCSRE REAL ESTATE COMPANY LTD (ΗΕ355989), [ ]
  2. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, [ ] Αιτητριών και
  3. ΣΧΟΛΕΣ ΧΟΡΟΥ «ΑΘΑΝΑΣΙΑ» ΛΙΜΙΤΕΔ (ΗΕ139616), [ ]
  4. Γιώργος Θεοδούλου, [ ]
  5. Χρυστάλλα Θεοδούλου, [ ] Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 06/10/2022 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες 1 και 2: κος Άλεξ Θέμη για κκ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ζ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3: κος Φάνος Φανή για κκ. ΝΙΚΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Προτού αναφερθώ στο ζήτημα που έχει προκύψει, βρίσκω ορθό να παραθέσω την ουσία της διαφοράς των διαδίκων στην παρούσα υπόθεση. Αυτοί συνδέονται με ενοικιαστική σχέση, η οποία αφορά υποστατικό που βρίσκεται στην Λάρνακα (στο εξής αναφερόμενο ως "το μίσθιο"). Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Αίτησης, οι Αιτήτριες υπήρξαν διαδοχικά ιδιοκτήτριες του μίσθιου, το οποίο κατέχει η Καθ' ης η αίτηση 1, ως ενοικιάστρια, με την εγγύηση των Καθ' ων η αίτηση 2 και
  6. Με την κυρίως Αίτηση, η Αιτήτρια 1 αξιώνει την έξωση της Καθ' ης η αίτηση 1 καθώς και την έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, τόκο έξοδα και ΦΠΑ, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και
  7. Η δε Αιτήτρια 2 αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια μέχρι τον Ιούνιο του
  8. Η ένσταση αναρμοδιότητας Στην πορεία της ακροαματικής διαδικασίας, στις 10/8/22, ημερομηνία κατά την οποία η Αίτηση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης, οι Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν ένσταση αναρμοδιότητας, υποστηρίζοντας ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να την εξετάσει πριν την συνέχιση της διαδικασίας. Κατ' επίκληση της σχετικής νομολογίας, η οποία αναφέρει ότι τέτοια ζητήματα (α) θα πρέπει να εγερθούν πρωτόδικα και (β) μπορούν να εγερθούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση υποστήριξε την ένσταση του με αναφορά στην μαρτυρία των Αιτητών. Συγκεκριμένα, επικαλέστηκε τα όσα ο μάρτυρας των Αιτητριών Μ.Α.2, ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, ανέφερε σχετικά με την χρήση του ακινήτου από τον ίδιο προσωπικά. Υποστήριξε ο συνήγορος ότι, με δεδομένο το αδιαμφισβήτητο της μαρτυρίας αυτής των Αιτητριών, το συγκεκριμένο ακίνητο δεν διατίθετο προς ενοικίαση πριν την 31.12.
  9. Επομένως, δεν εμπίπτει στην έννοια του καταστήματος ή της κατοικίας σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Παρέπεμψε σχετικά, στην απόφαση Φυσεντζίδης ν. K & C Snooker Pool Entertainment, Πολιτική Έφεση 30/2019, ημερ. 10.06.2020, ECLI:CY:AD:2020:A171 Η πλευρά των Αιτητριών, αφού συμφώνησε με τη γενική αρχή ότι τα ζητήματα δικαιοδοσίας πρέπει να αποφασίζονται το συντομότερο δυνατό, υποστήριξε ότι, στην παρούσα περίπτωση, το αίτημα των Καθ' ων η αίτηση είναι ανεδαφικό. Παρέπεμψε και αυτή το Δικαστήριο στην απόφαση Φυσεντζίδης (πιο πάνω), όπου επισήμανε ότι αυτή η απόφαση χρήζει ερμηνείας αναφορικά με τη φράση «πρόσφορο προς ενοικίαση». Υποστήριξε ότι για να προσεγγίσει το Δικαστήριο το ζήτημα της αρμοδιότητας του, θα πρέπει να προηγηθούν τα σαφή ευρήματα του, σε σχέση με τα γεγονότα. Μπορεί ο Μ.Α.2 να ανέφερε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου και δίδασκε στη σχολή χορού που έδρευε στο μίσθιο, αλλά ανέφερε επίσης ότι τις εισπράξεις αυτές έκανε τρίτο, νομικό, πρόσωπο. Για το νομικό αυτό πρόσωπο, οι Αιτήτριες θα παρουσιάσουν ηλεκτρονική έρευνα και περαιτέρω μαρτυρία που αφορά τη σχέση του με το ακίνητο. Θα υποστηριχθεί ότι το τρίτο πρόσωπο χρησιμοποιούσε το ακίνητο και παρείχε εκεί υπηρεσίες (ενώ θα αναγνωριστεί το τεκμήριο που αφορά την ιστοσελίδα του "πολιτιστικού συλλόγου Αναστασία"). Πρόθεση των Αιτητριών είναι να αποδείξουν ότι η σχέση του ακινήτου με το νομικό πρόσωπο, το καθιστά ενοικιοστασιακό ακίνητο. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει (α) να αφεθούν οι Αιτητές να ολοκληρώσουν την κατάθεση της μαρτυρίας που σχετίζεται με το ζήτημα αυτό, αλλά και (β) να καταθέσουν οι Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι θα διευκρινίσουν το ζήτημα, περαιτέρω. Υποστήριξε, τέλος, ότι είναι πρόωρη η εξέταση της αναρμοδιότητας, στο στάδιο αυτό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ζήτημα της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων απασχόλησε την Νομολογία σε σωρεία αποφάσεων. Παραθέτω, πιο κάτω, απόσπασμα από την σχετική απόφαση Ιωάννη Κότσαπα & Υιοί ν. Φωτάκη Κυπριανού κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 261, όπου λέχθηκαν τα εξής: "Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ρυθμίζεται από το άρθρο 4
(1)* του Νόμου 23/83. Παρόμοια πρόνοια συναντούμε και στο άρθρο 4
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1975 (Ν 36/75) ο οποίος έχει καταργηθεί με το Νόμο 23/83. Η σχετική πρόνοια του άρθρου 4
(1)του Νόμου 36/75 έχει ερμηνευθεί στην Efthymiadou v. Zoudros and Others
(1986)1 C.L.R. 341, 344, 345. Κρίθηκε ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, που καθιδρύεται δυνάμει του άρθρου 4
(1)του Νόμου 36/75, έχει δικαιοδοσία να επιλύει οποιαδήποτε διαφορά που αναφύεται επί οποιουδήποτε θέματος εγειρομένου κατά την εφαρμογή του Νόμου συμπεριλαμβανομένων και θεμάτων παρεπιπτόντων με το κύριο θέμα του Νόμου, όπως η ανάκτηση ενοικίων και απώλεια λόγω ζημιάς που προκαλείται σε ελεγχόμενα υποστατικά. Το άρθρο 4
(1)του Νόμου 36/75 έχει ερμηνευθεί και στην Petsas v. Pavlides
(1980)3 C.L.R. 158, 173, 174.[.]". Για να καταδειχθεί κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας διαφοράς, θα πρέπει να αποδειχθούν τα εξής: α. Ότι οι Αιτήτριες είναι οι διαδοχικές ιδιοκτήτριες του μίσθιου. β. Το μίσθιο είναι "ενοικιοστασιακό" και γ. Ο ενοικιαστής είναι "θέσμιος". Αιχμή του δόρατος της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση αποτελεί η μαρτυρία των Αιτητριών για το ενοικιοστασιακό ακίνητο και συγκεκριμένα η αναφορά του Μ.Α. 2 στο γεγονός ότι, το μίσθιο χρησιμοποιείτο από τον ίδιο ως ιδιοκτήτη αυτού, κατά τον χρόνο που προηγείτο της 31/12/1999. Υποστηρίζουν οι Καθ' ων η αίτηση ότι εφόσον η μαρτυρία αυτή παρουσιάστηκε από τις ίδιες τις Αιτήτριες (και προφανώς είναι παραδεκτή από αυτές), το μίσθιο δεν μπορεί να θεωρηθεί ενοικιοστασιακό, στην βάση των όσων προβλέπονται στην απόφαση Φυσεντζίδης, η οποία αναφέρει κατά λέξη ότι "σκοπός του Νομοθέτη ήταν να περιλάβει στο Νόμο ακίνητα τα οποία ήταν ενοικιασμένα ή ήταν πρόσφορα προς ενοικίαση ή επροσφέροντο προς ενοικίαση κατά τον ουσιώδη χρόνο". Η πλευρά όμως των Αιτητριών, παρά το ότι δεν αμφισβητεί τα όσα λέχθηκαν από τον μάρτυρα τους, εντοπίζει ότι στην μαρτυρία που παρουσιάστηκε λέχθηκε ότι υπήρχε τρίτο νομικό πρόσωπο το οποίο φαίνεται εκ πρώτης όψεως να είχε κάποια σχέση με την επιχείρηση που διεξαγόταν στο μίσθιο, τότε. Σημειώνω ότι η μαρτυρία των Αιτητριών, όμως, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Οι Αιτήτριες επιθυμούν να παρουσιάσουν στοιχεία που θα καταδείξουν ότι η σχέση του νομικού προσώπου με το μίσθιο, το καθιστά ενοικιοστασιακό. Κάλεσαν δε το Δικαστήριο να αφήσει το ζήτημα να αποφασιστεί, αφότου ολοκληρωθεί η μαρτυρία και όχι σε αυτό το σημείο. Προδικαστική εκδίκαση Το ζήτημα της προδικαστικής εκδίκασης ενστάσεων απασχόλησε εκτενώς τη νομολογία, η οποία επιβάλλει όπως τα γεγονότα επί των οποίων καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο ένα ζήτημα προδικαστικά, πρέπει να είναι παραδεκτά ή αδιαμφισβήτητα, αφού η επίλυση θέματος προδικαστικά αποτελεί εξαιρετικό μέτρο και γίνεται έξω από το φυσιολογικό πεδίο της δίκης. Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, στην οποία αναφέρονται τα εξής: "Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. μεταξύ άλλων, Western S.S. Co v. Amaral Sutherland & Co. [1914] 3 K.B.
  1. Windsor Refrigerator Co Ltd. v. Branch Nominees Ltd [1961] Ch.
  2. Isaacs and Sons Ltd. v. Cook [1925] 2 K.B. 886 Andreson v. Midland Railway [1902] 1 Ch.
  3. Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 360. Malachtou v.Armefti and another
(1984)1 C.L.R. 548). Ο,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. And others
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως." Στην παρούσα περίπτωση είναι κοινά αποδεκτό ό,τι για να έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα το παρόν Δικαστήριο, δεν αρκεί το ακίνητο να έχει συμπληρωθεί πριν την 31/12/1999, αλλά αυτό να ήταν ενοικιασμένο ή να προσφερόταν προς ενοικίαση ή να ήραν πρόσφορο για ενοικίαση, πριν την ημερομηνία αυτή. Από τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, προκύπτει αβίαστα το γεγονός ότι: · Το συζητούμενο θέμα δεν αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα. · Δεν είναι παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων το κατά πόσο το ακίνητο ικανοποιεί τις απαιτήσεις της νομοθεσίας, όπως αυτές διευκρινίζονται και αποτυπώνονται στην απόφαση Φυσεντζίδης (πιο πάνω). · Η μαρτυρία των Αιτητριών δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ οι Αιτήτριες δηλώνουν ότι επιθυμούν να παρουσιάσουν μαρτυρία η οποία θα καταδείξει (στο σύνολο της) ότι το ακίνητο ικανοποιεί τις προϋποθέσεις της νομοθεσίας και εμπίπτει στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου. Βρίσκω, στη βάση των πιο πάνω, ότι η αποσπασματική επιλογή μέρους της μαρτυρίας δεν εξυπηρετεί στο στάδιο αυτό τη δικαιοσύνη. Δεν μου διαφεύγει η ορθή εισήγηση των Καθ' ων η αίτηση, ότι θα ήταν σχήμα οξύμωρο οι Αιτήτριες να απορρίπτουν τη δική τους μαρτυρία, ως προς το σημείο αυτό. Εντούτοις, το ζήτημα (με δεδομένη την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και παρουσίασης μέρους μόνο της μαρτυρίας) δεν μπορεί να εξεταστεί σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Κατάληξη Καταλήγω επομένως στο συμπέρασμα ότι η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση πρέπει να εξεταστεί «εντός του πλαισίου της δίκης», με την παρουσίαση όλης της μαρτυρίας των διαδίκων και την αξιολόγηση της από το Δικαστήριο. Στη βάση όλων των πιο πάνω ευρημάτων μου, το αίτημα απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση (στην παρούσα αίτηση), όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας * Το άρθρο 4
(1)προβλέπει: Καθιδρύονται Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων ο αριθμός των οποίων δεν θα υπερβαίνη τα τρία επί σκοπώ επιλύσεως, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, των εις αυτά αναφερομένων διαφορών των αναφυομένων επί οιουδήποτε θέματος εγειρομένου κατά την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.