Α/ΦΟΙ Α. & Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΥ (ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ) ΛΤΔ ν. LOIZOS YIANNAKI & SONS ENTERPRISES LTD, Αρ. Αίτησης: E7/2021, 31/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2022:3 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: E7/2021 Μεταξύ: Α/ΦΟΙ Α. & Σ. ΚΟΚΚΙΝΟΥ (ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ) ΛΤΔ ΗΕ xxxx με έδρα το Παραλίμνι Αιτητών -και- LOIZOS YIANNAKI & SONS ENTERPRISES LTD (xxxx) με έδρα το Παραλίμνι, Ηλία Παπακυριακού 14 δια του διευθυντή των xxx xx Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 02.06.2021 Ημερομηνία:31/01/2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κα Γ. Ζαχαρίου, για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Γ. Πιττάτζης, για Γιώργος Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, οι Αιτητές, υπό την ιδιότητα των ιδιοκτητών του επίδικου υποστατικού (κατάστημα με πρόσοψη στη Λεωφόρο Πρωταρά, μέρος του οικοδομικού συγκροτήματος του ξενοδοχείου xxx HOTEL στον Πρωταρά Παραλιμνίου, επί του ακινήτου με αρ. τεμαχίου xxx Σχέδιο xxx Τμήμα xx στο Δήμο Παραλιμνίου) που στο εξής θα καλείται ως "το μίσθιο", ζητούν από το Δικαστήριο να εκδώσει σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση διάταγμα έξωσης και απόφαση για το ποσό των €36.000.- ως καθυστερημένα ενοίκια πλέον ενδιάμεσα οφέλη, πλέον τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Για τους σκοπούς εξέτασης της παρούσας Αίτησης, οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση και Καθ' ων η παρούσα αίτηση, θα αποκαλούνται "Αιτητές", και οι Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση και Αιτητές στην παρούσα θα καλούνται ως "Καθ' ων η αίτηση". Οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίασαν στον Γραμματέα του Δικαστηρίου Απάντηση, η καταχώριση της οποίας δεν εγκρίθηκε. Παράλληλα, προώθησαν την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητούν: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή απορρίπτεται η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση ως καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή ανυπόστατη και/ή καταπιεστική και/ή σκανδαλώδης και/ή κακόπιστη και/ή ως παράνομη." Η Αίτηση βασίζεται "στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.5 και 13, Δ.19, Δ.20, Δ.23, Δ.27 θ.1-4, Δ39, Δ.48 θ.1-9, Δ57, Δ.59, Δ.63 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60 άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στον περί Ερμηνείας Νόμο, στις Αρχές της Νομολογίας, στις Αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στον περί Ελέγχου Ενοικιοστασίου Νόμο και Κανονισμούς." Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του xxx Γιαννάκη, διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: Δυνάμει γραπτής συμφωνίας, στις 12/03/1998, οι Καθ' ων η αίτηση ενοίκιασαν το μίσθιο το οποίο θα λειτουργούσε ως καφετέρια-μπυραρία. Στην ενοικίαση περιλαμβάνονταν η κουζίνα και ο εξοπλισμός αυτής ενώ παραχωρήθηκε, επιπλέον, δικαίωμα χρήσης των κοινοχρήστων χώρων και αποχωρητηρίων και του υπαίθριου χώρου που βρίσκεται μεταξύ του κτιρίου και του δημόσιου δρόμου. Η συμφωνία παρατάθηκε μέχρι την 31 Δεκεμβρίου
- Με την παραλαβή της κατοχής του μίσθιου, οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στον εξοπλισμό του, στην κατασκευή πέργολας και διαμόρφωναν αυτό στην πορεία της ενοικίασης, από τα έτη 1998 μέχρι το 2008, οπότε και επενέβησαν οι Αιτητές, με αποτέλεσμα την καταχώριση της Αίτησης με αριθμό Κ4/
- Στο πλαίσιο εκείνης της αίτησης εξασφαλίστηκε προσωρινό διάταγμα (το οποίο αργότερα οριστικοποιήθηκε), με το οποίο διατάζονταν οι Αιτητές να συνδέσουν το μίσθιο με ρεύμα, νερό και το αποχετευτικό σύστημα και επίσης τους απαγορεύτηκε να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτό. Το διάταγμα εφαρμόστηκε μέχρι που η μπυραρία έκλεισε λόγω της λήξης της τουριστικής περιόδου. Οι Αιτητές, ακολούθως, καταχώρισαν ποινική υπόθεση για παράνομη ανέγερση της πέργολας μπροστά από το μίσθιο και εκδόθηκε, μετά από παραδοχή των Καθ' ων η αίτηση, διάταγμα κατεδάφισης της πέργολας αυτής και οι Καθ' ων η αίτηση συμμορφώθηκαν. Ως εκ τούτου, για να προφυλαχτεί η περιουσία τους τοποθέτησαν οι Καθ' ων η αίτηση όλο τον κινητό εξοπλισμό τους σε δύο εμπορευματοκιβώτια και περίφραξαν τον χώρο που κατείχαν. Την περίφραξη αυτή απομάκρυναν οι Αιτητές και κατέλαβαν τον χώρο τοποθετώντας δική τους περίφραξη. Εμπόδιζαν, έτσι, τους Καθ' ων η αίτηση να εισέλθουν στο μίσθιο, παραβιάζοντας το διάταγμα που είχε οριστικοποιηθεί στην Αίτηση Κ4/
- Οι Αιτητές εισήλθαν στις 15/01/2019 και κατεδάφισαν τα αποχωρητήρια τα οποία χρησιμοποιούσαν οι πελάτες της μπυραρίας καθώς και τους διαδρόμους που οδηγούσαν σε αυτά. Απέκοψαν, επίσης, το ρεύμα και το νερό. Στις 20/01/2019 διαπιστώθηκε η μετακίνηση των εμπορευματοκιβωτίων και η απομάκρυνση της περίφραξης των Καθ' ων η αίτηση. Έγιναν διάφορες εργασίες από τους Αιτητές (εκσκαφές, ανεγέρσεις, αποκλεισμός της αποθήκης, αφαίρεση του πατώματος όπου τοποθετούνταν τα τραπεζοκαθίσματα) ενώ ο υπαίθριος χώρος που περιλάμβανε η ενοικίαση μετατράπηκε σε χώρο στάσης λεωφορείου και σε ράμπα αναπήρων και το μίσθιο αποκλείστηκε με τοίχο από τον υπόλοιπο υπαίθριο χώρο. Οι Αιτητές ζητούν τώρα ενοίκιο, για τον χώρο που οι ίδιοι κατέλαβαν και χρησιμοποιούν ως μέρος του ξενοδοχείου. Το μίσθιο δεν έχει μέχρι σήμερα ρεύμα και νερό και είναι υπό τον έλεγχο των Αιτητών. Καταχωρήθηκε, επίσης, Αίτηση Παρακοής εναντίον των Αιτητών, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, ενώ συνεχίζουν την παρακοή μέχρι σήμερα. Έχει, επίσης, καταχωρηθεί αγωγή για τις ζημιές που προκάλεσαν οι Αιτητές στους Καθ' ων η αίτηση, η οποία εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Η Αίτηση έξωσης είναι ενοχλητική, παράνομη, σκανδαλώδης και σκοπό έχει την άσκηση αθέμιτης πίεσης και θα πρέπει να απορριφθεί. Ένσταση Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, που καταχώρισαν στις 02.09.2021, οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: "α. Τα εκτιθέμενα γεγονότα και ένορκη δήλωση που υποστηρίζουν την Αίτηση δεν γίνονται αποδεκτά. β. Η Αίτηση είναι δικονομικά και ουσιαστικά αβάσιμη." ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του xxx, στην οποία αυτός απορρίπτει τους ισχυρισμούς του xx. και περαιτέρω υποστηρίζει (μεταξύ άλλων) τα ακόλουθα: Η πέργολα κατεδαφίστηκε διότι αποτελούσε παράνομη επέμβαση και υπήρξε συμμόρφωση με το διάταγμα του Ποινικού Δικαστηρίου. Καταχωρήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε στην Αίτηση Κ4/2018 για έκδοση προσωρινού διατάγματος και για την παρακοή αυτού. Τα εμπορευματοκιβώτια των Καθ' ων η αίτηση, στα οποία αναφέρεται ο xx., τοποθετήθηκαν σε χώρο του ξενοδοχείου που δεν περιλαμβανόταν στην επίδικη ενοικίαση και έχει έτσι κατατεθεί σχετική ιδιωτική ποινική υπόθεση, διότι συνιστούν παράνομη επέμβαση στην πρόσοψη του ξενοδοχείου και στον δημόσιο χώρο του. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι, ενώ ακόμα εκκρεμούσε η Αίτηση Παρακοής, οι Καθ' ων η αίτηση υπέβαλαν το παράπονο για διακοπή του ρεύματος και του νερού στο μίσθιο και οι Αιτητές, αυθημερόν, με επιστολή τους, απάντησαν ότι αν πράγματι δεν υπήρχε ρεύμα και νερό θα προσέρχονταν οι ίδιοι να τα συνδέσουν άμεσα. Ανεξαρτήτως τούτου, οι Καθ' ων η αίτηση πλήρωναν ανελλιπώς, μέχρι και τον Μάιο του 2020, το ενοίκιο του μίσθιου. Από τον Μάιο του 2020, όμως, μέχρι σήμερα κανένα ενοίκιο έχει καταβληθεί. Οι αιτιάσεις των Καθ' ων η αίτηση δεν δικαιολογούν την άρνηση καταβολής του ενοικίου και την παράλειψή τους τα παραδώσουν την κατοχή του μίσθιου. Η ισχύς του προσωρινού διατάγματος τελούσε υπό την αίρεση της καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων και βασικός στόχος των Καθ' ων η αίτηση ήταν να εκβιάσουν τους Αιτητές ώστε να τους καταβληθούν τα αστρονομικά ποσά που ζητούσαν ως αντάλλαγμα. Τότε, σταμάτησαν να πληρώνουν το ενοίκιο, χωρίς λόγο. Δεν αποδέχονται οι Αιτητές να παραχωρήσουν στους Καθ' ων η αίτηση τους χώρους στους οποίους οι τελευταίοι παράνομα επενέβαιναν, πράγμα που διαπίστωσε και το Δικαστήριο στην Αίτηση Παρακοής. Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις Συμπληρωματική ένορκη δήλωση xx Στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 15/11/2021, ο xx. αναφέρει ότι από έρευνα που διεξήχθη στον Έφορο Εταιρειών δεν φαίνεται να είναι ο ενόρκως δηλών, xxx xxx, μέτοχος ή αξιωματούχος της εταιρείας των Αιτητών. Δεν γίνεται αναφορά ως προς το άτομο που τον εξουσιοδότησε και τον τρόπο που έγινε αυτό. Αξιωματούχοι της εταιρείας, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Εφόρου εταιρειών, είναι μια εταιρεία στον Παναμά με πολλούς μετόχους και διευθυντές. Εάν δεν παρουσιαστεί η εξουσιοδότηση την οποία επικαλείται ο xx. στην για ένορκη του δήλωση, αυτή θα πρέπει να αγνοηθεί. Ενώ στην Αίτηση Κ4/2018, οι Αιτητές έχουν καταχωρίσει Απάντηση στην οποία αναφέρουν ότι το μίσθιο δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου και ενώ την ίδια γραμμή υπεράσπισης ακολούθησαν και κατά την αντεξέταση του μάρτυρα των Καθ' ων η αίτηση, εντούτοις, καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση Έξωσης προσπαθώντας να καταχραστούν τη νέα τροποποίηση της νομοθεσίας ώστε να λάβουν την κατοχή του υποστατικού, ασκώντας πίεση στους Καθ' ων η αίτηση. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση xx.. Στην απαντητική ένορκη δήλωση του στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του xx, ο xx. αναφέρει ότι είναι ο μόνος υιός του xxx xxx, ιδιοκτήτη της εταιρείας των Αιτητών, που κατέχει όλο το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο. Ήταν και είναι εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβεί σε ό,τι αφορά την Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή άλλη υπόθεση. Παρουσιάζει διάφορα έγγραφα που αφορούν τους μέτοχους και διευθυντές της εταιρείας, καθώς και Εξουσιοδότηση από την εταιρεία - διευθυντή των Αιτητών. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων θα γίνει όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. Νομική πτυχή: Το ζήτημα της διαγραφής αγωγής διέπεται από τη Δ.27, Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των Κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ. 27, Θ. 3 προνοεί τα ακόλουθα: "The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgement to be entered accordingly as may be just.". Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια αγωγή όταν αυτή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική (frivolous or vexatious). Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ διότι η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο. Σχετική είναι η απόφαση In re Pelmako Development Ltd.
(1991)1 C.L.R. 246, όπου λέχθηκαν τα εξής: «[.] κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. [.] Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.» (Δική μου υπογράμμιση) Συνάγεται από τις πιο πάνω αρχές, ότι η εξουσία αυτή ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το δικόγραφο είναι ανυπόστατο και ότι από αυτό δεν προκύπτει αιτία αγωγής. Σε τέτοια περίπτωση, η διατήρηση του δικογράφου και η συνέχιση της διαδικασίας, με βάση αυτό, θα ισοδυναμούσε με κατάχρηση της διαδικασίας. «Η ορθή προσέγγιση είναι να εντοπισθούν οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο δικόγραφο και να εξετασθεί κατά πόσον λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι οι ισχυρισμοί αυτοί τεκμηριώνονται, θα μπορούσε να εγερθεί το αγώγιμο δικαίωμα που επικαλείται ο Ενάγων. Εάν η απάντηση είναι καταφατική δεν δικαιολογείται η διαγραφή του δικογράφου, ανεξαρτήτως του αν η υπόθεση του Ενάγοντα πιθανόν να είναι αδύνατη και οι πιθανότητες επιτυχίας, αν και υπαρκτές, να προδιαγράφονται περιορισμένες»[1]. Οι Αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με το αίτημα για διαγραφή δικογράφου, έχουν αναλυθεί στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην απόφαση Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 A.A.Δ. 1119, αναφέρονται τα εξής: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή, το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (βλ. In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246). Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Βλ. Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 C.L.R. 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305» (Δική μου υπογράμμιση). Στην απόφαση Λοίζος Λουκά Λτδ ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας
(1999)1 ΑΑΔ 1316, λέχθηκαν τα κάτωθι: «[το αίτημα για απόρριψη της αγωγή ικανοποιείται] μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» (Δική μου υπογράμμιση). Προκύπτει λοιπόν από τη νομολογία ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το κατά πόσον το δικόγραφο που ζητείται να διαγραφεί αποκαλύπτει «εύλογη αιτία αγωγής». Στην υπόθεση Gargill ν. Greenock
(1990)1 ΑΑΔ 40, εξετάζεται το ζήτημα αυτό με αναφορά στην Αγγλική νομολογία: «Στην υπόθεση Drummond-Jackson v. British Μ. Ass. & Others [1970] 1 All E.R. 1094, ο Λόρδος Pearson στη σελ. 1101, γράμμα b είπε: "Over a long period of years it has been firmly established by many authorities that the power to strike out a statement of claim as disclosing no reasonable cause of action is a summary power which should be exercised only in plain and obvious cases. ..... but, I think, 'reasonable cause of action' means a cause of action with some chance of success when (as required by r.l9
(2)) only the allegations in the pleading are considered. If when those allegations are examined it is found that the alleged cause of action is certain to fail, the statement of claim should be struck out." [.] Στην ίδια υπόθεση ο Ser Gordon Willmer στη σελ. 1105 γράμμα a είπε: "The power to strike out in limine is no doubt a valuable weapon in the hands of the Court, enabling it to prevent abuse of its process by the prosecution of vexatious or frivolous litigation. But it is clear that such a drastic power must be sparingly exercised, and it has long been established that recourse will be had to it only in plain and obvious cases." Επομένως, η «εύλογη αιτία αγωγής» θα εξεταστεί λαμβάνοντας υπόψη μόνο το κείμενο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί (δηλαδή της Αίτησης Έξωσης). Εύλογη αιτία αγωγής είναι αυτή που αποκαλύπτει κάποια προοπτική επιτυχίας. Εάν από την εξέταση των ισχυρισμών του δικογράφου συνάγεται ότι η αγωγή δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας, τότε το δικόγραφο πρέπει να διαγραφεί. Περαιτέρω, καθοδήγηση ως προς την έννοια των όρων «άσχετο» και «σκανδαλώδες» μπορεί ν' αντληθεί επίσης από την Αγγλική νομολογία, η οποία υπαγορεύει ότι: · το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σχετικό, κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών αυτών, σε σχέση και με την αιτούμενη θεραπεία. (βλ. Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503). · το γεγονός και μόνο ότι ισχυρισμοί αναφέρονται σε ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν τους μετατρέπει σε σκανδαλώδεις εάν είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα (βλ. Millington v. Loring
(1880)6 Q.B.D. 196). Στη βάση όλων των πιο πάνω αναφερόμενων αρχών, ανατρέχω στο περιεχόμενο της Αίτησης Έξωσης ώστε να εξετάσω κατά πόσον αυτή αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής. Επαναλαμβάνω ότι η αιτία αγωγής θα αναζητηθεί στο περιεχόμενο του δικογράφου μόνον και πάντα υπό το δεδομένο ότι οι Ενάγοντες (Αιτητές στην παρούσα περίπτωση) θα αποδείξουν τους ισχυρισμούς του. Με την κυρίως Αίτηση αξιώνεται από το Δικαστήριο η έκδοση, σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, διατάγματος έξωσης και απόφαση για το ποσό των €36.000,00, πλέον ενδιάμεσα οφέλη, έξοδα, κ.τ.λ. Οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση ισχυρίζονται ότι · Οι ίδιοι είναι ιδιοκτήτες του μίσθιου, · Το μίσθιο καλύπτεται από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο (βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής και συμπληρώθηκε και εκμισθώθηκε πριν την 31.12.1999) · Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι θέσμιοι ενοικιαστές του μίσθιου · Οφείλουν οι Καθ' ων η αίτηση ενοίκια στους Αιτητές, ύψους €36.000,00 για το έτος 2020, για τα οποία έχει σταλεί από τους τελευταίους σχετική ειδοποίηση, · Αρνήθηκαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια οι Καθ' ων η αίτηση για περίοδο πέραν των 21 ημερών από τη λήψη της ειδοποίησης. Στη βάση των προνοιών του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου[2], βρίσκω ότι η παρούσα Αίτηση Έξωσης, αποκαλύπτει αιτία αγωγής σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση. Το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση, στην ένστασή τους, υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές έχουν επέμβει παράνομα στο μίσθιο και έχουν καταλάβει αυτό εμποδίζοντας τους Καθ' ων η αίτηση από το να εισέλθουν και να χρησιμοποιήσουν το μίσθιο, αποτελούν ισχυρισμούς υπεράσπισης (οι οποίοι εάν αποδειχθούν, θα καταστήσουν ανεδαφική την Αίτηση Έξωσης) αλλά δεν ακυρώνουν με οποιοδήποτε τρόπο, σε αυτό το στάδιο, την αιτία αγωγής των Αιτητών. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση θα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο εξέτασης της ουσίας της κυρίως Αίτησης. Κατάχρηση της διαδικασίας και των προνοιών του άρθρου 11
(1)(α)ii του Ν.23/1983 (το δικαίωμα καταχώρισης Απάντησης) Οι Καθ' ων η αίτηση εισηγούνται ότι η προώθηση της Αίτησης Έξωσης σε βάρος τους, αποτελεί κατάχρηση της νομοθεσίας και ειδικά του άρθρου 11
(1)(α) ii του Ν.23/1983, το οποίο προνοεί τα εξής: "(
- ii)απάντηση σε καταχωριζόμενη δυνάμει της υποπαραγράφου (
- i)αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραμματέα του Δικαστηρίου μόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το αναφερόμενο στην αίτηση οφειλόμενο ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραμματέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών
(3)εργάσιμων ημερών ενώπιον του Δικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του Δικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση. [.]" Αποτελεί θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές καταχρώνται τη νομοθεσία καταχωρώντας Αίτηση Έξωσης στο παρόν Δικαστήριο διότι, παράλληλα (στην Αίτηση Κ4/2018), υποστηρίζουν ότι το μίσθιο δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Προσπαθούν οι Αιτητές να εξαντλήσουν τους Καθ' ων η αίτηση, αφού οι τελευταίοι, με βάση την πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, θα πρέπει να καταβάλουν το αξιούμενο ποσό προκειμένου να τους επιτραπεί να καταχωρίσουν Απάντηση. Η κατάχρηση δικαιώματος, όμως, έχει την έννοια της χρήσης του δικαιώματος για την επίτευξη σκοπού άλλου από αυτόν για τον οποίο προορίζεται, "χάριν της εξασφάλισης παρεμφερούς οφέλους" [βλ. Βασιλείου Σοφία Νικολάου ν. Mάριου Μακρίδη
(2000)2 ΑΑΔ 133]. Αυτή, συχνά, προσλαμβάνει τη μορφή της προώθησης του ίδιου ζητήματος με διαφορετικά ένδικα μέσα, όπως η περίπτωση στην Πολιτική Έφεση αρ.226/2012 (στην οποία με παρέπεμψε η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση), κάτι που δεν συμβαίνει όμως στην παρούσα περίπτωση. Ο ορισμός της φράσης κατάχρηση δικαιώματος στη νέα ελληνική γλώσσα καταγράφεται και στο σύγγραμμα Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας[3] στο λήμμα "κατάχρηση", ως εξής: «κατάχρηση δικαιώματος ή άσκηση δικαιώματος έτσι, ώστε να παραβιάζονται τα όρια που επιβάλλουν οι καλή πίστη, τα χριστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος» Η καταχώριση της Αίτησης Έξωσης στο παρόν Δικαστήριο δεν αποκαλύπτει αθέμιτη από μέρους των Αιτητών συμπεριφορά, αφού αυτοί φαίνεται να επιδιώκουν με αυτή τη νόμιμη ανάκτηση της κατοχής του μίσθιου. Δεν είναι δυνατόν, στο αρχικό αυτό στάδιο, να εξαχθούν συμπεράσματα αναφορικά με τις προθέσεις των Αιτητών μόνο από το γεγονός ότι προωθούν, στην Αίτηση Κ4/2018[3], τον ισχυρισμό ότι το μίσθιο δεν αποτελεί ενοικιοστασιακό ακίνητο. Επαναλαμβάνω, ότι η διαγραφή δικογράφου, σύμφωνα με τη νομολογία, αποτελεί εξαιρετική και δραστική δικαιοδοσία η οποία πρέπει να ασκείται με φειδώ. Το γεγονός ότι η Απάντηση που επιχείρησαν να καταχωρίσουν οι Καθ' ων η αίτηση απορρίφθηκε, στις 03.06.2021, δεν συνεπάγεται ότι αυτοί εμποδίζονται να επανέλθουν, υπό την προϋπόθεση πάντοτε της εξασφάλισης παράτασης χρόνου για την καταχώριση της Απάντησης (με δεδομένη της πάροδο της σχετικής προθεσμίας). Σημειώνω ότι την απόρριψη της Απάντησής των Καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν αποφάσεις (Βλ. μεταξύ άλλων, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ VEGGERA TRADING STORES LTD, Πολιτική Αίτηση Αρ. 82/2021, 24/7/2021, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΡΟΣΣ-ΚΛΟΥΝΙΣ κ.α., Πολιτική Αίτηση αρ. 102/2021, 9/6/2021, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Πολιτική Αίτηση αρ.71/21, 26/4/2020) στις οποίες ερμηνεύθηκε η πιο πάνω πρόνοια του άρθρου 11
(1)(α) ii του Ν.23/83 καθώς και η πρόθεση του νομοθέτη, όπου λέχθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση της Απάντησης, ακόμα και χωρίς να συνοδεύεται από τις αποδείξεις πληρωμής, εάν η Απάντηση αποκαλύπτει ουσιαστική Υπεράσπιση και λόγο για τη μη παρουσίαση των αποδείξεων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των όσων προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, με δεδομένη την απόρριψη της καταχώρισης της Απάντησης και της μη ύπαρξης, κατά τον χρόνο καταχώρισης της παρούσας Αίτησης, της σχετικής με το άρθρο 11
(1)(α) ii, νομολογίας, βρίσκω ότι το ορθότερο είναι να αφήσω τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα στην κυρίως Αίτηση και αυτή είναι η απόφαση μου ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Ανδρέα Νεάρχου κ.α. ν. Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο κ.α., Αρ. Αγωγής: 4472/10, 5/4/2013 Ε. Δ. Λευκωσίας. [2] Βλ. Άρθρο 11
(1)(α) του Ν.23/1983. [3] Σημειωτέον ότι το εν λόγω δικόγραφο δεν έχει παρουσιαστεί cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο