ANAPA LTD ν. ELATORA LTD που προηγουμένως λεγόταν T.I.A. WHAT PROPERTY LTD δια του διευθυντή των Κατσιάρη, Αρ. Αίτησης: Ε6/2021, 31/5/2022

(1)(α)(ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/1983 (στο εξής αναφερόμενος ως "ο Νομος"), εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Ακολούθησε η υποβολή αιτήματος από μέρους των Αιτητών, στον Γραμματέα του παρόντος Δικαστηρίου (υπό μορφή επιστολής) για είσπραξη του κατατεθειμένου ποσού. Αφού ενημερώθηκε σχετικά το Δικαστήριο, έδωσε οδηγίες για την κοινοποίηση του αιτήματος στους Καθ' ων η αίτηση και κάλεσε τις δυο πλευρές ενώπιον του, για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Οι δυο πλευρές διατύπωσαν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις και το Δικαστήριο εξέδωσε οδηγίες για καταχώρηση γραπτής αίτησης. Έτσι καταλήγουμε στην παρούσα αίτηση. Με αυτήν, οι Αιτητές αξιώνουν: "Α. Απόφαση ή και διάταγμα ή και οδηγίες όπως το ποσό των €40.000 που κατέθεσαν οι Καθ΄ ων η αίτηση (Payment into Court) στην υπό ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση σαν προϋπόθεση για να τους επιτραπεί η κατάθεση Απάντησης και που οι Καθ΄ ων η αίτηση παραδέχονται ότι οφείλουν να δοθούν στους Αιτητές ή και στους δικηγόρους των Αιτητών." Η Αίτηση βασίζεται "στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κανονισμοί 1, 2 και 9, Δ.22 Κανονισμοί 1 έως 9, Δ.30 Κανονισμοί 1 έως 11, στους Κανονισμούς περί Ενοικιοστασίου Κανονισμός 12 και άρθρο 29 του Νόμου 14/1960 και άρθρο 11(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/1983, στη Δ.24 Κανονισμοί 1 έως 9, 27

(1)έως

(4)και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Σ.Μ. (υπαλλήλου στο γραφείο των συνηγόρων των Αιτητών). Αναφέρεται η ενόρκως δηλούσα στο κατατεθειμένο ποσό, υποστηρίζοντας ότι η κατάθεση έγινε μετά που επιχειρήθηκε η καταχώρηση Απάντησης και αυτή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Το ποσό κατατέθηκε προς συμμόρφωση των Καθ' ων η Αίτηση με τη νομοθεσία ως «payment into Court». Έτσι επετράπητε η καταχώρηση της Απάντησης. Παρόλο που διαφωνούν οι Αιτητές με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, συμμορφώθηκαν με αυτές και αναμένουν ότι το κατατεθειμένο ποσό θα καταβληθεί στους ίδιους. Η Ένσταση Οι Καθ' ων η αίτηση, καταχώρησαν στις 28.02.2022, την ειδοποίηση περί προθέσεως υποβολής ένστασης, στην οποία προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης:

1. Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
2. Η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και λανθασμένη.
3. Η Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
4. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
5. Η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει την πηγή της πληροφόρησής της.
6. Η ενόρκως δηλούσα δεν έχει εξουσιοδότηση.
7. Γίνεται προσπάθεια παραπληροφόρησης και παραπλάνησης του Δικαστηρίου από τους Αιτητές.
8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
9. Η Αίτηση υποβλήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα.
10. Η Αίτηση είναι ελλιπής.
11. Η Αίτηση είναι λανθασμένη.
12. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ουσιαστικά θα ανατρέπει το status quo ante.
13. Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας του Δικαστηρίου.
14. Οι Αιτητές διεκδικούν ίδιες και/ή παρόμοιες θεραπείες σε διαφορετικές δικαιοδοσίες Δικαστηρίου.
15. Οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα που αν το Δικαστήριο είχε γνώση δεν θα προχωρούσε στην έκδοση του Διατάγματος.
16. Η Αίτηση βασίζεται σε ανακριβή και αναληθή γεγονότα.
17. Οι Αιτητές ενεργούν κακόπιστα.
18. Οι Αιτητές δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
19. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση περιέχει ψεύδη και ανακρίβειες.
20. Η Διαταγή 22 δεν έχει εφαρμογή στο υπό εκδίκαση ζήτημα.
21. Οι Αιτητές εκβιάζουν και/ή απειλούν σε μια προσπάθειά τους να επηρεάσουν τη δικαστική διαδικασία προς όφελός τους. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση Γ.Κ., επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Σ.Μ., υποστηρίζοντας (μεταξύ άλλων) τα εξής: Ουδέποτε απορρίφθηκε η Απάντηση από το Δικαστήριο και η κατάθεση του ποσού των €40.000 έγινε σε συμμόρφωση με τη νομοθεσία και όχι ως «Payment into Court». Εφόσον έχει καταχωρηθεί η κλήση για οδηγίες, το παρόν αίτημα θα έπρεπε να υποβληθεί στα πλαίσια της κλήσης για οδηγίες. Οι Αιτητές ενώ προσπαθούν να λάβουν το κατατεθειμένο ποσό των €40.000, προωθούν παράλληλα και μέτρα στο Επαρχιακό Δικαστήριο, όπου ζητούν το ίδιο ποσό και έχουν προωθήσει αίτημα για προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα, το οποίο τελικά απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Προωθήθηκε και αίτηση για έκδοση απόφασης και αίτημα για διαγραφή της Υπεράσπισης. Ακολούθησαν και άλλα νομικά διαβήματα με αποκορύφωμα την υποβολή της έφεσης με αριθμό Ε66/2021 στο Ανώτατο Δικαστήριο. Στο παρόν Δικαστήριο εκκρεμεί και η εκδίκαση της Αίτησης Κ2/2021 (για καθορισμό του ενοικίου) που κατέθεσαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Η αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο διακόπηκε τελικά με επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 29.09.2021, χωρίς όμως ειδοποίηση στους Καθ' ων η Αίτηση. Όταν οι συνήγοροι των Αιτητών επιχειρούσαν, με τις επιστολές τους, να εισπράξουν το κατατεθειμένο ποσό της παρούσας διαδικασίας, εξακολουθούσαν να διεκδικούν την έκδοση απόφασης υπέρ τους στο Επαρχιακό Δικαστήριο, για το ίδιο ζήτημα. Το κατατεθειμένο ποσό αποτελεί εγγύηση της ικανοποίησης τυχόν μεταγενέστερης απόφασης. Εάν το ποσό παραδοθεί στους Αιτητές, θα υπάρχει κίνδυνος αυτό να μην επιστραφεί στους Καθ' ων η Αίτηση εάν τελικά απορριφθεί η κυρίως Αίτηση. Η κατάθεση δεν αποτελεί παραδοχή της απαίτησης των Αιτητών, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν υπεράσπιση σε σχέση με τα προβλήματα παρεμπόδισης της δραστηριότητας τους από τους Αιτητές και εγείρουν επίσης αίτημα για αποζημιώσεις. Διαδικασία Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις[1]. Σε αυτές θα αναφερθώ πιο κάτω, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο. Νομική πτυχή Το ζήτημα είναι νεοφανές και προηγούμενη καθοδηγητική νομολογία δεν υπάρχει. Η νομοθετική ρύθμιση την οποία πραγματεύεται η παρούσα αίτηση αφορά τον Τροποποιητικό Νόμο με αριθμό 3(Ι)/2020, ο οποίος δημοσιεύθηκε μόλις στις 31.01.
22. Με αυτόν τροποποιήθηκε ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος 23/1983 με την προσθήκη στο άρθρο 11

(1)(α) αυτού, των ακόλουθων δύο νέων υποπαραγράφων (ii) και (iii): 11.-

(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α)(

1. i)Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον: (
2. ii)απάντηση σε καταχωριζόμενη δυνάμει της υποπαραγράφου (
3. i)αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραμματέα του Δικαστηρίου μόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το αναφερόμενο στην αίτηση οφειλόμενο ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραμματέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών

(3)εργάσιμων ημερών ενώπιον του Δικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του Δικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση. (iii) σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος έξωσης μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη ως ανωτέρω, το Δικαστήριο δύναται να καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με το διάταγμα έξωσης ο οποίος δεν δύναται να είναι μικρότερος των ενενήντα

(90)ημερών. Η πιο πάνω τροποποίηση της νομοθεσίας ήρθε σε μια εποχή όπου το φαινόμενο της αδικαιολόγητης παύσης των πληρωμών των ενοικίων είχε πάρει διαστάσεις ανησυχητικές, σε βαθμό που αποτελούσε κοινωνικοοικονομικό πρόβλημα με την έννοια ότι η παύση των πληρωμών προκαλεί αστάθεια την αγορά των ενοικίων και στην οικονομία του τόπου γενικότερα. Αποτελεί την προσπάθεια του Νομοθέτη να διασκεδάσει τις ανησυχίες της κοινωνικής ομάδας των ιδιοκτητών ακινήτων, που αντιμετώπιζαν το φαινόμενο της καθυστέρησης στην καταβολή των ενοικίων. Οι ιδιοκτήτες εμπλέκονταν αναγκαστικά σε δικαστικές διαδικασίες (με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην είσπραξη των οφειλόμενων προς αυτούς ποσών), για να διαπιστωθεί στο τέλος την ημέρας (και αφού θα έχει προηγηθεί η αχρείαστη σπατάλη δικαστικού χρόνου και εξόδων) η ανυπαρξία (στις πλείστες περιπτώσεις) ουσιαστικής υπεράσπισης από μέρους των ενοικιαστών. Προχώρησε έτσι ο Νομοθέτης στην θέσπιση της πιο πάνω ρύθμισης, με σκοπό "να καταστούν αποτελεσματικότερες οι διαδικασίες ανάκτησης και είσπραξης των οφειλόμενων ενοικίων στις περιπτώσεις συστηματικής μη καταβολής των οφειλόμενων ενοίκων και παραβίασης των συμβατικών υποχρεώσεων από μέρους των ενοικιαστών. [.] "Για να καταστούν αποτελεσματικότερες οι διαδικασίες θα έπρεπε να εκσυγχρονιστούν, επιταχυνθούν, απλοποιηθούν, εξισώνοντας τα δικαιώματα των θέσμιων ενοικιαστών με το συνταγματικό δικαίωμα της ιδιοκτησίας και της απόλαυσης της." (Οι πιο πάνω αναφορές λήφθηκαν από τα πρακτικά της Ολομέλειας της Βουλής στο χρόνο των συζητήσεων επί της τροπολογίας στο κατατεθειμένο νομοσχέδιο για τροποποίηση του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ημερομηνίας 24.01.2020, που οδήγησαν τελικά στην ψήφιση του Ν.3(Ι)/2020). Από τα ίδια πρακτικά προκύπτει ξεκάθαρα ότι η εισαγωγή της υποχρέωσης παρουσίασης από μέρους των ενοικιαστών αποδείξεων είσπραξης ή πληρωμής, σκοπό έχει να υποχρεώσει τους ενοικιαστές να λαμβάνουν αποδεικτικά για τις πληρωμές των ενοικίων τους ώστε να παταχθεί το φαινόμενο της καταβολής ενοικίων χωρίς την έκδοση αποδείξεων (η οποία πέραν από τις επιπτώσεις σε βάρος των ενοικιαστών, συνεπάγεται και την αποστέρηση του Κράτους από την σχετική φορολογία). Με τον τροποποιητικό Νόμο 3(Ι)/2020, τίθενται προϋποθέσεις προκειμένου να επιτραπεί η καταχώρηση Απάντησης από τον Καθ' ου η αίτηση/ ενοικιαστή στις περιπτώσεις Αιτήσεων έξωσης, οι οποίες προβάλλουν ως λόγο έξωσης την καθυστέρηση στην καταβολή οφειλόμενων ενοικίων. Όπως έχει διευκρινιστεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Μάρκου και της Veggera Trading Stores, Πολιτική Αιτηση Αρ. 82/2021, 24.07.2021, από τον Λιάτσο, Δ.: "Ο Νόμος, όπως προσφάτως τροποποιήθηκε, δεν στοχεύει στη στέρηση του δικαιώματος διεξαγωγής δίκαιης δίκης, βασική παράμετρος της οποίας είναι η παροχή της δυνατότητας προώθησης της υπεράσπισης και προβολής ενώπιον δικαστηρίου των ισχυρισμών που δικογραφούνται. Αυτό το οποίο διασφαλίζει είναι η αποφυγή πρόκλησης αδικαιολόγητων καθυστερήσεων και η αποστέρηση από τον ιδιοκτήτη νομίμως οφειλόμενων ενοικίων." (Δική μου υπογράμμιση) Αυτή είναι εν προκειμένου η πρόθεση του Νομοθέτη, ο οποίος παραχώρησε τρείς επιλογές στον διάδικο που επιθυμεί να καταχωρήσει Απάντηση σε Αίτηση Ενοικιοστασίου που βασίζεται στο άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου. Η επιλογή αφέθηκε στον διάδικο και δεν έχει ρυθμίσει η νομοθεσία περαιτέρω την κατάθεση των ποσών στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου. Ούτε και δημιουργείται από το εδάφιο (ii) του άρθρου 11

(1)(α) δικαίωμα στον Αιτητή/ιδιοκτήτη να εισπράξει αυτοδίκαια το κατατεθειμένο ποσό. Δεν προνοεί η νομοθεσία διαδικασία είσπραξης, του κατατεθειμένου ποσού, εκκρεμούσης της Αίτησης έξωσης. Θα διαφωνήσω με την άποψη που εκφράζει ο συνήγορος των Αιτητών, ότι δηλαδή η κατάθεση αποτελεί "πληρωμή στο Δικαστήριο", αντίστοιχη με αυτήν της Διαταγής 22 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εάν ο νομοθέτης είχε πρόθεση να εξισώσει την πρόνοια για κατάθεση του ποσού των οφειλόμενων ενοικίων, με την πληρωμή στο Δικαστήριο ("payment into court") της Δ.22, θα το ανέφερε ρητά. Πέραν τούτου, η πληρωμή απαίτησης στο Δικαστήριο δυνάμει της Δ.22 έχει διαφορετικό χαρακτήρα (Βλ. Κυριάκου ν. Πιλόττου, Πολιτική Έφεση αρ. 98/2012, ημερ. 14.03.2018), αφού: · Αποτελεί μηχανισμό συντόμευσης της δίκης και θέτει τον Ενάγοντα προ του διλήμματος κατά πόσον θα αποδεχθεί ή όχι την πληρωμή. · Αποτελεί κίνηση τακτικής των Εναγόμενων που δεν έχουν υπεράσπιση αλλά αποδέχονται την αξίωση και τρόπο προστασίας τους από την καταπιεστική συνέχιση μιας αγωγής εναντίον τους. · Εάν ο Ενάγοντας συνεχίσει την αγωγή και δεν εξασφαλίσει ποσό μεγαλύτερο από αυτό της κατάθεσης του Εναγόμενου, θα διαταχθεί κατά κανόνα να καταβάλει όλα τα έξοδα των δυο πλευρών που έχουν δημιουργηθεί μετά την κατάθεση. · Η πληρωμή της Δ.22 δεν κοινοποιείται στο Δικαστήριο. Διαπιστώνω ότι οι Αιτητές επικαλούνται, ανόμοια ζητήματα, ζητώντας όμοια μεταχείριση (κατά παράβαση βασικών κανόνων δικαίου). Δεν υποστηρίζεται το παρόν αίτημα από οποιαδήποτε αυθεντία και η παραπομπή του Δικαστηρίου στο Annual Practice 1958, από τον συνήγορο των Αιτητών βρίσκω ότι είναι ατυχής αφού δεν αποκαλύπτει αυτό που ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστηρίζει, ότι δηλαδή οι καταθέσεις στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου, που πραγματοποιούνται δυνάμει κάποιας νομοθετικής πρόνοιας, εξισώνονται με την "πληρωμή στο Δικαστήριο" της Δ.22. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω επαναλαμβάνω ότι · Η κατάθεση στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου δυνάμει του πιο πάνω αναφερόμενου άρθρου, αποτελεί την πλήρωση της προϋπόθεσης για τη έγκριση της καταχώρησης της Απάντησης. · καμιά αναφορά γίνεται στο άρθρο 11

(1)(α)(ii) του Νόμου, στην απόδοση του κατατεθειμένου ποσού στον Αιτητή/Ιδιοκτήτη, προφανώς γιατί το ποσό της κατάθεσης παραμένει στην κατοχή του Λογιστηρίου προς εξασφάλιση της τυχούσας απόφασης και με αυτό τον τρόπο προστατεύονται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα αμφότερων των διάδικων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην βάση των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα του ζητήματος (το οποίο επαναλαμβάνω ότι είναι νεοφανές), βρίσκω ορθό να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα και αυτή είναι η απόφαση μου. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Οι οποίες κατατέθηκαν γραπτώς. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο