SOFIA RESTAURANT CAFE BAR LIMITED ν. Χριστόδουλος Αδάμου κ.α., Αίτηση αρ.: E14/2019, 16/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2022:11 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E14/2019 Μεταξύ: SOFIA RESTAURANT CAFE BAR LIMITED (ΗΕ 39782), [ ] Αιτήτρια και
- Χριστόδουλος Αδάμου, [ ]
- Μιχάλη Βασιλειάδη, [ ] Καθ' ων η αίτηση Aίτηση ημερομηνίας 10.11.2022 Ημερομηνία: 16/12/2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές / Καθ' ων η κυρίως αίτηση: Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η αίτηση/ Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: Ανδρέας Χατζησέργης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση έξωσης που καταχώρησαν με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό οι Αιτητές (που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Καθ' ων η αίτηση"), αξιώνουν εναντίον των Καθ' ων η κυρίως αίτηση 1 και 2 (που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Αιτητές"), (α) την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου καταστήματός στην βάση οφειλόμενων ενοικίων, τα οποία προέκυψαν από παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης την οποία σύναψαν οι διάδικοι και (β) την έκδοση απόφασης σε βάρος των Αιτητών, για οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη. Μετά την καταχώρηση της Απάντησης, οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 28.05.2020, Κλήση για οδηγίες ως οι πρόνοιες της τροποποιηθείσας Δ.30 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην συνέχεια και αφότου η κυρίως Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, υποβλήθηκε από τους Αιτητές το παρόν αίτημα στις 10.11.2022, για τροποποίηση της Απάντησης, ως εξής: "Α. Άδεια ή και διάταγμα ή και απόφαση για τροποποίηση της Απάντησης με την προσθήκη της ακόλουθης Ανταπαίτησης αμέσως μετά την παράγραφο 7 της Απάντησης: «ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ
- Ανευ βλάβης των ανωτέρω, είναι η θέση των Καθ'ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές ή και οι διευθυντές αυτών απειλούσαν τακτικά ή και παρίσταναν ψευδώς στους Καθ'ων η Αίτηση ότι θα προκαλέσουν ζημιές ή και προβούν σε δολιοφθορές στο επίδικο υποστατικό εκτός κι αν οι Καθ'ων η Αίτηση καταβάλουν διάφορα ποσά για την δήθεν ασφάλεια ή και προστασία του υποστατικού, με αποτέλεσμα οι Καθ'ων η Αίτηση να καταβάλουν παράνομα στους Αιτητές συνολικό ποσό τουλάχιστον €25.000 κατά τα έτη 2011, 2012, 2013, 2014 ή και 2015 επιπρόσθετα του τελευταίου συμφωνηθέντος ενοικίου
- Είναι η θέση των Καθ'ων η Αίτηση ότι αναγκάστηκαν να καταβάλουν τα ανωτέρω ποσά στους Αιτητές κατόπιν απειλών ή και εξαναγκασμού ή και ψευδών παραστάσεων και γι' αυτό εγείρουν την παρούσα Ανταπαίτηση εναντίον των Αιτητών. Λεπτομέρειες δόλου ή και απάτης ή και ψευδών παραστάσεων ή και εξαναγκασμού (α) οι Αιτητές μέσω της νυν διευθυντού των, Έλενας Τσόκκου, ή και του αποβιώσαντα συζύγου της απειλούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι αν δεν κατέβαλλαν διάφορα ποσά επιπρόσθετα του συμφωνηθέντος ενοικίου θα προκαλούσαν ηθελημένα ζημιές ή και δολιοφθορές στο επίδικο υποστατικό που ενδεχομένως να είχε και απώλεια ανθρώπινων ζωών ή και (β) οι Αιτητές μέσω της νυν διευθυντού των, Έλενας Τσόκκου, ή και του αποβιώσαντα συζύγου της εξαπάτησαν ή και παρίσταναν ψευδώς στους Καθ'ων η Αίτηση ότι αν δεν κατέβαλλαν διάφορα ποσά επιπρόσθετα του συμφωνηθέντος ενοικίου θα προκαλούσαν ηθελημένα ζημιές ή και δολιοφθορές στο επίδικο υποστατικό που ενδεχομένως να είχε και απώλεια ανθρώπινων ζωών ή και (γ) οι Αιτητές μέσω της νυν διευθυντού των, Έλενας Τσόκκου, ή και του αποβιώσαντα συζύγου της απειλούσαν τους Καθ'ων η Αίτηση ότι θα διαπράξουν ηθελημένα ζημιές ή και δολιοφθορές στο επίδικο υποστατικό που ενδεχομένως να είχε και απώλεια ανθρώπινων ζωών με σκοπό να τους εξαναγκάσουν να καταβάλουν διάφορα ποσά επιπρόσθετα του συμφωνηθέντος ενοικίου ή και
- Ενόψει όλων των ανωτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση αξιώνουν ανταπαιτητικά από τους Αιτητές: Α. Απόφαση ή και δήλωση του Δικαστηρίου ότι είναι θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου υποστατικού έναντι €29.114 ή και €30.000 ως ετήσιο ενοίκιο. Β. Απόφαση ή και δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέσπασαν ποσό €25.000 από τους Καθ'ων η Αίτηση με δόλο ή και απάτη ή και ψευδείς παραστάσεις ή και εξαναγκασμό ή και παράνομη αύξηση ενοικίου. Γ. Απόφαση για ποσό €25.000 ή και οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο πλέον νόμιμο τόκο από 01/01/2016 λόγω δόλου ή και απάτης ή και ψευδών παραστάσεων ή και εξαναγκασμού ή και παράνομων αύξηση ενοικίου ή και στην βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Δ. Διαζευκτικά ως προς το Γ ανωτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση ζητούν τον συμψηφισμό του ανωτέρω ποσού των €25.000 ή και οποιοδήποτε άλλου ποσού ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο με τυχόν οφειλόμενα ή και μελλοντικά ενοίκια σε σχέση με το επίδικο υποστατικό. Ε. Αποζημιώσεις για δόλο ή και απάτη ή και ψευδείς παραστάσεις ή και εξαναγκασμό ή και παράνομη αύξηση ενοικίου. ΣΤ. Έξοδα συν ΦΠΑ.» Β. Διαζευκτικά ως προς το Α, άδεια ή και διάταγμα ή και απόφαση για καταχώριση της ανωτέρω Ανταπαίτησης ως ξεχωριστού δικογράφου. [.]" Η αίτηση βασίζεται "στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 καν. 1 έως 9, Δ.25 καν. έως 6, Δ.21 καν. 7Α και 14, Δ.19 καν. 3, και Δ.64, στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμου άρθρα 4, 16 και 31, στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς (2/1983) καν. 7, 9 και 12 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, στην οποία αναφέρει τα πιο κάτω: Κατά την προετοιμασία της ακρόασης, στις 4.11.20200, οι Αιτητές ανέφεραν στους συνήγορους τους ότι οι Καθ' ων η αίτηση από το έτος 2011 και κάθε επόμενο έτος, με απειλές και εκβιασμό αποσπούσαν από αυτούς διάφορα ποσά, τα οποία οι Αιτητές κατέβαλλαν υπό τον φόβο της υλοποίησης των απειλών. Ο ίδιος φόβος υπήρξε η αιτία της παράλειψης αναφοράς αυτών των γεγονότων στους δικηγόρους τους, κατά την σύνταξη της Απάντησης. Οι Αιτητές έλαβαν νομική συμβουλή ότι με την καταχώρηση Ανταπαίτησης θα μπορούν να αξιώσουν την επιστροφή αυτών των χρημάτων. Η προτεινόμενη Ανταπαίτηση θα εξοικονομήσει δικαστικό χρόνο αφού τα ίδια πρόσωπα θα παρουσιαστούν ως μάρτυρες, ενώ θα αποφευχθούν οι πολλαπλές δικαστικές διαδικασίες. Έτσι θα τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου και θα αποφασιστούν όλα τα επίδικα θέματα. Εάν δεν εγκριθεί η αίτηση, οι Αιτητές θα υποστούν κατάφωρη αδικία, αφού θα αναγκαστούν να εγείρουν νέα Αίτηση, για παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό ζήτημα. Ένσταση Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση καταχώρησε στις 24.11.2022, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, στο αίτημα για τροποποίηση, προβάλλοντας τους κάτωθι λόγους ένστασης:
- Η Αίτηση είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή ανυπόσταση.
- Η Αίτηση είναι αντικανονική και στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή Νομική Βάση.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπει τόσο ο Νόμος, όσο και η Νομολογία για την τροποποίηση του δικογράφου της Απάντησης των καθ ' ων η αίτηση.
- Με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής, νέα απαίτηση, νέα θεραπεία και νέες αξιώσεις, οι οποίες δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του παρόντος δικαστηρίου για να τις εκδικάσει, στη βάση της αιτούμενης τροποποίησης, υπό μορφή Ανταπαίτησης.
- Η τροποποίηση που προτείνεται από τους καθ'ων η αίτηση στη βάση της Ανταπαίτησης, έχει παραγραφεί σύμφωνα με τον Περί Παραγραφής Νόμο, εφόσον οι προτεινόμενες αξιώσεις προέκυψαν κατά τα έτη 2011, 2012/ 2013, 2014 και 2015, σύμφωνα με τα λεγόμενα των καθ '(ον η αίτηση.
- Τα γεγονότα και/ή οι ισχυρισμοί που προσπαθούν να εισάγουν οι καθ' ων η αίτηση στην Απάντηση τους, υπό μορφή Ανταπαίτησης, αποτελούν γενικούς, αόριστους και ανυπόστατους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση, που ήταν ήδη εις γνώση τους, κατά την σύνταξη της Απάντησης τους, εφόσον, γίνεται αναφορά στα έτη 2011, 2012, 2013, 2014 και 2015 και δεν περιήλθαν σε γνώση των καθ' ων η αίτηση μεταγενέστερα και αφού συνέταξαν το δικόγραφο της Απάντησης τους.
- Εάν υπήρχε θέμα απειλής και εκβιασμού, τότε θα έπρεπε οι καθ' ων η αίτηση να προβούν σε καταγγελία στην Αστυνομία εδώ και τόσα χρόνια ή να το αναφέρουν σε επιστολή τους απευθυνόμενη προς τους Αιτητές εκφράζοντας το παράπονό τους ή στο δικόγραφο της Απάντησης τους και όχι να περιμένουν να το αναφέρουν την ημερομηνία που ήταν ορισμένη ήδη, η κυρίως αίτηση για ακρόαση και μετά από παρέλευση τόσων χρόνων.
- Στην αιτούμενη τροποποίηση οι καθ' ων η αίτηση αξιώνουν αποζημιώσεις χωρίς να έχουν προβεί σε λεπτομερή καταγραφή των ειδικών ζημιών που εισάγουν στην Ανταπαίτηση τους. Η αίτηση τροποποίησης δεν γίνεται καλόπιστα και εάν επιτραπεί θα βλάψει σοβαρά τα συμφέροντα της Αιτήτριας και δεν θα συμβάλει στην ορθή και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Η αίτηση τροποποίησης έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο πολύ καθυστερημένα και ενώ η υπόθεση βρίσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο και συγκεκριμένα, στο στάδιο της ακρόασης και ενώ έχει οριστεί επανειλημμένες φορές για ακρόαση και εάν επιτραπεί, θα προκληθεί μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, η οποία θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό της διαδικασίας, ώστε αυτή, να μην διεκπεραιωθεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, κατά παράβαση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας που προκύπτουν βάσει του άρθρου 30 του Συντάγματος.
- Πως είναι δυνατόν οι Αιτητές μέσω των διευθυντών τους κ. Έλενας Τσόκκου και/ή του αποβιώσαντα συζύγου της, να απειλούσαν τους καθ' ων η αίτηση ότι, εάν δεν κατέβαλλαν διάφορα επιπρόσθετα ποσά του συμφωνηθέντος ενοικίου σε αυτούς, θα προκαλούσαν ηθελημένα ζημιές και/ή δολιοφθορές στο δικό τους επίδικο υποστατικό; οι ισχυρισμοί αυτοί όχι μόνο δεν ευσταθούν αλλά δεν είναι ούτε και λογικοί. " Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση ένστασης, η διευθύντρια των Καθ' ων η αίτηση, Έλενα Α. Τσόκκου, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Αιτητών και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Νομική Πτυχή: Εφόσον η αίτηση έξωσης έχει καταχωρηθεί το έτος 2019, το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από την τροποποιημένη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ("νέα Δ.25") οποίοι εφαρμόζονται και από το παρόν Δικαστήριο. Η νέα Δ.25, Θ.1
(3)και Θ.5 προνοεί τα ακόλουθα: "1. [.]
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης. [.]
- Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται από ή κατά τη διαδικασία.
- Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ' αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.
- Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25, θα διαβάζονται ανάλογα." Επομένως, μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες, σε δύο μόνο περιπτώσεις δύναται να επιτραπεί η τροποποίηση δικογράφου. Όταν αποδειχθεί η ύπαρξη εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας, και όταν προκύψουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής (δηλαδή της Αίτησης Ενοικιοστασίου, στις υποθέσεις του παρόντος Δικαστηρίου) ή της καταχώρησης της δικογραφίας, της οποίας η τροποποίηση επιδιώκεται. Στο βαθμό που εξακολουθεί να υπάρχει στην Δ.25 η πρόνοια ότι οι αναγκαίες τροποποιήσεις "γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος", θεωρώ ότι τυγχάνει εφαρμογής η νομολογία που ερμηνεύει (στο πλαίσιο των καταργημένων διατάξεων) τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί την διακριτική ευχέρεια του κατά την εξέταση τέτοιων αιτημάτων. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167, Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ v. ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε306/2016 και Ε307/2016, 6 Ιουλίου 2018. Στη βάση της πιο πάνω αναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο, εκτός από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων των Αιτητών, όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία, σε συνδυασμό πάντοτε με τις πρόνοιες της νέας Δ.25, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι, κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες είναι δυνατή μόνο στις πιο πάνω αναφερόμενες περιπτώσεις και εφόσον αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνω ότι αυτό που οι Αιτητές υποστηρίζουν είναι ότι η Απάντηση τους δεν καλύπτει την πραγματική κατάσταση, αφού δεν περιλαμβάνει όλα τα γεγονότα που αφορούν την επίδικη ενοικιαστική σχέση και τους αναγκαίους ισχυρισμούς των Αιτητών. Αναφέρουν, επίσης, ότι η αιτούμενη τροποποίηση σκοπό έχει να θέσει, ενώπιον του Δικαστηρίου, όλα τα αναγκαία γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.25 Θ.1, διαπιστώνω ότι όλα τα γεγονότα που επιθυμούν οι Αιτητές να περιλάβουν στην Απάντηση τους ανατρέχουν σε χρόνο προγενέστερο της καταχώρησης της Απάντησης. Επομένως, δεν τυγχάνει εφαρμογής η εξαίρεση που αφορά τα "νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για την καταχώρηση της δικογραφίας" Απομένει να εξεταστεί κατά πόσον η παράλειψη αναφοράς των γεγονότων αυτών στο δικόγραφο των Αιτητών αποτελεί "εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας». Ανατρέχοντας και πάλι στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, διαπιστώνω ότι αυτό που ο μάρτυρας αναφέρει είναι ότι δεν αναφέρθηκαν στους συνηγόρους των Αιτητών τα γεγονότα που επιθυμούν να δικογραφήσουν τώρα, διότι "φοβούνταν μήπως οι Αιτητές κάνουν πράξη τις απειλές και παραστάσεις τους" και ως αποτέλεσμα η Απάντηση δεν συντάχθηκε ορθά και έτσι δεν καλύπτει την πραγματική κατάσταση. Είναι φανερό ότι αυτή η θέση δεν εμπίπτει στην έννοια του "εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους", η οποία παραπέμπει σε απροσεξία και στην ειλικρινή και χωρίς υστεροβουλία σύνταξη της δικογραφίας με τρόπο που αποκλίνει από τον ορθό. Πως εμπίπτουν τα πιο πάνω στην έννοια του εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους, δεν έχει εξηγηθεί. Η επίκληση του φόβου των Αιτητών, δεν είναι αρκετή. Με τον ίδιο τρόπο που οι Αιτητές αναζήτησαν νομική συμβουλή για την Αίτηση έξωσης που καταχωρήθηκε σε βάρος τους, θα μπορούσαν να αναζητήσουν νομική συμβουλή και για τις απειλές που ισχυρίζονται ότι δέχθηκαν. Λένε όμως οι Αιτητές, ότι συνειδητά επέλεξαν να μην αποκαλύψουν όλα τα γεγονότα στους συνηγόρους τους και να μην αναζητήσουν καν νομική συμβουλή. Αυτή η ενέργεια των Αιτητών, δηλαδή η παράλειψη ικανοποιητικής πληροφόρησης των συνηγόρων τους, από μόνη της, βρίσκω ότι δεν εμπίπτει στην απροσεξία και στο εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος. Περαιτέρω, ως προς την προσθήκη Ανταπαίτησης, διαπιστώνω ότι με αυτήν αξιώνεται
(1)η απόδοση στους Αιτητές, παράνομα καταβληθέντων ποσών ύψους €25.000.-
(2)Συμψηφισμό του ποσού αυτού με τυχόν οφειλόμενα ή μελλοντικά ενοίκια.
(3)Αποζημιώσεις για δόλο, απάτη, ψευδείς παραστάσεις, εξαναγκασμό και παράνομη αύξηση ενοικίου. Η Ανταπαίτηση όμως αυτή δεν σχετίζεται άμεσα με την κυρίως απαίτηση. Τυχούσα συνεκδίκαση των δύο, θα περιπλέξει τα επίδικα ζητήματα και θα καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, το αίτημα για ανάκτηση της κατοχής του επίδικου ακινήτου, διέπεται από το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου 23/1983. Εφόσον οι Αιτητές αποδείξουν την συνδρομή όλων των προϋποθέσεων του άρθρου αυτού, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει ή να αρνηθεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος έξωσης. Προκύπτει από την νομοθεσία η δέσμια αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, στο οποίο δεν αφήνονται περιθώρια εξέτασης άλλων παραγόντων (όπως, π.χ. τον λόγο της παράλειψης του ενοικιαστή να καταβάλει τα ενοίκια, τη συχνότητα της παράλειψης, το μέγεθος αυτής, αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις των διαδίκων). Με άλλα λόγια, στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο εμποδίζεται από την ισχύουσα νομοθεσία να εξετάσει κατά πόσο είναι λογική η έκδοση του διατάγματος έξωσης, όπως συμβαίνει με άλλους λόγους έξωσης. (Βλ. KATSIANTONIS v. FRANTZESKOU
(1981)1 C.L.R. 566). Επομένως, εφόσον δεν προβάλλεται καν ο ισχυρισμός ότι η προσθήκη της Ανταπαίτησης αναιρεί κάποια από τις προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α), δεν διαπιστώνω την ύπαρξη οποιουδήποτε πειστικού επιχειρήματος υπέρ της αναγκαιότητας προσθήκης της Ανταπαίτησης αυτής, στην παρούσα Αίτηση. Το αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών είναι παντελώς άσχετο με την Απαίτηση και θα πρέπει να προωθηθεί με άλλη ανεξάρτητη διαδικασία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης, στην ολότητα της. Ως εκ τούτου, η αίτηση ημερομηνίας 10.11.2022, απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος των Αιτητών 1 και 2 (Καθ' ων η κυρίως Αίτηση 1 και 2). (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο