← Κύπρος

ΚΛΑΙΡΗ ΚΙΣΜΙΡΑ ΞΙΟΥΡΟΥ κ.α. ν. PROSPERO SUPPLIERS LIMITED, Αίτηση αρ.: E4/2018, 30/11/2022

ΚΛΑΙΡΗ ΚΙΣΜΙΡΑ ΞΙΟΥΡΟΥ κ.α. ν. PROSPERO SUPPLIERS LIMITED, Αίτηση αρ.: E4/2018, 30/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2022:10 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και N. X"Μπέη, Γ. Παναγιώτου, Μελών Αίτηση αρ.: E4/2018 Μεταξύ:

  1. ΚΛΑΙΡΗ ΚΙΣΜΙΡΑ ΞΙΟΥΡΟΥ, [ ]
  2. ΔΕΣΠΩ ΞΙΟΥΡΟΥ, [ ] Αιτητριών Και PROSPERO SUPPLIERS LIMITED, HE719, [ ] Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 30.11.2022 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες 1 και 2: κος Ν. Νικολάου Για Καθ' ων η αίτηση 1 και 2: κος Μ. Σπανός για κκ. Μάρκος Π. Σπανός & Σια ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτήτριες, ως ιδιοκτήτριες του μίσθιου (ισόγειο κατάστημα [ ] στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου) συνδέονται με τους Καθ' ων η αίτηση με ενοικιαστική σχέση και τους ενάγουν, με αίτημα την έξωση τους από το μίσθιο, λόγω της παράλειψης των τελευταίων να καταβάλουν οφειλόμενα ενοίκια. Συγκεκριμένα, οι Αιτήτριες ζητούν από το Δικαστήριο τα εξής: I. Διάταγμα ανάκτησης της κατοχής του μίσθιου. II. Απόφαση για το ποσό των €30.198, δεδουλευμένα ενοίκια από τον Δεκέμβριο 2012 μέχρι και τον Φεβρουάριο του
  3. III. Απόφαση για το ποσό των €1.680 μηνιαίως, ως ενδιάμεσα οφέλη από τον Μάρτιο 2018 μέχρι την ανάκτηση της κατοχής του μίσθιου. IV. Τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Δικόγραφα Υποστηρίζουν οι Αιτήτριες, στην Αίτηση τους, ότι το μηναίο ενοίκιο του μίσθιου ανέρχεται σε €1.680 και ότι οι Καθ' ων η αίτηση, από το έτος 2012 και ακόλουθα, καταβάλλουν μόνο μέρος αυτού, με αποτέλεσμα να οφείλουν, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018, ποσό €30.
  4. Στη βάση αυτού του γεγονότος, αξιώνουν την έξωση των Καθ' ων η αίτηση και την έκδοση απόφασης για τα οφειλόμενα ποσά. Στην Απάντηση που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση, πέραν από τις προδικαστικές ενστάσεις, υποστηρίζουν ότι είχαν συνάψει με τον τότε ιδιοκτήτη του μίσθιου, διαδοχικές συμφωνίες μείωσης του ενοικίου, με αποτέλεσμα τον Δεκέμβριο του 2012 αυτό να μειωθεί σε €1.227,62 και τον Ιούλιο του 2015 σε €1.023, μηνιαίως. Με επόμενη συμφωνία, το ενοίκιο επανήλθε τον Μάρτιο του 2016 σε €1.227,62, αλλά αυτή η συμφωνία ήταν παράνομη και επομένως η καταβολή του ποσού αυτού σε μηνιαία βάση αποτελούσε υπερπληρωμή από μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι ιδιοκτήτες του μίσθιου, κατά παράβαση της υποχρέωσης τους να διατηρούν το μίσθιο σε καλή κατάσταση, προκάλεσαν ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση, λόγω υγρασίας στο μίσθιο, ύψους €3.175 (ποσό €1.875 υπό μορφή απώλειας εμπορευμάτων και €1.300 έξοδα επιδιόρθωσης). Ανταπαίτουν οι Καθ' ων η αίτηση (α) στην βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού, το ποσό των €7.775,18 (38 μήνες @ 204,61) λόγω της "παράνομης" συμφωνίας αύξησης του ενοικίου και (β) το ποσό των €3.175 ως αποζημιώσεις, πλέον τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν · Οι Αιτήτριες είναι οι ιδιοκτήτριες του όλου κτιρίου που βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Παραλιμνίου, στο οποίο περιλαμβάνεται και το κατάστημα που οι Καθ' ων η αίτηση νοίκιασαν, δυνάμει συμφωνίας ημερ. 01.09.2001 (στο εξής αναφερόμενο ως "το κατάστημα" ή "υποστατικό" ή "το μίσθιο"). · Κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας, ιδιοκτήτης του μίσθιου ήταν ο Γ.Ξ. σύζυγος της Αιτήτριας 1 και πατέρας της Αιτήτριας
  5. · Η συμφωνηθείσα χρήση του καταστήματος ήταν εμπορική. · Οι Καθ' ων η αίτηση επέκτειναν το μίσθιο στο μπροστινό μέρος του και κατασκεύασαν αποθήκη κλείνοντας τον χώρο στάθμευσης που βρίσκεται στο πίσω μέρος του. Διαδικασία Η ακρόαση της Αίτησης ξεκίνησε στις 12.11.2021 και ολοκληρώθηκε στις 20.05.2022, με την παρουσίαση των τελικών αγορεύσεων, οπότε και επιφυλάχθηκε η παρούσα απόφαση. Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, παρουσιάστηκαν τρεις μάρτυρες και κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων. Μαρτυρία και αξιολόγηση Αιτήτριες Η Αιτήτρια 2, ως πρώτη μάρτυρας για την υπόθεση της, κατέθεσε γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρει τα καθότι: Το μίσθιο ήταν αρχικά εγγεγραμμένο στο όνομα του πατέρα της. Τον Ιανουάριο το 2017 το ½ μερίδιο μεταβιβάστηκε στο όνομα της μητέρας της, ενώ τον Ιούνιο του ίδιου έτους, το υπόλοιπο ½ μερίδιο μεταβιβάστηκε στην ίδια. Το μίσθιο ανεγέρθηκε πριν την 31.12.1999 και βρίσκεται εντός του Δήμου Παραλιμνίου. Διατίθετο προς ενοικίαση πριν από την 31.12.
  6. Ενημερωνόταν ανέκαθεν για τα ζητήματα που αφορούσαν το μίσθιο, από τον πατέρα της και η ίδια ενημέρωσε τους αξιωματούχους των Καθ' ων η αίτηση, ότι η ενοικίαση μετά το έτος 2017 θα συνέχιζε με τους όρους της αρχικής συμφωνίας (που είχε συναφθεί με τον πατέρα της). Εκείνη η συμφωνία εξέπνευσε την 01.09.
  7. Το συμφωνηθέν ενοίκιο είχε ως εξής: €1.196,48 μηνιαίως μέχρι την 31.08.2003 €1.316,13 μηνιαίως μέχρι την 31.08.2005 €1.424,64 μηνιαίως μέχρι την 31.08.2007 €1.567,11 μηνιαίως μέχρι την 31.08.2009 Από τον Ιούλιο του 2011 οι Καθ' ων η αίτηση κατέβαλλαν μηνιαίως το ποσό των €1.680 ως ενοίκιο. Οι ενοικιαστές συμμορφώνονταν ανέκαθεν με την υποχρέωση για καταβολή της φορολογίας άμυνας επί των ενοικίων. Τον Δεκέμβριο του 2012, οι Καθ' ων η αίτηση μείωσαν μονομερώς το μηνιαίο ενοίκιο σε €1.227,62 και αυτό συνεχίστηκε μέχρι και τον Ιούνιο του 2015 όταν, μονομερώς και πάλι, μείωσαν περαιτέρω το μηνιαίο ενοίκιο σε €1.023, ενώ τον Μάρτιο του 2016 αύξησαν το ενοίκιο σε €1.227,
  8. Τα ποσά αυτά καταθέτονταν σε τραπεζικό λογαριασμό και εισπράττονταν πάντοτε, έναντι του οφειλόμενου ενοικίου. Ως αποτέλεσμα, των μειώσεων, οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν, τα εξής ποσά στις Αιτήτριες: · Για το έτος 2012 οφείλουν το ποσό των €452,38 · Για το έτος 2013 οφείλουν το ποσό των €5.428,56 · Για το έτος 2014 οφείλουν το ποσό των €5.428,56 · Για το έτος 2015 οφείλουν το ποσό των €6.656,22 · Για το έτος 2016 οφείλουν το ποσό των €5.837,78 · Για το έτος 2017 οφείλουν το ποσό των €5.428,56 · Για το έτος 2018 (Ιανουάριο και Φεβρουάριο) οφείλουν το ποσό των €
  9. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν €1.680 μηνιαίως από τον Μάρτιο του
  10. Από την ημερομηνία που η ίδια κατέστη ιδιοκτήτρια του μίσθιου, αξίωσε την εξόφληση των οφειλόμενων ποσών. Προέβαλαν διάφορες δικαιολογίες οι Καθ' ων η αίτηση, αναφερόμενοι και σε φθορές που κατ' ισχυρισμό είχαν επιδιορθώσει. Αυτό αποτελούσε, όμως, υποχρέωση των ιδίων και η ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση είναι αβάσιμη. Σε χρόνο προγενέστερο της μεταβίβασης της ιδιοκτησίας του μίσθιου, οι Καθ' ων η αίτηση είχαν προβεί σε επέκταση του μίσθιου στο μπροστινό μέρος και ανέγερση αποθήκης στο χώρο στάθμευσης, στο πίσω μέρος. Οι τροποποιήσεις έγιναν χωρίς την άδεια των αρμοδίων αρχών και χωρίς την συγκατάθεση των εκάστοτε ιδιοκτητών. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας περιέγραψε το μίσθιο ως ένα μεγάλο κατάστημα με χώρους στάθμευσης στο πίσω μέρος του. Εφαπτόμενο με αυτό, στο πίσω μέρος του βρίσκεται, επίσης, ένα μικρό διαμέρισμα στο οποίο διέμενε η γιαγιά της. Στον όροφο, πάνω από το κατάστημα υπάρχουν 5 διαμερίσματα. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η ίδια δεν είχε ανάμειξη στην ενοικίαση, υποστηρίζοντας ότι είχε και πριν από το έτος 2012, τον πλήρη έλεγχο των ζητημάτων του μίσθιου. Υποστήριξε ότι ναι μεν δεν υπήρξε γραπτή διαμαρτυρία, αλλά οι ιδιοκτήτες διαμαρτύρονταν προφορικά για τις οφειλές και η καθυστέρηση τους να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, οφείλεται στην καλοπιστία του πατέρα της. Δεν θυμόταν πότε ανεγέρθηκε η προέκταση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση, ενώ αρνήθηκε ότι αυτή έγινε, σε συνεννόηση με τον πατέρα της, το
  11. Αναφερόμενη στην απαίτηση που αφορά τα ενοίκια που ήταν οφειλόμενα, πριν την μεταβίβαση του μεριδίου της ιδιοκτησίας στην ίδια (πριν τον Ιούνιο του 2017), υποστήριξε ότι το ποσό αυτό της ανήκει. Αρνήθηκε ότι στάληκαν στον πατέρα της επιστολές σχετικά με τις αυξομειώσεις στο ενοίκιο και αμφισβήτησε την παραλαβή από τον πατέρα της, αυτών των εγγράφων. Συμφώνησε, όμως, ότι ο πατέρας της λάμβανε τις βεβαιώσεις παρακράτησης αμυντικής εισφοράς ανά εξάμηνο από τους καθ' ων η αίτηση. Δεν αναγνώρισε την απόδειξη είσπραξης, Τεκμήριο 29 (σελ.4), αναφέροντας ότι αυτό είναι ανυπόγραφο και αφορά ποσό που λήφθηκε έναντι οφειλής. Απέρριψε την υποβολή ότι η ίδια δεν ήταν παρούσα στις συναντήσεις του πατέρα της με τον διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, υποστηρίζοντας ότι ζούσε ανέκαθεν στο πατρικό της, ακόμα και όταν ήταν παντρεμένη. Συμφώνησε ωστόσο, ότι στη διάρκεια των ετών 2002-2017 αυτή εργαζόταν τα πρωινά, αρχικά μέχρι τις 13:00 και μετά μέχρι τις 15:
  12. Σχετικά με την ισχυριζόμενη διαρροή νερού στο μίσθιο, η θέση της ήταν ότι δεν υπήρξε διαρροή και ότι αν υπήρξε κάτι τέτοιο, αυτό προκλήθηκε από την ανέγερση της επέκτασης. Οι όποιες επιδιορθώσεις βαρύνουν τους ίδιους τους ενοικιαστές, διότι η ενοικίαση κάλυπτε μόνο το κατάστημα και όχι τις μετατροπές που έγιναν σε αυτό. Αξιολόγηση Αιτήτριας 2 Η Αιτήτρια 2 δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Η αναφορά της στον "πλήρη έλεγχο" των ζητημάτων της ενοικίασης από μέρους της, ανατρέπεται από τα γεγονότα που η ίδια εκθέτει, αφού, · Δεν είχε γνώση του χρόνου εκτέλεσης των προσθηκομετατροπών. · Δεν λάμβανε η ίδια τις βεβαιώσεις παρακράτησης αμυντικής εισφοράς. · Καμία αναφορά υπήρξε σε δική της διαμαρτυρία για την «μονομερή», όπως αναφέρει, μείωση του ενοικίου. Αντιθέτως, σύμφωνα πάντα με την ίδια, ο πατέρας της δεν αποδέχθηκε την μείωση. Αυτά όλα ανατρέπουν την εικόνα που η μάρτυρας προσπάθησε να δημιουργήσει. Ότι δηλαδή, είχε τον έλεγχο των ζητημάτων της ενοικίασης και επομένως έχει γνώση του κατά πόσο είχαν γίνει ή όχι, αποδεχτές οι μεταβολές στο ενοίκιο. Βρίσκω υπερβολική αυτή την προσπάθεια της μάρτυρος να μας πείσει ότι συναποφάσιζε με τον πατέρα της, όλα τα ζητήματα της επίδικης ενοικίασης. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, δεν υποστήριξε ότι η ίδια απαίτησε την καταβολή των «οφειλόμενών» ενοικίων. Αρκέστηκε να αναφέρει ότι αυτή την απαίτηση την πρόβαλε ο πατέρας της, χωρίς όμως τεκμηρίωση αυτού του γεγονότος. Ούτε η προσπάθεια που έκανε να μας πείσει ότι η παράλειψη λήψης νομικών μέτρων νωρίτερα, οφείλεται στον εμπαιγμό του πατέρα της, είχε αποτέλεσμα. Εάν η ίδια πραγματικά έλεγχε την ενοικίαση και αποφάσιζε επί αυτής, δεν θα επηρεαζόταν από αυτό τον εμπαιγμό. Ούτε οι γνώμες της αναφορικά (α) με την υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση να επιδιορθώνουν το μίσθιο και (β) τους λόγους της πιθανής διαρροής, αποτελούν επιτρεπτή μαρτυρία, αφού δεν επικαλέστηκε γνώσεις και εμπειρία επί των ζητημάτων αυτών. Στην βάση των πιο πάνω, δεν αποδέχομαι την εκδοχή της Αιτήτριας 2, αφού μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, αλλά μόνο για να προωθήσει την υπόθεση της. Αποδέχομαι μόνο, την μαρτυρία της αναφορικά με τα γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η δεύτερη μάρτυρας, Αιτήτρια 1, αναφέρθηκε επίσης στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του μίσθιου, διευκρινίζοντας ότι τον έλεγχο του όλου κτηριακού συγκροτήματος, είχε η Αιτήτρια 2, διότι τα ακίνητα προορίζονταν για εκείνη. Ο σύζυγος της σε καμία συμφωνία προέβαινε χωρίς την συγκατάθεση της Αιτήτριας 2 και καμία τροποποίηση έγινε στην αρχική συμφωνία, παρά τα αιτήματα των Καθ' ων η αίτηση για μείωση του ενοικίου. Οι Καθ' ων η αίτηση επέκτειναν και τροποποίησαν το μίσθιο χωρίς την συγκατάθεση οπουδήποτε από τους ιδιοκτήτες. Τα ποσά που οι ενοικιαστές κατέθεταν, στην τράπεζα, λαμβάνονταν πάντοτε έναντι των οφειλόμενων ενοικίων. Στις επισκέψεις του Διευθυντή των ενοικιαστών και στις συζητήσεις που γίνονταν, στην οικία της, ήταν πάντοτε παρούσα και η Αιτήτρια
  13. Όχι μόνο δεν έγινε αποδεχτή η μείωση του ενοικίου, αλλά εξέφραζαν και παράπονα για την παράνομη προέκταση, η οποία δημιουργούσε προβλήματα στα διαμερίσματα άνωθεν του μίσθιου. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι με το σύζυγο της, ασχολούνταν αρχικά με την υφαντουργία και διέθεταν εργοστάσιο. Ακολούθως ασχολήθηκαν με την ανάπτυξη γης και την ανέγερση και πώληση ακινήτων. Διατηρούσαν παράλληλα και το εργοστάσιο υφαντουργίας μέχρι την δεκαετία 80-
  14. Μετά το 1990 ασχολούνταν μόνο με τις οικοδομές. Δεν αναγνώρισε την απόδειξη του Τεκμηρίου 29 (σελ.4), λέγοντας ότι το έγγραφο είναι ανυπόγραφο και ο γραφικός χαρακτήρας δεν ανήκει στο σύζυγο της. Δεν έχει γνώση για τις εισπράξεις, ούτε για τα βιβλιάρια αποδείξεων του συζύγου της. Παρόλα αυτά, αρνήθηκε ότι εισπράχθηκε ποτέ το ενοίκιο δια χειρός, διότι τα ποσά καταθέτονταν πάντοτε στη τράπεζα. Λεπτομέρειες για τις εργασίες του συζύγου της δεν γνωρίζει, διότι η ίδια εργαζόταν στο υφαντουργείο όσο διατηρούσαν αυτή την επιχείρηση και ακολούθως βρισκόταν στο σπίτι, όπου φρόντιζε τα εγγόνια της. Από το έτος 2012, ο σύζυγος της ασθενούσε και δεν ήταν σε θέση να δώσει οδηγίες για τις απαιτήσεις που είχαν. Το ενοίκιο μειωνόταν μονομερώς από τους Καθ' ων η Αίτηση και αυτό το διαπίστωναν όταν έλεγχαν τους τραπεζικούς λογαριασμούς. Στην οδό [ ], όπου βρίσκεται το μίσθιο, υπάρχουν και άλλα ακίνητα δικής τους ιδιοκτησίας (άλλα δύο καταστήματα και επτά διαμερίσματα). Το δικό της σπίτι βρίσκεται σε απόσταση περίπου χιλίων μέτρων από το κατάστημα. Δεν γνώριζαν οτιδήποτε για την επέκταση που ανήγειραν οι Καθ' ων η Αίτηση, παρά μόνο όταν αυτή ολοκληρώθηκε διότι οι αλλαγές πήραν μία - δύο μέρες, μόνο. Καμία συγκατάθεση δόθηκε, πριν ή μετά την ανέγερση αυτή, αλλά ούτε και για την αποθήκη που δημιουργήθηκε στο χώρο στάθμευσης. Είχαν επιλέξει με το σύζυγο της, να ενοικιάσουν στους Καθ' ων η Αίτηση το κατάστημα, διότι η τότε συνεργασία των Καθ' ων η αίτηση με την εταιρεία [ ] , τους δημιούργησε την αίσθηση ασφάλειας. Αρνήθηκε ότι υπήρχαν ζητήματα υγρασίας και διαρροής νερού στα άλλα υποστατικά που υπήρχαν στο επίδικο συγκρότημα και υποστήριξε ότι αν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα, αυτό αφορούσε μόνο την επέκταση των Καθ' ων η Αίτηση. Γνωρίζει ότι έγινε τρεις φορές μόνωση από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στο μίσθιο. Την τελευταία φορά ανέλαβε την εργασία ο ίδιος τεχνικός που εργαζόταν, για τις Αιτήτριες, στα υποστατικά άνωθεν του μίσθιου. Δεν όχλησαν γραπτώς τους Καθ' ων η Αίτηση για τα ζητήματα της, αποθήκης, της επέκτασης και της πινακίδας στο μίσθιο, διότι η προτεραιότητα τους ήταν τα οφειλόμενα ενοίκια. Συμφώνησε ότι κατά καιρούς ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση επισκεπτόταν τον Γ.Ξ. στο σπίτι. Υποστήριξε ότι αυτό γινόταν τις απογευματινές και όχι τις πρωινές ώρες και ότι τότε στο σπίτι βρισκόταν και η Αιτήτρια
  15. Στην τελευταία συνάντηση τους ζητήθηκε η μείωση του ενοικίου, αλλά ο Γ.Ξ. αρνήθηκε λέγοντας ότι θα πρέπει πρώτα να εξοφληθούν τα οφειλόμενα και ζήτησε από τους Καθ' ων η Αίτηση να εγκαταλείψουν το κατάστημα. Αρνήθηκε ότι στις επισκέψεις του ο διευθυντής παρέδιδε επιστολές στον Γ.Ξ., και δεν αναγνώρισε τα σχετικά έγγραφα (Τεκμήρια 25,27,28). Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν μείωση ενοικίου κατά την περίοδο 2012-2013 και υποστήριξε το ενοίκιο ήταν ήδη πολύ χαμηλό. Τα ποσά λαμβάνονταν πάντα έναντι του ενοικίου, με την υπόσχεση των Καθ' ων η Αίτηση ότι σύντομα θα εξοφλήσουν το υπόλοιπο. Αξιολόγηση Αιτήτριας 1 Ούτε η Αιτήτρια 1 μου έχει καλή εντύπωση. Κατ' αρχήν, η εικόνα που προσπάθησε να προβάλει (της γυναίκας που δεν αναμιγνυόταν στις υποθέσεις του συζύγου της), ανατράπηκε στην αντεξέταση, όπου διαφάνηκε ότι η ίδια είχε ενεργή ανάμιξη σε όλες τις επιχειρήσεις τους. Αυτή διατηρούσε την επιχείρηση υφαντουργίας όταν ο ίδιος ασχολείτο πλέον με τις οικοδομές, ενώ, · Αποκάλυψε τους λόγους που έκαναν τους Καθ' ων η αίτηση «ελκυστικούς» ενοικιαστές. · Είχε άποψη για το ύψος ενοικίων στην περιοχή του μίσθιου. · Υποστήριξε ότι τα ποσά λαμβάνονταν πάντα έναντι ενοικίου και ότι δίδονταν υποσχέσεις για εξόφληση του υπολοίπου. · Απέκλεισε το γεγονός ότι ζητήθηκε μείωση του ενοικίου στα έτη 2012 και
  16. Όλα τα πιο πάνω, ανατρέπουν την εικόνα της νοικοκυράς που ασχολείται με το σπίτι και τα εγγόνια της και που τα οικονομικά της οικογένειας δεν την αφορούν. Ιδιαίτερη δε εντύπωση μου έκανε η αναφορά της στις προσθηκομετατροπές στο μίσθιο και η σιγουριά της ότι αυτές δεν έτυχαν έγκρισης. Βρέθηκαν, είπε, με το σύζυγο της προ εκπλήξεως όταν διαπίστωσαν τις μετατροπές (παρόλο που το μίσθιο βρίσκεται στο ίδιο δρόμο με την οικία της και μάλιστα σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου). Παρόλα αυτά καμία καταγραμμένη διαμαρτυρία για τις μετατροπές αυτές υπάρχει. Από τα πιο πάνω χαρακτηριστικά αποσπάσματα της μαρτυρίας της, διαπιστώνω ότι η Αιτήτρια 1 είχε "επιλεκτική" γνώση των γεγονότων, αναλόγως των ερωτήσεων. Η διάσπαρτη από αντιφάσεις μαρτυρία της, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η παρουσία της στο Δικαστήριο έγινε με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση της. Δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της, με εξαίρεση μόνο τα γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν. Μάρτυρες Καθ' ων η αίτηση Ο μοναδικός μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση, Διευθυντής αυτών, Νίκος Τριανταφύλλου, στην γραπτή του δήλωση αναφέρθηκε στο νομικό καθεστώς των Καθ' ων η αίτηση και στις εμπορικές δραστηριότητες τους. Τον Ιούλιο του 2001, αναζητώντας κατάστημα στο Παραλίμνι, εντόπισε το μίσθιο και διαπραγματεύθηκε με τον Γ. Ξ. την ενοικίαση του. Μαζί του είχε και τον αντιπρόσωπο της συνεργαζόμενης εταιρείας [ ]. Επειδή το μίσθιο ήταν μικρότερο από τις προδιαγραφές της [ ] και δεν είχε αποθηκευτικό χώρο, κατέληξαν τελικά σε συμφωνία, η οποία περιλάμβανε και την διενέργεια μετατροπών. Αυτές ολοκληρώθηκαν πριν ξεκινήσει η λειτουργία του καταστήματος και διήρκησαν περίπου 2 εβδομάδες. Έγιναν σίγουρα αντιληπτές από τις Αιτήτριες, αφού η κατοικία τους βρίσκεται στον ίδιο δρόμο σε κοντινή απόσταση. Είχε πολύ καλή συνεργασία με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του μίσθιου Γ.Ξ. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ο Γ.Ξ. ασθένησε και δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα ζητήματα της ενοικίασης. Τον Νοέμβριο του 2012, το ενοίκιο του μίσθιου είχε ανέλθει σε €1.680, ενώ η χώρα μαστιζόταν από οικονομική κρίση και οι πωλήσεις της επιχείρησης του ήταν μειωμένες. Αντιλαμβανόμενος ο Γ. Ξ. αυτά τα προβλήματα, αποδέχθηκε το αίτημα για μείωση του ενοικίου σε €1.200 καθαρά, μηνιαίως, από τον Δεκέμβριο του
  17. Η οικονομική κατάσταση, ωστόσο, δεν βελτιώθηκε και η Εταιρεία Bata διέκοψε τις εργασίες της στην Κύπρο. Ζητήθηκε το 2013 νέα μείωση στο ενοίκιο αλλά ο Γ. Ξ. δεν την αποδέχτηκε. Συνέχισαν οι Καθ' ων η αίτηση να καταβάλλουν το ποσό των €1.200 και τον Ιούνιο του 2015 αιτήθηκαν ξανά την μείωση του ενοικίου, διότι διαφορετικά θα ήταν αναγκασμένοι να εγκαταλείψουν το μίσθιο. Συμφωνήθηκε η μείωση στο ποσό των €1.000 καθαρά, αλλά 5 μήνες αργότερα ο Γ.Ξ. (θεωρώντας το ποσό χαμηλό) απαίτησε επαναφορά του στα €1.
  18. Συμφωνήθηκε τότε η επαναφορά από τον Μάρτιο του
  19. Οι Καθ' ων η αίτηση ήταν πάντοτε συνεπείς στην καταβολή του ενοικίου και αυτό προκύπτει από τις αποδείξεις κατάθεσης. Η Αιτήτρια 2 ψεύδεται διότι δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην διαχείριση του μίσθιου. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017 ποτέ δεν συζήτησαν οποιοδήποτε θέμα της ενοικίασης και οι αποφάσεις λαμβάνονταν όλες από τον Γ.Ξ. Επισκεπτόταν ο ίδιος, τον Γ.Ξ. μία φορά κάθε χρόνο για να του παραδώσει τις βεβαιώσεις παρακράτησης αμυντικής εισφοράς και συναντήθηκαν επίσης, άλλες 3 φορές για την ανταλλαγή των επιστολών και να συζητήσουν την μείωση του ενοικίου. Στο σπίτι, τότε, βρισκόταν και η Αιτήτρια 1, η οποία κάποτε καθόταν μαζί τους. Την Αιτήτρια 2 την συνάντησε κοινωνικά, σε κάποιες εκδηλώσεις, ενώ στο πλαίσιο της ενοικίασης συνομίλησαν για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του
  20. Δεν αληθεύει ο ισχυρισμός ότι οι Καθ' ων η αίτηση υπόσχονταν να διευθετήσουν τα υπόλοιπα των ενοικίων, αφού ουδέποτε υπήρξε οφειλή. Η μοναδική απαίτηση της Αιτήτριας 2, ήταν η αύξηση του ενοικίου και η κατεδάφιση της επέκτασης. Ο Γ.Ξ. ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι οι τραπεζικές καταθέσεις λαμβάνονταν έναντι οφειλόμενων ενοικίων και καμία γραπτή η προφορική διαμαρτυρία έγινε σε σχέση με αυτές. Οι Καθ' ων η αίτηση έχουν υπερπληρώσει ενοίκια ύψους €14.731,92, μέχρι και την 01.02.2022, δηλαδή ποσό €204,61 επί 72 μήνες. Το ποσό των €3.273,76 αποτελεί τις υπέρ πληρωμές που είχαν γίνει στον Γ.Ξ. Στην διάρκεια της ενοικίασης παρουσιάστηκαν προβλήματα διαρροής νερού στο μίσθιο και οι Καθ' ων η αίτηση υπέστηκαν έξοδα για την επιδιόρθωση αυτών. Παρόλο που εργοδότησαν τεχνικό και έλαβαν την συμβουλή ότι η διαρροή δεν προκαλείτο από την δική τους επέκταση, εν τούτοις, ενίσχυσαν και κατασκεύασαν εκ νέου την μόνωση σε αυτή. Από τις αποδείξεις που αφορούν την επιδιόρθωση των ζημιών εντόπισε και παρουσίασε μόνο το Τεκμήριο
  21. Αντεξεταζόμενος ο Νίκος Τριανταφύλλου αναφέρθηκε στην επικοινωνία του με την Αιτήτρια 2 και την συνάντηση τους, το 2018, όπου η Αιτήτρια 2 είχε ζητήσει να κατεδαφιστεί η επέκταση, να κοπεί η πινακίδα και να αυξηθεί το ενοίκιο στο μίσθιο. Διαφώνησε με τις Αιτήτριες αναφορικά με την ανέγερση της επέκτασης, λέγοντας ότι η ανέγερση χρειάστηκε περίπου 15 μέρες και καθ' όλο το διάστημα αυτό ο Γ.Ξ. βρισκόταν συχνά στο κατάστημα, επειδή γνώριζε από κατασκευές. Το πρόβλημα με τις διαρροές νερού στο μίσθιο προέκυψε στη διάρκεια της ανακαίνισης των διαμερισμάτων, πάνω από το μίσθιο. Αντικαταστάθηκαν τα πατώματα στις βεράντες χωρίς να προηγηθεί ικανοποιητική υγρομόνωση. Το σοβαρό πρόβλημα παρουσιάστηκε την περίοδο 2017-2018 και διήρκησε μέχρι το χειμώνα του 2021, όταν η Αιτήτρια 2 διόρθωσε το πρόβλημα. Υποστήριξε ότι δεν υπάρχει αλληλογραφία για το ζήτημα των αποζημιώσεων διότι ο ίδιος αποφεύγει την μεσολάβηση δικηγόρων στις συνεργασίες του. Συμφώνησε ότι το θέμα αυτό εγέρθηκε γραπτώς με το Τεκμήριο 19 αλλά πρόσθεσε ότι έγιναν και προφορικές οχλήσεις του ιδιοκτήτη γι' αυτό. Σε σχέση με τη μείωση στο ενοίκιο, επανέλαβε ότι συνάντησε τον Γ.Ξ. στο σπίτι του όπου και αποδέχτηκε τη μείωση στο ποσό των €1.
  22. Δεν συμφωνούσε ο Γ.Ξ. στη σύνταξη νέας συμφωνίας και έτσι ο ίδιος συνέταξε επιστολές προκειμένου να καταγράψει τι συμφωνήθηκε μεταξύ τους. Η σχέση των δύο ήταν πολύ καλή και η γραπτή καταγραφή έγινε μόνο για σκοπούς αρχείου. Αίτημα για περαιτέρω μείωση του ενοικίου έγινε και μετά το "κούρεμα", στο έτος 2013, αλλά δεν το αποδέχθηκε τότε ο Γ.Ξ. και η επόμενη φορά που υποβλήθηκε το αίτημα, ήταν τον Νοέμβριο του
  23. Τότε η οικονομική κρίση δεν είχε ακόμα τελειώσει και ο Γ.Ξ. αποδέχθηκε τη μείωση. Ακολούθως όμως, μετάνιωσε και πέντε μήνες αργότερα, σε τηλεφωνική επικοινωνία ζήτησε την επαναφορά του ποσού στα €1.
  24. Το Τεκμήριο 27, επιστολή, παραδόθηκε και πάλι στο σπίτι του Γ.Ξ., στον ίδιο ή στη σύζυγο του. Αναφερόμενος στο ζήτημα των αποζημιώσεων και των εγγράφων που κατατέθηκαν σχετικά, ο μάρτυρας υποστήριξε ότι όλα τα έγγραφα αφορούν τις διαρροές. Το βάψιμο σχετίζεται επίσης με το νερό (που λέρωσε την τοιχοποιία) ενώ έγιναν διαδοχικά αλλαγές ψευδοτάβανων. Στην επέκταση του καταστήματος έγινε διπλή υγρομόνωση προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η διαρροή νερού δεν προερχόταν από αυτή. Σε σχέση με την απόδειξη είσπραξης (Τεκμήριο 29, σελ.4) ανέφερε ότι αυτή ήταν η μοναδική φορά που το ενοίκιο παραδόθηκε στον Γ.Ξ. Αφορούσε τον μήνα Απρίλιο 2013, αφού δεν υπήρχαν άλλες οφειλές. Αυτή η επιταγή πιθανόν να εκδόθηκε λόγω του προβλήματος που υπήρχε με τις τράπεζες και την αδυναμία κατάθεσης της. Στις επισκέψεις του στον Γ.Ξ. ουδέποτε συνάντησε την Αιτήτρια
  25. Αξιολόγηση Μάρτυρα Καθ' ων η αίτηση Ο μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει σχετικά καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του υπήρξε φυσιολογική και o ίδιος ήταν σταθερός, με απαντήσεις άμεσες, χωρίς δισταγμούς και υπεκφυγές. Δεν υπέπεσε σε σημαντικές αντιφάσεις, παρά την έντονη αντεξέταση του. Παρ' όλα αυτά, βρίσκω ότι το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά την απαίτηση για αποζημιώσεις παρέμεινε μετέωρο. Η αναφορά σε ζημιά και επιδιορθώσεις δεν υποστηρίχθηκε με αποδεκτή μαρτυρία (είτε διάγνωση και εκτίμηση της ζημιάς ή των ειδικών που προβήκαν στην, κατ' ισχυρισμό, αποκατάσταση της). Ούτε και η αναφορά σε υπερπληρωμές θα γίνει αποδεκτή, αφού αφορά μαρτυρία γνώμης, σε νομικό ζήτημα. Με εξαίρεση τα όσα σχολιάζω αμέσως πιο πάνω, αποδέχομαι ως ειλικρινή την υπόλοιπή του μαρτυρία, διότι υπήρξε φυσιολογική και χωρίς σημαντικές αντιφάσεις. Ευρήματα Δικαστηρίου Στην βάση των παραδοχών στα δικόγραφα, των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και της αποδεκτής μαρτυρίας, βρίσκω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως πιο κάτω. Τον Σεπτέμβριο του 2001, οι Καθ' ων η αίτηση νοίκιασαν το μίσθιο με γραπτή συμφωνία με τον τότε ιδιοκτήτη του, Γ. Ξ. Την εποχή εκείνη, οι Καθ' ων η αίτηση συνεργάζονταν με την εταιρεία [ ] και επειδή το μίσθιο ήταν μικρότερο από τις απαιτήσεις των [ ], οι ενοικιαστές ζήτησαν (και ο ιδιοκτήτης του μίσθιου συγκατατέθηκε) την υλοποίηση μετατροπών σε αυτό. Αυτές ολοκληρώθηκαν πριν ξεκινήσει η λειτουργία του καταστήματος και διήρκησαν περίπου 2 εβδομάδες. Περιλάμβαναν την επέκταση του καταστήματος στο μπροστινό του μέρος και την δημιουργία αποθήκης στο χώρο στάθμευσης στο πίσω μέρος. Η ενοικίαση συνεχιζόταν κανονικά και τον Νοέμβριο του 2012, οι Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν μείωση του ενοικίου, λόγω της οικονομικής κρίσης. Ο Γ.Ξ. αποδέχθηκε το αίτημα για μείωση του ενοικίου σε €1.200 καθαρά, μηνιαίως, από τον Δεκέμβριο του
  26. Στην διάρκεια του 2013 ζητήθηκε νέα μείωση στο ενοίκιο, αλλά αυτό απορρίφθηκε από τον Γ.Ξ. Συνέχισαν οι Καθ' ων η αίτηση να καταβάλλουν το ποσό των €1.200 μηνιαίως και τον Ιούνιο του 2015 αιτήθηκαν ξανά την μείωση του ενοικίου. Συμφωνήθηκε τότε η μείωση στο ποσό των €1.000 καθαρά, αλλά 5 μήνες αργότερα ο Γ.Ξ. (θεωρώντας το ποσό χαμηλό) απαίτησε επαναφορά του στα €1.200, η οποία συμφωνήθηκε να ξεκινήσει από τον Μάρτιο του
  27. Ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, επισκεπτόταν τον Γ.Ξ. ετησίως, για να του παραδώσει τις βεβαιώσεις παρακράτησης αμυντικής εισφοράς. Οι δυο τους συναντήθηκαν επίσης, άλλες 3 φορές στο σπίτι του Γ.Ξ. για να συζητήσουν την μείωση του ενοικίου. Παρούσα ήταν και η Αιτήρια 1, αλλά όχι η Αιτήτρια 2 (η οποία δεν είχε ανάμειξη στην διαχείριση του μίσθιου, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017). Στα πλαίσια της ενοικίασης, ο Μ.Κ. συναντήθηκε με την Αιτήτρια 2 στις αρχές του έτους το 2018, όπου η Αιτήτρια 2 είχε ζητήσει να κατεδαφιστεί η επέκταση, να κοπεί η πινακίδα και να αυξηθεί το ενοίκιο στο μίσθιο. Κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αίτησης, δεν υπήρχαν οφειλόμενα προς τις Αιτήτριες ενοίκια. Νομική πτυχή: Βάρος Απόδειξης: Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Ο κάθε διάδικος φέρει το βάρος απόδειξης της δικής του απαίτησης (βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου,

(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Στην παρούσα υπόθεση, με την προσαχθείσα από τις δύο πλευρές μαρτυρία, προωθήθηκαν δύο αντικρουόμενες θέσεις (όπως έχουν προβληθεί και στα δικόγραφα). Οι μεν Αιτήτριες υποστηρίζουν ότι οφείλονται σε αυτές δεδουλευμένα ενοίκια, ενώ οι Καθ' ου η αίτηση υποστηρίζουν ότι κανένα ποσό οφείλουν και ανταπαιτούν αποζημιώσεις και επιστροφή ποσού λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ανάκτηση κατοχής Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο 11. Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν Καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν στην παρούσα περίπτωση, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, είναι οι εξής:
  1. Οι Αιτήτριες να είναι ιδιοκτήτριες του μίσθιου.
  2. Το μίσθιο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο.
  3. Οι Καθ' ων η αίτηση να είναι θέσμιοι ενοικιαστές.
  4. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο, για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στο θέσμιο ενοικιαστή.
  5. Κατά την καταχώριση της Αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.
  6. Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στους Καθ' ων η αίτηση, χωρίς οι τελευταίοι να έχουν εξοφλήσει "παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν". Εξετάζονται πιο κάτω, αναλυτικά, οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α): 1,
  1. Ιδιοκτησία, ενοικιοστασιακό ακίνητο: Δεν αμφισβητήθηκε η ιδιοκτησία του μισθίου, ούτε ότι αυτό είναι ενοικιοστασιακό. Σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, ιδιοκτήτριες του μίσθιου από το έτος 2017 είναι οι Αιτήτριες και προγενέστερα ο αποβιώσας Γ.Ξ. Αυτό βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει της Κ.Δ.Π. 519/07 (Δήμος Παραλιμνίου) και έχει συμπληρωθεί και ενοικιαστεί πριν την 31.12.
  2. Επομένως, βρίσκω ότι οι πρώτες δύο πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις, πληρούνται.
  3. Θέσμιος ενοικιαστής Ο ορισμός του "Θέσμιου ενοικιαστή" απαντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, το οποίο, μεταξύ άλλων, προνοεί τα εξής: θέσμιος ενοικιαστής σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον [.]" Εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση διατήρησαν την κατοχή του μίσθιου μετά την εκπνοή της συμφωνίας ενοικίασης, αυτοί έχουν καταστεί από την 01.09.2005 θέσμιοι ενοικιαστής αυτού.
  4. Καθυστέρηση καταβολής νομίμως οφειλόμενου ενοικίου και επίδοση έγγραφης ειδοποίησης: Στην παρούσα υπόθεση και σύμφωνα με τα αποδεκτά γεγονότα, μετά την μετατροπή της συμβατικής ενοικίασης σε θέσμια, το μηνιαίο ενοίκιο του μίσθιου μεταβλήθηκε διαδοχικά (στα έτη 2012, 2015 και 2016) με προφορική συμφωνία του τότε ιδιοκτήτη με τους Καθ' ων η αίτηση. Το ποσό του ενοικίου, ως διαμορφωνόταν δυνάμει αυτών των συμφωνιών, καταβαλλόταν από τους Καθ' ων η αίτηση ανελλιπώς. Αυτό το συμπέρασμα του Δικαστηρίου, αποβαίνει μοιραίο για την απαίτηση αυτή των Αιτητριών και επηρεάζει αναπόφευκτα και τις υπόλοιπες προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α). (Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί και Πάροδος άπρακτης της προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης) Μετά τη διαπίστωση μου αυτή, απομένει προς εξέταση μόνο το ζήτημα της ανταπαίτησης των Καθ' ων η αίτηση. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Αποζημιώσεις: Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο βαθμό που οι απαιτήσεις των Καθ' ων η αίτηση αφορούν ειδικές αποζημιώσεις, είναι γνωστή η αρχή ότι αυτές θα πρέπει να δικογραφούνται ειδικά και να αποδεικνύονται αυστηρά [βλ. Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (αρ.2)
(2012)1 Α.Α.Δ. 753]: "[Η] ειδική αποζημίωση, όπως είναι στην προκείμενη περίπτωση η απαίτηση της εφεσείουσας, επιβάλλεται να αποδεικνύεται με τη δέουσα αυστηρότητα και το βάρος αυτό το φέρει ο ενάγων. Βλ. Παναγή ν. Κακόψιτου
(2001)1(Β)Α.Α.Δ.839. Ταυτοχρόνως, στην υπόθεση Πίριλλος ν. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153, τονίστηκε ότι η ειδική αποζημίωση πρέπει να δικογραφείται, να εξειδικεύεται στην απαίτηση, με την αναγκαία λεπτομέρεια και να αποδεικνύεται με αυστηρότητα για κάθε συγκεκριμένο στοιχείο. Βλ. επίσης Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157." Α. Αποζημιώσεις για τις ζημιές που οι Καθ' ων η αίτηση υπέστηκαν συνεπεία των παραλείψεων των Αιτητριών - έξοδα αποκατάστασης του μίσθιου και ζημιά στα προϊόντα των Καθ' ων η αίτηση Καμία αποδεκτή μαρτυρία έχει παρουσιαστεί αναφορικά με αυτό το θέμα. Ο ισχυρισμός για πρόκληση ζημιάς από υγρασία που εισχώρησε στο μίσθιο, παρέμεινε μετέωρος αφού δεν υποστηρίχθηκε από μαρτυρία ειδικού. Πέραν τούτου, πρέπει να σημειωθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν ικανοποιήσει την υποχρέωση τους για ειδική δικογράφηση και αυστηρή απόδειξη αυτής της ειδικής απαίτησης τους. Β. Αδικαιολόγητος πλουτισμός- «υπερπληρωμή». (Η απαίτηση για την διαφορά στο ποσό των ενοικίων, από τον Μάρτιο του 2016 και ακόλουθα) Υποστηρίζουν οι Καθ' ων η αίτηση, ότι οι Αιτήτριες πλούτισαν αδικαιολόγητα, διότι η επαναφορά του μηνιαίου ενοικίου στο ποσό των €1.200 ήταν παράνομη και επομένως κάθε μήνα κατέβαλλαν, πέραν της υποχρέωσης τους, ποσά που δεν οφείλονταν. Καμία εξειδίκευση της "παρανομίας" βρίσκω στο δικόγραφο των Καθ' ων η αίτηση, πέραν της λακωνικής αναφοράς ότι οι αυξήσεις στα ενοίκια την τότε εποχή απαγορεύονταν. Η ανάλυση του ζητήματος γίνεται στην τελική αγόρευση των Καθ' ων η αίτηση. Η σχετική, με τις συμφωνίες για αύξηση του ενοικίου στις θέσμιες ενοικιάσεις, πρόνοια, είναι η πιο κάτω επιφύλαξη του άρθρου 8
(2)του Νόμου: "Νοείται περαιτέρω ότι είναι νόμιμον διά τον ιδιοκτήτην και τον ενοικιαστήν να έλθουν εις διαπραγματεύσεις και διά γραπτής συμφωνίας να συμφωνήσουν ετέραν αύξησιν του ενοικίου νοουμένου ότι η τελευταία αύτη αύξησις δεν θα υπερβαίνη το εκάστοτε καθοριζόμενον ανώτατον ποσοστόν αυξήσεως του ενοικίου συμφώνως προς τας διατάξεις του εδαφίου
(4)του παρόντος άρθρου και ότι ουδεμία τοιαύτη αύξησις θα λαμβάνη χώραν προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας καθ' ην ο ενοικιαστής έλαβε κατοχήν του ακινήτου ή από της ημερομηνίας της τελευταίας αυξήσεως ενοικίου." Η δε πρόνοια του εδαφίου 4 του ιδίου άρθρου αναφέρει τα κάτωθι: "
(4)(α) Το ανώτατον όριον του υπό του Δικαστηρίου καθοριζομένου δικαίου ενοικίου δεν θα υπερβαίνη ποσοστόν 14 τοις εκατόν διά τα πρώτα δύο έτη από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος Νόμου, μετά το πέρας της οποίας περιόδου το ποσοστόν θα καθορίζεται ανά διετίαν υπό του Υπουργικού Συμβουλίου τη συστάσει του Υπουργού διά διατάγματος δημοσιευομένου εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας. Νοείται ότι, αν η πρώτη αίτηση που υποβάλλεται μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 1995 για αύξηση του ενοικίου βάσει του επιτρεπόμενου ποσοστού, που δεν υπερβαίνει τώρα το 14%, οδηγεί στον καθορισμό ενοικίου χαμηλότερου από το 40% του εκάστοτε μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής, τότε καθορίζεται ενοίκιο ίσο προς το 40% του μέσου αυτού όρου. Το ποσοστό 40% ως ανωτέρω, για την πρώτη ή τις επόμενες αιτήσεις αυξάνεται από 1.1.1997 κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ανά διετία, μέχρις ότου ανέλθει στο 90% του εκάστοτε μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής." Βλέπουμε ότι, ενώ στην παράγραφο (α) του άρθρου 8 υπάρχει ρητή πρόνοια για τον καθορισμό του δίκαιου ενοικίου με ποσοστό που "θα καθορίζεται ανά διετίαν υπό του Υπουργικού Συμβουλίου", στην αμέσως επόμενη παράγραφο (δηλαδή στην επιφύλαξη του άρθρου αυτού)[1] υπάρχει μια διαφορετική πρόνοια. Στην επιφύλαξη αυτή, γίνεται αναφορά στο "μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής" και στον καθορισμό του δίκαιου ενοικίου δυνάμει αυτού του μέσου όρου. Δηλαδή, ο νομοθέτης στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 8
(4)(α) ανέθεσε στην εκτελεστική εξουσία την αναθεώρηση του ποσοστού της αύξησης των ενοικίων. Αυτό καθορίζεται, σύμφωνα πάντα με τη νομοθεσία, ανά δυο έτη από το Υπουργικό Συμβούλιο και επομένως αναθεωρείται ανάλογα με τις ισχύουσες περιστάσεις (οικονομικές, κοινωνικές κ.ο.κ.). Από την θέσπιση του Νόμου 23/1983, το ποσοστό αυτό παρέμεινε αναλλοίωτο στο 14%, μέχρι την 21.4.2009. Από την 22.4.2009[2] μειώθηκε σε 8% και στις 21.4.2013[3] μηδενίστηκε και δεν έχει έκτοτε μεταβληθεί. Είναι προφανές ότι το ποσοστό του πρώτου εδαφίου του άρθρου 8
(4)(α) του Νόμου, έχει παραμείνει μηδενικό από την 21.4.2013, σε μια προσπάθεια περιορισμού των αρνητικών συνεπειών της γνωστής σε όλους οικονομικής ύφεσης του έτους 2013 (και ακόλουθα), που βίωνε η Κυπριακή Δημοκρατία. Η περίπτωση όμως της επιφύλαξης του άρθρου 8
(4)(α) είναι διαφορετική αφού σε αυτήν γίνεται αναφορά στο "μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής" και στον καθορισμό του δίκαιου ενοικίου δυνάμει αυτού του μέσου όρου. Η πρόνοια για καθορισμό του ενοικίου με βάση τον μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής μπορεί να τροποποιηθεί ή να καταργηθεί μόνο με νομοθετική πράξη, κάτι που δεν έχει γίνει. Ως εκ τούτου, η αγορά των ακινήτων έχει πλέον αφεθεί από την πολιτεία, να προσαρμόζει μόνη της, τις ενοικιαστικές της αξίες. Το βάρος απόδειξης της "παρανομίας" της συμφωνίας για αύξηση του ενοικίου (από τον Μάρτιο του 2016), βρίσκεται στους ώμους του Καθ' ου η αίτηση και δεν έχει αποσειστεί. Διευκρινίζω ότι δεν παρουσιάστηκε από μέρους του μαρτυρία που να συγκρίνει το μηνιαίο ενοίκιο των €1.200 με "τον μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής", ούτε προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία ότι μεσολάβησαν αυξήσεις στο ενοίκιο του μίσθιου, με χρονική απόσταση μικρότερη των δύο ετών. Δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω ούτε αυτό το ζήτημα. Είναι φανερή η ελλιπής δικογράφηση και η παράλειψη των Καθ' ων η αίτηση να τεκμηριώσουν τις ειδικές αυτές απαιτήσεις τους, στο σύνολο τους. Κατάληξη: Εφόσον έχω διαπιστώσει πιο πάνω ότι δεν έχει αποδειχθεί η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, η αξίωση των Αιτητριών για έκδοση διατάγματος έξωσης και για απόδοση οφειλόμενων ενοικίων, δεν έχει πετύχει και με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση απορρίπτεται. H Ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση επίσης απορρίπτεται, με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω. Έξοδα: Ως προς το ζήτημα των εξόδων, εφόσον καμία πλευρά έχει πετύχει να αποδείξει την απαίτηση της, βρίσκω ότι θα ήταν ορθό η κάθε πλευρά να αναλάβει τα δικά της έξοδα και αυτή είναι η απόφαση μου (με τη σύμφωνη, γνώμη των Παρέδρων). (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου, Π. Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Βλ. πιο πάνω: "Νοείται ότι [.]". [2] δυνάμει της Κ.Δ.Π.115/2009 [3] δυνάμει της Κ.Δ.Π.116/2013 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.