ΙΝSTANT INVESTORS LIMITED ν. COMPTON HOUSE INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αίτησης: Κ13/2018, 3/6/2022

(1), 2

(2), 3, 4 και

(9)(t), στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, στο φάκελο δικογραφίας, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Σοφοκλή Σαββίδη, (Σ.Σ.), στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα Είναι διευθυντής των Αιτητών (εξ΄ ανταπαιτήσεως Eναγόμενων) με ίδια γνώση των γεγονότων. Η Καθ' ης η αίτηση (εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα) τέθηκε υπό διαχείριση στις 27/2/2020 και δεν ασκεί οποιανδήποτε εργασία. Η αξίωση σε βάρος της αφορά τον καθορισμό ενοικίου. (Η απαίτηση για καταβολή ποσού €198.540,00 ως οφειλόμενα ενοίκια δεν θα προωθηθεί διότι αποτελεί το αντικείμενο άλλης διαδικασίας). Τα επίδικα ακίνητα έχουν παραδοθεί στις 8/2/2020 χωρίς να αποπληρωθούν τα οφειλόμενα ποσά. Λόγω της άσχημης οικονομικής κατάστασης της Καθ' ης η αίτηση και του διορισμού διαχειριστή, προτάθηκε στην Καθ' ης η αίτηση εξώδικη διευθέτηση η οποία δεν έγινε αποδεκτή. Όταν εταιρεία συμμετέχει σε νομική διαδικασία και προκύπτει λόγος ανικανότητάς της να πληρώσει τα έξοδα της αντίδικης πλευράς, μπορεί να διαταχθεί από το Δικαστήριο να παρέχει ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα. Στην παρούσα περίπτωση τα δημιουργηθέντα και τα μελλοντικά έξοδα έχουν υπολογιστεί στο ποσό των €11.145,48 με ρεαλιστική πρόβλεψη. Σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση, εκκρεμεί στο ίδιο Δικαστήριο η υπόθεση με αριθμό Κ2/2020, η οποία αφορά οφειλόμενα ενοίκια για τα έτη 2021 μέχρι 2019, στην οποία έχει επίσης καταχωρηθεί Ανταπαίτηση. Υπάρχει εμφανής κίνδυνος στην καταβολή των δικηγόρων εξόδων των Αιτητών. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, αυτοί θα έχουν υποστεί αδικία και οικονομικό κόστος, εάν πετύχει η Υπεράσπιση τους στην Ανταπαίτηση. Στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο Σ.Σ. αναφέρει ότι μετά την καταχώρηση της Αίτησης διαπιστώθηκε ότι οι Αιτητές δεν περιέλαβαν ως τεκμήριο την έρευνα στο Κτηματολόγιο από την οποία προκύπτει ότι υπάρχουν καταχωρημένες 4 επιβαρύνσεις σε βάρος της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση, η μια εκ των οποίων αφορά στο ποσό των €1.161.848,

1. Η ένσταση H Καθ' ης η αίτηση, με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερομηνίας 01.02.2022, απορρίπτει τα όσα οι Αιτητές ισχυρίζονται στην παρούσα αίτηση και προβάλλει τους κάτωθι εννέα λόγους ένστασης:
2. Η αίτηση της Αιτήτριας/Εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενης (στο εξής «Αιτήτριας») είναι ανεπαρκής, γενική, αόριστη, νομικά και πραγματικά αβάσιμη.
3. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 22/6/2021 και η συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, ημερομηνίας 14/12/2021 βασίζεται σε γενικούς και ανυποστήρικτους ισχυρισμούς.
4. Η αίτηση είναι ενάντια στο Νόμο καθώς και ενάντια στις νομικές υποχρεώσεις της Καθ΄ ης η αίτηση αλλά και του Διαχειριστή της.
5. Τα ζητούμενα διατάγματα επηρεάζουν καταλυτικά τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του Διαχειριστή της Καθ΄ ης η αίτηση/Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα (στο εξής «Καθ΄ ης η αίτηση») και σε περίπτωση που εκδοθούν, ο Διαχειριστής θα κωλύεται να ασκήσει τα καθήκοντα του όπως αυτά προβλέπονται από το Νόμο.
6. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης αφού τα μέτρα που ζητούνται είναι ιδιαίτερα επαχθές και/ή ζημιογόνα για την Καθ΄ ης η Αίτηση και του προνομιούχους πιστωτές της.
7. Η αίτηση ασκείται παράνομα και ενάντια στα δικαιώματα των προνομιούχων πιστωτών οι οφειλές προς αυτούς προηγούνται από αυτή της Αιτήτριας.
8. Ο προτεινόμενος κατάλογος που είναι το Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Σοφοκλή Σαββίδη, ημερομηνίας 22/6/2021 που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας είναι διογκωμένος σε αρκετά σημεία με αποτέλεσμα το ποσό που ζητείται να είναι υπερβολικό.
9. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθώς η Αιτήτρια καταχρηστικά και/ή με σκοπό να ασκήσουν πίεση στην Καθ΄ ης η αίτηση, ήγειραν την παρούσα αίτηση, ενόψει του ότι εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση, η υπ΄ αριθμό Κ13/2018, η οποία στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης καταχωρίστηκε από την Αιτήτρια η αίτηση ημερομηνίας 22/6/2021, η οποία στηρίζεται στα ίδια γεγονότα και με την οποία προωθείται η ίδια αξίωση.
10. Δεν έχει δείξει κανένα ουσιαστικό λόγο ο οποίος να αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας της Αιτήτριας ώστε να χρειαστεί να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Αντιθέτως η Αιτήτρια χρησιμοποιεί αυτό το μέτρο για να εξασκήσει πίεση στον διαχειριστή. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ο Πέτρος Ιωαννίδης, (Π.Ι.), διορισμένος διαχειριστής της Καθ' ης η Αίτησης, απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Σ. Σ και την αξίωση των Αιτητών, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει τα κάτωθι: Έχει διοριστεί ως παραλήπτης και διαχειριστής της Καθ' ης η Αίτησης στις 27/2/2020, δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης, προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Λτδ. Έχει υπό τον πλήρη έλεγχό του όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η αίτηση, η οποία στις 27/2/2020 είχε συσσωρευμένες ζημιές ύψους €1.310,384, ενώ τα περιουσιακά της στοιχεία ανέρχονται σε €1.293,
11. Ως διαχειριστής έχει καθήκον να διαχειριστεί την επιχείρηση και να εκποιήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία ώστε να εξοφληθεί η οφειλή προς την τράπεζα και να ικανοποιηθούν οι προνομιούχοι πιστωτές, κατά σειρά προτεραιότητας. Έχει επίσης περιορισμένο καθήκον επιμέλειας προς όλους τους πιστωτές που επηρεάζονται από την εκποίηση. Τυχούσα έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα τον εμποδίζει στην άσκηση των καθηκόντων του, διότι οι Αιτητές θα παραγκωνίσουν τους υπόλοιπους πιστωτές (οι οποίοι προηγούνται από αυτούς) για να ικανοποιήσουν τη δική τους αξίωση. Αυτό θα συνεπάγεται την παράλειψη καταβολής οφειλών στα δημόσια ταμεία με πιθανή ποινική ευθύνη των Διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση. Λόγω της μείωσης της επιχειρησιακής δραστηριότητας της Καθ' ης η Αίτησης τερματίστηκε, για λόγους πλεονασμού, η απασχόληση όλων των εργοδοτούμενων της και η εταιρεία κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με πολλές εργατικές διαφορές. Οι εργοδοτούμενοι αυτοί κατατάσσονται στους προνομιούχους πιστωτές. Ο υπολογισμός των εξόδων των Αιτητών περιλαμβάνει υπερβολικές χρεώσεις και έξοδα τα οποία δεν είναι αναμενόμενα υπό τις περιστάσεις. Οι Αιτητές προωθούν την ίδια αίτηση και στην υπόθεση με αριθμό Κ2/2020, η οποία στηρίζεται στα ίδια γεγονότα και αφορά την ίδια απαίτηση. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παρουσιάζοντας και σχετική με το ζήτημα νομολογία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον το επίδικο θέμα είναι αμιγώς νομικό. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ περαιτέρω, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή Πέραν από την γενική ρύθμιση της Διαταγής 60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας[1], στην περίπτωση των νομικών προσώπων, ο Περί Εταιρειών Νόμος Κεφ. 133 ρυθμίζει το ζήτημα της παροχής ασφάλειας εξόδων, στο άρθρο 382 με την πιο κάτω αναφερόμενη ειδική πρόνοια: «
12. Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση.» Εκτενής ανάλυση και ερμηνεία αυτής της πρόνοιας της νομοθεσίας, γίνεται στην απόφαση Y. LIASIDES DEVELOPERS LTD, ΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΝΟΥ ΧΑΤΖΗΡΟΥΣΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ v.
13. ΜΙΧΑΗΛ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., ECLI:CY:AD:2017:A211, Πολ. Έφεση Αρ. 123/2012, Ημερ. 02/06/2017), ECLI:CY:AD:2017:A211, όπου κρίθηκε ότι: (α) Σε αντίθεση με τα φυσικά πρόσωπα, στα νομικά πρόσωπα δεν ισχύει η αρχή ότι «δεν εκδίδεται διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων εναντίον ενάγοντα ο οποίος στερείται μέσων», με παραπομπή στην απόφαση Pearson v Naydler

(1977)3 All. E. R.

1. (β) η έννοια της «αγωγής ή άλλης διαδικασίας» καλύπτει και κάθε αίτηση που έχει το χαρακτήρα εναρκτήριας διαδικασίας. (γ) ο όρο «Ενάγοντας» δεν διευρύνεται αυτοδίκαια με τρόπο που να καλύπτει εναγόμενη εταιρεία η οποία λαμβάνει κάποια δικαστικά μέτρα, εάν στην πραγματικότητα αυτή η εταιρεία είναι και παραμένει Εναγόμενη. Αυτό το τελευταίο σημείο μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα στην παρούσα περίπτωση. Η εναγόμενη εταιρεία έχει καταχωρίσει Ανταπαίτηση και επιβάλλεται η εξέταση του κατά πόσον έχει μεταβληθεί η ιδιότητα της. Κριτήριο αποτελεί το κατά πόσο τα δικαστικά μέτρα «που αναγκάζεται» να λάβει ο διάδικος έχουν αμυντικό ή επιθετικό χαρακτήρα. Η εναγόμενη εταιρεία μπορεί να θεωρηθεί ως «ενάγουσα», με την έννοια του Άρθρου 382 (πιο πάνω), μόνο όταν η ιδιότητα της μεταβληθεί από αμυντική σε επιθετική.(βλ. Y. LIASIDES v. Μιχαήλ, πιο πάνω) Αναγκαία επομένως καθίσταται η αναδρομή στο περιεχόμενο της Ανταπαίτησης. Κριτήριο αποτελούν (α) η φύση και η έκταση της Ανταπαίτησης σε σύγκριση με την απαίτηση στην αγωγή (δηλαδή στην Κυρίως Αίτηση) και (β) η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο πρόκειται για αυτοτελή Ανταπαίτηση, ώστε να είναι δίκαιο να εξομοιωθεί η Καθ' ης η αίτηση με «Αιτήτρια» (δηλαδή με «ενάγουσα»). Στην παρούσα υπόθεση, η απαίτηση των Αιτητών αφορά τον καθορισμό του ενοικίου του επίδικου ακινήτου (από τον μήνα Οκτώβριο του 2018 και ακόλουθα). Με την Απάντηση της, η Καθ' ης η αίτηση αρνείται την απαίτηση, υποστηρίζοντας ότι:
2. Στο ποσό του μηνιαίου ενοικίου επήλθε μείωση, περί τον Ιούνιο του 2014, δυνάμει συμφωνίας.
3. Στο ακίνητο έγιναν από μέρους τους βελτιώσεις/ανακαινίσεις, ύψους €400.
5. Τα ενοίκια των καταστημάτων της μικρής περιοχής δεν είναι ψηλότερα από το επίδικο και δεν δικαιολογείται αύξηση στο ενοίκιο που κατέβαλλαν.
6. Οι ίδιοι επιβαρύνθηκαν τα έξοδα επιδιόρθωσης του ακινήτου, όταν αυτό παραβιάστηκε και υπέστηκε ζημιές (ενώ οι Αιτητές παραβίασαν την υποχρέωση τους για ασφάλιση του ακινήτου).
7. Τα πιο πάνω της προκάλεσαν απώλεια φήμης και πελατείας. Η Ανταπαίτηση αφορά σε:
8. Ποσό €570,00 έξοδα επιδιόρθωσης του επίδικου ακινήτου.
9. Ποσό €7.000,00 αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά,
10. Γενικές αποζημιώσεις για απώλεια φήμης και πελατείας. Καθίσταται φανερό ότι η Ανταπαίτηση αποτελεί αυτοτελή απαίτηση, και δεν εδράζεται ούτε περιορίζεται στην Υπεράσπιση στην απαίτηση των Αιτητών για καθορισμό του ενοικίου. Επομένως, η στάση της Καθ' ης η αίτηση είναι και μπορεί να χαρακτηριστεί ως «επιθετική» και στη βάση αυτού, βρίσκω ότι στην παρούσα περίπτωση, η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία έχει εξομοιωθεί με «ενάγουσα ή εξ΄ ανταπαιτήσεως Αιτήτρια". Εφόσον η Καθ' ης η αίτηση υπέχει (ως προς την Ανταπαίτηση της), την ιδιότητα της Ενάγουσας (Αιτήτριας σε εναρκτήριο δικαστικό διάβημα) τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 382 του Κεφ.
11. Με την πρόνοια αυτή του Κεφαλαίου 113, ασχολήθηκαν και οι πιο κάτω αποφάσεις: F.K PROPERTIES LTD & S. (VAROSIA) PROPERTIES LIMITED v. SIMON GEORGE PENNEY κ.α.

(2014)1 Α.Α.Δ 39, όπου αναφέρθηκαν τα κάτωθι: «Η Αίτηση στηρίζεται επίσης στο Άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με το οποίο παραχωρείται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο στις περιπτώσεις που υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η ενάγουσα ή εφεσείουσα εταιρεία δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τα έξοδα που ήδη επιδικάστηκαν ή που θα επιδικαστούν να την διατάξει να παραχωρήσει ασφαλεια για τα έξοδα. Όμως το Δικαστήριο ενεργώντας στη βάση του Άρθρου 382, διατηρεί διακριτική ευχέρεια, αφού λάβει υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, να απορρίψει την αίτηση ακόμη και όταν αποδειχθεί η αδυναμία μιας εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου (βλ. σχετικά Sir Lindsay Parkinson and Co Ltd v. Triplan Ltd [1973] 2 All ER 273, στη σελ. 283, Annual Practice 1958, στη σελ. 395 και Halsbury' s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 37, παρ. 304). Όμως όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, συνήθως το δικαστήριο εκδίδει το αιτούμενο διάταγμα για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, εκτός αν καταλήξει ότι υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης του. Λεωνίδας Κίμωνος ως εκκαθαριστής της Blue Seal Shoes Ltd v. Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ v. Xρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A47, Πολ. Έφεση 66/13, Ημερ. 30/01/2015, ECLI:CY:AD:2015:A47: «Ως προς το ουσιαστικό μέρος της αίτησης, αν δηλαδή η εφεσείουσα εταιρεία είναι ικανή ή όχι να πληρώσει τα έξοδα έξοδα της εφεσίβλητης σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης, όντως το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου προβλέπει πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να διατάξει την παροχή ασφάλειας εξόδων προϋποθέτει ότι ο αιτητής έχει αποσείσει το βάρος των ισχυρισμών του περί αφερεγγυότητας της εταιρείας με αξιόπιστη μαρτυρία. Στην υπό κρίση όμως περίπτωση η εφεσείουσα εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση και το γεγονός αυτό αποτελεί prima facie μαρτυρία ότι αδυνατεί να καταβάλει τα έξοδα, εκτός αν δοθεί προς το αντίθετο σχετική μαρτυρία (βλ. Genemp Trading Ltd (ανωτέρω) η οποία παραπέμπει στην Northhamptron Goal, Iron & Waggon Co. N. Midland Wagon Co.

(1878)7 Ch.D. 500).» Έχει επίσης κριθεί πως τα όσα ισχύουν στην περίπτωση όπου μια εταιρεία είναι υπό εκκαθάριση, εφαρμόζονται αναλογικά και στην περίπτωση όπου μια εταιρεία βρίσκεται υπό καθεστώς διαχείρισης, δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης[2] (όπως δηλαδή και η παρούσα περίπτωση). Από αυτό το γεγονός, του διορισμού δηλαδή διαχειριστή της Καθ' ης η αίτηση, καταδεικνύεται η εκ πρώτης όψεως αδυναμία πληρωμής των εξόδων της Ανταπαίτησης. To βάρος πλέον μετατίθεται στην Καθ' ης η αίτηση (εξ' ανταπαιτήσεως Αιτήτρια) να αποδείξει το αντίθετο. Εξετάζοντας την ένσταση, διαπιστώνω ότι αυτή βασίζεται κατά κύριο λόγο στην προτεραιότητα των εξασφαλισμένων πιστωτών της Καθ' ης η αίτηση και στον ισχυρισμό του διαχειριστή, ότι τυχούσα έγκριση της παρούσα αίτησης θα θέσει σε ανεπίτρεπτα προνομιακή θέση τους Αιτητές. Αυτή όμως η θέση δεν υποστηρίζεται από την νομολογία και ούτε παρουσίασαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι οποιαδήποτε αυθεντία που να συνηγορεί υπέρ της τοποθέτησης τους αυτής. Πέραν τούτου, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Π.Ι., σε σχέση με τους προνομιούχους πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση αποτελούν απλή υπόθεση, ενώ σύμφωνα με τα γεγονότα που ο ίδιος παραθέτει, είναι αβέβαιο αν αυτοί οι πιστωτές (δηλαδή, οι υπάλληλοι της εταιρείας) θα προωθήσουν κάποια απαίτηση εναντίον της. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Αιτήτρια ζητεί την παροχή ασφάλειας αναφορικά με τα έξοδα που θα προκύψουν, λόγω της καταχώρησης και προώθησης Ανταπαίτησης από την Καθ' ης η αίτηση και όχι την εξασφάλιση της δικής της αξίωσης, όπως λανθασμένα αναφέρει ο Π.Ι. στην ένορκη του δήλωση. Δεν έχει επομένως καταδειχθεί η από μέρους της Αιτήτριας προσπάθεια απόκτησης αθέμιτου πλεονεκτήματος. Σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση του Π.Ι. η Καθ' ης η αίτηση δεν ασκεί πλέον εργασίες και το παθητικό της υπερβαίνει το ενεργητικό της. Αυτός είναι προφανώς και ο λόγος που ο Διαχειριστής της Καθ' ης η αίτηση δεν έχει υποστηρίξει ότι αυτή είναι φερέγγυα ή ότι είναι έστω ικανή να καταβάλει τα έξοδα των αντιδίκων της στην Ανταπαίτηση. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο υπάρχουν στην παρούσα περίπτωση οποιοιδήποτε ειδικοί λόγοι για τους οποίους η ενάγουσα δεν θα πρέπει να διαταχθεί να παρέχει ασφάλεια εξόδων. Το όλο ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης. Προβάλλεται η θέση με την ένσταση ότι η Αιτήτρια προωθεί και δεύτερη αίτηση σε βάρος της, για ασφάλεια εξόδων, στο πλαίσιο της υπόθεσης Κ2/2020 "η οποία στηρίζεται στα ίδια γεγονότα και με την οποία προωθείται η ίδια αξίωση". Δεν αμφισβητείται από τους Αιτητές, η καταχώρηση της Αίτησης αρ. Κ2/2020 και η προώθηση αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Αυτό που υποστηρίζουν οι Αιτητές (στην αγόρευση τους) είναι ότι οι απαιτήσεις στις δυο Αιτήσεις ενοικιοστασίου είναι διαφορετικές (αφού δήλωσαν ότι περιορίζουν την απαίτηση της στην παρούσα Αίτηση στο ζήτημα του καθορισμού ενοικίου μόνο) και ότι οι αιτήσεις για ασφάλεια εξόδων προκλήθηκαν από την απόφαση της Καθ' ης η αίτηση να προωθήσει Ανταπαιτήσεις στις υποθέσεις αυτές. Δεν έχω ενώπιον μου την Αίτηση Κ2/2020 ώστε να αποφανθώ για το ζήτημα που προβάλλεται. Παρόλα αυτά, εκ πρώτης όμως όψεως φαίνεται να ευσταθεί η θέση των Αιτητών ότι με τον περιορισμό των απαιτήσεων τους στην παρούσα Αίτηση, οι δυο Αιτήσεις ενοικιοστασίου που εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων δεν προωθούν την ίδια αξίωση. Καταλήγω έτσι στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχουν επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν την άρνηση παροχής ασφάλειας εξόδων. Τέλος, αναφορικά με το ποσό της ασφάλειας έξοδών, οι Αιτητές παρουσιάζουν προσχέδιο καταλόγου εξόδων με υπολογισμό των εξόδων τους στην Ανταπαίτηση, στην κλίμακα €100.000 - €500.

1. Η κλίμακα των εξόδων της Ανταπαίτησης όμως δεν υπερβαίνει το ποσό των €10.000 και επομένως το ποσό των €11.145,00 που παρουσιάζουν ως "ρεαλιστικό" οι Αιτητές, δεν δικαιολογείται. Με βάση την εμπειρία μου και τους σχετικούς Κανονισμούς, περιορίζω το ποσό της ασφάλειας εξόδων σε €4.000,
2. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται και τα έξοδα της παρούσας αίτησης τα οποία επιδικάζονται, υπέρ των Αιτητών. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της παρούσας αίτησης, η οποία εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάζεται η Καθ' ης η αίτηση όπως εντός 30 ημερών από σήμερα παρουσιάσει στον Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου, υπό μορφή ασφάλειας εξόδων, κατάθεση στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου ή τραπεζική εγγύηση ύψους €4.000,
3. Η ασφάλεια εξόδων μπορεί να παρέχεται όχι μόνο από την ίδια την εταιρεία αλλά από οποιοδήποτε πρόσωπο ήθελε δώσει την εγγύηση προς όφελος της εταιρείας για τους σκοπούς της διαδικασίας. Μέχρι την κατάθεση της πιο πάνω ασφάλειας εξόδων, η διαδικασία στην Ανταπαίτηση αναστέλλεται. Σε περίπτωση που, εντός του χρονικού διαστήματος των 30 ημερών, δεν υπάρξει από συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής ασφάλειας εξόδων, η Ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορριφθεί με έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση. Με την συμμόρφωση στην πιο πάνω αναφερόμενη διαταγή, η Γραμματεία να θέσει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] ""
4. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων.
5. In actions brought by persons resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, when the plaintiff's claim is founded on a judgment or order or on a negotiable instrument, the power to require the plaintiff to give security for costs shall be in the discretion of the Court.
6. Where a person sues as next friend of an infant or other person under disability he may, if an appellant, be ordered to give security for costs.
7. If it appears that a person suing is not the real plaintiff but is merely suing as nominal plaintiff in somebody else's interests, then such person may, at any stage of the action, be required to give security for costs on the grounds of insolvency or poverty.
8. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action.
9. Where a bond is to be given as security for costs, it shall, unless the Court or a Judge otherwise directs, be given to the party or person requiring the security, and not to an officer of the Court. [2] Βλ. Halsbury's Laws of England, 4th ed., Vol. 37, para. 301, p. 229, στην υποσημείωση αρ. 2 στην σελίδα 229 αναφέρονται τα εξής: «Τhe position appears to be the same if a receiver is appointed, but not merely if a debenture charging all its assets is issued.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο