ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ν. ΑΝΤΡΟΥΛΛΑΣ ΠΕΛΑΓΙΑ, Αίτηση Αρ.: Κ15/20, 6/4/2023

(15)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος.» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ο ενοικιαστής του υποστατικού επί της οδού Στέλιου Μαυρομμάτη 32, στον Άγιο Δομέτιο. Δικογραφεί ότι στο πιο πάνω Διάταγμα και/ή Απόφαση, πέραν της ανάκτησης κατοχής, περιλαμβάνεται απόφαση εναντίον του για την καταβολή χρηματικών ποσών ως ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, δημοτικοί φόροι και έξοδα. Ο Αιτητής δηλώνει ότι ουδέποτε του επιδόθηκε η Αίτηση Εξώσεως και ότι ο μοναδικός λόγος που δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι ότι δεν είχε γνώση, ούτε για την Αίτηση, ούτε για την ημερομηνία ακροάσεως αυτής. Σ' έρευνα που έγινε στο φάκελο του Δικαστηρίου, από το δικηγόρο του Αιτητή, στην παρουσία αρμόδιου υπαλλήλου του Πρωτοκολλητείου, μετά την επίδοση της πιο πάνω Απόφασης, διαπιστώθηκε ότι η Αίτηση εξώσεως επιδόθηκε: «στην Λευκωσία την 05.09.19 αφήνοντας το στην παρουσία έναντι της Μαρίνας Παπαδοπούλου από Λευκωσία για τον εναγόμενο Ανδρέα Παπαδόπουλου τον οποίο δεν βρήκα στο σπίτι του ή στο συνηθισμένο τόπο εργασίας του, η πιο πάνω Μαρίνα Παπαδοπούλου είναι σύζυγος, συγκάτοικός του πιο πάνω εναγομένου». Στο έντυπο «Ένορκη Δήλωση επίδοσης» , στο κάτω μέρος της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης Επίδοσης αναγράφεται : «Επανορκίστηκε Υπόγραψε και ορκίστηκε ενώπιον μου στη Λευκωσία την 03-10-2019». Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η σύζυγός του δεν έχει παραλάβει οποιοδήποτε έγγραφο. Ως προς τα οφειλόμενα ενοίκια, για τα οποία τελικά εκδόθηκε η Απόφαση της οποίας επιζητείται η ακύρωση και/ή η αναθεώρηση και/ή ο παραμερισμός, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ουδέν ποσόν οφείλει και/ή εάν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό, αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο. Ο Αιτητής δεν είχε ευκαιρία να υπερασπισθεί, λόγω μη έγκυρης, νομότυπης και/ή οποιασδήποτε επίδοσης της Αιτήσεως Εξώσεως, ως εκ τούτου η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί και/ή αναθεωρηθεί και/ή παραμερισθεί. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρήθηκε την 17.6.2020 και μ' αυτήν αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και παραδέχεται, από τα γεγονότα της παραγράφου 1, όσα αφορούν την έκδοση Απόφασης. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η επίδοση έγινε νόμιμα και όπως ορίζει ο Νόμος. Η επίδοση ήταν καλή και ο Αιτητής έλαβε γνώση για όλα τα στάδια της διαδικασίας, αρνούμενος μάλιστα να συμμορφωθεί με τις ειδοποιήσεις που έγιναν, αφού ο σκοπός του ήταν να καθυστερήσει τη διαδικασία και να μην πληρώνει τα ενοίκια. Ο Αιτητής δεν αναφέρει ή/και ισχυρίζεται σε οποιοδήποτε σημείο της Αίτησης του, ότι δεν οφείλει τα ενοίκια ή ότι έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, σε αντίθεση με την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία απέδειξε όλους τους ισχυρισμούς της στην Αίτηση υπ' αρ. Ε109/19, για τα οφειλόμενα ενοίκια και άλλα ποσά. Ο Αιτητής οφείλει να αποδείξει τον ισχυρισμό του ότι το ποσό που οφείλει είναι μικρότερο. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι για όσα ποσά πλήρωνε ο Αιτητής, πάντοτε ελάμβανε τη σχετική απόδειξη, ή είχε αποδεικτικό κατάθεσης τους από την Τράπεζα. Η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο Αιτητής λανθασμένα ή/και ψευδώς ισχυρίζεται ότι δεν είχε ευκαιρία να υπερασπισθεί τον εαυτό του, αφού έλαβε γνώση από τις 5.9.2019 και ο ίδιος παρέλειψε ή/και αμέλησε να εμφανιστεί. Άλλωστε, έγινε καλή επίδοση στη σύζυγο του και είχε ειδοποιηθεί πιο πριν με διπλοσυστημένη επιστολή, την οποία σκόπιμα δεν παρέλαβε. Δεν υπάρχει ουσιαστική Υπεράσπιση εκ μέρους του Αιτητή. Ιστορικό: Στις 19.5.2020, εκδόθηκε προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ανεστάλη υπό όρους, η εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής, το οποίο είχε εκδοθεί στην Ε109/

1. Το Δικαστήριο εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση την 28.7.2020, με την οποία απέρριψε την αίτηση και ακύρωσε το προσωρινό Διάταγμα. Το Δικαστήριο εξέδωσε δεύτερη Ενδιάμεση Απόφαση, ex tempore, την 3.12.2021, με την οποία δέχθηκε αίτημα εξαίρεσης μέλους της σύνθεσης του Δικαστηρίου και η ακροαματική διαδικασία, η οποία ήταν ήδη σε εξέλιξη, άρχισε ξανά, de novo. Καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία καταχώρησαν Παραρτήματα και οι δύο πλευρές. Το Δικαστήριο εξέδωσε εκατέρωθεν Διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων, καθώς και οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγου Μαρτύρων και Σύνοψης Μαρτυρίας, με τα οποία συμμορφώθηκαν και οι δύο πλευρές. Κατατέθηκε από κοινού, ως Τεκμήριο 1, ο φάκελος της υπόθεσης υπ' αρ. Ε109/19, του παρόντος Δικαστηρίου. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του, κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Ανδρέας Παπαδόπουλος, με τη βοήθεια μεταφράστριας από την Αγγλική στην Ελληνική γλώσσα. Ομιλεί μερικώς την Ελληνική, αλλά όχι πλήρως, όπως είπε. Κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση ήταν η πρώην σπιτονοικοκυρά του, στην οδό Στέλιου Μαυρομμάτη 32, Άγιος Δομέτιος, Λευκωσία. Έφυγε από εκεί στις αρχές Σεπτεμβρίου
2. Αναφορικά με την Ε109/2019, έλαβε Διάταγμα για έξωση και εκείνη τη στιγμή έμαθε ότι ήταν από την Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα. Το έλαβε πριν τα Χριστούγεννα
3. Δεν υπέγραψε για την παραλαβή επειδή ρώτησε το πρόσωπο που του το πήρε, τι είναι και του είπε ότι είναι Διάταγμα έξωσης και όταν ο Αιτητής τον ρώτησε πώς γίνεται, αφού δεν πήγε Δικαστήριο, εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας του να τα πάρει και να πάει στο δικηγόρο του. Δεν είχε προηγούμενα λάβει οποιοδήποτε έγγραφο για την Ε109/
4. Το Διάταγμα εκδόθηκε χωρίς να ακουστεί η δική του πλευρά και από την απόφαση έγινε μεγαλύτερη ζημιά στην οικογένεια του και θέλει να πει στο Δικαστήριο τι έγινε, γι' αυτό προωθεί την παρούσα Αίτηση. Σημειώνεται ότι κατά την κυρίως εξέταση του, ο Αιτητής δεν ρωτήθηκε και δεν κατέθεσε οτιδήποτε αναφορικά με την επίδοση της επιστολής στη σύζυγο του, ούτε για την οφειλή ή μη, ενοικίων. Κατά την αντεξέταση του, κατέθεσε ότι υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο για την οικία στην οδό Στέλιου Μαυρομμάτη, ημερομηνίας 24.3.2014 και ότι αυτό ήταν στην Ελληνική γλώσσα. Δεν το διάβασε. Του υπεδείχθη η ημερομηνία και το ποσό και του ελέχθη ότι είναι ένα βασικό συμβόλαιο. Στη συνέχεια, κατέθεσε ότι του το μετέφρασε η Καθ' ης η Αίτηση και την εμπιστεύτηκε. Το σημείο με το οποίο δεν συμφωνούσε ο ίδιος, αφορούσε την πληρωμή του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας, που δεν αφορά τον ενοικιαστή. Το 2016 έχασε τη δουλειά του και ζήτησε από την Καθ' ης η Αίτηση να τους πάρει νέο συμβόλαιο για να το καταχωρίσει στο Γραφείο Ευημερίας και δεν του πήρε. Μέχρι τότε, τους βοηθούσε, όπως κατέθεσε ο Αιτητής. Το Γραφείο Ευημερίας ζητούσε το συμβόλαιο για να τον βοηθήσει να πληρώνει το ενοίκιο, αλλά αυτό δεν έγινε κατορθωτό, επειδή δεν του το έδωσε η Καθ' ης η Αίτηση. Το συμβόλαιο που είχαν, έληξε το
5. Η Καθ' ης η Αίτηση τους πήρε επιστολή ότι ο Ανδρέας Παπαδόπουλος από το 2014 μέχρι το 2019, διέμενε στην ιδιοκτησία της. Ο Αιτητής πήρε το έγγραφο αυτό στο Γραφείο Ευημερίας για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και του είπαν ότι δεν είναι συμβόλαιο και ήθελαν συμβόλαιο. Ζήτησαν έγγραφα από τον Αιτητή και αυτός τα εξέδωσε και έλειπε από την αίτηση του μόνο η ανανέωση του συμβολαίου. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι δεν λάμβανε τις επιστολές που εστέλλοντο στο επίδικο υποστατικό. Έλαβε την επιστολή του Γραφείου Ευημερίας επειδή πήγε και τη ζήτησε. Από την Καθ' ης η Αίτηση δεν έλαβε τίποτε. Η επιστολή στην οποία αναφέρθηκε προηγούμενα, του την είχε πάρει η Καθ' ης η Αίτηση για να την πάει με τη σειρά του, στο Γραφείο Ευημερίας. Δεν έλαβε άλλη επιστολή από την Καθ' ης η Αίτηση ή από το Δικαστήριο. Από τότε, άρχισαν να εξαφανίζονται οι επιστολές του, όπως είπε. Από το
6. Κατάγγειλε το ζήτημα και στην Αστυνομία, αλλά δεν έλαβαν μέτρα. Μόλις άλλαξε διεύθυνση, άρχισε και πάλιν να λαμβάνει την αλληλογραφία του. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν του πήρε καινούργιο συμβόλαιο, όπως ζήτησε, αλλά του είπε ότι είναι εντάξει, μπορεί να μείνει μέσα στο σπίτι. Όμως, εάν θέλει συμβόλαιο, μπορεί να φύγει. Μέχρι τότε έπαιρναν χρήματα και πλήρωναν, από εδώ και από εκεί και με βοήθεια από κόσμο, πήγαινε το Γραφείο Ευημερίας για να δει την κατάσταση και των παιδιών του και δεν μπορούσε να πάει δουλειά και του ζητούσαν το συμβόλαιο από την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία αρνείτο να το δώσει. Έχει αποδείξεις για τα ενοίκια που πλήρωσε, αλλά δεν τις προσκόμισε γιατί δεν του ζητήθηκε. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι κατήγγειλε διάφορα πράγματα στην Αστυνομία. Εξήγησε τις υποψίες του και δεν έκαμαν τίποτε. Αναφορικά με τη λήψη αλληλογραφίας, κατέθεσε ότι τους λογαριασμούς νερού και ρεύματος, τους λάμβανε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Αρνήθηκε ότι επέδωσε οποιοσδήποτε κάτι στη σύζυγο του, η οποία τον περισσότερο χρόνο βρίσκεται στο κρεββάτι και δεν μπορεί να κινηθεί μόνη της. Ο ίδιος έλαβε μόνο το Διάταγμα έξωσης από το Δικαστήριο και τίποτε άλλο. Κανένας δεν τον κάλεσε να έρθει στο Δικαστήριο, ενώ ήθελε να παραστεί για να δηλώσει τι έκανε η Καθ' ης η Αίτηση. Η Κυβέρνηση ήθελε να τους βοηθήσει και η Καθ' ης η Αίτηση αρνιόταν και τον απειλούσε. Ο Αιτητής δέχθηκε ότι μετά από κάποιο χρονικό σημείο, δεν πλήρωνε ενοίκια. Επιθυμεί να επαναφέρει την Ε109/19 επειδή έχει υπεράσπιση, η οποία έγκειται στην προθυμία του Κράτους να τους βοηθήσει και την επιθυμία της Καθ' ης η Αίτηση να πληρώνεται χωρίς να δώσει τα νόμιμα έγγραφα. Η Καθ' ης η Αίτηση θέλει να βρει ο Αιτητής χρήματα από κάπου και να της τα δώσει, χωρίς να του δώσει έγγραφα. Το επίδικο ακίνητο ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Ήταν παλαιό και το επιδιόρθωσε ο ίδιος, πολλές φορές με δικά του έξοδα. Ήθελε να μείνει εκεί επειδή είναι κοντά στο σχολείο των παιδιών του. Τώρα, διαμένει σε άλλο μέρος και καταβάλλει το ενοίκιο η Κυβέρνηση. Είχε κλειστό σύστημα παρακολούθησης στο επίδικο και μπορεί να αποδείξει ότι δεν του πήραν κάτι προς επίδοσην και αρνήθηκε να το παραλάβει. Δεν παρουσίασε όμως οτιδήποτε σχετικό μ' αυτή τη δήλωση. Ο Αιτητής κατηγόρησε τον πρώην δικηγόρο του, καθώς και τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση και την ίδια, ότι όλοι τον ξεγέλασαν. Γενικά, ο Αιτητής έδωσε την εντύπωση εριστικού προσώπου, ήταν λεκτικά επιθετικός, προφανώς φορτισμένος και εκνευρισμένος και δημιούργησε μία ηλεκτρισμένη και δυσάρεστη ατμόσφαιρα στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Το μένος το οποίο προφανώς τον διακατέχει εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, δεν εξηγείται ευκόλως από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα γεγονότα. Τα όσα κατέθεσε και δυνατόν να γίνου αποδεκτά, δεν υποστηρίζουν απαίτηση με βάση το άρθρο 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, απαίτηση η οποία ούτως ή άλλως δεν δικογραφείται ορθά. Η μαρτυρία του δεν προώθησε την υπόθεση του. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά του Αιτητή, κατέθεσε η κα. Μαρίνα Παπαδοπούλου. Η κα. Παπαδοπούλου κατέθεσε με τη βοήθεια μεταφράστριας, από την Αγγλική στην Ελληνική γλώσσα. Είναι η σύζυγος του Αιτητή. Περί το Σεπτέμβριο 2019, διέμενε στην οδό Στέλιου Μαυρομμάτη 32, στον Άγιο Δομέτιο. Έφυγαν από αυτό το υποστατικό στις αρχές Σεπτεμβρίου
7. Ενόσω διέμενε στο επίδικο υποστατικό, δεν έλαβε οποιοδήποτε έγγραφο από κάποιο πρόσωπο, το οποίο να της το έδωσαν στο χέρι. Η κα. Παπαδοπούλου κατέθεσε ότι μόνο η ίδια και τα παιδιά της ήταν στο σπίτι, ενώ ο Αιτητής είχε καταθέσει ότι τα παιδιά του φοιτούν σε σχολείο κοντά στην τότε οικία τους, ότι ο ίδιος ήταν στο σπίτι, επειδή τους επισκεπτόταν το Γραφείο Ευημερίας και ότι είχε χάσει τη δουλειά του το 2016 και δεν εργαζόταν. Κατά την αντεξέταση της, η Μ.Α.2 κατέθεσε ότι κάποτε λάμβαναν επιστολές για τα παιδιά τους, κάποτε όχι και ρωτούσαν γι' αυτές. Πήγαινε ο σύζυγος της και ρωτούσε για τις επιστολές που αφορούσαν τα παιδιά τους, για τα χρήματα της Κυβέρνησης και για να πάνε να παιδιά στο γιατρό. Προσερχόταν ο Αιτητής στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και τις λάμβανε. Ο σύζυγος της, της έλεγε ότι κάποιες επιστολές δεν τις έλαβαν. Αναφορικά με τους λογαριασμούς νερού και ρεύματος, γνωρίζει ο σύζυγος της. Η κα. Παπαδοπούλου κατέθεσε ότι είναι πάντοτε στο σπίτι, εκτός όταν πάει στο γιατρό. Κανείς δεν πήγε να της πάρει οτιδήποτε. Μία φορά πήγε κάποιο πρόσωπο εκεί, την έβαλε ο σύζυγος της στο αυτοκίνητο και μιλούσε με το πρόσωπο αυτό και της είπε ότι θα πρέπει να φύγουν από το σπίτι. Μέχρι που ο σύζυγος της έχασε τη δουλειά του, πλήρωναν το ενοίκιο τους. Ο σύζυγος της έχει αποδείξεις. Σε ορισμένα σημεία της αντεξέτασης της, η Μ.Α.2 μίλησε στην Ελληνική γλώσσα. Η σύζυγος του Αιτητή προφανώς δεν είναι μονίμως κλινήρης, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος, εφόσον ήρθε στο Δικαστήριο και κατέθεσε ενόρκως. Παρατηρώντας την, ήταν προφανές ότι παρουσίαζε κινητική δυσκολία σε κάποιο βαθμό. Αυτή είναι αντικειμενική παρατήρηση και όχι ιατρική ή άλλη γνώση. Αποτέλεσε κοινό σημείο ότι η Μ.Α.2 είναι αλλοδαπή και όχι ημεδαπή. Ο Μ.Κ.1 είχε καταθέσει ότι η σύζυγος του Αιτητή στην οποία επέδωσε την κυρίως Αίτηση Ε109/2019, είναι αλλοδαπή. Κατέθεσε ότι του άνοιξε την πόρτα και ήταν όρθια. Την ίδια εικόνα έδειξε και στο Δικαστήριο, κατά τη μαρτυρία της. Κρίνεται ότι δεν έχει καταθέσει την αλήθεια ή όλη την αλήθεια, στο Δικαστήριο. Καθ' ης η Αίτηση: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Νεοφύτου. Ο κ. Νεοφύτου είναι ιδιώτης επιδότης στο επάγγελμα, εδώ και 23 χρόνια. Επέδωσε την κυρίως Αίτηση στην υπόθεση Ε109/19, στην κα. Μαρίνα Παπαδοπούλου, σύζυγο του Καθ' ου η Αίτηση στην υπόθεση εκείνη (Τεκμήριο 1) [Αιτητή στην παρούσα υπόθεση], στον Άγιο Δομέτιο. Η κα. Παπαδοπούλου πήρε τηλέφωνο τον Καθ' ου η Αίτηση (σημερινό Αιτητή) και της είπε να μην παραλάβει τίποτε. Ο μάρτυρας, με βάση τους Θεσμούς, επειδή η κα. Παπαδοπούλου είναι σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση, άφησε την κυρίως Αίτηση και έφυγε. Έκαμε αντίγραφο της ένορκης δήλωσης του, επειδή η πρώτη χάθηκε από το φάκελο της υπόθεσης. Αυτό συμβαίνει καθημερινά. Η διαδικασία που ακολουθείται, είναι να γίνεται αντίγραφο της ενόρκου δηλώσεως όταν χαθεί το πρωτότυπο. Ο ίδιος ανέγραψε τη λέξη «αντίγραφο». Απαγορεύεται να έρχονται οι ιδιώτες επιδότες σε επαφή με το φάκελο μίας υπόθεσης. Εάν απωλέσθηκε ένορκος δήλωση, δεν φέρουν ευθύνη, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας. Έλαβε οδηγίες από το δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, να προβεί σε αντίγραφο της ενόρκου δηλώσεως του και επανορκίστηκε. Ο κ. Νεοφύτου κατέθεσε ότι επέδωσε και το Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στην Ε109/
8. Αναγνώρισε την ένορκο δήλωση του και κατέθεσε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στην υπόθεση εκείνη, δεν υπέγραψε. Του άφησε το Διάταγμα. Η ένορκος δήλωση του έχει ημερομηνία 10.12.2019 και είναι μέσα στο φάκελο της υπόθεσης. Κατά την αντεξέταση του, κατέθεσε ότι επισκέφθηκε την οικία του κ. Παπαδόπουλου, του άνοιξε μία κυρία, του είπε ότι είναι η σύζυγος του κ. Παπαδόπουλου, πήρε τηλέφωνο το σύζυγο της και της είπα να μην παραλάβει τα έγγραφα. Η κυρία ήταν αλλοδαπή, αλλά ο μάρτυρας δεν θυμόταν εάν της μίλησε στα Ελληνικά ή στα Αγγλικά. Άνοιξε η πόρτα και η κυρία στεκόταν όρθια. Ο μάρτυρας απάντησε ευθέως και άμεσα όλες τις ερωτήσεις, η μαρτυρία του ήταν λογική, δεν κλονίστηκε και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά της, κατέθεσε η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση, κα. Ανδρούλα Πελαγία. Η κα. Πελαγία προέβη σε γραπτή κατάθεση την οποία ανέγνωσε στο Δικαστήριο, το Τεκμήριο Α, και κατέθεσε ορισμένα άλλα έγγραφα ως Τεκμήρια. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 24.3.2014, ενοικίασε το περιγραφόμενο ακίνητο ιδιοκτησίας της, ήτοι μία οικία στην οδό Στέλιου Μαυρομμάτη αρ. 32, στον Άγιο Δομέτιο, στον Καθ' ου η Αίτηση (Αιτητή στην παρούσα). Με τον Αιτητή επικοινωνούσαν μια χαρά στα Ελληνικά και είναι η θέση της, ότι αν της ζητούσε να συντάξει το ενοικιαστήριο έγγραφο στα Αγγλικά, θα το έπραττε. Το ενοίκιο ήταν €450.- μηνιαίως. Η κα. Πελαγία κατέθεσε ότι είχε βοηθήσει τον Αιτητή με διάφορους τρόπους, για ν' αντιμετωπίσει κάποια προβλήματα της οικογένειας του, όπως και να λάβει επιδόματα για να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Του υπέγραφε Βεβαιώσεις ή Έντυπα για καταβολή επιδομάτων. Από το Δεκέμβριο 2018, σταμάτησε να της καταβάλλει ενοίκιο και η ίδια απέστειλε τον Ιούνιο διπλοσυστημένη επιστολή για να τα πληρώσει, αλλά εκείνος δεν το έπραξε. Προς τούτο οχλήθηκε και προφορικά αρκετές φορές προηγούμενα. Στη συνέχεια και επειδή δεν ανταποκρινόταν ο Αιτητής, ούτε στο τηλέφωνο, αλλά ούτε στην επιστολή που απέστειλε η Καθ' ης η Αίτηση και προς διεκδίκηση των δικαιωμάτων της, καταχώρησε την Αίτηση υπ' αρ. Ε109/19, η οποία επιδόθηκε στη σύζυγο του Αιτητή την 5.9.2019, από τον επιδότη κ. Μιχάλη Νεοφύτου. Επειδή δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ο Αιτητής, εκδόθηκε απόφαση η οποία επιδόθηκε την 10.12.
9. Εξ όσων γνωρίζει η κα. Πελαγία, ο επιδότης επέδωσε νομίμως και δεόντως τα πιο πάνω. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι, μετά την επίδοση του Διατάγματος ανάκτησης κατοχής, εξ' όσων έχει ενημερωθεί, αρμόδιος Δικαστικός Επιδότης, στις 27.2.2020, άφησε στο γραμματοκιβώτιο της οικίας, ειδοποίηση με τα στοιχεία του. Στις 14.5.2020, ο Δικαστικός Επιδότης επισκέφθηκε ξανά την οικία και ο Αιτητής αρνήθηκε να παραλάβει την ειδοποίηση. Σε σχετική επιστολή της Πρωτοκολλητού, η οποία είναι στο φάκελο της υπόθεσης, φαίνεται ότι συστηματικά ο Αιτητής αρνείται να λαμβάνει ειδοποιήσεις και αντιδρά. Επιπλέον, ο Αιτητής και η σύζυγός του είχαν προκαλέσει κακόβουλα ζημιές στην οικία πριν αποχωρήσουν. Η Καθ' ης η Αίτηση είχε προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία και εκκρεμεί Ποινική υπόθεση εναντίον του, με αρ. 526/
10. Ο Αιτητής δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό έναντι του οφειλόμενου ποσού και προβαίνει σε διάφορες διαδικασίες για να αποφύγει την πληρωμή των οφειλόμενων ενοικίων. Είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι αυτό φαίνεται στην απόφαση του Δικαστηρίου και επικαλείται το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης υπ' αριθμόν Ε109/19, καθώς και την Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.7.2020, με βάση την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 13.5.
11. Προς υποστήριξην των όσων αναφέρει, ότι δηλαδή ο Αιτητής προβαίνει σ' αυτές τις αιτήσεις για να μην πληρώσει τα οφειλόμενα, επικαλείται και την ένσταση που υπέβαλε στην αίτηση για πληρωμή των οφειλόμενων ποσών με μηνιαίες δόσεις και αναφέρει ότι δεν δύναται να πληρώνει κανένα ποσό, καθότι έχει χαμηλά εισοδήματα. Εξ' όσων γνωρίζει η ίδια, ο Αιτητής γνωρίζει αρκετά καλά τα Ελληνικά και συνεννοείται πλήρως. Γνωρίζει και τα δικαιώματα του όσον αφορά την πλήρη εκμετάλλευση των επιδομάτων του Κράτους. Προσποιείται ότι δεν αντιλαμβάνεται τις υποχρεώσεις του για πληρωμή των οφειλών του, τόσο για το ενοίκιο, όσο και για τα σκύβαλα, τα οποία καταδικάστηκε να πληρώσει με απόφαση του Δικαστηρίου. Επίσης, είναι ισχυρισμός της μάρτυρος, ότι έχει ικανότητα για εργασία και εργάζεται κρυφά για να μη δηλώνει τα έσοδα του από την εργασία του και να ζει με επιδόματα. Πιστεύει δε, ότι ο μόνος λόγος που ο Αιτητής προβαίνει στην παρούσα Αίτηση, είναι για να αποφύγει να πληρώσει τα καθυστερημένα ενοίκια ή οποιοδήποτε άλλο ποσό. Η Καθ' ης η Αίτηση κατέθεσε ότι δεν εισέπραξε χρήματα από τη Μέριμνα εκ μέρους του Αιτητή. Η οικία την οποία ενοικίαζε στον Αιτητή, είναι στον επόμενο δρόμο από την οικία στην οποία διαμένει η ίδια. Ήταν γεμάτη κάμερες. Είπε στην ίδια ότι θα την «κανονίσει». Πέταξε όλα τα παιγνίδια από την αυλή της οικίας και επιδιόρθωνε αυτοκίνητα εκεί. Όταν της παρέδωσε την οικία, έβγαιναν από μέσα νυφίτσες και φίδια. Η οικία ήταν 4 υπνοδωματίων και τα έκλεισε με γόμες για να μην ανοίγουν. Της παραδόθηκε το επίδικο μέσω επιδοτών. Με τον Αιτητή μιλούσαν και στα Ελληνικά και στα Αγγλικά. Τη συμφωνία τη διάβασε στα Ελληνικά. Τον ενημέρωνε να πληρώσει τα ενοίκια του, μέχρι την τελευταία ημέρα που την απείλησε να μην ξαναεπικοινωνήσει μαζί του για οτιδήποτε. Τη Βεβαίωση, Τεκμήριο 2Α, την πήρε στην Υπηρεσία Διαχείρισης Επιδομάτων Προνοίας, επειδή της το ζήτησε ο Αιτητής. Ότι της ζητήθηκε, το πήρε, όπως είπε. Η επιστολή Τεκμήριο 2Β, της κοινοποιήθηκε ως η σπιτονοικοκυρά του Αιτητή. Μετά τη λήξη του Τεκμηρίου 3, της ζήτησε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, με κάποιους άλλους όρους και γι' αυτό δεν το έκαμε. Εξάλλου, όπως είπε, το ενοικιαστήριο έγγραφο αναφέρει ότι ανανεώνεται. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αμφισβητήθηκε ουσιωδώς. Ούτως ή άλλως, η υπόθεση βασίστηκε στην επίδοση της κυρίως Αίτηση στην Ε109/19, με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει άμεση σχέση. Η μαρτυρία της αξιολογείται θετικά και γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η Καθ' ης η Αίτηση, με την ιδιότητα της Αιτήτριας, κατέθεσε Αίτηση Έξωσης εναντίον του Αιτητή με την ιδιότητα του Καθ' ου η Αίτηση, με αριθμό Ε109/2019, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, την 30.8.
12. Στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει ένορκος δήλωση του κ. Μιχάλη Νεοφύτου, επιδότη, ότι επέδωσε την κυρίως Αίτηση στον Καθ' ου η Αίτηση, δια της άφεσης της στην παρουσία της συζύγου και συγκατοίκου αυτού, Μαρίνας Παπαδοπούλου, την 5.9.
13. Η ένορκος δήλωση είναι αντίγραφο, στο οποίο ο κ. Νεοφύτου επαναορκίστηκε (Τεκμήριο 1). Η Αιτήτρια στην εν λόγω υπόθεση, καταχώρισε μονομερή αίτηση για απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, την 24.9.2019 και ένορκο δήλωση προς υποστήριξην αυτής, την 3.10.
14. Το Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και Διάταγμα ανάκτησης κατοχής, ερήμην του Καθ' ου η Αίτηση, την 8.10.
15. Την 9.1.2020, το Δικαστήριο εξέδωσε άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της επίδικης οικίας στην οδό Στέλιου Μαυρομμάτη αρ. 32, στον Άγιο Δομέτιο, Λευκωσία, καθώς και για την κατάσχεση και εκποίηση επιτρεπόμενης κινητής περιουσίας. Η άδεια δόθηκε στα πλαίσια μονομερούς αιτήσεως ημερομηνίας 2.1.2020, η οποία συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Αιτήτριας στην εν λόγω υπόθεση, στην οποία επισυνάπτεται ένορκος δήλωση του κ. Μιχάλη Νεοφύτου, ότι επέδωσε το συνταγμένο Διάταγμα και Απόφαση στον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος δεν υπέγραψε, την 12.12.2019 (Τεκμήριο 1). Οι ισχυρισμοί του Αιτητή αναφορικά με το παράτυπο ή μη της ενόρκου δηλώσεως επίδοσης της κυρίως Αίτησης στη σύζυγο του και την παροχή ή μη ειδοποίησης 21 ημερών από την ιδιοκτήτρια προς τον ίδιο, δεν εξετάζονται στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Δεν είναι αυτός ο σκοπός μίας Αίτησης Παραμερισμού ή Ακύρωσης. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Αυτά εξετάστηκαν από το Δικαστήριο κατά την έκδοση απόφασης στην Ε109/
16. Το Δικαστήριο δεν καθίσταται Εφετείο του εαυτού του. Ο Αιτητής στην παρούσα, έλαβε ορισμένα διαβήματα στα πλαίσια της Ε109/2019, για την ακύρωση της απόφασης εναντίον του και για την αναστολή εκτέλεσης αυτής, μέσω των προηγούμενων δικηγόρων του. Τα διαβήματα αυτά έχουν απορριφθεί από το Δικαστήριο και ουδέν περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψην σε σχέση μ' αυτά, αφού ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι οι τότε δικηγόροι του τον ξεγέλασαν. Ειρήσθω εν παρόδω, η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, είναι πανομοιότυπη με την αίτηση την οποία είχαν καταχωρίσει άλλοι δικηγόροι εκ μέρους του, ως μονομερή αίτηση και αίτηση δια κλήσεως, στα πλαίσια της Ε109/
17. Ο Αιτητής δέχθηκε ότι ο κ. Νεοφύτου του επέδωσε τη συνταγμένη Απόφαση και Διάταγμα στην Ε109/2019, την 12.12.
18. Αρνείται ότι ο κ. Νεοφύτου επέδωσε στη σύζυγο του την κυρίως Αίτηση υπ' αρ. Ε109/
19. Ομοίως, το αρνήθηκε και η σύζυγος του. Όμως, η μαρτυρία του κ. Νεοφύτου, τον οποίο έχουμε πιστέψει, ήταν θετική. Γνώριζε που κατοικούσε ο Αιτητής, του επέδωσε εκεί και του ιδίου, θυμόταν και κατέθεσε σαφώς ότι στον ίδιο χώρο, προσπαθώντας να επιδώσει στον Αιτητή, του άνοιξε μία κυρία αλλοδαπή, η οποία του έδωσε το όνομα της και δήλωσε ότι ήταν η σύζυγος του Αιτητή, στην παρουσία της οποίας άφησε αντίγραφο της κυρίως Αίτησης. Σύμφωνα με τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, όπως έχουν τροποποιηθεί, δεν καταχωρείται Σημείωμα Εμφάνισης, ως σε Πολιτικές Αγωγές, αλλά μόνο δικόγραφο, δηλαδή Απάντηση, με το οποίο καταχωρείται και ο Τύπος Διορισμού Δικηγόρου, εντός 14 ημερών από την επίδοση της κυρίως Αίτησης. Βλέπετε σχετικά τον Κανονισμό 8(α),(δ),(ε). Σε μία υπόθεση, ο Καθ' ου η Αίτηση δύναται να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών και/ή να καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια, αν αυτό ισχύει, εντός 14 ημερών. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει Αίτηση για απόφαση δυνάμει του Κανονισμού 12(α) και της Δ.26 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία μπορεί να είναι μονομερής δυνάμει της Δ.48 θ.8

(1)(y) και να μη συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δυνάμει της Δ.48 θ.8

(2). Ο Αιτητής κατέθεσε ότι εγκατέλειψε την επίδικη οικία το Σεπτέμβριο 2020, δηλαδή μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και, τόσο σήμερα όσο και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας στην παρούσα υπόθεση, δεν έχει την κατοχή της επίδικης οικίας. Υπεδείχθη από το Δικαστήριο, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, αλλά ουδέν περαιτέρω διάβημα λήφθηκε, για τροποποίηση της κυρίως Αίτησης ή άλλως πως. Νομική πτυχή: Αναθεώρηση και/ή ακύρωση Απόφασης και/ή Διατάγματος - Άρθρο 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου: Σε περιπτώσεις που ο ενοικιαστής έχει ήδη απωλέσει την κατοχή του μίσθιου, δύναται να ζητήσει αποζημιώσεις όπου καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 15[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (βλέπετε σχετικά Μιχαηλίδου v. Μακρίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 679, στη σελίδα 684). Το άρθρο 15 απαντάται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρο 21, στο Rent Control (Business Premises) Law 1961 Νόμος 17/61, ως άρθρο 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν.36/75, ως άρθρο 19. Το άρθρο παρέχει μόνο δικαίωμα αποζημίωσης στον πρώην ενοικιαστή, δεν δίδει δικαίωμα για αναθεώρηση ή ακύρωση διατάγματος για ανάκτηση κατοχής του μισθίου από τον ενοικιαστή (βλέπετε Ονησιφόρου v. Ηλιάδη κ.ά.

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1442). Αυτό δεν είναι επιλογή του Δικαστηρίου και δεν αφορά τη διακριτική του ευχέρεια. Εάν ο ενοικιαστής διατηρεί την κατοχή, δύναται να βασιστεί στο άρθρο 6, εάν όχι, δύναται να βασιστεί στο άρθρο

1. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Ακόμα, με την κυρίως Αίτηση απαιτείται ως θεραπεία ο παραμερισμός ή η ακύρωση του Διατάγματος έξωσης. Δεν ζητείται ο παραμερισμός ή η ακύρωση, μεμονωμένα, του χρηματικού μέρους της απόφασης στην Ε109/
2. Η δικογράφηση δεν διαφοροποιήθηκε μετά την εκτέλεση του Διατάγματος έξωσης. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Αιτητή επί του σημείου αυτού, καίτοι καίρια, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Ακόμα και εάν, υποθετικά, θεωρήσουμε ότι δυνάμεθα να εξετάσουμε τις πρόνοιες του άρθρου 6(δ), το οποίο επικαλείται ο συνήγορος, παραμένει ως γεγονός ότι έχουμε πιστέψει τον Μ.Κ.1 σχετικά με την επίδοση της κυρίως Αίτησης της Ε109/19 στη σύζυγο του Αιτητή, ότι το Δικαστήριο στην Ε109/19 είχε ικανοποιηθεί από τα ενώπιον του στοιχεία και ότι το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του και ότι ο Αιτητής δέχθηκε στην παρούσα υπόθεση, κατά την κατάθεση του, ότι από κάποιο χρονικό σημείο και μετά, όφειλε ενοίκια για το επίδικο υποστατικό. Συνεπώς, για ποια χρηματικά ποσά να παραμεριστεί η απόφαση και γιατί; Με ποιο έρεισμα και βάση; Συνεπώς, επανερχόμενη, αυτό που ουσιαστικά καλούμαστε και νόμοις και τύποις δυνατόν να κληθούμε να διαπιστώσουμε, είναι κατά πόσον η Καθ' ης η Αίτηση είναι ένοχη ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, κατά την περίοδο μεταξύ της καταχώρισης της Αίτησης Ε109/2019 και της έκδοσης της Απόφασης και του Διατάγματος έξωσης εναντίον του Αιτητή στην παρούσα. Σημειώνουμε ότι ο σκοπός των άρθρων 6 και 15 δεν είναι ο έλεγχος από το ίδιο το Δικαστήριο της ορθότητας της απόφασης του υπό το φως των ισχυρισμών του διαδίκου που ζητεί την αναθεώρηση. Αυτός είναι ο ρόλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου 6 ή στο άρθρο
3. Ο Αιτητής αρνείται ότι είχε γνώση της ύπαρξης της υπόθεσης Ε109/2019 εναντίον του. Αρνείται ότι η κυρίως Αίτηση στην εν λόγω, υπόθεση, του είχε επιδοθεί δια της αφέσεως αυτής στην παρουσία της συζύγου του. Επί του σημείου, έχουμε πιστέψει τον Μ.Κ.
4. Δεχόμαστε ότι επέδωσε στην κυρίως Αίτηση στην Ε109/2019, στον Αιτητή στην παρούσα, δι' επιδόσεως της στη σύζυγο και συγκάτοικο του. Ο Αιτητής δεν καταχώρισε Απάντηση. Η υπόθεση προχώρησε εναντίον του ερήμην. Το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει κατά πόσον η Απόφαση στην Ε109/2019 εκδόθηκε συνεπεία ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα. Ουδόλως προβάλλονται ή δικογραφούνται ή έχουν αποδειχθεί, λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων ή ουσιαστικών γεγονότων. Ιδιαίτερα διαφωτιστική αυθεντία επί του άρθρου 19 του Ν.36/75 (βλέπετε πιο πάνω), είναι η Sizonos v. Massouris

(1982)1 C.L.R. 752, όπου ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής, έκρινε ότι ο ορισμός «ψευδείς παραστάσεις» πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συνήθη έννοια του [2]. Επικουρικά, δύναται κάποιος να αντλήσει καθοδήγηση και από τα άρθρα 18 [3] και 19 [4] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Βλέπετε επίσης την αυθεντία Αγγέλα Λάμπρου v. Παντελίδης Παπαχριστοδούλου Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 316/2011, απόφαση ημερομηνίας 7.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:A

1. Είναι η κρίση μας ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι ένοχη ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων έναντι του Αιτητή, μεταξύ της καταχώρησης της Ε109/2019 και της έκδοσης της Απόφασης και του Διατάγματος έξωσης την 8.10.
2. Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, ακόμα και στην περίπτωση που το Δικαστήριο εύρισκε ότι όντως η Απόφαση και το Διάταγμα στην Ε109/2019 είχαν εξασφαλιστεί συνεπεία ψευδών παραστάσεων και/ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, επειδή το μόνο που δύναται να αποδώσει δυνάμει του άρθρου 15, είναι αποζημιώσεις, δεν θα εδύνατο ούτως να επιδικάσει, εφόσον η κυρίως Αίτηση δεν περιλαμβάνει απαίτηση για συγκεκριμένο ποσό, ούτε για γενικές αποζημιώσεις και δεν δικογραφούνται με λεπτομέρεια τυχόν ζημιές ή απώλεια του Αιτητή, τις οποίες υπέστην συνεπεία της Απόφασης και/ή του Διατάγματος. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.
3. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος δια κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριο θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος.» [2] «As the learned trial Judge correctly noted, innocent misrepresentation and concealment of facts suffice to establish a case under s.
4. The meaning of the two expressions is not qualified by the section of the law itself, nor does the legislature use either expression as a term of art. Consequently, they must be interpreted in accordance with their popular meaning; therefore, misrepresentation of any kind, as well as concealment of facts, whether made bona fide or otherwise, will sustain an action, provided it produces the consequences laid down by the law, i.e. loss or damage as a result of a judgement founded upon such misrepresentation or concealment. There is no authoritative pronouncement on the interpretation of s.19 but a decision of the Supreme Court, on the interpretation of the comparable provisions of s.2

(2)of the Increase of Rent (Restriction) Law, 1942 (see also section 21, Cap. 86), is of considerable assistance and lends force to the view that it matters not whether the misrepresentation or concealment is made bona fide or mala fide - Ayshe Moustafa & Another v. Athena Theocharous, 18 C.L.R. Part III, 183. Further, this interpretation is fully consonant with the spirit of the law and the intention of the legislature to make security of tenure for the tenants, as effective as the law intends to be. A similar approach was adopted by English Courts regarding the interpretation of s.6

(6)of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920, conferring a kindred right to that created by s.

1. The subject is discussed by R.E. Megarry in his work on the Rent Acts, 10th ed., p. 297 et seq. As the learned author notes, it matters not that ejectment was obtained as a result of a consent order so long as the consent is obtained or induced by the misrepresentations made or the withholding of material facts. The misrepresentation or concealment must be objectively established, by reference to the representations made by the landlord in seeking recovery of possession. As Scott, L.J. observed in Thorne v. Smith [1947] K.B. 307, 312, the landlord claiming possession must show 'the utmost good faith'.» (σελίδες 756, 757) [3]
2. « 'Ψευδής παράσταση' περιλαμβάνει - (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας ή μέρος αυτής.» [4]
3. «

(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.

(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.

(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.

(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκλήθηκε προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο