ΗΒΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α. ν. INVICEM GROUP LIMITED, Αίτηση Αρ.: Ε39/21, 1/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2023:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε39/21 Μεταξύ: 1. ΗΒΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 2. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 4. ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Αιτητών και INVICEM GROUP LIMITED (HE 304946) Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης και ακύρωση της απόφασης 1.3.2023 Για τους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κα. Στ. Δημητριάδη για κ.κ. Ανδρέα Χρ. Μάγο & Συνεργάτες Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κα. Α. Ιωαννίδου για κ.κ. Σκορδής & Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 20.4.2022, οι Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Καθ' ων η Αίτηση»), εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που ακυρώνει (setaside) την επίδοση της παρούσας αίτησης στους καθ' ων η αίτηση. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει (setaside) την εκδοθείσα, στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, απόφασης ημερομηνίας 6/12/2021, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή οδηγίες το Δικαστήριο κρίνει ορθές, δίκαιες και εύλογες υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.2, Δ.17 θθ.2 και 10, Δ.48 θθ.1 έως 4 και 9(
- h)και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Κωνσταντίνας Θεολόγου, εκ Λευκωσίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η μόνη Διευθύντρια και αξιωματούχος των Καθ' ων η Αίτηση και μία εκ των δύο μετόχων της, γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από να προβεί στη παρούσα δήλωση της. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2012 και το εγγεγραμμένο γραφείο της ήταν στην οδό Ανδρέα Αραούζου 7, 2ος όροφος, 1076 Λευκωσία. Το εν λόγω γραφείο είναι δικηγορικό γραφείο και ανήκει στο δικηγόρο ο οποίος έγραψε την εταιρεία, κ. Λουκή Λουκαΐδη. Από τον Ιούνιο 2018, η εταιρεία τερμάτισε τις εργασίες της και είναι ανενεργή, καθότι δεν έχει κύκλο εργασιών και περαιτέρω, το Δικηγορικό Γραφείο του κ. Λουκαΐδη στο οποίο επιδόθηκε η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, ουδεμία σχέση έχει με την εταιρεία και τους αξιωματούχους της. Η κα. Θεολόγου κατέθεσε ότι, κατά ή περί την 6.4.2022, έλαβε στο προσωπικό ηλεκτρονικό της ταχυδρομείο, τη μονοσέλιδη Απόφαση στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, η οποία εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 6.12.2021. Την απέστειλαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από το δικηγορικό γραφείο Λ. Λουκαϊδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε., όπου, όπως φαίνεται στο πάνω μέρος αυτής, επιδόθηκε στις 28.3.2022. Μόλις έλαβε την Απόφαση, επικοινώνησε με το δικηγόρο της, κ. Χρυσόστομο Μάγο, ούτως ώστε να λάβει νομική συμβουλή. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι, κατά το χρόνο επίδοσης της Απόφασης, βρισκόταν στο εξωτερικό λόγω της φύσης της εργασίας της. Κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου της, αμέσως έκλεισε εισιτήριο επιστροφής για τις 17.4.2022, ούτως ώστε να μεταβεί στο Δικαστήριο και να προβεί σε έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης. Στις 18.4.2022, μετέβη στο Δικαστήριο με τη δικηγόρο κα. Στεφανία Δημητριάδη και προέβη σε έρευνα του φακέλου της υπόθεσης. Από το φάκελο της υπόθεσης, προκύπτει ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, στην οδό Ανδρέα Αραούζου 7, 1076 Λευκωσία, στις 12.5.2021. Το Δικηγορικό Γραφείο Λ. ΛΟΥΚΑΪΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε., αρνήθηκε να δεχθεί την επίδοση της Αίτησης και ο ιδιώτης επιδότης την άφησε χωρίς να λάβει υπογραφή. Το εν λόγω δικηγορικό γραφείο, για άγνωστους λόγους, ουδέποτε ενημέρωσε για την Αίτηση την ίδια, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που έχει σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση. Η ίδια έλαβε γνώση ότι υπάρχει Αίτηση και Απόφαση εναντίον της εταιρείας, την 6.4.2022 καθότι, το γραφείο του κ. Λουκαίδη της απέστειλε την Απόφαση εναντίον της εταιρείας με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Επί της ουσίας, κατά ή περί την 1.3.2015, η Αιτήτρια ενοικίασε δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, το υποστατικό το οποίο ευρίσκεται στην οδό Αισχύλου 75, 1011 Λευκωσία, με σκοπό την χρήση του ως πολυχώρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων και/ή ως παραδοσιακό παντοπωλείο. Η συμφωνία εγένετο μεταξύ της Αιτήτριας και του αποθανόντα κ. Αντωνάκη Δημητρίου, ο οποίος ήτο ένας εκ των δύο ιδιοκτητών του υποστατικού. Ως το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.3.2015 ορίζει, το εν λόγω υποστατικό έχρηζε ολικής επιδιόρθωσης και αποκατάστασης, εφόσον δεν ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Περαιτέρω, δυνάμει του ενοικιαστήριου εγγράφου, συμφωνήθηκε ότι το ήμισυ του κόστους των εργολαβικών εργασιών, θα λογιζόταν έναντι ενοικίων. Η κα. Θεολόγου κατέθεσε ότι, από την ενοικίαση του υποστατικού, η Αιτήτρια προέβη σ' όλες τις απαραίτητες ανακαινίσεις και αποκαταστάσεις, ούτως ώστε το υποστατικό να επανέλθει σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Η πλήρης αποκατάσταση και ανακαίνιση του χώρου, διήρκησε περίπου δύο χρόνια, ήτοι μέχρι το Μάρτιο 2017, λόγω της ιδιαιτερότητας του κτιρίου, το οποίο εμπίπτει σε περιοχή ειδικού χαρακτήρα και είχε συγκεκριμένες προδιαγραφές από το Δήμο Λευκωσίας για την πλήρη αποκατάσταση του. Παράλληλα με την ανακαίνιση και την αποκατάσταση του υποστατικού, οι Καθ' ων η Αίτηση υπέβαλαν στο Δήμο Λευκωσίας, αιτήσεις για πολλαπλές άδειες χρήσης που δικαιούνταν, λόγω του ότι το υποστατικό ήταν Στοά. Οι Καθ' ων η Αίτηση ξόδεψαν πέραν των €70.000 για την αποκατάσταση και ανακαίνιση του υποστατικού, μέχρι του σημείου που τούτο ήταν εφικτό να ανακαινιστεί, λόγω πολλών ατασθαλιών και παρανομιών στην οικοδομή που προϋπήρχαν από προηγουμένους ενοικιαστές και ήταν αδύνατο να αποκατασταθούν. Τελικά, κατάφεραν να εκδώσουν κάποιες άδειες χρήσης, οι οποίες όμως περιόριζαν τη χρήση του υποστατικού, με αποτέλεσμα η επιχείρηση να μην ήταν βιώσιμη. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι αυτό το γνώριζαν πολύ καλά όλοι οι ιδιόκτητες του υποστατικού και ιδιαίτερα ο ενόρκως δηλών την ένορκο δήλωση ημερομηνίας 22.9.2021, κ. Σωκράτης Ευστρατίου, ο οποίος φαίνεται εκ παραδρομής ότι ορκίζεται ως Σωκράτης Ευσταθίου και ο οποίος ήταν ο λογιστής των Καθ' ων η Αίτηση και εκπρόσωπος των διαδίκων μετά το θάνατο του κ. Αντωνάκη Δημητρίου. Λόγω του ότι η επιχείρηση δεν ήταν βιώσιμη και δούλεψε περίπου ένα χρόνο, ο κ. Ευστρατίου και η σύζυγος του αποβιώσαντα Αντωνάκη Δημητρίου, κα. Γιούλα Δημητρίου, εκτιμώντας την όλη προσπάθεια και τα χρήματα που επενδύθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση για την αποκατάσταση ενός υποστατικού που οι ίδιοι ποτέ δεν θα επιχειρούσαν να αποκαταστήσουν, λόγω των ατασθαλιών και του κόστους, μετά που έκλεισε η επιχείρηση, περί τον Ιούνιο 2018, έφερναν διάφορους επενδυτές στο υποστατικό, με σκοπό να το ενοικιάσουν, για ποσό €3000-€4000, πλέον €50.000 ως αέρα και συνάμα, τους ενημέρωναν ότι το ποσό των €50.000 θα δινόταν στους Καθ' ων η Αίτηση, ως αποζημίωση για τα χρήματα και τον κόπο που ξόδεψαν για την αποκατάσταση και ανακαίνιση του υποστατικού. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχθηκαν την πιο πάνω πρόταση και, παρόλο που κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να ενοικιάσει τον χώρο, παρέδωσε ελευθέρα κατοχή του υποστατικού, τον Ιανουάριο 2019. Η μάρτυς παρέδωσε τα κλειδιά του υποστατικού στον κ. Ευστρατίου και έκτοτε, ανέμενε να την ενημερώσει για το κατά πόσο βρέθηκε επενδυτής, κάτι το οποίο ουδέποτε συνέβη. Από το έτος 2019 μέχρι και τις 6.4.2022, ουδέποτε οχλήθηκε είτε από τον κ. Ευστρατίου, είτε από τους ιδιοκτήτες του υποστατικού. Η μάρτυρας υποστήριξε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν αποστερηθεί του δικαιώματος τους να προβούν σε καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης, Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης ως είναι η πρόθεση τους και ως το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.3.2015. Η μη προώθηση της Αίτησης στους Καθ' ων η Αίτηση, συνιστά κατάφωρη καταστρατήγηση των κανόνων Φυσικής Δικαιοσύνης. Έχουν καλή και βάσιμη υπεράσπιση καθότι, οι Αιτητές ψευδώς πέτυχαν διάταγμα ελευθέρας κατοχής του υποστατικού, το οποίο έχει παραδοθεί από τον Ιανουάριο 2019. Περαιτέρω, αποστερήθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση του δικαιώματος να προβάλουν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, όσον αφορά το δικαίωμα τους σε συμψηφισμό των ενοικίων, έναντι του ποσού που κατέβαλαν για την ανακαίνιση και αποκατάσταση του υποστατικού. Ουδέποτε ειδοποιήθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές και/ή από τον υπεύθυνο του Δικηγορικού Γραφείου Λουκής Λουκαΐδης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε., για την ύπαρξη της ως υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης και δη για το ύψος των οφειλόμενων ενοικίων στους Αιτητές, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων, οι Καθ' νω η Αίτηση θα υποστούν δυσμενέστατες συνέπειες, εφόσον είναι σε διαδικασία διαγραφής, λόγω του ότι από το 2018 μέχρι και σήμερα, είναι ανενεργός και δεν έχει οποιοδήποτε κύκλο εργασιών. Περαιτέρω, θα αποστερηθούν του δικαιώματος να αξιώσουν αποζημιώσεις για τα έξοδα που κατέβαλαν. Οι δε Αιτητές, ουδεμία ζημία θα υποστούν με τον παραμερισμό της εν λόγω Απόφασης, πολύ περισσότερο θα πλουτίσουν αδίκως, εφόσον από τον Ιανουάριο 2019, καρπούνται το επίδικο υποστατικό, το οποίο είναι πλήρως ανακαινισμένο. Ένσταση: Οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση (στην παρούσα καλούμενοι «οι Αιτητές»), καταχώρησαν ένσταση την 1.9.2022, η οποία βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς (2/83), Καν. 1, 2, 7 και 8 και Παραρτήματα, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο (Ν.23/83), άρθρα 2, 6, 29, 31, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.26, Δ.17, Δ.16, Δ.48 θθ.2, 3, 4, 8 και 9, Δ.5 θ. 2 και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1. Η υπό κρίση Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή στερείται νομικού υπόβαθρου και/ή νομικού ερείσματος και/ή είναι ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη προς τους σχετική πρακτική και/ή νομολογία και/ή δικονομία του παρόντος Δικαστηρίου. 2. Η εν λόγω αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και/ή η νομική βάση της βάση είναι ανύπαρκτη και μη εφαρμόσιμη και/ή έχει καταχωρηθεί σε λανθασμένο τύπο και οι ως άνω ελλείψεις και/ή σφάλματα είναι τέτοιας φύσης που πρέπει να οδηγήσουν σε απόρριψη της συνοπτικά. 3. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αόριστη και/ή ελλιπής σε καίρια και ουσιαστικά σημεία και συνεπεία αυτού πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και/ή συνεπεία αυτού το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει στους Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα υπόθεση θεραπείες ως οι αιτούμενες και/ή συνεπεία αυτού οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται και/ή δεν δύνανται να προωθούν θεραπείες ως οι αιτούμενες και/ή πολλούς από τους ισχυρισμούς τους. 4. Το Δικαστήριο δεν δύναται να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή να αποδώσει στους Αιτητές θεραπείες ως οι αιτούμενες αφού κάτι τέτοιο είναι αντίθετο με την υπάρχουσα επί του θέματος νομοθεσία και νομολογία και συνεπεία αυτού δέον όπως απορρίψει την παρούσα αίτηση. Ειδικότερα μεταξύ άλλων: (α) Δεν πληρούνται τα κριτήρια που βάσει της νομοθεσίας και/ή της νομολογίας πρέπει να πληρούνται για την παροχή θεραπειών ως οι αιτούμενες. (β) Η αίτηση είναι γενική και/ή παντελώς ατεκμηρίωτη και/ή στηρίζεται σε ψευδείς και αναληθείς ισχυρισμούς. (γ) Από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση δεν έχει καταδειχτεί ότι υπάρχει βάσιμη υπεράσπιση και πόσο μάλλον ανταπαίτηση. (δ) Η αίτηση και η συνοδεύουσα αυτή ένορκη δήλωση είναι ελλιπής σε ουσιώδη σημεία και δη σε τέτοιο βαθμό που δεν αφήνουν άλλα περιθώρια στο Δικαστήριο από την απόρριψη της. 5. Οι Καθ' ων η Αίτηση προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο σε ουσιαστικά σημεία. 6. Το Δικαστήριο δεν δύναται βάσει των αρχών της επιείκειας να εγκρίνει τις αιτούμενες θεραπείες. 7. Η υπό εκδίκαση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό την κωλυσιεργία χωρίς να υπάρχει οιοσδήποτε βάσιμος λόγος ή βάσιμη υπεράσπιση. 8. Το Δικαστήριο δεν δύναται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν επιδείξει καλό λόγο για τον οποίο να δικαιούνται όπως το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος τους. Αντίθετα ενόψει των γεγονότων της υπόθεσης το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει ξεκάθαρα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και συνηγορεί στην απόρριψη της υπό εκδίκαση αίτησης παραμερισμού με έξοδα υπέρ των Αιτητών η Αίτηση. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση, εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας. Χριστίνας Δημητρίου, από τη Λευκωσία και στο φάκελο της διαδικασίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Αιτήτρια 2 στην παρούσα Αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές 1, 3 και 4 να προβεί στη δήλωση της, από τα γεγονότα που της είναι προσωπικά γνωστά, εκτός αν διαφορετικά αναφέρεται πιο κάτω. Η υπό εξέταση αίτηση είναι λανθασμένο δικονομικό μέτρο και στηρίζεται σε λανθασμένη δικονομική βάση και συνεπώς, θα πρέπει να απορριφθεί συνοπτικά. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί που εγείρονται είναι παντελώς ψευδείς και ανυπόστατοι, ενώ εγείρονται καταχρηστικά. Η μάρτυρας ισχυρίζεται ότι από το φάκελο του Δικαστηρίου διαφαίνεται ξεκάθαρα η πορεία της παρούσας υπόθεσης, καθώς και ότι ακολουθήθηκαν όλες οι νομότυπες διαδικασίες. Η επίδοση της Αίτησης Ενοικιοστασίου έγινε καθ' όλα νόμιμα και νομότυπα, στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ων η Αίτηση, στην οδό Ανδρέα Αραούζου 7, 2ος όροφος, 1076 Λευκωσία, στις 12.5.2021, την οποία αρνήθηκαν μεν να υπογράψουν ωστόσο επιδόθηκε δεόντως, εφόσον αφέθηκε στην παρουσία αρμόδιου ατόμου για τον εν λόγω χώρο. Η δε ενόρκως δηλούσα στην αίτηση, δεν εξηγεί πως και γιατί έλαβε γνώση του Διατάγματος ημερομηνίας 6.12.2021, ενώ κατά τους ισχυρισμούς της δεν έλαβε γνώση για την ύπαρξη της Αίτησης, η οποία επιδόθηκε με τον ίδιο τρόπο και αυτό από μόνο του, καταδεικνύει ότι δεν λέει την αλήθεια. Υποστηρίζει ότι οι Αιτητές ουδεμία ευθύνη φέρουν για την κακή συνεννόηση μεταξύ του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας και των Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου, δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο, να υποστούν οι Αιτητές δυσμενείς συνέπειες για πράξεις και παραλείψεις των Καθ' ων η Αίτηση, για τις οποίες δεν φέρουν κανένα μερίδιο ευθύνης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ψευδώς ισχυρίζονται ότι δεν οχλήθηκαν και δεν ενημερώθηκαν πριν την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 6.12.2021, αφού τους εστάλη και επιστολή ημερομηνίας 13.1.2020. Δεν έδειξαν τη δέουσα επιμέλεια για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν και προκύπτουν από την Αίτηση, αλλά και τις υποχρεώσεις τους προς τους Αιτητές. Η κα. Δημητρίου υποστήριξε ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν υποδείξει οποιοδήποτε καλό λόγο που να επιτρέπει τον παραμερισμό του επίδικου Διατάγματος. Προς τι η υπό εξέταση αίτηση, εάν, όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση, έχουν ήδη παραδώσει, με βάσει τους ισχυρισμούς τους, την κατοχή του επίδικου υποστατικού και άρα, σε κάθε περίπτωση, η ισχύς του Διατάγματος ημερομηνίας 6.12.2021, δεν δύναται να τους δημιουργήσει οποιαδήποτε ζημιά. Δεν υπάρχει δε και δεν έχει καταδειχτεί ότι υπάρχει, οποιαδήποτε βάσιμη υπεράσπιση και πόσο μάλλον, Ανταπαίτηση. Είναι ξεκάθαρο ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί προωθούνται παντελώς ψευδώς και είναι χαρακτηριστικό ότι ουδένα ίχνος μαρτυρίας (π.χ. έγγραφα, αποδείξεις κτλ.) έχουν προσκομιστεί για απόδειξη των ισχυρισμών τους. Οι ισχυρισμοί που εγείρονται από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, είναι παντελώς ψευδείς και ανυπόστατοι, ενώ ουδέποτε παρέδωσαν στους Αιτητές τα κλειδιά του επίδικου υποστατικού ή την κατοχή αυτού και οφείλουν τα επιδικασθέντα ενοίκια. Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδεμία ζημία θα υποστούν, αντίθετα οι Αιτητές θα υποστούν ζημιά, καθότι έχουν εξασφαλίσει ένα Διάταγμα με όλες τις νόμιμες διαδικασίες και επιζητείται ο παραμερισμός του, χωρίς να προβάλλεται αληθής και ουσιαστικός λόγος. Η υπό εξέταση αίτηση, θα πρέπει να απορριφθεί ως εντελώς παράτυπη, αβάσιμη, αστήρικτη, καταπιεστική και ενοχλητική, με έξοδα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, καταχωρίστηκε την 6.5.2021. Εκδόθηκε απόφαση ερήμην των Καθ' ων η Αίτηση, την 6.12.2021, κατόπιν διαδικασίας απόδειξης, η οποία περιλαμβάνει Διάταγμα ανάκτησης κατοχής υποστατικού στη Λευκωσία και απόφαση για χρηματικά ποσά, ύψους €54.000 ως οφειλόμενα ενοίκια, €1.200 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη και δικηγορικά έξοδα. Το Δικαστήριο διέταξε συμμόρφωση με το Διάταγμα ανάκτησης κατοχής, εντός 90 ημερών από την επίδοση του. Στο φάκελο υπάρχει ένορκος δήλωση επίδοσης της κυρίως Αίτησης την 12.5.2021, στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, η οποία είναι δικηγορικό γραφείο και αρνήθηκαν να την παραλάβουν και να υπογράψουν, οπότε αφέθηκε εκεί. Η ενόρκως δηλούσα την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, παρουσίασε ηλεκτρονικό μήνυμα από το δικηγορικό γραφείο κ. Λουκή Λουκαίδη, ημερομηνίας 6.4.2022, με την οποία της απεστάλη η συνταγμένη Απόφαση και το Διάταγμα ημερομηνίας 6.12.2021, στην οποία υπάρχει χειρόγραφη η ημερομηνία «28.3.2022». Η υπό εξέταση αίτηση αφορά διαδικαστικό διάβημα μετά την έκδοση απόφασης επί της ουσίας της υπόθεσης, η οποία έχει ήδη εκδικαστεί. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983. Διαταγή 16: Σχετική είναι η Δ.16 θ. 9 [2] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαβάζεται και εφαρμόζεται, προσαρμοζόμενη ανάλογα, σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, εφόσον δεν κατατίθεται Σημείωμα Εμφάνισης σύμφωνα με τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν την συμπεριέλαβαν στην νομική βάση της αίτησης τους. Διαταγή 17: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται επίσης στη Δ.17 θ.10 [3], που αφορά την ακύρωση ή τροποποίηση απόφασης Δικαστηρίου. Παρ' όλο που σύμφωνα με τον Κανονισμό 12(α), σε αιτήσεις για ακύρωση απόφασης τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 6 του Ν. 23/83, σε αποκλεισμό των διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπετε πιο πάνω), εξετάζοντας την Δ.17 θ.10, σε συνάρτηση με τον Κανονισμό 8(α) [4] των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών και εφόσον δεν υπάρχει καν περιθώριο καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης όπως γίνεται στις Πολιτικές Αγωγές, δεν εφαρμόζεται η Διάταξη 17 στην έκδοση απόφασης όταν δεν καταχωρηθεί εμφάνιση. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος προνοεί ρητά περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες / δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση (βλέπετε σχετικά τα άρθρα 6 και 15 του Νόμου, την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679 και πιο κάτω). Για σκοπούς ακύρωσης απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, οι Καθ' ων Αίτηση πρέπει να αποδείξουν ένα ή περισσότερους από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/83 και όχι να δείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Εάν δε έχουν απωλέσει την κατοχή του επίδικου υποστατικού, ως ισχυρίζονται οι ίδιοι, τότε δύνανται μόνο να ζητήσουν αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 15. Διαταγή 5: Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας», ενώ η Δ.5 θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προνοεί ως ακολούθως: "In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall be deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or number of persons, corporate, unincorporated, the service of the office copy of the writ may be effected accordingly." Σχετικές είναι οι αυθεντίες Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd,
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 43, Maxana Oil Ltd. v. Poltava Petroleum Company
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 834, J.Z. Classic Music Pro Ltd. v. Alkadia Music Land Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1151, Παναγιώτης Αντωνίου v. C. Poupakis Transport Ltd.,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 651, I.P.M. Industries Co Ltd. v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2006)1(Β) Α.Α.Δ.
- Όλες, με εξαίρεση τη Maxana, αφορούσαν επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Η Maxana αφορούσε την επίδοση ειδοποίησης εγγραφής αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, δηλαδή και πάλι δικαστικό έγγραφο. Στην αυθεντία Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, (πιο πάνω), με αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις, τέθηκε εν αμφιβόλω η εφαρμογή του άρθρου 372 στην επίδοση δικαστικών εγγράφων. Ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε, στη σελίδα 48: «.. το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρο 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρο 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των 'θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών' του Συντάγματος.» Κρίνω ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο τυγχάνει εφαρμογής η Δ.5 θ.7 που ζητεί, εναλλακτικά, την επίδοση σε αξιωματούχο εταιρείας. Στην I.P.M. Industries (πιο πάνω), κρίθηκε πως επίδοση αγωγής εναντίον εταιρείας σε Γραμματέα της εταιρείας, είναι καλή επίδοση, υπό το φως της Δ.5 θ.
- Εδώ φαίνεται ότι η επίδοση της κυρίως Αίτησης, έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Καθ' ων η Αίτηση. Άλλωστε, αυτό λέει και η κα. Θεολόγου στην ένορκο δήλωση της. Το ζήτημα δεν εξετάζεται περαιτέρω στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, ενόψει των όσων καταγράφονται πιο κάτω. Ακύρωση ή αναθεώρηση απόφασης: Άρθρο 6: Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της απόφασης του Δικαστηρίου τούτου ημερομηνίας 6.12.
- Δυνάμει του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατόπιν προς τούτο αιτήσεως, να αναθεωρεί, τροποποιεί ή ακυρώνει Διάταγμα ή απόφαση του, σε ορισμένες περιπτώσεις, ήτοι: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή της αποφάσεως. (β) Εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους. (γ) Εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή δια της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή η απόφαση εξεδόθη. (δ) Εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του. (ε) Σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» Τύπος Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε στην ίδια διαδικασία της κυρίως Αίτησης, επί του Τύπου που προνοείται στη Δ.48 θ.2
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο Κανονισμός 11(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983, ο οποίος έχει αναριθμηθεί σε 12(α), προνοεί τα ακόλουθα: «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του Δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Συνεπώς, προτού ένας στραφεί προς τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, δέον όπως εξετάσει αν οι περί Ενοικιοστασίου Νόμοι ή Κανονισμοί προβλέπουν και προνοούν οτιδήποτε συγκεκριμένο για τη διεξαγωγή της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Ο Κανονισμός 7(α) των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών προνοεί ότι: «Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου αρχίζει με την καταχώριση αιτήσεως σύμφωνα με τον Τύπο 1 ή 2 που καθορίζεται στο παράρτημα των Κανονισμών.» Ο Κανονισμός 7(β) προνοεί ότι: «Ο Τύπος 1 ακολουθείται σε περιπτώσεις για τον καθορισμό ή αύξηση ενοικίου, την ανάκτηση κατοχής και έξωσης. Ο Τύπος 2 σε περιπτώσεις που αφορούν την αναθεώρηση διαταγμάτων, αιτήσεις για αποζημιώσεις για ψευδείς παραστάσεις και απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων και σε κάθε άλλη περίπτωση που δεν προνοείται ρητά στους παρόντες Κανονισμούς.» Ο Κανονισμός 7(γ) προβλέπει το περιεχόμενο Αιτήσεων που υποβάλλονται σύμφωνα με τον Τύπο 2. Ο Τύπος 2 καθορίζεται στο Παράρτημα των Κανονισμών και προβλέπει εναρκτήρια Αίτηση η οποία δεν καταχωρείται στα πλαίσια άλλης διαδικασίας. Η υπό εξέταση αίτηση δεν συνάδει με τον Τύπο 2. Συνεπώς, δέον όπως εξεταστεί εάν αυτό καθιστά την υπό εξέταση αίτηση άκυρη ή παράτυπη. Ακυρότητα ή παρατυπία: Στην υπόθεση Hjichambis v. Attorney-General
(1986)1 C.L.R. 386, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το Κεφ. 244 προνοούσε όπως για την ακύρωση εκλογής πρέπει να καταχωρείται «Αίτησις». Τέτοια Αίτηση ήταν πρωτογενής και όχι εμπίπτουσα σε άλλη διαδικασία. Ως εκ τούτου, Αίτηση η οποία υποβλήθηκε επί του Τύπου που προνοείται στην Διαταγή 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ήταν άκυρη, ως έχουσα βασικό ελάττωμα (fundamental defect) και όχι απλά παράτυπη. Διαταγή 64: Για να εξετάσω κατά πόσον είναι δυνατόν να διασωθεί η υπό εξέταση αίτηση, στρέφομαι στον Κανονισμό 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών και προνοεί ότι: «Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση N.P. Lanitis v. Panayides
(1986)1 C.L.R., 490. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο Κανονισμός 12(β) (τότε 11(β)), είναι ανάλογος με την Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπε σελίδα 493). Στη σελίδα 494 το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «A distinction is made between void and irregular proceedings. Void are those proceedings that fail to initiate the cause they purport to raise for judicial consideration. In that situation the Court cannot take cognizance of the matter. Irregular are proceedings that validly raise the cause before the Court but not in the manner ordained by relevant procedural requirements. Unless the irregularity is such as to cause a derailment of the cause, the proceedings will be saved by an appropriate amendment. .......... Broadly, there are two classes of void proceedings; the first encompasses proceedings instituted contrary to statutory or procedural requirements stipulated as a prerequisite for their valid initiation, and the second, proceedings that offend fundamental precepts of natural justice.» H υπό εξέταση αίτηση είναι αντίθετη με την κανονιστική διάταξη η οποία προνοεί ρητά τον Τύπο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί για έγκυρη έγερση του αιτήματος ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η αίτηση είναι άκυρη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 12(α) και λόγω της ύπαρξης του Κανονισμού 12(β), η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Επιπλέον, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής, όταν έλεγε στην πιο πάνω απόφαση ότι ο Κανονισμός 12(β) είναι ανάλογος με την Δ.64, είχε υπόψη του τη Δ.64 ως είχε κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης του Εφετείου. Η Δ.64 τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, αλλά ο Κανονισμός 12(β) δεν τροποποιήθηκε. H υπό εξέταση αίτηση είναι αντίθετη με τις κανονιστικές διατάξεις. Δεν εγείρει ως θα έπρεπε θέμα προς εξέταση από το Δικαστήριο. Εν' όψει του γεγονότος ότι ο Τύπος της υπό εξέταση αίτησης είναι λανθασμένος, θα λάβω υπ' όψιν αυθεντίες επί της Δ.64 για να διαπιστώσω εάν δύναται να αλλάξει η θέση του Δικαστηρίου περί της ακυρότητας της αίτησης. Σημειώνω πρώτα την απόφαση Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 945, όπου αποφασίσθηκε ότι παρ' όλο που η αίτηση ήταν απλά παράτυπη και δεν εμπεριείχε θεμελιώδες ελάττωμα που οδηγούσε σε ακυρότητα της όλης διαδικασίας, δεν σήμαινε αυτόματα και την ανοχή της παρατυπίας. Εφ' όσον η άλλη πλευρά επέμενε στην ένσταση της, δεν υπήρχε οποιοδήποτε περιθώριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.64. Στην υπό εξέταση αίτηση οι Αιτητές επέμεναν στην ένσταση τους μέχρι τέλους. Στην απόφαση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ., 195, το Ανώτατο Δικαστήριο στη δικαιοδοσία του ως Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο, είχε ενώπιον του πολύ παρόμοια γεγονότα. Είχε υποβληθεί αίτηση τροποποίησης διατάγματος διατροφής σε λανθασμένο Τύπο. Ακόμα και αν τέτοιο μέτρο θεωρηθεί αντικανονικό και όχι άκυρο, η διαπίστωση από μόνη της δεν συνεπάγεται και την θεραπεία της παρατυπίας. Ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής, είπε ότι και παράτυπη να ήταν η αίτηση, η παρατυπία έπρεπε να θεραπευθεί πριν προχωρήσει η υπόθεση σε δίκη (σελίδα 200). Στην παρούσα υπόθεση δεν υπεβλήθη αίτημα τροποποίησης της αίτησης πριν τη διαδικασία της δίκης. Σημειώνω ότι και σ' εκείνη την περίπτωση, η παρατυπία θεωρήθηκε ουσιώδης ενόψει της απουσίας έκθεσης των γεγονότων στο κείμενο της αίτησης. Η έκθεση γεγονότων στο κείμενο Αίτησης, προβλέπεται και στον Τύπο 2 των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών. Σημειώνω επίσης ότι η Δ.64 θ.1
(3)αφορά εναρκτήριο μέσο που απαιτείται από τους «παρόντες κανονισμούς», δηλαδή τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Στην παρούσα περίπτωση, το εναρκτήριο μέσο απαιτείται από τους περί Ενοικιοστασίου Κανονισμούς. Στην υπόθεση Α. Θεμιστοκλέους & Υιοί Λτδ. κ.ά. ν. Arizona Trading Co. Ltd.
(1997)1Γ Α.Α.Δ., 1354, ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε ότι: «Η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε είδους ελάττωμα, παρανομία ή αντικανονικότητα.» (σελίδα 1359). Στην υπόθεση Ευστρατίου ν. Χ"Σάββα
(1997)1Β Α.Α.Δ., 751 το Δικαστήριο είπε ότι λανθασμένη έναρξη της διαδικασίας δεν συνιστά παρατυπία η οποία μπορεί να διασωθεί με επίκληση της Δ.64. Υπό το φως και των πιο πάνω αυθεντιών, θεωρώ την υπό εξέταση αίτηση άκυρη. Εν πάση περιπτώσει, η αίτηση δεν βασίζεται καν στο άρθρο 6 ή στο άρθρο 15, έτσι ακόμα και εάν ήμουν διατεθειμένη να μη λάβω υπόψη την ακυρότητα, η αίτηση δεν έχει τη σωστή νομική βάση και είναι τρωτή. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.2
(1)και την Νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Μαχλουζαρίδη v. Ιωαννίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Bank for Foreign Trade of Russian Federation v. ICC Chemicals (UK) Ltd.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1728), είναι όρος απαράβατος του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως. Απόφαση: Ο Κανονισμός 12(γ) προνοεί ότι: «Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολο της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο.» Δυνάμει των προνοιών του Καν. 12(γ) και επειδή η αίτηση καταχωρίστηκε σε λανθασμένο Τύπο, αποτελεί λανθασμένη έναρξη διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία δεν μπορεί να διασωθεί από οποιοδήποτε Διαδικαστικό Κανονισμό, θεωρώ αυτή άκυρη στο σύνολο της και την απορρίπτω. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην ίδια κλίμακα με την απόφαση ημερομηνίας 6.12.2021. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. [2] 'A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service.' [3] "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." [4] «Πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να την αμφισβητήσει στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών. Η απάντηση καθορίζει τις θεραπείες και γεγονότα που αμφισβητούνται. Θεραπείες και γεγονότα που δεν αμφισβητούνται ρητά θεωρούνται παραδεκτά.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο