Αλέξη Αλωνεύτη κ.α. ν. ARS Tuetur Agency Ltd κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε113/20, 31/1/2023

(5)ημέρες χάρη, καταβάλλουν το μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17Α & Β, ενορία Τρυπιώτης, στην Λευκωσία, αρ εγγραφής 25/5265, Τεμ. 1232, Φ/Σχ 21/460504, ύψους €2,300.- μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αιτήσεως και/η μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου και σε περίπτωση που το ρηθέν ποσό των €2,300.- δεν καταβάλλεται στους Αιτητές από 1η Νοεμβρίου 2021 και την 1η εκάστου επόμενου μηνός, με 5 μέρες χάρη, από την επίδοση του Διατάγματος, να παραδώσουν αμέσως στους Αιτητές, το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία ενορία Τρυπιώτης, αριθμό εγγραφής 25/5265, Τεμάχιο 1232 Φ/Σχ. 21/460504. 2. Την σύλληψιν, φυλάκισιν, επιβολήν προστίμου ή κατασχέσεως περιουσίας του Γιώργου Χριστοφή, ως Διευθυντή της Καθ'ης η Αίτηση 1, για μη συμμόρφωση προς το προσωρινό Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.10.2021 δια του οποίου οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 διατάττονται αλληλεγγύως και κεχωρισμένως όπως από 01.11.21 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με πέντε

(5)ημέρες χάρη, καταβάλλουν το μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17Α & Β, ενορία Τρυπιώτης, στην Λευκωσία, αρ. εγγραφής 25/5265, Τεμ. 1232, Φ/Σχ 21/460504, ύψους €2,300.- μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αιτήσεως και/η μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου και σε περίπτωση που το ρηθέν ποσό των €2,300.- δεν καταβάλλεται στους Αιτητές από 1η Νοεμβρίου 2021 και την 1η εκάστου επόμενου μηνός, με 5 μέρες χάρη, από την επίδοση του Διατάγματος, να παραδώσουν αμέσως στους Αιτητές. το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17 Α και Β στη Λευκωσία ενορία Τρυπιώτης, αριθμό εγγραφής 25/5265, Τεμάχιο 1232 Φ/Σχ. 21/460504

1. Τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως και τα έξοδα επίδοσης.
2. Οποιανδήποτε ετέραν θεραπείαν το Σεβαστόν Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο να διατάξει.
3. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α., πλέον τόκο.
4. Έξοδα επίδοσης.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.2, Δ.42 και 42Α, Δ.43Α θ.1 και Δ.64 θθ.1 και 2, στα Άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα Άρθρα 6 και 13 και στο Άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στις Αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Αλέξη Αλωνεύτη από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής 1, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπικό χειρισμό, έχει τύχει νομικής συμβουλής και είναι εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές 2 και 3 να προβεί στη δήλωση του. Την 22.10.2021 εκδόθηκε Διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, το οποίο διέτασσε τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 όπως, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, από 1.11.2021 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, με πέντε

(5)ημέρες χάρη, καταβάλλουν το μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου III, 17Α & Β, στη Λευκωσία, ενορία Τρυπιώτης, αρ εγγραφής 25/5265, Τεμ. 1232, Φ/Σχ. 21/460504, ύψους €2.300.-, μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αιτήσεως και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο επιπρόσθετα διέταξε τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 όπως σε περίπτωση που το ρηθέν ποσό των €2.300.- δεν καταβάλλεται στους Αιτητές από 1η Νοεμβρίου 2021 και την 1η εκάστου επόμενου μηνός, με πέντε

(5)μέρες χάρη από την επίδοση του Διατάγματος, να παραδώσουν αμέσως στους Αιτητές το πιο πάνω κατάστημα (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Το Διάταγμα επιδόθηκε αρχικά χωρίς την αίτηση, στις 27.10.2021 και στη συνέχεια, επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μαζί με την αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνόδευε, στις 11.11.

1. Στις 17.11.2021, το Δικαστήριο, μετά από αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση, τους έδωσε χρόνο μέχρι τις 8.12.2021 για να καταχωρήσουν ένσταση και όρισε το Διάταγμα για οδηγίες στις 10.12.
2. Περαιτέρω, το προσωρινό Διάταγμα συνέχισε να βρίσκεται σε ισχύι. Μέχρι τις 10.12.2021, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν καταχώρησαν ένσταση, ούτε και υπέβαλαν σχετικό αίτημα για να τους δοθεί περαιτέρω χρόνος. Στις 10.12.2021, δύο μέρες μετά που ο χρόνος για καταχώρηση ένστασης εξέπνευσε, απέστειλαν ημέηλ στο Δικαστήριο όπου ζητούσαν «μια ολιγοήμερη παράταση 3-4 ημερών». Στις 13.12.2021, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως, εκτός αν καταχωρηθεί ένσταση μέχρι 14.12.2021, το προσωρινό Διάταγμα θα καθίστατο απόλυτο. Τόσο η ενδιάμεση αίτηση όσο και η κυρίως Αίτηση, ορίστηκαν για οδηγίες στις 15.12.
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στις 14.12.
4. Το προσωρινό Διάταγμα συνεχίζει να βρίσκεται σε ισχύι. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, περιφρόνησαν τη διαταγή του Δικαστηρίου. Παρά το ότι το Διάταγμα τους επιδόθηκε στις 11.11.2021, όχι μόνο δεν κατέβαλαν το μηνιαίο ενοίκιο Δεκεμβρίου 2021, εκ €2.300.- (ή και οποιοδήποτε άλλο ποσό), δεν παρέδωσαν στους Αιτητές το επίδικο υποστατικό. Με βάση το Διάταγμα ημερομηνίας 22.10.2021, οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν, σε περίπτωση που δεν κατέβαλλαν το ενοίκιο την 1η του μηνός με 5 μέρες χάρη, αμέσως να παραδώσουν στους Αιτητές το επίδικο υποστατικό, κάτι το οποίο δεν έπραξαν. Είναι προφανές ότι οι Καθ' ων η Αίτηση παράκουσαν το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.10.2021 και ως εκ τούτου οι Αιτητές εξαιτούνται την παραδειγματική τους τιμωρία. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καταχωρήθηκε την 20.4.2022 και αυτή βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4

(3), 5

(5), 7, 8

(3), 9

(4), στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 21

(1)(α - ε), (Ι)(Α), (Ι)(Β), 2, 3(α - β), 22, 29

(1)(α - ε),

(2)(α - β),

(3),

(4), 30 έως 32, 42, 43, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.42, Δ.42Α, Δ.43Α, Δ.47, Δ.48 θ.1 έως 13 , Δ.64 στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/83, όπως αυτός έκτοτε έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 11

(1), 11

(1)(α), (η)(i),(ii), (iii), 14

(1)(α - β),

(2)(α - β),

(3),

(4), 15, 16, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Καν. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 12(α), 13, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30

(1),

(2),

(3)α, β, γ, δ και ε, 12, 15, 28, 32, 35, στη Σύμβαση για την Προστασία του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, Άρθρο 1, 2, 3, 4, 5, 6

(1),

(2),

(3), α, β, γ, δ, ε, 7, στο Κοινό Δίκαιο και τις Αρχές της Επιείκειας, στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, αχρείαστη, καταχρηστική, ατεκμηρίωτη, αντικανονική και αδικαιολόγητη.
2. Η αίτηση είναι κακόπιστη καθόσον υποβάλλεται με σκοπό την επιτυχία της κυρίως αίτησης των Αιτητών ενώ η αίτηση δεν ευσταθεί και μάλιστα χωρίς να ακουστούν οι Καθ' ων η Αίτηση, δηλαδή χωρίς δίκη, παραβιάζοντας το συνταγματικό δικαίωμα τους να ακουστούν.
3. Η αιτήτρια επιδιώκει να αποκτήσει πλεονέκτημα και όφελος που δεν το δικαιούται μέσω του διατάγματος που εξασφάλισε κατόπιν παραπλάνησης του Δικαστηρίου και στο οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση ενίστανται και καταχώρησαν προς τούτο τη γραπτή τους ένσταση ημερομηνίας 14/12/2021, πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, και βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου.
4. Δεν υπάρχει παρακοή και οι επί τούτου ισχυρισμοί των Αιτητών υποβάλλονται εκδικητικά και με σκοπό την καταπίεση των Καθ' ων η Αίτηση, την αποκόμιση αθέμιτου οφέλους και τεχνηέντως να εξασφαλίσουν τις θεραπείες της κυρίως αίτησης τους που δεν τις δικαιούνται. Προς τούτο οι Αιτητές καταχωρήσαν τη διαδικασία της αίτησης παρακοής καταχρώμενη την προσφερόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία.
5. Το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.22/10/2021 καίτοι αδικαιολόγητα και αβάσιμα εκδόθηκε, δεν καθορίζει τόπο ή άτομο προς το οποίο να γίνει η πληρωμή και ως τέτοιο πάσχει από αοριστία και δεν δημιουργεί δικαιώματα στην αιτήτρια ούτε και μπορεί να τεκμηριώσει παρακοή διατάγματος.
6. Οι Αιτητές ενεργούν με πολλαπλές διαδικασίες και ιδιαίτερα την παρούσα με σκοπό να ματαιώσουν την ακρόαση της αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, καθότι γνωρίζουν ότι τούτο εσφαλμένα εκδόθηκε και το Δικαστήριο θα το ακυρώσει και θα απορρίψει την αίτηση. Εξ' ου και οι Αιτητές επιμένουν στην ακρόαση της παρούσας αίτησης πριν την εκδίκαση της αίτησης 14/10/21 βάσει της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα.
7. Η αίτηση είναι αβάσιμη, ατεκμηρίωτη και αστήριχτη καθ' ότι δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε γεγονότα και λεπτομέρειες που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί παράλειψης συμμόρφωσης και παρακοής του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/10/21 από τους Καθ' ων η Αίτηση.
8. Η αίτηση πάσχει από αοριστία και είναι ανεδαφική και πολύ γενική καθ' ότι δεν εξειδικεύει στις λεπτομέρειες και τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την κατ' ισχυρισμό παρακοή ή μη συμμόρφωση με τα διατάγματα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/10/
10. Με την αίτησή τους οι Αιτητές δεν τεκμηριώνουν ούτε αποδεικνύουν, είτε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είτε καθόλου, ηθελημένη ανυπακοή του διατάγματος ή οποιαδήποτε πρόθεση καταστρατήγησης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/10/21 εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και ως εκ τούτου η αίτηση της είναι ατεκμηρίωτη, αβάσιμη και καταχρηστική.
11. Η αίτηση έχει αλλότριο κίνητρο και σκοπό, την άσκηση πίεσης στους Καθ' ων η Αίτηση, ως επίσης υποβάλλεται με σκοπό τη δημιουργία αχρείαστων εξόδων, απώλεια δικαστικού χρόνου και για να στερήσει από τους Καθ' ων η Αίτηση το συνταγματικό δικαίωμα ακρόασης και διακρίβωσης των δικαιωμάτων τους.
12. Δεν αναφέρονται στην αίτηση ή στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή γεγονότα που να αποδεικνύουν την ισχυριζόμενη παρακοή ή τις αιτούμενες με την αίτηση θεραπείες.
13. Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή θεραπειών της αίτησης και τυχόν έκδοση τους θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση και επηρεασμό των δικαιωμάτων τους, οι οποίοι θα στερηθούν του δικαιώματος ακρόασης και δεν θα ακουστούν οι θέσεις τους όπως διατυπώνονται στην ένσταση τους στο προσωρινό διάταγμα.
14. Η αίτηση είναι πρόωρη καθώς το επίδικο διάταγμα είναι προσωρινό και δεν έχει καταστεί απόλυτο. Υπάρχει ορατός κίνδυνος οι Καθ' ών να καταδικασθούν και μετά το προσωρινό διάταγμα να ακυρωθεί με αποτέλεσμα να παραβιάζεται κάθε αρχή δικαίου και δικαιοσύνης.
15. Η αίτηση της Αιτήτριας καθώς και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι παράτυπη και αντικανονική καθώς η υποβολή διαζευκτικής θεραπείας είναι απαράδεχτη κατά νόμο σε αυτού του είδους τις αιτήσεις ως η κρινόμενη.
16. Το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε με την επιφύλαξη καταχώρησης εκ μέρους των Καθ' ών η αίτηση η οποία και έχει καταχωρηθεί στις 14/10/21 και είναι στο φάκελο του Δικαστηρίου. Εφόσον οι Καθ' ών συμμορφώθηκαν με την επιφύλαξη δεν μπορεί να υπάρξει παρακοή.
17. Οι Αιτητές δεν ήρθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο, παρουσιάζοντας αναληθώς τα γεγονότα και αποκρύπτοντας άλλα, με αποτέλεσμα να ωθήσουν το Δικαστήριο να εκδώσει τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 22/10/21, τα οποία δεν θα έκδιδε αν παρουσιάζονταν ενώπιον του τα ορθά και αληθή γεγονότα. Ως εκ τούτου η επιπρόσθετη αίτηση των Αιτητών για παρακοή ή μη συμμόρφωση με το ως άνω εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι αδικαιολόγητη, αβάσιμη και καταχρηστική.
18. Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου καθώς από τον Δεκέμβριο του 2021 οι Αιτητές έχουν κατοχή του επίδικου υποστατικού.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Χριστοφή, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η Αίτηση
19. Η υπό εξέταση αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική, αβάσιμη, αντικανονική, αδικαιολόγητη, παράτυπη και ατεκμηρίωτη. Υποβάλλεται με σκοπό την επιτυχία της κυρίως Αίτησης, ενώ δεν ευσταθεί και μάλιστα χωρίς να ακουστούν οι Καθ' ων η Αίτηση, δηλαδή χωρίς δίκη, παραβιάζοντας το Συνταγματικό δικαίωμα των να ακουστούν. Οι Αιτητές επιδιώκουν να αποκτήσουν πλεονέκτημα και όφελος που δεν το δικαιούνται, μέσω του Διατάγματος που εξασφάλισαν, κατόπιν παραπλάνησης του Δικαστηρίου και στο οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση ενίστανται και καταχώρησαν προς τούτο τη γραπτή ένσταση τους ημερομηνίας 14.12.2021, τη οποίας το περιεχόμενο υιοθετεί ο ενόρκως δηλών. Είναι η θέση του ότι δεν υπάρχει παρακοή και οι επί τούτου ισχυρισμοί των Αιτητών, υποβάλλονται εκδικητικά και με σκοπό την καταπίεση των Καθ' ων η Αίτηση, την αποκόμιση αθέμιτου οφέλους και τεχνηέντως, την εξασφάλιση των θεραπειών της κυρίως Αίτησης τους, που δεν τις δικαιούνται. Προς τούτο οι Αιτητές χρησιμοποιούν τη διαδικασία της αίτησης παρακοής, καταχρώμενοι την προσφερόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.10.2021, καίτοι αδικαιολόγητα και αβάσιμα εκδόθηκε, δεν καθορίζει τόπο, χώρο και άτομο και ως τέτοιο, πάσχει από αοριστία και δεν δημιουργεί δικαιώματα στους Αιτητές, ούτε και μπορεί να τεκμηριώσει παρακοή Διατάγματος. Επιπλέον, οι Αιτητές ενεργούν με πολλαπλές διαδικασίες και ιδιαίτερα την παρούσα, με σκοπό να ματαιώσουν την ακρόαση της αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό Διάταγμα, καθότι γνωρίζουν ότι τούτο εσφαλμένα εκδόθηκε και το Δικαστήριο θα το ακυρώσει και θα απορρίψει την αίτηση. Ο ενόρκως δηλών υιοθετεί και επαναλαμβάνει, ουσιαστικά, τους λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές, δεν αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς τους και δεν παρουσιάζουν οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την ανάγκη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων από το Δικαστήριο. Η έκδοση οποιουδήποτε τιμωρητικού Διατάγματος του Δικαστηρίου, λόγω παρακοής ή μη συμμόρφωσης σε Δικαστικό Διάταγμα, αποτελεί δρακόντειο μέτρο. Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει κανένα λόγο που να δικαιολογεί την αναγκαιότητα λήψης ενός τόσο σοβαρού μέτρου και δεν έχει αποδείξουν, τεκμηριώσει και στοιχειοθετήσει την κατ' ισχυρισμόν μη συμμόρφωση ή παρακοή του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.10.2021 από τους Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω, οι Αιτητές είχαν κατοχή του ακινήτου από πριν την επίδοση της υπό εξέταση αίτησης. Οι Αιτητές δεν ήρθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο, παρουσιάζοντας αναληθώς τα γεγονότα και αποκρύπτοντας άλλα, με αποτέλεσμα να ωθήσουν το Δικαστήριο να εκδώσει τα προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 22.10.2021, τα οποία δεν θα έκδιδε αν παρουσιάζονταν ενώπιον του τα ορθά και αληθή γεγονότα. Ως εκ τούτου, η επιπρόσθετη αίτηση για παρακοή ή μη συμμόρφωση με το ως άνω εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα, είναι αδικαιολόγητη, αβάσιμη και καταχρηστική. Το επίδικο Διάταγμα εκδόθηκε με την επιφύλαξη καταχώρησης ένστασης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία και έχει καταχωρηθεί στις 14.10.2021 και είναι στο φάκελο του Δικαστηρίου. Εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση συμμορφώθηκαν με την επιφύλαξη, δεν μπορεί να υπάρξει παρακοή. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 5.11.
20. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Απάντηση την 23.11.
21. Ανταπάντηση καταχωρήθηκε την 11.2.
22. Καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες από πλευράς των Αιτητών και Ένορκες Δηλώσεις Αποκάλυψης Εγγράφων, Κατάλογος Μαρτύρων και Σύνοψη Μαρτυρίας και από τις δύο πλευρές. Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση από τους Αιτητές, την 14.10.2021, με την οποία ζητούσαν αριθμό Διαταγμάτων. Την 22.10.2021, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινά Διατάγματα ως οι παράγραφοι (Γ) και (Δ) της αιτήσεως, ως ακολούθως: «Διάταγμα διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως όπως από 01.11.21 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με πέντε

(5)μέρες χάρη, καταβάλλουν το μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφ. Μακαρίου ΙΙΙ, 17 Α και Β στη Λευκωσία, ενορία Τρυπιώτης, αρ. εγγραφής 25/5265, Τεμάχιο 1232, Φ/Σχ. 21/460504, ύψους €2.300.- μέχρις εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αιτήσεως και/ή μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου και Διάταγμα διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όπως σε περίπτωση που το ρηθέν ποσό των €2.300.- δεν καταβάλλεται στους Αιτητές από 01.11.2021 και την 1η εκάστου επόμενου μηνός με πέντε

(5)μέρες χάρη από την επίδοση του Διατάγματος, να παραδώσουν αμέσως στους Αιτητές, το κατάστημα το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφ. Μακαρίου ΙΙΙ, 17 Α και Β στη Λευκωσία, ενορία Τρυπιώτης, αρ. εγγραφής 25/5265, Τεμάχιο 1232, Φ/Σχ. 21/460504.» Οι παράγραφοι υπό (Α) και (Β) της αίτησης αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των Αιτητών. Τα προσωρινά Διατάγματα επιδόθηκαν αρχικώς λανθασμένα και μεταγενέστερα επιδόθηκαν κανονικά και την 17.11.2021, ζητήθηκε χρόνος από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση για την καταχώρηση ένστασης. Δόθηκε χρόνος μέχρι 8.12.

1. Δόθηκε εκ νέου χρόνος μέχρι την 14.12.2021, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε ένσταση. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Η αίτηση ημερομηνίας 14.10.2021, δεν έχει ακόμα εκδικαστεί. Τα προσωρινά Διατάγματα δεν έχουν καταστεί απόλυτα. Περαιτέρω, κατά ή περί την 23.12.2021, δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού. Η κατοχή έχει ανακτηθεί από τους Αιτητές. Δόθηκε προτεραιότητα στην εκδίκαση της υπό εξέταση αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα στην υπό εξέταση αίτηση, με δική τους αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 21.6.
2. Οι Αιτητές καταχώρησαν ένσταση την 29.6.
3. Το Δικαστήριο εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση την 23.9.2022, με την οποία απέρριψε την αίτηση για τους λόγους που καταγράφονται. Όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης και την ένορκο δήλωση του ιδιώτη επιδότη, κ. Δημήτρη Γιακόπουλου, ημερομηνίας 15.11.2021, τα προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 22.10.2021, επιδόθηκαν προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση 2 και για την Καθ' ης η Αίτηση 1 ως διευθυντής της, την 11.11.
4. Δεν κατατέθηκε προφορική μαρτυρία κατά την εκδίκαση της υπό εξέταση αίτησης. Το Δικαστήριο έλαβε τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των μερών την 16.12.2022 και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική και δικονομική πτυχή: Κανονισμός 12(α): Στην απουσία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Περί Ενοικιοστασίου Νόμος: Σχετικό με την εξέταση αιτήσεων παρακοής διατάγματος είναι το άρθρο 34 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Τα Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων έχουν δικαιοδοσία να εξαναγκάζουν σε υπακοή σε κάθε απόφαση ή διάταγμα που εκδόθηκε από οποιοδήποτε δικαστήριο δυνάμει των σχετικών καταργηθέντων νόμων, μέχρι το 1975 και μετέπειτα, καθώς και για την εκτέλεση των αποφάσεων και των διαταγμάτων αυτών για την ανάκτηση της κατοχής ακινήτου ή την έξωση από αυτό, ύστερα από αίτηση είτε του προσώπου προς όφελος του οποίου εκδόθηκαν είτε του κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του ακινήτου.» Περί Δικαστηρίων Νόμος: Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Σχετικές είναι οι πρόνοιες της Διαταγής 42Α [1], που αφορά τη σύλληψη και κατάσχεση, καθώς και της Διαταγής
5. Σύμφωνα με τους θεσμούς 8 και 9 της Διαταγής 48, αίτηση για την παρακοή διατάγματος καταχωρείται δια κλήσεως και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Νομολογία: Σχετικές με το θέμα της περιφρόνησης Διατάγματος του Δικαστηρίου είναι οι αυθεντίες: Αntonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd.,

(1977)1 C.L.R. 287, Marie Therese Smith v. Paphos Stone C. Estate Ltd. and others,

(1989)1 (E) A.A.Δ. 499, Μαυρομμάτη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3),

(1990)3 Α.Α.Δ. 4244, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.,

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Σταύρου κ.α. (Αρ.1),

(1992)1 Α.Α.Δ. 237. Σύμφωνα με την αυθεντία Krashias Shoe Factory Ltd. v. Adidas,

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, ούτε ο τρόπος επίκλησης, ούτε το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας για τιμωρία για ανυπακοή, ρυθμίζονται από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η άσκηση της δικαιοδοσίας αφήνεται να ρυθμιστεί με διαδικαστικό κανονισμό και ρυθμίστηκε με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο. Οι πρόνοιες της συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 (βλέπετε σχετικά σελίδες 759-761). Η πιο πάνω αυθεντία αναφέρεται στο θεσμό 4 της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτός είχε πριν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνάγεται από το κείμενο του θεσμού, ως αυτό είχε, και συγκεκριμένα από την υποχρέωση για απόδειξη κατά την ακρόαση, ότι απαιτείται προφορική μαρτυρία για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό δεν ισχύει πλέον επειδή το κείμενο του θεσμού ως είχε δεν ισχύει πλέον, αλλά έχει τροποποιηθεί. Τα υπόλοιπα όμως ισχύουν, δηλαδή ότι το βάρος απόδειξης φέρει ο Αιτητής και ότι αυτό αποσείεται όπως και στις ποινικές υποθέσεις, δηλαδή με απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπετε σελίδα 764). Επί του τελευταίου σημείου, βλέπετε ακόμα την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Yugos Finance BV κ.ά. v. Halebay Holdings Ltd.,

(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 569, όπου στη σελίδα 578, η έντιμη Δικαστής κα. Δ. Μιχαηλίδου λέγει ότι: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία, στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margarita Μιχαηλίδου Poliakova, Π.Ε. 22/2009, ημερ. 24.2.2011 και In re Bramblevale Ltd.

(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd. v. Gasco (No. 2)

(1988)1 All E.R. 975). Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, παρ. 618 και 619).» Στις αυθεντίες Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd. (πιο πάνω) και Krashias Shoe Factory v. Adidas (πιο πάνω), αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου Διατάγματος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας που θεσμοθετείται με τη Δ.42Α. Σχετικές είναι επίσης οι αυθεντίες Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Κώστα v. Κώστα

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 269, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1088 [2], Halin v. Timour κ.ά.

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 424. Στη Χριστοδούλου αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αστικής καταφρόνησης λόγω παρακοής Διατάγματος του Δικαστηρίου. Στην αυθεντία Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά (πιο πάνω), όπως και στην αυθεντία Μαύρος v. Στυλιανού κ.ά.

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389, τονίστηκε ότι το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Κρίση: · Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο και οι πρόνοιες της διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο

1. · Το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ρυθμίζεται από τους Θεσμούς και το θέμα εγείρεται προς εξέταση με βάση τη Διαταγή
2. · Η αίτηση παρακοής Διατάγματος δεν είναι εναρκτήρια ή πρωτογενής Αίτηση. · Ο θεσμός 4 της Διαταγής 48 τροποποιήθηκε στοχεύοντας στην απλοποίηση και συντόμευση των διαδικασιών στις ακροάσεις αιτήσεων. · Σύμφωνα με το θεσμό 4 επιτρέπεται η καταχώριση περισσοτέρων της μίας ενόρκων δηλώσεων, παρέχεται το δικαίωμα της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων μετά από σχετική άδεια και το δικαίωμα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων στο διάδικο που αμφισβητεί τα γεγονότα ως παρατίθενται από την άλλη πλευρά. · Ταυτόχρονα, δύναται να ληφθεί υπόψην και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. · Με βάση όλα αυτά, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης στο απαιτούμενο επίπεδο. · Οι Αιτητές καλούνται να αποδείξουν την ύπαρξη όλων των προϋποθέσεων, ήτοι: την ύπαρξη οπισθογραφημένου Διατάγματος, την προσωπική επίδοση του Διατάγματος στο πρόσωπο που υποχρεούται σε υπακοή του, την επίδοση στο ίδιο πρόσωπο της αίτησης παρακοής, την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος. · Στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, των μονομερώς εκδοθέντων προσωρινών Διαταγμάτων, πριν την οριστικοποίηση τους. · Τα προσωρινά Διατάγματα δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί και η αίτηση με βάση την οποία εκδόθηκαν και στην οποία έχει καταχωρηθεί ένσταση από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, δεν έχει ακόμα εκδικαστεί. · Όπως είχαν αρχικά εκδοθεί τα Διατάγματα, περιλάμβαναν ημερομηνία επίδοσης (επιστρεπτέα). · Η οπισθογράφηση των προσωρινών Διαταγμάτων αφορά και τους δύο Καθ' ων η Αίτηση. · Έχω ικανοποιηθεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 γνώριζαν επαρκώς τους όρους των προσωρινών Διαταγμάτων. Η ουσία έγκειται στην επίδοση των προσωρινών Διαταγμάτων πριν αυτά οριστικοποιηθούν και στην ανάκτηση κατοχής του επίδικου υποστατικού από τους Αιτητές. · Με βάση την ενώπιον του μαρτυρία και το φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης το οποίο φέρουν οι Αιτητές, στο απαιτούμενο επίπεδο, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. · Η διαδικασία είναι οιονεί ποινική αλλά διεξάγεται ενώπιον Δικαστηρίου με πολιτική δικαιοδοσία. Αυτό σημαίνει, κατά την κρίση μου, ότι το «οιονεί ποινική» αφορά το επίπεδο απόδειξης, τη διάγνωση και ικανοποίηση της αντικειμενικής υπόστασης ("actus reus") και της υποκειμενικής υπόστασης ("mens rea"), τον πειθαναγκασμό σε υπακοή, την επιβολή τιμωρίας στον παραβάτη, την ανάγκη για τη σχολαστική τήρηση των κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας, γενικά την ικανοποίηση όλων των τυπικών και ουσιαστικών εχέγγυων του ποινικού δικαίου. · Η ένορκος δήλωση του Αιτητή 1 κρίνεται ως ικανοποιητική, πλην όμως ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά ότι τα προσωρινά Διατάγματα δεν έχουν καταστεί απόλυτα και ότι η αίτηση ημερομηνίας 14.10.2021, δεν έχει ακόμα εκδικαστεί. · Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση κρίνεται ως πρόωρη, εφόσον εκ πρώτης όψεως φαίνεται μεν ότι δεν υπάκουσαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στα προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 22.10.2021, κατά τον Νοέμβριο 2021, αλλά επειδή αυτά δεν έχουν καταστεί απόλυτα και δυνατόν να ακυρωθούν, δεν έχω ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη είτε της αντικειμενικής, είτε της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος της αστικής παρακοής Διατάγματος. · Οι αυθεντίες οι οποίες πραγματεύονται το ζήτημα της παρακοής Διατάγματος Δικαστηρίου, αφορούν σε Διατάγματα που έχουν οριστικοποιηθεί. · Συνακόλουθα, είναι η κρίση μου ότι δεν έχει αποδειχθεί και δεν έχω διαπιστώσει σ' αυτό το στάδιο, πρόθεση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, παρακοής και/ή καταστρατήγησης των Διαταγμάτων του παρόντος Δικαστηρίου, τα οποία δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης ημερομηνίας 14.10.
3. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ 1 «
4. Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered."
5. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.

(1)Where such an order has been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as "the respondent") refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as "the applicant") may apply to the Court for a writ of attachment.

(2)Such an application shall be made by summons supported by affidavit and an office copy thereof shall, unless otherwise directed by the Court or Judge, be served on the respondent personally. But the Court or a Judge, if satisfied that the delay caused by proceeding in the aforesaid way would or might entail irreparable or serious mischief, may make an order ex parte upon such terms as to costs or otherwise, and subject to such undertaking, if any, as the Court or Judge may think just; and any party affected by such order may move to set it aside.

1. On the return day of the summons, if the respondent does not attend and the Court is satisfied that he has been duly served, the Court may order that a writ of attachment be issued against him.
2. The Court may enlarge the time for the appearance of the respondent, or may, on the return day of the summons, direct that the writ of attachment shall issue only until after a certain time and in the event of his continued disobedience at that time to the order in respect of which he has been guilty of disobedience.
3. If the respondent shall not establish sufficient excuse for not attending on the return day of the summons, or if he attends and does not show cause to the satisfaction of the Court why he should not be punished for disobedience, the Court may order him to pay such fine, or to be committed to prison for such time as the Court directs.
4. The Court may order that a person committed to prison for disobedience to an order shall be detained in prison till he has obeyed such order in all things that are to be immediately performed and given such security as the Court thinks fit to obey the other parts of the order, if any, at the time or times when they are to be performed.
5. Whenever any such order or commitment shall have been made the Registrar shall issue, under the seal of the Court, a warrant of commitment directed to the proper officer of the Court who by such warrant shall be empowered to take the body of the person against whom such order shall have been made, and all police officers within their several jurisdictions shall aid in the execution of every such warrant, and the gaoler or keeper of every gaol or prison mentioned in any such order shall be bound to receive and keep therein the person against whom such order of commitment shall have been made until he shall be discharged by due course of law.
6. Where any person in custody under a warrant desires to apply for his discharge, he shall file an affidavit showing that he has purged or is desirous of purging his contempt, and shall, not less than one clear day before the application is made, serve on the party at whose insentience the warrant of attachment was issued, an office copy of the affidavit, together with notice of his intention to make the application.
7. In case the respondent against whom a writ of attachment has issued is not and cannot be found, the Court may make an order that a writ of sequestration be issued against his property. The said writ shall bind his immovable property from the date of the order in the same manner, and to the same extent in every respect, as an order for sequestration in a civil action.
8. The writ of sequestration shall be directed to two or more persons to be appointed by the Court for that purpose, who shall be commanded and empowered to enter upon all the immovable property of the person against whom the writ shall issue, and collect, take, and get into their hands not only the rents and profits of his said immovable property, but also all his goods, chattels, and movable property, and detain and keep the same under sequestration in their hands until he shall make other order to the contrary. And the Court may order payment out of the proceeds of such sequestration of all charges attending the execution thereof, including such reasonable remuneration to the persons appointed to carry out the same as the Court shall think fit to allow.
9. In all proceedings against any person for disobedience of the order of a Court, the Court before which such proceedings are taken shall make such order as to the costs thereby occasioned as to the Court shall seem just.
10. A writ of attachment shall be in Form 39A, and a writ of sequestration shall be in Form 39B.» [2] Από τη σελίδα 1089: «Η διαδικασία για τη διαπίστωση της ευθύνης ατόμου για παρακοή διατάγματος δικαστηρίου είναι ιδιόμορφη. Ενώ η διαδικασία εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η στοιχειοθέτηση και απόδειξη της κατηγορίας συναρτώνται με τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης. Αυτό επιβάλλεται από τις συνέπειες που συνεπάγεται η καταδίκη του καθ' ου η αίτηση, που ταυτίζονται με τις κυρώσεις ποινικού δικαστηρίου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο