D.O.M.S. PROPERTIES LTD ν. MEDITERRANEAN REAL ESTATES PROPERTIES LTD, Αίτηση Αρ. Ε110/20, 12/1/2023

(4)και

(6)της παραγράφου Α της τροποποιημένης Απάντησης και προσδιορίστηκαν με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.11.2022 και έχουν ως εξής: «

(4)Η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει τρίτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η υπό έλεγχο Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε την 29/10/2020, είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή αποτελεί κατάχρηση και/ή σπατάλη δικαστικού χρόνου καθώς για τα ίδια επίδικα ζητήματα εκκρεμεί η προγενέστερη Αγωγή αρ. 1042/2020 (εφεξής «η Αγωγή») ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την οποία καταχώρησε την 22/05/2020 η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα και στην οποία η Εναγόμενη/Αιτήτρια στην παρούσα καταχώρησε Εμφάνιση άνευ διαμαρτυρίας (Unconditional Appearance) και/ή χωρίς να εγείρει ουδέποτε και με κανένα δικόγραφο και/ή άλλο έγγραφο στο πλαίσιο της Αγωγής τον όποιο ισχυρισμό περί δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και/ή στην οποία Αγωγή η Αιτήτρια/Εναγόμενη καταχώρησε μάλιστα και Ανταπαίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση/Ενάγουσας στην οποία Ανταπαίτηση ουδεμία αναφορά γίνεται σε δήθεν θέσμια ενοικίαση και/ή σε δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.» «

(6)Η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει πέμπτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το περιεχόμενο της νέας παραγράφου 2 υπό τον τίτλο Γ. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΗ ΘΕΜΑΤΑ ως έχει προστεθεί στην τροποποιημένη Αίτηση, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και/ή πρέπει να διαγραφεί και/ή απορριφθεί με βάση τη Δ.19 ΘΘ.26 και/ή τη Δ.27 ΘΘ. 3 διότι: (α) οι ισχυρισμοί που εγείρονται σε δικόγραφα σε άλλες δικαστικές διαδικασίες δεν αποτελούν δεδικασμένο (res judicata / issue estoppel / estoppel by record) (β) τα όσα καταγράφει η Αιτήτρια και συγκεκριμένα η αναφορά της σε προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες, στις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση ως νομικό πρόσωπο δεν ήταν διάδικος, δεν συνιστούν την νομική έννοια του «κωλύματος λόγω δήλωσης σε έγγραφο» (estoppel by deed) ούτε του «κωλύματος λόγω συμπεριφοράς» (estoppel by conduct) καθώς οι δικαστικές διαδικασίες σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν ούτε «συμπεριφορά/conduct» ούτε «έγγραφα/deeds». (γ) ουδέν δεδικασμένο (res judicata) υφίσταται και/ή έχει παραχθεί μεταξύ των συγκεκριμένων διαδίκων στην παρούσα υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων διότι δεν υφίσταται καμία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την δημιουργία του δεδικασμένου και συγκεκριμένα δεν υφίσταται η απαραίτητη προϋπόθεση της «ταυτότητας/ταύτισης των διαδίκων», ήτοι ουδέποτε ηγέρθη ούτε δικάστηκε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων μεταξύ των συγκεκριμένων διαδίκων και συνεπώς είναι παντελώς αβάσιμος ο ισχυρισμός περί ύπαρξης του οποιουδήποτε δήθεν «κωλύματος» αναφορικά με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Καθ' ης η Αίτηση. (δ) είναι αντινομικό και/ή αντίθετο στον ορθό τρόπο σύνταξης δικογράφων και/ή μηδαμινό και/ή ενοχλητικό («frivolous or vexatious») και/ή αντίθετο στη νομολογία το να κάνει η Αιτήτρια αναφορά σε δήθεν «κώλυμα» («estoppel») εκ των υστέρων ως να εγείρει Υπεράσπιση και/ή Απάντηση στην Υπεράσπιση καθώς τούτο αντιβαίνει στο νομικό αξίωμα «estoppel is "a shield not a sword"» και συνεπώς δεν μπορεί να το επικαλείται η πλευρά που εγείρει αξίωση. (ε) είναι αντινομικό και/ή αντίθετο στον ορθό τρόπο σύνταξης δικογράφων και/ή αντίθετο στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 (2/1983) και/ή αντίθετο στην πρακτική του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και/ή αντίθετο στη νομολογία το να κάνει αναφορά η Αιτήτρια σε δήθεν «κώλυμα» («estoppel») εκ των υστέρων της καταχώρησης της Απάντησης από την Καθ' ης η Αίτηση ως να εγείρει «Απάντηση στην Υπεράσπιση» η Αιτήτρια καθώς σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 (2/1983) δεν προνοείται δυνατότητα στον Αιτητή να απαντήσει στους ισχυρισμούς που αντιπαραβάλει η Καθ' ης η Αίτηση με το δικόγραφο της Απάντησης και συνεπώς είναι καταχρηστικά που η Αιτήτρια επικαλείται την δυνατότητα της «άπαξ» τροποποίησης των δικογράφων δυνάμει της Δ.25 ΘΘ.2 για να εισάγει δικόγραφο που δεν προνοείται από τον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 (2/1983).» Το Δικαστήριο άκουσε τους συνηγόρους επί των προδικαστικών ενστάσεων, χωρίς να εξετάσει σε πρώτο στάδιο κατά πόσον αυτές εδύναντο να ακουστούν προδικαστικά, εφόσον υπήρχε η συμφωνία των μερών. Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε αρχικά την 29.10.2020. Καταχωρήθηκε τροποποιημένη Αίτηση την 26.5.2021, ως η Αιτήτρια δικαιούτο να πράξει χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25 θ. 1

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «

1. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον την Καθ' ης η Αίτηση και τους αξιωματούχους και/η υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτής και ένα έκαστο εξ' αυτών όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στην Αιτήτρια ελευθέρα κατοχή του ισογείου του κτιρίου (περίπου 650 τ.μ.) που είναι γνωστό ως NBC και βρίσκεται εντός του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 4/848, Φ/Σχ.21/53W1, Τεμάχιο 770, στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας (το «NBC GROUND FLOOR»).
2. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον την Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €51.370,53- που αφορά καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια και πραγματικά έξοδα λειτουργίας του κτιρίου NBC για την περίοδο 01/01/2018 μέχρι την 310/10/2020 που αναφέρεται ανωτέρω, συγκεκριμένα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια προς €2.400- για έκαστο μήνα, πλέον πραγματικά έξοδα λειτουργίας του κτιρίου NBC.
3. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον την Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €2400- μηνιαίως για την περίοδο από την 01/11/2020 και μέχρι παραδόσεως κενής και ελεύθερης κατοχής του ακινήτου ως ενδιάμεσα οφέλη και/κέρδη.
4. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις.
5. Νόμιμο τόκο.
6. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης.» Η Αιτήτρια εταιρεία ενάγει ως νόμιμη ιδιοκτήτρια του ισογείου του κτιρίου γνωστού ως NBC, το οποίο κείται εντός του Τεμαχίου 770, αρ. εγγρ. 4/848, Φ/Σχ. 21/53W1, Έγκωμη, Λευκωσία. Δικογραφεί ότι, δυνάμει Συμφωνίας Ενοικιάσεως ημερομηνίας 6.7.2017, η Καθ' ης η Αίτηση ενοικίασε το ισόγειο στο εν λόγω ακίνητο και ότι στις 11.7.2017, συνήφθηκε μεταξύ των μερών Συμπληρωματική Συμφωνία και στις 5.10.2017 Δεύτερη Συμπληρωματική Συμφωνία. Ασκήθηκε δικαίωμα επιλογής από πλευράς της Αιτήτριας και η Καθ' ης η Αίτηση ήταν υποχρεωμένη να παραδώσει ελεύθερη κατοχή μέχρι την 5.12.
7. Η Καθ' ης η Αίτηση ήγειρε διάφορα ζητήματα μέσω των δικηγόρων της και δεν παρέδωσε την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Η Αιτήτρια ειδοποίησε την Καθ' ης η Αίτηση ότι το επίδικο απαιτείται λογικώς για τη διενέργεια ουσιωδώς σημαντικών αλλαγών που συνεπάγονται την ουσιαστική και σημαντική μετατροπή του για σκοπούς αξιοποίησης του και ότι οφείλει ενοίκια. Η Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθεί να οφείλει ενοίκια, ενώ διατηρεί την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Στην παράγραφο Γ

(2)της κυρίως Αίτησης, η Αιτήτρια δικογραφεί ως εξής: «Το κτήριο NBC και/ή μέρος του κτηρίου NBC ενοικιαζόταν ή προσφερόταν για ενοικίαση πριν ή κατά την 31/12/1999. Σε κάθε περίπτωση η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση κωλύεται να προβάλει ισχυρισμούς ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στερείται δικαιοδοσίας λόγω μη ενοικίασης καθώς ο διευθύνων σύμβουλος της σε άλλη Αίτηση που καταχωρήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και αφορούσε το ίδιο κτήριο δεν ήγειρε και/ή παρέλειψε να εγείρει ισχυρισμούς αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου λόγω του ότι το κτήριο δεν ενοικιαζόταν και/ή δεν προσφερόταν για ενοικίαση κατά ή περί την 31.12/1999 (estopped by conduct or by deed).» Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση την 9.3.2021 και τροποποιημένη την 1.3.2022 και μ' αυτήν εγείρει αριθμό προδικαστικών ενστάσεων, η τρίτη και η πέμπτη εξ' αυτών, οι οποίες έχουν τεθεί προς εξέτασην στο παρόν στάδιο, καταγράφονται πιο πάνω. Μεταξύ άλλων, στην παράγραφο Γ

(1)της Απάντησης, η Καθ' ης η Αίτηση δικογραφεί ως ακολούθως: «

1. Από το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της Αίτησης της Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται μόνο ότι η Αιτήτρια είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του Τεμαχίου με αρ. εγγραφής 4/848, Φ./Σ. 21/53W1, Τεμάχιο 770 στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας (εφεξής «το Τεμάχιο») και αρνείται και συνεπώς απορρίπτει το υπόλοιπο περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου και καλεί την Αιτήτρια σε πλήρη και αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Σημειώνει δε περαιτέρω ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την υπό έλεγχο Αίτηση χρόνο, εντός του Τεμαχίου υπάρχουν, μεταξύ άλλων, δύο κτήρια ήτοι: · Το κτήριο με την ονομασία C HOUSE και · Το κτήριο με την ονομασία NBC Σημειώνει δε η Καθ' ης η Αίτηση περαιτέρω ότι το NBC παρόλο που ανεγέρθηκε και/ή αποπερατώθηκε πριν την 31η Δεκεμβρίου 1999, εντούτοις δεν προσφερόταν για ενοικίαση και/ή δεν ήταν ενοικιασμένο πριν ή κατά την 31η Δεκεμβρίου 1999 και συνεπώς η ενοικίαση του δεν εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (Ν.23/1983).» Διαδικασία: Ακολουθήθηκε η διαδικασία της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Καταχωρήθηκαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων από τις δύο πλευρές, καθώς και Κατάλογος Μαρτύρων και Σύνοψη Μαρτυρίας από πλευράς της Αιτήτριας. Ακολούθησε η υποβολή του αιτήματος της Καθ' ης η Αίτηση για την εκδίκαση των δύο προδικαστικών ενστάσεων. Το Δικαστήριο δύναται να επιλαμβάνεται προφορικών αιτημάτων, δυνάμει του Κανονισμού 9 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών [1]. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας δεν πρόβαλε ένσταση στην εκδίκαση προδικαστικά των δύο σημείων που εγείρονται με την Απάντηση της Καθ' ης η Αίτηση. Το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των συνηγόρων την 6.12.2022 και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Επειδή πρόκειται για ζήτημα προ της εξέτασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των μερών, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν στο Δικαστήριο την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.3.2022 στην Πολιτική Έφεση Αρ. Ε122/2020 D.O.M.S. PROPERTIES LTD v. MEDITERRANEAN REAL ESTATES PROPERTIES LTD, καθώς και τα δικόγραφα στην Αγωγή Αρ. 1042/2020, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, όπου Ενάγουσα είναι η MEDITERRANEAN REAL ESTATES PROPERTIES LTD και Εναγομένη η D.O.M.S. PROPERTIES LTD και εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένοι οι MEDITERRANEAN REAL ESTATES PROPERTIES LTD, INTERGRATED CASINO RESORTS CYPRUS LIMITED και JOSEPH HADJIJOSEPH (Τεκμήρια 1 έως 6). Η Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αφορά σε Ενδιάμεση Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή Αρ. 1042/
2. Νομική και Δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [2] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 27 θεσμοί 1 και 2: Στις περιπτώσεις αιτημάτων ως το υπό εξέταση, το Δικαστήριο πρώτα μεν εξετάζει εάν το νομικό σημείο δύναται να ακουστεί προδικαστικά, αλλά εάν ούτως αποφασίσει, οι διάδικοι δεν θέτουν τίποτε άλλο ενώπιον του, παρά μόνο προχωρεί επί των θέσεων των πλευρών και της ενώπιον του μαρτυρίας. Ο βασικός κανόνας ο αφορών τις προδικαστικές ενστάσεις απαντάται στη Δ.27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και προστάζει τα ακόλουθα: «Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.» Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι η Order 25 rule 2, της οποίας το λεκτικό είναι παρόμοιο. Σχετικές είναι οι αυθεντίες Malachtou v. Armefti and Another

(1984)1 C.L.R. 548, Hambou v. Thoma

(1987)1 C.L.R. 370, Grindlays Bank v. Demetriades & Co.

(1987)1 C.L.R. 461, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 225 και Κ.Ο.Τ. v. Philippa Estates Ltd κ.ά.

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1431. Ουσιαστικό και το λεκτικό του θεσμού 2 της Διαταγής 27 [3]. Σε αιτήσεις αυτή της φύσεως, πρώτον, το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει κατά πόσον δύναται ευχερώς να αποφασιστεί προδικαστικά ένα νομικό σημείο το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα, και στη συνέχεια να αποφασίσει προδικαστικά το εν λόγω νομικό σημείο. Δεύτερον, όσον αφορά το χρόνο εξέτασης προδικαστικής ένστασης, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να της επιληφθεί όποτε κρίνει πρόσφορο και βολικό. Τρίτον, όπου δεν πρόκειται για καθαρά νομικό θέμα και όπου υπάρχουν γεγονότα σε αμφισβήτηση, η καλύτερη οδός είναι να προχωρήσει η ακροαματική διαδικασία σύμφωνα με τη Δ.33 και να αποφασιστεί η προδικαστική ένσταση με την ακρόαση της ουσίας. Για να χρησιμοποιήσω το λεκτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Malachtou, εάν το σημείο που εγείρεται δεν είναι καθαρά ή αμιγώς νομικό, το πραγματικό υπόβαθρο (factual substratum) αμφισβητείται και το Δικαστήριο το ακούσει και το αποφασίσει προδικαστικά, απλά θα κάμει ένα declaration in abstracto και/ή θα αποφανθεί επί ακαδημαϊκών ερωτημάτων, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Στην αυθεντία Χ''Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949, στη σελίδα 956, ο έντιμος Δικαστής κ. Χρυσοστομής είπε: «Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί. (Βλ., μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides

(1965)1 CLR 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Penelopi HjiMichael Diakou

(1968)1 CLR 392, Michael v. United Sea Transport

(1981)1 CLR 322). Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Είναι η κρίση μου ότι, τα ζητήματα που εγείρονται με την τρίτη και την πέμπτη προδικαστική ένσταση στην Απάντηση της Καθ' ης η Αίτηση, αφορούν σε καθαρά νομικά θέματα. Κρίνω ότι δεν υπάρχουν γεγονότα σε αμφισβήτηση, το πραγματικό υπόβαθρο (factual substratum) δεν αμφισβητείται και ότι εάν το Δικαστήριο τα αποφασίσει προδικαστικά, δεν θα προβεί σε declarations in abstracto. Τρίτη προδικαστική ένσταση: Απαιτήσεις και επίδικα θέματα: Για το κείμενο της προδικαστικής ένστασης, βλέπετε πιο πάνω. Η Αγωγή αρ. 1042/2020 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, καταχωρήθηκε την 22.5.2020, δηλαδή πριν την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Καταχωρήθηκε υπό της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα υπόθεση, ως Ενάγουσας, εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα ως Εναγομένης (Τεκμήριο 1). Με την Υπεράσπιση της Εναγομένης - Αιτήτριας στην παρούσα, εγείρεται Ανταπαίτηση στην οποία οι εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένοι είναι η αρχική Ενάγουσα, δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα και οι INTERGRATED CASINO RESORTS CYPRUS LIMITED και JOSEPH HAJDIJOSEPH (Τεκμήριο 3). Με την Αγωγή, η Ενάγουσα, Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, εξαιτείται από την Εναγομένη, Αιτήτρια στην παρούσα, ως ακολούθως: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η καταχώρηση της Πολεοδομικής Αίτησης υπ' αρ. Λευ/1775/16/Α από την Εναγομένη αποτελεί παράβαση των συμφωνιών μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης αναφορικά με την ενοικίαση εκ μέρους της Ενάγουσας του κτηρίου NBC και του κτηρίου C HOUSE που βρίσκονται εντός του τεμαχίου με Α. Εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770, Έγκωμη, Επαρχία Λευκωσίας. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Εναγομένη δεν τήρησε τις προϋποθέσεις για εξάσκηση του δικαιώματος επιλογής σύμφωνα με τις Συμφωνίες μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης αναφορικά με την ενοικίαση εκ μέρους της Ενάγουσας του κτηρίου NBC που βρίσκεται εντός του τεμαχίου με Αρ. Εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770, Έγκωμη, Επαρχία Λευκωσίας. Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενοικίαση του κτηρίου NBC που βρίσκεται εντός του τεμαχίου με Αρ. Εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770, Έγκωμη, Επαρχία Λευκωσίας εκ μέρους της Ενάγουσας ουδέποτε τερματίστηκε και συνεχίζεται και η Ενάγουσα νομίμως διατηρεί την κατοχή του εν λόγω κτηρίου σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις των συμφωνιών μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης για την ενοικίαση του εν λόγω κτηρίου. Δ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενοικίαση του κτηρίου C HOUSE που βρίσκεται εντός του τεμαχίου με Αρ. Εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770, Έγκωμη, Επαρχία Λευκωσίας εκ μέρους της Ενάγουσας ουδέποτε τερματίστηκε και συνεχίζεται και η Ενάγουσα νομίμως διατηρεί την κατοχή του εν λόγω κτηρίου σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις των συμφωνιών μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης για την ενοικίαση του εν λόγω κτηρίου. Ε. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι εφόσον το δικαίωμα επιλογής δεν εξασκήθηκε νομότυπα εντός των πρώτων δώδεκα

(12)μηνών από την υπογραφή της συμπληρωματικής συμφωνίας ημερομηνίας 11/07/2017 αναφορικά με την ενοικίου του κτηρίου NBC, που βρίσκεται εντός του τεμαχίου με Αρ. Εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770, Έγκωμη, Επαρχία Λευκωσίας εκ μέρους της Ενάγουσας, η Εναγομένη οφείλει σε περίπτωση που επιθυμεί την εξάσκηση του δικαιώματος επιλογής εντός της προβλεπόμενης από τις Συμφωνίες εναπομείνασας περιόδου ενοικίασης και τηρουμένων όλων των υπόλοιπων προϋποθέσεων και/ή υποχρεώσεων της, μεταξύ άλλων, να δώσει στην Ενάγουσα προειδοποίηση 4 ετών. ΣΤ. Διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου διατάττον την Εναγομένη όπως εντός χρόνου 7 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος αποσύρει την Πολεοδομική Αίητση υπ' αρ. Λευ/1775/16/Α από το Τμήμα Πολεοδομίας. Ζ. Διαζευκτικά του (ΣΤ) ανωτέρω, Ειδικές Αποζημιώσεις για το ποσό των €4.630.000,00 ως αποζημίωση για την αγοραία αξία των τετραγωνικών μέτρων διαθέσιμου συντελεστή δόμησης που όφειλε η Εναγομένη να διαθέσει προς όφελος της Ενάγουσας δυνάμει των συμφωνιών μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης αναφορικά με την ενοικίαση εκ μέρους της Ενάγουσας του κτηρίου NBC και του κτηρίου C HOUSE που βρίσκονται εντός του τεμαχίου με Αρ. Εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770, Έγκωμη, Επαρχία Λευκωσίας. Η. Γενικές αποζημιώσεις για παράβαση και/ή αθέτηση και/ή διάρρηξη σύμβασης και/ή συμφωνίας. Θ. Νόμιμο τόκο. Ι. Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία την οποία το σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και/ή δίκαιη και/ή σκόπιμη υπό τις περιστάσεις. ΙΑ. Τα έξοδα και τέλη της παρούσης Αγωγής, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. επί των επιδικασθησομένων εξόδων.» Η δε Εναγομένη/Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα, Αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση, εξαιτείται εναντίον όλων των Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένων, περιλαμβανομένης της Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, ως ακολούθως: (α) Αναγνωριστική Απόφαση ότι ο τερματισμός

(1)της Συμφωνίας Ενοικίασης με ημερομηνία 06/07/2017 και

(2)των Συμπληρωματικών Συμφωνιών με ημερομηνία 11/07/2017 και 05/10/2017 σε σχέση με μέρος του ισογείου του κτηρίου (περίπου 650 τ.μ.) που είναι γνωστό ως NBC και βρίσκεται εντός του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770 στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας (το "NBV (GROUND FLOOR") που έγινε με την επιστολή ημερ. 24/12/2019 και τέθηκε σε ισχύ την 31/12/2019 είναι έγκυρος, νόμιμος, δεσμευτικός και παράγει έννομα αποτελέσματα σύμφωνα με τους όρους του. (β) Αναγνωριστική Απόφαση ότι από την 01/01/2020 οι Ενάγοντες και/ή οι υπάλληλοί τους και/ή οι εκπρόσωποι τους ή/και οι διευθυντές τους παρεμβαίνουν παράνομα στο NBC (GROUND FLOOR). (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή περιορίζει τους Ενάγοντες και/ή τους υπαλλήλους τους και/ή τους εκπροσώπους τους και/ή τους διευθυντές τους και/ή οποιονδήποτε ισχυρίζεται ότι αντλεί από τους Ενάγοντες δικαιώματα κατοχής ή άδειας χρήσης βάσει υπενοικίασης ή άδειας ή άλλως πως, από το να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην κατοχή του NBC (GROUND FLOOR), ή μέρος αυτού και/ή να περιορίζουν τους Εναγομένους από το να έχουν ελεύθερη και απρόσκοπτη κατοχή του NBC (GROUND FLOOR). (δ) Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή παράνομη κατοχή του NBC (GROUND FLOOR) ή/και για ζημιές που προκλήθηκαν από τις παράνομες ενέργειες των Εναγόντων. (ε) €46.570,53- μηνιαίως για οφειλόμενα ενοίκια μέχρι την 31/08/2020 σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας Ενοικίασης του NBC (GROUND FLOOR). (στ) €2.400 μηνιαίως ως ενδιάμεσα κέρδη από την 01/09/2020 μέχρι οι Ενάγοντες να σταματήσουν οποιαδήποτε επέμβαση στην κενή και ελεύθερη κατοχή του NBC (GROUND FLOOR). (ζ) Αναγνωριστική Απόφαση ότι ο τερματισμός

(1)της Συμφωνίας Ενοικίασης με ημερομηνία 06/07/2017,

(2)της Συμπληρωματικής Συμφωνίας με ημερομηνία 11/07/2017 και

(3)των Πρόσθετων Πράξεων No. 1 και No. 2 με ημερομηνία 05/10/2017 στη Συμπληρωματική Συμφωνία σχετικά με το κτίριο που είναι γνωστό ως C HOUSE, το οποίο που είναι γνωστό ως NBC βρίσκεται εντός του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 4/848, Φ/Σχ 21/53W1, Τεμάχιο 770 στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας, που έγινε με επιστολή ημερομηνίας 24/12/2019 και τέθηκε σε ισχύ από την 31/12/2019, είναι έγκυρος, νόμιμος, δεσμευτικός και παράγει έννομα αποτελέσματα σύμφωνα με τους όρους του, δεδομένων των δικαιωμάτων του υπενοικιαστή και εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2, σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Υπενοικίασης του C HOUSE ημερομηνίας 30/01/

1. (η) Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι ο εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2 πρέπει να πληρώσει €100.800- που αφορούν ενοίκια για την περίοδο 01/01/2020 - 31/08/2020 και να καταβάλλει από την 01/09/2020 και κάθε επόμενο μήνα το ποσό των €12.600- στου Εναγομένους/εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντες αντί στους Ενάγοντες/εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένους 1, σύμφωνα με τη Συμφωνία Υπενοικίασης του C HOUSE με ημερομηνία 30/01/
2. (θ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει ή/και περιορίζει τους Ενάγοντες ή/και τους υπαλλήλους τους και/ή τους εκπροσώπους τους και/ή τους διευθυντές τους από το να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο στην κατοχή του C HOUSE ή/και να εμποδίζουν τους Εναγομένους από την ελεύθερη και απρόσκοπτη νομική κατοχή του C HOUSE, δεδομένων των δικαιωμάτων του εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2, σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Υπενοικίασης του C HOUSE με ημερομηνία 30/01/
3. (ι) Αποζημιώσεις εναντίον του Εναγομένου
4. (ια) Νόμιμος Τόκος από την 31/12/2019 ή/και από οποιαδήποτε ημερομηνία το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις μέχρι εξοφλήσεως. (ιβ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Όπως φαίνεται από τα ανωτέρω, τα επίδικα θέματα στην απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση στην Αγωγή αρ. 1042/2020, είναι διαφορετικά από τα επίδικα θέματα της Αιτήτριας στην παρούσα. Ομοίως, τα επίδικα θέματα στην Ανταπαίτηση της Αιτήτριας στην Αγωγή αρ. 1042/2020, είναι διαφορετικά από τα επίδικα θέματα της Αιτήτριας στην παρούσα, με εξαίρεση τα ενοίκια της περιόδου από 1.1.2018 μέχρι 30.10.2020 για το NBC και ενδιάμεσα οφέλη από την 1.11.2020 και κάθε επόμενο μήνα για το NBC (παράγραφοι Β

(2)και

(3)στην κυρίως Αίτηση στην παρούσα υπόθεση και παράγραφος 51(ε) και (στ) στην Ανταπαίτηση της Αιτήτριας στην Αγωγή αρ. 1042/2020). Νομική πτυχή: Κατάχρηση διαδικασίας (abuse of Court process): Η επιδίωξη του ίδιου στόχου με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Βλέπετε σχετικά Constantinides v. Vima Ltd et al

(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Σοφία Νικολάου Βασιλείου v. Μάριου Μακρίδη

(2000)2 Α.Α.Δ. 133, Λούκος Λτδ κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 2)

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 798, Κοζάκη v. Κοζάκη

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1710, Mammous κ.ά. v. Willstrop κ.ά.,

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 90, καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 931. Παραθέτω απόσπασμα από την αυθεντία Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα (πιο πάνω), από τη σελίδα 223: «Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιτευχθούν σε μία διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt

(1905)1 K.B. 512]. Στην Πολιτική Έφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: «.Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.» ..» Κρίση: Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας εκ του γεγονότος της ύπαρξης της προγενέστερης Αγωγής αρ. 1042/

1. Το γεγονός ότι ορισμένοι εκ των διαδίκων στις δύο υποθέσεις είναι οι ίδιοι [διότι στην Αγωγή υπάρχουν και άλλοι διάδικοι], ότι αφορούν το ίδιο ακίνητο αλλά όχι μόνο [διότι η Αγωγή αφορά και άλλο κτίριο], ότι μία εκ των αιτούμενων θεραπειών είναι ίδια, δεν καθιστά την παρούσα Αίτηση ίδια, παρόμοια, πανομοιότυπη με την Αγωγή, ώστε να τίθεται θέμα κατάχρησης διαδικασίας και/ή duplicity. Αναφορικά με την απαίτηση για ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη η οποία είναι παρόμοια στις δύο υποθέσεις, αφενός μεν δεν είναι καταλυτική από μόνη της και αφετέρου, θα την αποδώσει ή θα την απορρίψει έκαστο Δικαστήριο στα πλαίσια της άσκησης της δικής του δικαιοδοσίας, εντός της γενικότερης οριοθέτησης των επιδίκων θεμάτων και απαιτήσεων εκάστης υποθέσεως. Δεν αμφισβητείται η αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου στην Αγωγή, ούτε η αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου στην Αίτηση. Κατ' ακολουθίαν, η τρίτη προδικαστική ένσταση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Πέμπτη προδικαστική ένσταση: Για το κείμενο της πέμπτης προδικαστικής ένστασης, βλέπετε πιο πάνω. Η προδικαστική ένσταση παραπέμπει στις Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Διαταγή 19: Παρατίθεται ο θεσμός 26 [4]. Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι το Order 19 rule 27, που είναι πανομοιότυπο. Καθοδηγητικές οι υποσημειώσεις στις σελίδες 477 - 479 του Annual Practice 1958, κάτω από το εν λόγω θεσμό. Παραθέτω σχετικά αποσπάσματα [5]. Διαταγή 27 θεσμός 3: Παραθέτω πιο κάτω το κείμενο του θεσμού 3 της Διαταγής 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας [6]. Επί του ερωτήματος τι σημαίνει «frivolous or vexatious», βλέπετε σχετικά το Αγγλικό σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδα 145, όπου εξηγείται ότι: "a pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense. Thus, a proceeding may be said to be frivolous when a party is trifling with the court or when to put it forward would be wasting the time of the court or when it is not capable of reasoned argument. Again, a proceeding may be said to be vexatious when it is or is shown to be without foundation or where it cannot possibly succeed or where the action is brought or the defence is raised only for annoyance or to gain some fanciful advantage or when it can really lead to no possible good." Ο αντίστοιχος παλαιός Αγγλικός Θεσμός είναι το Order 25 rule 4, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το θεσμό
2. Παραπέμπω στις διαφωτιστικές υποσημειώσεις για το rule 4, στο Annual Practice 1958, σελίδες 574 έως 576 και κρίνω ότι: Πρώτον, το rule 4, και κατ' αναλογίαν, ο θεσμός 3 της Διαταγής 27, εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις που καμία τροποποίηση δεν σώζει το δικόγραφο, το περιεχόμενο του είναι πέραν πάσης δικονομικής θεραπείας, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο [7] και αφορά τη διαγραφή και παραμερισμό ολοκλήρου του δικογράφου. Σε σχέση με το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην υποσημείωση που παραθέτω, και για σκοπούς καλύτερης κατανόησης της, σημειώνω ότι, στο 'Άριστον Αγγλοελληνικόν Λεξικόν' των Γιαννακόπουλου και Σιαρένου, στη λέξη 'demurrable' δίδεται η ερμηνεία 'που υπόκειται εις ένστασιν'. Στρεφόμενη στη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πική στην αυθεντία In re Pelmako Development Ltd.,

(1991)Α.Α.Δ. 246, στη σελίδα 253: «. η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. η επίκληση της συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς». Από τη σελίδα 255 της ιδίας αυθεντίας: «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο». Βλέπετε ακόμα σχετικά Δημοκρατία v. Γεωργίου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704 και Nur Celik Sanayi Ve Ticaret A.S. κ.ά. v. Πλοίου Marwa M κ.ά.

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1159. Δεύτερον, η διαπίστωση της ύπαρξης λόγων για διαγραφή δικογράφου ανάγεται κατά κύριο λόγο, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε σχετικά την In re Pelmako Development Ltd., πιο πάνω, στη σελίδα 257). Τρίτον, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να διατάξει την τροποποίηση δικογράφου [8] αντί της έκδοσης απόφασης χωρίς να ακούσει μαρτυρία εκατέρωθεν, όπου φαίνεται ότι στοιχειοθετείται η θέση πως το δικόγραφο είναι επιπόλαιο και δεν αποκαλύπτει υπεράσπιση. Μνεία στην ευχέρεια αυτή, γίνεται στην αυθεντία Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1316, στη σελίδα 1327. Ακόμα, στη σελίδα 1326: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:

(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και

(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής, που όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα». Στην Αγγλική αυθεντία Steeds and Another v. Steeds and Another, 22 Q.B.D. 537, στα πλαίσια αίτησης για τη διαγραφή δικογράφου ως μη συνιστών υπεράσπιση, το Δικαστήριο διέταξε την τροποποίηση του. Το ίδιο διετάχθη και στην αυθεντία Griffiths v. London and St. Katharine Docks Company, 13 Q.B.D. 259. Στη σελίδα 542 της απόφασης του Δικαστή Wills από την πρώτη αυθεντία πιο πάνω: "We think, therefore, that we cannot strike out this defence as we are invited to do. It seems to us that it must be good for a part of the claim at all events. But we think the statement of defence defective, and that Mr. Bullen ought to amend by a further statement of the material facts, and our order is that the statement of defence be amended accordingly, and if that be not done within ten days, the plaintiff be at liberty to sign judgment for half the amount claimed." Κρίση: Είναι η κρίση μου, ότι η κυρίως Αίτηση ως σύνολο, δεν υπόκειται σε διαγραφή και παραμερισμό για τους λόγους που αναφέρονται στην πέμπτη προδικαστική ένσταση. Είναι επίσης η κρίση μου ότι η παράγραφος Γ

(2)της κυρίως Αίτησης, η οποία τυγχάνει άρνησης από την Καθ' ης η Αίτηση στην Απάντηση της, νομικά ορθή ή λανθασμένη, αυτό θα κριθεί στην πορεία από το Δικαστήριο, δεν αποτελεί αχρείαστο, επιπόλαιο, ενοχλητικό ισχυρισμό, ο οποίος δύναται και πρέπει να απαλειφθεί. Η δε πρώτη πρόταση της εν λόγω παραγράφου, δεν φανερώνει οποιοδήποτε δικογραφικό σφάλμα, αλλά ισχυρισμό ο οποίος δύναται να εγερθεί και δικογραφηθεί. Κατ' ακολουθίαν, η πέμπτη προδικαστική ένσταση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, οι δύο προδικαστικές ενστάσεις στην Απάντηση της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες εξετάστηκαν από το Δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο, αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. Τα έξοδα της εξέτασης των, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απαίτησης, δηλαδή €50.000 - €100.

1. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «
2. Το Δικαστήριο ή ο Πρόεδρος μπορεί να επιτρέψει την υποβολή προφορικής αιτήσεως για οποιαδήποτε ενδιάμεσα θέματα δεδομένου ότι δίδεται λογική ευκαιρία για απάντηση στην άλλη πλευρά.» [2] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [3] «If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such order therein as may be just.» [4] «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» [5] "Generally.- This is a general provision for enforcing the preceding Rules. Its language is wide, but its operation has been, to some extent, limited by the decisions given on it. Under O. 25, r. 4, any pleading may be struck out which discloses no reasonable cause of action or answer, or only a frivolous or vexatious cause of action or defence. A counterclaim which cannot be conveniently disposed of in the pending action, or which ought not to be allowed, may be struck out under either O. 19, r. 3, or O. 21, r. 15, or hereunder. Where a pleading is too general in its terms, and thus deprives the opponent of information to which he is entitled, and without which he cannot properly prepare for trial, he should apply for particulars under O. 19, r.
3. ...... Grounds for Granting or Refusing.- "The rule that the Court is not to dictate to parties how they should frame their case, is one that ought always to be preserved sacred. But that rule is, of course, subject to this modification and limitation, that the parties must not offend against the rules of pleading which have been laid down by the law; and if a party introduces a pleading which is unnecessary, and it tends to prejudice, embarrass, and delay the trial of the action, it then becomes a pleading which is beyond his right" (Bowen, L.J., Knowles v. Roberts, 38 Ch. D. p. 270). A reasonable latitude must be given, for this Rule was not intended to enable litigants to bring forward special demurrers in a new shape (Tomkinson v. S. E. Ry. , 57 L.T. 358; Rock v. Purssell, 84 L.T.J. 45). Not every pleading which offends against the rules will be struck out. The applicant must show that he is in some way prejudiced by the irregularity. Still, "the defendant may claim ex debito justicae to have the plaintiff's case presented in an intelligible form, so that he may not be embarrassed in meeting it" (per James, L.J., in Davy v. Garrett, 7 Ch. D. p.486). [υπογράμμιση του Δικαστηρίου] "Unnecessary."- The mere fact that an opponent's pleading contains some unnecessary matter is not sufficient ground for an application under this Rule. A statement will not be struck out merely because it is unnecessary, so long as it is otherwise harmless (per Chitty, J., in Rock v. Purssell, 84 L.T.J. 45; see the remarks of Kay, J., in Tomkinson v. S. E. Ry., 57 L.T. p. 360, and Hocking & Co. v. Hocking, 3 R.P.C. 291). Thus, if material facts be pleaded at unnecessary length or with unnecessary detail, the pleading will not be struck out; such prolixity will be left for the taxing master to deal with as a question of costs (Weymouth v. Rich, 1 T.L.R. 609; Heap v. Marris, 2 Q.B.D. 630). ..... [υπογράμμιση του Δικαστηρίου] ....... "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." - The Court is "disposed to give a liberal interpretation" to these words (Berdan v. Greenwood, 3 Ex. D. p. 256). At the same time parties must not be too ready to find themselves embarrassed. If the defendant does not make it clear how much of the statement of claim he admits and how much he denies, his pleading is embarrassing (British and Colonial Land Association v. Foster, 4 T.L.R. 574; and see Stokes v. Grant, 4 C.P.D. 25)..... But mere prolixity is not of itself embarrassing. Nor will a statement be struck out as embarrassing merely because the other party declares that it is untrue (per Bramwell. L.J., in Turquand v. Fearon, 40 L.T. p. 544). The mere fact that a statement of claim embraces several causes of action is not embarrassing, if they are distinctly pleaded (O. 20, r. 7). A claim for alternative relief is not embarrassing (Bagot v. Easton, 7 Ch. D. p. 8); and see O. 19, r.
4. Similarly with inconsistent defences (see Re Morgan, 35 Ch. D. 492, and supra, p. 338). ..... A pleading is not embarrassing because the law stated or reason alleged may be bad (London Corporation v. Horner, 111 L.T. 512). Unless it is clear on the face of allegations that they are irrelevant, they will not be struck out on that ground." [υπογράμμιση του Δικαστηρίου] [6] «

(3)The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» [7] "Scope of this Rule. It is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this Rule . If there is a point of law which requires serious discussion, an objection should be taken on the pleadings, and the point set down for argument under r. 2... The powers conferred by r. 4 will only be exercised where the case is beyond doubt. A pleading will not be struck out under this Rule 'unless it is not only demurrable but something worse than demurrable' i.e., such that no legitimate amendment can save it from being demurrable (per Chitty, J., in Rep. Of Peru v. Peruvian Guano Co., 36 Ch. D. 496; and see Dadwell v. Jacobs, 34 Ch. D. 278; Worthington v. Belton, 18 T.L. R. 438)." [8] White Book, σελίδα 576: "Amendment.- The Court will generally give leave to amend a defect in pleading rather than give judgment in ignorance of facts which ought to be known before rights are definitely decided (Steeds v. S., 22 Q.B.D. p. 542; and see Reid v. Hooley, 13 T.L.R. 398; Edwards v. Pneumatic Tyre Co., 16 T.L.R. 309; Thornhill v. Weeks, [1913] 1 Ch. 438). Leave was given to amend after an argument under this Rule in Griffiths v. London and St. K. Docks Co., 13 Q. B. D. p. 261, n.

(2). But unless there is reason to suppose that the case can be improved by amendment, leave will not be given (Hubbuck v. Wilkinson, [1899] 1 Q.B. p. 94, C.A.)". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο